Tarek Sayed Rajab ν. Μαρία Ξενοφώντος κ.α., Αρ. Αγωγής: 6892/05, 27/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6892/05 Μεταξύ: Tarek Sayed Rajab Ενάγοντα και
- Μαρία Ξενοφώντος
- Κυριάκος Ξενοφώντος
- Αντρέας Γιωρκάτζης
- Pharmatech Limited Εναγομένων Ημερομηνία: 27.3.2017 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κα Χ"Αράπη, για ν' ακούσει απόφαση κα Αριστείδου για Κ. Μελά & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα Μ. Γιωρκάτζη ------------------------------------ Αίτηση ημερ. 25.10.2016 για αναστολή διαδικασίας αίτησης έρευνας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια ζητά όπως ανασταλεί οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία της αίτησης έρευνας ημερομηνίας 22.12.2015 και την αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης της Αιτήτριας ημερομηνίας 26.8.2016 μέχρι την έκδοση απόφασης στην Έφεση που καταχωρήθηκε την 8.9.2016 με την οποία εφεσιβάλλει ενδιάμεση απόφαση Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.8.2016 και αφορά την επίδοση της αίτησης έρευνας. Με βάση τα έγγραφα που υπάρχουν στο φάκελο του Δικαστηρίου ο Ενάγοντας - Καθ' ου η Αίτηση προχώρησε με αίτηση μηνιαίων δόσεων εναντίον της Εναγόμενης 1 - Αιτήτριας. Η επίδοση της αίτησης έρευνας έγινε με υποκατάστατο επίδοση και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 26.8.2016 ουσιαστικά απέρριψε το αίτημα της Εναγόμενης 1 - Αιτήτριας με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό της υποκατάστατης επίδοσης και την αναστολή της εκδίκασης της αίτησης έρευνας. Απόφαση η οποία εφεσιβλήθηκε. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 θ. 6, Δ.48 θ.1 - 4, 6, 7 - 9 και Δ. 64 το άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου και στο άρθρο 30 του Συντάγματος καθώς και στην νομολογία και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται η αίτηση από ένορκη δήλωση της Λώριας Χ"Ξενοφώντος η οποία είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Ουσιαστικά ζητά την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων γιατί στις 8.9.2016 καταχωρήθηκε έφεση στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.8.2016 και όπως την πληροφορεί ο κ. Μελάς αν εκτελεστεί το ένταλμα σύλληψης και εξεταστεί η Αιτήτρια για την οικονομική της κατάσταση τυχόν επιτυχία στην έφεση θα είναι άσκοπη με αποτέλεσμα την παραβίαση της αρχής που επιβάλλει ότι η έφεση δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας της. Ο Ενάγοντας - Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση, οι λόγοι ένστασης φαίνονται στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Μανουέλλας Σωκράτους δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούν τον Ενάγοντα. Είναι δε η θέση της ότι η παρούσα αίτηση συνιστά μια περαιτέρω προσπάθεια για περαιτέρω καθυστέρηση της παρούσας υπόθεσης, είναι καταχρηστική και μοναδικό σκοπό έχει να καθυστερήσει στην καταβολή από την Αιτήτρια του εξ' αποφάσεως χρέους. Περαιτέρω είναι η θέση της ότι η παρούσα αίτηση αντίκειται στην έννοια της δικαιοσύνης αφού θα συνεπάγεται ουσιαστικά στην αναστολή μέτρου εκτέλεσης που επιδιώξει ο Ενάγοντας. Στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης της τονίζει ότι δεν παρέχεται στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια για αναστολή οποιασδήποτε περαιτέρω διαδικασίας στα πλαίσια αίτησης έρευνας μέχρι την εκδίκαση της έφεσης και ούτε η αναστολή εκτέλεσης εντάλματος σύλληψης από τη στιγμή που δεν εφεσιβλήθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου. Απορρίπτει όλες τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης που συνοδεύουν την αίτηση και ζητά απόρριψη του αιτήματος της Αιτήτριας. Κατά την ακροαματική διαδικασία κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι δικηγόροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν στις γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. Όλα όσα έχουν αναφερθεί λαμβάνονται υπόψη και θα γίνει αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων στο βαθμό που χρειάζεται. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η πιο πάνω αίτηση μεταξύ άλλων εδράζεται στη Δ.33 θ.6 η οποία αναφέρει: «Το Δικαστήριο μπορεί, αν το θεωρήσει προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να μεταθέσει ή αναβάλει την ακρόαση για τέτοιο χρόνο και σε τέτοιο μέρος και με τέτοιους όρους που θα κρίνει κατάλληλους». Στην υπόθεση Merck & Co Inc. κ.α. ν. Medochemie Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 2184 λέχθηκε για μια ακόμη φορά ότι η εγγενής εξουσία του Δικαστηρίου να διατάσσει την αναστολή της διαδικασίας ή της εκδίκασης εκκρεμούσας αγωγής εξασκείται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις καθώς και ότι η κρατούσα πρακτική είναι ότι οι αγωγές δεν πρέπει να αναστέλλονται εκτός αν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι πέρα από κάθε λογική αμφιβολία καθιστούν αναγκαία την αναστολή. Περαιτέρω πρέπει να σημειωθεί ότι η πιο πάνω αναφερόμενη εγγενής εξουσία του Δικαστηρίου διακρίνεται από τη δικαιοδοσία αναστολής, η οποία παρέχεται ρητά από το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 καθώς και από τη Δ.35 θ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Οι υπό αναφορά νομοθετικές πρόνοιες δεν ρυθμίζουν γενικά το θέμα αναστολή διαδικασίας αλλά μόνο στις περιπτώσεις όπου ζητείται αναστολή εκτέλεσης απόφασης (βλ. Παπακόκκινου κ.α. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 692, In re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119 και Χ"Ιωσήφ ν. Πετρίχου
(1998)1 Α.Α.Δ. 364). Από τα πιο πάνω συνάγονται τα ακόλουθα:
- Το Δικαστήριο έχει εγγενή εξουσία να διατάξει αναστολή διαδικασίας, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του.
- Η εξουσία μπορεί να ασκηθεί τόσο σε σχέση με αγωγές όσο και με διαδικασίες που αρχίζουν με Εναρκτήριες ή Πρωτογενείς Κλήσεις ή σε Αιτήσεις.
- Η εξουσία αυτή είναι διακριτική και ασκείται από το Δικαστήριο όταν αυτό το κρίνει πρέπον στην κατάλληλη περίπτωση και με όρους.
- Η εξουσία αυτή πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
- Η γενική πρακτική είναι ότι οι διαδικασίες δεν πρέπει να αναστέλλονται εκτός αν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι πέρα από κάθε λογική αμφιβολία καθιστούν αναγκαία την αναστολή.
- Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση τα ιδιαίτερα γεγονότα κάθε υπόθεσης.
- Κάθε μέρος έχει υποχρέωση να παράσχει στο Δικαστήριο το απαραίτητο υλικό που γνωρίζει ώστε το Δικαστήριο πλήρως ενημερωμένο να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. Παρόλα αυτά στο τέλος της ημέρας είναι στον Αιτητή της αναστολής να δείξει ότι πρέπει να διαταχθεί τέτοια.
- Αίτηση για αναστολή πρέπει να γίνεται αμέσως, όταν είναι πρακτικά εφικτό μετά την εμφάνιση των λόγων για τους οποίους γίνεται ή όταν αυτοί περιέλθουν στη γνώση του Αιτητή.
- Η αναστολή μπορεί να διαταχθεί για ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα αλλά όχι γενικά ή για ένα μη λογικό χρονικό διάστημα. Η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου δεν είναι ανεξάρτητη πηγή εξουσίας αλλά εξουσία η οποία λόγω της ταύτισης με το Δικαστήριο και η επίκληση της πρέπει να γίνεται με εξαιρετική φειδώ (βλ. Γίγας v. Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ. 109 Εμπεδοκλής κ.α. (αρ.3)
(2009)1 Α.Α.Δ. 529, Ρόπας
(2009)2 Α.Α.Δ. 235, Σοφοκλέους v. Τσεσμέλογλου
(2012)1 Α.Α.Δ. 158 και JSC BTA Bank v. Paul Kythreotis
(2011)1 Α.Α.Δ. 779). Με βάση τα πιο πάνω θα προχωρήσω στην εξέταση της παρούσας αίτησης. Η Αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο να αναστήλει οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία της αίτησης έρευνας καθώς και το ένταλμα σύλληψης το οποίο εκδόθηκε εναντίον της μέσα στα πλαίσια της αίτησης έρευνας καθότι έχει εφεσιβάλει την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου σε σχέση με το θέμα που αφορά την επίδοση της αίτησης έρευνας με την αιτιολογία ότι τυχόν επιτυχία της έφεσης και η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει ως αποτέλεσμα την παραβίαση της αρχής που επιβάλλει ότι η έφεση δεν πρέπει να στερείτε της αποτελεσματικότητας της και περαιτέρω αν το ένταλμα εκτελεστεί και αναγκαστεί η Αιτήτρια να καταχωρήσει ένσταση αυτό το βήμα θα θεωρηθεί αποποίηση της παρατυπίας της επίδοσης. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει αναστολή της διαδικασίας η οποία εκκρεμεί ενώπιον του ασκείται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και η γενική πρακτική είναι ότι οι διαδικασίες δεν πρέπει να αναστέλλονται εκτός αν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι πέραν από κάθε λογική αμφιβολία καθιστούν αναγκαία την αναστολή. Οι λόγοι τους οποίους η Αιτήτρια θέτει για αναστολή της διαδικασίας ούτε αναγκαίοι μπορεί να κριθούν ούτε αποτελούν εξαιρετικής περίπτωσης λόγοι ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Αντιθέτως διαπιστώνεται ότι και αν ακόμη η Αιτήτρια παρουσιαστεί ενώπιον Δικαστηρίου και προχωρήσει η αίτηση μηνιαίων δόσεων ουσιαστικά θα ολοκληρωθεί μια διαδικασία η οποία εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου λόγω απουσίας της Αιτήτριας από το Δικαστήριο. Περαιτέρω η οποιαδήποτε συνέχιση της διαδικασίας δεν αποστερεί τα δικαιώματα της Αιτήτριας τα οποία πηγάζουν από το άρθρο 30 του συντάγματος. Συνεπώς δεν διαπιστώνω να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία και να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα και εναντίον της Αιτήτριας - Εναγόμενης 1 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ.