Αδάμου Αδαμίδη, υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντα Nicola George Talhami ν. Νίκου Γεωργίου Καννάβα κ.α., Αρ. Αγωγής: 5205/15, 22/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5205/15 Μεταξύ: Αδάμου Αδαμίδη, υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντα Nicola George Talhami, τέως από την ιορδανία και κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Κύπρο είχε την μόνιμη του κατοικία στη Λεμεσό Αιτητή και 1. Νίκου Γεωργίου Καννάβα 2. Μαρίας (Μαρούλλας) Καννάβα και Γεωργίου Καννάβα, ως διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντα Ανδρέα Καννάβα 3. Μακεδονίας Γαβριηλίδου 4. Ανδρέα Δημητρίου Γαβριηλίδη 5. Αλέξη-Δημήτρη Γαβριηλίδη 6. Σάββα Ανδρέα Καννάβα 7. Έλενας Ανδρέα Καννάβα 8. Γεώργιου Ανδρέα Καννάβα 9. Κώστα Φραντζή υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστή της εταιρείας A. Pieris Alakatoudi Beach Court Ltd Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 12.7.2016 για διαγραφή Εναγομένων και διαγραφή παραγράφων έκθεσης απαίτησης Ημερομηνία: 22.3.2017 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους - Αιτητές 2, 6, 7 και 8: κ. Χρ. Τιμοθέου Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Μ. Μάρκου για για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. για ν' ακούσει απόφαση η κα Τουμαζή ------------------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι 2, 6, 7 και 8 Αιτητές (στο εξής θα αναφέρονται ως οι Αιτητές) ζητούν τα πιο κάτω διατάγματα: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή των Εναγομένων 2 από το κλητήριο ένταλμα, ως πρόσωπα που προστέθηκαν παράτυπα και/ή λανθασμένα ως Εναγόμενοι. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός και/ή η απόρριψη του κλητηρίου εντάλματος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή σε σχέση με τους Εναγόμενους 2 για το λόγο ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε εύλογη βάση αγωγής εναντίον τους. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τη διαγραφή των κάτωθι παραγράφων της έκθεσης απαίτησης και/ή μέρους αυτών και/ή φράσεων αυτών ως άσχετων, σκανδαλωδών και/ή αχρείαστων και/ή ως σκανδαλωδών και/ή ως τείνουσες να επηρεάσουν και/ή δυσχεράνουν και/ή καθυστερήσουν τη δίκαιη εκδίκαση της δίκης ήτοι: (α) της παραγράφου 9 της έκθεσης απαίτησης. (β) της παραγράφου 10 της έκθεσης απαίτησης. (γ) της παραγράφου 15 της έκθεσης απαίτησης. (δ) της παραγράφου 16 της έκθεσης απαίτησης. (ε) της παραγράφου 17 της έκθεσης απαίτησης. (στ) της παραγράφου 25 της έκθεσης απαίτησης. (ζ) της παραγράφου 26 της έκθεσης απαίτησης. (η) της θεραπείας που περιγράφεται στην παράγραφο 28Α της έκθεσης απαίτησης. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.9 Θ.Θ. 5 και 10, Δ.16 Θ.9, 19 Θ.Θ.4 και 26, Δ. 27 Θ.Θ. 1 -3, Δ.48 Θ.Θ. 1, 2 αι 9(
- j)και (ο) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 17, 19 και 58 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189, στους περί διαχείρισης Περιουσιών Κανονισμών του 1955, Καν. 9, 28, 31 και 33 (C) και στις συμφυείς εξουσίες νομολογία και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γεώργιου Καννάβα, Εναγομένου 8 - Αιτητή ο οποίος αναφέρει ότι η διαχείριση σε σχέση με τον Εναγόμενο 2 έχει ολοκληρωθεί, έγινε διανομή της περιουσίας και ως εκ τούτου η διαχείριση θεωρείται κλειστή. Θέση του είναι ότι θα έπρεπε να εξασφαλιστεί από τον Ενάγοντα διάταγμα Δικαστηρίου για παραχώρηση περιορισμένης εγγραφής διαχείρισης. Ως εκ τούτου θεωρεί ότι η συμπερίληψη τους στην αγωγή ως διαχειριστές είναι παράτυπη και χωρίς έννομο αποτέλεσμα. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι θα πρέπει να παραμερισθεί το κλητήριο όσον αφορά τον Εναγόμενο 2 γιατί δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε εύλογη βάση αγωγής εναντίον του καθότι το ακίνητο έχει μεταβιβαστεί από το 2003. Σε σχέση με την διαγραφή παραγράφων της έκθεσης απαιτήσεως αναφέρει ότι θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθότι οι παράγραφοι 9, 10, 15, 16 και 17 περιέχουν ισχυρισμούς και ενέργειες του αποβιώσαντα πατέρα του ο οποίος δεν βρίσκεται εν ζωή για να τους αντικρούσει. Για δε τις παραγράφους 25, 26 και 28A αναφέρει ότι περιέχουν ισχυρισμούς που δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και έχουν συμπεριληφθεί για να δημιουργήσουν εντυπώσεις εναντίον τους. Ως εκ τούτου θα πρέπει να διαγραφούν οι πιο πάνω παράγραφοι. Ο Ενάγοντας - Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι ένστασης φαίνονται στην ειδοποίηση υπό τις παραγράφους 1 - 15. Πολύ περιληπτικά τονίζεται ότι η συνένωση των Εναγομένων 2 στην παρούσα αγωγή είναι καθόλα νόμιμη και αναγκαία. Δεν προϋπέθετε εξασφάλιση διατάγματος για την παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης. Οι παράγραφοι για τις οποίες ζητείται να διαγραφούν αφορούν ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αξίωση του Ενάγοντα. Συνοδεύονται από ένορκη δήλωση του Μιχαλάκη Σκουφάρη δικηγόρου στο γραφείο ως δικηγόρων που εκπροσωπούν τον Ενάγοντα και μεταξύ άλλων αναφέρει ότι: Η συνένωση των Εναγομένων 2 στην παρούσα αγωγή είναι καθόλα νόμιμη, αναγκαία και ορθή δεδομένου ότι: (α) Οι Εναγόμενοι 2 είναι αναγκαίοι διάδικοι και η παρουσία τους στο Δικαστήριο αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν στην υπόθεση. (β) Η συνένωση των Εναγομένων 2 έχει καταστεί αναγκαία προς το σκοπό να εκδικαστούν πλήρως και τελικώς όλα τα επίδικα θέματα μεταξύ όλων των αναγκαίων διαδίκων και εμπλεκομένων. (γ) Οι Εναγόμενοι 2 έχουν καταστεί εξ επαγωγής εμπιστευματοδόχοι προς όφελος του Ενάγοντος, ως λεπτομερώς αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης και συναφώς έχουν συνενωθεί στην παρούσα αγωγή ως αναγκαίοι διάδικοι υπό την ιδιότητα του καταπιστευματοδόχου. Η συνένωση των Εναγομένων 2 στην παρούσα αγωγή δεν προϋπέθετε ή απαιτούσε την εξασφάλιση διατάγματος του Δικαστηρίου για την παραχώρηση περιορισμένων εγγράφων διαχείρισης (limited grant) της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Καννάβα δεδομένου ότι: (α) Οι Εναγόμενοι 2 έχουν διοριστεί διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Καννάβα δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης διαχείρισης με αριθμό 208/95. (β) Οι Εναγόμενοι 2 ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Καννάβα προέβηκαν στην διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντος συμπεριλαμβανομένης και της μεταβίβασης του μεριδίου του αποβιώσαντος επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 4/971 (πρώην 8686), Τεμάχιο αριθμός 110 (πρώην αριθμός 97/4/1/1), Φ./Σχ. 2-210-341 (πρώην LIV/45) στον Άγιο Τύχωνα στην Λεμεσό, επί του οποίου ανεγέρθηκε η πολυκατοικία γνωστή ως Golden Beach, όπου ευρίσκεται το διαμέρισμα το οποίο αγόρασε ο Ενάγοντας και αξιώνει με την παρούσα αγωγή την εγγραφή και μεταβίβαση επ' ονόματι του. (γ) Οι Εναγόμενοι 2 ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Καννάβα καταχώρησαν αναληθείς τελικούς λογαριασμούς στα πλαίσια της διαχείρισης στις 3.3.2003, χωρίς να αποκαλύψουν στα χρέη και τις υποχρεώσεις της διαχείρισης: i. τις προυπάρχουσες αξιώσεις αριθμού αγοραστών στην πιο πάνω αναφερόμενη πολυκατοικία οι οποίοι είχαν προσφύγει στο Δικαστήριο και οι Εφέσεις των οποίων με αριθμούς 11766, 11777 και 11778 έγιναν δεκτές από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 27.1.2006, αποφαινόμενο το Δικαστήριο ότι δημιουργήθηκε προς όφελος των Εφεσειόντων / αγοραστών και σε βάρος των Εφεσιβλήτων / Εναγομένων 1, 2, 3 στην παρούσα αγωγή, τεκμαιρόμενο ή εξ\ επαγωγής εμπίστευμα για τα συγκεκριμένα διαμερίσματα. ii. την αξίωση του Ενάγοντος που απορρέει από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 12.11.1979, για την αγορά του διαμερίσματος που κατέχει ο Ενάγοντας στην πιο πάνω πολυκατοικία μαζί με την αποθήκη και τον χώρο στάθμευσης, ενώ μάλιστα οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 στην παρούσα αγωγή είχαν καταχωρήσει εναντίον του Ενάγοντα την αγωγή με αριθμό 7776/95, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για παράνομη επέμβαση επί του προαναφερόμενου διαμερίσματος, την οποία αναγκάστηκαν να αποσύρουν, μετά την καταχώρηση υπεράσπισης, άνευ βλάβης στις 24.1.2000. (δ) Η διαχείριση του αποβιώσαντος Ανδρέα Καννάβα με αριθμό 208/95 έχει επανανοιχθεί με επιστολή των δικηγόρων του Ενάγοντος ημερομηνίας 1.11.2016, προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, Τμήμα διαχείρισης Κληρονομιών και Επικύρωσης διαθηκών, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο Γ. Η αιτούμενη διαγραφή των παραγράφων 9, 10, 15, 16, 17, 25, 26 και η θεραπεία της παραγράφου 28Α της έκθεσης απαίτησης αφορά ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αξίωση του Ενάγοντα και ως τέτοια ορθώς περιλήφθηκαν στην έκθεση απαίτησης, δεδομένου ότι αφορούν ισχυρισμούς γεγονότων που περιβάλλουν τις συνθήκες και περιστάσεις δημιουργίας καταπιστεύματος προς όφελος του Ενάγοντα ως επίσης και ζητήματα που έχουν εκδικαστεί και αποφασιστεί τελεσίδικα από το Ανώτατο Δικαστήριο στις εφέσεις με αριθμούς 11766, 11777 και 11778 με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.1.2006 και τα οποία είναι ίδια ή παρόμοια με τα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στην παρούσα αγωγή. Ενώ οι Αιτητές επικαλούνται, μεταξύ των άλλων, ότι οι παράγραφοι για τις οποίες επιζητείται η διαγραφή αφορούν ισχυρισμούς για ενέργειες του αποβιώσαντα Ανδρέα Καννάβα ο οποίος δεν βρίσκεται σε ζωή για να τους αντικρούσει και ότι δήθεν οι εναγόμενοι 2 δεν μπορούν να υπερασπιστούν καθώς δεν είναι γνώστες των περιστατικών, αποκρύβουν από το Δικαστήριο ότι αυτοί υπό την ίδια ιδιότητα (ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα Ανδρέα Καννάβα), ήγειραν αγωγές εναντίον αγοραστών στην πιο πάνω πολυκατοικία και υπερασπίστηκαν σε αγωγές και δικαστικές διαδικασίες που καταχώρησαν αγοραστές στην πιο πάνω πολυκατοικία, αντικείμενο των εφέσεων με αριθμούς 11766, 11777 και 11778 συμπεριλαμβανομένης και της προαναφερόμενης αγωγής με αριθμό 7776/95, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, που καταχώρησαν εναντίον του Ενάγοντα για τα ίδια ή παρόμοια επίδικα ζητήματα με τα επίδικα θέματα που αναφύονται στην παρούσα αγωγή. Τέλος θεωρεί ότι η επίδικη αίτηση είναι αβάσιμη, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθει στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζονταν ο καθένας τη θέση του διαδίκου που εκπροσωπεί. Οι Αιτητές καταχώρησαν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και προχώρησαν την ίδια μέρα στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Βασίζουν δε την αίτηση τους και την Δ.16 Θ.9 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας χωρίς όμως οποιονδήποτε αιτητικό στην αίτηση τους για παραμερισμό της επίδοσης σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.16 Θ.9. Ως εκ τούτου θα προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης κάτω από τις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.9 Θ.5 και 10 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.9 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας όπως τα ονόματα οποιονδήποτε προσώπων που έχουν κακώς ενωθεί είτε σαν Ενάγοντες είτε σαν Εναγόμενοι να διαγραφούν. Όπως όμως δείχνει η νομολογία η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την διαγραφή Εναγομένου επιφέροντας την δραστική συνέπεια της απόρριψης της αγωγής εναντίον του όχι μόνο πρέπει να ασκείται και ως εκ τούτου με φειδώ αλλά και μπορεί να ασκείτε μόνο προκειμένου περί καθαρής περίπτωσης (βλ. αγωγή ναυτοδικείου αρ. 201/96 P.T. Kiani Kertas v. Interorient Navigation Company Limited κ.α.
(2001)1 A.A.d. 300). Στην υπόθεση Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ v.
- Compania Espanola de Laminaction, S.A.
- The Ship "Four Star II") όπως τροποποιήθηκε Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ v.
- Four Star Lines S.A.,
- The Ship "Four Star II")
(1989)1 C.L.R. 623, σελίδες 627 - 628 έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Έχει καθιερωθεί από τη νομολογία μας ότι εφόσον υπάρχουν διαφορές ως προς τα νομικά και πραγματικά θέματα . οι διαφορές πρέπει να εκδικάζονται και αποφασίζονται από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αγωγής και όχι σε ενδιάμεσο στάδιο όπου η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι οι ένορκες δηλώσεις». Στην υπό αναφορά υπόθεση ζητείται η διαγραφή των Εναγομένων 2 από το κλητήριο για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος ότι προστέθηκαν παράτυπα και/ή λανθασμένα ως Εναγόμενοι και ο δεύτερος ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε εύλογη βάση αγωγής εναντίον τους. Ως προς τον πρώτο λόγο ότι οι Εναγόμενοι 2 προστέθηκαν παράτυπα και/ή λανθασμένα οι Αιτητές στηρίζουν το αίτημα τους στο γεγονός ότι η διαχείριση του αποβιώσαντα Ανδρέα Καννάβα ολοκληρώθηκε εφόσον κατατέθηκαν τελικοί λογαριασμοί, κάτι που και οι Καθ' ων η Αίτηση - Εναγόμενοι παραδέχονται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση. Και περαιτέρω οι Καθ΄ ων η Αίτηση αναφέρουν ότι με επιστολή τους ημερομηνίας 1.11.2016 ενημερώνουν τον Πρωτοκολλητή για επανάνοιγμα διαχείρισης του αποβιώσαντα Ανδρέα Καννάβα. Η επιχειρηματολογία επί αυτού του θέματος των συνηγόρων των διαδίκων είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τους Αιτητές να θέτουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα έπρεπε πριν την καταχώρηση της αγωγής να λάμβαναν διάταγμα περιορισμένης διαχείρισης τους, οι δε Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν είναι αναγκαία η έκδοση διατάγματος περιορισμένης διαχείρισης καθότι υπήρχε διαχείριση και ως εκ τούτου ζητήθηκε έστω και εκ των υστέρων επανάνοιγμα της διαχείρισης. Χωρίς φυσικά να παραπέμπουν το Δικαστήριο σε οποιαδήποτε άλλη επιχειρηματολογία. Εξετάζοντας το Δικαστήριο τα πιο πάνω δεν έχει διαπιστώσει οτιδήποτε το οποίο να καθορίζει την πορεία της διαχείρισης μετά την κατάθεση τελικών λογαριασμών τόσο στον περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμο Κεφ. 189 όσο και στους περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς. Φυσικά δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε πέραν των όσων οι Καθ' ων η Αίτηση αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους και των δηλώσεων των κληρονόμων περί απαλλαγής των διαχειριστών από κάθε ευθύνη που προέρχεται από την διαχείριση και την κατάθεση τελικών λογαριασμών καθώς και την αναφορά του Εναγόμενου 8 - Αιτητή στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι η διαχείριση έχει διεκπεραιωθεί από το 2003 οπότε και έγινε η διανομή της περιουσίας του στους κληρονόμους του αποβιώσαντα. Συνεπώς ενώπιον Δικαστηρίου δεν υπάρχει οτιδήποτε με το οποίο να διαπιστώνεται ότι οι τελικοί λογαριασμοί έχουν εγκριθεί από τον Πρωτοκολλητή και ότι η διαχείριση έχει ολοκληρωθεί και οι διαχειριστές έχουν απαλλαχθεί από τα καθήκοντα τους. Στην υπόθεση Ανδρέας Πιερίδης v. Kevork Keshishian κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 224 παραμερίσθηκε η πρωτόδικη απόφαση γιατί το Δικαστήριο έλαβε ως δεδομένο ότι εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο οι τελικοί λογαριασμοί χωρίς να υπάρχει αυτό το δεδομένο. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι με την επιστολή έστω και εκ των υστέρων των Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση προς τον Πρωτοκολλητή και ελλείψει οποιαδήποτε άλλη αναφορά στο Νόμο περί τελεσιδικίας της διαχείρισης. «Το άρθρο 45
(1)του Κεφ. 189 αναφέρεται μόνο ως προς τις ευθύνες του διαχειριστή για την καταχώρηση τελικών λογαριασμών εντός 2 ετών από την ημερομηνία παραλαβής των εγγράφων διαχείρισης και τις παρατάσεις που μπορεί να λάβει» η οποιαδήποτε παρατυπία υπήρχε έχει θεραπευθεί με την επιστολή που έχει σταλεί στον Πρωτοκολλητή. Σε σχέση με το δεύτερο αίτημα τους για απόρριψη του κλητηρίου εντάλματος λόγω του ότι δεν αποκαλύπτει οποιαδήποτε εύλογη βάση αγωγής εναντίον τους διαπιστώνεται μέσα από την έκθεση απαίτησης ότι ο αποβιώσαντας Ανδρέας Καννάβας ήταν συνιδιοκτήτης του κτήματος επί του οποίου ανεγέρθηκε πολυκατοικία και δυνάμει γραπτής συμφωνίας με τους Εναγόμενους 9 συμφωνήθηκε η αξιοποίηση και η εκμετάλλευση του ακινήτου. Τα πιο πάνω αποτελούν ζητήματα τα οποία είναι επίδικα μεταξύ των διαδίκων, δεν αποτελούν θέμα ξεκάθαρο ώστε η παρούσα να είναι κατάλληλη περίπτωση διαγραφής των Εναγόμενων
- Με βάση την πιο πάνω κατάληξη μου επί των δύο πρώτων αιτημάτων θα προχωρήσω στην εξέταση του τρίτου αιτήματος, δηλαδή της διαγραφής των παραγράφων 9, 10 , 15, 16, 17, 25, 26 και 28Α. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι ως η νομική βάση της αίτηση τίθενται η Δ. 19 Θ.4 και 26 και η Δ. 27 Θ. 1 -
- Όπως είναι διατυπωμένο το συγκεκριμένο αίτημα κρίνεται ότι εμπίπτει στο πεδίο της εφαρμογής της Δ. 19 Θ. 26 η οποία διέπει και το θέμα της διαγραφής δικογράφων για λόγους που αναφέρονται στο αίτημα και όχι της Δ. 27 Θ. 1 και 2 εφόσον η διάταξη αυτή διέπει το θέμα εξέτασης νομικού σημείου που εγείρεται στις έγγραφες προτάσεις το οποίο είναι δυνατό να οδηγήσει σε διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου για λόγους ουσιαστικά άλλους από αυτούς της Δ. 19 Θ.
- Η Δ. 19 Θ. 26 προβλέπει τα εξής σε ελεύθερη μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής». Ως έχει αναφερθεί στην Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ v. Σαββίδη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 685 τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και η σύνταξή τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες, οι οποίοι διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Οι εν λόγω κανόνες ενσωματώνονται στη Δ. 19 και από το κείμενο του Θ.4 αυτής, ο οποίος περιέχει τον πιο θεμελιακό κανόνα, προκύπτει ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση του. Η έννοια δε της λέξης ουσιώδη (material) εκεί, συσχετίζεται με ότι είναι απαραίτητο για να διατυπωθεί μια πλήρης αιτία αγωγής η βάση υπεράσπισης, ως η περίπτωση (βλ. και Bruce v. Odhams Press Ltd
(1936)1 Κ.Ν. 697). Στην ίδια απόφαση εξηγείται ότι η πεμπτουσία είναι ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. Ο βασικός σκοπός των δικογράφων είναι να δώσουν της ευχέρεια στον αντίδικο να γνωρίζει τι υπόθεση θα αντιμετωπίσει με τέτοιες λεπτομέρειες ώστε να μπορέσει να ετοιμασθεί επαρκώς για να απαντήσει. Εξηγείται επίσης ότι η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο και εάν παρεισφρήσει πρέπει να διαγραφεί (βλ. και Merchants' and Manufacturers' Insurance Co. v. Davies
(1938)1 K.B. 196). Στην υπόθεση Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 69/2011 ημερ. 19.7.2013 αναφέρθηκε ότι: Στο σύγγραμμα Annual Practice 1960 σελ. 478 - 479 ότι η φράση «tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action» (τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγή). Έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια, έτσι ώστε απλά πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Περαιτέρω στην ίδια απόφαση τονίστηκαν τα πιο κάτω: «Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πως θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δεν διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι (με τρόπο ώστε ο Αιτητής θα πρέπει να απαντήσει σε αυτούς), από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμού που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις». Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης οι παράγραφοι 9, 10, 15, 16 και 17 για τις οποίες ζητείται η διαγραφή δεν εμπίπτουν στις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για την διαγραφή από τα δικόγραφα. Οι πιο πάνω παραγράφοι από το γεγονός και μόνο ότι ο ένας εκ των προσώπων που αναφέρονται σε αυτά έχει αποβιώσει δεν είναι δυνατό να προκαλέσει οιανδήποτε αμηχανία στον αντίδικο ή να επηρεάσουν δυσμενώς την υπεράσπιση τους. Εν πάση δε περιπτώσει είναι ισχυρισμοί οι οποίοι θα πρέπει οι Καθ' ων η Αίτηση να αποδείξουν. Σε σχέση δε με τις παραγράφους 25 και 26 της έκθεσης απαίτησης και αν ακόμη διαπιστωθεί ότι πρόκειται για ισχυρισμούς που δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και αποτελούν αποφάσεις που εκδόθηκαν μέσα στα πλαίσια άλλων αγωγών δεν διαπιστώνεται από το περιεχόμενο των παραγράφων αυτών ότι το περιεχόμενο τους δυνατό να προκαλέσει αμηχανία στον αντίδικο ή να επηρεάσει δυσμενώς την υπεράσπιση του ώστε να αιτιολογείται η χρήση του δραστικού μέτρου της διαγραφής. Σε σχέση δε με την παράγραφο 28Α του αιτητικού παρόλο που διαπιστώνεται ένας πλατειασμός των γεγονότων που αναφέρονται σε αυτή και σε αυτή την παράγραφο δεν διαπιστώνω ότι τα όσα αναφέρονται αποτελούν τα γεγονότα τα οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα προκαλέσουν αμηχανία στον αντίδικο, να επηρεάσουν δυσμενώς την υπεράσπιση του, το δικαίωμα για δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης και/ή να δυσχεράνουν ή επηρεάσουν τα συμφέροντα των Εναγομένων. Με βάση τα όσα ανωτέρω έχω εξηγήσει το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 2, 6, 7 και 8 - Αιτητών ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ.