Ηρόδοτος Ροτσίδης ν. Χρίστος Μιχαήλ, Αρ. Αγωγής: 2086/11, 31/3/2017

(3)(β) του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την ειδοποίηση περί της πρόθεσης του να ενστεί οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1) Ότι η αμφισβητούμενη αίτηση υποβάλλεται πολύ καθυστερημένα και σε πολύ προχωρημένο στάδιο της υπόθεσης. 2) Ότι η πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της πιο πάνω αίτησης δεν επεξηγείται ούτε δικαιολογείται επαρκώς και βάσιμα. 3) Ότι ο Αιτητής γνώριζε ή εάν αυτός επιδείκνυε την δέουσα επιμέλεια και ενδιαφέρον, εύλογα μπορούσε, να γνωρίζει τα ισχυριζόμενα γεγονότα που θέλει να εισάξει στην αγωγή του, έγκαιρα ή και πριν την καταχώρηση της. 4) Ότι η ζητούμενη τροποποίηση είναι ουσιαστική και συνεπάγεται επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και με αυτή ο Αιτητής προσπαθεί να εισαγάγει νέους λόγους και επιπρόσθετη βάση αγωγής. 5) Ότι η αμφισβητούμενη αίτηση δεν είναι λογικά αναγκαία, δεν έχει γίνει καλόπιστα και θα προκαλέσει αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή και θα βλάψει ή και επηρεάσει δυσμενώς την υπόθεση ή και θέση ή και συμφέροντα του Καθ' ου η αίτηση/εναγόμενου ή και αυτός θα τεθεί σε μειονεκτική θέση. 6) Ότι η πιο πάνω βλάβη ή και επηρεασμός των δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση δεν μπορούν να καλυφθούν αποτελεσματικά με την επιδίκαση εξόδων. 7) Ότι η μη παραχώρηση στον Αιτητή της ζητούμενης τροποποίησης δεν επηρέασε ούτε αποστέρησε σ' αυτόν το δικαίωμα του να ακουστεί ή και να προβάλει τους ισχυρισμούς του, τους οποίους αυτός έκρινε ορθούς και αναγκαίους για την υπόθεση του. Η ένσταση περαιτέρω βασίζεται στην ένορκη μαρτυρία του εναγόμενου που την συνοδεύει. Με βάση αυτή την μαρτυρία ο εναγόμενος αναφέρει ότι οι θέσεις του ενάγοντα δεν είναι ειλικρινής, βάσιμοι και λογικά δικαιολογημένοι και είναι παραπλανητικοί. Ο Αιτητής σκόπιμα παραλείπει να δώσει εξήγηση σχετικά με τα μέτρα και τις ενέργειες που έλαβε όταν παρέλαβε τα άλλα τιμολόγια για την ισχυριζόμενη νοσηλεία του. Από 19/4/2010 μέχρι 22/4/

1. Παραλείπει να αναφέρει γιατί δεν ζήτησε τα τιμολόγια και εκείνη την περίοδο ή εάν ρώτησε εάν υπήρξε χρέωση για την συγκεκριμένη νοσηλεία. Ενώ αναφέρει ότι ζήτησε τα τιμολόγια της νοσηλείας δεν αναφέρει γιατί δεν ζήτησε και της συγκεκριμένης περιόδου. Ουδεμία αντικειμενική ή άλλη δυσκολία ή εμπόδιο είχε ο Αιτητής για να αναζητήσει το εν λόγω τιμολόγιο. Από το 2010 μπορούσε να λάβει γνώση των γεγονότων αυτών εύκολα και με λογική επιμέλεια. Ο Αιτητής υπέδειξε αμέλεια και παρέλειψε να επιδείξει εύλογη φροντίδα και επιμέλεια για την υπόθεση του και δεν είναι υπό τις περιστάσεις ορθό και δίκαιο να δικαιωθεί για την αναφερόμενη στάση του. Η αίτηση δεν γίνεται καλόπιστα αλλά γίνεται προσπάθεια εισαγωγής νέων ισχυρισμών κακόπιστα και εκ του πονηρού. Η υπόθεση βρίσκεται ήδη σε πολύ προχωρημένο στάδιο και έχουν ήδη καταθέσει 2 ιατροί όπως επίσης και ο Ενάγων και ουδείς αναφέρθηκε σε νοσηλεία για την συγκεκριμένη περίοδο. Η έγκριση της τροποποίησης θα προκαλούσε την ανάγκη επανακλήτευσης μαρτύρων για να εξετασθούν στο νέο αυτό ζήτημα. Περαιτέρω θα προκληθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση και θα επηρεαστούν τα συνταγματικά του δικαιώματα για εκδίκαση της υπόθεσης σε εύλογο χρόνο. Ο δυσμενής δε επηρεασμός του δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων προς όφελος του. Η ακρόαση της πιο πάνω αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων, τις οποίες αμφότεροι οι ευπάιδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Σε αυτές γίνεται παραπομπή στις αρχές που έχει θέσει η νομολογία αναφορικά με την τροποποίηση ενός δικογράφου σε συσχετισμό με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Οι εν λόγω αγορεύσεις και επιχειρήματα των συνηγόρων έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και δεν κρίνω απαραίτητο να κάνω λεπτομερή αναφορά σε αυτές. Αναφορά θα γίνει όπου κατωτέρω κριθεί απαραίτητο κατά το στάδιο ανάπτυξης της θέσης και κρίσης του Δικαστηρίου επί της αιτήσεως. Οι αρχές για την τροποποίηση ενός δικογράφου έχουν εξηγηθεί και αποκρυσταλλωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης είναι η Διαταγή 25, Θ.
2. Εκείνο που αναφύεται από τα πιο πάνω είναι ότι το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία θα πρέπει να ασκείται λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχουν καθιερωθεί αλλά πάντοτε σε συσχετισμό με τα γεγονότα κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Στην υπόθεση Φοινιώτης ν. Greenman Navigation

(1989)1 (E) A.A.Δ.33, τέθηκαν καθαρά οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις τροποποίησης. Συγκεκριμένα στη σελίδα 36 αναφέρονται τα πιο κάτω: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντίδικου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.

(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». Η σύγχρονη τάση σε αιτήσεις τροποποίησης παρατηρείται να είναι φιλελεύθερη (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα,

(2002)1 (Α) ΑΑΔ 223). Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν Αθηναϊδος Ι. Χριστοδούλου κ.α

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης ή αβλεψίας, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με έξοδα (βλ. SABA & Co. (T.M.P) v T.M.P. Agents

(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Η πιο πάνω αρχή περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Αναφορικά με το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, παραπέμπω στην υπόθεση Astor Co. κ.α. ν. Α & G Leventis Ltd κα

(1993)1 Α.Α.Δ. 726, στην οποία λέχθηκε ότι σε αιτήσεις για τροποποίηση δικογράφων ο παράγοντας χρόνος είναι μεν σχετικός και συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30

(2)του Συντάγματος, εάν και ο παράγοντας αυτός δεν είναι καθοριστικός υπό την έννοια ότι δεν πρέπει από μόνος του να οδηγεί σε απόρριψη. Φυσικά το σημαντικό δεν είναι η ευρύτητα του χρόνου που διέρρευσε, γιατί διαφορετικά θα ήταν άσκοπη η ενασχόληση με το θέμα, αλλά το χρονικό σημείο που ο αιτητής διαπίστωσε την αναγκαιότητα της τροποποίησης και ο χρόνος που επέλεξε για να δράσει προς αυτή την κατεύθυνση. Αποτελεί θέση των αιτητών ότι η τροποποίηση καθίσταται αναγκαία έτσι ώστε η προσκομισθείσα μαρτυρία να συνάδει με το δικόγραφο της έκθεσης απαίτησης. Σχετική αναφορά στην Νομολογία επί του προκειμένου μπορεί να γίνει στις υποθέσεις Χρίστου v. Αζα

(1992)1 ΑΑΔ 704 και Παναγιώτης Χατζηχρίστου & Υιοι Λτδ v. ORALIA TRAVEL & TOURS LTD

(2007)1 (A) ΑΑΔ 650), όπου κρίθηκε πως δεν είναι εκ προοιμίου νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου και πως δεν αποκλείεται, ως θέμα αρχής, η τροποποίηση δικογράφου με στόχο να συνάδει η μαρτυρία η οποία έχει προσκομιστεί με τις έγγραφες προτάσεις. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω κατωτέρω να εξετάσω την παρούσα αίτηση, στα πλαίσια πάντοτε των δικών της περιστατικών. Η ένσταση του εναγόμενου όπως διαμορφώθηκε με την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του επικεντρώνεται στο ζήτημα της καθυστέρησης προώθησης του παρόντος αιτήματος, στο ότι τα γεγονότα αυτά θα μπορούσαν με εύλογη επιμέλεια να ήταν γνωστά από πριν. Επιπλέον στο ζήτημα της ζημιάς που θα υποστεί ο εναγόμενος που δεν αποζημιώνεται με χρήμα αλλά και στην καθυστέρηση ενόψει της ανάγκης επανακλήτευσης 3 μαρτύρων. Όσον αφορά τον καταχρηστικό χαρακτήρα τον οποίο προσδίδει στην αίτηση ο εναγόμενος αναφέρω ότι υπό τις περιστάσεις δεν έχει καταδείξει κάτι τέτοιο ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από την ένορκη δήλωσή του εναγόμενου. Η αναφορά του εναγόμενου στην κατάχρηση και κακοπιστία της αίτησης σε συνάρτηση μόνο με το στάδιο εις το οποίο αυτή υποβάλλεται δεν είναι αρκετή να καταδείξει ούτε κατάχρηση ούτε κακοπιστία από μέρους του Ενάγοντα. Κρίνω ότι ο χρόνος καταχώρισης της αίτησης δεν καταδεικνύει οποιαδήποτε κατάχρηση ή κακοπιστία από πλευράς του Ενάγοντα την στιγμή μάλιστα που ως αναφέρεται και δεν αμφισβητείται η χρέωση αυτή η οποία καταβλήθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα περιήλθε στην γνώση του Ενάγοντα την 1/3/2017 που η ΜΕ7 κλήθηκε να μαρτυρήσει ενώ η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε την επόμενη ημέρα ήτοι στις 2/3/2017. Το γεγονός ότι ο ενάγων και οι άλλοι δυο μάρτυρες που αναφέρθηκε ο συνήγορος του εναγόμενου οι οποίοι παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, ολοκλήρωσαν την μαρτυρία τους δεν αποκλείει την επανακλήτευση τους αν αυτό κριθεί αναγκαίο και η πιθανότητα επανακλήτευσης δεν δύναται να θεωρηθεί ότι παραβιάζει οιαδήποτε δικαιώματα του εναγόμενου τα οποία μάλιστα να μην μπορούν να αποζημιωθούν με χρήμα. Η δε δυνατότητα αιτήματος για επανακλήτευση και εάν τούτο κριθεί απαραίτητο δεν δύναται να αποτελεί εμπόδιο και σκόπελο στην έγκριση του αιτήματος. Τα όσα αναφέρει ο Ενάγων για το ιστορικό της γνώσης της παράλειψης αυτής της Πολυκλινικής να ενημερώσει για το σύνολο των χρεώσεων που καταβλήθηκαν από την ασφαλιστική του δεν έχουν στην ουσία τους αμφισβητηθεί. Καταλήγω ότι με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου εντοπίζω ουδέν στοιχείο κακοπιστίας από πλευράς Ενάγοντα συνεπώς απορρίπτω τους σχετικούς με αυτό το ζήτημα λόγους ένστασης. Η θέση του εναγόμενου επί του ζητήματος, ότι ο Ενάγων δηλαδή έπρεπε να υποβάλει αίτημα σε προγενέστερο στάδιο δεν μπορεί να με βρει σύμφωνη, εφόσον σύμφωνα με την ένορκο δήλωση του ενάγοντα η παράλειψη διαπιστώθηκε κατά την μαρτυρία της ΜΕ7, η ισχυριζόμενη αυτή χρέωση φέρεται να καταβλήθηκε από την ασφαλιστική του εταιρεία, συνεπώς δεν ήταν έγγραφο που το είχε στην κατοχή του ή έγγραφο που το έλαβε αυτός για πληρωμή συνεπώς δεν ήταν υπό τις περιστάσεις εφικτό ο Ενάγων να γνώριζε πριν η ΜΕ7 καταθέσει στο Δικαστήριο την ύπαρξη του. Περαιτέρω δεν έχει τεθεί ενώπιον μου που να θέτει ζήτημα κακοπιστίας ή εσκεμμένων χειρισμών από πλευράς Ενάγοντα. Όσον αφορά τους λόγους ένστασης που σχετίζονται με την θέση ότι με την αιτούμενη τροποποίηση πλήττονται τα Συνταγματικά δικαιώματα του εναγόμενου αναφέρω ότι σίγουρα, τα δικόγραφα θα πρέπει να ετοιμάζονται με τον ενδεδειγμένο τρόπο και να περιλαμβάνουν τους ισχυρισμούς των διαδίκων με ακρίβεια. Εκείνο που έχει σημασία όμως, στην παρούσα περίπτωση είναι το γεγονός ότι ο Ενάγων διαπίστωσε την παράλειψη αυτή στο δικόγραφο τους ενώ η Ακρόαση βρισκόταν σε εξέλιξη και αυτό το γεγονός γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο, στην απουσία στοιχείων που να υποστηρίζουν το αντίθετο. Σίγουρα το δικαίωμα του εναγόμενου για διάγνωση των αστικών του δικαιωμάτων εντός εύλογου χρονικού διαστήματος σύμφωνα με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος λαμβάνεται υπόψη. Η παρούσα αγωγή εκκρεμεί από το 2011 και θα πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό. Η όποια καθυστέρηση όμως στην συνέχιση και ολοκλήρωση της υπόθεσης ένεκα της παρούσας αίτησης δεν θεωρώ ότι μπορεί από μόνη της να αποκλείσει την έγκριση της παρούσας αίτησης. Η ακρόαση της αγωγής δύναται σε σύντομο χρόνο αμέσως μετά την τροποποίηση, εάν αυτή εγκριθεί, να προχωρήσει και ολοκληρωθεί, δίδοντας προς τούτο το Δικαστήριο σχετικές οδηγίες. Ο εναγόμενος προβάλλει περαιτέρω ότι θα επηρεαστούν τα συνταγματικά δικαιώματα του και θα επηρεαστεί δυσμενώς η υπόθεση του. Η πιο πάνω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Κατ' αρχάς η ΜΕ7 έχει καταθέσει τα επίδικα έγγραφα που αναφέρουν την εν λόγω ισχυριζόμενη χρέωση ως τεκμήρια με την επιφύλαξη αυτά να ληφθούν υπόψη εάν εγκριθεί η παρούσα αίτηση και μέσω του συνηγόρου του είχε την ευκαιρία να αντεξετάσει επί του περιεχομένου τους και να θέσει τις δικές του θέσεις και ισχυρισμούς. Επιπλέον έχει δικονομικά μέσα για να ζητήσει εάν αυτό κριθεί απαραίτητο επανακλήτευση μαρτύρων για το ζήτημα της χρέωσης. Επομένως το εν λόγω ζήτημα έχει ήδη εγερθεί κατά την δίκη και έχει αποτελέσει αντικείμενο αντεξέτασης της ΜΕ7 συνεπώς δεν έχει καταδειχθεί υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων πως θα επηρεαστεί το δικαίωμα των εναγόμενων να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους εν σχέση με ένα ζήτημα το οποίο ήδη αντεξέτασαν την ΜΕ7 και σε κάθε περίπτωση θα του δοθεί η δυνατότητα να καταχωρήσει τροποποιημένη υπεράσπιση θέτοντας την δική του θέση και ισχυρισμούς οι οποίοι μπορούν να προβληθούν κατά το στάδιο παρουσίασης της υπεράσπισης. Σημειώνω ότι η υπεράσπιση δεν έχει ακόμα ξεκινήσει την παρουσίαση της υπόθεσης της. Ο εναγόμενος καταλήγω ότι μπορεί να αποζημιωθεί για οποιαδήποτε ζημιά ή καθυστέρηση θα προκληθεί συνεπεία της τροποποίησης με έξοδα. Στο στάδιο αυτό της διαδικασίας και με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν τίθεται θέμα πρόκλησης σε βάρος του ανεπανόρθωτης ζημιάς. Με τα πιο πάνω θεωρώ ότι έχει απαντηθεί και ο σχετικός λόγος ένστασης. Δεδομένης της πιο πάνω κρίσης του Δικαστηρίου, καταλήγω ότι με την επιχειρούμενη τροποποίηση δεν προκαλείται οποιαδήποτε μεταβολή στην θέση του Ενάγοντα κατά τρόπο που να επηρεάζεται η υπόθεση του εναγόμενου ως αυτή εξελίσσεται μέσα από την ακροαματική διαδικασία. Κρίνεται περαιτέρω ότι η προτεινόμενη τροποποίηση που αφορά τον καθορισμό των ειδικών ζημιών που ισχυρίζεται ότι υπέστη ο Ενάγων αποτελεί αναγκαία διόρθωση για να τεθούν ξεκάθαρα τα επίδικα θέματα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο όπου η ήδη προσκομισθείσα μαρτυρία να συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα. Αυτό θα έχει δε περαιτέρω ως αποτέλεσμα την εξυπηρέτηση της απονομής της δικαιοσύνης που είναι και το κυρίαρχο στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, προσδοκώντας στην τελεσιδικία μεταξύ των διαδίκων. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αίτησης, έστω και σε αυτό το στάδιο. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η παράγραφος Α (i), (ii) και (iii) της Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 5 ημερών από την καταχώριση και επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Τυχόν Απάντηση στην Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 3 ημερών από την καταχώριση και επίδοση της Υπεράσπισης. Το Διάταγμα να πληρωθεί σήμερα και να συνταχθεί άμεσα. Αναφορικά με τα έξοδα και έχοντας υπόψη το χρόνο που έχει υποβληθεί η παρούσα αίτηση, τους λόγους για τους οποίους υποβλήθηκε αλλά και όλα τα περιστατικά της υπόθεσης, κρίνω ότι αυτά θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ του εναγόμενου - καθ' ού η αίτηση. Ως εκ τούτου, τα έξοδα της παρούσας αίτησης καθώς επίσης και όλα τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου - καθ'ού η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα - αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία θα είναι πληρωτέα επίσης στο τέλος της αγωγής. (Υπ.)............. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής