ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΟΥΜΙΝΙΑ ΛΤΔ ν. Σωτήρης Πελεκάνος, Αρ. Αγωγής: 3328/10, 20/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 3328/10 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΟΥΜΙΝΙΑ ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Ενάγουσα και Σωτήρης Πελεκάνος, εκ Λεμεσού Εναγομένου ------------------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 20 Μαρτίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κος. Φασουλιώτης για Χρίστος Πουργουρίδης & Σία Για τον Εναγόμενο: κος. Mc Bright για Chrysses Demetriades & Co LLC Α Π Ο Φ Α ΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε στις 1/07/2010 και αφορά την αξίωση της Ενάγουσας εναντίον του εναγομένου για ποσό εκ €17.135,00, πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα ως οφειλόμενο από συμφωνία εκτέλεσης εργασιών και συγκεκριμένα κατασκευής στεγάστρων από αλουμίνιο, χρώμα φυσικό σε 2 κατοικία του εναγόμενου. Η ενάγουσα στην παρούσα αγωγή είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με την εκτέλεση υδραυλικών εργασιών και εργασιών αλουμινίου. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης της ο εναγόμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και/ήτο πρόσωπο που δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 384, Φ/Σχ.54/51, επί της οδού Δαναών αρ.2, στον Ποταμό Γερμασόγειας στην Λεμεσό και εντός του οποίου βρίσκονται 2 κατοικίες. Ο εναγόμενος αποτάθηκε στην Ενάγουσα και ζήτησε προσφορά για την κατασκευή στεγάστρων από αλουμίνιο. Η ενάγουσα στις 17/6/2009 εξέδωσε επ' ονόματι του εναγόμενου προσφορά η οποία έγινε αποδεκτή με αρχικό ποσό εκ €11.600=, πλέον ΦΠΑ και περαιτέρω έκπτωση εκ €1.100=. Μετά από προφορική συμφωνία των διαδίκων περί τον Ιούνιο του 2009, η Ενάγουσα ανέλαβε και εκτέλεσε τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2009 και παρέδωσε τις εργασίες στις δύο κατοικίες και χρέωσε τον εναγόμενο το συμφωνηθέν και εύλογο ποσό των €10.500= πλέον το ΦΠΑ ήτοι συνολικό ποσό εκ €12.075=. Περαιτέρω είναι η θέση της ενάγουσας ότι κατόπιν οδηγιών και/ή εντολών του εναγόμενου εκτέλεσε τον Νοέμβριο του 2009 στις ανωτέρω αναφερόμενες κατοικίες επιπρόσθετες εργασίες για τις οποίες χρέωσε τον εναγόμενο το συμφωνηθέν και / ή εύλογο ποσό των €4.400= πλέον το ΦΠΑ ήτοι συνολικό ποσό εκ €5.060,00=. Η Ενάγουσα αναφέρει στην έκθεση απαίτησης της ότι παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις προς τον εναγόμενο να εξοφλήσει το συνολικά οφειλόμενο ποσό των €17.137,00= αυτός παρέλειψε και/ή αρνήθηκε να πληρώσει και το ποσό αυτό οφείλεται μέχρι και σήμερα. Ο εναγόμενος με την Έκθεση Υπεράσπισης του αρνείται τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης. Παραδέχεται την ιδιότητα της Ενάγουσας και την δική του και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η αναφερόμενη στην παράγραφο 3 προσφορά δόθηκε όμως διευκρινίζει ότι αυτή εκτός από την κατασκευή των στεγάστρων περιλάμβανε και την κάλυψη τους με plexiglass και αυτή η επικάλυψη δεν αποτέλεσε επιπλέον συμφωνία. Σύμφωνα με τον εναγόμενο η προσφορά που δόθηκε στις 17/6/2009 για ποσό €10.500= πλέον ΦΠΑ την οποία και αποδέχτηκε περιλάμβανε το σύνολο των εργασιών. Σύμφωνα με τον εναγόμενο οι εργασίες ήταν ρητός και / ή εξυπακουόμενος όρος ότι θα εκτελούνταν με επιμέλεια και επιδεξιότητα. Κατά ή περί τον Αύγουστο του 2009 ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι μετέβηκε στο εργοστάσιο της Ενάγουσας και του υποδείχθηκαν διάφορα είδη και χρωματισμοί plexiglass και όταν επέλεξε αυτό της αρεσκείας του έδωσε οδηγίες στην Ενάγουσα για την τοποθέτηση του στο στέγαστρο αλουμινίου. Η μοναδική συμφωνία που παραδέχεται ο εναγόμενος είναι η αρχική η οποία σύμφωνα με τον ίδιο περιλάμβανε το σύνολο του έργου, ως το χαρακτηρίζει, το οποίο περιλάμβανε τόσο την κατασκευή των στεγάστρων όσο και την κάλυψη τους με το υλικό plexiglass. Το έργο παραδόθηκε καθυστερημένο περί τα τέλη Οκτωβρίου 2009 και/ή αρχές Νοεμβρίου 2009 χωρίς να έχει εκτελεστεί πλήρως με αποτέλεσμα να μην είναι μέχρι σήμερα ολοκληρωμένο. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ουδέποτε συμφώνησε για επιπλέον κόστος αναφορικά με την κάλυψη των στεγάστρων αλλά όλες οι εργασίες περιλαμβάνονταν στην αρχική προσφορά. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται επίσης ότι αμέσως και/ή σύντομα μετά την παράδοση του έργου και μετά τις πρώτες βροχές παρουσιάστηκαν προβλήματα στο έργο και ο ίδιος ενημέρωσε την Ενάγουσα. Αντιπρόσωποι και/ή ο Διευθυντής της Ενάγουσας επισκέφθηκαν το έργο, τους υποδείχθηκαν τα προβλήματα και/ή οι κακοτεχνίες, τις παραδέχθηκαν και τότε για πρώτη φορά η Ενάγουσα αξίωσε επιπρόσθετη αμοιβή για την κάλυψη του στεγάστρου αλουμινίου με plexiglass. Τόσο προφορικά όσο και με επιστολή του ημερ.2/2/2010 ο εναγόμενος κάλεσε την Ενάγουσα να αποκαταστήσει τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, να διορθώσει τις κακοτεχνίες και να ολοκληρώσει το έργο και ισχυρίζεται ότι κανένα ποσό δεν οφείλει στην Ενάγουσα. Επιπλέον με την υπεράσπιση και άρνηση της αξίωσης της Ενάγουσας ό εναγόμενος ισχυρίζεται αμέλεια και παράβαση των νομίμων καθηκόντων της Ενάγουσας στην εκτέλεση του έργου, για την οποία δίδει και λεπτομέρειες ενόψει των οποίων ισχυρίζεται ότι το plexiglass που τοποθετήθηκε καταστράφηκε λόγω της παραμονής των νερών της βροχής τα οποία δεν μπορούσαν να απομακρυνθούν. Επίσης, ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να απευθυνθεί στο Ε.Τ.Ε.Κ για να διορίσει πραγματογνώμονα για την ετοιμασία έκθεσης και επιπρόσθετα έχει απευθυνθεί σε επαγγελματίες και εργολάβους για την αποκατάσταση και επιδιόρθωση του έργου το οποίο δεν εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο προοριζόταν. Δίδει λεπτομέρειες ειδικών ζημιών για το συνολικό ποσό των €8.500= ποσό το οποίο ανταπαιτεί πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα. Με την απάντηση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, η ενάγουσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς του εναγομένου και εμμένει στους ισχυρισμούς της εκτός όπου προβαίνει σε ρητή παραδοχή. Επιμένει στο περιεχόμενο της αρχικής προσφοράς και στο ότι αυτή δεν περιλάμβανε την κάλυψη των στεγάστρων με plexiglass. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι όλες οι συμφωνηθέντες εργασίες εκτελέσθηκαν με την πρέπουσα επιμέλεια χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Από τις έγγραφες προτάσεις και τις δικογραφημένες θέσεις αμφότερων των διαδίκων προκύπτει ότι τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής τα ακόλουθα: α) Ποιους όρους περιλάμβανε η συμφωνία των μερών με βάση την προσφορά για την κατασκευή των επίδικων στεγάστρων με αναφορά στα υλικά και συγκεκριμένα κατά πόσο στην προσφορά αυτή περιλαμβανόταν ή όχι η επικάλυψη με το υλικό που στο εξής θα καλείται, plexiglass. β) Κατά πόσο η επικάλυψη με plexiglass αποτέλεσε αντικείμενο μεταγενέστερης συμφωνίας. γ) Κατά πόσο υπάρχουν οποιεσδήποτε κακοτεχνίες, το κόστος αυτών και γενικά κατά πόσο ο εναγόμενος δικαιούται στις αξιώσεις του στην ανταπαίτηση του. ΠΡΟΣΦΕΡΘΕΙΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΙΚΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατόπιν της κοινής θέσης των συνηγόρων των διαδίκων ενόψει της ανταπαίτησης καθορίστηκε ο τρόπος διεξαγωγής της διαδικασίας ως ακολούθως: - Για σκοπούς απόδειξης της απαίτησης της η Ενάγουσα κάλεσε 1 μάρτυρα τον τον κ. Χριστάκη Αντωνίου, διευθυντή της (ΜΕ1). - Ακολούθησε η πλευρά της υπεράσπισης η οποία για την προώθηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης παρουσίασε 3 μάρτυρες, τον Σωτήρη Πελεκάνο εναγόμενο (ΜΥ1), τον Κυριάκο Χατζήπαπα (ΜΥ2) και τον Γρηγόρη Ποιηταρίδη (ΜΥ3). - Με την ολοκλήρωση της υπόθεσης της υπεράσπισης και ανταπαίτησης ενόψει και της διαδικασίας εκδίκασης που συμφωνήθηκε από τους συνηγόρους κλήθηκε από πλευράς Εναγόντων - ως ανταπαιτήσεως εναγόμενος ένας μάρτυρας υπεράσπισης στην ανταπαίτηση ο Μαρίνος Παναγιωτίδης (ΜΥΑ 1). Ολόκληρη η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου, έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο συνεπώς δεν κρίνω απαραίτητο για σκοπούς της παρούσας απόφασης να αναφερθώ σε αυτή λεπτομερώς. Θα γίνει αναφορά σε αυτή κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της και θα διαφανούν και οι θέσεις των μερών. Εκείνο το οποίο όμως μπορεί να λεχθεί και προκύπτει από την ενώπιον του Δικαστηρίου προσαχθείσα μαρτυρία, είναι ότι ενώ οι διάδικοι συμφώνησαν για την κατασκευή κάποιων στεγάστρων υπήρξε διαφωνία ως προς το ακριβές περιεχόμενο της και συγκεκριμένα τι ακριβώς περιλάμβανε η κατασκευή με αναφορά στην επικάλυψη της με το υλικό Plexiglass με αποτέλεσμα να υπάρχουν εκατέρωθεν ισχυρισμοί αναφορικά με τα πιο πάνω επίδικα θέματα τα οποία καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει επιπλέον με την ανταπαίτηση περί κακοτεχνιών. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες κατά την κατάθεση τους στο Δικαστήριο από το εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι εν λόγω μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο τόσο της προφορικής τους μαρτυρίας όσο και της έγγραφης μαρτυρίας που οι ίδιοι κατέθεσαν στο Δικαστήριο και έχω υπόψη μου και τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα (βλ. Χρίστου v. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676 και Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Αυξεντίου v. Διγκλη
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454 ). O M.E.1, διευθυντής και μέτοχος των Εναγόντων, αναφέρθηκε στην επιχείρηση που διατηρεί από τον Μάρτη του 1977 με αντικείμενο τις εργασίες κατασκευής αλουμινίων. Αναφέρθηκε σε μεγάλα έργα που εκτέλεσε και κατέθεσε σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα γραπτή δήλωση συμφώνως του Νόμου περί αποδείξεως (Τεκμήριο 1). Περί τον Ιούνιο του 2009 ο εναγόμενος του ζήτησε να υποβάλει προσφορά για κατασκευή πέντε στεγάστρων από αλουμίνιο σε φυσικό χρώμα για το συνολικό ποσό των €10.500= πλέον ΦΠΑ ήτοι σύνολο €12.075.Η αρχική τιμή ήταν €11.660 πλέον ΦΠΑ αλλά παραχώρησε έκπτωση €1.160= με την προσφορά να διαμορφώνεται σε €10.500= πλέον ΦΠΑ. Δυνάμει της πιο πάνω προσφοράς η Ενάγουσα στην κατασκευή και τοποθέτηση στις κατοικίες του εναγομένου κατά τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2009 πέντε στεγάστρων από αλουμίνιο σε φυσικό χρώμα με διαστάσεις 2,40μ. χ 4,30μ, 3,05μ χ 4,55μ, 3,25μ χ 5,00μ, και 2 τεμάχια 3,40μ χ 4,10μ. Μετά την παράδοση των στεγάστρων ο εναγόμενος του ζήτησε όπως καλύψουν τα στέγαστρα με πολυκαρβουνικό φύλλο (plexiglass) 10mm μαζί με όλα τα εξαρτήματα και χολέτρες από αλουμίνιο. Τον Νοέμβριο του 2009 η ενάγουσα εκτέλεσε και αυτή την εργασία η οποία ήταν επιπρόσθετη της αρχικά συμφωνηθείσας έναντι αμοιβής €4.400 πλέον ΦΠΑ ήτοι σύνολο €5.060=. Ο εναγόμενος επικαλούμενος αβάσιμες δικαιολογίες αρνήθηκε να πληρώσει οιοδήποτε εκ των 2 ποσών. Οι εργασίες εκτελέστηκαν χωρίς οιεσδήποτε κακοτεχνίες ενώ ο εναγόμενος απολαμβάνει τις κατασκευές αυτές εδώ και 7 χρόνια. Ο ΜΕ1 κατάθεσε ως Τεκμήρια την προσφορά για τα στέγαστρα αλουμινίων ημερ.17/6/2009 (Τεκμήριο 2), την προσφορά για τις extra εργασίες ημερ.4/2/2010 (Τεκμήριο 3). Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο σκοπός της κατασκευής των στεγάστρων ήταν για σκίαση στα 2 γκαράζ που είχε από κάτω καθότι ήταν επιθυμία του ενοικιαστή του εναγόμενου. Στην προσφορά τεκμήριο 2 δεν αναγράφονται άλλο όροι αλλά κατόπιν προτροπής του εναγόμενου παράγγειλε τα υλικά από την Muskita καθότι ως του είπε ο εναγόμενος γνώριζε τον κο. Μουσκή και θα έφερνε τα υλικά πιο γρήγορα. Ο εναγόμενος ήθελε την κατασκευή πριν τον Αύγουστο αλλά λόγω των αδειών του καλοκαιριού του είπε ότι θα καθυστερούσαν τα υλικά. Στην ερώτηση κατά πόσο η συμφωνία περιλάμβανε και την επικάλυψη με plexiglass αλλά δεν περιλήφθηκε στην συμφωνία ως οι άλλοι όροι όπως η ημερομηνία έναρξης των εργασιών ο ΜΕ1 απάντησε ότι όταν πήγε να μετρήσει για να δώσει την προσφορά του ο εναγόμενος τον πήρε να δει ένα άλλο σκίαστρο στην περιοχή Μερσινιές. Το στέγαστρο που του υπέδειξε διαπίστωσε ότι ήταν επίσης δική του δουλειά οπότε του είπε ότι αντιλήφθηκε τι ακριβώς επιθυμεί να εκτελέσει. Ως κατασκευαστής εκτελεί εργασίες που του ζητούνται ενώ ανέφερε ότι την προσφορά την απέστειλε στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Μήλιου Παπαδόπουλου ως του ζήτησε ο εναγόμενος και ουδέποτε του ανέφερε ότι επιθυμεί να καλύπτει και τα νερά. Το plexiglass δεν περιλαμβάνεται στην προσφορά και αποτελεί επιπλέον εργασία η οποία θα πρέπει να ζητηθεί. Επέμεινε ότι ο ίδιος εκτέλεσε την εργασία που συμφωνήθηκε ως το δείγμα που του υποδείχθηκε. Ο ΜΕ1 επέμεινε ότι μετά την ολοκλήρωση των στεγάστρων με βάση την αρχική προσφορά ο εναγόμενος του είπε ότι η ενοικιάστρια του κάνει παράπονα και θέλει και κάλυψη για να μην μπαίνουν νερά οπότε και επισκέφθηκε το εργοστάσιο τους, του υπέδειξαν διάφορα υλικά επέλεξε το συγκεκριμένο. Αρνήθηκε ότι ο εναγόμενος επισκέφθηκε το εργοστάσιο τους τον Αύγουστο για την επιλογή του υλικού καθότι τον μήνα αυτό το εργοστάσιο είναι κλειστό λόγω θερινών διακοπών. Υπεύθυνος για την κατασκευή των στεγάστρων ήταν ό ίδιος ο οποίος επέβλεπε τις εργασίες. Δεν ετοιμάστηκε κάποιο σχέδιο καθότι ο εναγόμενος του υπέδειξε τι ακριβώς ήθελε ενώ επειδή πρόκειται για ελαφριά κατασκευή δεν χρειάζεται κάποια μελέτη. Στις περιπτώσεις δε που χρειάζεται μελέτη και σχέδια αυτά ετοιμάζονται από τους αρχιτέκτονες των πελατών. Ο αρχιτέκτονας του εναγόμενου δεν έδωσε οιεσδήποτε προδιαγραφές. Η επικάλυψη με το υλικό ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο και κανένα παράπονο δεν υποβλήθηκε παρά μόνο όταν ο ίδιος ζήτησε να πληρωθεί. Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής επισκέφθηκε το έργο όταν του ζήτησε ο εμπειρογνώμονας του ΕΤΕΚ που διορίστηκε αλλά ουδέποτε παραδέχθηκε την ύπαρξη οιονδήποτε κακοτεχνιών. Ο ΜΕ1 αναγνώρισε την επιστολή ημερομηνίας 2/2/2016 την οποία του απέστειλε ο εναγόμενος και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Η επιστολή αυτή στάλθηκε 2 μέρες πριν την αποστολή της χρέωσης για τις επιπλέον εργασίες. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι το τεκμήριο 3 το έδωσε ο ίδιος προσωπικά στον εναγόμενο τον Νοέμβριο όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες και η ημερομηνία 04/02/2010 που αναφέρεται είναι η ημερομηνία εκτύπωσης του από τον υπολογιστή. Αρνήθηκε ότι παρέδωσε το τεκμήριο 3 εκδικητικά μετά την λήψη της επιστολής τεκμήριο
- Σε σχέση με την κατασκευή αναφέρει ότι ο σκοπός αρχικά δεν ήταν να επικαλυφθούν με υλικό plexiglass και τα τοποθέτησαν στο σημείο που τους υπέδειξε ο ιδιοκτήτης, 4 - 5 πόντους κάτω από το δοκό. Όταν αργότερα ήθελε να τα καλύψει με το υλικό δεν ήθελε να εξέχει γι' αυτό και έβαλαν αλουμίνιο για να έρθει στο ύψος του δοκού. Έπραξε ως οι οδηγίες του εναγόμενου. Στην υποβολή ότι τοποθετήθηκε το υλικό με λάθος κλίση με αποτέλεσμα να εισέρχονται νερά ο ΜΕ1 απάντησε ότι σε αρκετά σχέδια οι αρχιτέκτονες τοποθετούν το υλικό ακόμα και ίσιο ή με κλίση 1%. Η τοποθέτηση ήταν ορθή και γι' αυτό ακόμα οι κατασκευές βρίσκονται στην θέση τους στην οικία του εναγόμενου. Ο ΜΕ1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα. Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε με ειλικρίνεια καταλήγω και απλότητα χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις επί των επίδικων και αμφισβητούμενων ζητημάτων. Εξήγησε με πάσα λεπτομέρεια το τί είχε διαμειφθεί και συμφωνηθεί με τον εναγόμενο ενώ η θέση του ότι πριν την κατάληξη σε συμφωνία του υποδείχθηκε από τον εναγόμενο όμοιου τύπου κατασκευή με αυτήν που επιθυμούσε η οποία δεν είχε επικάλυψη με plexiglass παρέμεινε αναντίλεκτη κατά την αντεξέταση. Τα όσα ανέφερε σε σχέση με τα Τεκμήρια 3 και 4 και ιδιαίτερα τις ημερομηνίες αυτών δεν κρίνω ότι πλήττουν την αξιοπιστία του αντίθετα μάλιστα είναι ενδείξεις της σχέσης που φαίνεται να υπήρχε μεταξύ των διαδίκων. Σημειώνω ότι παρά την σύναψη συμφωνίας περί τον Ιούνιο του 2009 η Ενάγουσα φαίνεται να ολοκλήρωσε τις εργασίες και μετά να ζήτησε να πληρωθεί ως εκ τούτου δεν αποκλείεται να είχε συμβεί το ίδιο και με την επικάλυψη με το υλικό. Σε κάθε περίπτωση και σε συνδυασμό με το ότι ο τύπος της κατασκευής είχε υποδειχθεί από τον εναγόμενο δεν μπορώ να παραλείψω ότι και το τεκμήριο 2 παρουσιάζει συγκεκριμένες εργασίες και πουθενά σε αυτό αναφέρεται η κάλυψη με οιοδήποτε υλικό. Σημειώνω ότι πέραν της προσφοράς που δόθηκε, αποδεκτή και από τις 2 πλευρές, καμία άλλη γραπτή συμφωνία καταρτίστηκε και οι ακριβείς όροι και περιεχόμενο της προφορικής συμφωνίας των μερών για το υπό εκτέλεση έργο θα πρέπει να προκύψει μέσα από την αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων τους. Κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 παρατηρώ ότι δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ότι η προσφορά τεκμήριο 2 αποστάληκε κατόπιν οδηγιών του εναγόμενου σε αρχιτέκτονα. Εύλογο το ερώτημα που προκύπτει πως ένας επαγγελματίας αρχιτέκτονας ο οποίος μελετά μια δοθείσα προσφορά και στην πρόθεση του πελάτη του είναι και η κάλυψη με συγκεκριμένο υλικό δεν ζητά διευκρινήσεις επ' αυτής όταν πουθενά επί της προσφοράς αναφέρεται η κάλυψη του στεγάστρου με συγκεκριμένο υλικό. Η θέση του μάρτυρα αυτού για το ζήτημα της συμφωνίας που συνάφθηκε από τα μέρη κρίνω ότι ήταν σταθερή και σαφής ως προς το τι ακριβώς περιλάμβανε και τι αργότερα ζητήθηκε ως επιπλέον εργασία. Οι θέσεις του δε αυτές συνάδουν και με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2 ως ανωτέρω ανέφερα. Επί του ίδιου σημείου του περιεχομένου της αρχικής συμφωνίας σημειώνω ότι έχει τεθεί ενώπιον μου και η μαρτυρία των ίδιων των μαρτύρων υπεράσπισης και ανταπαίτησης και συγκεκριμένα του ΜΥ3 ο οποίος με την εμπειρία του στην κατασκευή αυτού του τύπου στεγάστρων δεν έχει αποκλείσει αντίθετα το θεωρεί πιθανό πρώτα να συμφωνήθηκε η εκτέλεση των στεγάστρων από αλουμίνιο και μεταγενέστερα η κάλυψη τους με το plexi - glass. Τα όσα ανέφερε βεβαίως ο ΜΥ3 θα αξιολογηθούν πιο κάτω και εκεί θα διαφανούν τα όσα έθεσε. Περαιτέρω η εκδοχή και θέση του μάρτυρα αυτού περί του ότι η ενοικιάστρια του εναγόμενου παραπονέθηκε για την μη κάλυψη με κάποιο υλικό παρέμεινε επίσης αναντίλεκτη. Σημειώνω ότι πέραν της γενικής υποβολής και θέσης ότι η κάλυψη περιλαμβανόταν στην αρχική προσφορά δεν υποβλήθηκε συγκεκριμένη θέση προς αντίκρουση του ισχυρισμού του μάρτυρα. Βεβαίως ο εναγόμενος έθεσε τις δικές του θέσεις κατά την εξέταση του και οι οποίες θα αξιολογηθούν κατωτέρω. Πέραν του ότι η αξιοπιστία του μάρτυρα στα όσα ανέφερε ανωτέρω δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του και ήταν σταθερός στις πιο πάνω θέσεις του, τα ανωτέρω φαίνεται να συμβαδίζουν με την αρχική προσφορά - τεκμήριο 2 η οποία ως κείμενο είναι σαφής. H θέση που προβλήθηκε στο μάρτυρα ότι εκδικητικά χρέωσε την κάλυψη με το plexiglass δεν συνάδει με την θέση του μάρτυρα που δεν αμφισβητήθηκε ότι του υποδείχθηκε το είδος του στεγάστρου που ήθελε και σε αυτό δεν υπήρχε κάλυψη. Είναι γεγονός όμως και προκύπτει από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού ότι μετά την προσφορά που δόθηκε προς τον εναγόμενο, η οποία είναι ουσιαστικά αποδεκτή και από τον εναγόμενο, ότι δεν ακολούθησε η υπογραφή συμβολαίου στο οποίο να περιλαμβάνεται το ακριβές περιεχόμενο των εργασιών, θα πρέπει ως εκ τούτου το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία να καταλήξει αρχικά στο κατά πόσο στην συμφωνία αυτή περιλαμβανόταν και η επικάλυψη με το συγκεκριμένο υλικό ή αν αυτή αποτέλεσε αντικείμενο επιπρόσθετης εργασίας. Με βάση τα όσα ο ΜΕ1 ανέφερε για την υπόδειξη δείγματος στεγάστρου, τα όσα αναφέρονται επί της προσφοράς, την εκ των υστέρων τοποθέτηση του plexiglass με τον τρόπο που τοποθετήθηκε ενόψει της μη αρχικής πρόθεσης, είναι μια λογική εκδοχή η οποία μπορεί να κριθεί ως αξιόπιστη. Δεν έχω εξάλλου εντοπίσει οιαδήποτε αντίφαση στις απαντήσεις του μάρτυρα αυτού που να καθιστούν την μαρτυρία του έκθετη σε απόρριψη. Βεβαίως τα όσα ανέφερε θα αντιπαραβληθούν και με την λοιπή μαρτυρία που ενώπιον μου τέθηκε. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και να εξάγω ασφαλή συμπεράσματα και ως εκ τούτου την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ως πρώτος μάρτυρας εκ μέρους της υπεράσπισης προσήλθε ο εναγόμενος (ΜΥ1) ο οποίος κατέθεσε ενόρκως και ουσιαστικά προσπάθησε να καταδείξει από την μια ότι η συμφωνία με την Ενάγουσα εξαρχής περιείχε πρόνοια επικάλυψης των στεγάστρων με plexiglass ενώ παράλληλα και από την άλλη ότι οι εκτελεσθείσες εργασίες έχουν κακοτεχνίες και ελαττώματα για τις οποίες δικαιούται αποζημιώσεις. Καταθέτοντας γραπτή δήλωση ο εναγόμενος ανέφερε ότι στις αρχές Μαίου του 2009 ζήτησε από την Ενάγουσα προσφορά για την κατασκευή στεγάστρων με αλουμίνιο με σκοπό την κάλυψη τους με υλικό plexiglass. Στις 17/6/2009 η ενάγουσα του παρέδωσε προσφορά την οποία και αποδέχθηκε για το ποσό των €10.500= πλέον ΦΠΑ. Στις αρχές Αυγούστου του 2009 επέλεξε το υλικό επικάλυψης από το εργοστάσιο της ενάγουσας. Η ενάγουσα ξεκίνησε τις εργασίες τον Αύγουστο του 2009 και δεν τις ολοκλήρωσε ποτέ. Κατά την ημερομηνία παράδοσης των στεγάστρων την ημέρα της παραμονής των Χριστουγέννων του 2009 διαπίστωσε ότι οι εργασίες του έργου ήταν ατέλειωτες και ελαττωματικές και συγκεκριμένα διαπίστωσε ότι τα στέγαστρα λίμναζαν νερά και οι χολέτρες ήταν τοποθετημένες ανάποδα. Την επόμενη ημέρα επικοινώνησε με τον ΜΕ1 ο οποίος επισκέφθηκε το έργο παραδέχτηκε τις κακοτεχνίες και τότε του ανέφερε ότι για να τις επιδιορθώσει θα έπρεπε να καταβάλει πρόσθετο χρηματικό ποσό εισήγηση την οποία ο ίδιος αρνήθηκε. Κάλεσε επανειλημμένα την Ενάγουσα να διορθώσει τις κακοτεχνίες αλλά αυτή παρέλειψε ως εκ τούτου στις 2/2/2010 απέστειλε επιστολή καλώντας την ενάγουσα να προβεί στις απαραίτητες κατά το ίδιο επιδιορθώσεις. Στις 16/2/2010 απέστειλε επιστολή στο ΕΤΕΚ και ακολουθώντας την διαδικασία που καθορίστηκε ζήτησε τον διορισμό ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα Κατέθεσε ως τεκμήρια την αλληλογραφία με το ΕΤΕΚ και την πληρωμή της προκαταβολής για τον διορισμό. Στις 3/5/2011 έλαβε επιστολή από τον Διευθυντή του ΕΤΕΚ με την οποία τον ενημέρωναν ότι διόρισαν πραγματογνώμονα τον Κυριάκο Χατζήπαπα. Στις 19/5/2011 ο πραγματογνώμονας υπέγραψε με τον ίδιο συμφωνία ανάθεσης διεξαγωγής πραγματογνωμοσύνης του ΕΤΕΚ και κάλεσε και την ενάγουσα να είναι παρούσα σε επιτόπια εξέταση. Στις 23/5/2011 η ενάγουσα ενημέρωσε γραπτώς ότι θα παρευρεθεί στην εξέταση με την συνοδεία πολιτικού μηχανικού ο οποίος θα διενεργούσε την δική του αυτοψία. Ο πραγματογνώμονας τελικά διενήργησε 2 επιτόπου αυτοψίες αναφορικά με την ορθότητα του σχεδιασμού και κατασκευής των στεγάστρων και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν κακοτεχνίες τις οποίες αναλύει στην έκθεση του που ετοιμάστηκε τον Αύγουστο του
- Η κατασκευή των στεγάστρων βρίσκεται στην ίδια κατάσταση μέχρι και σήμερα και η ενάγουσα παραλείπει να την διορθώσει. Για την επιδιόρθωση των στεγάστρων έλαβε κοστολόγηση και εκτίμηση από άλλο εργολάβο σύμφωνα με την οποία το κόστος ανέρχεται στις €5.473,99σ. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 ανέφερε ότι πρώτη φορά είδε την κατασκευή σε ένα σπίτι στις Μερσηνιές αλλά όχι ολόκληρο το σκέπαστρο μόνο τον σκελετό χωρίς το plexiglass. Αρνήθηκε ότι η κατασκευή που είδε ήταν ακριβώς ως η προσφορά - τεκμήριο2 αναφέροντας ότι διευκρίνισε στον ΜΕ1 ότι του αρέσει ο σκελετός αλλά θέλει και κάλυψη με plexiglass για να προστατεύονται τα αυτοκίνητα από την βροχή. Τον ΜΕ1 τον είδε πρώτη φορά τον Μάιο στο εργοστάσιο του που το επισκέφθηκε και ζήτησε κατασκευή στεγάστρου από αλουμίνιο με plexiglass. Δεν θυμάται αν επισκέφθηκαν μαζί το σπίτι στις Μερσηνιές λέγοντας «Νομίζω όχι» αλλά ο ΜΕ1 είχε καταλάβει για ποιο σπίτι του μιλούσε καθότι εκείνος εκτέλεσε τις εργασίες. Στην ερώτηση γιατί δεν ζήτησε απευθείας στέγαστρο με plexiglass απάντησε ότι του άρεσε το αλουμίνιο ως υλικό και εξ' αρχής η πρόθεση του ήταν να καλυφθεί με plexiglass και αυτό ζήτησε. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 ο ίδιος ζήτησε μια προσφορά για στέγαστρο από αλουμίνιο ως αυτό που είδαν επιπλέον κάποιο υλικό ανάλαφρο για την κάλυψη. Στο ερώτημα εάν ο ΜΕ1 του πρότεινε το συγκεκριμένο ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν θυμάται ο ίδιος ανέφερε στον ΜΕ1 τις ανάγκες του και ζήτησε προσφορά. Κατά τον ίδιο το ποιος πρότεινε το plexiglass είναι λεπτομέρεια την οποία δεν θυμάται. Ο μάρτυρας αυτός αρνήθηκε την υποβολή ότι ο μόνος λόγος που δεν συζήτησε άλλες επιλογές ήταν γιατί ζήτησε εξαρχής μια ίδια κατασκευή με αυτήν που είδαν στο σπίτι στις Μερσηνιές. Την προσφορά την ζήτησε τον Μάιο και έλαβε αυτήν τον Ιούνιο παρά το ότι ο ιδιοκτήτης του σπιτιού στις Μερσηνιές του είπε ότι ο ΜΕ1 είναι καλός μάστορας αλλά καθυστερεί πολύ. Όταν δόθηκε η προσφορά και συμφώνησαν ο ΜΕ1 του ανέφερε ότι θα ολοκληρώνονταν οι εργασίες πριν τις άδειες του Αυγούστου και πριν κλείσουν. Το τεκμήριο 2, την προσφορά την παρέλαβε ο ίδιος από το εργοστάσιο των Εναγόντων όπου πήγε για να το δεί. Τον αρχιτέκτονα Μίλτο Παπαδόπουλο τον γνωρίζει και κοινωνικά και λόγω συνεργασίας αλλά το τεκμήριο 2 δεν το έθεσε υπόψη του καθότι δεν υπήρχε λόγος. Στην υποβολή ότι ο ΜΕ1 απέστειλε το τεκμήριο 2 με φαξ στον πιο πάνω αρχιτέκτονα, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνωρίζει τι έκανε ο ΜΕ1 ο ίδιος ξέρει ότι παρέλαβε την προσφορά από το εργοστάσιο των Εναγόντων ενώ αρνήθηκε ότι στάλθηκε στον αρχιτέκτονα με δικές τους οδηγίες. Για το γεγονός της μη αναφοράς του υλικού της κάλυψης στο τεκμήριο 2 ο μάρτυρας αυτός επιμένει ότι ως μη ειδικός δεν θεώρησε ότι περιλαμβάνεται. Η συμφωνία έγινε τον Ιούνιο του 2009 αλλά δεν γνωρίζει πότε ξεκίνησαν οι εργασίες παρά το ότι αυτές γίνονταν στην κατοικία του. Αυτό που γνωρίζει ο ίδιος είναι πότε τελείωσαν που ήταν κατά τον ίδιο το ουσιώδες για να τον πληρώσει και να φύγει. Επέμεινε στην άγνοια του για την έναρξη των εργασιών αλλά θυμόταν την ολοκλήρωση τον Δεκέμβριο κοντά στα Χριστούγεννα χωρίς να είναι σίγουρος. Ο μάρτυρας αυτός πέραν την άγνοιας του για τον χρόνο έναρξης των εργασιών δεν θυμάται και πόσο χρόνο αυτές διήρκησαν. Θυμάται αλλοδαπούς εργάτες και μετά από κάποιες μέρες οι εργασίες ολοκληρώθηκαν και εννοεί και με την τοποθέτηση του plexiglass. Τελικώς απαντά ότι μπορεί οι εργασίες να διήρκησαν 4 - 5 ημέρες περιλαμβανομένης και της τοποθέτησης του plexiglass. Το παράπονο του εναγόμενου κατά τον ίδιο είναι ότι με την ολοκλήρωση της κατασκευής ακολούθησε την ίδια ημέρα βροχή με αποτέλεσμα να διαπιστώσει ότι έσταζαν νερά από τα πλαϊνά, οι χολέτρες ήταν ανάποδα τοποθετημένες, λίμναζαν τα νερά και αμέσως ό ίδιος τηλεφώνησε στον ΜΕ1 ο οποίος του είπε ότι θα επισκεφθεί την κατασκευή για να πληρωθεί. Πράγματι πήγε την επομένη και του υπέδειξε τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και του είπε να τις επιδιορθώσει και να πληρωθεί. Τότε ο ΜΕ1 άρχισε να τον απειλεί και να του λέει ότι είναι κουμπάρος του ο Υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς και θα τον καταγγείλει στο ΓΕΦ. Πράγματι υποβλήθηκε καταγγελία στο ΓΕΦ και έγινε διερεύνηση από Συνταγματάρχη για το συμβάν αλλά ο ίδιος δεν τιμωρήθηκε αλλά επηρεάστηκε η καριέρα του. Σημειώνω ότι ο εναγόμενος ως ανέφερε εργάζεται ως αξιωματικός στην Εθνική Φρουρά. Με βάση την γραπτή του δήλωση ο εναγόμενος αναφέρει ότι η βροχή παρουσιάστηκε παραμονή Χριστουγέννων και τηλεφώνησε στον ΜΕ1 την επομένη άρα η όλη επικοινωνία για τις κακοτεχνίες έγινε την ημέρα των Χριστουγέννων. Αρνήθηκε ότι η εκδοχή αυτή δεν ευσταθεί. Ο εναγόμενος αναφέρθηκε στις ενέργειες του για επιδιόρθωση αναφέροντας ότι όταν κατάλαβε ότι ο ΜΕ1 δεν συνεργάζεται και τον κατήγγειλε ξεκίνησε διαδικασίες μέσω του ΕΤΕΚ για τις ζημιές. Δεν διόρισε άλλο τεχνικό να τις φτιάξει καθότι προτιμούσε να τις διορθώσει ο ίδιος που έκανε το έργο. Παρά την πάροδο 7 ετών δεν τις επιδιόρθωσε και δεν φοβάται για την ασφάλεια του. Στο ερώτημα γιατί δεν ζήτησε από κάποιον να τοποθετήσει ορθά τις χολέτρες απάντησε ότι αυτές είναι μέρος του προβλήματος και όχι όλο το πρόβλημα. Την αγωγή την καταχώρησε το 2010 αλλά προσφορά για την επιδιόρθωση (Τεκμήριο 16) έλαβε στις 27/09/
- Για το ζήτημα αυτό ο εναγόμενος απάντησε ότι θεώρησε ότι δεν διορθώνονται οι κακοτεχνίες και θα έπρεπε να ξηλωθούν εξαρχής και να επανατοποθετηθούν γι' αυτό στην ανταπαίτηση του διεκδικεί ποσό €7.000= το οποίο υπολόγισε ο ίδιος ως ποσό που πλησιάζει και το κόστος κατασκευής. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι με βάση το τεκμήριο 16 ο ειδικός του ανέφερε ότι πρέπει να βγουν να διορθωθούν και να επανατοποθετηθούν. Ο εναγόμενος αναγνώρισε ως το υλικό plexiglass το τεκμήριο 17 και υπέδειξε που λιμνάζουν τα νερά. Διευκρίνισε ότι δεν λιμνάζουν στις ενδιάμεσες τρύπες και κενά αλλά πάνω στην επιφάνεια. Από την τοποθέτηση και μετά τα τελευταία χρόνια πέρασαν δύσκολοι χειμώνες με αρκετή βροχή και ανέμους και δεν μπορεί να γνωρίζει πως επηρεάστηκε η κατασκευή. Στην ερώτηση εάν τα στέγαστρα είναι εκεί ο εναγόμενος απαντά ότι δεν τις επιθεώρησε, φαίνεται να είναι εκεί αλλά με τα προβλήματα τους και αρνήθηκε ότι αυτές τοποθετήθηκαν καλότεχνα και χωρίς προβλήματα. Επέμεινε ότι είναι προβληματική η κατασκευή και το plexiglass έχει καεί λόγω της παρόδου του χρόνου και της παραμονής νερών της βροχής. Ο εναγόμενος επίσης αρνήθηκε την υποβολή ότι υπέδειξε στον ΜΕ1 ότι γνωρίζει κάποιον από την Muskita και θα φρόντιζε τα υλικά να έρθουν πιο γρήγορα αναφέροντας ότι αυτή η εκδοχή είναι ψευδής και δεν είναι δυνατό ο ίδιος να γνωρίζει καλύτερα κάποιον προμηθευτή από τον κατασκευαστή. Περαιτέρω αρνήθηκε ότι η κατασκευή ολοκληρώθηκε περί τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο του 2009 και την αποδέχτηκε αδιαμαρτύρητα. Επιπλέον αρνήθηκε την εκδοχή ότι μετά από τις διαμαρτυρίες της ενοικιάστριας του ζήτησε κάλυψη. Στον εναγόμενο υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι δεν ενήργησε βάση των οδηγιών του εμπειρογνώμονα του ΕΤΕΚ απαντώντας ότι απευθύνθηκε στο Δικαστήριο και η υπόθεση πήρε τον δρόμο της. Έχω παρακολουθήσει με πολλή προσοχή τον εναγόμενο κατά την ώρα που κατέθετε στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά κυρίως έλαβα υπόψη μου το περιεχόμενο της μαρτυρίας του. Κρίνω ότι ο εναγόμενος δεν είπε στο Δικαστήριο ολόκληρη την αλήθεια καθώς και τα πλήρη και πραγματικά γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα κατά την συνεργασία του με τους Ενάγοντες. Διαπίστωσα επίσης μια προσπάθεια υπερδιόγκωσης ενδεχόμενων προβλημάτων που παρουσιάζει η κατασκευή. Την πιο πάνω κατάληξη μου την βασίζω στα κάτωθι σημεία τα οποία διαπίστωσα με αναφορά σε ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας αυτού. - Καταρχήν παραπέμπω στο τεκμήριο 2 το οποίο αναφέρει την κατασκευή 5 τεμαχίων με συγκεκριμένες διαστάσεις στεγάστρων από αλουμίνιο σε χρώμα φυσικό. Ο εναγόμενος άφησε την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι πρόκειται για άνθρωπο με αντίληψη και όχι κάποιο πρόσωπο ο οποίος θα μπορούσε να παραπλανηθεί από το περιεχόμενο ενός εγγράφου. Ο εναγόμενος, μέσα και από τον τρόπο που χειρίστηκε την όλη υπόθεση και αναφέρομαι στην επιλογή του να απευθυνθεί απευθείας στο ΕΤΕΚ και να αποστείλει επιστολή για κακοτεχνίες αλλά και με τον τρόπο που γενικότερα έθεσε την δική του εκδοχή ενώπιον μου, δεν έδωσε κανένα στοιχείο ή καμία λογική εξήγηση γιατί στο τεκμήριο 2 που είναι προφανές ότι δεν γίνεται καμία αναφορά σε κάλυψη των στεγάστρων αυτών με plexiglass πράγματι περιλαμβανόταν και κάτι άλλο. Η θέση του ότι αυτή η κάλυψη περιλαμβανόταν δεν βρίσκει υπό τις συνθήκες αυτές έρεισμα στην λογική. Θα ανέμενα από τον εναγόμενο παρακολουθώντας και τον τρόπο που ενήργησε σε όλα τα άλλα ζητήματά να ζητούσε αναθεωρημένη προσφορά στην οποία να καταγράφονται με λεπτομέρεια οι ισχυριζόμενες από τον ίδιο εργασίες που περιλαμβάνονταν στην προσφορά. Αν' αυτού βασίσθηκε στο τεκμήριο 2 στο οποίο όμως είναι προφανές ότι δεν αναφέρεται οτιδήποτε σχετικό με τις εργασίες κάλυψης με το συγκεκριμένο υλικό. Με αναφορά στο ίδιο σημείο εντύπωση και ερωτηματικά προκαλεί η θέση του εναγόμενου ότι στις 17/6/2009 η ενάγουσα του παρέδωσε την προσφορά την οποία και αποδέχθηκε για το ποσό των €10.500= πλέον ΦΠΑ ενώ στις αρχές Αυγούστου του 2009 επέλεξε το υλικό επικάλυψης από το εργοστάσιο της ενάγουσας. Πως είναι δυνατό ο εναγόμενος να επιμένει ότι εξ΄ αρχής μέρος της συμφωνίας με βάση την προσφορά 17/6/2009 αποτελούσε η κάλυψη των στεγάστρων με plexiglass ενώ το υλικό αυτό το επέλεξε μεταγενέστερα ο ίδιος τον Αύγουστο όταν επισκέφθηκε το εργοστάσιο της Ενάγουσας. - Σε σχέση με την θέση του ΜΕ1 ότι κατ' απαίτηση του ίδιου του εναγόμενου απέστειλε την προσφορά σε συγκεκριμένο αρχιτέκτονα η εκδοχή του ΜΥ1 προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Καταρχήν αναφέρει ότι τον αρχιτέκτονα αυτόν τον γνωρίζει και είχαν και συνεργασία παραλείποντας να αναφέρει ποια ακριβώς ήταν αυτή και τι αφορούσε. Ενώ αρνείται ότι έδωσε τέτοιες οδηγίες όπως σταλεί η προσφορά σε αυτόν ταυτόχρονα δεν αμφισβητεί ότι ενδεχομένως να στάλθηκε. Πώς είναι δυνατό όμως ο ΜΕ1 να απέστειλε χωρίς οδηγίες την προσφορά σε κάποιον αρχιτέκτονα ο οποίος μάλιστα κατ' αποδοχή του ΜΥ1 συνεργαζόταν μαζί του. Η εκδοχή αυτή του ΜΥ1 δεν είναι δεν είναι ουσιαστική απάντηση σε αυτήν που έδωσε ο ΜΕ1 περί του ότι του δόθηκαν οδηγίες να σταλεί η προσφορά στον συγκεκριμένο αρχιτέκτονα. Και αποδεχόμενη ως ανωτέρω έθεσα την θέση αυτή του ΜΕ1 γεννάται αυτόματα ένα άλλο ερώτημα, πώς είναι δυνατό ένας αρχιτέκτονας να είδε αυτήν την προσφορά στην οποία καμία αναφορά γίνεται σε κάλυψη με plexiglass και να μην ενημέρωσε τον ΜΥ1 για την έλλειψη αυτή. - Εύλογες απορίες σε σχέση με την αξιοπιστία του ΜΥ1 προκύπτουν και από τα όσα ανέφερε σε σχέση με τον χρόνο εκτέλεσης των εργασιών. Ο ΜΥ1 επανειλημμένα ανέφερε ότι δεν θυμάται πότε ακριβώς ξεκίνησαν οι εργασίες ενώ παράλληλα θυμάται τόσες άλλες λεπτομέρειες περί ζητημάτων που δεν άπτονται της ουσίας των επιδίκων θεμάτων. Επιμένει στην άγνοια του για την έναρξη των εργασιών αλλά θυμάται ότι κατέληξαν σε συμφωνία τον Ιούνιο και επιπλέον ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν περί τα Χριστούγεννα. Σε κάποιο σημείο δε της κυρίως εξέτασης του (Γραπτή δήλωση παράγραφος 6) θυμάται ότι αυτές ολοκληρώθηκαν παραμονή Χριστουγέννων και επιμένει ότι την επόμενη ημέρα ενημέρωσε τον ΜΕ
- Παράλληλα αντεξεταζόμενος αναφέρει ότι όλες οι εργασίες περιλαμβανομένης και της τοποθέτησης του υλικού κάλυψης διήρκησαν 4- 5 μέρες. Πως είναι δυνατό να ανέθεσε σε κάποιον την εκτέλεση έργου τον Ιούνιο του 2009, να μην θυμάται πότε ακριβώς ξεκίνησε η εκτέλεση αλλά να θυμάται ότι αυτές ολοκληρώθηκαν σε 4 - 5 ημέρες και ολοκληρώθηκαν παραμονές Χριστουγέννων του
- Καμία αναφορά έγινε σε καθυστέρηση έναρξης 5 μηνών ενώ εύλογη απορία εγείρεται από την θέση αυτή καθότι εάν αυτές ολοκληρώθηκαν 4 με 5 ημέρες μετά την έναρξη και παραδόθηκαν παραμονή Χριστουγέννων τότε σημαίνει ότι άρχισαν εντός του Δεκεμβρίου του
- Σημειώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση η ανάθεση εργασιών δεν αφορά την εκτέλεση οικοδομής ή άλλου μεγάλου έργου αλλά την εκτέλεση 5 στεγάστρων εντός της αυλής της οικίας που ο εναγόμενος διέμενε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Το γεγονός ότι θυμάται όλα τα γεγονότα με τόση λεπτομέρεια πλην της ημερομηνίας έναρξης προβληματίζει. - Σημειώνω επιπλέον ότι αντεξεταζόμενος ο εναγόμενος ενώ επέμεινε στην άγνοια του για την έναρξη των εργασιών στην γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι οι εργασίες ξεκίνησαν τον Αύγουστο του
- Παράλληλα υπενθυμίζω ότι κατά τον ίδιο οι εργασίες συνολικά διήρκησαν 4 - 5 ημέρες ενώ τις παρέλαβε παραμονές Χριστουγέννων. Οι αντιφατικές αυτές θέσεις του ιδίου που προβάλλονται στην μαρτυρία του προβληματίζουν το Δικαστήριο αναφορικά με την αξιοπιστία του. Βεβαίως για το ίδιο ζήτημα παρατηρώ ότι ενώ ο εναγόμενος προβάλει την θέση ότι οι εργασίες δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ αναφέρεται σε παράδοση των παραμονή Χριστουγέννων. - Σημειώνω επιπλέον με τα ανωτέρω και με αναφορά στο ζήτημα του χρόνου παράδοσης ότι τα όσα ανέφερε προφορικά ενώπιον μου ο εναγόμενος, δεν συνάδουν αντίθετα συγκρούονται και είναι πλήρως αντιφατικά με τις δικογραφημένες στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης, θέσεις του. Συγκεκριμένα και παρά τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου προφορικά ο εναγόμενος στην παράγραφο 6 της υπεράσπισης του αναφέρει ότι η κατασκευή περιλαμβανομένης και της κάλυψης παραδόθηκε κατά ή περί τα τέλη Οκτωβρίου 2009 και/ή αρχές Νοεμβρίου
- Για τις αντιφάσεις μεταξύ μαρτυρίας και δικογράφων και την σημασία αυτών παραπέμπω στην απόφαση στην υπόθεση Σοφοκλής Σοφοκλέους ν. Κυριακής Τσεσμέλογλου,
(2006)1 Α.Α.Δ., 1153 όπου εξετάστηκε το ζήτημα των αντιφάσεων μεταξύ μαρτυρίας και δικογράφου και πως αντιμετωπίζονται από το Δικαστήριο. Περαιτέρω σημειώνω και τα όσα αναφέρθηκαν για το ίδιο ζήτημα στην Κωνσταντινίδης κ.α ν. Τσιρίδη, Πολ. Έφεση 386/2006,
(2009), 1 Α.Α.Δ.
- - Πέραν των ανωτέρω που άπτονται των θέσεων του σε σχέση με την υπεράσπιση στη απαίτηση προβληματισμός εγείρεται και σε σχέση με την ανταπαίτηση που αξιώνει. Με βάση την ανταπαίτηση του αξιώνει ποσό ύψους €7.000= ως κόστος επιδιόρθωσης και/ή αποκατάστασης και/ή ολοκλήρωσης του έργου. Με βάση τα όσα ανέφερε στην μαρτυρία του το ποσό αυτό υπολογίσθηκε από τον ίδιο καθότι υπολόγισε ότι θα έφτανε το κόστος της αρχικής προσφοράς. Με βάση το τεκμήριο 16 το διεκδικούμενο κόστος ανέρχεται στις €5.473,99σ. Σημειώνω ότι το τεκμήριο 16 λήφθηκε από τον εναγόμενο στις 27/09/
- Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο εναγόμενος χωρίς να έχει ενώπιον του οιαδήποτε προσφορά από κάποιον τεχνίτη υπολόγισε ένα ποσό το οποίο ανταξιώνει ενώ εκκρεμούσης της διαδικασίας της ακρόασης και 6 χρόνια μετά την αγωγή ζητά και λαμβάνει προσφορά το ύψος της οποίας διαφέρει από το αξιούμενο. - Ο εναγόμενος από το 2009 και ενώ είχε διαπιστώσει τις σοβαρές κακοτεχνίες στο όλο έργο καμία προσπάθεια καταβάλλει για να διερευνήσει το ακριβές κόστος επιδιόρθωσης των ισχυριζόμενων ζημιών οι οποίες μάλιστα κατά τον ίδιο εντοπίστηκαν και από ΕΤΕΚ και προβαίνει αυθαίρετα σε δικούς του υπολογισμούς χωρίς ο ίδιος να έχει γνώση για αυτό το κόστος έκαστης εργασίας αναφέροντας με προχειρότητα ένα ποσό στην ανταπαίτηση του. - Περαιτέρω, η μαρτυρία του παρουσιάζει αντιφάσεις σε καίρια και ουσιαστικά ζητήματα. Για παράδειγμα η θέση του περί της σοβαρότητας των κακοτεχνιών και της ακαταλληλότητας του έργου δεν συνάδει με την παράλειψη του να τα επιδιορθώσει μέχρι και σήμερα. Ο εναγόμενος δεν έχει αμφισβητήσει ότι από το 2010 και μέχρι σήμερα τα στέγαστρα βρίσκονται τοποθετημένα στην οικία του και χρησιμοποιούνται. Η σοβαρότητα των κακοτεχνιών και η ακαταλληλότητα λογικά θα οδηγούσε τον εναγόμενο στην άμεση επιδιόρθωση τους και ενδεχομένως στην αξίωση της ζημιάς του από την Ενάγουσα. Αντ' αυτού εκτός από τον διορισμό εμπειρογνώμονα από το ΕΤΕΚ, δεν ενεργεί με οιοδήποτε άλλο τρόπο αφήνοντας να παρέλθουν 7 έτη από τότε και ενώ σημειώνω ως δεν έχει αμφισβητηθεί χωρίς να καταβάλει οιοδήποτε ποσό από αυτό που συμφωνήθηκε με την Ενάγουσα επικαλούμενος για αυτή του την παράλειψη την άρνηση της Ενάγουσας να προβεί σε επιδιόρθωση των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών. - Επιπλέον με τα ανωτέρω και αντιπαραβάλλοντας την μαρτυρία του με αυτήν του ΜΥ2 - αρχιτέκτονα του ΕΤΕΚ παρατηρώ ότι με βάση τα όσα ανέφερε ο τελευταίος ο εναγόμενος του ανέφερε ότι οι οδηγίες του προς τον ΜΕ1 ήταν και το αίτημα του για σύνταξη μελέτης εκτός από την κατασκευή των στεγάστρων. Πουθενά στην μαρτυρία του εναγόμενου δεν έχει λεχθεί ότι πέρα της συμφωνίας για κατασκευή του έργου ο ΜΕ1 ως διευθυντής της Ενάγουσας ανέλαβε ή του ζητήθηκε να αναλάβει την εκπόνηση τεχνικής μελέτης. Η αντίφαση θέσεων του εναγόμενου κατά την μαρτυρία του και σε σχέση με τα όσα φέρεται να ανέφερε στον ΜΥ2 εντείνουν την εικόνα που απεκόμισα από τον εναγόμενο περί έντονης προσπάθειας δημιουργίας εντυπώσεων με εκ των υστέρων σκέψεις που στόχο είχαν να δημιουργήσουν μια άλλη εικόνα από την πραγματική. - Ένα επιπλέον σημείο σχολιασμού είναι και η θέση του εναγόμενου ότι η Ενάγουσα χρέωσε εκδικητικά την τοποθέτηση plexi - glass ως επιπλέον εργασία, μετά την επιστολή που ο ίδιος τους απέστειλε στις 2/2/2010 για κακοτεχνίες. Πράγματι το τεκμήριο 3, η χρέωση για τις επιπλέον εργασίες φέρει ημερομηνία 4/2/2010, όμως εξετάζοντας το περιεχόμενο της επιστολής - τεκμ.6 διαπιστώνω ότι ο εναγόμενος αναφέρει «Επίσης κρίνω σκόπιμο να σας αναφέρω, ότι πλην των συμφωνηθέντων όπως αυτά φαίνονται στην γραπτή μονοσέλιδη συμφωνία μας, καμία επιπλέον εργασία και/ή χρέωση προτίθεμαι να αποδεχτώ». Η θέση αυτή τείνει να ενισχύσει την θέση που προβλήθηκε από τον ΜΕ1 περί ενημέρωσης του εναγόμενου για επιπλέον χρέωση. Για ποιο λόγο ο εναγόμενος να αρνηθεί επιπλέον χρέωση εάν η απαίτηση της Ενάγουσας δεν είχε ήδη εγερθεί καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο πλην του τεκμηρίου 3, ως η θέση του ΜΕ
- Με βάση τα όσα ανωτέρω ανέφερα καταλήγω ότι ο εναγόμενος ως μάρτυρας δεν απεκάλυψε ολόκληρη την αλήθεια των όσων γεγονότων πραγματικά έχουν λάβει χώρα σε σχέση με το περιεχόμενο κατά πρώτο λόγο της συμφωνίας αλλά και την εκτέλεση των εργασιών. Η εκδοχή του με βάση τα όσα ανέφερε και στα οποία ανωτέρω παραπέμπω υπολείπεται πειστικότητας και σε πολλά σημεία δεν συνάδει και με την λογική σειρά των πραγμάτων. Έχω διαπιστώσει ότι ο μάρτυρας προσπάθησε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μια συγχυσμένη εικόνα για το τι ακριβώς έγινε μεταξύ εναγόντων και του ιδίου στην προσπάθεια του να καταδείξει ότι μέρος της συμφωνίας αποτελούσε και η επικάλυψη των στεγάστρων με plexiglass. Συνολικά ειδωμένη η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και ούτε το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί σε αυτή και να εξάγει ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Πέραν της αντιφατικότητας και της αοριστίας της σε κάποιες περιπτώσεις, έχω διακρίνει και μια προσπάθεια του μάρτυρα να αποφύγει οποιεσδήποτε συνέπειες και καταβολή οποιουδήποτε ποσού στους ενάγοντες για τις εργασίες τις οποίες εκτέλεσαν για λογαριασμό του. Η μαρτυρία του απορρίπτεται συνεπακόλουθα στην ολότητα της. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε στο Δικαστήριο ο κος. Κυριάκος Χατζήπαπας ο οποίος κατέθεσε για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του και ως μέρος αυτής γραπτή δήλωση - Τεκμήριο
- Με βάση αυτή ο ΜΥ2 είναι εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ, αρχιτέκτονας/μηχανικός από το
- Το όνομα του περιλαμβάνεται στον κατάλογο εμπειρογνωμόνων του ΕΤΕΚ. Με βάση τους κανονισμούς του ΕΤΕΚ οιοδήποτε πρόσωπο μπορεί να ζητήσει την διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης για συγκεκριμένο τεχνικό θέμα. Μια έκθεση πραγματογνώμονα μπορεί να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ως ανεξάρτητη επιστημονική μαρτυρία. Εξαρχής αναφέρω στο σημείο αυτό ότι ο ΜΥ2 δεν γνώριζε και δεν μπορούσε να γνωρίζει οτιδήποτε σχετικό με το ζήτημα του περιεχομένου της συμφωνίας των διαδίκων και ιδιαίτερα κατά πόσο αυτή η συμφωνία περιλάμβανε εξ΄ αρχής και την κάλυψη των στεγάστρων με το υλικό plexiglass. Η μαρτυρία του ουσιαστικά άπτεται του ζητήματος της ανταπαίτησης και των ισχυριζόμενων από τον εναγόμενο κακοτεχνιών και ατελών εργασιών. Ο ΜΥ2 ως εμπειρογνώμονας προσήλθε με σκοπό να παρουσιάσει την θέση του αναφορικά με την θέση και ισχυρισμούς του εναγόμενου στην ανταπαίτηση του. Είναι γνωστές οι αρχές στο Δικαστήριο πώς αξιολογείται μια τέτοια μαρτυρία (βλ. Κωνσταντίνα Σιακόλα v. Aστυνομίας Ποιν. Εφεση Αρ. 53/11, Ημερομηνίας 24/01/2013, Θεοσκέπαστη Φαρμ v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1990)1 Α.Α.Δ. 534, Evagelou & Another v. Ambizas & Another
(1982)1 C.L.R. 41, Φιλίππου v. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ. 1 και Μάριος Νικολάου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 841). Ο μάρτυρας αυτός επί της ουσίας ανέφερε ότι στις 03/05/2011 το ΕΤΕΚ απέστειλε επιστολή στον εναγόμενο με κοινοποίηση στον ίδιο αναφέροντας του ότι η Διοικούσα Επιτροπή του ΕΤΕΚ αποφάσισε να διορίσει τον ίδιο ως πραγματογνώμονα για να ετοιμάσει σχετική έκθεση για την ορθότητα του σχεδιασμού και της κατασκευής των επίδικων στεγάστρων. Ο ίδιος στις 19/05/2011 έστειλε επιστολή στους Ενάγοντες ε κοινοποίηση στον εναγόμενο ορίζοντας την 30/5/2011 ως την ημέρα που θα λάμβανε χώρα η επιτόπια αυτοψία. Στις 23/5/2011 ενημερώθηκε από τους δικηγόρους των Εναγόντων ότι κατά την επιτόπια αυτοψία θα παρευρισκόταν και ο διευθυντής της ενάγουσας με πολιτικό μηχανικό. Στην επιστολή αυτή απάντησε αυθημερόν. Την αλληλογραφία αυτή την καταχώρησε ως Τεκμήρια. Τέλος ο ΜΥ2 υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του ημερ.30/08/2011την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Με βάση το τεκμήριο 20 οι διαπιστώσεις του εν συντομία ως αναφέρονται κάτω από τον τίτλο
- ΠΟΡΙΣΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΝΑ (σελ.6 από 7 τεκμ.20) είναι οι κάτωθι: 6.1 Απουσία τεχνικής μελέτης και σχεδίων: Ο ΜΥ2 αναφέρει ότι η όλη κατασκευή έγινε με εμπειρικό τρόπο και μέθοδο ενώ η απουσία αποτελεί ουσιώδης παράλειψη. 6.2 Στήριξη της κατασκευής επί των δοκών από οπλισμένο σκυρόδεμα: Η κατασκευή στηρίζεται μόνο με απλά row plax διαμέτρου 6 χιλ. και μήκους 40 χιλ. τα οποία εκ πρώτης όψεως συγκρατούν το ίδιον βάρος της κατασκευής αλλά είναι άγνωστη η συμπεριφορά των σε περίπτωση ανοδικών δυνάμεων (δημιουργία ανεμοστροβολικών ρευμάτων κάτωθεν την κατασκευής) ή εγκλωβισμού μεγάλων ποσοτήτων όμβριων υδάτων άνωθεν της κατασκευής. Συστήνεται η ενδελεχής μελέτη της κατασκευής από πολιτικό μηχανικό και να ελεγχθεί ιδιαίτερα εάν οι δοκοί από οπλισμένο σκυρόδεμα μπορούν να δεχθούν φορτίο που τυχόν δεν είχε υπολογισθεί στην στατική μελέτη της κατασκευής. 6.3 Κλίση απορροής των στεγάστρων: Η κλίση απορροής είναι περίπου 1% η οποία κρίνεται ως ανεπαρκής και εκ του γεγονότος ότι λιμνάζουν όμβρια ύδατα τα οποί προκάλεσαν και την καταστροφή της επιφάνειας των πολυκαρπονικών φύλλων (κάψιμο). 6.4 Χολέτρα όμβριων υδάτων: Οι χολέτρες έχουν τοποθετηθεί με πρόχειρο τρόπο χωρίς την δέουσα προσοχή καθότι τουλάχιστον σε δύο στέγαστρα έχουν ανάποδη προς τη φορά ροής κλίση ενώ η απορροή προς το έδαφος παρουσιάζει ατέλεια και/ή εικόνα μη ολοκληρωμένης εργασίας. 6.5 Περιμετρική σφράγιση των στεγάστρων με σιλικόνη: Η περιμετρική σφράγιση των στεγάστρων με αυξημένη ποσότητα σιλικόνης έχει επιδράσει θετικά στην αποτελεσματική στεγανότητα της κατασκευής καθότι δεν υπάρχουν εμφανή σημεία διαρροής καθέτως προς τις δοκούς και τοίχους. Επίσης διαφαίνεται ότι η αυξημένη ποσότητα σιλικόνης έχει επιδράσει θετικά και στην στήριξη των στεγάστρων τουλάχιστον όσο αφορά το ίδιον βάρος αυτών. Επισημαίνει ο ΜΥ2 στο σημείο αυτό ότι ο επιλεγείς τρόπος στήριξης είναι εμπειρικός και θα πρέπει να ελεγχθεί πρώτα από πολιτικό μηχανικό η συμπεριφορά του στην φθορά του χρόνου. 6.6 Ελαφρό «σέλωμα» της κατασκευής: Το πλάτος των στεγάστρων είναι περίπου 3 μέτρα και εκ των ευρημάτων έχει επέλθει ελαφρό «σέλωμα» της κατασκευής στήριξης (πασαμάνων) των πολυκαρπονικών φύλλων με αποτέλεσμα την δημιουργία, σε συνάρτηση με την ελλιπή κλίση απορροής, λιμνάζοντων όμβριων. Η διατομή των πασαμάνων (40Χ20χιλ) εκ πρώτης όψεως κρίνεται ανεπαρκής. Όπως φαίνεται τα πασαμάνα αυτά είναι τοποθετημένα κατά πλάτος αντί κατά ύψος και δεν στηρίζονται καν επί των περσίδων. Τα πιο πάνω αποτελούν τον βασικό κορμό του πορίσματος του ΜΥ2 ενώ στο τεκμήριο 20 περιλαμβάνονται φωτογραφίες των σημείων των στεγάστρων που αναφέρει, τα έντυπα διορισμού του και οι συμφωνίες και όλη η αλληλογραφία στην οποία αναφέρθηκε ανωτέρω. Περαιτέρω και στα πλαίσια της προφορικής του μαρτυρίας αναφέρθηκε στην επεξήγηση των διάφορων φωτογραφιών και στην πρώτη αυτοψία. Κατά την πρώτη αυτοψία παρόντες ήταν ο εναγόμενος, ο ΜΕ1 και ο πολιτικός μηχανικός Ζώης Αντωνίου. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2 και ερωτώμενος εάν προέβη σε στατικούς υπολογισμούς απάντησε ότι ο πραγματογνώμονας δεν υποκαθιστά τον ιδιώτη μελετητή του οποίου είναι αρμοδιότητα η στατική μελέτη και υπολογισμοί επανέλαβε δε ως αναφέρει και στο τεκμήριο 20 ότι τα ευρήματα του χρήζουν μελέτης από πολιτικό μηχανικό. Τα ευρήματα του βασίζονται στην πολύχρονη εμπειρία του και σε 2 τεχνικά φυλλάδια τα οποία υπάρχουν στο τεκμήριο 20 ως στοιχεί Γ 4/5 και Γ 5/
- Ο ίδιος δεν είχε αρμοδιότητα να προβεί σε υπολογισμούς είτε στατικότητας είτε βάρους είτε άλλων τεχνικών απαιτήσεων. Σε ερώτηση εάν προέβη σε έλεγχο καταλληλότητας των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν ο ΜΥ2 απάντησε ότι οι περσίδες και το plexiglass συνάδουν με τα φυλλάδια που του δόθηκαν αλλά εάν ήταν τα κατάλληλα υλικά αυτό θα έπρεπε να το δείξει μια τεχνική μελέτη η οποία απουσίαζε και η οποία δεν ήταν στην αρμοδιότητα του να την κάνει. Σε σχέση με αναγκαιότητα μελέτης η θέση του ΜΥ2 ήταν ότι με βάση τα όσα του ανέφερε ο εναγόμενος είχε ζητήσει συνεργασία στην βάση του "Build & Design" και με τον τρόπο αυτό η Ενάγουσα είχε υποχρέωση να παρουσιάσει μελέτη από εγγεγραμμένο μελετητή. Η μέθοδος αυτή σύμφωνα με τον ΜΥ2, του σχεδιασμού και εκτέλεσης, συνηθίζεται πλέον στην Κύπρο και έχει υιοθετηθεί και από τον δημόσιο τομέα στον ιδιωτικό τομέα όμως για έργα μικρά όπως το επίδικο δεν έχει τύχει να δοθεί στον ίδιο μελέτη και προσφορά. Η συγκεκριμένη κατασκευή είναι ελαφριά όμως σαν θέμα αρχής και σαν αρχιτέκτονας καταλήγει ότι χρειαζόταν να γίνει μελέτη προς αντίκρουση της θέσης του συνηγόρου των Εναγόντων ότι για μια τέτοια ελαφριά κατασκευή δεν είναι απαραίτητη η στατική μελέτη. Ο ΜΥ2 αναφέρθηκε και στην 2η αυτοψία και στην αφαίρεση μέρους του υλικού κάλυψης από το οποίο με βάση τον ίδιο έπεσε νερό το οποίο εγκλωβίζεται και εις το οποίο οφείλεται το κάψιμο του υλικού. Κατά την επιτόπια 2η αυτοψία αφαιρέθηκε σχετικά εύκολα το υλικό από τεχνικό που έφερε ο εναγόμενος ενώ αναγνώρισε το υλικό αυτό ως το δείγμα που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Ο τεχνικός αφού αφαίρεσε την λάμα επικάλυψης αφαίρεσε τα row- plax και μετά ανέβηκε πάνω αφαίρεσε τις βίδες και ένα φύλλο plexi - glass. Σημαντική η αναφορά του ΜΥ2 στον απεγκλωβισμό κατά τον ίδιο νερού από το υλικό κάλυψης το οποίο προέρχεται από την βροχή. Ο ΜΥ2 καταρχήν ανέφερε ότι το σπίτι του ίδιου απέχει περί τα 500 μέτρα από του εναγόμενου και τους τελευταίους 2 μήνες πριν την επιτόπια αυτοψία δεν είχε βρέξει. Στις επίμονες ερωτήσεις του συνηγόρου του Ενάγοντα και αφού δεν είχε δώσει μέχρι τότε σαφή απάντηση από πού έπεσε το μαζεμένο νερό ο ΜΥ2 ανέφερε ότι αυτό ήταν εγκλωβισμένο στο μέσο διάστημα του υλικού το οποίο στα ενδιάμεσα των 2 επιφανειών του έχει κενό. Με βάση την θέση του ΜΥ2 λόγω της μη επαρκούς κλίσης το νερό εγκλωβιζόταν με αποτέλεσμα να κάψει το υλικό. Στην υποβολή ότι κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι πιθανό το κάψιμο να επήλθε από τα λιμνάζοντα νερά ο ΜΥ2 ζήτησε όπως αποσύρει την αναφορά «πιθανό» καθότι αυτή του η θέση εδράζεται και στις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 20 αλλά και στην οπτική επιθεώρηση. Στην υποβολή ότι στις φωτογραφίες αυτό που φαίνεται είναι μείγμα νερού με χώμα και όχι κάψιμο ο ΜΥ2 απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι αυτού του είδους ο λεκές υπάρχει σε όλα τα στέγαστρα και η σκόνη δεν θα συγκεντρωνόταν σε ένα σημείο. Αποκλείει περαιτέρω την θέση αυτή καθότι τα είδε σε όλα τα στέγαστρα. Παρά την πάροδο 7 χρόνων τα καψίματα διατηρήθηκαν και δεν φθάρηκαν ενώ συνεχίζει το υλικό να προστατεύει από τον ήλιο και την βροχή. Κατά τον ΜΥ2 το πρόβλημα έγκειται σε αίσθηση κακοτεχνίας και αισθητική ατέλεια. Θα δείξει το μέλλον εάν σε 30 χρόνια στο σημείο εκείνο θα ανοίξει τρύπα αναφέροντας περαιτέρω ότι υπάρχουν πολλά είδη και ποιότητες plexi - glass και ενώ με βάση τις τεχνικές προδιαγραφές το υλικό αυτό αντέχει και σε χαλάζι υπήρχαν περιπτώσεις στα ορεινά που το χαλάζι τρύπησε το υλικό. Στην Λεμεσό ως συνήθως υπάρχει πολύ ελαφριά χαλαζόπτωση ενώ αναφέρει ότι όταν ένας μηχανικός μελετά μια οικοδομή λαμβάνει υπόψη του τις συνήθεις καιρικές συνθήκες αναφέροντας προς ενίσχυση της θέσης του ότι εάν στην Λεμεσό χιονίσει 1 μέτρο καμία πλάκα δεν θα μείνει όρθια. Για το επίδικο υλικό δεν του ζητήθηκε έλεγχος ποιότητας μόνο ο έλεγχος της κατασκευής. Στο ερώτημα κατά πόσο το νερό αυτό μπορεί να τοποθετήθηκε με λάστιχο σκόπιμα και να μην είναι όμβρια ύδατα ο ΜΥ2 ανέφερε ότι αυτό θα μπορούσε να το αποκλείσει μόνο με χημική εξέταση του νερού που απεγκλωβίστηκε το οποίο χαρακτήρισε ως μεγάλη ποσότητα, ήτοι λέγοντας περίπου 1 «σίκλα» σε λίτρα 12 μέχρι και
- Παρά ταύτα μια τέτοια ενέργεια την θεωρεί κακόβουλη και απίθανη. Ο ΜΥ2 επέμεινε ότι παρά το ότι δεν είχε βρέξει για 2 μήνες το νερό αυτό παρέμεινε από την βροχή στο διάστημα του υλικού και δεν ήταν απαραίτητο να εξατμιστεί καθότι από την εμπειρία του ακόμη και 8 μήνες μετά νερό διατηρήθηκε μέσα σε ντεπόζιτο. Ενόψει του ότι το κόστος αφαίρεσης του plexi - glass ήταν μεγάλο δεν αφαιρέθηκαν όλα τα κομμάτια του υλικού αλλά ένα μέρος. Κατά την αυτοψία ανέβηκε και είδε την κατασκευή από πάνω και νερά στην πάνω επιφάνεια δεν υπήρχαν καθότι δεν είχε βρέξει για 2 μήνες και αν μαζεύονταν θα είχαν εξατμιστεί. Το μαζεμένο νερό κατά τον ίδιο συγκεντρώνεται στα κανάλια μέσα στο διάστημα της άνω και κάτω επιφάνειας του υλικού και όταν αφαιρεθεί το υλικό πέφτει το νερό. Επέμεινε δε ότι σε διαστάσεις 3 μέτρα χ 1 ή 1,5 το νερό που μπορεί να μαζευτεί είναι αρκετό και το καθόρισε σε 12 με 17 λίτρα. Σε σχέση με την κλίση την οποία χαρακτήρισε ως ανεπαρκή ο ΜΥ2 ανέφερε ότι το εύρημα του το αντλεί από την εμπειρία των 35 ετών που έχει. Ο ίδιος ως αρχιτέκτονας σχεδίασε τέτοια κατασκευή πριν 7 - 8 χρόνια. Στο σημείο αυτό διαχώρισε και την έννοια του στεγάστρου με το σκίαστρο. Σύμφωνα με τον ΜΥ2 ένα σκίαστρο παρέχει σκιά και προστασία από τον ήλιο ενώ ένα στέγαστρο προσφέρει προστασία και από την βροχή. Το σκίαστρο δεν χρειάζεται κλίση ενώ αν μεταγενέστερα ζητηθεί κάλυψη τότε υπάρχει τρόπος να δοθεί κλίση χωρίς να φαίνεται εξωτερικά. Με αναφορά σε αρχιτεκτονικά σχέδια άλλων αρχιτεκτόνων και παραπομπή σε κλίση στεγάστρων ο ΜΥ2 ανέφερε ότι για να εξετάσει εάν είναι ικανοποιητική μια κλίση πρέπει να ξέρει τις ακριβείς διαστάσεις της κατασκευής αναφέροντας επιπλέον ότι στο επίδικο οι διαστάσεις ήταν 5 μέτρα μήκος και το πλάτος 3 μέτρα. Στην υποβολή ότι τα πασαμάνα είχαν διατομή 50χιλ. χ 30 χιλ. και όχι 40 χ 20 απάντησε ότι έγινε η μέτρηση από τον τεχνίτη που αφαίρεσε το υλικό. Το πασαμάνο δεν αφαιρέθηκε ενώ η τοποθέτηση των ήταν ανάποδη. Σε σχέση με την κατασκευή στο σύνολο της από άποψη σταθερότητας (στατικότητας) ο ΜΥ2 αναφέρει ότι ο επιλεγείς τρόπος εκτέλεσης εμπειρικά δεν παρουσίασε στατικά προβλήματα γιατί η κατασκευή φέρει το δικό της βάρος και μέχρι σήμερα δεν έχει πέσει. Επαναλαμβάνει δε τα όσα αναφέρει στην έκθεση του και συμπληρώνει ότι εφόσον τα στέγαστρα δεν σχεδιάστηκαν εξ' αρχής αλλά μετέπειτα πρέπει να εξεταστεί από πολιτικό μηχανικό αν πράγματι αυτά μπορούν να αντέξουν δυνάμεις από κάτω ή από πάνω. Σε κατασκευές με όριο ζωής τα 80 χρόνια ανεμοστροβολικές δυνάμεις μπορεί να μην αναπτυχθούν ποτέ. Δεν μπορεί να καθορίσει ποιος έχει ευθύνη να διορίσει πολιτικό μηχανικό και η σύσταση του απευθύνεται γενικά. Ο ΜΥ2 στο ζήτημα αυτό και στην υποβολή ότι ο τρόπος με τον οποίο κατασκευάστηκε το έργο ήταν ορθός και αυτό φαίνεται από την πάροδο του χρόνο απάντησε ότι αυτό λένε και τα ευρήματα του ίδιου ενώ ανέφερε ότι ουδέποτε αμφισβήτησε ότι χρησιμοποιήθηκαν τα κατάλληλα υλικά σύμφωνα και με τα τεχνικά φυλλάδια. Σε σχέση τώρα με τις χολέτρες οι οποίες κατά τον ίδιο ήταν ατελείς ανέφερε ότι αυτό οπτικά είναι ορατό από οποιοδήποτε μη ειδικό ενώ αυτή η ατέλεια θα μπορούσε με πολύ εύκολο τρόπο να διορθωθεί. Για το κόστος παρέπεμψε σε ανάγκη διορισμού επιμετρητή ποσοτήτων καθότι ο ίδιος δεν μπορεί να αναφέρει. Αναφέρω ότι ο μάρτυρας αυτός θα αξιολογηθεί με βάση τις ανωτέρω αναφερόμενες αρχές ως εμπειρογνώμονας. Ο μάρτυρας αυτός έθεσε εξαρχής την ιδιότητα του και την εμπειρία του και καταλήγω ότι γενικά μπορεί να αναφερθεί για τις κατασκευαστικές εργασίες που απαιτούντο για ένα έργο ως το επίδικο καθώς και για τα κατασκευαστικά έργα γενικότερα. Δεν μπορώ βεβαίως να κρίνω ότι μπορεί να αναφερθεί και δεν αναφέρθηκε εξάλλου σε οιοδήποτε σημείο για την κοστολόγηση αυτών των εργασιών ούτε βέβαια επί ζητημάτων που άπτονται της ποιότητας των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν. Επομένως, τον αποδέχομαι ως εμπειρογνώμονα για όλα τα πιο πάνω πλην αυτών που αναφέρω. Πέρα τούτου, παρόλο που η αξιολόγηση της μαρτυρίας τέτοιων μαρτύρων δεν διαφέρει από αυτή των υπόλοιπων μαρτύρων, εντούτοις έχουν καθήκον να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με όλα τα αναγκαία και απαραίτητα εχέγγυα με απώτερο σκοπό να μπορεί το ίδιο το Δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και κρίνω ότι είναι επικίνδυνο να βασιστώ στη μαρτυρία του για να εξάγω οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα σε ότι αφορά κατά κύριο λόγο την επικάλυψη με plexi - glass και τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες. Ως θα φανεί κατωτέρω η μαρτυρία του ΜΥ2 στο ουσιώδες ζήτημα των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών παρέμεινε αόριστη, γενική και δεν κρίνω ότι έδωσε τα απαραίτητα εχέγγυα στο Δικαστήριο για να μπορέσει να καταλήξει σε ακριβές συμπέρασμα σε σχέση με ενδεχόμενες κακοτεχνίες στην τοποθέτηση του plexi - glass. Καταρχήν θα πρέπει να αναφέρω ότι η κατασκευή των σκιάστρων από αλουμίνιο ως η προσφορά Τεκμήριο 2 δεν παρουσιάζουν κανένα πρόβλημα αλλά αντίθετα τόσο ο ΜΥ2 όσο και ο ΜΥ3 όπως θα φανεί ακολούθως μίλησαν για μια κατασκευή χωρίς προβλήματα στατικότητας ή μόνωσης. Ο ΜΥ2 μέσα από το πόρισμα του αλλά κι προφορικά αναφέρει ότι η κατασκευή δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα στατικότητας εδώ και 7 χρόνια σηκώνει το βάρος της ενώ η τοποθέτηση αυξημένης σιλικόνης συνέδραμε προς την κατεύθυνση της αποτελεσματικής στεγανότητας της κατασκευής. Τα όσα δε ανάφερε περί ανάγκης διεξαγωγής μελέτης από πολιτικό μηχανικό δεν καταδεικνύουν οιαδήποτε ζημιά αλλά πιθανολογήσεις οι οποίες δεν βασίζονται σε οιαδήποτε επιστημονική μελέτη και δεν δύναται μα αποτελέσουν βάση για εξαγωγή οιονδήποτε συμπερασμάτων. Πέραν της κατασκευής από αλουμίνιο (με περσίδες ως φαίνονται και στις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 20) ο ΜΥ2 ασχολήθηκε με την κάλυψη απo plexi - glass η οποία κατά τον ίδιο παρουσιάζει τα προβλήματα κακοτεχνιών. Σημειώνω βεβαίως ότι το κεφάλαιο «χολέτρες» αποτελεί μέρος της τοποθέτησης του υλικού καθότι ως ανέφερε και ο ΜΥ3 αυτές τοποθετήθηκαν λόγω της κάλυψης των στεγάστρων με σκοπό την διοχέτευση του νερού στο έδαφος. Το μοναδικό ζήτημα που εγέρθηκε και εντοπίστηκε ως πρόβλημα από τον ΜΥ2 είναι η μη επάρκεια κλίσης και ο εγκλωβισμός νερού με επακόλουθο το «κάψιμο» του υλικού plexi - glass όπως επίσης και οι χολέτρες οι οποίες τοποθετήθηκα με ανάποδη φορά ενώ επιπλέον η απόρροια προς το έδαφος παρουσιάζει εικόνα ατέλειας. Αρχής γενομένης με τον εγκλωβισμό νερού παρατηρώ ότι καμία μαρτυρία δόθηκε και καμία επιστημονική εξήγηση πως αυτό το «κάψιμο» επηρεάζει καθοιονδήποτε τρόπο την λειτουργία του στεγάστρου για τον σκοπό που δημιουργήθηκε ή έστω τι ακριβώς σημαίνει και περιλαμβάνει η έννοια «κάψιμο» εκτός από την απεικόνιση του ως χρωματισμός επί του υλικού. Επιπλέον παρατηρώ ότι ουδεμία μαρτυρία δόθηκε ή έστω καμία επαρκής εξήγηση για το πως το νερό είτε από την βροχή είτε από αλλού μπορεί να εγκλωβιστεί στην κατασκευή, το ακριβές σημείο εισόδου του και γιατί αυτό δεν διοχετευόταν στις χολέτρες που τοποθετήθηκαν. Σημειώνω επιπλέον ότι αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2 ως ανωτέρω ανέφερα επεξήγησε ότι το υλικό στην κατάσταση αυτή ουδεμία δυσλειτουργία προκαλεί αντίθετα εξυπηρετεί τον σκοπό του και αποτελεί κατέληξε σε αισθητική κακοτεχνία. Ο ΜΥ2 παρατηρώ ότι στο τεκμήριο 20 παρουσιάζει μια άλλη εικόνα από αυτήν που προφορικά τελικά κατέληξε να χαρακτηρίσει ως αισθητικής μορφής κακοτεχνία. Μέσα από το τεκμήριο 20 και ιδιαίτερα στα σημεία που ανωτέρω κατέγραψα υπό σημεία 6.1 με 6.6 ο ΜΥ2 παρουσιάζει μια εικόνα κακοτεχνιών σε αρκετά σημεία τις οποίες όμως αντεξεταζόμενος δεν υποστήριξε επαρκώς και/ή επαναπροσδιόρισε χαρακτηρίζοντας αυτές τελικά και περιορίζοντας την θέση του στην ύπαρξη αισθητικών κακοτεχνιών. Με βάση τα όσα ανωτέρω ανέφερα και επικεντρώνοντας αυτά με αναφορά στο τεκμήριο 20 αναφέρω τα κάτωθι: - Με αναφορά στο σημείο 6.3 του τεκμ. 20 παρατηρώ ότι ο ΜΥ2 αναφέρεται σε μη επαρκή κλίση αποδεχόμενος όμως ότι στα τεχνικά φυλλάδια δεν τίθεται όρος για συγκεκριμένη κλίση ενώ η μαρτυρία του για το πως ακριβώς λιμνάζουν τα νερά ήταν ανεπαρκής και αόριστη. - Στην ισχυριζόμενη συνέπεια της ανεπαρκούς κλίσης, ήτοι το κάψιμο επαναλαμβάνω τα όσα ανωτέρω ανέφερα περί απουσίας εξήγησης πως το νερό οδήγησε σε κάψιμο και πως αυτό το κάψιμο περιορίζει την χρήση. Σημειώνω βεβαίως ότι στο τεκμ. 20 περιλαμβάνεται το τεχνικό φυλλάδιο του υλικού αυτού στο οποίο αναγράφεται υπό το σημείο Ιδιότητες και αναφορά στην ανθεκτικότητα: «Είναι πρακτικά άθραυστα, γεγονός που τα καθιστά απολύτως ασφαλή σε περιπτώσεις σεισμού , με μεγάλη διάρκεια ζωής». Καμία εξήγηση έχει δοθεί πως ένα πρακτικά άθραυστο υλικό «κάηκε» από νερό ακόμα και αν δεχτώ ότι αυτό ενδεχομένως λίμναζε. - Επιπλέον όσον αφορά το σημείο 6.4 για τις χολέτρες. Καμία μαρτυρία δόθηκε πως αυτή η «ατελής» τοποθέτηση συνιστά κακοτεχνία υπό την έννοια απόκλισης από την χρήση. Περαιτέρω έχει αφεθεί ως ενδεχόμενο και από τον ΜΥ3 αυτή να παρέμεινε σε ύψος από επιλογή του εναγόμενου για αισθητικούς λόγους. Σημειώνω ότι όσον αφορά την θέση περί ανάποδης φοράς της καμία άλλη μαρτυρία δόθηκε και η θέση αυτή παρέμεινε γενική χωρίς καμία επεξήγηση. Το ίδιο ισχύει και για το σημείο 6.6 με αναφορά στο «ελαφρύ σέλωμα» των πασαμάνων επί των οποίων στηρίχτηκαν τα πολυκαρπονικά φύλλα. Αναφέρεται ότι εκ πρώτης όψεως η διατομή των πασαμάνων κρίνεται ανεπαρκής χωρίς περαιτέρω επιστημονική ανάλυση των συνεπειών αυτής της εκ πρώτης όψεως ανεπάρκειας. Με βάση τα όσα ανωτέρω προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι δεν δύναμαι να αποδεχθώ την μαρτυρία του ΜΥ2 ως μαρτυρία εμπειρογνώμονα που εφοδίασε το Δικαστήριο με τα απαραίτητά εχέγγυα ούτως ώστε να καταλήξω σε ασφαλές ευρήματα. Σημειώνω ότι με βάση την νομολογία και παραπέμπω στην απόφαση Χαραλάμπους ν. DECOSTONE LTD
(2010)| 1 Α. Α. Δ. 747 η Ύπαρξη προβλημάτων ― Δεν δημιουργεί, χωρίς άλλο, θέμα κακοτεχνιών ή μειώνει την υποχρέωση του διαδίκου ο οποίος εγείρει θέμα ευθύνης να στοιχειοθετήσει την αμέλεια που καταλογίζει στον αντίδικό του ή την ύπαρξη και παράβαση συμβατικού όρου στο πλαίσιο εκτέλεσης της σύμβασης. Καταλήγω ότι με βάση την μαρτυρία του ΜΥ2 δεν έχει στοιχειοθετηθεί η ακριβής αμέλεια που καταλογίζεται στην Ενάγουσα κατά την εκτέλεση του έργου ενώ ο μάρτυρας αυτός ως εμπειρογνώμονας απέτυχε να στηρίξει στον απαιτούμενο βαθμό τις θέσεις του ούτως ώστε αυτές να μπορέσουν να αποτελέσουν υπόβαθρο για κατάληξη επί οιονδήποτε ευρημάτων. Η ύπαρξη των «λεκέδων» όπως τους ανέφερε επί των φύλλων plexi - glass δεν έχουν συνδεθεί επαρκώς με κακότεχνη τοποθέτηση ενώ ουδεμία άλλη μαρτυρία δόθηκε πέραν της αισθητικής κακοτεχνίας. Γενικά θεωρώ ότι δεν παρέχεται ασφαλής βάση από τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού για να εξάγω οποιαδήποτε συμπεράσματα και ως εκ τούτου δεν μπορώ να την αποδεχτώ και να της δώσω βαρύτητα και απορρίπτεται στην ολότητα της. Ως μάρτυρας υπεράσπισης και ανταπαίτησης προσήλθε και ο κος. Γρηγόρης Ποιηταρίδης ο οποίος διατηρεί εργοστάσιο αλουμινίων. (ΜΥ3). Ο μάρτυρας αυτός παρέδωσε στον εναγόμενο προσφορά (τεκμήριο 16) η οποία περιλαμβάνει την αντικατάσταση των στεγάστρων με plexi - glass. Ο ίδιος μετέβηκε, μέτρησε τις κατασκευές και έδωσε προσφορά για αντικατάστασή των ήδη τοποθετημένων plexi - glass και των χολέτρων. Η προσφορά του για τα πιο πάνω ανέρχεται στο ποσό των €5.473,99σ. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ3 αναφέρθηκε στην επί 30 χρόνια πείρα του. Με αναφορά στην επίδικη κατασκευή ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη του στην κατοικία του εναγόμενου το μόνο πρόβλημα που διαπίστωσε ήταν η λίγη κλίση που δόθηκε χωρίς όμως να ξέρει ποιο μπήκε πρώτα να πρώτα κατασκευάστηκε το σκίαστρο και μετά το υλικό. Ανέφερε δε ότι μπορεί να φταίει η ασυνεννοησία καθότι αν υπήρχε συνεννόηση εξαρχής ποιο θα έμπαινε πρώτα δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Όταν ο ίδιος μετέβηκε στην οικία δεν έβρεχε και ήταν καλοκαιρινή ημέρα. Σε σχετική ερώτηση για την κατασκευή και την κλίση ο ΜΥ3 ανέφερε ότι όταν η αρχική κατασκευή είχε σκοπό να αποκλείει τον ήλιο και μετά δόθηκαν οδηγίες για κάλυψη με plexi - glass έπρεπε να ψηλώσει η κατασκευή πάνω από τους δοκούς αλλά δεν μπορεί να γνωρίζει εάν ο ιδιοκτήτης αισθητικά το ήθελε αυτό. Ο ίδιος έχει κατασκευάσει όμοιου τύπου στέγαστρα με plexi - glass στα οποία δεν δόθηκε καθόλου κλίση («τελείως φάδι») και με τον αέρα τα νερά φεύγουν. Στην επίδικη κατασκευή επειδή υπάρχουν εσωτερικά των δοκών το νερό λιμνάζει. Την ποσότητα του νερού που μαζεύεται δεν μπορεί να την γνωρίζει καθότι εξαρτάται και από την καταιγίδα. Κατά την δική του θέση η κατασκευή είναι στερεή και το μόνο που παρουσιάζει πρόβλημα είναι η κλίση με αποτέλεσμα να πρέπει να δοθεί περισσότερη κλίση. Στην κατασκευή από αλουμίνιο κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει. Κανένα άλλο λάθος δεν εντοπίζει. Υδρορροή υπάρχει στην κατασκευή μεγέθους 30 πόντων από όπου πέφτει το νερό κάτω στο έδαφος. Δεν ξέρει αν ο πελάτης αισθητικά ήθελε υδρορροή για να φεύγουν τα όμβρια ύδατα. Αναφορικά με το κόστος επιδιόρθωσης ο ΜΥ3 ανέφερε ότι επειδή από την τοποθέτηση του plexi - glass έχουν περάσει πολλά χρόνια και επειδή το υλικό έχει φθορά από τις καιρικές συνθήκες δεν μπορεί ουδείς να επέμβει και η μόνη λύση είναι να αντικατασταθεί καθότι έχει καεί από τον ήλιο. Η δική του προσφορά αυτό περιλάμβανε την αντικατάσταση του με τελάρο από αλουμίνιο για περισσότερη κλίση και τοποθέτηση χολέτρων για το μάζεμα του νερού. Το ότι παρήλθαν χρόνια από την τοποθέτηση του υλικού φαίνεται από το χρώμα του. Αναφορικά με το κόστος ανέφερε ότι σήμερα το υλικό είναι πιο φθηνό από ότι πριν 7 χρόνια καθότι πλέον φέρνουν πολλές εταιρείες πολυκαρμπονικά φύλλα και ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος ενώ τα εργατικά παραμένουν τα ίδια. Η κατασκευή ως τέτοια παρέχει σκιά ενώ δεν μπορεί να ξέρει αν διαπερνούν τα νερά καθότι δεν έβρεχε όταν μετέβηκε και ούτε έριξε νερό για να ελέγξει. Στην υποβολή ότι το μόνο πρόβλημα ήταν οι υδρορροές οι οποίες έπρεπε να τοποθετηθούν για να φεύγουν τα νερά ο ΜΥ3 ανέφερε ότι όπως είπε και πριν δεν ξέρει αν ο πελάτης ήθελε να μπουν υδρορροές. Επιπλέον πρόβλημα υπάρχει και στην κλίση. Στην υποβολή ότι η λίγη κλίση δεν δημιούργησε πρόβλημα ο ΜΥ3 ανέφερε «Δεν ήμουν εκεί για να πω αν υπήρχε». Το σύνολο των υδρορροών που πρέπει κατά τον ίδιο να αντικατασταθούν είναι €450= ήτοι 4 υδρορροές και η τιμή τους είναι €15= το τρέχον μέτρο. Τα νερά κατά τον ίδιο αν εγκλωβίζονται τότε είναι μεταξύ των δοκών οι οποίοι είναι γωνία 90 μοιρών ενώ έπρεπε να σχηματίζουν γωνία 180 μοιρών. Υπέδειξε μάλιστα ως το σημείο που παρουσιάζει πρόβλημα στην υδρορροή την φωτογραφία αρ. 4 του τεκμηρίου 20 (σελ.Δ2/5) αναφέροντας ότι υπήρχε διαφορά στο χαμηλότερο σημείο που είναι η υδρορροή καθότι είναι η δοκός πιο ψηλά από αυτήν και το νερό λιμνάζει εκεί. Συνέχισε όμως με το να πει ότι στην συγκεκριμένη φωτογραφία δεν φαίνεται η διαφορά καθότι είναι όψη από κάτω ενώ θα έπρεπε ένα τεθεί μια φωτογραφία από την πάνω πλευρά. Όταν του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες 7 και 8 του τεκμηρίου 20 ανέφερε ότι σε αυτές φαίνεται η διαφορά που είπε για τους δοκούς. Ο ίδιος επισκέφθηκε την οικία στις 26/09/2016 και έδωσε την προσφορά του στις 27/9/2016 ενώ ο εναγόμενος μέχρι και την ημερομηνία που έδιδε την μαρτυρία του δεν του ανέθεσε το έργο. Ερωτώμενος εάν για αυτές τις κατασκευές χρειάζεται μελέτη αρχιτεκτονική και στατική ο ΜΥ3 ανέφερε ότι δεν χρειάζεται είναι απλή κατασκευή. Οι ίδιοι δεν είναι μελετητές και εάν κατασκευή είναι πολύ μεγάλη τότε ο ιδιοκτήτης τους προσκομίζει αρχιτεκτονικά σχέδια και στατική μελέτη. Τέλος ο ΜΥ3 ανέφερε ότι η όλη κατασκευή ως έγινε, έγινε πρώτα το σκίαστρο και μετά ο εναγόμενος ζήτησε στέγαστρο. Αξιολογώντας και εξετάζοντας την μαρτυρία του ΜΥ3 τόσο αυτούσια ως και σε συνδυασμό με την λοιπή μαρτυρία καταλήγω ότι ο μάρτυρας αυτός έθεσε μια εντελώς διαφορετική άποψη και εικόνα από αυτήν του ΜΥ
- Ο μάρτυρας αυτός πέραν από την προσφορά που έδωσε στον εναγόμενο και την οποία ανέλυσε μπορεί να αξιολογηθεί και ως ειδικός ενόψει και της πείρας του στην κατασκευή αλουμίνιων κατασκευών. Εξάλλου και ο συνήγορος των Εναγόντων υπέβαλε ερωτήσεις στον μάρτυρα που άπτονταν όχι μόνο της δικής τους εμπλοκής με την προσφορά που υπέβαλε αλλά και επί της κατασκευής γενικότερα με βάση τη δική του τριακονταετή πείρα. Ο ΜΥ3 ανέφερε ενώπιον μου μια νέα θέση και ένα νέο ενδεχόμενο που δεν είχε τεθεί από οιονδήποτε άλλο μάρτυρα. Την πάροδο του χρόνου από την τοποθέτηση των πολυκαρμπονικών φύλλων (plexi - glass), την φθορά από τις καιρικές συνθήκες και το «κάψιμο» από τον ήλιο. Τα στοιχεία αυτά ουδέποτε τέθηκαν από τους λοιπούς και προηγούμενους μάρτυρες. Η θέση αυτή του μάρτυρα ως ένα νέο ενδεχόμενο δημιούργησε ένα νέο πεδίο ζητημάτων προς εξέταση. Μέσα από την μαρτυρία του προκύπτει ως σοβαρό ενδεχόμενο, ενόψει και της κατάληξης μου σε ότι αφορά την μαρτυρία του ΜΥ2, ότι ο «λεκές» ή ο «χρωματισμός» ως χαρακτηρίστηκε που φαίνεται και στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 20 επί των φύλλων να προκλήθηκε από τον ήλιο. Σε συνδυασμό με την απουσία επεξήγησης από τον ΜΥ2 πως το νερό μπορεί να «κάψει» το υλικό η θέση αυτή ενδεχομένως να μην μπορεί να αποκλειστεί. Βεβαίως σημειώνω ότι και ο ΜΥ3 δεν έχει συνδέσει το κάψιμο αυτό με την ελλιπή κατά τον ίδιο κλίση που δόθηκε που συνιστά κατ' αυτόν και το μοναδικό πρόβλημα της κατασκευής. Η θέση περί μη επαρκούς κλίσης παρέμεινε μετέωρη και δεν έχει συνδεθεί με οιονδήποτε τρόπο με κακότεχνες ενέργειες της Ενάγουσας κατά την εκτέλεση της κατασκευής αλλά ούτε και με τα αποτελέσματα επί της ίδιας της κατασκευής σε σχέση με την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα. Με βάση την μαρτυρία αυτή εντείνεται το θολό τοπίο που δημιουργήθηκε από όλους τους μάρτυρες επί της ανταπαίτησης σε ότι αφορά συγκεκριμένα προβλήματα και κακοτεχνίες με αποτέλεσμα η μαρτυρία που παρουσιάσθηκε για την ανταπαίτηση να πάσχει από άποψη τεκμηρίωσης τόσο κατά την ουσία της όσο και από άποψη ποιότητας. Ουδεμία μαρτυρία κρίνω ότι τέθηκε ενώπιον μου που να μπορεί να οδηγήσει ακόμα και με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων σε μια ισχυρή επιστημονική θέση επί της οποίας να μπορούσα να στηριχθώ για να εξάξω ευρήματα. O μάρτυρας αυτός καταλήγω ότι ήταν ειλικρινής και παρά το ότι προσήλθε ουσιαστικά για να στηρίξει την ανταπαίτηση του εναγόμενου δεν κρίνω ότι η μαρτυρία του παρά την αξιοπιστία της βοήθησε το Δικαστήριο να καταλήξει σε οιαδήποτε ευρήματα. Σημειώνω ότι από το σύνολο της μαρτυρίας του την οποία κρίνω αξιόπιστη δεν μπορώ να αποδεχθώ το μέρος που αφορά την ελλιπή κλίση καθότι αυτή δεν συνδέθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο με οιεσδήποτε συνέπειες και συνεπακόλουθες κακοτεχνίες επί της κατασκευής. Ως τελευταίος μάρτυρας παρουσιάστηκε από πλευράς Ενάγουσας ως εξ΄ ανταπαιτήσεως εναγόμενης , σύμφωνα με τον τρόπο που συμφωνήθηκε να παρουσιαστεί η μαρτυρία, ο Μαρίνος Παναγιωτίδης, (ΜΥΑ1). Ο μάρτυρας αυτός είναι επιμετρητής ποσοτήτων ο οποίος κλήθηκε να τοποθετηθεί επί της επίδικης κατασκευής και επί του τεκμηρίου
- Κατά τον ίδιο η επίδικη κατασκευή είναι στέγαστρο το οποίο αποτελείται από μεταλλικής στήριξης λούβρα από αλουμίνιο και επικάλυψη από πολυκαρβουνικά φύλλα. Με βάση την εμπειρία του έχει δει επανειλημμένα σε τέτοιες κατασκευές σε αρχιτεκτονικά σχέδια να δίνεται κλίση 1%. Από άποψη στεγανοποίησης και με βάση την προσωπική του εμπειρία και μελέτη που εκπόνησε οι κατασκευαστές στα τεχνικά του φυλλάδια και προδιαγραφές δεν καθορίζουν ελάχιστη ή μέγιστη κλίση για κατασκευή με το υλικό αυτό. Παρέπεμψε σε σχέδια συγκεκριμένου αρχιτέκτονα που είχε υπόψη του για παρόμοιου τύπου κατασκευή. Με βάση το τεκμήριο 2, την αρχική προσφορά, και την εμπειρία του αυτή περιελάμβανε την κατασκευή 5 στεγάστρων συγκεκριμένων διαστάσεων τα οποία αποτελούνται από αλουμίνιο χρώματος φυσικού και περιλαμβάνει και την κατασκευή στήριξης των που στην προκειμένη περίπτωση ήταν από μεταλλικό σκελετό. Καμία αναφορά δεν βλέπει να γίνεται σε plexi - glass. Σε περίπτωση που η προσφορά περιλάμβανε σχεδιασμό και μελέτη αυτό θα αναφερόταν όπως γίνεται πάντοτε καθότι και στην κοστολόγηση αναφέρεται ξεχωριστά η αμοιβή και το όνομα του μελετητή και ξεχωριστά το κόστος της κατασκευής. Αναφορικά με το κόστος 4 χολέτρων, στις οποίες γίνεται αναφορά στο τεκμήριο 20 οι οποίες δεν ολοκληρώθηκαν, ο ΜΥΑ1 ανέφερε ότι αν αυτές ήταν μεταλλικές, γαλμανισμένες μέσου διαμετρήματος στοιχίζουν περί τα €15 - €20 το τρέχον μέτρο. Υπάρχουν βέβαια και φθηνότερα υλικά κατά 40 - 50%. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥΑ1 ανέφερε ότι τον ΜΕ1 τον γνωρίζει εδώ και 15 τουλάχιστον χρόνια και συνεργάστηκε μαζί του πολλές φορές. Ακόμα και κατά την ημέρα που έδιδε μαρτυρία συνεργάζονταν σε ένα μεγάλο έργο στην Λεμεσό. Την επίδικη κατασκευή δεν την έχει επισκεφθεί επιτόπου. Ανέφερε ότι τα όσα αναφέρονται στο τεκμήριο 20 δεν εμπίπτουν στην δική του αρμοδιότητα να απαντήσει ούτε σε σχέση με το «κάψιμο» των φύλλων. Με βάση την δική του μελέτη από τεχνικά φυλλάδια και προδιαγραφές 4 κατασκευαστών δεν υπάρχει προδιαγεγραμμένη κλίση. Ο μάρτυρας αυτός άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Έχω παρατηρήσει ότι παρά την στενή του σχέση συνεργασίας με τον διευθυντή της Ενάγουσας ανέφερε ότι δεν μπορεί να εκφέρει άποψη επί ζητημάτων εκτός των δικών του γνώσεων αλλά περιόρισε τα όσα ανέφερε στο ζήτημα της κοστολόγησης των υδρορροών (χολέτρων), στην κλίση με βάση τα τεχνικά φυλλάδια και στο περιεχόμενο μιας προσφοράς. Καθ' όλη την διάρκεια της μαρτυρίας του ήταν σταθερός και δεν υπέπεσε σε οιεσδήποτε αντιφάσεις ή υπερβολές που να αποδυναμώνουν την αξιοπιστία του. Σημειώνω περαιτέρω ότι τα όσα ανέφερε ο ΜΥΑ1 για την μελέτη και σχεδιασμό αλλά και την κλίση με αναφορά στο κατά πόσο αυτή αναφέρεται στα τεχνικά φυλλάδια ταυτίζονται με τις θέσεις και άλλων μαρτύρων. Συνεπακόλουθα καταλήγω ότι δύναμαι να αποδεχθώ την μαρτυρία του στο σύνολο της ως αξιόπιστη. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ: Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, των γεγονότων που παρέμειναν αναντίλεκτα και/ή αποτέλεσαν κοινό έδαφος των διαδίκων, καταλήγω ότι τα κάτωθι αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης: Οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένη ευθύνης εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών και ασχολείται με την εκτέλεση υδραυλικών εργασιών και εργασιών αλουμινίου. Κατά ή περί τον Ιούνιο του 2009 ο εναγόμενος ζήτησε από την Ενάγουσα να του υποβάλει προσφορά για την κατασκευή πέντε στεγάστρων από αλουμίνιο δείγμα του οποίου υπέδειξε στον Διευθυντή των εναγόντων σε άλλη οικία. Στις 17/06/2009 οι Ενάγοντες υπέβαλαν στον εναγόμενο προσφορά για την κατασκευή 5 τεμαχίων στεγάστρων από αλουμίνιο χρώματος φυσικού με διαστάσεις 2,40μ. χ 4,30μ, 3,05μ χ 4,55μ, 3,25μ χ 5,00μ, και 2 τεμάχια 3,40μ χ 4,10μ και η οποία προσφορά ανερχόταν σε ποσό εκ €11.660=πλέον το ΦΠΑ. Στην πιο πάνω τιμή οι Ενάγοντες προχώρησαν σε έκπτωση στις 25/6/2009 με το τελικό ποσό αυτής να ανέρχεται στις €10.500= πλέον το Φ.Π.Α. Περί το Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο του 2009 οι Ενάγοντες προέβησαν και ολοκλήρωσαν τις ανωτέρω αναφερόμενες στην προσφορά τους εργασίες στην οικία του εναγόμενου. Ο εναγόμενος ακολούθως ζήτησε την εκτέλεση επιπλέον εργασιών για την κάλυψη των στεγάστρων αυτών με πολυκαρμπονικό φύλλο (plexi - glass) εργασία η οποία εκτελέσθηκε περί τον Νοέμβριο του
- Η εργασία αυτή, ήταν επιπρόσθετη εργασία από την αρχική προσφορά και συμφωνία και ανήλθε η συμφωνηθείσα και/ή εύλογη αμοιβή της ανήλθε σε ποσό ύψους €4.400= πλέον ΦΠΑ. Έναντι των πιο πάνω ποσών ο εναγόμενος ουδέν ποσό κατέβαλε ενώ στις 2/2/2010 ο εναγόμενος απέστειλε στους Ενάγοντες επιστολή με ισχυριζόμενες κακοτεχνίες επί των επίδικων κατασκευών ενώ ταυτόχρονα στην ίδια επιστολή αρνείται να αποδεχτεί την οιαδήποτε επιπλέον εργασία και/ή χρέωση. Μετά από ενέργειες του Εναγόμενου περί τον Δεκέμβριο του 2010 ο ΜΥ2 ως πραγματογνώμονας από το ΕΤΕΚ συνέταξε με βάση τις εξετάσεις του έκθεση πραγματογνωμοσύνης (Τεκμήριο 20). Η έκθεση πραγματογνωμοσύνης ολοκληρώθηκε στις 12/9/2011 οπόταν ο εναγόμενος κλήθηκε να την παραλάβει από το ΕΤΕΚ ενώ η παρούσα αγωγή είχε καταχωρηθεί στις 01/07/
- Μέχρι και την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι επίδικες κατασκευές βρίσκονται στην οικία του εναγόμενου ενώ καμία εργασία για την επιδιόρθωση των ισχυριζόμενων από τον ίδιο κακοτεχνιών έχει λάβει χώρα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Η αξίωση των εναγόντων, όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης τους, εδράζεται στη συμφωνία των μερών για την κατασκευή των 5 επίδικων στεγάστρων συμφωνία η οποία τηρήθηκε κατά τους ίδιους και επιπλέον σε εργασία κάλυψης με το υλικό plexi glass η οποία ήταν προφορική. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι μεταξύ εναγόντων και εναγομένου υπήρξε συμφωνία με βάση το τεκμήριο 2 για την εκτέλεση των 5 στεγάστρων υπό μορφή σκιάστρων για ποσό ύψους €10.500, πλέον ΦΠΑ ήτοι σύνολο €12.075,00=, χωρίς η συμφωνία αυτή να περιλαμβάνει οιαδήποτε επικάλυψη. Ακολούθησε με οδηγίες του εναγόμενου εκτέλεση επιπλέον εργασίας για την κάλυψη των σκιάστρων αυτών με υλικό plexi - glass (πολυκαρμπονικών φύλλων) η χρέωση της οποίας ήταν γνωστή στον εναγόμενο και ήταν ύψους €4.400,00=πλέον ΦΠΑ ήτοι συνολικό ποσό ύψους €5.060,00=. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου ανωτέρω αλλά και τα όσα αναφέρθηκαν σχετικά στην αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας προκύπτει ότι η ουσιαστική διαφορά των μερών έγκειται κατά πρώτο λόγο στο περιεχόμενο της αρχικής συμφωνίας. Στο ζήτημα αυτό είναι η κατάληξη μου ότι η αρχική συμφωνία δεν περιλάμβανε την κάλυψη των 5 στεγάστρων αλουμινίου με οιοδήποτε υλικό αλλά η κάλυψη αποτέλεσε επιπλέον (extra) εργασία για την οποία οι Ενάγοντες δικαιούνται επιπλέον αμοιβής. Δεν έχει βεβαίως αμφισβητηθεί ότι ουδέν ποσό καταβλήθηκε από τον εναγόμενο προς τους Ενάγοντες. Σημειώνω επιπλέον στο σημείο αυτό ότι η επιπλέον χρέωση για τις εργασίες κάλυψης πέραν του ότι αμφισβητήθηκε υπό την έννοια του ισχυρισμού ότι οι εργασίες αυτές περιλαμβάνονταν στην χρέωση των €10.500= σε κανένα σημείο δεν έχει αμφισβητηθεί ότι, εάν ευσταθούσε η θέση των Εναγόντων, ήτο το ποσό αυτό η εύλογη και δίκαιη αμοιβή. Κατά δεύτερο λόγο σημειώνω ότι με βάση την κατάληξη μου για το περιεχόμενο της συμφωνίας οι Ενάγοντες κρίνω ότι δικαιούνται σε απόφαση για το ποσό των €12.075,00σ. Επιπλέον αναφέρω ότι για τις κατασκευές αλουμινίου χωρίς την επικάλυψη κανένας ισχυρισμός περί κακοτεχνίας τέθηκε και η σταθερότητα και καταλληλότητα τους αναφέρθηκε και από μάρτυρες του εναγόμενου. Περαιτέρω η ανταπαίτηση του εναγόμενου δεν αφορά την κατασκευή από αλουμίνιο αλλά την εργασία επικάλυψης των με plexi - glass. Περαιτέρω θα πρέπει να αποφασισθεί κατά πόσο η αμοιβή των €5.060,00σ για την επιπλέον εργασία αποτελεί την εύλογη και δικαιολογημένη αμοιβή. Ως έχω σημειώσει ανωτέρω το εύλογο της αμοιβής αυτής δεν έχει αμφισβητηθεί και καμία μαρτυρία προς αντίκρουση της θέσης τούτης τέθηκε ως εκ τούτου αποδέχομαι, έχοντας αξιολογήσει και την προσφορά που δόθηκε από τον ΜΥ3 για την αφαίρεση και επανατοποθέτηση των ιδίων φύλλων, ως εύλογη. Εκείνο που απομένει να εξεταστεί από το Δικαστήριο προτού καταλήξω είναι το κατά πόσο ο εναγόμενος έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την ανταπαίτηση του ως αυτή τίθεται. Ως ανωτέρω ανέφερα κατά το στάδιο της αξιολόγησης των μαρτύρων που παρουσιάστηκαν εκ μέρους του εναγομένου ουδεμία αξιόπιστη μαρτυρία τέθηκε που να μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε ανάλογα συμπεράσματα. Το «κάψιμο» πέραν του ότι δεν έχει συνδεθεί με επιστημονική και/ή άλλη μαρτυρία με την κατακράτηση νερού επί των φύλλων και πως το νερό οδηγεί σε αυτό το αποτέλεσμα ουδεμία μαρτυρία τέθηκε για το πώς επακριβώς η κλίση η οποία χαρακτηρίστηκε ως «λανθασμένη» συνδέεται με τα πιο πάνω. Επιπλέον σημειώνω την κατάληξη του ΜΥ2 ο οποίος χαρακτήρισε εν τέλει τα ισχυριζόμενα προβλήματα επί της κατασκευής ως «αισθητική κακοτεχνία» ενώ επιπλέον υπενθυμίζω την εκδοχή του ΜΥ3 για τις συνέπειες ενόψει της παρόδου του χρόνου. Τα εν λόγω στέγαστρα, οι επίδικες κατασκευές, από το 2009 που κατασκευάστηκαν, συνεχίζουν να βρίσκονται στην οικία του εναγόμενου και πέραν των οιοδήποτε ισχυριζόμενων προβλημάτων, συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται για τον σκοπό που προορίζονταν. Η παράλειψη αυτή του εναγόμενου να λάβει οιαδήποτε μέτρα για επιδιόρθωση των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών αποδυναμώνει την εκδοχή και θέση του ενώ αντίθετα ενισχύει το ενδεχόμενο τα οιαδήποτε προβλήματα έστω και αν υπήρχαν εξ' αρχής να εντάθηκαν ενόψει της παρόδου των 7 αυτών ετών που τα στέγαστρα χρησιμοποιούνται. Ακόμα δηλαδή και να κατέληγα ότι οι αποχρώσεις στα φύλλα plexi - glass άρχισαν να δημιουργούνται από την παράδοση της κατασκευής και λόγω ανεπαρκούς κλίσης καμία αξιόπιστη μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον μου που να δικαιολογεί την ανάγκη αντικατάστασης των εξ' ολοκλήρου σήμερα. Σημειώνω ότι ο ΜΥ3 υπέβαλε την προσφορά του αφού επιθεώρησε τις κατασκευές τον Σεπτέμβριο του 2016 ενώ η κατασκευή ολοκληρώθηκε το
- Με βάση τις αρχές που προκύπτουν από την νομολογία και παραπέμπω στην απόφαση στην υπόθεση George Charalambous Ltd v. Kalos Kafes Ltd κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ.199: "Η βασική αρχή της αποζημίωσης του αθώου μέρους από μια παράβαση συμφωνίας περιορίζεται από μια δεύτερη αρχή η οποία προκύπτει από την παράγραφο 3 του άρθρου 73 του Κεφ. 149. Με τη δεύτερη αυτή αρχή επιβάλλεται στον ενάγοντα το καθήκον λήψης λογικών μέτρων για περιορισμό της ζημιάς του. Ο ενάγων δεν μπορεί να απαιτήσει ζημιά την οποία ήταν δυνατό να περιορίσει εάν ελάμβανε προς τούτο λογικά μέτρα. (Βλέπε: British Westinghouse Electric and Manufacturing Co. v. Underground Electric Rys. Co. of London [1919] 2 K.B. 581 και Pilkington v. Wood [1953] 2 All E.R. 810, Αγησιλάου v. Χρίστου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 713 και Πουρίκκος v. Βασιλείου, Πολιτική Έφεση Αρ. 8012, ημερομηνίας 30.4.1993). Το ερώτημα, εάν ο ενάγων επέδειξε αμέλεια να λάβει λογικά μέτρα για περιορισμό της ζημιάς του, είναι θέμα πραγματικό και το βάρος της απόδειξης του γεγονότος αυτού εναποτίθεται στους ώμους της άλλης πλευράς. (Βλέπε: Payzau Ltd v. Sanndors [1919] 2 K.B. 581 και Shearman v. Folland [1950] 1 All E.R. 976)." (Η υπογράμμιση και τονισμός είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Συνεπώς και με βάση τα ανωτέρω ακόμα και αν κατέληγα ότι ο εναγόμενος ως εξ΄' ανταπαιτήσεως ενάγοντας είχε καταφέρει να αποδείξει την ύπαρξη κακοτεχνίας θα έπρεπε να προσφέρει μαρτυρία ότι η ανάγκη πλήρους αντικατάστασης των φύλλων προέκυψε από την πρώτη στιγμή που ισχυρίστηκε ότι εντόπισε το πρόβλημα και όχι 7 χρόνια μετά, περίοδο κατά την οποία ουδέν πράξη ενήργησε για να μειώσει ενδεχομένως την ζημιά του. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω, κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την απαίτηση τους και ως τούτου δικαιούνται απόφαση για τα ποσά που ανωτέρω ανέφερα. Η ανταπαίτηση του εναγόμενου δεν έχει αποδεχθεί με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία και τα σχετικά ευρήματα του και ως εκ τούτου υπόκειται σε απόρριψη. Επομένως, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένων για το ποσό των €17,135,00σ πλέον νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα επιδικαστούν καθότι η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκε με την αγωγή και δεν δημιουργήθηκαν οποιαδήποτε επιπλέον έξοδα γι αυτήν. (Υπ.)............... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής