Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ ν. KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Γενική Αίτηση αρ. 461/15, 27/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 461/15 ANΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΝΟΜΟΝ ΚΕΦ. 4 ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟΝ 22/85 ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ 68/87, 190/89, 22
(1)/92, 140
(1)/99, 140
(1)/2000 ΚΑΙ 171
(1)/2000, ΑΡΘΡΑ 52 ΚΑΙ 53 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΘΕΣΜΟΥΣ 142/87 ΘΕΣΜΟΣ 79 - ΚΑΙ - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ: Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ, εκ Λεμεσού Αιτητών -και- KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ'ου η αίτηση --------------------------- Hμερομηνία: 27 Μαρτίου 2017 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: κ. Αντώνης Γεωργίου Για τον καθ'ου η αίτηση: κ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση τους οι αιτητές ζητούν όπως: "Α. Η διαιτητική απόφαση ημερ. 06/03/2013 καταχωρηθεί και εγγραφεί στο πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εναντίον του Καθ' ου η αίτηση" Η αίτηση βασίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 68/87 και 190/89 και 8/92, 22
(1)/92, 140
(1)/99, 140
(1)/2000 και 171
(1)/2000, άρθρα 52 και 53 και στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς 142/87 Θεσμός 79 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.12, Δ.40 θ.8, Δ.47, Δ.48 θ1-3 και 8
(1)(κκ)2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Χριστάκη Δημητρίου στην οποία αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία των αιτητών και γνωρίζει καλά όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την αίτηση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στις 6.3.13 όπως αναφέρει κατόπιν διαιτησίας εκδόθηκε απόφαση εναντίον του καθ' ου η αίτηση για το ποσό του €1.026.260,48 πλέον τόκο 9%. Αντίγραφο της διαιτητικής απόφαση επεδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση στις 15.7.13 και εναντίον της απόφασης δεν ασκήθηκε οποιαδήποτε ένσταση ή έφεση και ως εκ τούτου οι αιτητές προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση στην οποία προβάλλονται οι εξής λόγοι ένστασης:
- Η αίτηση ημερομηνίας 13/07/2015 στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και/ή στηρίζεται σε μη ορθή νομική βάση και ή είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- Στην αίτηση των αιτητών δεν υπάρχει το πραγματικό υπόβαθρο για χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας και ο καθ' ου η αίτηση δεν είχε δίκαια δίκη.
- Η επίδικη διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 06/03/2013 εκδόθηκε από τον ισχυριζόμενο διαιτητή Λοϊζο Σωτηρίου ένεκα εξασφάλισης της με δόλο και ή ένεκα παραπλάνησης του καθ' ου η αίτηση από τους αιτητές και τον διαιτητή.
- Ο καθ' ου η αίτηση ουδέποτε ειδοποιήθηκε από τους αιτητές ότι θα παραπέμψουν την υπόθεση της υποτιθέμενης διαφοράς του με τους αιτητές στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών αλλά οι αιτητές τον έφεραν προ τετελεσμένων διορίζοντας ως διαιτητή τον Λοϊζο Σωτηρίου.
- Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε ποτέ οποιαδήποτε ειδοποίηση από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών για παραπομπή οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ των αιτητών και του καθ' ου η αίτηση και ουδέποτε του κοινοποιήθηκε ο διορισμός του Λοϊζου Σωτηρίου ως διαιτητή από τον Έφορο για να μπορέσει να αμφισβητήσει τον διορισμό του.
- Έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα του καθ'ου η αίτηση για δίκαιη δίκη και για πλήρη ενημέρωση του αναφορικά με τις απαιτήσεις των αιτητών εναντίον του και δολίως και με πρόθεση προχώρησαν οι αιτητές στην έκδοση της επίδικης διαιτητικής απόφασης παραβιάζοντας τα δικαιώματα του καθ' ου η αίτηση και τις βασικές αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
- Η επίδικη διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 06/03/2013 δεν φέρει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα δεόντως αιτιολογημένης δικαστικής απόφασης και ή είναι γενική και αόριστη και ο διαιτητής έκδωσε απόφαση χωρίς την επίδοση οποιωνδήποτε δικογράφων και ή χωρίς την τήρηση πρακτικών και ή διαδικασιών που έπρεπε να ακολουθήσει όντας διαιτητής.
- Η επίδικη διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 06/03/2013 εκδόθηκε δόλια από τους αιτητές και τον διαιτητή Λοϊζο Σωτηρίου ένεκα συνεργασίας τους στο να εκδώσουν την εν λόγω απόφαση χωρίς να δώσουν στον αιτητή το δικαίωμα ακρόασης και ή χωρίς να του δώσουν το δικαίωμα αντεξέτασης των μαρτύρων των αιτητών.
- Οι αιτητές και ο διαιτητής κάλεσαν τον καθ' ου η αίτηση στα γραφεία των αιτητών και τον παραπλάνησαν να αποδεχθεί την έκδοση της επίδικης διαιτητικής απόφασης ρωτώντας τον μόνο αν παραδέχεται το χρέος του.
- Ο διαιτητής δεν ακολούθησε οποιαδήποτε διαδικασία εκδίκασης της υπόθεσης και ή ούτε έδωσε οποιεσδήποτε οδηγίες προς τους διάδικους αλλά απλώς συμπλήρωσε το έγγραφο της επίδικης απόφασης που ήδη ήταν προτυπωμένο και με ασυμπλήρωτα ορισμένα στοιχεία τα οποία συμπλήρωσε σε λίγα λεπτά και χωρίς οποιαδήποτε άλλη ενέργεια και ή ερώτηση προς τον καθ' ου η αίτηση πέραν της ερώτησης του αν παραδέχεται το χρέος του.
- Ο μονομερής διορισμός του διαιτητή και η μονομερής παραπομπή της ισχυριζόμενης διαφοράς των αιτητών με τον καθ' ου η αίτηση στον Έφορο παραβιάζει το δικαίωμα του για δίκαια δίκη εφόσον στερήθηκε του δικαιώματος του να υπερασπιστεί τον εαυτό του σε Δικαστήριο αρμόδιο που έχει καθιδρυθεί με νόμο σύμφωνα με το Σύνταγμα και ενώ οι αιτητές οι ίδιοι στην ίδια την επίδικη συμφωνία δανείου στον όρο 12 διατηρούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα να προσφύγουν στο Δικαστήριο χωρίς να δίνουν το ίδιο δικαίωμα και στον καθ' ου η αίτηση.
- Το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό ως αναφέρεται στην επίδικη διαιτητή απόφαση ημερομηνίας 06/03/2013 είναι λανθασμένο και εξογκωμένο και είναι αποτέλεσμα χρέωσης μη νόμιμων τραπεζικών δικαιωμάτων και εξόδων και μη νόμιμων τόκων και πέραν του ισχυριζόμενου συμφωνηθέντος τόκου και αποτέλεσμα καταχρηστικών όρων στην επίδικη συμφωνία δανείου.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την εγγραφή και την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 06/03/
- Η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 06/03/2013 η οποία αναφέρεται στην αίτηση ημερομηνίας 13/07/2015 και στην ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή.
- Ο διαιτητής δεν έχει ούτε την μόρφωση και ούτε τα ακαδημαϊκά προσόντα και δεν είναι νομικός και ήταν ανεπαρκής και ακατάλληλος να είναι διαιτητής τέτοιας σοβαρής υπόθεσης.
- Ο διαιτητής Λοϊζος Σωτηρίου είχε σύγκρουση συμφερόντων και δεν ήταν αμερόληπτος και δεν αποκάλυψε στον καθ' ου η αίτηση την προηγούμενη εργοδότηση του στους αιτητές και ή την σχέση του με το Συνεργατικό Κίνημα γενικά και ή με την Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα και ή με την Ελεγκτική Υπηρεσία του Συνεργατισμού.
- Η υπόθεση του καθ' ου η αίτηση είναι σοβαρή υπόθεση και είναι στην κλίμακα €500.000 με €2.000.000.- που στα πολιτικά δικαστήρια έχει μόνο δικαιοδοσία ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου να εκδικάσει ένεκα της σοβαρότητας της και επομένως ο διαιτητής χωρίς καμία νομική μόρφωση και χωρίς δικαστική πείρα ήταν ακατάλληλο άτομο να εκδικάσει την υπόθεση και ο καθ' ου η αίτηση δεν είχε δίκαια δίκη.
- Η προώθηση της αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εφόσον έχει καταχωρηθεί αγωγή με αριθμό 3498/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ένεκα εξασφάλισης της με δόλο από τους αιτητές και έχει επιδοθεί στους αιτητές οι οποίοι καταχώρησαν εμφάνιση στην αγωγή.
- Η επίδικη διαιτητική απόφαση ουδέποτε επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση αλλά επιδόθηκε άλλη επιστολή όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Β της αίτησης των αιτητών άρα η αίτηση τους είναι πρόωρη. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Χριστοδούλου Ιωάννου - καθ' ου η αίτηση, ο οποίος αναφέρει ότι την 1.2.13 πήρε ειδοποίηση από τον Λοϊζο Σωτηρίου να παρεβρεθεί σε υποτιθέμενη διαδικασία διαιτησίας ενώπιον του αλλά δεν είχε υπόψη του ότι οι αιτητές παραπέμπουν οποιαδήποτε διαφορά σε διαιτησία και ουδέποτε έλαβε ειδοποίηση από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών για παραπομπή σε διαιτησία οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ του και των αιτητών. Ο καθ' ου η αίτηση επαναλαμβάνει τους λόγους που αναφέρονται στην ένσταση και αναφέρει περαιτέρω ότι έχει καταχωρηθεί εναντίον των αιτητών η αγωγή αρ. 3498/15 με την οποία απαιτεί ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 6.3.13 ένεκα δόλου και ψευδών παραστάσεων των αιτητών και του διαιτητή Λοϊζου Σωτηρίου, όπως επίσης και ειδικές και γενικές αποζημιώσεις. Αναφέρει περαιτέρω ότι οι αιτητές από το 2007 μέχρι το 2016 τον υπερχρέωσαν με τόκους ύψους €157.061,73 όπως και παράνομα έξοδα. Ισχυρίζεται ακόμη ο καθ' ου η αίτηση ότι δεν μπορεί να διαπιστωθεί από την ανάγνωση της δικαστικής κρίσης του διαιτητή αλλά ούτε και από τα ευρήματα του σε ποια τεκμήρια και ποια μαρτυρία βασίστηκε και προχώρησε στην έκδοση της επίδικης απόφασης. Αναφέρει επίσης ότι η απόφαση είναι αποτέλεσμα κακοδικίας και οι ενέργειες του διαιτητή παραβιάζουν τα δικαιώματα του και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Είναι η εισήγηση του καθ' ου η αίτηση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπου σύμφωνα με το άρθρο 52
(1)(α) όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ συνεργατικής εταιρείας και μελών καταθετών, οφειλετών και/ή εγγυητών τους, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιονδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Το εδάφιο 2 του ιδίου άρθρου προνοεί ότι ο Έφορος μπορεί να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου 6 ή μέχρι την έκδοση τους σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών θεσμών του 1987-2012. Ο Κανονισμός 78 της ΚΔΠ 142/87 ρυθμίζει το ζήτημα παραπομπής διαφοράς στον Έφορο ακολουθώντας τις πρόνοιες του άρθρου 52 του Νόμου και αναφέρει τα εξής: "78
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά, αυτή παραπέμπεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)του άρθρου 52 εις τον Έφορον.
(2)Η τοιαύτη παραπομπή θα γίνεται δι' εγγράφου εκθέσεως η οποία θα χρονολογείται και απευθύνεται προς τον Έφορον, θα υπογράφεται υπό του μέρους το οποίον συντάσσει ταύτη, θα ορίζη την διαφοράν και θα περιέχη πλήρεις λεπτομέρειες.
(3)Άμα τη λήψει της τοιαύτης παραπομπής ο Έφορος δύναται: (α) Να επιχειρήσει συνδιαλλαγή ή (β) να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση εις ένα ή τρεις διαιτητάς.» Σύμφωνα επίσης με το εδάφιο 4 του άρθρου 52 οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή μπορεί να την εφεσιβάλει στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της γνωστοποίησης της σ' αυτόν και στην περίπτωση που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί μέσα στην πιο πάνω αναφερόμενη προθεσμία τότε η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο όπως να ήταν απόφαση Πολιτικού Δικαστηρίου. Εναντίον της απόφασης δεν καταχωρήθηκε έφεση και επειδή ο καθ' ου η αίτηση καταλογίζει στο Διαιτητή δόλο και Ψευδείς Παραστάσεις, καταχώρησε εναντίον του όπως και εναντίον των αιτητών, την Αγωγή 3498/15 και ισχυρίζεται ότι η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 13.7.2015 και η αγωγή 3498/15 στις 21.9.2015 και κατά συνέπεια δεν μπορεί ο καθ' ου η αίτηση να αναφέρεται σε κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους των αιτητών αφού η καταχώρηση της αίτησης προηγήθηκε της καταχώρησης της αγωγής. Ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση ότι ουδέποτε ειδοποιήθηκε από τους αιτητές ότι θα παραπέμψουν την υπόθεση στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών αλλά οι αιτητές τον έφεραν προ τετελεσμένων διορίζοντας ως διαιτητή τον Λοϊζο Σωτηρίου. Στην υπόθεση Τhe Co-operative Grocery of Vasilia ν. Haralambos N. Spirou and others 4 RSCC 12, όπου εξετάστηκε η αντισυνταγματικότητα του άρθρου 53 του περί Συνεργατικών Νόμου, οι πρόνοιες του οποίου ήταν παρόμοιες με τις πρόνοιες του άρθρου 52, αναφέρθηκε ότι οικειοθελώς οι καθ' ων η αίτηση αποδέχθηκαν να ακολουθήσουν τη διαδικασία της διαιτησίας. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε στην πιο πάνω απόφαση ότι το άρθρο 53 δεν ήταν αντισυνταγματικό τονίζοντας πως τα μέλη των συνεργατικών εταιρειών εκούσια υπάγονται σε διαιτησία. Μπορεί οι σημερινές συνθήκες και γενικότερα το περί δικαίου αίσθημα να μην υποστηρίζουν τέτοιες διαδικασίες όπως η επίδικη διαιτησία όμως με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω θεωρώ αυτό το λόγο ένστασης ως αβάσιμο. Στην ένσταση του ο καθ' ου η αίτηση εγείρει θέματα κακής συμπεριφοράς του διαιτητή και καταλογίζει δόλο στους αιτητές και συμπαιγνία μεταξύ των αιτητών και του διαιτητή. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί αφορούν το άρθρο 9
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 το οποίο εξετάστηκε στις υποθέσεις Ψιλογένης κ.ά. ν. Νέας Συνεργατικής Πάνω Πλατρών
(2004)1 Α.Α.Δ. 243 και Φύτος Χριστοδουλου ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμιού Πολιτική Έφεση 88/06, ημερ. 13.3.09 και υιοθετήθηκε η θέση ότι τα Δικαστήρια έχουν τη διακριτική ευχέρεια να αποτρέπουν και/ή να εμποδίζουν τη διεξαγωγή διαιτησίας σε υποθέσεις στις οποίες εγείρονται θέματα δόλου και είναι κατά την κρίση μου σαφές ότι θέματα δόλου θα πρέπει να τεθούν πριν τη διεξαγωγή της διαιτησίας και με διαδικασία που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να εμποδίσει την διεξαγωγή της. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται επίσης ότι η διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και/ή ελλείπουν ουσιώδη στοιχεία και πληροφορίες οι οποίες θα έπρεπε να είχαν κοινοποιηθεί στον καθ' ου η αίτηση. Η θέση του καθ' ου η αίτηση είναι γενική και αόριστη αφού δεν αναφέρει τα στοιχεία που κατά τους ισχυρισμούς του απουσιάζουν και τα στοιχεία που έπρεπε να του κοινοποιηθούν. Η απόφαση του διαιτητή είναι το τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην αίτηση. Έστω και αν στον καθ' ου η αίτηση έχει επιδοθεί διαφορετικό έντυπο, το τεκμήριο Β που επίσης επισυνάπτεται στην αίτηση σ' αυτό περιέχονται όλες οι απαιτούμενες πληροφορίες (αριθμός δανείου, υποθήκη, ποσό απόφασης) όπως φαίνονται και στο τεκμήριο Α, όπως και η αναφορά ότι μπορεί να υποβάλουν έφεση εντός 21 ημερών. Στο Τεκμήριο Α αναφέρεται επίσης ότι έχουν ληφθεί υπ' όψη τα αποδεικτικά στοιχεία που κατατέθηκαν από την Θεοδώρα Μιλτιάδους και τον Μάριο Τσαγγάρη. Ως εκ τούτου δεν θεωρώ ότι το διαφορετικό έντυπο που επιδόθηκε στον καθ' ου η Αίτηση, επηρεάζει την ουσία της απόφασης η οποία φέρει τα χαρακτηριστικά απόφασης πάντα σύμφωνα με τον σχετικό νόμο και δεν μπορεί να αποτελεί λόγο ένστασης ώστε να επηρεάσει την εγγραφή της απόφασης. Ο καθ' ου η αίτηση παραδέχεται ότι οι αιτητές τον κάλεσαν την 1.2.13 να παρουσιαστεί σε διαδικασία διαιτησίας και ο καθ' ου η αίτηση παρουσιάστηκε όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Α. Οι αιτητές ακολούθησαν τη διαδικασία που προνοεί ο Νόμος και ο καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι αποστερήθηκε των δικαιωμάτων του να ακουστεί στη διαδικασία, αλλά ούτε και να ισχυρίζεται ότι παραβιάστηκαν οι κανόνες δικαίου και οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Ο καθ' ου η αίτηση είχε κάθε δικαίωμα να αναφέρει ενώπιον του Διαιτητή τη διαφωνία του και να θέσει όλα τα θέματα με τα οποία διαφωνούσε αλλά παρέλειψε να το πράξει και αντίθετα όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Α παραδέχθηκε το χρέος του. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης και ιδιαίτερα οι λόγοι που αναφέρονται στη συμπεριφορά του διαιτητή και στους ισχυρισμούς για δόλο και πρόθεση παραπλάνησης εκ μέρους του δεν μπορεί να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Το άρθρο 52 του Ν.22/85 αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση της αίτησης και θα προχωρήσω στην εξέταση του που είναι και το μοναδικό αντικείμενο αυτής της αίτησης αφού όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, «η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης σαν απόφασης Δικαστηρίου είναι κατά την άποψη μας ζήτημα τύπου» και κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει θέματα που αφορούν την ουσία της απόφασης του Διαιτητή. Φαίνεται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ότι στις 6.3.13 που εκδόθηκε η απόφαση ο καθ' ου ήταν παρών στη διαδικασία. Η απόφαση του διαιτητή επιδόθηκε επίσης στον καθ' ου η αίτηση στις 15.7.13 και η προθεσμία των 21 ημερών έληξε χωρίς στο μεταξύ να καταχωρηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή. Τα όσα ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει στην ένσταση του και αφορούν το ύψος του οφειλόμενου ποσού όπως και τις ισχυριζόμενες παράνομες χρεώσεις θα μπορούσε να τα θέσει ενώπιον του Διαιτητή όμως ο καθ' ου η αίτηση δεν το έπραξε και στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να αναθεωρηθεί η διαιτητική απόφαση. Ο δικαστικός έλεγχος ασκείται μόνο σε ότι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου και οι τυπικές προϋποθέσεις όπως αναφέρω πιο πάνω έχουν εκπληρωθεί. Ως εκ τούτου η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 6.3.13 στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΔΔ, ΕΠ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Tελική Απόφαση - εγγραφή διαιτητικής απόφασης