← Κύπρος

DMC NEW TRAVEL ART LIMITED ν. L' UNION NATIONAL (TOURISM & SEA RESORTS) LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1807/10, 30/3/2017

DMC NEW TRAVEL ART LIMITED ν. L' UNION NATIONAL (TOURISM & SEA RESORTS) LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1807/10, 30/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 1807/10 Μεταξύ: DMC NEW TRAVEL ART LIMITED, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και L' UNION NATIONAL (TOURISM & SEA RESORTS) LIMITED, εκ Λεμεσού Εναγόμενων Ημερομηνία: 30/3/17 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντες: κος, Ζ. Νικολαΐδης για Ν. Ε. Νεοκλέους ΔΕΠΕ Για την εναγόμενη: κα. Λάμπρου για Μουαίμης και Μουαίμης ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με βάση γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο και έκθεση απαίτησης αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων απόφαση για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις τις οποίες κατ' ισχυρισμό τους υπέστησαν συνεπεία της εκ μέρους των Εναγόμενων υπαιτίου παραβάσεως των όρων του υπογραφέντος συμβολαίου ημερ.23/06/2006, πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον ΦΠΑ. Η Έκθεση απαίτησης και οι ισχυρισμοί των Εναγόντων: Οι Ενάγοντες αναφέρουν ότι είναι εταιρεία με έδρα τη Λεμεσό και αντικείμενο την διοργάνωση συνεδρίων. Οι εναγόμενοι επίσης εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ιδιοκτήτες και/ή εκμεταλλεύονταν επιχειρηματικά το ξενοδοχείο La Meridien Limassol Spa & Resort στην Λεμεσό. Η μεταξύ των διαδίκων διαφορά προέκυψε με βάση τα ακόλουθα σύμφωνα πάντα με την εκδοχή των Εναγόντων: Κατά ή περί τις 28/06/2006 οι διάδικοι υπέγραψαν γραπτή συμφωνία που προέβλεπε την παροχή υπηρεσιών από τους εναγόμενους και συγκεκριμένα την υποδοχή συγκεκριμένου αριθμού πελατών στο ξενοδοχείο οι οποίοι θα συμμετείχαν σε συνέδριο - σεμινάριο το οποίο θα διοργανωνόταν στο ίδιο ξενοδοχείο. Με βάση την συμφωνία αυτή προβλέπονταν οι κάτωθι ρητοί και εξυπακουόμενοι όροι: - Το ξενοδοχείο θα παρείχε διαμονή στους πελάτες για την περίοδο από 5/3/2007 - 10/3/2007 ως επίσης και χώρους και διευκολύνσεις για την διοργάνωση του σεμιναρίου - συνεδρίου. - Το ξενοδοχείο θα προ κρατούσε συγκεκριμένο αριθμό δωματίων μεταξύ 5/3/2007 - 9/3/

  1. - Με την υπογραφή της συμφωνίας οι εναγόμενοι ανέλαβαν την υποχρέωση όπως προβούν σε όλες τις δέουσες και/ή ενδεδειγμένες ενέργειες και/ή διευθετήσεις για να καταστεί εφικτή η πρόσβαση και διαμονή των πελατών των εναγόντων στο ξενοδοχείο. Οι εναγόμενοι κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας κατά ή περί τον Ιανουάριο - Μάρτιο του 2007 προέβησαν σε παράνομες και/ή αντισυμβατικές και/ή αυθαίρετες και/ή αδικαιολόγητες πράξεις και/ή παραλείψεις. Συγκεκριμένα αρνήθηκαν και/ή παρέλειψαν να αποδεχθούν τους πελάτες των εναγόντων στην ξενοδοχειακή μονάδα καθώς και να διευθετήσουν την ομαλή διεξαγωγή του συνεδρίου ως η μεταξύ του συμφωνία. Οι Ενάγοντες αναγκάστηκαν να εξεύρουν άλλο ξενοδοχείο ήτοι το Four Seasons Hotel για να διευθετήσουν την παραμονή των πελατών τους για το συνέδριο και υπέστησαν ζημιές και απώλειες και έξοδα ύψους €13.753,53σ ποσό το οποίο τους χρέωσε το νέο ξενοδοχείο πέραν αυτού που συμφωνήθηκε με τους εναγόμενους. Συνεπεία των ανωτέρω οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων τα κάτωθι: - Ποσό εκ €13.753,53= - Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις - Νόμιμους τόκους - Έξοδα πλέον ΦΠΑ. Η Υπεράσπιση και οι ισχυρισμοί των εναγόμενων: Οι εναγόμενοι μέσα από την υπεράσπιση των θέτουν μια διαφοροποιημένη εκδοχή αρνούμενοι τις αξιώσεις των εναγόντων. Οι εναγόμενο αρχικά αναφέρουν ότι είναι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου Le Meridien Limassol Spa & Resorts στην Λεμεσό. Αρνούνται τα όσα περαιτέρω ισχυρίζονται οι ενάγοντες και θέτουν την δική τους εκδοχή ως ακολούθως: - Στις 28/6/2006 υπογράφηκε μεταξύ των διαδίκων συμφωνία για παροχή από τους εναγόμενους προς του ενάγοντες υπηρεσιών στις οποίες περιλαμβανόταν η παροχή διαμονής για τους πελάτες των εναγόντων από τις 5/3/2007 μέχρι τις 10/3/2007 καθώς επίσης και παροχή αίθουσας για διεξαγωγή συνεδρίου από τους πελάτες των εναγόντων. - Οι εναγόμενοι σύμφωνα με τους όρους θα προέβαιναν σε κράτηση δωματίων ως εξής: - 5/3 15 δωμάτια - 6/3 95 δωμάτια - 7/3 110 δωμάτια - 8/3 50 δωμάτια - 9/3 5 δωμάτια - Περαιτέρω συμφωνήθηκε με τον όρο 2 η πληρωμή των οφειλόμενων ποσών ως ακολούθως: - Μέχρι 30/6/2006 10% θα καταβαλλόταν ως προκαταβολή επί της συνολικής αξίας των κρατηθέντων δωματίων ήτοι ποσό εκ ΛΚ.1.371,00= - Μέχρι τις 15/9/2006 θα καταβαλλόταν περαιτέρω 25% ήτοι ποσό εκ ΛΚ.3.427,50σ. - Μέχρι τις 1/12/2006 θα καταβαλλόταν περαιτέρω 25% ήτοι ποσό εκ ΛΚ.3.427,50σ. - Το υπόλοιπο 40% (ΛΚ.5.484,00σ) καθώς επίσης και η χρέωση για οποιαδήποτε περαιτέρω κράτηση θα καταβαλλόταν μέχρι τις 19/2/
  2. - Οι εναγόμενοι με βάση τη συμφωνία προχώρησαν στην κράτηση και οι Ενάγοντες κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες συνολικά το ποσό των ΛΚ.8,226.00=. - Περί τις 8/1/2007 οι εναγόμενοι πληροφόρησαν τους ενάγοντες σε συνάντηση που είχαν ότι κατά την περίοδο διεξαγωγής του συνεδρίου θα διέμενε στο ξενοδοχείο ομάδα στρατιωτών από τον Καναδά και το ξενοδοχείο θα ήταν γεμάτο από στρατιώτες και αστυνομικούς καθιστώντας ακατάλληλο το περιβάλλον για τους πελάτες των εναγόντων. - Με επιστολή τους ημερ.9/1/2007 οι εναγόμενοι πληροφορούσαν τους ενάγοντες για τα νέα δεδομένα και πρότειναν ως εναλλακτική λύση την αλλαγή ημερομηνιών και την αναβάθμιση των υπηρεσιών ή τη μεταφορά των πελατών των εναγόντων σε κάποιο άλλο ξενοδοχείο αστέρων παρέχοντας τους την επιλογή να επιλέξουν μεταξύ 3 άλλων ξενοδοχείων. - Στις 10/1/2007 οι ενάγοντες απέρριψαν την πρόταση των εναγόμενων και αντιπρότειναν ως ξενοδοχείο διαμονής το Four Seasons. - Στις 10/1/2007 το ξενοδοχείο Four Seasons απέστειλε στους εναγόμενους με ηλεκτρονικό μήνυμα την προσφορά του ενώ στις 15/1/2007 οι εναγόμενοι απέστειλαν στους ενάγοντες ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο αναλάμβαναν να παρέχουν σε αυτούς εναλλακτική διαμονή στο πιο πάνω ξενοδοχείο για τα επιβεβαιωμένα δωμάτια για την περίοδο 5/3 - 10/3 και να καλύψουν τις επιπρόσθετες δαπάνες για τα δωμάτια αυτά. - Οι εναγόμενοι προχώρησαν στην σύνταξη ακυρωτικής συμφωνίας του συμβολαίου ημερ.28/6/2009 η οποία όμως ποτέ δεν υπογράφηκε από τους ενάγοντες οι οποίοι προέβαλαν συνεχώς νέες απαιτήσεις προς τους εναγόμενους. - Στις 16/1/2007 και αφού οι ενάγοντες αποδέχτηκαν την επιλογή της διαμονής έστειλαν ηλεκτρονικό μήνυμα στο Four Seasons καλώντας τους να επιβεβαιώσουν την κράτηση και τις τιμές καθώς επίσης και να εκδώσουν το τιμολόγιο τους για σκοπούς πληρωμής της προκαταβολής που ήδη είχε κατατεθεί από τους ενάγοντες προς τους εναγόμενους. - Οι Ενάγοντες με ηλεκτρονικό τους μήνυμα στις 16/1/2007 ζήτησαν από τους εναγόμενους όπως προβούν σε κράτηση και άλλων δωματίων χωρίς να διευκρινίζουν τον ακριβή αριθμό τους. Οι εναγόμενοι απέστειλαν τότε απάντηση στους ενάγοντες αναφέροντας τους ότι για τα δωμάτια εκτός του συμβολαίου θα πρέπει να αποταθούν απευθείας στο ξενοδοχείο Four seasons και τους κάλεσαν εκ νέου να υπογράψουν την ακυρωτική συμφωνία που τους είχε παραδοθεί στην συνάντηση που είχαν 12/1/
  3. Οι εναγόμενοι με νέα αλληλογραφία ανέφεραν ότι τα δωμάτια για τα οποία ζητούσαν κράτηση περιλαμβάνονταν ήδη στην συμφωνία. - Οι εναγόμενοι απέστειλαν στις 24/1/2007 επιστολή προς τους ενάγοντες αναφέροντας τους μεταξύ άλλων ότι αναλάμβαναν όπως καλύψουν τη διαφορά η οποία πρόκυπτέ από τα έξοδα διαμονής των πελατών των κι όχι οποιαδήποτε άλλα έξοδα. - Στις 31/1/2007 το ξενοδοχείο Four Seasons απέστειλε προτιμολόγια διοργάνωση στους ενάγοντες και οι εναγόμενοι στις 31/1/2007 επιβεβαίωναν την πρόθεση τους να καλύψουν τη διαφορά που πρόκυπτέ για τα δωμάτια που αναφέρονταν στην συμφωνία καθώς επίσης και να καλύψουν το 50% της διαφοράς στην τιμή που είχαν με το Four Seasons αναφορικά με το τμήμα τροφίμων και ποτών. (Food & Beverage). - Στις 2/2/2007 οι εναγόμενοι απέστειλαν στο ξενοδοχείο Four Seasons τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τα προτιμολόγια καθότι αναφέρονταν περισσότερα δωμάτια από ότι στην συμφωνία και το ξενοδοχείο απάντησε ότι υπήρχε αύξηση στις κρατήσεις των δωματίων. - Στις 5/2/2007 οι εναγόμενοι ενημέρωσαν τους ενάγοντες ότι θα τους επέστρεφαν το ποσό της προκαταβολής, θα κατέβαλλαν προς το Four Seasons το ποσό των ΛΚ.1.415,00 ως τη διαφορά που πρόκυπτέ από την τιμή των δωματίων από το ένα ξενοδοχείο στο άλλο καθώς επίσης και το ποσό των ΛΚ.640,50σ το οποίο αντιπροσώπευε το 50% της διαφοράς που προέκυψε στην τιμή της παροχής ποτών και τροφίμων. - Οι ενάγοντες στις 13/2/2007 ενημέρωσαν τους εναγόμενους για τους νέους αριθμούς δωματίων για τα οποία έγινε κράτηση και τα οποία αυξήθηκαν κατά 169 από τα επιβεβαιωμένα της συμφωνίας. Στις 5/3 από 15 έγιναν 48, στις 6/3 από 95 σε 140, στις 7/3 από 110 σε 140, στις 8/3 από 50 σε 97 και στις 9/3 από 5 σε
  4. Παρά την έλλειψη συνεργασίας από πλευράς εναγόντων οι εναγόμενοι πρότειναν ως ένδειξη καλής θέλησης προς τους ενάγοντες όπως πληρώσουν το ποσό των ΛΚ.2.500= ως επιπρόσθετο κόστος. Στην προσφορά αυτή οι ενάγοντες παρέλειψαν να απαντήσουν και οι εναγόμενοι επέστρεψαν την προκαταβολή που ανερχόταν σε ποσό εκ ΛΚ.8.226,00σ. - Οι εναγόμενοι αρνούνται κάθε ευθύνη για τυχόν ζημιές που ήθελε φανεί ότι υπέστησαν οι ενάγοντες ή για την απώλεια του καλού τους ονόματος στην διεξαγωγή συνεδρίων και επιπλέον ισχυρίζονται ότι η οποιαδήποτε ζημιά οφείλεται στους ίδιους. - Οι ενάγοντες ουδέποτε απέστειλαν προς τους εναγόμενους οποιαδήποτε τιμολόγια και ούτε προέβαλαν οποιαδήποτε απαίτηση προηγουμένως πλην από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Επιπλέον με την πιο πάνω εκδοχή περί των γεγονότων οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι ενάγοντες κανένα νόμιμο και/ή γνήσιο αγώγιμο δικαίωμα έχουν, το υποτιθέμενο χρέος δεν κατέστη απαιτητό, οι ενάγοντες ενεργούν κάτω από πλάνη ως προς το νόμο και τα πράγματα ενώ η αγωγή είναι καταχρηστική και/ή καταπιεστική και/ή σκανδαλώδης. Τέλος ισχυρίζονται μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής και θεωρούν ότι οι ενάγοντες αποποιήθηκαν και/ή εγκατέλειψαν τα οποιαδήποτε δικαιώματα τους. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω υπεράσπισης οι εναγόμενοι ζητούν απόρριψη της αγωγής των εναγόντων. Απάντηση στην Υπεράσπιση: Με μια μακροσκελή απάντηση στην υπεράσπιση οι ενάγοντες αρνούνται τα όσα οι εναγόμενοι ισχυρίζονται στην υπεράσπιση τους και επαναλαμβάνουν τα όσα αναφέρουν στην έκθεση απαίτησης τους πλην των όσων ρητά παραδέχονται. Ουσιώδους σημασίας για τα επίδικα θέματα η θέση των εναγόμενων ότι με βάση την μεταξύ των μερών συμφωνία οι ενάγοντες είχαν το δικαίωμα να κρατήσουν επιπρόσθετα δωμάτια μέχρι και τις 13/2/2007 εάν το επιθυμούσαν. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι κατά την συνάντηση των διαδίκων στις 8/1/2007 εκπρόσωπος των εναγόμενων τους ανέφερε ότι δεν τους «συνέφερε» να διαμείνει του γκρουπ των εναγόντων χωρίς να αναλογιστεί τη ζημιά που θα υφίσταντο οι ίδιοι. Οι ενάγοντες περαιτέρω αναφέρουν ότι καμία ευθύνη έχουν για τις ζημιές καθότι οι ίδιοι δεν παρενέβησαν οιοδήποτε όρο της συμφωνίας σε αντίθεση με τους εναγόμενους οι οποίοι ήταν οι αποκλειστικοί υπαίτιοι να ακυρωθεί η συμφωνία. και αρνείται όλες τις θέσεις της εναγόμενης στον βαθμό που αυτές συγκρούονται με τις δικές του. Βάρος Απόδειξης: Σύμφωνα με πάγια νομολογία, ο Ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επαναληφθεί και στην απόφαση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή

(2010)1Β Α.Α.Δ.1295. Όπως διευκρινίσθηκε επίσης στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Προσαχθείσα μαρτυρία και αξιολόγηση αυτής: Παρακολούθησα με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Θα πρέπει να τονίσω ότι η αξιολόγηση τους δεν περιορίστηκε στην εντύπωση που άφησαν από το εδώλιο του μάρτυρα, αλλά επεκτάθηκε στην ουσία της εκδοχής τους, την οποία αντιπαρέβαλα με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον μου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71). Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, Πολ. Έφεση αρ. 277/2009, ημερομηνίας 10/9/2014: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν. Χαραλάμπους
(2011)1 Α.Α.Δ. 193). Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φως της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της. Ο Δικαστής ο οποίος έχει το ευεργέτημα αυτής της θεώρησης πραγμάτων καλείται κατ' αντικειμενικό τρόπο να κρίνει τους συνανθρώπους του αποστασιοποιημένος βέβαια από την υπόθεση και ενσωματώνοντας το μέτρο εκείνο της αμερόληπτης και λογικής κρίσης που διέρχεται ολόκληρη την κοινωνία με πρόσθετη βέβαια τη νομική κατάρτιση του Δικαστή (Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275).» Σημειώνεται περαιτέρω ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Για προώθηση των θέσεων του Ενάγοντα προσήλθαν 2 μάρτυρες η κα. Γιάννα Χριστοδουλίδου - Διευθύντρια των Εναγόντων (ΜΕ 1) και ο κος. Νικόλας Αρίστου - Γενικός Διευθυντής του Four Seasons (ME 2). Σημειώνω ότι από την πλευρά των εναγόμενων καμία μαρτυρία παρουσιάστηκε. Ολόκληρη η μαρτυρία που παρουσιάσθηκε είναι καταγεγραμμένη στον φάκελο του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το σύνολο της στην απόφαση. Αντίθετα θα παραθέσω τα σημαντικά σημεία αυτής και παραπομπή θα γίνει σε όσα σημεία κριθεί απαραίτητο για σκοπούς της απόφασης. Προτού παραθέσω την ενώπιον μου μαρτυρία και την αξιολόγηση αυτής οφείλω να αναφέρω ότι η ουσία της διαφορά των μερών διαπιστώνεται επί νομικών ζητημάτων που άπτονται της ερμηνείας και ισχύς της μεταξύ τους συμφωνίας που και οι 2 πλευρές συμφωνούν ότι αρχικά υπογράφηκε, την ισχύ αυτής μετά την απόφαση για μεταφορά του συνεδρίου ως γεγονός σε άλλο ξενοδοχείο από αυτό των εναγόμενων και των υποχρεώσεων και δικαιωμάτων των 2 συμβαλλομένων σε συνάρτηση με το ζήτημα των δωματίων. Ουσιαστικά και με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί κατά πόσο οι εναγόμενοι είχαν υποχρέωση να καλύψουν τα επιπλέον δωμάτια πέραν του ελάχιστου αριθμού που είχε αρχικά κρατηθεί κατά το στάδιο της υπογραφής της συμφωνίας. Περαιτέρω θα πρέπει να αποφασισθεί κατά πόσο επήλθε οιαδήποτε τροποποίηση των όρων της συμφωνίας και κατά πόσο αυτές οι τροποποιήσεις έγιναν αποδεκτές καθ' οιονδήποτε τρόπο από τους συμβαλλόμενους και εάν τελικά η αρχική συμφωνία παρέμεινε σε ισχύ ή τερματίστηκε κατ' υπαιτιότητα κάποιου εκ των συμβαλλομένων. Επίδικο ζήτημα βεβαίως θα αποτελέσει σε περίπτωση ευρήματος περί παράβασης της σύμβασης η εξέταση της ζημιάς που υπέστη το αναίτιο μέρος αλλά και ο καθορισμός των αποζημιώσεων. ΜΕ1 - Διευθύντρια των Εναγόντων: Η μάρτυρας αυτή είναι διευθύντρια των Εναγόντων. Το 2007 θα οργανωνόταν στην Κύπρο ένα παγκόσμιο συνέδριο ονομαζόμενο Europlex που αφορούσε συνέδριο φαρμακευτικών εταιρειών γενετικών προϊόντων με μετέχοντες από 150 χώρες και αριθμό γύρω στους 200 με
  1. Οι οργανωτές είναι Γερμανοί και επιλέγουν από πολύ νωρίς γύρω στα 2 - 2,5 χρόνια τον τόπο διεξαγωγής του συνεδρίου. Η προσπάθεια να διοργανωθεί το Europlex 31 στην Κύπρο ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του
  2. Η ίδια μετέβηκε σε μια από τις χώρες που θα διεξαγόταν το Europlex 23 για να μελετήσει τον τρόπο διεξαγωγής και τις προδιαγραφές. Το 2005 οι οργανωτές ήρθαν στην Κύπρο να δουν τα ξενοδοχεία και να επιλέξουν ποιο ήταν το κατάλληλο. Τον Δεκέμβριο του 2005 διέμειναν οι οργανωτές στο Meridien και στις επιλογές τους ήταν το ξενοδοχείο αυτό και το Four Seasons. Οι οδηγίες τους ήταν να συνεχίσει την διαπραγμάτευση με το Meridien καθότι οι τιμές του Four Seasons ήταν πιο ψηλές με αποτέλεσμα τον Ιούνιο του 2006 να υπογραφεί η συμφωνία για το Europlex 31 που θα λάμβανε χώρα μεταξύ 5 - 10 Μαρτίου
  3. Η ΜΕ1 αναφέρει ότι η συμφωνία είχε 3 βασικά σημεία, τα δωμάτια, τα φαγητά και τα ποτά και οι πληρωμές. Με βάση το άρθρο 15 της συμφωνίας είχαν έναν ελάχιστο αριθμό δωματίων που θα πλήρωνε ο οργανωτής είτε τα χρησιμοποιούσε είτε όχι και υπήρχε και ένα δεύτερο σημείο μέχρι τις 13/2/2007, 2 βδομάδες πριν την έναρξη του συνεδρίου περίπου που ο οργανωτής είχε δικαίωμα να αυξήσει τον αριθμό των δωματίων μέχρι σε ένα σημείο. Αναφορικά με τα ποτά και τα φαγητά είχε συμφωνηθεί συγκεκριμένο μενού σε συγκεκριμένους χώρους. Αναφορικά με την πληρωμή από την μέρα υπογραφής της συμφωνία και μέχρι τον Δεκέμβριο του 2006 θα γίνονταν 3 πληρωμές οι οποίες αφορούσαν το 60% των ελαχίστων δωματίων ενώ στις 19/2/07 θα γινόταν η 4η πληρωμή των ελαχίστων δωματίων πλέον το κόστος των επιπλέον δωματίων που είχε δικαίωμα ο πελάτης μέχρι και την 13/2/07 να ζητήσει. Ακολούθως υπήρχε πρόνοια για 5η και 6η πληρωμή που αφορούσε τα φαγητά και τα ποτά των οποίων η πληρωμή θα γινόταν πριν την αναχώρηση του γκρουπ. Από τον Ιούνιο του 2006 που υπογράφηκε η συμφωνία ο οργανωτής σε όλα τα έγγραφα του ανέφερε το ξενοδοχείο Meridien ως τον τόπο διεξαγωγής του συνεδρίου. Στις 08/1/2007 έλαβε ένα τηλεφώνημα από την διεύθυνση του ξενοδοχείου για συνάντηση στην οποία την ενημέρωσαν ότι είχαν κλείσει ένα άλλο γκρουπ με Καναδούς στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών το οποίο δεν μπορούσαν να ακυρώσουν καθότι ήταν πολύ συμφέρον για αυτούς. Η πρόταση για άλλα 3 ξενοδοχεία δεν έγινε αποδεκτή από αυτούς και συγκεκριμένα της πρότειναν τα ξενοδοχεία Amathus, Aphrodite Hills και Saint Raphael καθότι υπήρχε λόγος που αυτά δεν ήταν η επιλογή των οργανωτών εξ' αρχής όταν ήρθαν για επιθεώρηση. Η ίδια τους ανέφερε ότι θα μπορούσε να μιλήσει στους οργανωτές μόνο εάν μπορούσαν να τους προσφέρουν την 2η επιλογή τους ήτοι το ξενοδοχείο Four Seasons. Μετά από ανταλλαγή αλληλογραφίας έγινε η διευθέτηση να μεταφερθεί το γκρουπ στο ξενοδοχείο Four Seasons πρόταση που αποδέχθηκαν και οι οργανωτές με την προϋπόθεση ότι δεν θα κατέβαλλαν οτιδήποτε περαιτέρω από την συμφωνηθείσα με τους ενάγοντες τιμή. Μεσολάβησαν πολλά ηλεκτρονικά μηνύματα για διευθέτηση των διαδικαστικών ζητημάτων όταν στις 2/2 της κοινοποιήθηκε ηλεκτρονικό μήνυμα ότι οι εναγόμενοι αρνούνταν να καταβάλουν το τίμημα για όλα τα δωμάτια ως η συμφωνία αλλά μόνο τον ελάχιστο αριθμό αυτών. Στις 13/2/2007 είχε προσωπική συνάντηση με τον κο. Γαλαταριώτη ο οποίος είχε αρνητική στάση. Η ημερομηνία εκείνη με βάση την συμφωνία ήταν ο χρόνος κατά τον οποίο θα έδιδαν τον τελικό αριθμό δωματίων έτσι η ίδια απέστειλε με φαξ επιστολή που ενημέρωνε τους εναγόμενους για τον τελικό αριθμό. 2 μέρες μετά έλαβε την πρόταση για να την δοθούν ΛΚ.2.500=. Η ίδια φοβούμενη τις επιπτώσεις από τους οργανωτές σε περίπτωση αθέτησης των δικών της υποχρεώσεων αποδέχθηκε την συμφωνία που είχε αποσταλεί στο Meridien από το Four Seasons και αποτάθηκε την ίδια ημέρα σε δικηγόρο για να αξιώσει την προκαταβολή που έδωσε και να αξιώσει τις ζημιές των Εναγόντων. Η ΜΕ1 κατέθεσε σωρεία εγγράφων ως Τεκμήρια πέραν της συμφωνίας ημερ.28/6/2006 (τεκμήριο 1), που αφορούν την αλληλογραφία στην οποία αναφέρθηκε, αλλά και ένας συγκριτικός πίνακας των διαφορών στις χρεώσεις των 2 ξενοδοχείων. (τεκμήριο 11). Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας αρνήθηκε ότι της δόθηκε ακυρωτική συμφωνία να υπογράψει και όταν της υποδείχθηκε συγκεκριμένο έγγραφο ανέφερε ότι δεν θυμάται εάν της παρουσιάστηκε. Αναφορικά με την πρόταση να της δώσουν ΛΚ2.500= ανάφερε ότι ήταν η πρώτη φορά που της πρότειναν την καταβολή χρημάτων και αναγνώρισε το τεκμήριο 13 στο οποίο της προτείνεται να μεταφερθεί το γκρουπ στο Four Seasons και να καλύψουν το επιπλέον κόστος. Η ΜΕ1 ανέφερε ότι αυτή ήταν η πρόταση όμως μεταγενέστερα αρνήθηκαν να καταβάλουν την διαφορά για τα επιπλέον δωμάτια. Στην υποβολή ότι στο τεκμήριο 13 αναφέρονται ρητά τα δωμάτια που ανέλαβαν να πληρώσουν, η ΜΕ1 παρέπεμψε στους όρους της συμφωνίας που υπεγράφη και την οποία όφειλαν να τηρήσουν. Παρά το ότι μέχρι τότε είχε δηλωθεί ένας αριθμός δωματίων κατά την ΜΕ1 με βάση την συμφωνία είχε δικαίωμα να τροποποιήσει αυτό τον αριθμό μέχρι και 13/
  4. Περαιτέρω η ίδια απάντησε στους εναγόμενους ότι αποδέχεται την μεταφορά στο Four Seasons και ζήτησε να την ενημερώσουν που να καταβάλει τις επόμενες 3 πληρωμές. Η μάρτυρας αρνείται ότι το τεκμήριο 14 η απάντηση της στο τεκμήριο 13 αποτελεί αποδοχή των όσων της προσφέρθηκαν για πληρωμή των ελαχίστων δωματίων και παραπέμπει στους όρους της συμφωνίας. Κατά την μάρτυρα η όποια πρόταση υποβλήθηκε δεν ήταν ικανοποιητική εφόσον κύριο μέλημα της ίδιας ήταν η διεκπεραίωση των δικών της υποχρεώσεων προς τους οργανωτές του συνεδρίου. Η ίδια ανέμενε από τους εναγόμενους να τηρήσουν όλους τους όρους της συμφωνίας ασχέτως εάν το συνέδριο μεταφέρθηκε σε άλλο ξενοδοχείο και να καλύψουν οποιαδήποτε διαφορά προέκυπτε εφόσον για την αλλαγή αυτή υπαίτιοι ήταν οι εναγόμενοι. Η μάρτυρας ανέφερε ότι ενόψει κάποιων προβλημάτων με το νεογέννητο τέκνο της καθυστέρησε να καταχωρήσει την αγωγή την οποία τελικά αναγκάστηκε να καταχωρήσει ενόψει του ότι την «κυνηγούσε» το Four Seasons. Το ποσό της αξίωσης της δεν έχει καταβληθεί από την ίδια αλλά της τηλεφωνούν από το Four Seasons και το διεκδικούν. Η ίδια θυμάται μια επιστολή την οποία απέστειλε ο δικηγόρος της και ζητούσε επιστροφή των προκαταβολών που είχε καταβάλει και τους ενημέρωσε ότι κινείτο νομικά. Την προκαταβολή την έλαβε πίσω από τους Ενάγοντες. Η ΜΕ1 οφείλω να αναφέρω ότι άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μάρτυρας αυτή απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που της τέθηκαν με ευθύτητα, αμεσότητα και ηρεμία. Εξέθεσε το ιστορικό των γεγονότων, το οποίο σημειώνω κατά το κυριότερο μέρος του δεν αμφισβητήθηκε, παραπέμποντας σε ηλεκτρονική αλληλογραφία και στην αρχική συμφωνία την οποία καταχώρησε ως Τεκμήριο
  5. Η μαρτυρία της ΜΕ1 ουσιαστικά δύναται να γίνει και γίνεται αποδεκτή κατά το κυριότερο μέρος αυτής όμως σημειώνω ότι δεν μπορώ να αποδεχτώ το μέρος αυτής που αφορά την ισχύ της αρχικής συμφωνίας. Η μάρτυρας θεωρεί και επιμένει ότι η αρχική συμφωνία παρέμεινε σε ισχύ όμως το ζήτημα αυτό ως νομικό θέμα δεν δύναται να επενεργήσει εις βάρος της όσον αφορά την αξιοπιστία της. Η ΜΕ1 ανέφερε εξάλλου ότι η ίδια είχε μέχρι τον Ιανουάριο του 2007 τηρήσει τις δικές της υποχρεώσεις με βάση την συμφωνία ενώ εξεπλάγην όταν ενημερώθηκε για την δυσκολία να υποδεχθούν τους πελάτες της στο ξενοδοχείο τους οι εναγόμενοι. Η εξέλιξη αυτή, λαμβάνοντας υπόψη μου το είδος του συνεδρίου και τον παγκόσμιο χαρακτήρα αυτού, αποδέχομαι ότι σαφέστατα έφερε εξ' απροόπτου την Ενάγουσα η οποία θα έπρεπε να διασφαλίσει ότι και αυτή με την σειρά της θα έπρεπε να τηρήσει τις δικές της υποχρεώσεις προς τους πελάτες της διασφαλίζοντας την φήμη και τον επαγγελματισμό της. Από την άλλη όμως ως η ίδια αναφέρει ότι ενόψει της μη κατάληξης των διαπραγματεύσεων για μεταφορά του συνεδρίου στο άλλο ξενοδοχείο όχι απλά αποδέχτηκε την επιστροφή της προκαταβολής σύμφωνα με το τεκμήριο 9 αλλά και η ίδια μέσω των δικηγόρων της ζήτησε να της επιστραφεί η προκαταβολή και επιφύλαξε τα δικαιώματα της να αξιώσει αποζημιώσεις (τεκμήριο 12). Στο σημείο αυτό ως θα αναφέρω και κάτωθι επεξηγώντας την κατάληξη μου επί των επιδίκων ζητημάτων η Ενάγουσα αποδέχθηκε την αποδέσμευση από την συμφωνία προχωρώντας μάλιστα σε σύναψη απευθείας σύμβασης για το συνέδριο με το ξενοδοχείο Four Seasons. Βεβαίως ως έχω αναφέρει το ζήτημα αυτό άπτεται νομικού θέματος και δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί εις βάρος της ΜΕ1 κατά την αξιολόγηση της. Από την μαρτυρία της ΜΕ1 αποδέχομαι ότι τήρησε τις δικές της υποχρεώσεις σε ότι αφορά την αρχική συμφωνία όπως επίσης και την απαίτηση της να τηρηθούν οι όροι της αρχικής συμφωνίας κατά την μεταφορά του συνεδρίου στο άλλο ξενοδοχείο εφόσον η ίδια ουδεμία ευθύνη είχε για την αδυναμία υποδοχής των πελατών της στο ξενοδοχείο των εναγόμενων. Στο ζήτημα της ζημιάς που υπέστη η ΜΕ1 πέραν των προφορικών της θέσεων και του συγκριτικού πίνακα (Τεκμήριο 11) που ετοίμασε δεν παρουσίασε άλλη μαρτυρία πέραν βέβαια της μαρτυρίας του ΜΕ2 που θα εξεταστεί κατωτέρω. Βεβαίως το ζήτημα της απόδειξης των ειδικών ζημιών θα εξεταστεί από την νομική του σκοπιά κατωτέρω αναφέρω όμως ότι αποδέχομαι από την ΜΕ1 την θέση της περί του ότι από την αλλαγή ξενοδοχείου προέκυψαν επιπλέον έξοδα ενόψει των υψηλότερων τιμών του ξενοδοχείου Four Seasons από τις τιμές του ξενοδοχείου των εναγόμενων. Το κατά πόσο η διαφορά αυτή έχει με βάση την νομολογία αποδειχθεί ως ειδική ζημιά που δύναται να επιδικαστεί προς όφελος της Ενάγουσας θα εξεταστεί κάτωθι. Συνεπακόλουθα και με εξαίρεση το σημείο που ανωτέρω ανέφερα αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΕ1 ως αξιόπιστη. ΜΕ2 - Νικόλας Αρίστου. Ο ΜΕ2 είναι από το 2014 ο Γενικός Διευθυντής του ξενοδοχείου Four Seasons στην Λεμεσό και από το 2004 ήταν στο ίδιο ξενοδοχείο υπεύθυνος πωλήσεων. Την ΜΕ1 την γνωρίζει 23 χρόνια λόγω δουλειάς ως συνεργάτης του και στο ξενοδοχείο Hawaii από το 1993 μέχρι το
  6. Την γνωρίζει ως διοργανώτρια συνεδρίων στην Κύπρο με γκρουπ από το εξωτερικό. Η ΜΕ1 επικοινώνησε μαζί του κατά τον επίδικο χρόνο σοκαρισμένη και κλαμένη καθότι είχε κρατήσει το ξενοδοχείο Meridien για 150 άτομα και την ενημέρωσαν την τελευταία στιγμή ότι δεν μπορούν να φιλοξενήσουν το συνέδριο οπότε έψαχνε άλλο ξενοδοχείο. Από το συνέδριο αυτό που τελικά οργανώθηκε και φιλοξενήθηκε στο ξενοδοχείο Four Seasons οφείλεται από τους ενάγοντες ποσό εκ ΛΚ.8.800,00=. Κατέθεσε ως τεκμήριο κατάσταση λογαριασμού που αναφέρει όλο το κόστος του συνεδρίου και το υπόλοιπο το οποίο δημιουργήθηκε λόγω της διαφοράς των τιμών των 2 ξενοδοχείων. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ2 ανάφερε ότι οι πληρωμές σε τέτοιες διοργανώσεις γίνονται ανάλογα με την συμφωνία. Η πληρωμή του υπολοίπου στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί να θυμηθεί πως προβλεπόταν από την συμφωνία αλλά λόγω των στενών και καλών σχέσεων με την ΜΕ1 δεν την πίεσαν να πληρώσει το υπόλοιπο καθότι η ίδια τους πήρε και άλλη δουλειά. Σε ερώτηση κατά πόσο το χρέος έχει διαγραφεί ο ΜΕ2 απάντησε «Όχι ακριβώς. Ακόμη είναι στα αρχεία μας αλλά το υπογεγραμμένο συμβόλαιο δεν το έχω». Ερωτούμενος εάν μετά από 10 χρόνια το χρέος συνεχίζει να υφίσταται ο μάρτυρας απάντησε ότι «Δεν γνωρίζω λογιστικά αν υπάρχει αλλά εγώ το είχα στα προσωπικά μου αρχεία και περίμενα να πληρωθεί». Ο ίδιος μιλούσε συνεχώς με την ΜΕ1 και με ηλεκτρονική αλληλογραφία γι την ανάγκη καταβολής του ποσού αλλά η ίδια τον παρακαλούσε να περιμένει καθότι έχει αγωγή που εκκρεμεί στο Δικαστήριο. Με την ΜΕ1 επαγγελματικά έχουν καλή σχέση. Ο ΜΕ2 αρνήθηκε ότι το χρέος διαγράφηκε με την συμφωνία η ενάγουσα να τους διοχετεύει πελάτες και επανέλαβε ότι διεκδικούν την πληρωμή του υπολοίπου. Περαιτέρω αρνήθηκε ότι το Τεκμήριο 17 - η κατάσταση λογαριασμού ετοιμάστηκε κατά παράκληση των Εναγόντων. Το τεκμήριο 17 εξήγησε ότι είναι μια κατάσταση συνοπτική των χρεώσεων ενώ οι ρίζες του είναι πάρα πολλές σελίδες τις οποίες δεν ξέρει αν έχει ο λογιστής τους καθότι κάθε 7 χρόνια καταστρέφονται. Το τεκμήριο 17 δεν ετοιμάστηκε από τον ίδιο αλλά είναι σωστό. Οι χειρόγραφες σημειώσεις επί του τεκμηρίου 17 είναι δικές του και δείχνουν το ποσό που καταβλήθηκε και το εναπομείναν υπόλοιπο. Οι οχλήσεις προς τους Ενάγοντες γίνονται τηλεφωνικά και με ηλεκτρονική αλληλογραφία. Δεν είναι σύνηθες να μην λαμβάνονται νομικά μέτρα συνήθως μετά από 1 - 2 χρόνια κινούνται δικαστικά αλλά στην προκειμένη η ΜΕ1 ήταν πολύ καλή πελάτισσα και τους διαβεβαίωνε ότι θα πάρει τα χρήματα. Στην ξενοδοχειακή πρακτική για το ζήτημα της ακύρωσης και μετακίνησης γκρουπ - overbooking, υπάρχει διεθνής όρος ότι αν ένα ξενοδοχείο δεν μπορεί να τηρήσει τις υποχρεώσεις του και πρέπει να στείλει πελάτες σε άλλο ξενοδοχείο τότε οφείλει να πληρώσει οιοδήποτε κόστος προκύψει από πιο ακριβά δωμάτια ή γεύματα. Κατά τον ΜΕ2 η ΜΕ1 ήταν πελάτης του Meridien και μετά μεταφέρθηκε στο ξενοδοχείο τους, με αποτέλεσμα το Meridien να έπρεπε να είχε καταβάλει ολόκληρο το κόστος μετακίνησης. Στο Meridien οι ίδιοι απέστειλαν αρχικά συμβόλαιο με συμβαλλόμενες τις 3 εταιρείες αλλά δεν το υπέγραψαν και αν θυμάται καλά ακυρώθηκε. Επικοινωνία υπήρχε καθημερινά μεταξύ των 2 ξενοδοχείων και μεταξύ των ιδίων και την ΜΕ
  7. Μαζί τους πρώτη φορά επικοινώνησε η ΜΕ
  8. Τον αριθμό δωματίων και τα ονόματα των πελατών τα έκλεισε η ΜΕ1 ενώ το μεταξύ των Εναγόντων και των εναγόμενων συμβόλαιο δεν το έχει δει. Δεν θυμάται αν πριν αποστείλει το συμβόλαιο στο οποίο αναφέρθηκε πιο πάνω είχε επικοινωνία με το Meridien. Στον μάρτυρα υποδείχθηκε e-mail ημερ.30/1/2007 το οποίο αναγνώρισε και επεξήγησε ότι στάλθηκε με σκοπό να σταλεί το συμβόλαιο το οποίο αρνήθηκαν οι εναγόμενοι να υπογράψουν. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι αρχικά είχαν πει να πληρώσει το Meridien το ξενοδοχείο τους και γι 'αυτό και συνετάχθη συμβόλαιο με τις 3 εταιρείες όμως ακολούθως οι εναγόμενοι δεν το δέχτηκαν και υποχώρησαν. Περαιτέρω ο ΜΕ2 αναγνώρισε το Τεκμήριο 16 που επεξήγησε ότι περιγράφει τις λεπτομέρειες του συνεδρίου. Οι εναγόμενοι τους είχαν αναφέρει στην αλληλογραφία (τεκμήριο 19) και αριθμό δωματίων όμως δεν σημαίνει ότι αυτός ήταν και ο τελικός αριθμός αλλά ο αρχικός. Στα συνέδρια ο αριθμός δωματίων μεταβάλλεται. Τον τελικό αριθμό δωματίων έλαβαν από την ΜΕ1 καθώς και τα ονόματα των πελατών. Το ποσό που φαίνεται ότι καταβλήθηκε με βάση το τεκμήριο 17 πληρώθηκε σε λογική περίοδο αλλά δεν θυμάται αν καταβλήθηκε σε δόσεις ή εφάπαξ. Ο ΜΕ2 δημιούργησε στο Δικαστήριο μια καλή εικόνα και η μαρτυρία του ήταν βοηθητική ως προς την κατάληξη επί της ουσίας των επιδίκων ζητημάτων. Το πρόσωπο αυτό ως εκπρόσωπος του ξενοδοχείου εις το οποίο τελικά διοργανώθηκε το συνέδριο και ως «τρίτο» πρόσωπο ανεξάρτητο από την συμβατική σχέση των διαδίκων καταλήγω ότι έδωσε με σαφήνεια τις θέσεις του επί συγκεκριμένων ζητημάτων διαφωτίζοντας το Δικαστήριο για την εξέλιξη της μεταφοράς του γκρουπ. Ο ΜΕ2 επιβεβαίωσε τα όσα η ΜΕ1 ανέφερε σε σχέση με την επικοινωνία για την μεταφορά του γκρουπ και την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων που τελικώς οδήγησε στην απευθείας κατάρτιση σύμβασης με την Ενάγουσα. Από την μαρτυρία του ΜΕ2 προέκυψε ότι με βάση και την διεθνή ξενοδοχειακή πρακτική το ξενοδοχείο των εναγόμενων όφειλε να μεταφέρει το γκρουπ σε άλλο ξενοδοχείο και να καλύψει τα επιπλέον έξοδα κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν τηρήθηκε. Από την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ2 δεν δύναμαι σε αντίθεση με τα πιο πάνω να αποδεχτώ το ύψος του οφειλόμενου ποσού. Στο σημείο αυτό η μαρτυρία του ΜΕ2 ήταν αόριστη και γενική. Ο ίδιος ανέφερε ότι το Τεκμήριο 17 που κατέθεσε είναι μια σύνοψη της χρέωσης στην οποία αναγράφηκε χειρόγραφα από τον ίδιο το καταβληθέν ποσό και το εναπομείναν ενώ δεν παρουσίασε τις αναλυτικές χρεώσεις από τις οποίες προέκυψε το ποσό αυτό. Περαιτέρω δεν δύναμαι να αποδεχτώ το μέρος της μαρτυρίας του που αφορά το κατά πόσο το ποσό αυτό εκκρεμεί ως χρέος για τους ίδιους. Ο ΜΕ2 σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δεν γνωρίζει εάν το χρέος αυτό λογιστικά υφίσταται παρά μόνο ότι το τεκμήριο 17 βρίσκεται στο δικό του αρχείο και αναμένει την πληρωμή του. Σημειώνω ότι για το τεκμήριο 17 δεν έχει παρουσιασθεί οποιοδήποτε τιμολόγιο ενώ κατά τον ίδιο τον ΜΕ2 δεν έχει εγερθεί οιαδήποτε απαίτηση εναντίον της Ενάγουσας παρά την πάροδο 10 ετών από την ημερομηνία που αυτό προέκυψε. Παρά την θέση του για διεκδίκηση του ποσού αυτού τόσο τηλεφωνικώς όσο και με ηλεκτρονική μαρτυρία καμία τέτοια μαρτυρία ή έγγραφο τέθηκε ενώπιον μου καθιστώντας την ύπαρξη του χρέους μέχρι και σήμερα και την αξίωση του ένα αβέβαιο και ενδεχομένως μελλοντικό γεγονός. Ευρήματα πραγματικών γεγονότων: Έχοντας υπόψη μου την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως ανωτέρω, των γεγονότων που παρέμειναν αναντίλεκτα και/ή αποτέλεσαν κοινό έδαφος των διαδίκων καταλήγω στα κάτωθι ως τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης: - Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο με τον συνεδριακό τουρισμό και την διοργάνωση συνεδρίων. - Οι εναγόμενοι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου Le Meridien Limassol Spa & Resorts στην Λεμεσό. - Κατά τις 28/6/2006 υπογράφηκε μεταξύ Ενάγουσας και εναγόμενων συμφωνία (Τεκμήριο 1) δια της οποίας οι εναγόμενοι θα παρείχαν υπηρεσίες στην Ενάγουσα για την φιλοξενία ενός συνεδρίου που θα λάμβανε χώρα στο ξενοδοχείο των εναγόμενων την περίοδο 05/3/2007 - 10/3/
  9. - Δυνάμει της συμφωνίας αυτής οι εναγόμενοι θα παρείχαν στην Ενάγουσα διαμονή για τους πελάτες της και χώρους για την διεξαγωγή του συνεδρίου. Επίσης η συμφωνία περιλάμβανε την παροχή ποτών και φαγητών σε προκαθορισμένες τιμές καθώς και άλλες υπηρεσίες που θα παρέχονταν κατά την διάρκεια του συνεδρίου. - Με βάση το άρθρο 1 της συμφωνίας και με αναφορά στο σημείο Α) Accommodation (Διαμονή) οι εναγόμενοι θα κρατούσαν εκ μέρους του πελάτη τον κάτωθι αριθμό ελάχιστων δωματίων: 5/3: 15 δωμάτια, 6/3: 95 δωμάτια, 7/3: 110 δωμάτια, 8/3: 50 δωμάτια και 9/3: 5 δωμάτια. Πέραν και επιπλέον του ελαχίστου αυτού αριθμού δωματίων τα κάτωθι δωμάτια θα κρατούντο από το ξενοδοχείο ως ενδεχόμενη κράτηση με ημερομηνία επιβεβαίωσης και τελικού καθορισμού τους την 13/2/2007, 5/3: 35 δωμάτια, 6/3: 45 δωμάτια, 7/3: 30 δωμάτια και 8/3: 50 δωμάτια. - Η Ενάγουσα με βάση την συμφωνία κατέβαλε σε σταδιακές πληρωμές το συνολικό ποσό των ΛΚ.8.226,00=. - Κατά η περί την 09/01/2007 οι εναγόμενοι απέστειλαν στην Ενάγουσα επιστολή κατόπιν και συνάντησης τους που έλαβε χώρα στις 08/01/2007 με την οποία την ενημέρωναν ότι κατά την ίδια περίοδο διεξαγωγής του επίδικου συνεδρίου στο ξενοδοχείο τους θα φιλοξενείται και ένα γκρουπ από Καναδούς στρατιώτες καθιστώντας το περιβάλλον ακατάλληλο λόγω της παρουσίας στρατού και αστυνομίας για τους πελάτες της προτείνοντας ως εναλλακτικές λύσεις 2 επιλογές: 1η επιλογή: η μετακίνηση του συνεδρίου σε ημερομηνίες μεταξύ 12/3 - 23/3 με την παροχή κάποιων επιπλέον της συμφωνίας υπηρεσιών και παροχών, 2η επιλογή: Την μετακίνηση του γκρουπ σε ένα εκ των 3 άλλων προτεινόμενων ξενοδοχείων 5 αστέρων. - Η Ενάγουσα με επιστολή της 10/1/2007 απέρριψε την πιο πάνω πρόταση των εναγόμενων αναφέροντας τους ότι η μόνη επιλογή που θα μπορούσε να μεταφέρει στους πελάτες της, λόγω και αδυναμίας να αλλάξει ο χρόνος διεξαγωγής του συνεδρίου, θα ήταν η μετακίνηση του γκρουπ στο ξενοδοχείο Four Seasons που αποτέλεσε και μια εκ των αρχικών επιλογών των οργανωτών και με την διεύθυνση του οποίου είχε ήδη μιλήσει και υπήρχε διαθεσιμότητα για τις επίδικες ημερομηνίες επισυνάπτοντας και την αλληλογραφία με το εν λόγω ξενοδοχείο. - Στις 15/1/2007 και στα πλαίσια διαπραγματεύσεων για μεταφορά του γκρουπ από το ξενοδοχείο των εναγόμενων στο Four Seasons οι εναγόμενοι απέστειλαν ηλεκτρονική αλληλογραφία στην Ενάγουσα ενημερώνοντας της ότι προσφέρουν εναλλακτική επιλογή την διαμονή και μεταφορά στο πιο πάνω ξενοδοχείο για τα επιβεβαιωμένα βάση του συμβολαίου δωμάτια και την κάλυψη για αυτά τα δωμάτια του επιπλέον κόστους. - Οι εναγόμενοι παρά το ότι με βάση την συμφωνία τους με την Ενάγουσα της παρείχαν την δυνατότητα να αυξήσει τον αριθμό των δωματίων μέχρι ανώτατο όριο ως καθορίστηκε μέχρι και τις 13/2/2007 πρότειναν και ήταν διατεθειμένοι να καλύψουν το επιπλέον κόστος μόνο για τον κατ' ελάχιστο αριθμό δωματίων. - Με βάση την πρακτική που ακολουθείται στα ξενοδοχεία το ξενοδοχείο Four Seasons θα τιμολογούσε και θα χρέωνε το ξενοδοχείο των εναγόμενων με βάση τις δικές του τιμές και ακολούθως το ξενοδοχείο των εναγόμενων θα χρέωνε την Ενάγουσα με βάση τις τιμές που είχαν καθοριστεί στην μεταξύ τους συμφωνία. Προς τούτο ετοιμάστηκε συμφωνία με τα 3 πλέον συμβαλλόμενα μέρη από το ξενοδοχείο Four seasons την οποία οι εναγόμενοι ουδέποτε υπέγραψαν. - Στις 13/2/2007 η Ενάγουσα με βάση τον σχετικό όρο της συμφωνίας (Τεκμήριο 1) απέστειλε επιστολή στους εναγόμενους με την οποία τους ενημέρωνε για τον τελικό αριθμό των δωματίων που θα χρειαζόταν. - Μετά και από συνάντηση της διευθύντριας των Εναγόντων με τον Διευθυντή των εναγόμενων στις 13/2/2007 στα πλαίσια αυτών των διαπραγματεύσεων, οι εναγόμενοι απέστειλαν στην Ενάγουσα επιστολή ημερ.13/2/2007 με την οποία την ενημέρωναν ότι δεν ήταν διατεθειμένοι να διαπραγματευθούν περαιτέρω σε σχέση με την μεταξύ τους συμφωνία προσφέροντας της ως κίνηση καλής θέλησης το συνολικό ποσό των ΛΚ.2.500= εάν συμφωνήσει ότι δεν θα υπάρξουν άλλες απαιτήσεις από την ίδια εναντίον τους σε σχέση με το γκρουπ πελατών της. Η εν λόγω προσφορά ίσχυε για 48 ώρες. - Στις 2/3/2007 η Ενάγουσα απέστειλε μέσω των δικηγόρων της ηλεκτρονικό μήνυμα στους εναγόμενους με το οποίο του ζητούσε την επιστροφή της προκαταβολής ενώ περαιτέρω επιφύλασσε τα δικαιώματα της για αξίωση της ζημιάς που υπέστη μόλις αυτή ξεκαθάριζε. - Μετά την εξέλιξη αυτή και τον τερματισμό της μεταξύ τους συμφωνίας η Ενάγουσα συμβλήθηκε απευθείας με το ξενοδοχείο Four Seasons στο οποίο τελικά φιλοξενήθηκε το γκρουπ και έλαβε χώρα το επίδικο συνέδριο. - Στην Ενάγουσα επιστράφηκε το ποσό της προκαταβολής που είχε ήδη καταβάλει στους εναγόμενους. - Το ξενοδοχείο Four Seasons τιμολόγησε και χρέωσε την Ενάγουσα απευθείας για τις υπηρεσίες που παρείχε. - Οι τιμές του Four Seasons ήταν υψηλότερες κατά υπηρεσία από τις τιμές του ξενοδοχείου των εναγόμενων. Νομική πτυχή και εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση: Η αξίωση της Ενάγουσας βασίζεται σε παράβαση σύμβασης η οποία την οδηγεί στην διεκδίκηση ειδικών αλλά και τιμωρητικών αποζημιώσεων συνεπώς, σχετικές με τα εγειρόμενα στην υπόθεση αυτή ζητήματα, είναι οι διατάξεις του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
  10. Ισχυρισμός της Ενάγουσας είναι ότι οι εναγόμενοι παραβίασαν τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα ως το Τεκμήριο
  11. Η παράβαση μιας σύμβασης, ενέχει, σύμφωνα με το δίκαιο των συμβάσεων, σειρά συνεπειών. Μπορεί να δίδει το δικαίωμα στο αναίτιο μέρος να επιδιώξει, μέσω του Δικαστηρίου, διαταγή για ειδική εκτέλεση της σύμβασης ή/και να επιβεβαιώσει («affirm») την σύμβαση αυτή και να απαιτήσει αποζημιώσεις, εάν, από την εν λόγω παράβαση έχει υποστεί ζημιά αλλά ακόμα και να τερματίσει την σύμβαση και να απαιτήσει αποζημιώσεις, εάν, και πάλι, από την εν λόγω παράβαση αποδείξει ότι έχει υποστεί ζημιά. Αποτελεί αρχή του δικαίου των συμβάσεων, ότι, ο τερματισμός μίας σύμβασης, επιφέρει την απαλλαγή των μερών από τις μελλοντικές τους, βάσει αυτής, υποχρεώσεις, και καταδεικνύει, συνήθως, την πρόθεση του αναίτιου μέρους να απαιτήσει αποζημιώσεις για τυχόν απώλεια του λόγω της παράβασης της σύμβασης από τον αντισυμβαλλόμενο του (Βλέπε Photo Productions v Securicor [1980] AC 827). Στο ζήτημα τώρα της ερμηνείας των όρων μιας σύμβασης εκείνο που εξετάζεται είναι η πρόθεση των συμβαλλομένων μερών. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξετάσει τι εννοούσαν τα μέρη με την διατύπωση που χρησιμοποιούσαν ενώ η πρόθεση των μερών δεν επιτρέπεται να εικάζεται και να αντικαθίσταται με την τεκμαιρόμενη πρόθεση. Η ερμηνεία εγγράφου είναι θέμα νομικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Παραπέμπω για το ζήτημα αυτό στην Ανδρέας Θεοχάρους ν. Σάββα Παστελλή
(1993)1 Α.Α.Δ. 240. Στο σύγγραμμα του Π. Πολυβίου "Το Δίκαιο των Συμβάσεων " τόμος Β, σελ. 455, με αναφορά στην απόφαση του Δικαστή Sedley στην υπόθεση Wasa International Insurance Co Ltd v. Lexdington Insurance Co [2008] Bus. L.R. 1029, παρατίθενται τα πιο κάτω: «Καταρχάς, είναι φανερό ότι, σε τελική ανάλυση, η ερμηνεία των συμβάσεων, που αποτελεί αναγκαίο στάδιο στην εφαρμογή τους, είναι αποκλειστικό έργο του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των συμβαλλομένων, πρέπει να υπάρχει κάποιο όργανο που να αποφασίζει τελεσίδικα για την ερμηνεία της σύμβασης μεταξύ των μερών και να επιλύει τα προβλήματα που έχουν προκύψει. Η ανάθεση του έργου αυτού στην δικαστική εξουσία, αποτελεί μέρος του ιδίου του κράτους δικαίου, καθότι είναι μόνο κάποιο θεσμικά κατοχυρωμένο, ανεξάρτητο και αμερόληπτο όργανο της πολιτείας που έχει το δικαίωμα να επιλύει νομικές διαφορές μεταξύ πολιτών. Αυτό το όργανο δεν μπορεί να είναι άλλο από το Δικαστήριο. Επομένως όπως έχει λεχθεί, η ερμηνεία κάποιας σύμβαση, είναι η ερμηνεία που έχει επιλεγεί από το ίδιο το Δικαστήριο, στο οποίο τα μέρη έχουν προσφύγει.» Στο ίδιο σύγγραμμα αναφορά γίνεται και στις μεθόδους ερμηνείας μιας σύμβασης από το Δικαστήριο και στις διάφορες προσεγγίσεις που προκύπτουν από την νομολογία. Η συνήθης ερμηνευτική προσέγγιση του Kοινοδικαίου όπως γίνεται αποδεκτή και από την Κυπριακή νομολογία, είναι με επικέντρωση στο κείμενο της συμφωνίας αλλά και στις φράσεις και λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτό ( βλέπε και Ανόρθωσις ν. Απόλλων
(2002)1Α Α.Α.Δ 518). Η προσέγγιση αυτή είναι γνωστή και ως «γραμματική ερμηνεία της σύμβασης» (literal construction) Σχετική με την γραμματική ερμηνεία είναι η υπόθεση Λίλλης ν. Ξενή
(2009)1Α Α.Α.Δ. 217 όπου λέχθηκε ότι ο κάθε όρος μιας σύμβασης δεν θα πρέπει να διαβάζεται απομονωμένα από το όλο πνεύμα της συμφωνίας και της πρόθεσης των συμβαλλομένων. Η ερμηνεία που δίδεται σε μια σύμβαση πρέπει να είναι λογική και να οδηγεί στην πραγμάτωση του σκοπού και της πρόθεσης των συμβαλλομένων, όπως αυτή συνάγεται από το κείμενο εξεταζόμενο ως ένα σύνολο, χωρίς να απομονώνεται οποιαδήποτε φράση Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Ανόρθωσις ν. Απόλλων (ανωτέρω) στην οποία λέχθηκε ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία του περιεχομένου μιας σύμβασης είναι η συνήθης σημασία των λέξεων και όρων που χρησιμοποιούνται στην συμφωνία. Το άρθρο 39 του Κεφ.149 αναφέρεται στις συνέπειες άρνησης συμβαλλόμενου να εκπληρώσει την υπόσχεση στο σύνολο της «39. Αν ένας από τους συμβαλλόμενους αρνηθεί να εκπληρώσει, ή καταστήσει τον εαυτό του ανίκανο να εκπληρώσει, την υπόσχεση του στο σύνολο της, ο δανειστής δύναται να τερματίσει τη σύμβαση, εκτός αν εκδήλωσε προφορικά ή με συμπεριφορά, τη συγκατάθεση του για συνέχιση της σύμβασης.» Το άρθρο 73
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου κεφ. 149 αναφέρεται στις αποζημιώσεις τις οποίες δικαιούται το αναίτιο μέρος από την παράβαση συμφωνίας. Το άρθρο αυτό προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: "Εν περιπτώσει παραβάσεως της συμβάσεως, ο εκ των συμβαλλομένων ζημιούμενος εκ της τοιαύτης παραβάσεως δικαιούται αποζημιώσεως, παρά του υπαιτίου αντισυμβαλλομένου, δια πάσαν, συνεπεία αυτής, επενεχθείσαν αυτώ απώλειαν ή ζημίαν, φυσικώς κατά την συνήθη πορείαν των πραγμάτων προκύψασαν εκ της παραβάσεως, ή την οποίαν οι συμβαλλόμενοι, ότε συνήπτετο η σύμβασις, εγνώριζον ως ενδεχομένη συνέπειαν της παραβάσεως της συμβάσεως." Κατάληξη: Πρώτο υπό εξέταση ζήτημα αποτελεί η συμφωνία των διαδίκων που αποτέλεσε κοινή θέση των διαδίκων ότι υπογράφηκε. Μέσα από το κείμενο της συμφωνίας αλλά και από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου υπό μορφή μαρτυρίας καταλήγω ότι πέραν των άλλων προνοιών το ζήτημα της διαμονής αφορούσε συγκεκριμένο κατ' ελάχιστο αριθμό δωματίων που καθορίστηκαν εξ' αρχής και τα οποία περιλήφθηκαν στην συμφωνία. Επιπλέον ως αναφέρει η ίδια η συμφωνία οι εναγόμενοι είχαν υποχρέωση να δύνανται να προσφέρουν στην Ενάγουσα μεγαλύτερο αριθμό δωματίων με ανώτερο και μέγιστο αριθμό ως καθορίζεται από την συμφωνία. Ερμηνεύοντας γραμματικά τον συγκεκριμένο όρο της συμφωνίας καταλήγω ότι οι εναγόμενοι εκτός από τον κατ' ελάχιστο αριθμό δωματίων είχαν υποχρέωση να προσφέρουν στην Ενάγουσα αριθμό δωματίων με μέγιστο αριθμό ως η συμφωνία. Ο αριθμός δε αυτός θα οριστικοποιείτο μέχρι και τις 13/2/
  1. Στο σημείο αυτό κρίνω αναγκαίο να παραθέσω αυτούσιο τον όρο του Τεκμηρίου 1: «ARTICLE 1: SERVICES The hotel shall provide for the above group for the period from 05/03/2007 to 10/03/2007 the following services: Α) Accommodation: The hotel will reserve on behalf of the agent and client the following number of rooms on definite basis: 5 March: 15 units round the complex 6 March: 95 units round the complex 7 March: 110 units round the complex 8 March: 50 units round the complex 9 March: 5 units round the complex Plus tentatively until 13th of February 2007 the following rooms: 5 March: 35 units round the complex 6 March: 45 units round the complex 7 March: 30 units round the complex 8 March: 50 units round the complex» Με βάση τον πιο πάνω όρο προκύπτει ξεκάθαρα το περιεχόμενο της συμφωνίας των διαδίκων το οποίο σημειώνω δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ερμηνεύεται καθ' αυτόν τον τρόπο. Εξάλλου ως έχει αναφερθεί και από τους ΜΕ και δεν έχει αμφισβητηθεί είναι σύνηθες στα συνέδρια ο αριθμός των δωματίων να μεταβάλλεται ανάλογα με τον αριθμό των συμμετεχόντων και δεν προκαθορίζεται. Η ουσιώδης διαφορά των διαδίκων αποτελεί το ερώτημα κατά πόσο μετά την αποτυχία των εναγόμενων να προσφέρουν τις υπηρεσίες αυτές για την περίοδο που αφορά η συμφωνία και την απόφαση για μετακίνηση του γκρουπ στο Four Seasons εάν είχαν την υποχρέωση να τηρούσαν τους όρους της αρχικής συμφωνίας με αναφορά στον αριθμό των δωματίων ο οποίος δεν είχε βεβαιωθεί κατά τον χρόνο εκείνο αλλά θα οριστικοποιείτο μέχρι την 13/2/
  2. Με βάση την πιο πάνω ερμηνεία του συγκεκριμένου όρου της σύμβασης αλλά και αποδεχόμενη την μαρτυρία του ΜΕ2 ότι με βάση την ξενοδοχειακή πρακτική η μεταφορά λόγω "overbooking" σε άλλο ξενοδοχείο δημιουργεί συμβατική σχέση μεταξύ των 2 ξενοδοχείων όπως και στην προκειμένη, ότι το Four Seasons θα τιμολογούσε και θα χρέωνε το Meridien σύμφωνα με τις τιμές του ενώ ακολούθως το ξενοδοχείο των εναγόμενων θα χρέωνε την Ενάγουσα με βάση τις δικές του τιμές και συνεπακόλουθα με βάση την συμφωνία τους καταλήγω ότι οι εναγόμενοι είχαν υποχρέωση να τηρήσουν τις πρόνοιες της συμφωνίας ως ακριβώς θα τηρούνταν σε περίπτωση που το συνέδριο φιλοξενείτο εν τέλει στο ξενοδοχείο των εναγόμενων. Συνεπακόλουθα καταλήγω ότι οι εναγόμενοι όφειλαν όπως παρέχουν στους πελάτες τους ενάγοντες τις υπηρεσίες που συμφωνήθηκαν σύμφωνα με τους επιμέρους όρους της συμφωνίας τους και κατά την μεταφορά τους σε άλλο ξενοδοχείο, ως άλλωστε ήταν υποχρεωμένοι και με βάση το Νόμο να πράξουν. Εισερχόμενη τώρα στο ζήτημα του τερματισμού της συμφωνίας και αποδεχόμενη το τεκμήριο 9 καταλήγω ότι οι εναγόμενοι επέλεξαν να αποκηρύξουν και τερματίσουν την συμφωνία με επιστροφή της προκαταβολής και καταβολή ως «ένδειξη καλής θέλησης» στην ενάγουσα ποσό εκ ΛΚ.2.500=. Η Ενάγουσα αποδεχόμενη τον τερματισμό αυτό με το τεκμήριο 12 αξιώνει την προκαταβολή που είχε καταβάλει με βάση το Τεκμήριο 1 και επιφυλάσσει τα δικαιώματα της για αξίωση ζημιών που ήθελε υποστεί. Καταλήγω συνεπώς ότι ο τερματισμός των εναγόμενων δεν ήταν νόμιμος (lawful termination). Με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου υπό μορφή γεγονότων τα οποία σημειώνω στην ουσία τους ήταν και αποδεκτά και ενόψει και των ευρημάτων εις τα οποία κατέληξα ως ανωτέρω, σε συνδυασμό και εξεταζόμενα πάντοτε σε συνάρτηση με την σχετική νομοθεσία και νομολογία καταλήγω ότι οι εναγόμενοι κατέστησαν τους εαυτούς τους ανίκανους να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους και να προσφέρουν στην Ενάγουσα τις υπηρεσίες που είχαν υποχρέωση να παρέχουν σε αντίθεση με την Ενάγουσα η οποία είχε τηρήσει τις δικές της υποχρεώσεις με βάση το τεκμήριο
  3. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι οι εναγόμενοι είναι υπαίτιοι παράβασης βασικών όρων της σύμβασης και με τον τερματισμό αυτής οδήγησαν την Ενάγουσα ως ανυπαίτιο μέρος να τον αποδεχθεί και να καταλήξει σε απευθείας σύμβαση με άλλο ξενοδοχείο σε μια προσπάθεια τήρησης των δικών της υποχρεώσεων έναντι των δικών της πελατών και μείωσης οιασδήποτέ ζημιάς της. Παρεμβάλω στο σημείο αυτό ότι αποκήρυξη της συμφωνίας υπάρχει όταν το ένα συμβαλλόμενο μέρος με λέξεις ή συμπεριφορά δείχνει την πρόθεση του να μην εκπληρώσει ή ευθέως δηλώνει ότι δεν θα μπορέσει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε βάσει της συμφωνίας σε κάποιο ουσιαστικό της μέρος. Μια απόλυτη άρνηση ενός συμβαλλομένου μέρους να εκπληρώσει το δικό του μέρος στη συμφωνία, δίδει το δικαίωμα στο άλλο μέρος να θεωρήσει τον εαυτό του ότι απηλλάγη της συμφωνίας. Το σύγγραμμα CHITTY ON CONTRACTS General Principles 27η έκδοση σελ. 1161 παραγρ. 24-016 αναφέρει τα κάτωθι: "Renunciation: A renunciation of a contract occurs when one party by words or conduct evinces an intention not to perform, or expressly declares that he is or will be unable to perform, his obligations under the contract in some essential respect. An absolute refusal by one party to perform his side of the contract will entitle the other party to treat himself as discharged, as will also a clear and unambiguous assertion by one party that he will be unable to perform when the time for performance should arrive. ......" Με αναφορά στο Δίκαιο των Συμβάσεων εντοπίζονται τρεις περιπτώσεις που οδηγούν στην απαλλαγή του αναίτιου μέρους της συμφωνίας από αυτή και, βεβαίως, των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτή. Πρώτο: όταν υπάρχει αποκήρυξη της συμφωνίας και των υποχρεώσεων που ανέλαβε βάση αυτής από το υπαίτιο μέρος. Δεύτερο όταν το υπαίτιο μέρος έχει οδηγήσει με πράξεις ή παραλείψεις του στην ανικανότητα του να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε βάση της συμφωνίας. Τρίτο: όταν υπάρχει από το υπαίτιο μέρος πλήρης ή μερική αποτυχία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε με βάση τη συμφωνία. Με αναφορά στο CHITTY ON CONTRACTS (πιο πάνω) σελ. 1160-1161 παράγρ. 24-015:- "Circumstances of discharge. The three sets of circumstances giving rise to a discharge of contract are tabulated by Anson as:
(1)renunciation by a party of his liabilities under it;
(2)impossibility created by his own act; and
(3)total or partial failure of per­formance. In the case of the first two, the renunciation may occur or the impossibility be created either before or at the time for performance. In the case of the third it can occur only at the time or during the course of perfor­mance. Moreover, if the third be partial, the failure must occur in a matter which goes to the root of the contract. All these acts may be compendiously described as repudiation, though that expression is more particularly used of renunciation before the time for performance has arrived." Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξης μου περί της υπαίτιας παράβασης των όρων της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας από τους εναγόμενους θα πρέπει τώρα να εξετάσω κατά πόσο με βάση τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές η ενάγουσα απέδειξε ζημιά και αν ναι στο καθορισμό των σχετικών αποζημιώσεων. Με βάση την νομολογία ο αιτών διάδικων οφείλει να αποδείξει όχι μόνο ότι έχει υποστεί ζημιά αλλά και το ποσό της ζημιάς αυτής, σε αυστηρά μάλιστα πλαίσια. Η απόδειξη των ειδικών ζημιών με βάση τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές, κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Είναι καθιερωμένη αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Η Νομολογία επιβάλλει σε διάδικο την υποχρέωση να αποδεικνύει την ζημιά του με θετική μαρτυρία (Βλ. Ελισάβετ Ηρακλέους ν. Ρένου Πίτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239, Ανδρέας Σπύρου ν. Άριστου Χ΄΄ Χαραλάμπους
(1989)1Ε ΑΑΔ 298, Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 ΑΑΔ 168, Θεμιστοκλέους ν. Παρασκευά
(1992)1 ΑΑΔ 498, Aloupou and Another v. Hadjigeorghiou and Another
(1984)1 CLR
  1. Σχετική επίσης η αναφορά στο σύγγραμμα Mc Gregor on Damages, 15η έκδοση, παράγραφος 23, σελ.
  2. «A Plaintiff claiming damages must prove his case. To justify an award of substantial damages he must satisfy the court both as to the fact of damage and as to its amount. If he satisfies the court or neither, his action will fail, or at the most he will be awarded nominal damages where a right has been infringed. If the fact of damage is shown but no evidence is given as to its amount so that it is virtually impossible to assess damages, this will generally permit only an award of nominal damages". (Ο τονισμός είναι δικός μου). Παραπέμπω επίσης στην απόφαση της υπόθεσης Κούνουνα κ.α. ν. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 2126, στην οποία με παρέπεμψε και η ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων και στην οποία έγινε αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Goddard στην Αγγλική υπόθεση Bonham-Carter v. Hyde Park Hotel Ltd
(1948)64 TLR 177, 178: «Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages it is for them to prove their damage; it is not enough to write down the particulars and, so to speak, throw them at the head of the court, saying "this is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it». Καταρχήν μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ανωτέρω προκύπτει ότι οι τιμές των υπηρεσιών του ξενοδοχείου Four Seasons ήταν υψηλότερες από τις τιμές των υπηρεσιών με βάση την συμφωνία του ξενοδοχείου των εναγομένων, ως εκ τούτου η Ενάγουσα αναγκαζόμενη μετά τον τερματισμό να μεταφέρει το συνέδριο υπέστη υψηλότερες χρεώσεις και υπέστη ζημιά. Με την παράγραφο 7 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης η Ενάγουσα αναφέρει: «Οι ενάγοντες συνεπεία της πιο πάνω συμπεριφοράς των εναγομένων αναγκάσθησαν να εξεύρουν άλλο ξενοδοχείο ήτοι το Four Seasons Hotel για να διευθετήσουν την παραμονή των πελατών τους για το σεμινάριο - συνέδριο και υπέστησαν ζημιές και/ή απώλειες και/ή έξοδα δηλαδή €13.753,53σ τα οποία τους εχρέωσε το νέο ξενοδοχείο πέρα από το συμφωνηθέν ποσό με τους εναγόμενους» Πέραν της πιο πάνω αναφοράς καμία άλλη λεπτομέρεια δίνεται με έμφαση στο πως προέκυψε το ποσό αυτό. Η Ενάγουσα όφειλε να αναφέρει με λεπτομέρειες πως προέκυψε αυτό το ποσό με αναφορά σε τι αυτό συνιστά είτε σε χρεώσεις για δωμάτιο είτε σε ποτό και φαγητό και να αποδείξει την κάθε εγγραφή και χρέωση. Ελλείπουν παντελώς από το δικόγραφο της Ενάγουσας οιεσδήποτε λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών της ενώ παράλληλα καμία μαρτυρία προφορική ή άλλως πως δόθηκε ενώπιον μου για το πώς προέκυψε αυτό το ποσό πέραν της γενικής αναφοράς περί του ότι αφορά την διαφορά από τις τιμές του ξενοδοχείου των εναγόμενων με αυτού που τελικά έλαβε χώρα το συνέδριο. Επιπλέον και προς απόδειξη του ποσού αυτού που γενικά αναφέρθηκε στην έκθεση απαίτησης η πλευρά της Ενάγουσας παρουσίασε προς απόδειξη του το τεκμήριο 11 και
  1. Το τεκμήριο 11 αποτελεί μια λίστα - κατάλογο με εγγραφές με τίτλο «PRICE DIFFERENCES FOR THE COURT» και στην οποία αναφέρονται σωρεία ονομάτων, προφανώς των πελατών της ενάγουσας που διέμειναν στο ξενοδοχείο κατά το συνέδριο και την ημερομηνία άφιξης και αναχώρησης. Το έγγραφο αυτό ουδόλως επεξηγήθηκε από την ΜΕ1 ενώ η σωρεία εγγραφών που έχει και αναφέρονται με κωδικούς δεν είναι εύκολα αντιληπτές χωρίς διευκρινήσεις και επεξήγηση. Επίσης καμία μαρτυρία δόθηκε για το τεκμήριο 11 σε συσχετισμό με το τεκμήριο 1 το οποίο παρουσιάζει τις υποχρεώσεις των εναγομένων σε σχέση με τον αριθμό των δωματίων. Οφείλω περαιτέρω να σημειώσω ότι το τεκμήριο αυτό που καταχωρήθηκε είναι τουλάχιστον στο μέρος που φαίνεται να αναγράφει τις χρεώσεις του ξενοδοχείου Four Seasons δυσανάγνωστο. Επιπλέον πέραν των τιμών των δωματίων η Ενάγουσα φαίνεται να περιλαμβάνει στο αξιούμενο ως ειδικές αποζημιώσεις ποσό και την διαφορά στις τιμές ποτών και φαγητών (food and beverages) χωρίς όμως να διαχωρίζεται ποιο ποσό αφορά την διαμονή και ποιο άλλες υπηρεσίες. Ενώπιον μου δεν έχει τεθεί καμία μαρτυρία ως προς το ποιος ήταν ο τελικός αριθμός των δωματίων που η Ενάγουσα χρησιμοποίησε για το συνέδριο στο ξενοδοχείο Four Seasons, για πόσα βράδια και πόσα άτομα ενώ δεν παρείχε καμία λεπτομέρεια ως προς τα ποτά και τρόφιμα κατ' άτομο και ημέρα. Ως έχω αναφέρει το τεκμήριο 11 δεν αποτελεί έγγραφο το οποίο από μόνο του να μπορεί να αποδείξει με την αυστηρότητα που απαιτείται τις ειδικές ζημιές με αναφορά στο ποιο θα ήταν το τελικό ποσό που θα χρέωνε με τις ίδιες υπηρεσίες και με βάση την συμφωνία το ξενοδοχείο των εναγόμενων και πως τελικά χρέωσε για τις ίδιες υπηρεσίες το Four Seasons ούτως ώστε να προκύπτει ξεκάθαρη η ζημιά. Η εικόνα που παρουσιάζεται ως προς τις ειδικές ζημιές είναι ασαφής και δεν πληροί τις απαιτήσεις της νομολογίας η οποία επιτάσσει όπως οι ειδικές ζημιές όχι μόνο τίθενται με λεπτομέρειες στα δικόγραφα αλλά επίσης αποδεικνύονται αυστηρά με θετική μαρτυρία. Επιπλέον με το τεκμήριο 11 ο ΜΕ2 παρουσίασε το τεκμήριο 17 προς απόδειξη των ζημιών της Ενάγουσας. Ούτε με το τεκμήριο αυτό καταλήγω ότι η Ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τις ειδικές ζημιές που αξιώνει. Το τεκμήριο 17 αποτελεί αντίγραφο εγγράφου που φέρει τον τίτλο SUMMARY ACCOUNT, δεν φέρει καμία υπογραφή και σφραγίδα και φέρει εγγραφές για το σύνολο της διαμονής και το σύνολο των ποτών και τροφίμων για τις ημερομηνίες 7 και 8 Μαρτίου. Ενώ αναφέρεται τουλάχιστον ως προς την διαμονή η αναφορά σε ποσό as per statement καμιά τέτοια κατάσταση δεν παρουσιάστηκε ή τιμολόγιο ή έστω και ανάλυση των ποσών αυτών. Καμία απόδειξη περαιτέρω για το καταβληθέν ποσό. Επιπλέον το τεκμήριο αυτό συνιστά την χρέωση του ξενοδοχείου προς την Ενάγουσα και δεν έχει σχέση με τις τιμές που με βάση την συμφωνία τεκμήριο 1 θα χρέωναν οι εναγόμενοι την Ενάγουσα. Βεβαίως αναφέρω ότι το τεκμήριο αυτό παρουσιάζει το συνολικό ποσό που το ξενοδοχείο Four Seasons χρέωσε ήτοι ΛΚ.45,538,80σ ενώ ο ίδιος ο ΜΕ2 ανάφερε ότι τις χειρόγραφες σημειώσεις που κατά τον ίδιο αναφέρουν το ποσό που καταβλήθηκε και το εναπομείναν τις ενέγραψε ο ίδιος. Κανένα επίσημο έγγραφο που φαίνεται να προέρχεται από το λογιστήριο του ξενοδοχείου αυτού παρουσιάστηκε. Πέραν της μη δικογράφησης των ειδικών ζημιών με βάση την νομολογία, την απουσία μαρτυρίας για την απόδειξη αυτών με θετικό τρόπο η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει ότι το ποσό αυτό που οφειλόταν ως υπόλοιπο το 2007 συνεχίζει μέχρι σήμερα ως χρέος να υφίσταται. Ο ΜΕ2 ανάφερε ότι δεν γνωρίζει εάν αυτό το χρέος λογιστικά ακόμα υπάρχει αλλά ο ίδιος το έχει στο αρχείο του και περιμένει να πληρωθεί. Επομένως η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει ως όφειλε τόσο το ακριβές μέγεθος της ζημιάς της με δικογράφηση των απαραίτητων λεπτομερειών αλλά και ότι αυτή η ζημιά, την οποία η ίδια μέχρι σήμερα δεν κατέβαλε, συνεχίζει να υφίσταται. Με αναφορά στο σύγγραμμα Mc Gregor στο οποίο ανωτέρω παρέπεμψα αναφέρω ότι σε περίπτωση αποτυχίας απόδειξης της ζημιάς υπάρχει η δυνατότητα επιδίκασης ονομαστικών αποζημιώσεων. Έχω ήδη καταλήξει ότι οι εναγόμενοι παράνομα τερμάτισαν την συμφωνία των με την Ενάγουσα ενώ η Ενάγουσα δεν έχει αποδείξει τη ζημιά της σύμφωνα με τη νομολογία όπου αποδεικνύεται η ευθύνη του εναγόμενου αλλά ο ενάγων αποτυγχάνει να αποδείξει τη ζημιά του, αυτό που δικαιούται είναι ονομαστικές αποζημιώσεις (nominal damages). Σχετική είναι η απόφαση στην Galatariotis Telecommunications Ltd v. Σιουκιούρογλου κ.ά. Πολ. Έφεση 12163, ημερ. 21.1.
  2. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει και τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως έχουν ανωτέρω αναφερθεί καταλήγω ότι η Ενάγουσα δικαιούται μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις τις οποίες καθορίζω στο ποσό των 100 Ευρώ. Σημειώνω ότι καμία μαρτυρία έχει προσφερθεί στο κατά πόσο και γιατί η Ενάγουσα δικαιούται τιμωρητικές η παραδειγματικές αποζημιώσεις τις οποίες αξιώνει με βάση την έκθεση απαίτησης της και ως εκ τούτου δεν κρίνω εύλογο να επιδικάσω. Με βάση την απόφαση Γιαννάκης Ερωτοκρίτου εναντίον Ειρήναρχου Θεοδώρου και άλλης
(1997)1 ΑΑΔ 1800 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «.Ανεξάρτητα από οποιαδήποτε άλλη επιφύλαξη, καθίσταται σαφές, και στις δύο αποφάσεις, ότι η δυνατότητα επιδίκασης τιμωρητικών αποζημιώσεων περιορίζεται σε περιπτώσεις αστικών αδικημάτων. Οι περιπτώσεις, στις οποίες μπορεί να διαταχθούν τιμωρητικές αποζημιώσεις, σύμφωνα με τη θεμελιακή Αγγλική απόφαση Rookes v. Barnard [1964] 1 All E. R. 367, είναι οι ακόλουθες τρεις όπως διευκρινίζεται στην Papakokkinou (σελ. 75). "(
  1. a)Civil wrongs resulting from the use of oppressive and unconstitutional conduct by servants of the Crown. (
  2. b)Civil wrongs committed in gross disregard to the rights of the injured party, perpetrated in circumstances calculated to yield profit to the perpetrator, and (
  3. c)where the statute expressly permits award of exemplary damages." (Ελληνική μετάφραση, ελεύθερη.) "(α) Αστικά αδικήματα τα οποία προκύπτουν από τη χρήση καταπιεστικής και αντισυνταγματικής συμπεριφοράς από λειτουργούς του Στέμματος (νοείται του δημοσίου). (β) Αστικά αδικήματα τα οποία διαπράττονται με πλήρη αδιαφορία για τα δικαιώματα του ζημιωθέντος μέρους και τα οποία διενεργούνται κάτω από συνθήκες που αποβλέπουν στον προσπορισμό κέρδους από τον αδικοπραγούντα. (γ) Όπου ο νόμος ρητά επιτρέπει την επιδίκαση παραδειγματικών αποζημιώσεων. .. Οι αρχές που διέπουν την επιδίκαση τιιμωρητικών ή παραδειγματικών αποζημιώσεων (exemplary damages), αποσαφηνίστηκαν στην Rookes v. Barnard και επαναβεβαιώθηκαν στην Cassel & Co Ltd v. Broome [1972] 1 All E.R. 801. Όπως εξηγείται στην απόφαση του Λόρδου Devlin στη Rookes (ανωτέρω), οι αποζημιώσεις σε αστικά αδικήματα δεν ήταν αυστηρά προκαθορισμένες. Τις διέκρινε πάντοτε στοιχείο ρευστότητας (at large). Εφόσον η αδικοπραγία ήταν ειδεχθής, στο βαθμό που να δικαιολογεί την τιμωρία του αδικοπραγούντος, μπορούσε να καταδικασθεί σε τιμωρητικές αποζημιώσεις. Δεν θα διαπραγματευθούμε τις προϋποθέσεις για την επιδίκαση τέτοιων αποζημιώσεων. Σημειώνουμε μόνο ότι εξαρχής η εξουσία για την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων είχε ταυτιστεί με τη διάπραξη αστικών αδικημάτων. (Βλ. Wilkes v. Wood [1763] Lofft. 1. Huckle v. Moncy [1763] 2 Wils. 205. Tullidge v. Wade [1769] 3 Wils. 18. Leith v. Pope [1779] 2 Wm. Bl. 1327. Merest v. Harvey
(1814)5 Taunt.
  1. Sears v. Lyons [1818] 2 Stark.
  2. Williams v. Currie [1845] 1 C.B.
  3. Emblen v. Myers [1860] 6 H. & N. 54.) .>» Βεβαίως και προτού καταλήξω αναφέρω ότι με τα πιο πάνω ευρήματα σημασία έχει και το θέμα των εξόδων. Σύμφωνα με τη νομολογία Galatariotis που παρέπεμψα ανωτέρω και επίσης Παπακόκκινου κ.α. ν. Θεοδότου
(1991)1 ΑΑΔ 379, 384) σε περιπτώσεις που επιδικάζονται μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να στερήσει τον ενάγοντα των εξόδων του ή ακόμα και να τον καταδικάσει στην πληρωμή των εξόδων της άλλης πλευράς. Περαιτέρω στην απόφαση Χαράλαμπος Χριστοφόρου εναντίον Ευριπίδη Ρούμπα,
(2010)1 Α.Α.Δ. 754, στο ζήτημα των εξόδων, «Ο ενάγων υπέρ του οποίου επιδικάζονται ονομαστικές και μόνο αποζημιώσεις δεν δύναται να θεωρηθεί στη συνήθη ορολογία ως «επιτυχών» ενάγων (διάδικος).» Στην παρούσα υπόθεση όμως και με δεδομένη την κατάληξη μου περί του ότι η Ενάγουσα δεν ήταν υπαίτια της παράβασης της συμφωνίας και ενόψει και της κατάληξης περί μη νόμιμου τερματισμού της σύμβασης από πλευράς των εναγόμενων αποφάσισα να μην την καταδικάσω στα έξοδα. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας για το ποσό των €100= ως ονομαστικές αποζημιώσεις. Σε σχέση με τα έξοδα η κάθε πλευρά να καταβάλει τα δικά της. (Υπ.) ............................................... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.