ΕRMA (AUCTION CENTER) LIMITED, από τη Λεμεσό (υπό Εκκαθάριση, μέσω του Επίσημου Παραλήπτη, ως προσωρινού Εκκαθαριστή της) ν. ΦΙΛΙΠΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α., Aγωγή Αρ. 4202/2011, 24/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ. 4202/2011 Μεταξύ: ΕRMA (AUCTION CENTER) LIMITED, από τη Λεμεσό Ενάγουσας -και- ΦΙΛΙΠΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από τη Λεμεσό Εναγόμενης --------------------------------- (Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 28.6.2012) Μεταξύ: ΕRMA (AUCTION CENTER) LIMITED, από τη Λεμεσό Ενάγουσας -και- ΦΙΛΙΠΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από τη Λεμεσό ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ως εκπροσώπου και/ή αντιπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας Εναγομένων ------------------------------ (Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 5.4.2013) Μεταξύ: ΕRMA (AUCTION CENTER) LIMITED, από τη Λεμεσό (υπό Εκκαθάριση, μέσω του Επίσημου Παραλήπτη, ως προσωρινού Εκκαθαριστή της) Ενάγουσας -και- ΦΙΛΙΠΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από τη Λεμεσό ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ως εκπροσώπου και/ή αντιπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας Εναγομένων ----------------------------------------- Αίτηση ημερ. 10.2.2017 Hμερ.: 24.3.2017 Για την Εναγόμενη 2 - Ατήτρια: Μ. Αναστασίου (κα) για Γενικό Εισαγγελέα Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Σ. Φασουλιώτης για Χρήστος Πουργουρίδης & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση ο Εναγόμενος 2 εξαιτείται διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Ενάγουσα όπως παράσχει ασφάλεια για τα έξοδα του στο ποσό των €10.598 και όπως στην περίπτωση που η Ενάγουσα δεν παράσχει τη διαταχθείσα ασφάλεια εντός της προθεσμίας που θα καθοριστεί, η αγωγή εναντίον του να απορριφθεί με έξοδα. Η Αίτηση εδράζεται σε Ένορκη Δήλωση ημερ. 10.2.2017 της Μαριλένας Βαρνάβα, ασκούμενης δικηγόρου στην Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας. Η Βαρνάβα αναφέρεται στο διαδικαστικό ιστορικό της αγωγής για να δικαιολογήσει τη θέση του Εναγόμενου 2 να αποταθεί για ασφάλεια των εξόδων του στο χρονικό αυτό στάδιο και ενώ η Εναγόμενη 1 είχε από 27.2.2014 εξασφαλίσει διάταγμα ασφάλειας για τα δικά της έξοδα. Επί της ουσίας η Βαρνάβα αναφέρει ότι η Ενάγουσα, που τελεί υπό εκκαθάριση, δεν έχει περιουσία και δεν είναι αξιόχρεα και πως σε περίπτωση που επιδικαστούν έξοδα υπέρ του Εναγομένου 2 δεν θα μπορέσει να τα ανακτήσει. Επικαλείται την Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγομένου 2 και υποδεικνύει ότι η Ενάγουσα δεν έχει καθόλου καλή υπόθεση. Την Αίτηση συνοδεύει σχέδιο καταλόγου εξόδων με τα έξοδα που θα επιδικάζονταν αν η αγωγή απορριπτόταν κατά τον χρόνο που καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση και αυτά που προβλέπεται ότι θα συσσωρευτούν αν η αγωγή απορριφθεί μετά από πλήρη ακρόαση και εφόσον απαιτηθούν δέκα δικάσιμοι για τη διεκπεραίωση της υπόθεσης. Η Ενάγουσα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με τέσσερις λόγους ένστασης που υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση ημερ. 2.3.2017 του Μιχάλη Χριστοδουλίδη, διευθυντή της. Ο Χριστοδουλίδης υποστηρίζει ότι η Ενάγουσα έχει καλή και γνήσια υπόθεση εναντίον του Εναγόμενου 2 και χαρακτηρίζει την εκ μέρους του καταχώριση της Αίτησης καταχρηστική. Αναφέρεται ακόμα στο χρονικό στάδιο που καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη, κατά τη θέση του, καθυστέρηση μετά που η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση. Υποστηρίζει ακόμη ότι σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος ασφάλειας εξόδων υπέρ του Εναγομένου 2 η Ενάγουσα θα στερηθεί του δικαιώματος της για πρόσβαση στη δικαιοσύνη και τούτο αφού, όπως παραδέχεται, η Ενάγουσα δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να καταθέσει οποιοδήποτε ποσό υπό μορφή ασφάλειας εξόδων. Η Ενάγουσα, όπως αναφέρει ο Χριστοδουλίδης, περιέπεσε σε οικονομική δυσπραγία συνεπεία των καταστροφικών πράξεων της Εναγόμενης 1 και του Εναγόμενου 2. Η δικηγόρος του Εναγόμενου 2 εγείρει ζήτημα ότι η Ένορκη Δήλωση Χριστοδουλίδη θα πρέπει να αγνοηθεί γιατί η Ενάγουσα βρίσκεται υπό εκκαθάριση και το ορθό πρόσωπο το οποίο θα έπρεπε να προβεί στην ένορκη δήλωση ήταν ο Επίσημος Παραλήπτης Εκκαθαριστής της. Ομνύοντας μπορεί να είναι οιονδήποτε πρόσωπο γνωρίζει γεγονότα που άπτονται του επίδικου ζητήματος. Δεν απαιτείται να διατηρεί οιαδήποτε ιδιότητα σε σχέση με το διάδικο την αίτηση ή την ένσταση του οποίου η ένορκη του δήλωση υποστηρίζει. Η δικηγόρος του Εναγόμενου 2 ενδεχομένως να ήθελε να εγείρει ζήτημα εξουσιοδότησης του Χριστοδουλίδη να προβεί στην Ένορκη Δήλωση για λογαριασμό της Ενάγουσας που τελεί υπό εκκαθάριση. Επί του προκειμένου, η αναφορά του Χριστοδουλίδη ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα αρκεί. Εκλαμβάνεται ότι έχει εξουσιοδοτηθεί από τον Εκκαθαριστή της Εταιρείας. Άλλωστε συμβουλεύεται από τον κ. Σάββα Φασουλιώτη που εκ μέρους της Δικηγορικής Εταιρείας Χρίστος Πουργουρίδης & Σία ΔΕΠΕ εκπροσωπεί τον Εκκαθαριστή. Η Αίτηση εδράζεται στο άρθρο 382 των περί Εταιρειών Νόμων, Κεφ.113 το οποίο προνοεί ότι: «Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση.» Η Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αφορά στην περίπτωση που ο ενάγοντας διαμένει εκτός Κύπρου, όμως, η νομολογία σε σχέση με αυτή είναι σχετική και αναμφίβολα υποβοηθητική. Δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της Ενάγουσας, όπως γίνεται παραδεκτή από τον Χριστοδουλίδη, που ενδεχομένως προδιαγράφει ότι εάν διαταχθεί ασφάλεια εξόδων για το ποσό που εισηγείται ο Εναγόμενος 2 η Ενάγουσα δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί και η αξίωση της εναντίον του θα απορριφθεί, το ζήτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο τέτοια διαταγή θα ισοδυναμεί με αποστέρηση της Ενάγουσας του δικαιώματος της για πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Στην Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd ν. Γεν. Ασφ. Κύπρου Λτδ (Αρ.2)
(2005)1(B) A.A.Δ. 1446, 1455-7 αναφέρεται ότι: «Υπενθυμίζουμε κατ' αρχάς την Continental Ins. Co. of Hampshire v. O'Regan
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1087, όπου αποφασίστηκε ότι η ασφάλεια εξόδων δεν πρέπει να λειτουργεί με τρόπο που να στερεί το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Λέχθηκαν εκεί τα εξής: «Εκείνο που βαραίνει στη σκέψη μας είναι η αδιαμφισβήτητη οικονομική αδυναμία του εφεσιβλήτου. Η οποία δεν θα του επέτρεπε να συμμορφωθεί με διάταγμα για την εξασφάλιση των εξόδων της εφεσείουσας. Οπότε θα του εστερείτο η πρόσβαση στο δικαστήριο η οποία διασφαλίζεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το Άρθρο 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών: βλ. Airey Case Judgment of 9 October 1979, Series A, No. 32 p. 15 και Andronicou and Constantinou Judgment of 9 October
- Βέβαια, η πρόνοια για εξασφάλιση δεν απολήγει καθεαυτή σε στέρηση ή περιορισμό του δικαιώματος πρόσβασης στο δικαστήριο. Εξαρτάται από τις περιστάσεις. Όπως ανέφερε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην X. v. Sweden, απόφαση ημερ. 28 Φεβρουαρίου 1979, στην οποία μας παρέπεμψε ο συνήγορος της εφεσείουσας: ".............. it cannot be assumed that a request for security would automatically prevent a foreign plaintiff from access to the courts, since he might have sufficient means for providing the security. In other words, it would appear to depend on an examination of the application of the 1886 Act in a concrete case as to whether or not a demand for security could be considered to amount to a denial of access to the courts contrary to the provisions of the Convention." Κατά την άποψή μας, η έκδοση διαταγής για εξασφάλιση εξόδων δεν πρέπει να παραγνωρίζει την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται. Με εξαίρεση ορισμένες αναγνωρισμένες περιπτώσεις - της αφερέγγυας εταιρείας (βλ. άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113), του αναξιόχρεου μόνο κατ' όνομα ενάγοντος ή του εκδηλώσαντος με εσκεμμένες ενέργειες την πρόθεση να αποφύγει εν καιρώ τις όποιες δικές του εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις - η οικονομική αδυναμία ενάγοντος δεν αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων εναγομένου: βλ. Michiels v. The Empire Palace Ltd [1892] 66 L.T.R.
- Το ίδιο δεν πρέπει η οικονομική αδυναμία ενάγοντος εκτός δικαιοδοσίας να απολήγει σε στέρηση της πρόσβασης του στο δικαστήριο.» Την ίδια γραμμή ακολούθησε το Εφετείο και στις υποθέσεις Conway v. Ηλία
(2002)1 Α.Α.Δ. 1653, Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.ά.,
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1698 και Stadland Holdings Ltd κ.ά., ν. Ευσταθίου κ.ά.,
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1809. Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία: Βλ. Golder v. U.K. Series A Vol. 18
(1975)σελ. 1, Ashingdane v. U.K., Series A Vol. 93
(1985)σελ. 1, Tolstoy Miloslavsky v. U.K. Series A Vol. 316
(1996)σελ. 51, Ait-Mouhoud v. France, ECHR Reports of Judgments and Decisions 1998 - VIII No. 96 σελ. 3214, Kreuz v. Poland, ECHR Reports of Judgments and Decisions 2001 - VI σελ. 127, Jedamski and Jedamska v. Poland 73547/01 ECHR Reports of Judgments and Decisions 2005 σελ. 538.» Επομένως, η οικονομική αδυναμία της Ενάγουσας που είναι το γεγονός πάνω στο οποίο εδράζεται το αίτημα για παροχή ασφάλειας εξόδων, συνιστά ταυτόχρονα παράμετρο που λαμβάνεται υπόψη στην εκτίμηση του ενδεχομένου να αποβεί διάταγμα για την παροχή τέτοιας ασφάλειας ανυπέρβλητο εμπόδιο για την Ενάγουσα της οποίας η αξίωση να απορριφθεί και έτσι να στερηθεί ουσιαστικά της πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Στην Garcia Manibardo v. Spain Application No. 38695/97, ημερ. 29.6.2000, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επιβεβαιώνεται ότι η επιβολή σε διάδικο να καταβάλει χρηματικό ποσό μπορεί, σε συνάρτηση και με την οικονομική του κατάσταση, να συνιστά στην ουσία αποστέρηση του δικαιώματος του προσφυγής στη δικαιοσύνη. Η υπόθεση αφορούσε διάδικο του οποίου η έφεση κηρύχθηκε απαράδεχτη επειδή δεν κατέθεσε το προβλεπόμενο ποσό που πρόσωπα που λαμβάνουν νομική αρωγή υποχρεούνται, δυνάμει της σχετικής Ισπανικής νομοθεσίας, να καταθέτουν όταν καταχωρούν έφεση. Η Ενάγουσα εγείρει και ζήτημα καθυστέρησης στην προώθηση του αιτήματος για ασφάλεια εξόδων. Η αγωγή καταχωρίστηκε την 8.9.
- Η Ενάγουσα τέθηκε υπό εκκαθάριση την 2.4.2012 και η σχετική τροποποίηση στον τίτλο της αγωγής διατάχθηκε μόλις την 5.4.
- Ο Εναγόμενος 2 είχε καταστεί διάδικος με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 28.6.
- Η Δ.60, θ.1 αναφέρει ρητά ότι η διαταγή για ασφάλεια εξόδων μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής, ενώ το άρθρο 382 δεν καθορίζει χρόνο. Ότι ο εναγόμενος παρουσιάστηκε διαλλακτικός ή για άλλους λόγους δεν αιτήθηκε διατάγματος για ασφάλεια εξόδων σύντομα μετά την καταχώριση της αγωγής δεν είναι παράγοντας που γενικά προσμετρά εναντίον του. Είναι θεμιτό για τον εναγόμενο να αποταθεί για διαταγή ασφάλειας εξόδων αφότου διαφανεί ότι η υπόθεση μακρηγορεί και τα έξοδα συσσωρεύονται. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση η καθυστέρηση ήταν μεγάλη και η Αίτηση καταχωρίστηκε μόλις 8 εβδομάδες πριν από την ημερομηνία της δίκης και ενώ έχει δημιουργηθεί στην Ενάγουσα η εύλογη προσδοκία ότι η εκδίκαση της απαίτησης της θα αρχίσει. Και τούτο αφού στο μεταξύ θα πρέπει να έχει υποβληθεί σε σημαντικά έξοδα για την εκπροσώπησή της. Όταν εκδίδεται διαταγή για παροχή ασφάλειας εξόδων, ανάλογα και με το ύψος του ποσού και την οικονομική ευχέρεια του ενάγοντα, πρέπει να παρέχεται εύλογο χρονικό περιθώριο στον τελευταίο για να συγκεντρώσει ή εξασφαλίσει το απαιτούμενο ποσό. Στην προκειμένη περίπτωση, με την αγωγή να είναι ορισμένη για ακρόαση σε τέσσερις ημέρες, η έκδοση τέτοιου διατάγματος και εφόσον συνοδεύεται με τη συνήθη πρόνοια για αναστολή της διαδικασίας μέχρι την καταβολή της ασφάλειας, θα είχε ως αποτέλεσμα την αναβολή της ακρόασης της αγωγής η οποία, πέραν από τους διαδίκους που εμπλέκονται στην παρούσα Αίτηση, αφορά και την Εναγόμενη
- Σημειώνεται ακόμα ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε την 10.2.2017 και αφότου το Δικαστήριο την 7.2.2017 που η αγωγή ήταν ορισμένη για οδηγίες την όρισε για ακρόαση την 28.3.2017 παρέχοντας την προτεραιότητα που επιβάλλεται να δίδεται στη διεκπεραίωση παλαιών υποθέσεων. Μια περαιτέρω παράμετρος του ζητήματος που δεν έχει εγερθεί από τα μέρη αφορά στο ότι ο Εναγόμενος 2 είναι ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Αντιμετωπίζεται όπως ο κάθε διάδικος και ως θέμα αρχής δικαιούται, στην περίπτωση που είναι εναγόμενος, σε ασφάλεια εξόδων στη βάση των ιδίων αρχών που εφαρμόζονται για κάθε άλλο διάδικο. Είναι, όμως, γεγονός ότι υφίσταται διαφορά με την περίπτωση κάθε άλλου διάδικου που διορίζει δικηγόρο για την εκπροσώπησή του και καταβάλλει σε αυτόν αμοιβή σε σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση. Οι μισθοί των δικηγόρων της νομικής υπηρεσίας και τα έξοδα λειτουργίας της υπηρεσίας προέρχονται από τα δημόσια ταμεία και το δημόσιο χρήμα πρέπει να προστατεύεται. Όμως, εάν η αγωγή απορριφθεί και η Ενάγουσα δεν μπορέσει να καταβάλει τυχόν έξοδα που θα επιδικασθούν εναντίον της και υπέρ του Εναγόμενου 2, η δυσχέρεια στον τελευταίο δεν θα είναι η ίδια όπως στην περίπτωση οποιουδήποτε άλλου εναγόμενου. Σημειώνεται τέλος ότι το ζήτημα της δυνατότητας του πολίτη για πρόσβαση στη δικαιοσύνη αντιμετωπίζεται από το Δικαστήριο με μεγαλύτερη ευαισθησία στην περίπτωση που η αξίωση στρέφεται κατά της Δημοκρατίας ή δημοσίας αρχής ή οργανισμού δημοσίου δικαίου. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων του Εναγομένου 2 για το προτεινόμενο ποσό ή άλλο ποσό, θα προκαλούσε ανυπέρβλητο εμπόδιο στην Ενάγουσα και θα οδηγούσε στην απόρριψη της αγωγής της εναντίον του Εναγομένου 2 στερώντας της τη δυνατότητα προώθησης της εναντίον του αξίωσής της. Στο στάδιο τούτο, με την έναρξη της ακρόασης να είναι προγραμματισμένη σε τέσσερις ημέρες, θα δημιουργούσε απογοήτευση στην πλευρά της Ενάγουσας και ανατροπή του προγραμματισμού για εκδίκαση της αγωγής. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για ασφάλεια εξόδων