ΣΩΤΗΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ή ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ κ.α. ν. ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΙΜΩΝΟΣ υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της ANDROS TRYFONOS CONSTRUCTION CO LTD, Αρ. Αγωγής 1427/14, 10/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1427/14 Μεταξύ: 1)ΣΩΤΗΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ή ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, από Λεμεσό 2)ΣΤΕΛΛΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, από Λεμεσό Εναγόντων και ANDROS TRYFONOS CONSTRUCTION CO LTD, από Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------- Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει Διαταγμάτων ημερ. 13.5.2016 Μεταξύ: 1)ΣΩΤΗΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ή ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, από Λεμεσό 2)ΣΤΕΛΛΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, από Λεμεσό Εναγόντων και ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΙΜΩΝΟΣ υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της ANDROS TRYFONOS CONSTRUCTION CO LTD, από Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 18.9.2015 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης Ημερομηνία: 10 Μαρτίου, 2017 Για τον Εναγόμενους-Αιτητές: κ. Μελινιώτης για Andreas L. Neokleous Chambers LLC Για τους Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση: κα Χριστοδούλου για Στέλιος Κ. Στυλιανού Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, αξιούν από τους εναγόμενους την Ειδική Εκτέλεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 28.4.2006, καθώς επίσης και αποζημιώσεις για την κατ' ισχυρισμό παράβαση του. Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, οι ενάγοντες αγόρασαν από τους εναγόμενους στη βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 28.4.2006, το υπό ανέγερση διαμέρισμα αρ.3 στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας "Opera Court" στη Μέσα Γειτονιά στη Λεμεσό, αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος των Λ.Κ.80.500.- εκ των οποίων το ποσό των Λ.Κ.35.000.- θα κατεβάλλετο με την υπογραφή της συμφωνίας και το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.45.500.- θα εξοφλείτο από ίσης αξίας εργασία, που θα εκτελούσε η εταιρεία Th. Demetriou Woodcraft Ltd προς όφελος των εναγομένων, είτε στην πολυκατοικία που βρίσκετο το διαμέρισμα, είτε σε «άλλα υποστατικά των εναγομένων κατά την απόλυτη κρίση αυτών». Οι ενάγοντες στο τέλος της ημέρας εξόφλησαν το τίμημα πώλησης. Ήταν συμβατική υποχρέωση των εναγομένων (α) να παραδώσουν την κατοχή του διαμερίσματος κατά ή περί την 30.5.2006, (β) να προβούν σ' όλα τα αναγκαία διαβήματα ώστε εντός δύο ετών από της παράδοσης του διαμερίσματος να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας και (γ) να μεταβιβάσουν τούτο στους ενάγοντες άμα τη εκδόσει του τίτλου ιδιοκτησίας, νοουμένου βέβαια ότι θα εξοφλείτο το τίμημα πώλησης. Οι ενάγοντες κατέθεσαν την συμφωνία στο Κτηματολόγιο Λεμεσού στις 26.5.2006, για σκοπούς Ειδικής Εκτέλεσης. Η κατοχή του διαμερίσματος παραδόθηκε στους ενάγοντες κατά το έτος
- Το τμήμα Κτηματολογίου με επιστολή του προς την ενάγουσα 2 ημερομηνίας 1.7.2011, την πληροφορούσε πως είχε εκδοθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος και πως ήταν δυνατή η μεταβίβαση του επ' ονόματι της. Οι ενάγοντες με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 4.3.2014, κάλεσαν τους εναγόμενους να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα επ' ονόματι τους, πλην όμως οι τελευταίοι αρνούνται και/ή παραλείπουν να πράξουν τούτο. Οι εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους παραδέχονται την σύναψη της επίδικης συμφωνίας καθώς επίσης και των όρων της. Είναι παραδεκτό επίσης εκ μέρους των πως η κατοχή του διαμερίσματος παραδόθηκε στους ενάγοντες κατά το έτος
- Είναι όμως η θέση τους πως η οποιαδήποτε καθυστέρηση στην παράδοση του διαμερίσματος, οφείλετο στο γεγονός πως η εταιρεία Th. Demetriou Woodcraft Ltd (ανήκει στον ενάγοντα 1 και/ή στην οικογένεια του) εκτέλεσε πλημμελώς τις εργασίες της στο διαμέρισμα, με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να αναγκαστούν να ζητήσουν τις υπηρεσίες άλλων προσώπων, καταβάλλοντας ποσό ύψους €15.000.- αφού η εταιρεία Demetriou, αν και κλήθηκε επανειλημμένα να αποκαταστήσει τις ζημιές που προκλήθηκαν, αρνήθηκε να το πράξει. Ισχυρίζονται περαιτέρω πως οι ενάγοντες από την ημέρα παράδοσης του διαμερίσματος σ' αυτούς, κατά παράβαση των συμβατικών τους υποχρεώσεων, δεν πλήρωσαν τους οφειλόμενους σε σχέση με το διαμέρισμα φόρους, με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να είναι επιφορτισμένοι με την υποχρέωση καταβολής των. Διατείνονται τέλος πως «κάλεσαν και/ή ειδοποίησαν προφορικώς» τους ενάγοντες να παρουσιαστούν στο Κτηματολόγιο για την μεταβίβαση του διαμερίσματος, ενώ αρνούνται ότι έλαβαν οποιαδήποτε επιστολή με την οποία οι ενάγοντες τους καλούσαν να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο στις 4.3.
- Με την υπό κρίση Αίτηση, οι εναγόμενοι αιτούνται την τροποποίηση του δικογράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης των ώστε να περιλάβουν σ' αυτό: (α) τον ισχυρισμό πως η προφορική συμφωνία για διεξαγωγή και/ή εκτέλεση ξυλουργικών εργασιών ήταν αναπόσπαστο μέρος και/ή παράρτημα του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 28.4.2006 και πως στα πλαίσια της εν λόγω συμφωνίας, οι ενάγοντες είχαν δώσει προσωπικές διαβεβαιώσεις και/ή εγγυήσεις πως σε περίπτωση οποιουδήποτε συμβάντος θα αναλάμβαναν προσωπικά να αποζημιώσουν τους εναγόμενους, ενώ σε αντίθετη περίπτωση η μεταβίβαση δεν θα λάμβανε χώρα. (β) τον ισχυρισμό πως οι εναγόμενοι θα ζητήσουν ανταπαιτητικώς την πληρωμή του ποσού των €15.000.- καθώς και των ποσών των φορολογιών που πλήρωσαν για λογαριασμό των εναγόντων. (γ) τον ισχυρισμό πως οι εναγόμενοι επεσήμαναν και/ή πληροφόρησαν τους ενάγοντες πως θα προχωρούσαν με την μεταβίβαση του διαμερίσματος, μόνο εφόσον οι ενάγοντες συμμορφώνονταν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις ήτοι πλήρωναν το ποσό των €15.000.- και τις οφειλόμενες φορολογίες. Τέλος με την αιτούμενη τροποποίηση, οι εναγόμενοι επιθυμούν να συμπεριλάβουν στο δικόγραφο τους και Ανταπαίτηση με την οποία να αξιώνουν εναντίον των εναγόντων: (α) την πληρωμή του ποσού των €15.000.- ως ζημιές και/ή απώλειες και/ή έξοδα επιδιόρθωσης των κακοτεχνιών και/ή ακαλαίσθητων διορθώσεων. (β) την πληρωμή του ποσού των €3.650.- το οποίο αντιπροσωπεύει το οφειλόμενο ποσό φορολογίας ακίνητης ιδιοκτησίας και/ή φορολογίας ΣΑΛΑ και/ή δημοτικά τέλη και/ή τέλη σκυβάλων και/ή άλλες φορολογίες από το 2007 μέχρι και σήμερα. (γ) νόμιμο τόκο. Η Αίτηση στηρίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25, Δ.39 θ.2, Δ.48 θθ.1-4 και 9, Δ.64 θ.1, στους περί Δικαστηρίων Διαδικαστικούς Κανονισμούς κ.8 και κ.11, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος καθώς επίσης στις Γενικές Αρχές του Νόμου, στους κανόνες της επιείκειας, στην πρακτική και στη σύμφυτο εξουσία του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Στέργιου Καλλιάνου, δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Είναι η θέση του πως μετά τον διορισμό των νυν δικηγόρων των εναγομένων, ο δικηγόρος Ανδρέας Λ. Νεοκλέους διαπίστωσε πως «γεγονότα που του ανέφεραν οι εναγόμενοι-αιτητές που αφορούσαν την υπόθεση τους, εκ παραδρομής δεν συμπεριελήφθηκαν λεπτομερώς στην Έκθεση Υπεράσπισης τους ή και δεν γινόταν πουθενά αναφορά για τα γεγονότα αυτά». Κατά τον ίδιο, τα γεγονότα αυτά είναι ουσιώδη για την υπεράσπιση των εναγομένων και θα πρέπει να αναφέρονται στο δικόγραφο τους. Είναι περαιτέρω η θέση του πως δεν σημειώθηκε καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης και πως οι εναγόμενοι δεν ενεργούν κακόπιστα. Εισηγείται πως θα πρέπει να επιτραπεί η αιτουμένη τροποποίηση, καθότι θα επηρεαστούν τα δικαιώματα των εναγομένων σε αντίθετη περίπτωση. Οι ενάγοντες καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας εννέα συνολικά Λόγους. Υποστηρίζουν πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις ώστε να επιτραπεί η αιτουμένη τροποποίηση. Πως η Αίτηση καταχωρήθηκε «πολύ καθυστερημένα και σε πολύ προχωρημένο στάδιο της υπόθεσης». Πως καταχωρήθηκε «δόλια, σκόπιμα και μετά την καταχώριση της αίτησης των εναγόντων ημερομηνίας 15.12.2014 με την οποία αιτούνται απόφασης εναντίον των εναγομένων λόγω παραδοχής γεγονότων από τους αιτητές». Πως με την αιτουμένη τροποποίηση επιζητείται ο επαναπροσδιορισμός των επίδικων θεμάτων και η εισαγωγή νέας βάσης Υπεράσπισης. Πως εάν εγκριθεί το αίτημα των εναγομένων, θα επηρεαστούν τα δικαιώματα των εναγόντων τα οποία δεν θα μπορούν να καλυφθούν αποτελεσματικά με την επιδίκαση εξόδων. Η Ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θθ.1-5, Δ.48 θθ.1, 2, 3 και 4, Δ.64 θ.1 και 2, στο άρθρο 30
(3)(β) του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Δήμητρας Νικολάου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους. Η ομνύουσα επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς των εναγόντων, όπως αυτοί προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης και περαιτέρω σχολιάζει τους Λόγους Ένστασης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. (SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 726). Κλασσική απόφαση που δείχνει την λεγόμενη τάση φιλελευθεροποίησης των τροποποιήσεων δικογράφων είναι η απόφαση στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934. Όπως χαρακτηριστικά είχε λεχθεί εκεί, αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Διευκρινίζοντας ή περιορίζοντας τη γενικότητα με την οποία είχε αποδοθεί η πιο πάνω αρχή, το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω) πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ότι γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, σε εκείνη την υπόθεση κρίθηκε πως ορθά απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης που υποβλήθηκε κατά την ημερομηνία ακρόασης, εφόσον κατά τη δικάσιμο που είχε οριστεί το 1988 είχε υποβληθεί αίτημα για αναβολή έτσι ώστε να γίνει διάβημα τροποποίησης, η υπόθεση ανεβλήθη παρά την ένσταση της άλλης πλευράς, με οδηγίες να υποβληθεί αίτηση τροποποίησης εντός δύο μηνών, αλλά αίτηση δεν υποβλήθηκε ούτε απασχόλησε ξανά το θέμα παρά μόνο όταν κατά το 1990 η υπόθεση επαναορίστηκε ξανά για ακρόαση. Η θεμελιακή αρχή την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας σ΄ αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ
- Στην υπόθεση αυτή καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ούτως ώστε να συνάδει η Έκθεση Απαίτησης με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση τόνισε ότι εν πρώτοις δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Στη σελίδα 707 της απόφαση αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην υπόθεση Geto Tracing Import-Export Ltd v. Το πλοίο Μ/V Vladimir Vaslyayev, Aγωγή Ναυτοδικείου αρ.56/93, ημερ. 30.9.1993, λέχθηκε πως: «Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές.» Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω). «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Για το ίδιο θέμα της καθυστέρησης, σημαντική είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. N. Σιακόλα, Πολ. Έφεση 10341, ημερ. 19/1/
- Το Εφετείο επιβεβαίωσε ότι η μακρά εκκρεμότητα μιας αγωγής δεν μπορεί να επενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα στην έγκριση αιτήματος τροποποίησης δικογράφου, αλλά αποτελεί παράγοντα ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση της διαδικασίας. Ότι, δε, η έννοια της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και για να συνιστά κώλυμα θα πρέπει να μην είναι καλόπιστη. Αναφορικά με το θέμα της παροχής εξήγησης για την καθυστέρηση που διαπιστώνεται στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, και με αυτό ασχολήθηκε το Εφετείο στην υπόθεση (SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω). Όπως λέχθηκε, η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης, ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Μια καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Από τα ανωτέρω προκύπτει πως ο παράγοντας «καθυστέρηση» εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τόσο το καταχωρημένο δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης όσο και τις προτεινόμενες τροποποιήσεις. Κατά την κρίση μου αυτές δεν διαφοροποιούν τις θέσεις που οι εναγόμενοι προέβαλαν εξ' αρχής. Είναι ήδη προβαλλόμενη θέση ότι η καθυστέρηση που σημειώθηκε στην παράδοση του διαμερίσματος, οφείλετο στις κακοτεχνίες που έγιναν από πλευράς της εταιρείας Th. Demetriou Woodcraft Ltd και πως για την αποκατάσταση των ζημιών, οι εναγόμενοι ζήτησαν τις υπηρεσίες άλλης εταιρείας στην οποία πλήρωσαν το ποσό των €15.000.-. Προβαλλόμενη επίσης είναι και η θέση πως οι ενάγοντες, από της παράδοσης σ' αυτούς της κατοχής του διαμερίσματος, παραλείπουν να καταβάλουν τις οφειλόμενες για το διαμέρισμα φορολογίες. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί πως οι ισχυρισμοί τους οποίους οι εναγόμενοι επιδιώκουν να προσθέσουν στο δικόγραφο τους δεν είναι εκτεταμένοι, δεν συνιστούν νέους λόγους υπεράσπισης ούτε επιχειρείται η προσθήκη νέων εντελώς διαφορετικών ή αντίθετων θέσεων. Ουσιαστικά επιδιώκεται η προσθήκη Ανταπαίτησης ώστε να αξιώνουν οι εναγόμενοι τα όσα ισχυρίζονται στην Υπεράσπιση τους. Θεωρώ πως οι εν λόγω ισχυρισμοί περιστρέφονται γύρω από τον άξονα των ήδη προβληθέντων ισχυρισμών και δεν διαφοροποιούν τις θέσεις που οι εναγόμενοι προέβαλαν εξ' αρχής. Δεν έχω διαπιστώσει να υπάρχει αλλαγή στην υπερασπιστική γραμμή των εναγομένων που εξ' αρχής ακολούθησαν σε σχέση με την υπόθεση τους. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25 θ1, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις δικογράφων οι οποίες είναι αναγκαίες, ώστε να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Σκοπός είναι η διακρίβωση των πραγματικών ζητημάτων για τα οποία υπάρχει διαφωνία μεταξύ των μερών. Το κυρίαρχο στοιχείο κατά την εξέταση τέτοιων αιτήσεων είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Νομολογιακά έχει λεχθεί ότι τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του εάν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης (βλ. Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ.ά. Πολ. Έφεση 96/2006, ημερ. 27.7.2007). Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσον οι εναγόμενοι καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να υποβάλουν το αίτημα τους. Επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα «καθυστέρηση». Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε. Στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ. α. (ανωτέρω), λέχθηκε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο, τονίστηκε, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους ώστε να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σε σχέση με τον παράγοντα αυτό οι εναγόμενοι δίδουν σαφείς και επαρκείς εξηγήσεις στην υποστηρίζουσα την Αίτηση Ένορκη Δήλωση, για τη χρονική στιγμή που κατά τους ίδιους κατέστη αναγκαία η τροποποίηση της Υπεράσπισης. Εξάλλου η υπόθεση δεν έχει αχθεί ακόμη σε ακρόαση και δεν βρίσκω ότι θα προκληθεί καθυστέρηση στην εκδίκαση της, εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση. Ούτε έχω πεισθεί από την υπάρχουσα ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι εναγόμενοι ενεργούν με κακή πίστη ή ότι θα δημιουργηθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά εάν εγκριθεί το αίτημα τους. Η ενέργεια των εναγομένων να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση, μπορεί να υποδηλοί αβλεψία, λάθος ή ακόμη και αμέλεια εκ μέρους των όχι όμως κακοπιστία. Κρίνω ότι θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά τους το δικαίωμα να προβάλουν τις θέσεις των ούτως ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας όλα όσα έχουν λεχθεί ανωτέρω και έχοντας κατά νου την φύση της αντιδικίας, τις θεραπείες που ζητούνται, το σύνολο των ισχυρισμών που προβάλλονται στα δικόγραφα, τις θέσεις των πλευρών, κρίνω ότι θα πρέπει να εγκριθεί το αίτημα των Εναγομένων-Αιτητών. Κρίνω ότι θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά τους το δικαίωμα να προβάλουν τις θέσεις των, ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Με την συμπερίληψη όλων των ισχυρισμών στα δικόγραφα, θα αποτραπούν άλλες δικαστικές διαδικασίες οι οποίες πιθανόν να απαιτηθεί να εγκριθούν και θα αποτραπεί η περαιτέρω σπατάλη χρόνου του Δικαστηρίου καθώς επίσης και η σπατάλη εξόδων. Έτσι θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός τριάντα
(30)ημερών από της σύνταξης του διατάγματος. Απάντηση στην Υπεράσπιση εκ μέρους των Εναγόντων, να καταχωρηθεί εντός των επόμενων δέκα
(10)ημερών από της καταχώρησης του τροποποιημένου δικογράφου. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ των Ενάγοντων και εναντίον των εναγομένων. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης