Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Μάριος Πατσαλίδης κ.α., Αρ. Αγωγής: 4463/14, 17/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4463/14 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Αιτητές και
- Μάριος Πατσαλίδης
- Άγκελ (Αγγέλα) Πατσαλίδου
- Κωνσταντία Πατσαλίδου
- Φάνη Πατσαλίδου Καθ' ων η Αίτηση ------------------------- Αίτηση ημερ. 11.5.2016 για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 17.3.2017 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Χρ. Τζούρου για κ. Α. Λάρδο Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα Περικλέους για κ. Α. Σοφοκλέους ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι - Αιτητές ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνονται και/ή να παραμερίζονται οι αποφάσεις ημερομηνίας 11.12.2014 εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών 1 και 2 και 18.12.2014 εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών 3 και
- Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 22, 29 - 32 του Ν. 14/60, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.24, Δ.39, Δ.40 Θ. 1, 7, 10 και 11, Δ.48 Θ 1 - 3, 8 και 9 και Δ.64, στο Σύνταγμα και την πρακτική και στις εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Πατσαλίδη, Εναγόμενου - Αιτητή
- Ο Μάριος Πατσαλίδης στην ένορκη του δήλωση παραδέχεται ότι η αγωγή επιδόθηκε τόσο στον ίδιο όσο και στην Εναγόμενη 2 στις 20.10.2014 και στους Εναγομένους 3 και 4 στις 11.11.
- Επισκέφθηκε εγκεκριμένο ελεγκτή, τον Πανίκο Λοίζου και μαζί επισκέφθηκαν τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση. 12.11.2014 συναντήθηκε με αρμόδιους υπαλλήλους των Εναγόντων τους οποίους κατονομάζει στην ένορκη του δήλωση. Ισχυρίζεται δε ότι συμφωνήθηκε όπως παγοποιηθεί η αγωγή, έως ότου απαντήσουν οι Ενάγοντες στον Πανίκο Λοίζου. Εντός του Νοεμβρίου επικοινωνήσει εκ νέου με τον Πανίκο Λοίζου και συγκεκριμένα αν είχε απαντήσει και αυτός τον πληροφόρησε ότι θα του απαντούσε όταν θα είχε ενημέρωση. Δεκέμβριο του 2014 ο Ν. Λοίζου τον ενημέρωσε ότι υπάλληλος των Εναγόντων του ανέφερε ότι καθυστέρησε μια μέρα να τους απαντήσει σε επιστολή του ημερομηνίας 8.10.2014 και από τότε δεν είχε άλλη ενημέρωση. Λόγω προβλήματος υγείας δεν έδωσε περαιτέρω προσοχή στο θέμα. Τέλη Φεβρουαρίου και αρχές Μαρτίου 2015 πληροφορήθηκε την έκδοση απόφασης γιατί δεν εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο. Ζήτησε συνάντηση με τους υπαλλήλους των Εναγόντων και στις παραγράφους 8 - 14 αναφέρεται στις ενέργειες που έκανε από την στιγμή που πληροφορήθηκε της έκδοση απόφασης. Στις παραγράφους 14 και 16 παρουσιάζει την υπεράσπιση των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση οι λόγοι ένστασης απαριθμούνται υπό τα στοιχεία Α - Κ της ένστασης τους. Βασικότεροι είναι: - ότι οι Αιτητές δεν προβάλλουν κανένα σοβαρό λόγο τον οποίο να υποστηρίζει το αίτημα τους. - ότι η διαγωγή του αποτελεί κατάφωρη περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. - ότι υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση - ότι δεν προβάλλουν σοβαρή υπεράσπιση. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Μάγδας Κυριάκου, υπαλλήλου στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της θα κάνω αναφορά εκεί όπου είναι αναγκαίο πιο κάτω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ακύρωση απόφασης που εκδίδεται στην απουσία διαδίκου αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Οι αρχές με βάση το πώς ασκείται η σχετική διακριτική ευχέρεια αναλύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεταξύ αυτών και στην υπόθεση Φυλακτού κ.α. v. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204 και συγκεκριμένα στη σελίδα 210 στην οποία αναφέρεται, σε μετάφραση: «Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο πρέπει να προσπαθεί να ισοζυγίζει δύο παράγοντες οι οποίοι είναι θεμελιώδεις για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη αποτελεσματικής διασφαλίσεως από τη μια, του δικαιώματος ακροάσεως του διαδίκου και την ανάγκη διασφαλίσεως ταχείας διεκπεραιώσεως των δικαστικών υποθέσεων, από την άλλη. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική δ9ιεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Εάν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση, και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απωλεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Παρατηρήσεις του Λόρδου δικαστή Megaw στην Lambert v. Mainland Market
(1997)2 All E.R. 826, 833). Το αποτέλεσμα της νομολογίας είναι ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να εφευρίσκει τρόπους αφαίρεσης από τους διαδίκους του δικαιώματος τους να ακουστούν στην υπόθεσή τους εφόσον αποκαλύπτουν υπεράσπιση. Ωστόσο το Δικαστήριο, μπορεί, οπωσδήποτε, να αρνηθεί να επανανοίξει μια υπόθεση εάν η συμπεριφορά ενός διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης. Οσάκις η διαγωγή του διαδίκου ο οποίος αιτείται παραμερισμό απόφασης δεν δύναται να συγχωρεθεί λόγω εμφανούς καταφρονήσεως της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου το Δικαστήριο μπορεί κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να αρνηθεί ακύρωση της απόφασης» Στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθος Κούρτη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 941 επεξηγήθηκε η σημασία της διαγωγής του Εναγομένου ως παράγοντας που μπορεί να επενεργήσει κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ανεξάρτητα από την διαπίστωση της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Συγκεκριμένα στη σελίδα 945 της πιο πάνω απόφασης αναφέρεται: «Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράπσιης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο Εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του Εναγομένου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματος του. Διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και το αποτέλεσμα της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του Εναγόμενου σε σχέση με την εναντίον του αγωγή». Καθοδηγούμενος από τις προαναφερόμενες συνέπειες και αρχές εξέτασα με πολλή προσοχή όλη τα ενώπιον μου στοιχεία περιλαμβανομένης της αίτησης, της ένστασης, των ενόρκων δηλώσεων που τις υποστηρίζουν, καθώς επίσης και των στοιχείων που φαίνονται από τον φάκελο της δικογραφίας και είναι αδιαμφισβήτητα. Κατέληξα στα εξής συμπεράσματα: Η πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.10.2014 και επιδόθηκε στους Αιτητές - Εναγομένους 1 και 2 στις 27.10.2014 και στους Αιτητές - Εναγομένους 3 και 4 στις 11.11.
- Οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης και οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση στις 11.12.2014 έκδοσαν απόφαση εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών 1 και 2 και στις 18.12.2014 εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών 3 και
- Με τα πιο πάνω συμφωνούν και οι Εναγόμενοι - Αιτητές. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι στις 12.11.2014 ο Μάριος Πατσαλίδης μαζί με τον ελεγκτή Πανίκο Λοίζου συναντήθηκαν στα γραφεία των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση με τους Γιαννάκη Κατσιολούδη, Μελίνα Μαυρονικόλα και Μάγδα Κυριάκου. Διαφωνία υπάρχει μόνο στο γεγονός ότι σύμφωνα με τον Μάριο Πατσαλίδη οι υπάλληλοι των εναγόντων συμφώνησαν παγοποίηση της αγωγής μέχρι να ληφθεί απάντηση στην πρόταση των Εναγομένων. Η Μάγδα Κυριάκου-Αριστείδου αρνείται ότι συμφώνησαν για παγοποίηση της αγωγής και αναφέρει ότι τους εξήγησαν ότι πρόκειται για τερματισμένες υποθέσεις για τις οποίες καταχωρήθηκαν αγωγές. Ότι τέλη Φεβρουαρίου αρχές Μαρτίου του 2015 οι Ενάγοντες - Αιτητές πληροφορήθηκαν την έκδοση απόφασης και ο Μάριος Πατσαλίδης ζήτησε συνάντηση με τους αρμόδιου υπαλλήλους των Εναγόντων την αίτηση για παραμερισμό, οι Ενάγοντες την καταχώρησαν στις 11.5.
- Με βάση τα πιο πάνω οι αποφάσεις που εκδόθηκαν εναντίον των Εναγομένων 1 - 4 έχουν εκδοθεί κανονικά και συνεπώς μπορούν να παραμεριστούν μόνο με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και αν το Δικαστήριο πειστεί ότι οι Εναγόμενοι - Αιτητές έχουν μια εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον τους. Ο εναγόμενος 1 - Αιτητής στην ένορκη του δήλωση και ειδικά στο μεγαλύτερο φάσμα της ένορκης του δήλωσης ασχολείται με τις διαβουλεύσεις που είχε τόσο πριν όσο και μετά την έκδοση της απόφασης με υπαλλήλους των Εναγόντων και τον ελεγκτή του. Στις παραγράφους 14 και 16 γενικά και αόριστα ισχυρίζεται για τους Εναγόμενους 2, 3 και 4 ότι δεν τους παρείχαν οι Ενάγοντες τις πληροφορίες που καθορίζονται στο Νόμο 197
(1)/2003 ώστε να γνωρίζουν εκ των προτέρων προτού προβούν στην υπογραφή της εγγύησης. Στην δε παράγραφο 16 πιστεύει ότι οι Ενάγοντες έχουν καλή υπεράσπιση γιατί οι Ενάγοντες προέβηκαν σε υπερχρεώσεις και ανατοκισμούς και εν γνώσει τους παραβίασαν τις πρόνοιες του περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197
(1)του 2003. Τα πιο πάνω στοιχεία αποτελούν αόριστους, ασαφείς και μη λεπτομερείς ισχυρισμούς. Με αυτά τα στοιχεία μόνο δεν έχω πεισθεί με οποιονδήποτε τρόπο πως οι Εναγόμενοι έχουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση των Εναγόντων. Εκτιμώ ότι για να αποδείξει κάποιος εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση θα πρέπει να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες που να δείχνουν ότι όντως κάτι τέτοιο συμβαίνει. Περαιτέρω δεν μου διαφεύγουν και τα πιο κάτω γεγονότα. Οι Εναγόμενοι - Αιτητές παρέλαβαν μια αγωγή και συγκεκριμένα ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής αντί να ενεργούσε ώστε να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης απευθύνθηκε σε ελεγκτή, έγινε συνάντηση άμεσα με υπαλλήλους των Εναγόντων αλλά μετά από αυτό και για μεγάλο χρονικό διάστημα καλυπτόμενος από το πρόβλημα υγείας του δεν ασχολείται με το θέμα. Ενημερώνεται για την έκδοση απόφασης τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο του 2015 και πάλι ασχολείται με οτιδήποτε άλλο πλην της καταχώρισης σχετικής αίτησης. Την υπό εξέταση αίτηση την καταχώρησαν οι Εναγόμενοι - Αιτητές στις 11.5.2016, δηλαδή μετά από παρέλευση 17 μηνών από την έκδοση της απόφασης και 15 μηνών από την ημέρα που έλαβαν γνώση για την έκδοση απόφασης. Και αν ακόμα δεχθώ ότι δικαιολογείται ο χρόνος μέχρι που έλαβαν γνώση για την έκδοση της απόφασης λόγω των ισχυριζόμενων διαβουλεύσεων με τους Ενάγοντες, ο χρόνος που παρήλθε από την ημερομηνία που έλαβαν γνώση για τις αποφάσεις μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας αίτησης παρέμεινε εντελώς αναιτιολόγητος. Συνεπώς είναι ένα επιπρόσθετος λόγος για την μη έγκριση της υπό εξέταση αίτησης. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω θεωρώ ότι δεν είναι ούτε ορθό, ούτε δίκαιο να ασκήσω την διακριτική ευχέρεια που έχω υπέρ των Εναγομένων - Αιτητών και κατά συνέπεια η αίτηση των Εναγομένων - Αιτητών απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος τους και υπέρ των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ.