Στέλλα Ιορδάνου ν. Γρηγορίου Στυλιανού Χρίστου, Αρ. Έφεσης / Αίτησης: 259/2015, 15/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Έφεσης / Αίτησης: 259/2015 Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο - Κεφ.224, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα Μεταξύ: Στέλλα Ιορδάνου, από τη Σωτήρα Λεμεσού Εφεσείουσα / Αιτήτρια και Γρηγορίου Στυλιανού Χρίστου, από τη Σωτήρα Εφεσίβλητου/Καθ' ου η Αίτηση --------------------------- Ημερομηνία:15/3/2017 Εμφανίσεις: Για αιτήτρια - εφεσείουσα: κα Στέφανη Βελισσαρίου Για καθ΄ ου η αίτηση: κα Σύνθια Τόκα ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση, η εφεσείουσα αιτήτρια: Α. Προσβάλλει ή/και εφεσιβάλλει τη διαταγή ή/και ειδοποίηση ή/και απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερ. 02.03.2015 διά της οποίας αυτός μετά από αίτημα του Εφεσίβλητου / Καθ' ου η Αίτηση, απεφάνθη και καθόρισε δικαίωμα διόδου υπέρ του τελευταίου και σε βάρος της Εφεσείουσας / Αιτήτριας και την αποζημίωση που θα καταβληθεί, ως άκυρη ή/και στερούμενη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος ή/και ζητά την ακύρωση ή/και παραμερισμό ή/και τροποποίηση της ως άνω απόφασης ληφθείσας παράνομα ή/και παράτυπα ή/και καθ' υπέρβαση εξουσίας ή/και ως λανθασμένης ή/και μη αιτιολογημένης ή/και δεόντως αιτιολογημένης ή/και ως ληφθείσας άνευ της δέουσας έρευνας ή/και βασιζόμενης σε λανθασμένο πραγματικό υπόβαθρο ή/και ως προϊόν πλάνης περί τα πράγματα. Β. Επικουρικά ή/και διαζευκτικά η Εφεσείουσα / Αιτήτρια αξιώνει τη διεξαγωγή νέας επιτόπιας έρευνας ή/και την επανάληψη της διοικητικής διαδικασίας από την αρμόδια αρχή ή/και την ανάκληση ή/και δικαστική αναθεώρηση κατ' ουσία της προσβαλλόμενης απόφασης, ημερ. 02.03.2015 του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αναφορικά με την παροχή δικαιώματος διόδου υπέρ του Εφεσίβλητου / Καθ' ου η Αίτηση και σε βάρος της Αιτήτριας. Γ. Διαζευκτικά, απόφαση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου για καθορισμό δίκαιης ή/και εύλογης αποζημίωσης. Δ. Αιτείται την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης ή/και διατάγματος ή/και δήλωσης ή/και οδηγίας που το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Ε. Τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Η διαταγή ή/και ειδοποίηση ή/και απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με ημερ. 02.03.2015, επισυνάπτεται στην αίτηση/έφεση. Η Έφεση / Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2, 11, 11Α, 12, 14, 50, 58, 80, 81 και 85 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου - Κεφ. 224, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή & Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 («Βασικός Διαδικαστικός Κανονισμός»), όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στο άρθρο 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/1960) άρθρα 21, 22, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, άρθρο 55 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι πάνω στην οποία βασίζεται η Έφεση / Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:-
- Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής αναφερόμενος για σκοπούς της παρούσας έφεσης/αίτησης ως «Διευθυντής») ενήργησε καθ' υπέρβαση εξουσίας ή/και αυθαίρετα ή/και κατά παράβαση της ισχύουσας Νομοθεσίας ή/και νομολογίας.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή λήφθηκε παράνομα ή/και αντισυνταγματικά ή/και παράτυπα ή/και εσφαλμένα ή/και αυθαίρετα ή/και καταχρηστικά ή/και κατόπιν πλάνης περί τα πραγματικά γεγονότα ή/και κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας ή/και δεν βασίσθηκε επί όλων των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή πάσχει ή/και στερείται οποιασδήποτε ή/και επαρκούς ή/και δέουσας αιτιολογίας ή/και ουδεμία αναφορά γίνεται στους παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη για τη λήψη της, κατ' αντίθεση των οικείων διοικητικών αρχών.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη ελλείψει της δέουσας ή/και ικανοποιητικής ή/και εμπεριστατωμένης έρευνας ή/και ο Διευθυντής προέβη σε λανθασμένη εκτίμηση ή/και μέτρηση ή/και έρευνα ή/και αγνόησε παντελώς την επιτόπου κατάσταση.
- Ο Διευθυντής αγνόησε παντελώς τη μαρτυρία ή/και τα πραγματικά γεγονότα με τα οποία σχετίζεται η εν λόγω απόφαση.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται οποιασδήποτε ή/και έγκυρης ή/και πειστικής ή/και ικανοποιητικής ή/και νόμιμης ή/και ειδικής ή/και συγκεκριμένης αιτιολογίας ή/και στηρίχθηκε σε λανθασμένα κριτήρια, σε λανθασμένη αντίληψη των γεγονότων ή/και των εφαρμοστέων νομικών αρχών ή/και σε λανθασμένες εκτιμήσεις ή/και η απόφαση ελήφθη ενώ συνέτρεχε ουσιώδης πλάνη του Διευθυντή περί τα πράγματα ή/και κατά τη λήψη ή /και την έκδοση της απόφαση ή/και πράξης, διαπίστωσε εσφαλμένα ότι συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις προς έκδοση της.
- Ο Διευθυντής εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη ή/και απόφαση κατόπιν πλάνης περί τα πράγματα, παρέλειψε να προβεί στην αναγκαία ή/και οποιαδήποτε ή/και σωστή ή/και κατάλληλη ή/και επαρκή έρευνα ή/και εξέταση όλων των αναγκαίων στοιχείων και δεδομένων ή/και δεν εκτίμησε σωστά τα στοιχεία και δεδομένα ώστε να καταλήξει στα σωστά συμπεράσματα και στη σωστή απόφαση ή/και αγνόησε τα στοιχεία που η Εφεσείουσα / Αιτήτρια έθεσε ενώπιον του ή/και στηρίχθηκε αποκλειστικά σε μονομερή ή/και εσφαλμένα στοιχεία ή/και σε αυθαίρετα ή/και αδικαιολόγητα ή/και εσφαλμένα συμπεράσματα ή/και εξωγενείς παράγοντες κατά τη λήψη της απόφασης του.
- Οι λόγοι για τους οποίους ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση αξίωσε την παροχή ή/και καθορισμό δικαιώματος διόδου, δεν ευσταθούν ή/και δεν ισχύουν πραγματικά ή/και νομικά.
- Ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση αξίωσε την παροχή δικαιώματος διόδου καταχρηστικά ή/και προσχηματικά ή/και επιδιώκοντας εκ πλαγίου ή/και κακόπιστα ή/και άλλως πως εξυπηρέτηση αποκλειστικώς ιδιωτικών και μόνο συμφερόντων.
- Η παροχή του δικαιώματος διόδου ή/και ο καθορισμός της έκτασης αυτού ως αποφασίστηκε διά της εγκαλούμενης απόφασης δεν είναι ο κατάλληλος ή/και ο πλέον πρόσφορος ή/και προκαλεί δυσανάλογα μεγάλη ζημιά στο επηρεαζόμενο τεμάχιο της Εφεσείουσας / Αιτήτριας σε σχέση με άλλες δυνητικές λύσεις, καθώς επίσης παραβλάπτει παρά να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.
- Ο Διευθυντής απέτυχε να διερευνήσει ή/και να εντοπίσει άλλες πιθανές διαζευκτικές λύσεις σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς και δεν έλαβε εν τέλει καθόλου υπόψη το στοιχείο της συγκριτικής δυσμένειας ή/και τις αρνητικές παρενέργειες της απόφαση του για τα επηρεαζόμενα τεμάχια.
- Ο Διευθυντής απέτυχε ή/και παρέλειψε να σταθμίσει ή/και να αξιολογήσει όλους τους σχετικούς παράγοντες ή/και στοιχεία ή/και πλεονεκτήματα ή/και μειονεκτήματα άλλων δυνητικών λύσεων ή/και αγνόησε λύσεις ικανές να προκαλέσουν μικρότερη ζημιά ή/και ταλαιπωρία ή/και μείωση της αξίας στα επηρεαζόμενα τεμάχια.
- Η εγκαλούμενη απόφαση απολήγει σε δραστική ή/και δυσανάλογη μείωση της αξίας των επηρεαζόμενων τεμαχίων ή/και περιορίζει τη δυνατότητα της πρόσφορης εκμετάλλευσης ή/και αξιοποίησης των.
- Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης ή/και να εξετάσει αυτή δίκαια βασιζόμενος σε αντικειμενικά κριτήρια.
- Η εγκαλούμενη απόφαση πάσχει ως προς τον τύπο ή/και τον ουσιώδη τύπο ή/και η διοικητική διαδικασία υπήρξε παράτυπη ή/και μη σύννομη ή/και πάσχει εξ υπαρχής λόγω του ότι δεν ακολουθήθηκε ο προβλεπόμενος τύπος ή/και διαδικασίες.
- Ο καθορισμός του δικαιώματος διόδου ή/και διέλευσης καθώς και η έκταση αυτού ως έχει καθορισθεί στην εγκαλούμενη απόφαση παραβλάπτει τα περιουσιακά δικαιώματα ή/και τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα της Εφεσείουσας / Αιτήτριας ή/και προξενεί μείωση της αξίας ή/και δυσανάλογη ζημιά ή/και ταλαιπωρία σε σχέση με τον διωκόμενο σκοπό χωρίς να αποζημιώνει επαρκώς την Εφεσείουσα / Αιτήτρια. Η Αιτήτρια επιφυλάσσει πλήρως το δικαίωμα της όπως βασισθεί και σε άλλους λόγους με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις ή/και συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις εμπειρογνωμόνων. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Έφεση / Αίτηση εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση της κας Στέλλας Ιορδάνου, από τη Σωτήρα Λεμεσού, ημερομηνίας 31/03/
- Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 590 Φ/Σχ. 53/43, με αρ. εγγραφής 521400/00/8435 το οποίο βρίσκεται στην κοινότητα Σωτήρας της Επαρχίας Λεμεσού, (το δουλεύον ακίνητο), το οποίο γειτνιάζει με τα τεμάχια 449 και
- Ο εφεσίβλητος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 198, Φ/Σχ 53/43 με αρ. εγγραφής 521400/00/8122 που βρίσκεται επίσης στην κοινότητα Σωτήρας της Επαρχίας Λεμεσού (το αποκτών ακίνητο), το οποίο έχει κοινά σύνορα με το ακίνητο της αιτήτριας και το τεμάχιο 197 και ως προς το τεμάχιο 449 είναι πολύ πλησίον αυτού. Ο καθ΄ ου η αίτηση περί το έτος 2007 ή/και σε μεταγενέστερο χρόνο, καταχώρησε αίτηση στο τμήμα κτηματολογίου και χωρομετρίας και συγκεκριμένα την αίτηση με αρ. ΑΕΔ2/2007 για αναγκαστική δίοδο. Με την γνωστοποίηση ημερ. 2/3/2015 ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας, καθόρισε την κατεύθυνση της διόδου, όπως αυτή φαίνεται στο σχέδιο/σχεδιάγραμμα που επισυνάπτετο, καθώς επίσης και την έκταση του δικαιώματος διόδου που ανέρχετο σε 44 τ.μ. καθώς επίσης και την αποζημίωση που θα καταβληθεί και η οποία καθορίστηκε στα €1.
- Είναι η θέση της αιτήτριας ότι η απόφαση όσον αφορά τον καθορισμό κατεύθυνσης της διόδου και συνακόλουθα και ο καθορισμός έκτασης δικαιώματος χρησιμοποίησης διόδου και της αποζημίωσης είναι λανθασμένη, παράνομη, αυθαίρετη και δεν υποστηρίζεται από τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και είναι άδικη και θα πρέπει να ακυρωθεί και τροποποιηθεί διότι: α) η διεξαγωγή της επιτόπιας εξέτασης έγινε κατά τρόπο μεροληπτικό, αυθαίρετο, επιπόλαιο, παράνομο, άδικο, διότι δεν λήφθηκεε υπ΄ όψη το γεγονός ότι υπήρχε εναλλακτική λύση για δικαίωμα διάβασης του καθ΄ ου η αίτηση και πιο συγκεκριμένα, βορείως του αποκτώντος ακινήτου, ήτοι του τεμαχίου 198 και σε πολύ μικρή απόσταση από αυτό, υπάρχει ήδη δρόμος, ο οποίος χρησιμοποιείται εκτεταμένα από το κοινό και ο οποίος συνδέεται με τον κεντρικό δρόμο της κοινότητας, ο οποίος διέρχεται στην περιοχή και είναι και αυτός πολύ πλησίον στο αποκτών ακίνητο και επιφύλαξε το δικαίωμα της να παρουσιάσει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναλυτική έκθεση εμπειρογνώμονα, στην οποία εμφαίνεται η απόσταση του δρόμου αυτού από το αποκτών ακίνητο, καθώς και η μελέτη αναφορικά με την χρήση και την χρησιμότητα της οδού αυτής. Η εν λόγω λύση, κατά την ίδια, είναι οικονομικότερη, πολύ πιο σύντομη σε μήκος, επηρεάζει λιγότερους σε αριθμό ιδιοκτήτες ακινήτων, ασφαλέστερη με βάση τους κανονισμούς κατασκευής και ασφάλειας οδών, εξυπηρετεί καλύτερα τον εφεσίβλητο και περαιτέρω, όταν ο δρόμος αυτός καταστεί δημόσιος και συνδεθεί με το αποκτών ακίνητο, θα συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην αποσυμφόρηση του υφιστάμενου οδικού δικτύου της περιοχής και στην καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού. Είναι η θέση της αιτήτριας, ότι ο καθορισμός του δικαιώματος διόδου και διέλευσης, καθώς και η έκταση αυτού, ως έχει καθορισθεί στην εγκαλούμενη απόφαση, παραβλάπτει τα περιουσιακά και νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα της, προξενεί μείωση της αξίας, δυσανάλογη ζημιά και ταλαιπωρία σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό και πιο συγκεκριμένα, σε περίπτωση που θα παραχωρηθεί το συγκεκριμένο τμήμα του δουλεύοντος ακινήτου, θα πρέπει να κατεδαφιστούν υποστατικά τα οποία χρησιμοποιεί μέσα στα πλαίσια χρήσης του δικού της ακινήτου ως κατοικίας της ιδίας και των λοιπών μελών της οικογένειας της και αποτελούν, λόγω της ηλικίας τους και του τρόπου κατασκευής τους ιστορικά μνημεία, τα οποία η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει ως κατάλοιπα της πολιτιστικής κληρονομιάς και των παραδόσεων του τόπου. Επίσης είναι η θέση της αιτήτριας ότι, πέραν από την βλάβη ή τον δυσμενή επηρεασμό της περιουσίας της, αλλά και κατ΄ επέκταση ένεκα της ανάγκης σε περίπτωση σε περίπτωση που η εγκαλούμενη απόφαση παραμείνει σε ισχύ, θα προβεί σε κατεδάφιση των κτισμάτων και επαναδιαμόρφωση του χώρου, ώστε να δύναται πλέον απρόσκοπτα να εξυπηρετεί τις λειτουργικές ανάγκες της οικογένειας της και η ζημιά την οποία θα υποστεί, θα είναι είναι πολύ μεγαλύτερη από το όφελος που θα καρπωθεί το αποκτών μέρος, χωρίς να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι ο ίδιος μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως από τον δρόμο που αναφέρθηκε, χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε ταλαιπωρία, την οποία η αιτήτρια θα υποστεί λόγω της ανάγκης κατεδάφισης. Η αιτήτρια προβάλλει την θέση ότι ο διευθυντής του τμήματος του κτηματολογίου και χωρομετρίας, καθόρισε αυθαίρετα ως ποσό αποζημίωσης τα €1,550, μη λαμβάνοντας υπ΄ όψη την πραγματική αξία της γης και των κτισμάτων που επηρεάζονται από το δικαίωμα διόδου, αλλά ούτε και την μείωση της αξίας του εναπομείναντος μέρους του ακινήτου της αιτήτριας, αγνόησε πλήρως την ζημιά που η αιτήτρια θα υποστεί από την κατεδάφιση των υποστατικών που βρίσκονται εντός ή/και πολύ πλησίον της έκτασης, εντός της οποίας καθορίστηκε το δικαίωμα διόδου. Η πραγματική ζημιά την οποία η αιτήτρια θα υποστεί, ως η θέση της, ξεπερνά τις €13,000 περίπου, λαμβανομένου υπ΄ όψην και του γεγονότος ότι θα αναγκαστεί να κατεδαφίσει και να επανακατασκευάσει κτίσματα και υποστατικά και επιφύλαξε το δικαίωμα να προσκομίσει εκτίμηση από εμπειρογνώμονα ως προς την δυσμενή επίδραση, την αποζημίωση και περαιτέρω εκτίμηση για την δαπάνη που θα επωμιστεί προς επιδιόρθωση ή επανακατασκευή σε έτερο μέρος των υποστατικών που επηρεάζονται. Προβάλλει επίσης η αιτήτρια την θέση ότι η γνωστοποίηση ημερομηνίας 2/3/2015 δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη και δικαιολογημένη ή και καθόλου και πιο συγκεκριμένα, δεν φέρει στο σώμα της οποιαδήποτε αιτιολογία, ως επιβάλλεται από την οικεία νομοθεσία και νομολογία, αποστερώντας την δυνατότητα και την ευχέρεια άσκησης πλήρους Δικαστικού ελέγχου αυτής κατά περιεχόμενο, ώστε να πάσχει και πρέπει να παραμεριστεί ή να αναθεωρηθεί κατ΄ ουσία. Εκφράζει η αιτήτρια την πίστη ότι από την γνωστοποίηση είναι αδύνατο να αντιληφθεί κανείς τους λόγους που οδήγησαν τον διευθυντή του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας να αποφασίσει ότι αποφάσισε και η αιτήτρια δεν έχει πληροφορηθεί καθοιονδήποτε τρόπο τους συγκεκριμένους λόγους που αποτελούν το αιτιολογικό υπόβαθρο της εγκαλούμενης απόφασης. Προβάλλεται επίσης η θέση από την αιτήτρια ότι ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας εξέδωσε την προβαλλόμενη απόφαση κατ΄ όπιν πλάνης περί τα πράγματα, παρέλειψε να προβεί στην οποιαδήποτε αναγκαία, σωστή, κατάλληλη, επαρκή έρευνα και εξέταση όλων των αναγκαίων στοιχείων και δεδομένων και δεν εκτίμησε σωστά τα στοιχεία και δεδομένα ώστε να καταλήξει στα σωστά συμπεράσματα και στην σωστή απόφαση και πιο συγκεκριμένα, εάν πράγματι προέβαινε σε ορθή επιτόπια έρευνα και σε εκτενή έλεγχο των δεδομένων, καθώς και σε σωστή εκτίμηση αυτών, θα ήταν σε θέση να διαπιστώσει την ύπαρξη του δρόμου που αναφέρθηκε και ο οποίος μπορεί να εξυπηρετήσει και να παρέχει δίοδο στον ιδιοκτήτη του αποκτώντος ακινήτου, χωρίς να απαιτείται περαιτέρω βλάβη ή και παρεμπόδιση άλλων ιδιοκτητών, καθώς και των περιουσιακών τους δικαιωμάτων. Ο εφεσίβλητος, σύμφωνα με την αιτήτρια, αξίωσε την παροχή δικαιώματος διόδου καταχρηστικά, προσχηματικά, κακόπιστα και επιδιώκοντας εκ πλαγίου να εξυπηρετήσει αποκλειστικώς ιδιωτικά και μόνο συμφέροντα του και πιο συγκεκριμένα, ενώ υπάρχει η δυνατότητα χρήσης άλλης διόδου χωρίς να επηρεαστεί το δικαίωμα ιδιοκτησίας ετέρων γειτνιαζόντων ακινήτων και χωρίς την παραμικρή ταλαιπωρία προς το πρόσωπο του εφεσίβλητου, ο τελευταίος προτίμησε να προσφύγει καταχρηστικά στην σχετική διαδικασία προς εξυπηρέτηση αποκλειστικά δικών του συμφερόντων και αδιαφορώντας πλήρως για τις αρνητικές και δυσμενείς συνέπειες των λοιπών επηρεαζομένων. Είναι επίσης η θέση της αιτήτριας, ότι ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας, παραβίασε τις αρχές της φυσικής Δικαιοσύνης, αγνόησε παντελώς τις εναλλακτικές λύσεις, το γεγονός ότι επηρεάζονται σε μεγαλύτερο βαθμό τα δικαιώματα της ως ιδιοκτήτριας του δουλεύοντος ακινήτου και ότι υφίσταται η δυνατότητα πιο δίκαιης λύσης που θα επιφέρει τα ίδια ή και καλύτερα αποτελέσματα, τα οποία θα εξυπηρετούν και το δημόσιο συμφέρον και όχι (προφανώς από τυπογραφικό λάθος αναγράφηκε η λέξη ότι) να το παραβλάπτουν. Αναφέρει επίσης η αιτήτρια ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου δεν περιορίζεται μόνο στον έλεγχο νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά επεκτείνεται στην ορθότητα της και στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των μερών με γνώμονα το ουσιαστικό δίκαιο. Εν κατακλείδι η αιτήτρια αναφέρει ότι για όλους τους λόγους που ανέφερε, η σχετική επίδικη απόφαση είναι εσφαλμένη και εκτός της πραγματικής επί τόπου κατάστασης και άδικη και αιτείται ως το παρακλητικό της αίτησης και να διαταχθεί ο Διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας να εξετάσει εκ νέου την υπόθεση ή και το Δικαστήριο να αναθεωρήσει κατ΄ ουσία την εκκαλούμενη απόφαση και σε διαζευκτική βάση, η αιτήτρια ζητά όπως καθοριστεί δίκαιη αποζημίωση για την παραχώρηση της εν λόγω διόδου ως έχει, λαμβάνοντας υπ΄ όψει και της δυσμενούς επίδρασης που θα έχει στο εν λόγω ακίνητο της η παραχώρηση, καθώς και των εξόδων και της ταλαιπωρίας της οποίας θα υποστεί για την αποκατάσταση της περιουσίας της. Ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση, η οποία βασίζεται στα άρθρα 2, 11, 11Α, 12, 14, 50, 58, 80, 81 και 85 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμούς του 1967, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 21, 22 και 29, στο άρθρο 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στη σχετική Νομολογία και εν γένει πρακτική των Δικαστηρίων. Η ένσταση βασίζεται περαιτέρω στα πιο κάτω νομικά σημεία και/ή λόγους: α) Ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η Έφεση / Αίτηση πάσχει νομικά και/ή είναι νόμω αβάσιμη και αστήρικτη, αφού κατά παράβαση του Κανονισμού 5
(1)των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 και/ή του σχετικού τύπου, στον τίτλο της Έφεσης/Αίτησης δεν αναφέρονται τα σχετικά άρθρα του Κεφ.224, ενώ στη νομική της βάση δεν περιλαμβάνονται οι περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμοί του
- β) Ανεξάρτητα από την έκβαση της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης, ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας (στο εξής θα αναφέρεται ως ο «Διευθυντής») ενήργησε ορθά και νόμιμα. γ) Ο Διευθυντής ενήργησε σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224 και τους Κανονισμούς του 1956 και του 1967 και όχι καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχουν ο πιο πάνω Νόμος και Κανονισμοί, επιδεικνύοντας τη δέουσα επιμέλεια. δ) Η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 02/03/2015 είναι καθ' όλα νόμιμη, σύμφωνη με το Σύνταγμα, ορθή και βασιζόμενη σε όλα τα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης. ε) Η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 02/03/2015 είναι δεόντως αιτιολογημένη και η αιτιολογία αυτής είναι πλήρης και επαρκής και ο Διευθυντής έλαβε υπόψη όλους τους παράγοντες τους απαιτούμενους για τη λήψη αυτής. στ) Ο Διευθυντής έλαβε στην ολότητα τους υπόψη τα πραγματικά γεγονότα για την έκδοση της απόφασης ημερ. 02/03/
- ζ) Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του, κατά την επιτόπια εξέταση της υπόθεσης, προέβησαν στις ορθές μετρήσεις και/ή εκτιμήσεις και/ή έλαβαν υπόψη στην ολότητα της την επιτόπου κατάσταση. η) Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του κατά την επιτόπια εξέταση της παρούσας υπόθεσης έλαβαν υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία και/ή ταλαιπωρία στους ιδιοκτήτες των επηρεαζόμενων κτημάτων και κατέληξαν ότι η καθορισθείσα δίοδος είναι η καταλληλότερη. θ) Ο Διευθυντής εξέτασε την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας και ακολουθώντας την ορθή και σύμφωνη με τον Νόμο διαδικασία και/ή πρακτική, κρίνοντας την με βάση τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και με τρόπο δίκαιο, χωρίς να παραβλάπτονται με αυτήν τα οποιαδήποτε συμφέροντα των ενδιαφερομένων. ι) Ο Διευθυντής κατέληξε στην καθορισθείσα δίοδο αφού έλαβε υπόψη το επιτόπου δημόσιο μονοπάτι, το οποίο ουσιαστικά διαπλάτυνε ώστε να καταστήσει κατάλληλη δίοδο για το δεσπόζον τεμάχιο, χωρίς να επηρεάζονται καλλιέργειες ή υποστατικά. κ) Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του κατόπιν διεξαγωγής εξέτασης στην παρουσία των ενδιαφερομένων μερών μετά από σχετική ειδοποίηση τους, επέλεξαν την καθορισθείσα δίοδο μετά από ορθή και επαρκή εκτίμηση των πραγματικών περιστάσεων π.χ. διαμόρφωση εδάφους, επιτόπου δημόσιο μονοπάτι, υψομετρική διαφορά και/ή υπάρχουσες διαζευκτικές λύσεις και επί ορθών κριτηρίων, τηρουμένων των νομότυπων διαδικασιών. λ) Η επιβληθείσα αποζημίωση για την εν λόγω δίοδο είναι η ψηλότερη που θα μπορούσε να καθοριστεί σύμφωνα με πρόσφατες συγκριτικές πωλήσεις κτημάτων στην ίδια περιοχή. μ) Οι ισχυρισμοί της Εφεσείουσας / Αιτήτριας περί αξίωσης δικαιώματος διόδου από τον Εφεσίβλητο / Καθ' ου η Αίτηση καταχρηστικά και/ή προσχηματικά και/ή επιδιώκοντας εκ πλαγίου και/ή κακόπιστα εξυπηρέτηση αποκλειστικώς ιδιωτικών και μόνο συμφερόντων είναι απαράδεκτοι και ακατανόητοι, αφού ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση επιθυμεί την οικιστική αξιοποίηση του ακινήτου του και η ύπαρξη του δημόσιου μονοπατιού ελαχιστοποίησε την ανάγκη χρησιμοποίησης μεγαλύτερης έκτασης από του δουλεύον ακίνητο. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός της για βλάβη του δημοσίου συμφέροντος με τη διαπλάτυνση του δημόσιου μονοπατιού είναι επίσης απαράδεκτος και ακατανόητος, το δε κτήμα της, ουδεμία μείωση της αξίας και/ή δυσανάλογη ζημιά και/ή ταλαιπωρία θα υποστεί που να μην αποζημιώνεται και ουδόλως παραβλάπτονται τα περιουσιακά και/ή νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα της. ν) Ο Διευθυντής, αιτιολογημένα και σύμφωνα με την εξουσία που του παρέχει το άρθρο 11Α του Κεφ.224 και τους σχετικούς Κανονισμούς, καθόρισε ολόκληρο το μήκος της διόδου διαπλατύνοντας το υφιστάμενο δημόσιο μονοπάτι κατά τρόπο που τα δουλεύοντα ακίνητα επηρεάζονται ελάχιστα. ξ) Η ΄Εφεση / Αίτηση είναι ουσιαστικά και τυπικά αβάσιμη και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος της Εφεσείουσας / Αιτήτριας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Χρίστου Στυλιανού Γρηγορίου από τη Σωτήρα Λεμεσού, Εφεσίβλητου / Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 29/05/
- Ο εφεσίβλητος παραδέχεται τα στοιχεία που αφορούν τα υπό εξέταση ακίνητα, ως επίσης και ότι η αίτηση που καταχωρήθηκε και η απόφαση του Διευθυντή, αφορούν εξασφάλιση διόδου για περίκλειστο κτήμα, σύμφωνα με το άρθρο 11Α του Κεφ.
- Ακολούθως προβαίνει σε μια καθολική άρνηση των ισχυρισμών της αιτήτριας και υιοθετεί τους λόγους ένστασης, με κάποια διάνθιση γεγονότων, αλλά και συμπλήρωση τους. Συγκεκριμένα ο εφεσίβλητος, πρόσθεσε και εξειδίκευσε ότι η καθορισθείσα δίοδος είναι η καταλληλότερη, διότι είναι η πιο σύντομη, ευθεία και εύχρηστη, ολόκληρο το μήκος της αποτελείται από διαπλάτυνση υφιστάμενου δημόσιου δρόμου και μονοπατιού, μέσα στην προτεινόμενη δίοδο δεν υπάρχουν καλλιέργειες που να πρέπει να εκριζωθούν ή υποστατικά που θα πρέπει να μετακινηθούν. Επίσης ανέφερε ότι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας περί αξίωσης δικαιώματος διόδου εκ μέρους του καταχρηστικά και προσχηματικά, επιδιώκοντας εκ πλαγίου και κακόπιστα εξυπηρέτηση αποκλειστικώς ιδιωτικών και μένο συμφερόντων είναι απαράδεκτοι και ακατανόητοι, διότι η επιθυμία του είναι η οικιστική αξιοποίηση του ακινήτου του και η ύπαρξη του δημόσιου μονοπατιού, ελαχιστοποίησε την ανάγκη χρησιμοποίησης μεγαλύτερης έκτασης από το δουλεύον ακίνητο. Πρόσθεσε επίσης ότι ο ισχυρισμός της αιτήτριας για βλάβη του δημοσίου συμφέροντος με την διαπλάτυνση του δημόσιου μονοπατιού είναι επίσης απαράδεκτος και ακατανόητος, το δε κτήμα της, ουδεμία μείωση της αξίας ή δυσανάλογη ζημιά ή ταλαιπωρία θα υποστεί που να μην αποζημιώνεται και ουδόλως παραβλάπτονται τα περιουσιακά και νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα της αιτήτριας. Με την συγκεκριμένη δίοδο, θα χρησιμοποιηθεί έκταση 44 τ.μ. από τα 2,001 τ.μ. που αποτελεί την έκταση του ακινήτου της που παραχωρούνται κατά μήκος του υφιστάμενου δημόσιου μονοπατιού κατά τρόπο που ουδόλως επηρεάζουν την χρήση ή αξία του τεμαχίου 449 και σε κάθε περίπτωση, τα 44 τ.μ. συνεχίζουν να αποτελούν ιδιοκτησία της αιτήτριας. Σύμφωνα επίσης με τον εφεσίβλητο, η λύση που προτείνεται ως εναλλακτική από την αιτήτρια, κατά την εξέταση της αίτησης του εφεσίβλητου ΑΕΔ 2/2007, αλλά και κατά την έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης του Διευθυντή 8 χρόνια μετά, είναι αδύνατη, διότι δεν υφίσταται εγγεγραμμένος δημόσιος δρόμος ή μονοπάτι για να χρησιμοποιηθεί ως πρόσβαση και δεν είναι νόμιμο να ληφθεί υπ΄ όψη οτιδήποτε πέραν εγγεγραμμένου δημόσιου δρόμου ή μονοπατιού. Η δίοδος που καθόρισε ο Διευθυντής με την εκκαλούμενη απόφαση είναι η ορθότερη και η προσφορότερη, τα δε δουλεύοντα κτήματα επηρεάζονται κατά ελάχιστα μέτρα, διότι ολόκληρο το μήκος της διόδου αποτελεί διαπλάτυνση ήδη υφιστάμενου δημόσιου μονοπατιού που εκτείνεται κατά μήκος του κοινού συνόρου των τεμαχίων 449 και 590 και συνεχίζει κατά μήκος του κοινού συνόρου του τεμαχίου του εφεσίβλητου 198 και του όμορου τεμαχίου. Εν κατακλείδι, είναι η θέση του εφεσίβλητου ότι οι γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί της αιτήτριας για επηρεασμό κτισμάτων και υποστατικών αξίας €13,000 είναι αναληθείς και απαράδεκτοι και έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα ευρήματα στην επιτόπια εξέταση, το δε γεγονός ότι πουθενά δεν περιγράφει τα εν λόγω κτίσματα και υποστατικά και κυρίως κατά πόσο αυτά είναι νόμιμα, επιβεβαιώνουν, κατά τον εφεσίβλητο, το αναληθές και απαράδεκτο των ισχυρισμών της. Η αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από εμπειρογνώμονα και πιο συγκεκριμένα από τον κ. Ιωάννη Μιχαλάκη, ο οποίος παραθέτει τις γνώσεις, εμπειρίες και ακαδημαϊκά του προσόντα στον τομέα του εκτιμητή ακινήτων και τις οδηγίες που έχει λάβει από την αιτήτρια για σκοπούς έκθεσης εκτίμησης, την οποία και ετοίμασε και παρουσίασε ως τεκμήριο και που είχε ως αντικείμενο την εξέταση κατά πόσο υπήρχε άλλος κατάλληλος δρόμος ο οποίος θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τον ιδιοκτήτη του αποκτώντος ακινήτου, την απόσταση του εν λόγω δρόμου από το αποκτών ακίνητο, καθώς επίσης σχετική μελέτη για την χρήση και χρησιμότητα του δρόμου αυτού, ως επίσης η έκθεση αποσκοπούσε στο να καταδείξει την δυσμενή επίδραση την οποία θα επιφέρει το δικαίωμα διόδου στην αιτήτρια, για το δικαίωμα αποζημίωσης της, καθώς επίσης και για την δαπάνη την οποία θα επωμιστεί για την επιδιόρθωση των υποστατικών ή/και των κτισμάτων της ή την επανακατασκευή τους. Σύμφωνα με την εκτίμηση του, υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση η οποία θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τον ιδιοκτήτη του αποκτών ακινήτου με πολύ λιγότερο κόστος για αυτόν αφ΄ ενός και με λιγότερη ζημιά αφετέρου για τον ιδιοκτήτη του μέρους που θα παραχωρήσει τον δρόμο σε σύγκριση με την ζημιά που θα υποστεί αυτός. Συγκεκριμένα, το απαιτούμενο δικαίωμα διόδου μπορεί να παραχωρηθεί μέσω του τεμαχίου
- Το εν λόγω τεμάχιο εμπίπτει εντός της πολεοδομικής ζώνης Ζ1, η οποία αποτελεί ζώνη προστασίας, σε αντίθεση με το επίδικο τεμάχιο 449, το οποίο εμπίπτει εντός της πολεοδομικής ζώνης Η5, η οποία αποτελεί ζώνη με επικρατούσα χρήση την κατοικία. Αυτό σημαίνει ότι η αγοραία αξία του επίδικου τεμαχίου της αιτήτριας, είναι κατά πολύ ψηλότερη από την αγοραία αξία του τεμαχίου 217, την οποία προτείνει ως λύση και θα ήταν πιο λογικό και δίκαιο, κατά τον ίδιο, να παραχωρείται δίοδος από τεμάχιο ζώνης Ζ1 παρά της Η5, λαμβανομένης υπ΄ όψη της οχληρίας που προκαλεί η κάθε οδός. Όσον αφορά την προσβασιμότητα στο επίδικο τεμάχιο 198 δια μέσου του τεμαχίου 217, αναφέρει ότι το εν λόγω τεμάχιο 217 εφάπτεται στο ανατολικό τμήμα του με πρόσωπο 50 μέτρων περίπου με υπό εγγραφή δρόμο, ο οποίος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο κατασκευής και χρησιμοποιείται οδικώς, πράγμα που σημαίνει ότι ο εφεσίβλητος θα έχει πρόσβαση στο οδικό δίκτυο της περιοχής. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του, μπορεί μεν το εμβαδόν επηρεασμού της εναλλακτικής λύσης να είναι μεγαλύτερο από την λύση που προτείνει το κτηματολόγιο, δηλαδή 66 τ.μ. σε αντίθεση με 27τ.μ. αλλά το κόστος είναι κατά πολύ χαμηλότερο, διότι δεν θα επηρεαστούν οποιαδήποτε κτίσματα και γενικά τα έξοδα που θα απαιτηθούν για την δημιουργία της διόδου είναι κατά πολύ χαμηλότερα και παρέπεμψε στην έκθεση του ως προς την ανάλυση επί του θέματος. Εντός του τεμαχίου 590 υπάρχουν κτίσματα τα οποία χρησιμοποιούνται από την αιτήτρια και τα οποία θα πρέπει να κατεδαφιστούν σε περίπτωση που η εγκαλούμενη απόφαση παραμείνει σε ισχύ και η ζημιά που θα υποστεί η αιτήτρια θα είναι πολύ μεγαλύτερη από το όφελος που θα καρπωθεί το αποκτών μέρος αν ληφθεί υπ΄ όψη το γεγονός ότι υπάρχει εναλλακτική λύση από την οποία μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως και χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε ταλαιπωρία ενώ αντίθετα, θα υποστεί ταλαιπωρία, ένεκα της ανάγκης για κατεδάφιση, κάτι που κατά την γνώμη του μπορεί να αποφευχθεί για τους λόγους που ανέφερε και με βάση τους οποίους, πιστεύει ότι υφίσταται δυνατότητα πιο δίκαιης λύσης που θα επιφέρει τα ίδια ή/και καλύτερα αποτελέσματα, τα οποία θα εξυπηρετούν και το δημόσιο συμφέρον και όχι να το παραβλάπτουν και χωρίς να παραβλάπτονται τα περιουσιακά και νόμιμα δικαιώματα της αιτήτριας και χωρίς να προκαλείται δυσανάλογη ζημιά και ταλαιπωρία σε σχέση με τον διωκόμενο σκοπό. Η πλευρά του εφεσίβλητου καταχώρησε επίσης συμπληρωματική ένορκη δήλωση που προερχόταν από τον κ. Άθω Περικλέους, κτηματολογικού γραφέα στο επαρχιακό κτηματολογικό γραφείο Λεμεσού, ο οποίος αναφέρει ότι τα γεγονότα και λεπτομέρειες της παρούσας υπόθεσης από την μελέτη της και από τους χειρισμούς που έκανε στα πλαίσια των καθηκόντων της αναφορικά με την εξέταση και διεκπεραίωση της αίτησης ΑΕΔ 2/2007 και της σχετικής απόφασης του Διευθυντή του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας που εκδόθηκε στις 2/3/2015 και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον εφεσίβλητο όπως προβεί στην ένορκη του δήλωση. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι το έτος 2007κατατέθηκε στο κτηματολόγιο η αίτηση ΑΕΔ 2/2007 εκ μέρους του εφεσίβλητου, ιδιοκτήτη του περίκλειστου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8122 του Φ/Σχ 53/43, τεμάχιο 198, στο χωριό Σωτήρας της επαρχίας Λεμεσού, για αναγκαστική απόκτηση διόδου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11Α του Κεφ. 224, από το κτήμα της εφεσείουσας τεμάχιο 590, καθώς και από τα τεμάχια 449 και
- Η αιτήτρια είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του κτήματος με αριθμό εγγραφής 8435 του Φ/Σχ. 53/43, αριθμός τεμαχίου 590, στο χωριό Σωτήρα της Επαρχίας Λεμεσού το οποίο είναι χωράφι, επίπεδο και σε μικρό μέρος επικλινές και έχει εμβαδόν 2,001 τ.μ. και εφάπτεται δημόσιου δρόμου στην μια πλευρά του και δημόσιου δρόμου και δημόσιου μονοπατιού στην άλλη πλευρά του και βρίσκεται εντός της πολεοδομικής ζώνης ΗΕ με ανώτατο συντελεστή δόμησης 30% και κάλυψης 20% και φαίνεται με κίτρινο χρώμα στο σχέδιο που επισυνάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Στα πλαίσια των καθηκόντων του, ανατέθηκε σε αυτόν η εξέταση της εν λόγω αίτησης ΑΕΔ 2/2007 και αφού απέστειλε ειδοποιήσεις στα ενδιαφερόμενα μέρη, διεξήγαγε επιτόπιες έρευνες στις 25/7/2011, 20/1/2012 και 15/3/2013 στην παρουσία των διαδίκων. Κατά τις επιτόπιες έρευνες και αφού μελέτησε όλα τα σχετικά στοιχεία και γεγονότα, περιλαμβανομένης της μορφολογίας του εδάφους, καθόρισε την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση δικαιώματος του αποκτώντος μέρους, καθώς και την καταβλητέα αποζημίωση, αφού έλαβε υπ΄ όψη όλους τους σχετικούς παράγοντες και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία και ταλαιπωρία στους ιδιοκτήτες των επηρεαζόμενων κτημάτων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπό τις υφιστάμενες συνθήκες η επιλεγείσα δίοδος ήταν η καταλληλότερη και η δίοδος αυτή φαίνεται με κίτρινο χρώμα στο σχέδιο που επισυνάπτεται στην απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 2/3/2015 και το ποσό της αποζημίωσης καθορίστηκε στο ποσό των €1,550 και χρησιμοποίησε την συγκριτική μέθοδο εκτίμησης και έλαβε υπ΄ όψην του τρία συγκριτικά τα οποία περιέγραψε και που βρίσκονται στην ίδια περιοχή με το υπό εκτίμηση ακόνητο, έχουν περίπου τα ίδια φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά, το δε ένα συγκριτικό δεν εφάπτεται δημόσιου δρόμου. Με βάση τα συγκριτικά, υιοθετήθηκε το ποσό των €50 το τετραγωνικό μέτρο, αφαιρουμένου ποσοστού 30% από την αγοραία αξία, διότι αποτελεί καθορισμό διόδου εντός οικιστικής περιοχής, ήτοι περιορισμό ακίνητης ιδιοκτησίας και όχι στέρηση και συνακόλουθα κάνοντας την πράξη 50 χ 44 χ 0,70 καταλήγει στο ποσό των €1,540 και στρογγυλοποιείται στα €1,
- Με βάση το αποτέλεσμα της επιτόπιας εξέτασης, απεστάλησαν ειδοποιήσεις σύμφωνα με τους σχετικούς τύπους Ν.286 ημερομηνίας 2/3/2015 σε όλα τα μέρη με σχεδιάγραμμα στο οποίο φαίνεται με κίτρινο χρώμα η κατεύθυνση και το πλάτος της διόδου. Οι λόγοι για τους οποίους ο καθορισμός της διόδου έγινε όπως φαίνεται στο σχέδιο που επισυνάπτεται στην απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 2/3/2015 είναι επειδή είναι η καταλληλότερη, είναι σύντομη, ευθεία και εύχρηστη, ολόκληρο το μήκος της διόδου αποτελείται από διαπλάτυνση υφιστάμενου δημόσιου δρόμου και μονοπατιού και μέσα από την προτεινόμενη δίοδο, δεν υπάρχουν καλλιέργειες οι οποίες θα πρέπει να εκριζωθούν ή υποστατικά τα οποία θα πρέπει να μετακινηθούν. Επειδή η αιτήτρια και ο εμπειρογνώμονας της Ιωάννης Μιχαλάκη αναφέρουν στις ένορκες τους δηλώσεις ότι υπήρχε η εναλλακτική θέση για καθορισμό της διόδου από το 217, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο, διότι δεν υφίστατο κατά την εξέταση της αίτησης ΑΕΔ 2/2007 αλλά και μέχρι σήμερα, εγγεγραμμένος δημόσιος δρόμος ή μονοπάτι για να χρησιμοποιηθεί ως πρόσβαση και δεν είναι νόμιμο να ληφθεί υπ΄ όψη οτιδήποτε πέραν εγγεγραμμένου δημόσιου δρόμου ή μονοπατιού. Η δίοδος που καθόρισε ο Διευθυντής με την εκκαλούμενη απόφαση είναι η ορθότερη και προσφορότερη, κατά τον ίδιο, τα δε δουλεύοντα κτήματα επηρεάζονται κατά ελάχιστα μέτρα, διότι ολόκληρο το μήκος της διόδου αποτελεί διαπλάτυνση ήδη υφιστάμενου δημόσιου δρόμου και μονοπατιού που εκτείνονται κατά μήκος του κοινού συνόρου των τεμαχίων 449 και 590 και συνεχίζουν κατά μήκος του κοινού συνόρου του τεμαχίου 198 και του όμορου τεμαχίου και σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω, τόσο ο καθορισμός της διόδου, όσο και η αποζημίωση που υπολογίσθηκε, πρέπει να θεωρηθούν δίκαια και λογικά, διότι δεν παραβλάπτονται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα της αιτήτριας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι έχει μελετήσει την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Ιωάννη Μιχαλάκη και την έκθεση εκτίμησης που επισυνάπτει και απορρίπτει το περιεχόμενο τους στο μέτρο που συγκρούονται και δεν συμφωνούν με όσα αναφέρει ο ίδιος στην ένορκη του δήλωση. Αναφορικά με την υπόδειξη του τεμαχίου 217 ως εναλλακτική δίοδος αναφέρει ότι έχει ήδη απαντήσει, επιπρόσθετα όμως αναφέρει ότι ο κ. Ιωάννης Μιχαλάκη είναι εκτιμητής ακινήτων και επομένως δεν είναι αρμόδιος και ούτε έχει τις απαιτούμενες τεχνικές γνώσεις για να εξετάζει και να προτείνει θέση διόδου και αυτός είναι ο λόγος που προτείνει δίοδο προς μη εγγεγραμμένο δρόμο. Αναφορικά με τις συγκριτικές πωλήσεις που ο κ. Ιωάννης Μιχαλάκη χρησιμοποιεί, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο Διευθυντής έχει υιοθετήσει μεγαλύτερη αξία ανά τετραγωνικό μέτρο, πλην όμως η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι ο εν λόγω εκτιμητής δεν έχει αφαιρέσει το ποσοστό του 30% από την αγοραία αξία ως όφειλε, διότι η έκταση της διόδου δεν αφαιρείται από το ακίνητο της αιτήτριας, η δε αναφορά του κ. Ιωάννη Μιχαλάκη σε ανακατασκευή φούρνου είναι εκτός πραγματικότητας, κατά τον ίδιο, διότι ο εν λόγω φούρνος δεν εμπίπτει εντός της καθορισθείσας διόδου, για το οποίο έγινε ειδική μέριμνα και ουδεμία ανάγκη κατεδάφισης του υπάρχει και αυτός ήταν ο λόγος που δεν υπολογίστηκε στην καθορισθείσα αποζημίωση. Εν κατακλείδι ο ενόρκως δηλών υιοθετεί την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 15/5/2015 και εξέφρασε την άποψη ότι η επίδικη απόφαση ημερομηνίας 2/3/2015 είναι ορθή, νόμιμη και αιτιολογημένη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος Κεφ. 224, προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό΄΄ Στην υπόθεση GEORGHIOS CHR. KAFIEROS AND ANOTHER, ANDROULLA A. THEOCHAROUS AND OTHERS,
(1978)1 CLR σελ. 619, λέχθησαν τα ακόλουθα και τίθενται τα κριτήρια και οι εξουσίες όπου το Δικαστήριο εξετάζει σε αυτής της φύσεως υποθέσεις, απόσπασμα από το οποίο το Δικαστήριο αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση: ΄΄Therefore a District Court in reviewing the decision of the Director should follow the principles on which the Supreme Court in its administrative jurisdiction exercises judicial control over administrative acts or decisions in the domain of public law, with the only difference that the District Court in deciding an appeal under section 80 of Cap. 224, has power to substitute its own discretion for that of the Director whereas in a recourse under Article 146 of the Constitution, the administrative Court cannot substitute its own discretion for that of the Administration. However, the District Court will not lightly substitute its own discretion for that of the Director unless there are strong reasons proved by admissible evidence before it militating in that direction. As we have already said a wide discretion is vested in the Director under the law and the regulations made thereunder to determine, in the first place, as a person best qualified as an expert the direction and extent of a right of passage and the Court in the absence of concrete reasons cannot question his conclusions.΄΄ Με λίγα λόγια, το Επαρχιακό Δικαστήριο όταν αναθεωρεί την απόφαση του Διευθυντή δέον να ακολουθεί τις αρχές που εφαρμόζει το Ανώτατο Δικαστήριο κατά την άσκηση της διοικητικής του αρμοδιότητας για τον έλεγχο των διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων στη σφαίρα του Δημοσίου Δικαίου, με μόνη διαφορά ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο όταν αποφασίζει μια έφεση βάσει του άρθρου 80 του Νόμου, Κεφ. 224 έχει εξουσία να υποκαταστήσει τη δική του διακριτική ευχέρεια αντί αυτής του Διευθυντή, ενώ σε προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, το Διοικητικό Δικαστήριο δεν μπορεί να υποκαταστήσει με τη δική του διοικητική ευχέρεια αυτή της Διοίκηση, ήτοι το Επαρχιακό Δικαστήριο κάτω από το άρθρο 80 δεν περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης, αλλά επεκτείνεται στην ορθότητα της και γενικότερα στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των διαδίκων με γνώμονα το δίκαιο του πράγματος, το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα υποκαταστήσει εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι να αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η εξουσία του Διευθυντή είναι πράγματι ευρεία εξουσία σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς ιδιαίτερα γιατί είναι πρόσωπο περισσότερο ικανό σαν ειδικός να αποφασίσει την κατεύθυνση και την έκταση του δικαιώματος διόδου και το Δικαστήριο στην απουσία συγκεκριμένων και ισχυρών λόγων δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματά του. Οι πιο πάνω αρχές τέθηκαν και σε σωρεία άλλων υποθέσεων, όπως π.χ. CHARALAMBOS CHRISTODOULOU PEYIOTIS AND ANOTHER v. ANDREAS CHRISTODOULOU POLEMIDIS,
(1982)1 C.L.R. 442, ΑΡΙΣΤΟΣ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΑΣΙΔΗΣ ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ
(1989)1E Α.Α.Δ 185, ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, ν ΜΑΜΑ ΒΑΡΝΑΒΑ ΧΑΤΖΗΜΑΜΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ,
(1990)1 Α.Α.Δ 208, ΘΕΟΝΙΤΣΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ, ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΠΑΠΑΝΕΟΚΛΗ,
(1992)1Β Α.Α.Δ 906, ΚΟΥΜΗΣ - ν - ΚΟΥΝΤΟΥΡΟΥ
(1992)1 Β Α.Α.Δ. σελ. 1312 και ΠΑΥΛΟΥ κ.α. - ν - ΝΕΟΦΥΤΟΥ
(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 973. Σε αυτής της φύσεως υποθέσεις, ως προς το βάρος απόδειξης, ο αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη. Το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην υπόθεση ΚΤΩΡΙΔΗ - ν - ΈΠΑΡΧΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ. σελ. 541, όπου και το κάτωθι απόσπασμα, από το οποίο το Δικαστήριο επίσης αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση: ΄΄Να παρατηρήσουμε όμως και κάτι άλλο. Όπως τόνισε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, με πλήρη επίγνωση των αρχών που διέπουν το θέμα, αν και κατά το δικαστικό έλεγχο που προσφέρει το άρθρο 80 το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην ίδια την ουσιαστική ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή και δεν περιορίζεται στην εξωτερική νομιμότητα της, το βάρος είναι στον Εφεσείοντα/Αιτητή να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή, ως του κατ' εξοχήν αρμόδιου στο πράγμα, είναι λανθασμένη, εγχείρημα όχι ευχερές και μέλλον να επιτύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν. Το βάρος αυτό, όπως ορθά διαπίστωσε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, δεν απέσεισε η Εφεσείουσα.΄΄ To δε επίμαχο άρθρο που σχετίζεται με την υπό εξέταση αίτηση, είναι το άρθρο 11Α του Κεφ. 224, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄11Α.-
(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Νόμου αυτού αν ακίνητη ιδιοκτησία εξαιτίας οποιουδήποτε λόγου είναι περίκλειστη με τέτοιο τρόπο ώστε να στερείται της αναγκαίας διόδου σε δημόσιο δρόμο, ή αν η υφιστάμενη δίοδος είναι ανεπαρκής για την κατάλληλη χρήση αυτής, ανάπτυξη ή εκμετάλλευση ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας δικαιούται να απαιτήσει δίοδο επί των γειτονικών ακινήτων ιδιοκτησιών με πληρωμή εύλογης αποζημίωσης. Για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού "δίοδος" περιλαμβάνει το δικαίωμα διοχέτευσης ύδατος, λυμάτων ή οποιουδήποτε άλλου υγρού μέσω αυλακιών, ή σωλήνων ή οποιουδήποτε άλλου κατάλληλου μέσου.
(2)Η κατεύθυνση της διόδου και η έκταση του δικαιώματος για χρήση αυτής, καθώς και η αποζημίωση που πρέπει να καταβάλλεται καθορίζονται από το Διευθυντή αφού προηγηθεί γνωστοποίηση προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, και αν κατόπι της γνωστοποίησης αυτής οποιοδήποτε από τα ενδιαφερόμενα μέρη παραλείψει να παρευρεθεί κατά την επιτόπια έρευνα που ορίζεται στη γνωστοποίηση ο Διευθυντής δύναται να προχωρήσει σε κάθε απαιτούμενη ενέργεια στην απουσία του.
(3)Υποχρέωση των γειτόνων για παροχή διόδου δεν υφίσταται αν η συγκοινωνία της ακίνητης ιδιοκτησίας προς το δημόσιο δρόμο σταμάτησε από αυτόβουλη πράξη ή παράλειψη του κυρίου αυτής.
(4)Αν ένεκα εκποίησης μέρους της ακίνητης ιδιοκτησίας απεκόπηκε η συγκοινωνία του μέρους που εκποιήθηκε ή απέμεινε προς το δημόσιο δρόμο, για παροχή διόδου υποχρεούται ο κύριος του μέρους, μέσω του οποίου εγίνετο μέχρι τώρα η συγκοινωνία. Με εκποίηση μέρους εξομοιώνεται και η εκποίηση μιας από περισσότερες ακίνητες ιδιοκτησίες που ανήκουν στον ίδιο κύριο.
(5)Δίοδος που χορηγήθηκε βάσει του άρθρου αυτού θεωρείται ως δικαίωμα, δουλεία ή ωφέλημα που αποκτήθηκε βάσει των διατάξεων του άρθρου 11, και οι διατάξεις του Νόμου αυτού θα εφαρμόζονται σε οποιαδήποτε τέτοια δίοδο.
(6)Το Υπουργικό Συμβούλιο εκδίδει Κανονισμούς ρυθμίζοντας κάθε θέμα το οποίο χρειάζεται ρύθμιση για την καλύτερη εφαρμογή του άρθρου αυτού και ιδιαίτερα τη διαδικασία που ακολουθείται για τους σκοπούς αυτού: Νοείται ότι Κανονισμοί που έγιναν βάσει του εδαφίου αυτού κατατίθενται στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία εντός 15 ημερών από την κατάθεση αυτή αποφασίζει σχετικά με αυτούς. Σε περίπτωση έγκρισης ή τροποποίησης των Κανονισμών που κατατέθηκαν με τον τρόπο αυτό, αυτοί τίθενται σε ισχύ όπως εγκρίθηκαν από τη Βουλή.
(7)Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζονται επί οποιασδήποτε φύσεως κρατικής γης χωρίς ειδική γι' αυτό απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και με τέτοιους όρους ως ήθελε προβλεφθεί στην απόφαση΄΄. Νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση υπόθεση αποτελεί η υπόθεση Γιωργούλλα Νεοφύτου κ.α. - ν- Ελένη Νεοφύτου
(1995)1 ΑΑΔ 973, όπου λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Οι αρχές που πρέπει να καθοδηγούν το Δικαστήριο όταν εξετάζει αίτηση-έφεση από απόφαση του Διευθυντή κάτω από το άρθρο 80 του Κεφ. 224, διατυπώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Kafieros and Another v. Theocharous and Others
(1978)1 C.L.R. 619 και ορθά αναφέρθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Στην υπόθεση αυτή το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο Διευθυντής μετά τη διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας καθορίζει την κατεύθυνση και την έκταση της διόδου αφού λάβει υπ' όψιν όλους τους σχετικούς παράγοντες. Στην περίπτωση δε που υπάρχουν περισσότερα από ένα κτήματα που δυνατόν να θεωρηθούν κατάλληλα, ο Διευθυντής έχει την εξουσία να κάμει εκλογή και ν' αποφασίσει το κτήμα πάνω στο οποίο θα δοθεί το δικαίωμα διόδου λαμβάνοντας υπ' όψιν τη δημιουργία της ελάχιστης δυνατής ζημιάς, οχληρίας και ταλαιπωρίας. Ο Διευθυντής αποφασίζοντας ένα δικαίωμα διόδου έχει διακριτική εξουσία να αποφασίσει πάνω σε ιδιωτικά δικαιώματα. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο αναθεωρώντας την απόφαση του Διευθυντή ακολουθεί τις αρχές πάνω στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο εις τη διοικητική του δικαιοδοσία κάνει δικαστικό έλεγχο πάνω σε διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις εις τον τομέα του δημοσίου δικαίου. Η μόνη διαφορά είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο αποφασίζοντας μιαν έφεση κάτω από το άρθρο 80 του Κεφ. 224 έχει την εξουσία να υποκαταστήσει τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή σε αντίθεση με την εξουσία που έχει το Δικαστήριο σε περίπτωση προσφυγής κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος, όπου το Διοικητικό Δικαστήριο δεν μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο. Όμως το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα υποκαταστήσει εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι να αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η εξουσία του Διευθυντή είναι πράγματι ευρεία εξουσία σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς ιδιαίτερα γιατί είναι πρόσωπο περισσότερο ικανό σαν ειδικός να αποφασίσει την κατεύθυνση και την έκταση του δικαιώματος διόδου και το Δικαστήριο στην απουσία συγκεκριμένων και ισχυρών λόγων δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματά του. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν στην υπόθεση Peyiotis and Another ν. Polemidis
(1982)1 C.L.R. 442.΄΄ Στην υπόθεση Ανδρέα Αριστοτέλους - ν - Σωτήρη Χ΄΄Κυριάκου
(2001)1 ΑΑΔ 100, κρίθηκε ότι κατά τον καθορισμό του δικαιώματος διόδου ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έχει διακριτική ευχέρεια. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή δεν αντικαθιστά εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο έχει διεξέλθει με πάρα πολλή προσοχή την τεθείσα ενώπιον του μαρτυρία και τα σχετικά τεκμήρια, καθώς επίσης και τις αγορεύσεις αμφοτέρων των δικηγόρων και έχοντας υπ΄ όψη το πιο πάνω εκτεθέν νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση και κρίνει ότι η αίτηση δεν δύναται να τύχει έγκρισης για τους λόγους που θα παρατεθούν αναλυτικά πιο κάτω: Ως προς την προδικαστική ένσταση που έχει προβληθεί, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή αποτελεί αυστηρή προσκόλληση σε τύπους, κάτι που θα πρέπει να αποφεύγεται, έτσι ώστε το Δικαστήριο και οι διάδικοι να είναι αφοσιωμένοι στην ουσία της αγωγής και εν πάση περιπτώσει, η αίτηση δεν έχει επιτυχές αποτέλεσμα για τους λόγους που θα εξηγηθούν κατωτέρω. Το Δικαστήριο έχει πειστεί ακράδαντα ότι η προτεινόμενη δίοδος από τον Διευθυντή του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας (ο διευθυντής) είναι υπό τις περιστάσεις η πρέπουσα, η λιγότερη επαχθής, η αποζημίωση που προτάθηκε είναι δίκαιη και εύλογη και η απόφαση του διευθυντή δεόντως αιτιολογημένη. Το Δικαστήριο πράγματι έχει πειστεί και εντοπίσει μέσα από το σχετικό σχέδιο, ότι η προτεινόμενη λύση από τον διευθυντή είναι πιο σύντομη, ευθεία και εύχρηστη, διότι όπως φαίνεται στο σχέδιο, η υποδειχθείσα δίοδος εμπίπτει σε μεγάλο βαθμό στο πέρασμα που ήδη χρησιμοποιείται ως πέρασμα και πιο συγκεκριμένα διαπλάτυνση δημόσιου δρόμου και μονοπατιού πλάτους 3,66 μέτρων και ο διευθυντής προέβηκε σε εκείνες τις αναγκαίες χαράξεις, έτσι ώστε η δίοδος να έχει εκείνο το απαιτούμενο πλάτος, περιορίζοντας στο ελάχιστο το δουλεύον ακίνητο και το τεμάχιο 449 όπου συνορεύει το δουλεύον ακίνητο, για να επιφέρει η εν λόγω δίοδος τον λιγότερο επαχθή επηρεασμό στα εν λόγω ακίνητα, μέχρι να φθάσει στο σημείο εξόδου και επικοινωνίας, λόγω του ότι το αποκτών ακίνητο είναι περίκλειστο και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί. Επιπρόσθετα διαφαίνεται μέσα από την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί και ούτε έχει προβληθεί οτιδήποτε αντίθετο από την αιτήτρια, ότι από την προτεινόμενη από τον Διευθυντή δίοδο δεν θα καταστεί ανάγκη για οποιανδήποτε εκρίζωση ή καταστροφή καλλιεργειών. Ο ίδιος ο ενόρκως δηλών της αιτήτριας κ. Ιωάννης Μιχαλάκη αναφέρει στην παράγραφο 7 της ένορκης του δήλωσης ότι η προτεινόμενη από τον ίδιο δίοδος επιβάλλει μεγαλύτερο εμβαδόν από το εμβαδόν που θα καλύπτει η προτεινόμενη από τον διευθυντή δίοδος και αυτό προσμετρά στην κρίση του Δικαστηρίου, ως ένα άλλωστε από τα νομολογιακά κριτήρια που τέθηκαν ως ανωτέρω, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η προτεινόμενη δίοδος αποτελεί διαπλάτυνση ήδη δημόσιου δρόμου και μονοπατιού, ελαχιστοποιώντας κατά πολύ την επίδραση στο δουλεύον ακίνητο, καθιστώντας έτσι την προτεινόμενη από τον διευθυντή δίοδο εμφανώς πιο εύχρηστη, λόγω ακριβώς της ύπαρξης αυτού του περάσματος και της μη ανάγκης άλλης περισσότερο επαχθούς διάνοιξης διόδου που δεν θα συμπεριλαμβάνει εν΄ όλω ή εν μέρει εκείνο το μέρος που ήδη χρησιμοποιείται. Η θέση της αιτήτριας και του κ. Ιωάννη Μιχαλάκη, για να αιτιολογήσει και δικαιολογήσει την εναλλακτική λύση που έχει προτείνει, ότι το ακίνητο από το οποίο προτείνει να διέλθει η δίοδος λόγω του ότι εφάπτεται στο ανατολικό τμήμα του με πρόσωπο 50 μέτρων περίπου με υπό εγγραφή δρόμο, ο οποίος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο κατασκευής και χρησιμοποιείται οδικώς και συνακόλουθα ο εφεσίβλητος θα έχει πρόσβαση στο οδικό δίκτυο δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, όχι μόνο λόγω της ήδη αξιολόγησης που έγινε ως προς το εμβαδόν που θα καλύψει η προτεινόμενη λύση που θα είναι μεγαλύτερο από το εμβαδόν που προτείνεται από το κτηματολόγιο, αλλά και επειδή η υφιστάμενης οδός είναι πιο σύντομη, ευθεία και εύχρηστη και οδηγεί απευθείας σε δημόσιο δρόμο, σε αντίθεση δηλαδή με την λύση που προτείνεται από την αιτήτρια και μάλιστα η λύση του Διευθυντή είναι ήδη δια μέσου δημόσιου δρόμου και μονοπατιού. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο έχει το ασφαλές και βέβαιο δεδομένο της ύπαρξης ήδη δημόσιου δρόμου στο οποίο θα καταλήγει η δίοδος που προτάθηκε από τον Διευθυντή, σε αντίθεση με το αβέβαιο του χρόνου της εγγραφής του δρόμου που ήδη χρησιμοποιείται ακόμα και αν ληφθεί υπ΄ όψη ότι ο εν λόγω δρόμος τελικώς θα εγγραφεί και που οδηγεί η δίοδος που προτείνει ως εναλλακτική λύση η αιτήρια. Η δε παραπομπή της αιτήτριας στην απόφαση Nelia Hotel Ltd - v - Gesoma Estates
(2013)1 A.A.Δ 1865, δεν βοηθά στην εισήγηση της αιτήτριας για να επιχειρηματολογήσει ότι δεν είναι απαραίτητη η εγγραφή του δημόσιου δρόμου, διότι τα γεγονότα σε εκείνην την υπόθεση αφορούσαν εντελώς διαφορετικής φύσεως και νομικού υποβάθρου με την υπό εξέταση αίτηση, λόγω ακριβώς του ότι σε εκείνη την υπόθεση εξεταζόταν με βάση το άρθρο 12
(3)του Κεφ. 224, σε αντίθεση με το άρθρο 11Α που απασχολεί την παρούσα υπόθεση, όπου και κρίθηκε, λόγω της ξεχωριστής περίπτωσης με την υπό εξέταση, ότι ο νομοθέτης, στο Άρθρο 12
(3)του Νόμου, χρησιμοποίησε τη λέξη «διάνοιξη» και όχι τη λέξη «εγγραφή», ακριβώς, γιατί ήθελε να καλύψει και εκείνες τις περιπτώσεις, που, για διάφορους λόγους, υπάρχει διάνοιξη δρόμου, χωρίς αυτός να είναι εγγεγραμμένος, ήτοι ερμηνευσε το ζήτημα της μη εγγραφής του δρόμου στα δεδομένα και στην φύση της υπόθεσης και της εκεί αξίωσης, που ουδόλως δύνανται να συγκριθούν, έστω και κατ΄ αναλογία με την υπό εξέταση υπόθεση, λόγω ακριβώς και της διαφορετικότητας στην νομοθετική ρύθμιση της παρούσας υπόθεσης με εκείνη την υπόθεση. Η θέση που προβλήθηκε από τον κ. Ιωάννη Μιχαλάκη ότι η προτεινόμενη από την πλευρά της αιτήτριας δίοδος θα μπορούσε να διέλθει δια μέσου του ακινήτου που αναφέρει, λόγω ακριβώς της ένταξης του σε διαφορετική ζώνη με χαμηλότερη αξία, δεν δύναται να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο, διότι προσκρούει στα συντριπτικά πλεονεκτήματα που αναφέρθησαν και αξιολογήθηκαν ήδη πιο πάνω. Συνακόλουθα, από την στιγμή που το Δικαστήριο κρίνει ότι η προταθείσα δίοδος από την αιτήτρια δεν δύναται να γίνει αποδεκτή, συμπαρασύρεται στην ίδια τύχη και κατάληξη, ήτοι στην απόρριψη της θέσης περί μεροληπτικής στάσης του Διευθυντή ως προς την μη εξέταση άλλης ή άλλων εναλλακτικών λύσεων. Από την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Ιωάννη Μιχαλάκη, προκύπτουν επίσης τα εξής για σκοπούς αξιολόγησης. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο δεν διαφεύγει της προσοχής του ότι ο εν λόγω ενόρκως δηλών είναι εκτιμητής ακινήτων και συνακόλουθα δεν είναι ειδικός τοπογράφος ή χωρομέτρης, ειδικός δηλαδή εμπειρογνώμονας, που να δύναται να διαφωτίσει το Δικαστήριο με εκείνα τα εξειδικευμένα επιστημονικά εχέγγυα, γνώσεις και εμπειρίες αναφορικά με την καταλληλότητα και ορθότητα της λύσης που προτείνει ως εναλλακτική λύση στην έκθεση του για να διέλθει η συγκεκριμένη δίοδος, σε αντίθεση δε, με ότι προκύπτει μέσα από την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή, η οποία είναι αιτιολογημένη και διαφωτιστική. Μάλιστα, όπως προκύπτει μέσα από την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, ο Διευθυντής έχει υπολογίσει από την μια μεγαλύτερη τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο από τον υπολογισμό που έχει κάνει ο κ. Ιωάννης Μιχαλάκη, ήτοι ο Διευθυντής πρότεινε ως αποζημίωση πιο υψηλή από τον ίδιο τον εμπειρογνώμονα που έχει επιλέξει η αιτήτρια και από την άλλη, το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση που προβλήθηκε μέσα από το μαρτυρικό πλαίσιο που προέβαλε ο καθ΄ ου η αίτηση και πιο συγκεκριμένα, ότι από την καθορισθείσα τιμή θα πρέπει να αφαιρεθεί ένα ποσοστό 30% λόγω του ότι δεν απαλλοτριώνεται και γενικά δεν χάνει η αιτήτρια της περιουσίας της, πράγμα το οποίο ο κ. Ιωάννης Μιχαλάκη παρέλειψε να πράξει και δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε άλλο ποσοστό ως μείωση από την τιμή που καθόρισε. Το Δικαστήριο, απουσία οποιασδήποτε άλλης τεκμηριωμένης αντίθετης εισήγησης, αποδέχεται το ποσοστό 30% που θα πρέπει να αφαιρεθεί για να υπολογιστεί η αποζημίωση που θα λάβει η αιτήτρια, διότι το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση ότι από την στιγμή που δεν απαλλοτριώνεται και γενικά δεν χάνει η αιτήτρια την περιουσία της, δεν θα πρέπει στον υπολογισμό της αποζημιώσης να ληφθεί υπ΄ όψη όλο το ποσό μονάδας ανά τετραγωνικό μέτρο οσάν αυτό απαλλοτριώνεται και γενικά χάνεται, όπως γίνεται σε περιπτώσεις όπως π.χ. απαλλοτρίωσης και επί αυτού του σημείου, ο κ. Ιωάννης Μιχαλάκης απέτυχε να συνυπολογίσει αυτόν τον ουσιαστικό παράγοντα κατά το στάδιο ετοιμασίας της έκθεσης του. Οι θέσεις που προβλήθηκαν από την αιτήτρια και τον κ. Ιωάννη Μιχαλάκη περί δυσανάλογης ζημιάς λόγω ανάγκης κατεδάφισης και επανακατασκευής κτισμάτων και που θα προκύψει ζημιά ύψους €13,000 περίπου, δεν γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο, διότι όχι μόνο μέσα από το σχέδιο που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο διακρίνεται ξεκάθαρα ότι δεν επηρεάζονται από την προτεινόμενη από τον Διευθυντή δίοδο, αλλά και επειδή η αιτήτρια στην αγόρευση της στην τέταρτη σελίδα της αγόρευσης της ξεκαθάρισε ότι δεν κατεδαφιστεί ο φούρνος για τον οποίο έγινε λόγος και συνακόλουθα, ούτε τίθεται ζήτημα επανακατασκευής ή και κατεδάφισης για να αιτιολογείται και δικαιολογείται η αναφορά της στο ποσό των €13,000. Επιπρόσθετα συμπαρασύρεται και η αναφορά της αιτήτριας περί κατάλοιπα της πολιτιστικής κληρονομιάς και παραδόσεων του τόπου και ανάγκης προστασίας τους, διότι δεν τίθεται ζήτημα πλέον κατεδάφισης οιωνδήποτε κτισμάτων. Οι θέσεις της αιτήτριας περί κατάχρησης και κακοπιστίας εκ μέρους του εφεσίβλητου με το να προωθήσει την αίτηση για παροχή διόδου δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι αποτελούσε νόμιμο δικαίωμα του εφεσίβλητου να ζητήσει τον καθορισμό διόδου για το ακίνητο του λόγω του ότι είναι περίκλειστο και η απόφαση του Διευθυντή είχε ως αποτέλεσμα τον καθορισμό της διόδου που αποτελεί και το επίδικο ζήτημα και που το Δικαστήριο έχει πειστεί για την ορθότητα και το δικαιολογημένο της απόφασης του. Η θέση της αιτήριας περί αναιτιολόγητης απόφασης του Διευθυντή επίσης δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι κατατέθηκε νομότυπα στο Δικαστήριο η αιτιολογημένη απόφαση του και από την οποία το Δικαστήριο δύναται εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα, διότι είναι σαφής, τεκμηριωμένη, αιτιολογημένη και είναι δυνατός ο Δικαστικός έλεγχος αυτής με βάση τα χαρακτηριστικά που μόλις αναφέρθησαν και η αιτήτρια δεν απέσεισε το βάρος που της αναλογεί με το να αποδείξει αυτήν της την θέση. Ως προς την αναφορά που προβλήθηκε στην αγόρευση της αιτήτριας στην ίδια σελίδα, ήτοι ότι η δίοδος που πρότεινε ο Διευθυντής θα περνά ακριβώς δίπλα από αυτόν τον φούρνο κατά τρόπο που ουσιαστικά δεν θα μπορεί να χρησιμοποιείται από την αιτήτρια διότι για να μπορεί να το πράξει θα πρέπει να στέκεται μέσα στον δρόμο, κινδυνεύοντας η σωματική της ακεραιότητα από τα διερχόμενα αυτοκίνητα, δεν δύναται να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο, διότι αυτή η θέση προβλήθηκε για πρώτη φορά στο στάδιο των αγορεύσεων και δεν υποστηρίζεται από ένορκη μαρτυρία, είτε της ίδιας, είτε του κ. Ιωάννη Μιχαλάκη, οι οποίοι αναφέρουν αμφότεροι προβάλλουν την αναγκαιότητα κατεδάφισης και δεν αναφέρουν οτιδήποτε περί κινδύνου σωματικής ακεραιότητας για την αιτήτρια ή για οποιονδήποτε χρησιμοποιεί τον εν λόγω φούρνο και εν πάση περιπτώση, δεν διακρίνεται τέτοιος κίνδυνος από το σχέδιο που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και που δεικνύει την δίοδο που προτάθηκε από τον Διευθυντή. Το ίδιο ισχύει και για την αναφορά της αιτήτριας περί υπόδειξης λανθασμένης χάραξης του δημόσιου δρόμου και μονοπατιού στους αρμόδιους λειτουργούς του κτηματολογίου, διότι όχι μόνο αυτό δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία της ιδίας ή του κ. Ιωάννη Μιχαλάκη παρά μόνο προβλήθηκε ως λύση μέσα από την αγόρευση της αιτήτριας, αλλά κυρίως λόγω του ότι αυτό το ζήτημα θα αποτελούσε ενδεχομένως αντικείμενο αιτίας ξεχωριστής αγωγής και που δεν θα μπορούσε να αποτελούσε επίδικο ζήτημα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και εν πάση περιπτώσει, ακόμα και να μην υφίστατο ο εν λόγω δημόσιος δρόμος και μονοπάτι ή ακόμα και να μην είναι νόμιμος ο εν λόγω δημόσιος δρόμος και μονοπάτι, αυτό και πάλι δεν θα επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου, διότι στην παρούσα υπόθεση αντικείμενο εξέτασης είναι η ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή για την δίοδο που πρότεινε και που κρίνεται από το Δικαστήριο ως ορθή, διότι το πλάτος και γενικά το εμβαδόν της διόδου που είναι 44 τ.μ. είναι κατά πολύ υποπολλαπλάσιο του συνολικού εμβαδού του κτήματος της αιτήτριας που είναι 2,001 τ.μ. και είναι σε εμβαδόν λιγότερο από το εμβαδόν της διόδου που προτείνει η αιτήτρια εκ 66 τ.μ. και επιπρόσθετα η εν λόγω οδός είναι η πιο σύντομη, ευθεία και εύχρηστη, κινείται στα σύνορα του κτήματος της αιτήτριας χωρίς να επηρεάζει κτίσματα ή καλλιέργειες της και συνακόλουθα, ακόμα και να χαρασσόταν για πρώτη φορά πέρασμα με την απόφαση του Διευθυντή, πάλι η εν λόγω δίοδος θα ήταν η λιγότερο επαχθής για την αιτήτρια. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω κατάληξη, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αιτήτρια απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που της αναλογεί για να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη και ούτε έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οποιονδήποτε ισχυρό λόγο που να του δίνει του έναυσμα να υποκαταστήσει την κρίση του Διευθυντή, για την οποία το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι η απόφαση του είναι ορθή, αιτιολογημένη και δικαιολογημένη, έχει σταθμίσει όλους τους παράγοντες και δεδομένα και η προτεινόμενη δίοδος είναι η λιγότερο επαχθής για το δεσπόζον ακίνητο της αιτήτριας και η αποζημίωση που παραχωρείται είναι εύλογη, τεκμηριωμένη και δίκαιη . Συνακόλουθα η αίτηση/έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εφεσίβλητου/καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας/εφεσείουσας, ως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής