AB PCO INVESTMENT LIMITED ν. CAT GMBH Consulting Agency Trade & Company (Cyprus) κ.α., Αρ. Αγωγής: 579/15, 3/3/2017

(5)ημερών από την επίδοση του διατάγματος σε αυτές καταθέσουν στο Δικαστήριο και επιδώσουν στους δικηγόρους των Εναγόντων τη συμφωνία που συνήφθη μεταξύ των Εναγομένων 4 και 5 η οποία καλείται ως η «Non-Tender Agreement", ημερομηνίας 2 Δεκεμβρίου 2014, το οποίο εκδόθηκε δυνάμει της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 14/12/2016 (στο εξής «το Διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal») στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής, μέχρι πλήρους εκδικάσεως της Έφεσης εναντίον της πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης, ημερομηνίας 14/12/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. (Β) Οιονδήποτε άλλο Διάταγμα το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον υπό τις περιστάσεις. Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 θ.θ. 18 και 19, Δ.48 θ.θ.1-7, 8

(1)(ee), Δ.57 θ.θ.1 και 2, Δ.64, στα άρθρα 25, 29, 31, 31, 32, 33 και 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/1960, στα άρθρα 2, 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 15, 17 και 30 του Συντάγματος, στη σχετική επί του θέματος νομολογία καθώς και επί της εγγενούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου καθώς και στις αρχές που αφορούν τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ηλιάνας Χατζησάββα Γιαννακού, διευθύντριας των εναγομένων 5, η οποία όπως αναφέρει είναι εξουσιοδοτημένη από όλους τους εναγόμενους για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα αλλά έχει πάρει και νομική συμβουλή από τους δικηγόρους των εναγομένων που χειρίζονται την υπόθεση. Στις 14.12.2016 εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση στην παρούσα υπόθεση, εναντίον της οποίας στις 23.12.2016 καταχωρήθηκε από τους εναγόμενους έφεση. Η έφεση απ' ότι έχει ενημερωθεί από τους δικηγόρους των εναγομένων έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας και έτσι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα μέχρι την πλήρη εκδίκαση της έφεσης διότι αν εκτελεστεί το διάταγμα και οι ενάγοντες πάρουν το αιτούμενο έγγραφο οι εναγόμενοι δεν θα μπορέσουν να επαναφέρουν τα γεγονότα στην προτέρα κατάσταση σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης τους. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας ότι αν αποκαλυφθεί το αιτούμενο έγγραφο στους ενάγοντες, ακόμη και να επιτύχει η έφεση η γνώση των εναγόντων δεν θα μπορεί να αντιστραφεί και το αποτέλεσμα της έφεσης σε ότι αφορά το διάταγμα τύπου Νorwich Pharmacal θα καταστεί θεωρητικό και ακαδημαϊκό ζητούμενο, γεγονός το οποίο συνιστά εξαιρετική περίσταση και το οποίο δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος αναστολής. Εάν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα δεν θα προκαλέσει στους ενάγοντες οποιαδήποτε ζημιά εφόσον όπως οι ίδιοι αναφέρουν στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10.2.2015 ο μόνος λόγος που το χρειάζονται είναι για να διευκρινιστούν οι λεπτομέρειες του ισχυριζόμενου αδικήματος που διέπραξαν οι εναγόμενοι εναντίον των εναγόντων ώστε να ετοιμαστεί η έκθεση απαίτησης των εναγόντων. Η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε στις 22.12.2015 και ως εκ τούτου φαίνεται ότι οι ενάγοντες δεν έχουν άμεση ανάγκη του εγγράφου. Η έκδοση του διατάγματος θα εξασφαλίσει όπως αναφέρει ένα υγιές ισοζύγιο μεταξύ των συμφερόντων των εναγόντων και αυτών των εναγομένων και σκοπός της αίτησης είναι η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος έφεσης και όχι η παράκαμψη της διαδικασίας για την εκτέλεση του διατάγματος τύπου Νorwich Pharmacal. Οι λόγοι ένστασης των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση στην αίτηση των εναγομένων-αιτητών είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η πιο πάνω αίτηση των εναγομένων - αιτητών έχει καταστεί άνευ αντικειμένου.
2. Δεν επιζητείται η αναστολή οποιασδήποτε υπάρχουσας θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος.
3. Το ένδικο μέσο της έφεσης δεν θα αποστερηθεί σε καμία περίπτωση οποιασδήποτε υπάρχουσας αποτελεσματικότητας του.
4. Η εξισορρόπηση των σχετικών παραγόντων έκδοσης διαταγμάτων αναστολής εκτέλεσης ή διαδικασίας δεικνύει ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
5. Δεν έχουν καταδειχθεί εξαιρετικές περιστάσεις.
6. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι περιθωριακής σημασίας και εν πάση περιπτώσει είναι ανύπαρκτες και/ή δεν δύνανται να προσδιοριστούν στο παρόν στάδιο.
7. Η συμφυής εξουσία των Δικαστηρίων δεν χρησιμοποιείται ad libitum και εν πάση περιπτώσει η χρήση της συμφυής εξουσίας στην παρούσα περίπτωση δεν είναι ούτε αναγκαία για τη λειτουργία του Δικαστηρίου σαν Δικαστηρίου δικαίου ούτε είναι το μόνο υπό τις περιστάσεις μέτρο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.
8. Επιζητείται η αναστολή διατάγματος του οποίου η προθεσμία συμμόρφωσης έληξε προτού η αίτηση τεθεί ενώπιον Δικαστηρίου.» Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Νικόλα Θεοχαρίδη, διοικητικού συμβούλου των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση, ο οποίος όπως αναφέρει είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στις 14.12.2016 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση με την οποία οριστικοποίησε τα διατάγματα των παραγράφων Α, Β, Γ και εξέδωσε διάταγμα όπως η παράγραφος Δ της αίτησης, με το οποίο διατάσσονται η Αντρούλα Παπαδοπούλου και η Μάρω Φυλακτού όπως εντός 5 ημερών από την επίδοση του διατάγματος καταθέσουν στο Δικαστήριο και επιδώσουν στους δικηγόρους των αιτητών τη συμφωνία που σύναψε η εναγόμενη 4 με την εναγομένη 5, ημερομηνίας 2.12.
9. Το διάταγμα επιδόθηκε στην Αντρούλα Παπαδοπούλου στις 11.1.2017 και στη Μάρω Φυλαχτού στις 16.1.
10. Στις 10.1.2017 οι εναγόμενοι καταχώρισαν την επίδικη μονομερή αίτηση και το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης. Στις 18.1.2017 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος αποκάλυψης μέχρι την εκδίκαση της αίτησης την οποία το Δικαστήριο διέταξε να επιδοθεί. Οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari η οποία ορίστηκε στις 8.2.2017 για οδηγίες και ταυτόχρονα το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε αναστολή του διατάγματος αναστολής που εκδόθηκε στις 18.1.17 μέχρι την αποπεράτωση της διαδικασίας ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εν όψει της εξέλιξης αυτής οι δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση προχώρησαν στο άνοιγμα του σφραγισμένου φακέλου ο οποίος τους είχε επιδοθεί σε συμμόρφωση με το διάταγμα ημερ. 14.12.2016, δηλαδή το έγγραφο για το οποίο ζητείται με την παρούσα αίτηση αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος αποκάλυψης. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η παρούσα αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και το αποτέλεσμα της μόνο ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος. Ακόμη και επιτυχία της έφεσης όπως αναφέρει δεν μπορεί να εξανεμίσει τη γνώση των καθ' ων η αίτηση σχετικά με το συγκεκριμένο έγγραφο και η άρνηση έκδοσης του ζητούμενου διατάγματος αναστολής δεν συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας και αποτελεσματικότητας της έφεσης. Η έκδοση του ζητούμενου διατάγματος θα σήμαινε παραβίαση της αρχής ότι ο επιτυχών διάδικος δεν αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του χωρίς αποχρώντα λόγο εφόσον ουδεμία ζημιά θα προκληθεί στους εναγόμενους από τη μη έκδοση του. Όπως αναφέρει περαιτέρω ο ενόρκως δηλών από συμβουλή που έχει πάρει από το δικηγόρο Γεώργιο Τριανταφυλλίδη, η έφεση των εναγομένων σε ότι αφορά το διάταγμα αποκάλυψης δεν έχει προοπτικές επιτυχίας ή οι προοπτικές επιτυχίας δεν μπορεί να προσδιοριστούν στο παρόν στάδιο γιατί το πρωτόδικο δικαστήριο ορθά έκρινε ότι το αίτημα των καθ' ων η αίτηση ήταν δικαιολογημένο και η ανάγκη έκδοσης του έγκειτο στη δυνατότητα έγερσης ή προώθησης αγωγής και συνεπώς η έκδοση του δεν προϋπέθετε την έγερση μελλοντικής αγωγής ή πρόσθεση περαιτέρω αδικοπραγούντων στην παρούσα υπόθεση. Το διάταγμα αποκάλυψης ήταν η μόνη πρακτική πηγή πληροφόρησης εφ' όσον ο δικηγόρος των εναγομένων-αιτητών αρνήθηκε να το παράσχει. Είναι η θέση του κ. Μακρίδη όπως φαίνεται μέσα από την γραπτή του αγόρευση ότι ενδεχόμενη επιτυχία της παρούσας αίτησης θα αναστείλει την εφαρμογή του διατάγματος Norwich Pharmacal και την συνεπαγόμενη χρήση των αποκαλυφθέντων πληροφοριών και όπως αναφέρει περαιτέρω η υπό κρίση αίτηση δεν έχει χάσει το αντικείμενο της επειδή έχει ανοιχθεί ο φάκελος που επιδόθηκε στους δικηγόρους των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση. Σκοπός για τον οποίο οι ενάγοντες αιτήθηκαν την αποκάλυψη του εγγράφου είναι η χρήση του και τυχόν έκδοση του διατάγματος θα διασφαλίσει τις επιπτώσεις από την αποκάλυψη και θα αναστέλλεται η χρήση του περιεχομένου του από τους ενάγοντες. Αναφέρει επίσης ο κ. Μακρίδης ότι εάν δεν ανασταλεί το διάταγμα και αφεθεί στην απόλυτη ελευθερία χρήσης του από τους ενάγοντες, οι εναγόμενοι δεν θα μπορέσουν να επαναφέρουν τα γεγονότα στη πρωτέρα κατάσταση σε περίπτωση επιτυχούς κατάληξης της έφεσης. Υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις όπως αναφέρει στην γραπτή του αγόρευση που συνηγορούν υπέρ της αναστολής. Ο κ. Τριανταφυλλίδης στη δική του αγόρευση αναφέρει ότι η αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και ως εκ τούτου η διαδικασία σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν μπορεί να προωθηθεί και πρέπει να απορριφθεί. Αναφέρει περαιτέρω ότι δεν επιζητείται η αναστολή οποιασδήποτε υπάρχουσας θετικής υποχρέωσης αφού το Διάταγμα έχει ήδη εκτελεστεί και δεν απομένει οτιδήποτε προς εκτέλεση. Είναι επίσης η θέση του κ. Τριανταφυλλίδη ότι οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει εξαιρετικές περιστάσεις και δεν προκύπτουν δυσμενείς συνέπειες σε περιπτώσεις επιτυχίας της έφεσης, της οποίας όπως τονίζει περαιτέρω οι προοπτικές είναι ανύπαρκτες αλλά και περιθωριακής σημασίας. Πριν εξετάσω την ουσία της αίτησης θα εξετάσω τον πρώτο λόγο ένστασης των καθ' ων η αίτηση ότι η αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου αφού ο φάκελος έχει ανοιχθεί και το περιεχόμενο του έχει περιέλθει στη γνώση των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση και ως αποτέλεσμα έχει χάσει το αντικείμενο της. Η θέση αυτή του κ. Τριανταφυλλίδη θα ήταν ορθή κατά την κρίση μου εάν η θέση των αιτητών περιοριζόταν μόνο στο άνοιγμα του φακέλου. Όπως αναφέρει στην αγόρευση του ο κ. Μακρίδης η αναστολή αφορά και την χρήση των αποκαλυφθέντων πληροφοριών και ως εκ τούτου θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και των υπολοίπων λόγων ένστασης. Η νομική βάση της Αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης είναι η Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία αναφέρει ότι μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτέλεσης στην απόφαση που εφεσιβάλλεται, εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου και καμιά ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης, το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση που θα διαταχθεί. Από τα πιο πάνω είναι σαφές ότι οι αρχές που διέπουν την αναστολή και πηγάζουν από τη νομολογία, συνοψίζονται στα εξής: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35 θ.18 και σε συνάρτηση με τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. (γ) Το πρόσωπο που λαμβάνει το διάταγμα αναστολής πρέπει να παρέχει ασφάλεια. Στην υπόθεση P & MA Restaurant Limited κ.α. ν. Eric John Wakeham

(2011)1 A.A.Δ. 1239 αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με την αναστολή: «Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» Όπως περαιτέρω αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση αλλά και στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, «το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της πρωτόδικης απόφασης από την άλλη.» Εφ' όσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή τέτοιων όρων που να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης (βλ. Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd

(2001)1(Γ) A.A.Δ. 1978). Όπως αναφέρθηκε επίσης στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και άλλοι. ν. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων (Αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287 «οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας θετικός αλλά οριακής σημασίας. Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση τέτοιου ζητήματος. Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατόν να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής σε βάρος της πρώτης» (βλ. Χ"Ευαγγέλου ν. Dozami Marine Ltd κ.ά.

(1991)1 Α.Α.Δ. 172). Η παρούσα Αίτηση δεν αφορά τελική απόφαση του Δικαστηρίου αλλά ενδιάμεσο διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal και σίγουρα είναι πιο δύσκολο για το Δικαστήριο να εξισορροπήσει τα συμφέροντα των δύο μερών αφού ακόμα και η παροχή εγγύησης, που στην περίπτωση αναστολής εκτέλεσης τελικής απόφασης είναι ένα πρόσφορο μέσο για τον σκοπό αυτό, να μην είναι αποτελεσματικό για να εξισορροπήσει τα συμφέροντα των μερών. Η νομολογία είναι γεγονός ότι είναι πολύ περιορισμένη σε σχέση με την αναστολή εκτέλεσης ενδιάμεσων διαταγμάτων και η πιο γνωστή είναι η υπόθεση Penderhill Holdings Limited κ.α. ν. Ιωάννη Κλουκίνα κ.α.

(2011)1 A.A.Δ. 1921, στην οποία παρέπεμψε ο κ. Μακρίδης, όπου το ερώτημα ήταν κατά πόσο διαφοροποιούνται οι νομολογημένες αρχές στην περίπτωση αναστολής εκτέλεσης διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal. Είναι σαφές ότι η απόφαση Penderhill δεν εισάγει πάγια αρχή δικαίου ότι σε σχέση με κάθε διάταγμα τύπου Norwich πρέπει να εκδίδεται και διάταγμα αναστολής εκκρεμούσης της έφεσης και όπως αναφέρθηκε στην απόφαση «προκύπτει ότι τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης παίζουν ουσιαστικό ρόλο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Κατά συνέπεια η Αίτηση θα εξεταστεί στη βάση των αρχών της Δ.35 με βάση τα δικά της γεγονότα και όπως έχει νομολογηθεί μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να οδηγήσει ώστε η δεύτερη αρχή να υπερσκελίσει την πρώτη. Το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει θέματα που έχουν εξεταστεί από το Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα και δεν θα υποκαταστήσει σε σχέση με την ουσία του διατάγματος το Εφετείο. Τα θέματα που έχουν τεθεί και αποφασιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο εκδίκασης της αίτησης για το προσωρινό διάταγμα δεν μπορούν να αποτελούν και αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Είναι γεγονός ότι το επίδικο έγγραφο περιήλθε στη κατοχή των δικηγόρων των αιτητών και μετά την αναστολή του διατάγματος αναστολής από το Ανώτατο Δικαστήριο έλαβαν γνώση και του περιεχομένου του εγγράφου. Οι αιτητές αναγνωρίζουν τα πιο πάνω και αυτό που ουσιαστικά ζητούν με την συνέχιση της αίτησης τους για αναστολή του διατάγματος είναι να εμποδιστούν οι δικηγόροι των εναγόντων να χρησιμοποιήσουν το περιεχόμενο του εγγράφου. Σε αντίθετη περίπτωση όπως αναφέρουν οι αιτητές δεν θα μπορέσουν να επαναφέρουν τα γεγονότα στη πρωτέρα κατάσταση σε περίπτωση επιτυχούς κατάληξης της έφεσης και επανειλημμένα αναφέρουν τόσο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και στην αγόρευση του ο κ. Μακρίδης ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις που δικαιολογούν την αναστολή. Στην υπόθεση Shaw v. Holland

(1900)2 Ch. 305, που αφορούσε την Δ.58 θ.16 των παλιών Αγγλικών Θεσμών που είναι η αντίστοιχη της Δ.35 θ.18 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αποφασίστηκε ότι αναστολή εκτέλεσης διατάγματος για ένορκη αποκάλυψη πληροφοριών εκκρεμούσης έφεσης μπορεί να διαταχθεί μόνο κάτω από πολύ ειδικές περιστάσεις. Η παρούσα περίπτωση δεν αφορά ένορκη αποκάλυψη εγγράφων αλλά παράδοση συγκεκριμένης συμφωνίας η οποία ήδη έχει παραδοθεί. Η ουσία της αίτησης είναι η αναστολή χρήσης του περιεχομένου της συμφωνίας και η αναστολή θα πρέπει να διαταχθεί μόνο κάτω από πολύ ειδικές περιστάσεις. Οι αιτητές επανειλημμένα αναφέρονται σε ειδικές περιστάσεις και αδυναμία επαναφοράς των γεγονότων στην πρωτέρα κατάσταση εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα αλλά δεν καθορίζουν με λεπτομέρεια τις περιστάσεις αυτές και την ζημιά που θα υποστούν. Οι αιτητές ζητούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος τους χωρίς όμως να θέτουν το υπόβαθρο για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια εκτός από την γενική αναφορά ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις. Ποιες είναι όμως οι εξαιρετικές περιστάσεις και πως θα οδηγήσουν σε μη αναστρέψιμη κατάσταση τους εναγομένους δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές ισχυρίζονται επίσης ότι έχουν μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας στην έφεση τους και ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να αγνοηθεί. Το αποτέλεσμα της έφεσης δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα, όσο ισχυροί και να είναι οι λόγοι έφεσης, και είναι άγνωστο, δυστυχώς, πότε θα υπάρξει απόφαση στην έφεση. Ο χρόνος δεν μπορεί να είναι σύντομος ούτε και μπορεί να καθοριστεί και σε περίπτωση που το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα αναστολής οι ενάγοντες θα αναμένουν για μεγάλο διάστημα να χρησιμοποιήσουν τα στοιχεία που θέλουν για την προώθηση της υπόθεσής τους, τα οποία πιθανό να είναι χωρίς ουσία στην πορεία του χρόνου. Η χρήση του περιεχομένου της συμφωνίας θα καταστήσει πιθανό χωρίς αντικείμενο την έφεση σε περίπτωση επιτυχίας της, όμως αυτό θα πρέπει να κριθεί μέσα στο πλαίσιο όλων των περιστατικών της υπόθεσης και στην περίπτωση που το Δικαστήριο αποδεχτεί την Αίτηση και αναστείλει τη διαδικασία, το κόστος για τους ενάγοντες κρίνω ότι θα είναι βαρύτερο αφού η προσπάθεια να τους δοθεί η συμφωνία για να προωθήσουν την υπόθεσή τους και η επιτυχία της εξασφάλισης της θα είναι χωρίς σύντομο αποτέλεσμα, γεγονός που δεν μπορεί να εξισορροπηθεί με την παροχή ικανοποιητικής εγγύησης. Ως εκ τούτου και για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων- αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης απόφασης