← Κύπρος

ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ (ΠΙΤΣΙΛΙΑ) ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΤΔ ν. Μαρίνα Μεσαρίτη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3179/16, 23/3/2017

ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ (ΠΙΤΣΙΛΙΑ) ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΤΔ ν. Μαρίνα Μεσαρίτη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3179/16, 23/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3179/16 Μεταξύ: ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ (ΠΙΤΣΙΛΙΑ) ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΤΔ, εκ Κυπερούντας Ενάγουσα Και

  1. Μαρίνα Μεσαρίτη
  2. ΣΠΕ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένων ------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 03/11/2016 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23 Μαρτίου 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα. Λ. Χατζηλοίζου για Χρήστος Χατζηλοίζου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη 1 - καθ'ής η αίτηση: κος. Νεάρχου για Ευάγγελος Χρ. Πουργουρίδης ΔΕΠΕ. (Για να ακούσει απόφαση ο κος. Λοχίας) Για την εναγόμενη 2: κος. Γιάγκου για N. Pirilides & Associates LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελεί η αίτηση εναγόντων - αιτητών ημερομηνίας 03/11/2016 για την έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων. Προτού υπεισέλθω στο αιτητικό και ουσία της υπό κρίση αίτησης κρίνω απαραίτητο να αναφέρω εν συντομία το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, ως αυτό διαφαίνεται από τον φάκελο της υπόθεσης. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε μέσω γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στις 3/11/2016 με αξιώσεις εναντίον της εναγομένης 1 για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις λόγω υπεξαίρεσης, ιδιοποίησης, απάτης, δόλου, κλοπής υπό αντιπροσώπου και/ή ως money had and received και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και εναντίον της εναγομένης 2 ως εργοδότης της εναγομένης 1 κατά τρόπο που να καθιερώνει την αλληλέγγυο ευθύνη αυτών και της εναγομένης 2 ούσης εκ προστήσεως υπεύθυνης, επιπλέον γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές και έξοδα που η ενάγουσα υπέστηκε, πλέον τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις, νόμιμους τόκους και έξοδα. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση του κλητήριου εντάλματος, η Ενάγουσα καταχώρησε την επίδικη αίτηση ημερ.3/11/2016, προωθούμενη αρχικώς μονομερώς, με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων σε σχέση με ακίνητα και λογαριασμούς της εναγομένης
  3. Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της αίτησης στις 7/11/2016 και αφού εξέθεσε προβληματισμό για το κατεπείγον έδωσε άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε στις 10/11/2016 και η αίτηση, μονομερώς προωθούμενη, τέθηκε εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου στις 11/11/
  4. Ο προβληματισμός του Δικαστηρίου για το κατεπείγον αυτής ακόμα και μετά την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης οδήγησε την πλευρά των αιτητών να ζητήσουν όπως επιδώσουν την αίτηση στους εναγομένους. Συνεπεία των ανωτέρω οδηγιών η αίτηση, λαμβάνοντας πλέον μορφή δια κλήσεως, ορίστηκε για επίδοση στις 24/11/
  5. Την ημέρα εκείνη και αφού η αίτηση επιδόθηκε και εμφανίστηκαν και για τους 2 εναγόμενους συνήγοροι, ορίστηκε η αίτηση για ακρόαση στις 19/12/2016 με ταυτόχρονες οδηγίες για καταχώρηση ένστασης μέχρι και τις 12/12/
  6. Η εναγόμενη 1 στις 12/12/2016 καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης της να ενστεί στην αίτηση συνοδευόμενη με ένορκη δήλωση. Στις 19/12/2016 υποβλήθηκε αίτημα αναβολής ενόψει της πρόθεσης της Ενάγουσας να υποβάλει αίτηση για καταχώρηση περαιτέρω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία επίσης προσέκρουσε στην ένσταση της πλευράς της εναγομένης 1 και η οποία μετά από ακρόαση απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.2/2/
  7. Για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι η πλευρά της εναγομένης 2 δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου την πρόθεση της να μην ενστεί στην αίτηση και περαιτέρω ότι θα παρακολουθήσει την διαδικασία. Επί του προκειμένου τώρα η Ενάγουσα με την υπό κρίση αίτηση εξαιτείται: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή απαγορεύει στην εναγόμενη 1 να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει, επιβαρύνει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την κάτωθι περιγραφόμενη ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή άλλων οδηγιών του Δικαστηρίου. Περιγραφή ακίνητης Περιουσίας: Χωράφι υπ' αριθμό εγγραφής 0/6479 εις το χωριό Φοινί - Λεμεσού Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να παγοποιεί και/ή δεσμεύει το λογαριασμό της εναγομένης 1 στη ΣΠΕ Τροόδους Λιμιτεδ και/ή οποιοδήποτε άλλο τραπεζικό λογαριασμό σε οποιαδήποτε άλλη Τράπεζα στην Κύπρο μέχρι το ποσό των €50.000= μέχρι την τελική εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον ΦΠΑ. Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9 και στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν. 14/1960, άρθρο 32 και στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48, Θεσμοί 1 - 9, και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου, Νομολογία και Πρακτική. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Γεωργίου, διευθυντή της Ενάγουσας / Αιτήτριας, την οποία δεν χρειάζεται να επαναλάβω αυτούσια όπως επίσης και στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ιδίου ημερ.10/11/
  8. Συνοπτικά αναφέρω ότι ο ενόρκως δηλών είναι διευθυντής της Ενάγουσας και εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η εναγόμενη 1 ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο υπάλληλος της εναγομένης 2 η οποία είναι Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία. Η Ενάγουσα διατηρεί εργοστάσιο αλλαντικών και διατηρούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο λογαριασμό εις την εναγόμενη
  9. Η εναγόμενη 1 ήτο συμπεθερά του με την οποία διατηρούσε φιλικές σχέσεις και της είχε εμπιστοσύνη. Μεταξύ της περιόδου από 1/12/2014 μέχρι 21/12/2015 η Ενάγουσα μέσω του ενόρκως δηλούντα κατέθετε επιταγές και μετρητά εις τον λογαριασμό που διατηρούσε στην εναγόμενη
  10. Η διαδικασία που ακολουθείτο ήταν να παραδίδει στην εναγόμενη 1 έντυπο της ενάγουσας εις το οποίο αναγράφονταν τα μετρητά και εις το ίδιο ή άλλο έντυπο καταγράφονταν οι επιταγές. Υπέγραφε το έντυπο της τράπεζας - κατάθεση και τα παρέδιδε όλα στην εναγόμενη 1 για να κάνει την κατάθεση. Ο ίδιος διαπίστωσε ότι μεταξύ της πιο πάνω περιόδου η εναγόμενη 1 έκλεψε και/ή πήρε από την ενάγουσα από τις καταθέσεις συνολικά το ποσό των €41.000=. Ο ίδιος κατήγγειλε την εναγομένη 1 στο ΤΑΕ Λεμεσού. Ακολούθως ο ίδιος μετέβηκε στις 18/1/2016 στην τράπεζα και παρέδωσε στην εναγόμενη 1 έντυπα για κατάθεση. Η εναγόμενη 1 αντί να κάνει κατάθεση ποσού ύψους €4800= κατέθεσε μόνο €3800=. Την ίδια ημέρα η εναγόμενη 1 συνελήφθηκε κατόπιν εντάλματος σύλληψη και διετάχθη η προσωποκράτηση της. Το ποσό των €1.000= βρέθηκε στην κατοχή της εναγόμενης
  11. Η εναγόμενη 1 αντιμετωπίζει την ποινική υπόθεση με αρ.11363/2016 Ε. Δ. Λεμεσού. Από έλεγχο που διεξήχθη από τον λογιστή της Ενάγουσας διαπιστώθηκε ότι για την αναφερόμενη περίοδο η εναγόμενη 1 υπεξαίρεσε και/ή έκλεψε το ποσό των €41.000=. Με βάση τα όσα ανέφερε ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι δικαιούται θεραπείας και έχει καλή βάση αγωγής. Η εναγόμενη 1 δεν θα υποστεί οιαδήποτε ζημιά από την έκδοση των διαταγμάτων σε αντίθεση με τους Ενάγοντες οι οποίοι σε περίπτωση αποξένωσης της περιουσίας της εναγόμενης 1 θα εμποδίζονται να ικανοποιηθούν εάν εξασφαλίσουν απόφαση. Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει ως τεκμήρια δελτία αποστολής και έντυπα καταθέσεων. Επιπλέον με τα πιο πάνω ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι με βάση την ποινική υπόθεση που αντιμετωπίζει η εναγόμενη 1 εάν καταδικαστεί διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να της επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Πέραν της ποινικής της τιμωρίας η ενάγουσα με την παρούσα αγωγή αξιώνει αποζημιώσεις ως εκ τούτου υπάρχει σοβαρός και ορατός κίνδυνος να αποξενώσει την οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία της. Η Εναγόμενη 1 - καθ' ής η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην ως άνω αίτηση η οποία βασίζεται στην Δ.48, Θ.4 και 7, στα άρθρα 9 και 23 του Συντάγματος, στο άρθρο 17 του Χάρτη θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο άρθρο 23 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και Δικονομία των Δικαστηρίων. Η ένσταση της εναγόμενης 1 στηρίζεται επί γεγονότων που αναφέρονται σε ένορκη δήλωση της ίδιας. Σύμφωνα με την ειδοποίηση περί προθέσεως καταχώρησης ένστασης παρατίθενται 3 λόγοι ένστασης ως ακολούθως: (α) Η πιο πάνω αίτηση του αιτητή θα πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  12. Όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί μέσα από τη νομολογία. (β) Η αίτηση εις ότι αφορά το Β' δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε νομική βάση και διαζευκτικά η τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα παραβιάζει το άρθρο 9 του Συντάγματος ήτοι του δικαιώματος της αξιοπρεπούς διαβίωσης. (γ) Η αίτηση παραβιάζει και/ή είναι αντίθετη με το άρθρο 23 του Συντάγματος και/ή του αντίστοιχου άρθρου 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ενόρκως δηλούσα επί της εντάσεως της ουσιαστικά αναφέρει και επεξηγεί τους λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι πέραν του μισθού της δεν έχει οιαδήποτε άλλα εισοδήματα και ο μισθός αυτός ανέρχεται σε ποσό εκ €1.439= (ακαθάριστος). Καταβάλλει μηνιαίως δόση για στεγαστικό δάνειο εκ €
  13. Παρουσιάζει ως τεκμήριο κατάσταση μισθοδοσίας του μήνα Νοεμβρίου του 2016 στην οποία φαίνεται η αποκοπή των €200= και το ποσό που λαμβάνει που ανέρχεται σε ποσό εκ €939,70σ. Επιπλέον ως τεκμήριο καταχωρεί κατάσταση λογαριασμού του δανείου στο οποίο αναφέρεται με μηνιαία δόση €200 και υπόλοιπο στις 25/11/2016 €21.301,40σ. Περαιτέρω καταβάλλει μηνιαίως ποσό ενοικίου €400= για το οποίο παρουσιάζει ως τεκμήριο αντίγραφο κατάθεσης σε λογαριασμό με πάγια μηνιαία εντολή. Μετά την πληρωμή των πιο πάνω εξόδων αναφέρει ότι έχει στην διάθεση της ποσό εκ €540= περίπου ποσό με το οποίο δύσκολα ανταποκρίνεται στις καθημερινές οικονομικές της ανάγκες. Το μοναδικό ακίνητο που βρίσκεται εγγεγραμμένο επ' ονόματι της είναι η περιουσία που αναφέρεται στο Α της αίτησης και η οποία είναι υποθηκευμένη για το στεγαστικό δάνειο που ανάφερε ανωτέρω. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι τα όσα αναφέρονται στην αίτηση είναι ανυπόστατα και δεν στηρίζονται από μαρτυρία ως εκ τούτου ως εκ τούτου η Ενάγουσα δεν έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, αφού η ίδια ουδέν ποσό έκλεψε. Οι αποδείξεις κατάθεσης μετρητών και επιταγών φέρουν την υπογραφή του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση και αποτελεί αυτό επιβεβαίωση της ορθότητας της πράξης κατάθεσης ενώ από κάποιες εξ΄ αυτών απουσιάζει οποιαδήποτε υπογραφή ή σφραγίδα συνεπώς δεν έχουν αποδεικτική αξία. Είναι η θέση της καθ' ής η αίτηση - εναγόμενης 1 ότι οι αναφορές στην ποινική υπόθεση παραβιάζουν το τεκμήριο της αθωότητας της και θα πρέπει να αγνοηθούν. Σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος Β θα βρεθεί έστω και προσωρινά σε δεινή οικονομική κατάσταση καθότι το μοναδικό της εισόδημα είναι ο μισθός της δεν θα μπορεί να διαβιώνει αξιοπρεπώς ενώ δεν θα είναι σε θέση να πληρώνει την δόση του δανείου με ορατό κίνδυνο την κατάσχεση και την εκποίηση της περιουσίας της κάτι που θα της αποφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά επιπλέον θα αδυνατεί να καταβάλλει το ενοίκιο για το διαμέρισμα που διαμένει με κίνδυνο να βρεθεί στον δρόμο. Ακόμα και σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή η Ενάγουσα έχει εργαλεία να εισπράξει όπως για παράδειγμα με μηνιαίες δόσεις και δεν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον. Τέλος η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι ο μόνος τραπεζιτικός λογαριασμός που διατηρεί είναι ο λογαριασμός στον οποίο κατατίθεται ο μισθός της και με πάγια εντολή από αυτόν πληρώνεται η μηνιαία δόση του δανείου και το ενοίκιο. Η παγοποίηση αυτού του λογαριασμού θα την εμποδίσει να κάνει αναλήψεις για την διαβίωση της περιλαμβανομένης και της σίτισης της. Επιπλέον η αιτούμενη θεραπεία ως το Β είναι ατελέσφορη καθότι αυτό αφορά υφιστάμενους λογαριασμούς και δεν μπορεί να αφορά μελλοντικούς. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αίτηση και ένσταση αντίστοιχα ενώ κατά το στάδιο της ακρόασης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν για τις εκατέρωθεν θέσεις τους καταθέτοντας κείμενα γραπτών αγορεύσεων. Τα όσα ανέφεραν αμφότεροι από πλευράς νομικής επιχειρηματολογίας και παραπομπής σε νομολογία έχουν μελετηθεί δεόντως από το Δικαστήριο και έχουν ληφθεί υπόψη ως εκ τούτου δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν στην παρούσα απόφαση εκτός όπου κατωτέρω κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/
  14. Οι προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι οι ακόλουθες και οι οποίες πρέπει να ισχύουν σε κάθε περίπτωση σωρευτικά:
  15. To Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
  16. Να υπάρχει πιθανότητα ο αιτών να δικαιούται σε θεραπεία.
  17. Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου έχει αποτελέσει αντικείμενο σωρείας αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και έχει ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε αυτές. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and another

(1982)1 C.L.R. 557, Aνδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννας Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Aλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ A.A.Δ. 2015, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Eκείνο που προκύπτει από την νομολογία είναι ότι το Δικαστήριο, εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση επί της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Περαιτέρω ως αναφέρθηκε στην Τ.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802 σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. H πρώτη προϋπόθεση του σχετικού άρθρου ικανοποιείται εφόσον αποκαλυφθεί από τον αιτητή συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τώρα την δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, ικανοποιείται αν καταδειχθεί από τον αιτητή ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας, δηλαδή να υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Άλλη περίπτωση είναι εκείνη στην οποία αν και μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά του αιτητή σε χρήμα εντούτοις δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας του εναγομένου (βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301). Επίσης, ακόμη και εκεί που θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού (βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Περαιτέρω, στην
  1. HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v.
  2. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. 216/2006, ημερ. 24/3/2009 λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Σχετική είναι η Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ.
  1. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Έχοντας υπόψη μου τώρα τις πιο πάνω νομολογιακά καθιερωμένες νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 στην υπό κρίση υπόθεση. Προχωρώντας τώρα να εξετάσω τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, όπου σύμφωνα με τον λόγο ένστασης υπ' αριθμό (α) δεν έχουν ικανοποιηθεί, παρατηρώ ότι το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας στηρίζεται σε ισχυριζόμενη υπεξαίρεση, ιδιοποίηση, δόλο, απάτη, κλοπή υπό αντιπροσώπου και/ή ως money had and received και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού ενώ με βάση τα όσα αναφέρονται από τον ενόρκως δηλούντα η εναγόμενη 1 ως υπάλληλος συνεργατικού ιδρύματος λάμβανε για κατάθεση ποσά τα οποία όμως κατέθετε κατ' ισχυρισμό τους μειωμένα στον λογαριασμό τους. Από την μελέτη του κλητηρίου εντάλματος και των όσων αναφέρονται διαπιστώνω ότι η Αιτήτρια έχει συζητήσιμη υπόθεση εφόσον έχει αποκαλυφθεί το αγώγιμο δικαίωμα της, ως εκ τούτου θεωρώ ότι η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 ικανοποιείται. Αναφορικά τώρα με τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 θα πρέπει να γίνει μια πιο λεπτομερή αναφορά στα γεγονότα όπως έχουν τεθεί με την ένορκη ομολογία του διευθυντή των Αιτητών. Σημειώνεται βεβαίως και επαναλαμβάνεται ότι στο παρόν στάδιο δεν κρίνεται η αξιοπιστία των θέσεων και ισχυρισμών της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Καθ' ής η αίτηση ως πρόσωπο με το οποίο είχαν φιλικές σχέσεις και ήταν πρόσωπο της εμπιστοσύνης των και ως εργαζόμενη τραπεζική υπάλληλος εις το παράρτημα της εναγόμενης 2 εις την οποία διατηρούσαν λογαριασμό λάμβανε ποσά είτε σε μετρητά είτε σε επιταγές, τα οποία ο ίδιος ο ενόρκως δηλών της παρέδιδε ενώ υπόγραφε τα έντυπα κατάθεσης και ακολούθως προχωρούσε με την ολοκλήρωση των καταθέσεων στον λογαριασμό της. Αυτό γινόταν για συγκεκριμένη περίοδο ενώ ακολούθως με έλεγχο που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε από τους ίδιους τους αιτητές κατ' ισχυρισμό τους ότι τελικώς καταθέτονταν μικρότερα ποσά από αυτά που κατ' ισχυρισμό τους πάλι δίδονταν στην εναγόμενη 1 για κατάθεση. Σύμφωνα δε με τον ίδιο ο έλεγχος εις τον οποίο προέβησαν απολήγει σε έλλειψη ποσού ύψους €41.000=. Ως τεκμήρια κατατίθενται στην ένορκη δήλωση αντίγραφα δελτίων αποστολή και εντύπων κατάθεσης. Η αιτήτρια ακολούθως προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία η οποία οδήγησε τελικώς σε καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον της εναγόμενης
  2. Η καθ' ής η αίτηση 1 δεν αρνείται την ιδιότητα της ως τραπεζιτική υπάλληλος της εναγόμενης 2 ούτε και την στα πλαίσια της εργασίας της συνεργασία με την Ενάγουσα - αιτήτρια. Αυτό που ουσιαστικά αρνείται είναι την κατακράτηση και/ή οικειοποίηση και/ή υπεξαίρεση οιονδήποτε ποσών προβάλλοντας ταυτόχρονα την υπογραφή των εντύπων κατάθεσης από τον ενόρκως δηλούντα που αποδεικνύει κατά την ίδια την ορθότητα των συναλλαγών. Η κρίση της αξιοπιστίας όμως, των ισχυρισμών της Καθ' ής η αίτηση σε αντιπαραβολή με αυτούς της Αιτήτριας εκ φεύγει από τα πλαίσια της παρούσας αίτησης και αυτό θα γίνει κατά το στάδιο της ακρόασης της ουσία της αγωγής και όχι σε αυτό το στάδιο υπό το φως μάλιστα της νομολογίας ότι το Δικαστήριο οφείλει επιμελώς να αποφύγει την κρίση επί της ουσίας της υπόθεσης. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω αλλά και όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, κρίνω ότι αυτή έχει αποκαλύψει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή της και πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
  3. Το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει στο στάδιο αυτό στην αξιολόγηση των ισχυρισμών είτε της Αιτήτριας είτε της καθ' ής η αίτηση. Με την μαρτυρία που έχει παρατεθεί από την Αιτήτρια στην ένορκο δήλωση της, η οποία αναφέρεται σε λεπτομέρειες των ισχυριζόμενων αστικών αδικημάτων που αποδίδει στην καθ' ής η αίτηση αρ. 1, προκύπτει ότι η Αιτήτρια έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο στον απαιτούμενο βαθμό για την πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή της. Στο σημείο βεβαίως αυτό οφείλω να εξετάσω και να αναφερθώ και επί της εισήγησης του συνηγόρου της καθ' ής η αίτηση αρ. 1 ότι τα όσα έχουν λεχθεί από πλευράς αιτητών ουσιαστικά παραβιάζουν το τεκμήριο της αθωότητας της καθ' ής η αίτηση. Σημειώνω ότι η καθ' ής η αίτηση φαίνεται να αντιμετωπίζει για τις ισχυριζόμενες από πλευράς αιτητών πράξεις που της αποδίδονται και ποινική υπόθεση η οποία όμως κατ' ουδέν λόγο δεν αφορά την υπό κρίση αίτηση ή υπόθεση. Τα όσα αναφέρονται από τον ενόρκως δηλούντα στην αίτηση ως ισχυριζόμενα γεγονότα που ενδεχομένως να αφορούν και την ποινική υπόθεση δεν αξιολογούνται στο παρόν στάδιο και δεν εξετάζεται κατά πόσο την επηρεάζουν. Το ζήτημα του τεκμηρίου της αθωότητας εξετάζεται βεβαία στα πλαίσια της ποινικής διαδικασίας. Η εναγόμενη 1 ενώπιον μου αντιμετωπίζει μια αγωγή επί τη βάση ισχυριζόμενων αστικών αδικημάτων και ουδεμία σχέση έχει με την ποινική διαδικασία. Βεβαίως τα όσα ως γεγονότα αναφέρονται από τον ενόρκως δηλούντα στην αίτηση δεν θα αξιολογηθούν τώρα. Εξετάζοντας τώρα την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, η Αιτήτρια η οποία έχει και το βάρος απόδειξης, θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση που δεν γίνει απόλυτο το παρόν διάταγμα, θα είναι δύσκολο στο μέλλον να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Επί τούτου, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση αποξένωσης της ακίνητης περιουσίας και/ή μη δέσμευσης των λογαριασμών της εναγόμενης 1, θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο στο μέλλον να εξασφαλίσει το λαβείν της, σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής. Όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω η έννοια της πλήρους απονομής δικαιοσύνης στο μέλλον δεν συναρτάται μόνο με την επάρκεια και την οικονομική δυνατότητα του Καθ' ου η αίτηση στην εξόφληση μιας πιθανής Απόφασης εναντίον του στην Αγωγή. (βλ.
  4. HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v.
  5. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α (ανωτέρω)). Λαμβάνονται υπόψη και άλλοι μεταβλητοί παράγοντες εκτός από τον χρηματικό παράγοντα και αυτοί περιλαμβάνουν και την προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. Κοσμά v. Χατζηκυπρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 169 και Κυρρίσαββα v. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια με τα γεγονότα που έχει παραθέσει αλλά και με τα όσα η καθ' ής η αίτηση αρ. 1 αναφέρει στην ένορκη δήλωση της, περί ιδιοκτησίας μόνο της αναφερόμενης το Α της αίτησης περιουσίας, αποδεικνύει ότι πράγματι σε περίπτωση που η περιουσία αυτή αποξενωθεί με οιοδήποτε τρόπο θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να εξασφαλίσει το λαβείν της σε περίπτωση επιτυχία της αγωγής. Η ίδια η καθ' ής η αίτηση αναφέρει ότι το ακίνητο το οποίο αναφέρεται στην αίτηση υπό στοιχείο Α είναι η μοναδική ακίνητη περιουσία η οποία είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της ενώ η οικονομική της κατάσταση με βάση τα εισοδήματα της που περιορίζονται μόνο στον μισθό της είναι δυσχερής. Το γεγονός ότι η περιουσία αυτή είναι ήδη υποθηκευμένη προς εξασφάλιση δανείου δεν δύναται να ληφθεί υπόψη ενόψει του ότι δεν δύναται το Δικαστήριο να γνωρίζει και/ή προβλέψει ποια η πορεία της σύμβασης αυτής υποθήκης κατά την διάρκεια της πορείας της παρούσας υπόθεσης. Σε περίπτωση αποξένωσης με οιοδήποτε τρόπο της περιουσίας αυτής η αιτήτρια ενδεχομένως να έχει δυσκολίες ή και να καταστεί αδύνατο να εξασφαλίσει το λαβείν της. Από την άλλη η καθ'ής η αίτηση δεν έχει καταφέρει να καταδείξει το αντίθετο η να προσφέρει μαρτυρία ικανή να καταρρίψει την θέση αυτή των αιτητών. Συνεπακόλουθα και υπό αυτές τις περιστάσεις θεωρώ ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Προχωρώντας τώρα να εξετάσω το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience), θα πρέπει να συνυπολογιστεί η δυσχέρεια που θα προκληθεί από την έκδοση του διατάγματος στην Καθ' ής η αίτηση αρ. 1 και η δυσχέρεια που θα προκληθεί από τη μη έκδοση του εν λόγω διατάγματος προς την Αιτήτρια. Είναι φανερό ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα και με ορατό τον κίνδυνο της αποξένωσης της μοναδικής περιουσίας της εναγόμενης 1 - καθ' ής η αίτηση, η απονομή πλήρους δικαιοσύνης στο μέλλον θα καταστεί δύσκολη. Από την άλλη, η Καθ' ής η αίτηση δεν έχει καταδείξει οιοδήποτε λόγο γιατί η δέσμευση αυτή της περιουσίας της με την έκδοση του διατάγματος ως το αιτητικό Α θα την επηρεάσει αρνητικά ή θα της προκαλέσει οιαδήποτε δυσχέρεια. Δεν μπορώ ως προανέφεραν να αποδεχτώ την θέση της καθ' ής η αίτηση αρ. 1 ότι ενόψει της ύπαρξης υποθήκης είναι ούτως ή άλλως αδύνατη στο άμεσο μέλλον η αποξένωση της περιουσίας. Η ύπαρξη δέσμευσης με υποθήκη επί του ακινήτου δεν αφορά τις σχέσεις της εναγόμενης 1 με τους Ενάγοντες αλλά αφορά μια συμβατική σχέση με ένα τρίτο πρόσωπο και είναι άγνωστο το πως θα εξελιχθεί αυτή η σύμβαση και μέχρι πότε θα υπάρχει αυτή η υποθήκη. Ως εκ τούτου η θέση αυτή της καθ΄' ής η αίτηση αρ. 1 απορρίπτεται. Τα όσα αναφέρει η Καθ' ής η αίτηση σε σχέση με το αιτητικό Α δεν είναι ικανά να καταδείξουν ότι θα προκληθεί μεγαλύτερη δυσχέρεια στην ίδια από την έκδοση του διατάγματος υπό στοιχείο Α παρά στην Αιτήτρια από την μη έκδοση του. Αντίθετη όμως με την πιο πάνω κατάληξη μου είναι η κρίση μου επί του αιτητικού Β. Παρά την κατάληξη μου περί ύπαρξης και των τριών προϋποθέσεων εξετάζοντας το αιτητικό Β στο ισοζύγιο της ευχέρειας καταλήγω ότι δεν δύναμαι να εκδώσω αυτό το διάταγμα. Καταρχήν σημειώνω ότι οι αιτητές απέτυχαν να παρουσιάσουν μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι πράγματι η καθ' ής η αίτηση αρ. 1 διατηρεί λογαριασμούς και ποιους συγκεκριμένα εις τους οποίους μάλιστα να υπάρχει κατατεθειμένο ένα τέτοιο ποσό ως το ύψος του οποίου ζητούν την δέσμευση. Το αιτητικό Β χαρακτηρίζεται από μια αοριστία και γενικότητα ενώ τέτοιας φύσης διατάγματα απαγορευτικά ενόψει και της δραστικότητας τους πρέπει να είναι συγκεκριμένα. Από την άλλη η καθ' ής η αίτηση αρ. 1 με την δική της μαρτυρία αναφέρει ότι διατηρεί ένα μόνο λογαριασμό εις τον οποίο κατατίθεται ο μισθός της από τον οποίο καταβάλλεται με πάγια εντολή πληρωμής ποσό €200= ως δόση για δάνειο και ποσό ύψους €400= για ενοίκιο της οικίας που διαμένει. Με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου καταλήγω ότι η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος ενδεχομένως να οδηγήσει στην δέσμευση του μοναδικού λογαριασμού της καθ' ής η αίτηση αρ. 1 προκαλώντας σε αυτήν πραγματική δυσχέρεια και αδυναμία εξασφάλισης των απαραίτητων μέσων για την διαβίωση της περιλαμβανομένης ενδεχομένως και της διακοπής καταβολής της μηνιαίας της δόσης στο δάνειο και του μηνιαίου ενοικίου της οικίας της. Σταθμίζοντας όλους τους παράγοντες και όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι η πλάστιγγα γέρνει προς την μεριά της Αιτήτριας και είναι πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμε ως το στοιχείο Α της αίτησης διάταγμα ενώ το Β απορρίπτεται. Συνεπακόλουθα εκδίδεται Διάταγμα δια του οποίου εμποδίζεται και/ή απαγορεύεται στην εναγόμενη 1 να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει, επιβαρύνει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την κάτωθι περιγραφόμενη ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή άλλων οδηγιών του Δικαστηρίου. Περιγραφή ακίνητης Περιουσίας: Χωράφι υπ' αριθμό εγγραφής 0/6479 εις το χωριό Φοινί - Λεμεσού Τα έξοδα της αίτησης και ενόψει της μερικής επιτυχίας αυτής επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ής η Aίτηση - εναγόμενης 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο κατά το ½, και τα οποία θα είναι πληρωτέα επίσης στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.