Νικόλαος (Νίκος) Μαρκίδης ν. Ιωάννης (Γιάννης) Μαρκίδης κ.α., Αρ. Αγωγής: 732/17, 31/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 732/17 Μεταξύ: Νικόλαος (Νίκος) Μαρκίδης Ενάγοντα και
- Ιωάννης (Γιάννης) Μαρκίδης
- Μαίρη Μαρκίδη Εναγομένων Ημερομηνία: 31.03.2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Π. Ευσταθίου και κα Ευσταθίου Ex - parte αίτηση για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερ. 20.03.2017 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Ενάγοντας - Αιτητής στο εξής θα αναφέρεται ως ο Αιτητής ζητά την έκδοση των πιο κάτω ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων: Α. Ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τον Εναγόμενο 1 και/ή αντιπρόσωπο του και/ή μέλος της οικογένειας του και/ή υπηρέτη του ή οιονδήποτε από αυτούς, από του να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει, δωρίσει, διαθέσει, ενοικιάσει, εκχωρήσει και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, το όλο μερίδιο του και/ή το όλο εξ αδιαιρέτου μερίδιο του επί των κάτωθι περιγραφομένων ακινήτων:- Περιγραφή Ακινήτων:- 1) Οικόπεδο με αρ. εγγραφής 0/12780, Φ/Σχ 0/2-210-341, τμήμα 4, τεμάχιο 319, εκτάσεως: 1 δεκάριο και 317 τ.μ. μερίδιον 1/4 , ευρισκόμενο εις τον Αγ. Τύχωνα, τοποθεσία Λάκκος του Στόκκου, Λεμεσός. 2) Χωράφι με αρ. εγγραφής 0/13690, Φ/Σχ 54/17, τμήμα 0, τεμάχιο 159, εκτάσεως: 1 δεκάριο και 338 τ.μ. μερίδιον 1/2 , ευρισκόμενο εις το χωριό Φασούλα, τοποθεσία Καφαιν, Λεμεσός. 3) Χωράφι με αρ. εγγραφης 0/13723, Φ/Σχ 54/17, τμήμα 0, τεμάχιο 158, 1 δεκάριο και 673 τ.μ. μερίδιον 1/2 , ευρισκόμενο εις το χωριό Φασούλα, τοποθεσία Καφαιν, Λεμεσός. Β. Ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ή εμποδίζει την Εναγόμενη 2 και/ή αντιπρόσωπο της και/΄πη μέλος της οικογένειας της και/ή υπηρέτη της ή οιονδήποτε από αυτούς, από του να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει, δωρίσει, διαθέσει, ενοικιάσει, εκχωρήσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπον αποξενώσει και/ή επιβαρύνει, μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό την ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, το όλο μερίδιο της και/ή το όλο εξ αδιαιρέτου μερίδιο της επί των κάτωθι περιγραφομένων ακινήτων: Περιγραφή Ακινήτων:- 1) Οικόπεδο με αρ. εγγραφής 0/12780, Φ/Σχ 0/2-210-341, τμήμα 4, τεμάχιο 319, εκτάσεως: 1 δεκάριο και 317 τ.μ. μερίδιον 1/4 , ευρισκόμενο εις τον Αγ. Τύχωνα, τοποθεσία Λάκκος του Στόκκου, Λεμεσός. 2) Χωράφι με αρ. εγγραφής 0/13690, Φ/Σχ 54/17, τμήμα 0, τεμάχιο 159, εκτάσεως: 1 δεκάριο και 338 τ.μ. μερίδιον 1/2 , ευρισκόμενο εις το χωριό Φασούλα, τοποθεσία Καφαιν, Λεμεσός. 3) Χωράφι με αρ. εγγραφης 0/13723, Φ/Σχ 54/17, τμήμα 0, τεμάχιο 158, 1 δεκάριο και 673 τ.μ. μερίδιον 1/2 , ευρισκόμενο εις το χωριό Φασούλα, τοποθεσία Καφαιν, Λεμεσός. Γ. Περαιτέρω Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει εις τους Εναγόμενους 1 και 2 και/ή εκάτερον εξ' αυτόν και/ή αντιπροσώπους τους και/ή υπηρέτες τους ή οιονδήποτε από αυτούς, από οποιαδήποτε προσπάθεια διάρρηξης της συμφωνίας με ημερ. 01.08.2016 μεταξύ του Ενάγοντος και του Χριστάκη Χαραλάμπους Θεοδωρίδη αφ' ενός και της εταιρείας Petrolina (Holdings) Public Ltd αφ' ετέρου που αφορά ενοικίαση του πρατηρίου βενζίνης AGIP που βρίσκεται εντός του οικοπέδου με αρ. εγγραφής 0/12780, Φ/Σχ 0/2-210-341, τμήμα 4, τεμάχιο 319, εις την Λεωφ. Αμαθούντος 56, Αγ. Τύχωνας, Λεμεσός και ιδιαίτερα να απέχουν από οποιαδήποτε προσπάθεια είσπραξης και/ή κάρπωσης των ενοικίων από την ενοικιάστρια εταιρεία Petrolina (Holdings) Public Ltd και/ή οποιονδήποτε αντιπρόσωπο της βάση της συμφωνίας με αρ. εγγραφής 0/12780, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 άρθρα 4, 5, 7 και 9, επί των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ1 - 4, 8 - 9, Δ.39, Δ.64, επί του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 16/60, επί του Νόμου.17(Ι)/2004, στο Σύνταγμα, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, στις αρχές της επιείκειας ως και επί της διακριτικής ευχέρειας και δικαστικής πρακτικής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή. Μέσα από την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή διαπιστώνεται ότι Αιτητής είναι πατέρας των Εναγόμενων 1 και 2 Καθ' ων η αίτηση. Τα ακίνητα για τα οποία ζητείται η έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων αγοράστηκαν από τον ίδιο και μεταβιβάστηκαν με δωρεάν εγγραφή προς τα παιδιά του εναγόμενους 1 και
- Η δε συμφωνία για την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος για απαγόρευση της διάρρηξής της μέχρι την ολοκλήρωση της αγωγής επιτεύχθηκε όταν ο ίδιος ήταν πληρεξούσιος των παιδιών του. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι μεταξύ αυτού και των παιδιών του συμφωνήθηκε η μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας επ' ονόματι των παιδιών του και αυτή θα κρατούσαν τη συγκεκριμένη περιουσία ως καταπιστευματοδόχοι του και θα του επαναμεταβίβαζαν την εν λόγω περιουσία μόλις ο ίδιος το απαιτούσε. Η συμφωνία ήταν προφορική με αποτέλεσμα να μην υπάρχει οτιδήποτε κατατεθειμένο στο κτηματολόγιο. Με βάση δε τα πληρεξούσια έγγραφα που του παραχώρησαν είχε δικαίωμα να επαναμεταβιβάσει την επίδικη περιουσία επ' ονόματι του. Η ανάκληση των γενικών πληρεξουσίων εγγράφων από τους εναγόμενους 1 και 2 χρησιμοποιήθηκε από τους εναγόμενους ασκώντας το νομικό τους δικαίωμα ως εργαλείο για να τον καταδολιεύσουν και περαιτέρω αποτελεί κατάχρηση εμπιστοσύνης εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 έναντι του και κατακρατούν περιουσία του που μεταβιβάστηκε επ' ονόματι τους και αρνούνται να του την επαναμεταβιβάσουν. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 με τις πράξεις και τις δηλώσεις τους τις οποίες αναφέρει στην ένορκη του δήλωση προέβηκαν σε παραβίαση των όρων της μεταξύ τους συμφωνίας καταπιστεύματος και η άρνησή τους να του επαναμεταβιβάσουν την περιουσία τον οδήγησε στην καταχώριση της παρούσας αγωγής και στην αίτησή του για έκδοση των διαταγμάτων που αναφέρονται σε αυτή. Το Δικαστήριο ζήτησε από τον δικηγόρο του να αγορεύσει εάν θα πρέπει το Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα μονομερώς και ποια είναι η βάση της αγωγής. Στην γραπτή του αγόρευση ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Αιτητή ισχυρίζεται ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και συγκεκριμένα σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση δηλαδή της ύπαρξης σχετικού ζητήματος προς εκδίκαση τονίζει ότι με βάση τα ζητήματα που αποκαλύπτονται στο καταχωρημένο δικόγραφο θεμελιώνουν την αξίωση του ενάγοντα. Θέτει περαιτέρω ότι εγείρονται ζητήματα εξυπακουόμενου καταπιστεύματος είτε υπό μορφή εξ επαγωγής ή καταληκτικού/απολήγοντος εμπιστεύματος. Επίσης θέτει ότι εγείρονται αγώγιμα δικαιώματα του αδικαιολόγητου πλουτισμού παράβαση προφορικής σύμβασης και άδικης οικειοποίησης περιουσίας και στη βάση των πιο πάνω ζητούνται γενικές, ειδικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις, διατάγματα επιστροφής περιουσίας, ακύρωσης μεταβίβασης και ότι η επίδικη περιουσία κρατείται σε αποληκτικό καταπίστευμα (resulting trust) και/ή εξ υπαγωγής καταπίστευμα (constructive trust) υπέρ του Ενάγοντος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μοίρα της αίτησης θα κριθεί με βάση κυρίως τις παραμέτρους του άρθρου 32 του Ν.14/60 όπως η νομολογία το έχει επεξεργασθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο εξετάζει τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Με βάση τις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν επιχειρεί να αποφασίσει επί των αμφισβητούμενων γεγονότων της ουσίας της αγωγής και έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη φάση αυτής της διαδικασίας το Δικαστήριο πρέπει να πεισθεί για σοβαρές ενδείξεις ουσιαστικών δικαιωμάτων και δεν είναι ο χρόνος για να κρίνει αν αυτά αποδείχθηκαν ή όχι (βλ. T. A. Micrologic Computer Consultant Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 και Δημοκρατίας της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.P.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Βεβαίως η αίτηση βασίζεται και στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας νόμου Κεφ. 106 η πρόνοια του άρθρου αυτού ότι είναι πιθανόν ο Ενάγων να εμποδιστεί στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του αν δεν εκδοθούν τα απαγορευτικά διατάγματα, ουσιαστικά ισοδυναμεί με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Στην υπόθεση Beogradska ανωτέρω (απόφαση πλειοψηφίας) εξετάστηκε κατά πόσο από το μαρτυρικό υλικό υπήρχε πιθανότητα η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία. Κρίθηκε ότι τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης ήταν τέτοια με αποτέλεσμα «η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Ενάγουσα σε θεραπεία δεν λειτουργούσε υπέρ της έκδοσης του διατάγματος». Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Ενάγοντα στην εμπεριστατωμένη του αγόρευση παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφόρου v. Χριστοφόρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1551 και τόνισε ότι στην παρούσα υπόθεση έχει εφαρμογή το δίκαιο επιεικείας με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 29
(1)(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και τόνισε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων που εκδόθηκαν μετά την θέσπιση του άρθρου 65(Ι)(Ε) του Κεφ. 224 αναγνωρίστηκε η δυνατότητα δημιουργίας ή λειτουργίας απολυγόντων ή εξ επαγωγής εμπιστευμάτων σε σχέση με ακίνητη ιδιοκτησία παρά την ανυπαρξία εγγράφου όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του δικαίου της επιείκειας. Είναι γεγονός ότι στην υπόθεση Χριστοφόρου (ανωτέρω) υπήρχε δήλωση της Εφεσίβλητης για τους λόγους που μεταβιβάστηκε το ακίνητο επ' ονόματι της. Έχοντας ενώπιον μου το κλητήριο ένταλμα και το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας την οποία προσεγγίζω μόνο για σκοπούς έκδοσης προσωρινού διατάγματος, αυτό που διαπιστώνω είναι ότι ο Ενάγοντας μεταβίβασε επ' ονόματι των Εναγομένων 1 και 2 τα ακίνητα για τα οποία ζητά την έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος ως αιτία δωρεάς από πατέρα σε παιδί. Οι ισχυρισμοί που θέτει για την ύπαρξη συμφωνίας επαναμεταβίβασης επ' ονόματι του και ότι οι μετοχές που έχουν οι Εναγόμενοι 1 και 2 τις κρατούσαν προς όφελος και για λογαριασμό του ως καταπιστευματοδόχοι παραμένουν απλοί ισχυρισμοί του Ενάγοντα και ούτε υπάρχουν οποιεσδήποτε άλλες ενδείξεις οι οποίες να δηλώνουν εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 έστω και προφορικά την ανάληψη υποχρεώσεως των έναντι του πατέρα τους ως ο ίδιος ισχυρίζεται. Μέσα από τα τεκμήρια που έχει καταθέσει διαπιστώνεται ότι αρκετές φορές ο ίδιος υπήρξε αρωγός προς τα παιδιά του όμως οι πράξεις αυτές του Ενάγοντα δεν δηλώνουν ότι έστω και προφορικά θα μπορούσε να υπάρχει καταπίστευμα. ΄Όπως σωστά αναφέρει ο ίδιος η ανάκληση των πληρεξουσίων από τους Εναγομένους 1 και 2 προς το πρόσωπο τους αποτέλεσε άσκηση νόμιμου δικαιώματος των. Συνεπώς βρίσκω ότι ο Ενάγων δεν έχει ικανοποιήσει την πρώτη προϋπόθεση για την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση την δικογραφία. Με βάση αυτή την κατάληξη μου συμπαρασύρει και την δεύτερη προϋπόθεση που αφορά το θέμα πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία. Ως εκ τούτου με βάση τα όσα ανωτέρω έχω εξηγήσει η αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Μ.Ε., Ο.Ρ.