Χαράλαμπος Γαβριήλ ν. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας της Εταιρείας Ε & S Trading Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 4672/2013, 24/3/2017

(1)των περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Το εξαιτούμενο διάταγμα δεν είναι παρεμπίπτον και συνεπώς δεν απαιτείται η τήρηση των προϋποθέσεων που αφορούν στην έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το εξαιτούμενο διάταγμα προσομοιάζει, όπως προειπώθηκε, με διάταγμα τύπου Anton Piller αφού προϋποθέτει να διαταχθεί η Εναγόμενη 2 να επιτρέψει σε επιμετρητή του Ενάγοντα την είσοδο στα υποστατικά της. Η αγγλική νομολογία (βλ. Rank Film Distributors Ltd v. Video Information Centre [1981] 2 All ER 76 (HL) ) αναφέρει ότι το διάταγμα Anton Piller είναι ένα από τα πιο ακραία διατάγματα που μπορεί να εκδώσει ένα δικαστήριο μετά από άσκηση διακριτικής ευχέρειας. Και στην Κύπρο τέτοια διατάγματα εκδίδονται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις (βλ. Γρηγοριάδης κ.α.

(2013)1(Β) Α.Α.Δ. 1247, 1257-1261). Εκείνο που τα χαρακτηρίζει δεν είναι τόσο το στοιχείο του επείγοντος όσο το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Να δυνηθεί δηλαδή ο ενάγοντας να επιθεωρήσει και αποκομίσει τη σχετική μαρτυρία χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στον εναγόμενο να την αποκρύψει ή καταστρέψει. Με την Ένορκη του Δήλωση ο Ενάγοντας φαίνεται να συνδέει το αίτημα με προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης που εκδηλώθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων μετά τη δικάσιμο της 14.2.2017 και που δεν προχώρησε αφού, όπως αναφέρει, οι Εναγόμενες δεν επιθυμούσαν τον διακανονισμό. Στα πλαίσια της προσπάθειας για εξώδικη διευθέτηση επιμετρητής ή επιμετρητές ποσοτήτων θα επισκέπτονταν τον επίδικο χώρο και θα επιμετρούσαν τις εργασίες στις οποίες προέβηκε ο Ενάγοντας για τη βελτίωση του χώρου αλλά και τον εξοπλισμό και τα μηχανήματα που άφησε κατά την παράδοση της κατοχής. Όταν η προσπάθεια δεν προχώρησε ο δικηγόρος του ζήτησε να επιτραπεί σε δικό του επιμετρητή ποσοτήτων να επισκεφθεί το χώρο, αλλά την 9.3.2017 ο δικηγόρος των Εναγομένων τον ειδοποίησε ότι οι Εναγόμενες δεν το επέτρεπαν. Δεν υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης, αναφέρει ο Ενάγοντας, αφού αυτή καταχωρίστηκε λίγες μέρες μετά. Ο τρόπος που ο Ενάγοντας παρουσιάζει το ζήτημα δεν αποπροσανατολίζει από την ουσία. Εάν επίσκεψη στο χώρο από επιμετρητή ποσοτήτων ήταν παράμετρος απαραίτητη στην προετοιμασία του Ενάγοντα για την υπόθεση του η σχετική επιμέτρηση θα έπρεπε, ενδεχομένως, να γίνει πριν την καταχώριση της αγωγής ώστε να δυνηθεί κατόπιν και της συμβουλής του επιμετρητή να καθορίσει τις λεπτομέρειες της αξίωσης του. Ο Ενάγοντας είχε κάθε ευχέρεια να το πράξει. Όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση Αριστείδου ο Ενάγοντας είχε την κατοχή του χώρου μέχρι και τον Μάϊο του 2014, δηλαδή επτά μήνες μετά την καταχώριση της αγωγής. Δεν πρόκειται δηλαδή για περίπτωση όπου ο Ενάγοντας αιφνίδια εκδιώχθηκε από το χώρο με αποτέλεσμα να στερηθεί της λήψης της αναγκαίας μαρτυρίας για να τεκμηριώσει την αξίωση του. Ούτε όμως στο στάδιο των οδηγιών που κράτησε για μακρύ χρονικό διάστημα δεν αισθάνθηκε ο Ενάγοντας την ανάγκη να ζητήσει κάτι τέτοιο. Ούτε και πριν την έναρξη της δίκης. Καμιά εξήγηση δεν προσφέρει ο Ενάγοντας γιατί δεν προέβηκε σε επιμέτρηση όταν ο χώρος βρισκόταν στην κατοχή του και γιατί, εάν η αναγκαιότητα προέκυψε στη συνέχεια και πώς, δεν επιδίωξε την έκδοση τέτοιου διατάγματος στο στάδιο των οδηγιών και σε κάθε περίπτωση νωρίτερα. Στην Ένορκη Δήλωση Αριστείδου γίνεται αναφορά στην γραπτή δήλωση του Ενάγοντα (Μ.Ε.1) που παρουσιάστηκε κατά τη δίκη και στην οποία αναφέρει ο τελευταίος ότι: «.αντικείμενα αξίας €200.000 που επίσης θα αναφερθούν αναλυτικά στο Δικαστήριο από το λογιστή ή ελεγκτή μου, δεν μπορούν να μετακινηθούν σε και κάθε περίπτωση δεν είχαν οποιαδήποτε αξία αν θα μπορούσαν να μετακινηθούν εκτός του πολυκαταστήματος» Μνημονεύεται απόσπασμα από την γραπτή δήλωση του Μ.Ε.2 Γιαννάκη Ιακώβου που έχει ήδη παρουσιαστεί στην δίκη. Ο Ιακώβου μαρτύρησε ότι: «Πέρα από τα λειτουργικά έξοδα, ο κ. Γαβριήλ μέσω της εταιρείας, στη βάση της ίδιας μεταξύ τους συμφωνίας, επένδυσε στο καφεστιατόριο ποσά συνολικού ύψους €371.695, που αναλύονται σε έξοδα γι' ανακαινίσεις (€233.512), για έπιπλα και εξοπλισμό (€135.057), για διακόσμηση του καφεστιατορίου (€1153) και για ηλεκτρονικούς υπολογιστές €2.073), που φαίνονται στις οικονομικές καταστάσεις του 2012. Από αυτά ποσό €233.412, που υποστηρίζεται από σχετικά τιμολόγια και αποδεικτικά έγγραφα, αφορά το κόστος αγοράς και εγκατάστασης «αντικειμένων», που δεν μπορεί να αφαιρεθούν από το καφεστιατόριο, χωρίς να καταστραφούν ή να εξαφανιστεί η αξία τους για χρήση αλλού. Τέτοια «αντικείμενα» τα παραθέτω σε σχετικό κατάλογο με τα αποδεικτικά αγοράς και εγκατάστασης τους, που επιθυμώ να καταθέσω σαν τεκμήριο». Διαφαίνεται πως ο Ενάγοντας έχει περισυλλέξει μαρτυρικό υλικό σε σχέση με την επιμέρους αξίωση. Στο στάδιο αυτό η εκτίμηση της επάρκειας του είναι ζήτημα που αφορά τον ίδιο και τους δικηγόρους του. Αντενδείκνυται για το Δικαστήριο να προβεί σε οιονδήποτε σχολιασμό. Ωστόσο, αυτό που μπορεί να ειπωθεί είναι πως ο Ενάγοντας κατεύθυνε το μυαλό του στην ανάγκη τεκμηρίωσης της αξίωσης του σε σχέση με την εγκαταλειφθείσα στο πολυκατάστημα περιουσία έτσι που επιτακτικά να απαιτείτο κάποια εξήγηση γιατί μόλις τώρα να αιτείται. Ο Αριστείδου αναφέρεται σε ταλαιπωρία και έξοδα στα οποία θα υποβληθούν οι Εναγόμενες σε περίπτωση έκδοσης του διατάγματος. Δεν αναφέρεται σε κάτι το συγκεκριμένο το οποίο δεν θα μπορούσε να αντισταθμιστεί με ανάλογη αποζημίωση. Αναφέρεται ακόμα στην καθυστέρηση που θα προκαλέσει στη διεκπεραίωση της ακροαματικής διαδικασίας τυχόν έκδοση του διατάγματος. Ότι ενδεχομένως ουδεμία σημαντική βλάβη θα προκαλείτο στις Εναγόμενες με την έκδοση διατάγματος όπως το εξαιτούμενο θα ήταν παράμετρος σχετική που θα συνυπολογιζόταν αφότου ο Ενάγοντας καταδείκνυε εκ πρώτης ότι δικαιούταν στην θεραπεία. Το Δικαστήριο δεν αποκλείει, στην κατάλληλη περίπτωση, την έκδοση διατάγματος όπως το εξαιτούμενο. Τέτοιο διάταγμα μπορεί να εκδοθεί στα πλαίσια της ευρείας εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος που θα εξυπηρετούσε την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ως εκ της φύσης του διατάγματος και αντλώντας καθοδήγηση από την νομολογία που αφορά τα προσομοιάζοντα κλασσικά διατάγματα τύπου Anton Piller, τέτοιο διάταγμα θα μπορούσε να εκδοθεί σε περιπτώσεις ιδιάζουσες, ενδεχομένως όπου θα καταδεικνύετο ότι ο ενάγοντας ενήργησε με κάθε επιμέλεια και φροντίδα και έπραξε ότι ήταν εκ μέρους του δυνατό, και ο εναγόμενος με παράνομη ή έστω αξιόμεμπτη συμπεριφορά απέκλεισε τον Ενάγοντα από τη δίκαια λήψη μαρτυρίας αποκτώντας αθέμιτα, με αυτό τον τρόπο, πλεονέκτημα στο δικαστικό αγώνα. Αναμφίβολα οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος του Ενάγοντα και την έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Διάταγμα τύπου Anton Piller