ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΤΑΤΙΑΝΑ ΚΑΛΛΗ κ.α., Αρ. Αγωγής 495/13, 13/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 495/13 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD, από Λεμεσό Ενάγουσας και 1) ΤΑΤΙΑΝΑ ΚΑΛΛΗ, από Λεμεσό 2) ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από Λεμεσό 3) VIKTAR HOLEU, από Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.7.2016 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης του εναγομένου 2 Ημερομηνία: 13 Μαρτίου, 2017 Για τον Εναγόμενο 2-Αιτητή : Ο κ. Ευάγγελος Χειμώνας (Για να ακούσει απόφαση η κα Κάτια Πιερούδη) Για τους Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση: Η κα Ε. Κουζάρη για PHC TSANGARIDES LLC (Για να ακούσει απόφαση η κα Πέτρου) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο οι ενάγοντες αξιούν από τους εναγομένους 1, 2 και 3, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, την πληρωμή του ποσού των €110.179,74.- πλέον τόκους και έξοδα καθώς επίσης και την εκποίηση ενυπόθηκων ακινήτων. Η αξίωση τους στηρίζεται στην κατ' ισχυρισμό παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων και συγκεκριμένα δάνειο προς την εναγομένη
- Όπως προβάλλουν οι ενάγοντες, ο εναγόμενος 2 πέραν της προσωπικής εγγύησης που έδωσε προς εξασφάλιση του παραχωρηθέντος στην εναγόμενη 1 δανείου, υποθήκευσε και το διαμέρισμα του με αρ. 9 στον 3ο όροφο πολυκατοικίας που βρίσκεται στην ενορία Νεάπολη στη Λεμεσό, ενώ ο εναγόμενος 3 ο οποίος επίσης έδωσε προσωπική εγγύηση για τους ίδιους λόγους, υποθήκευσε το διαμέρισμα του με αρ. 2 στον 4ο όροφο της ίδιας πολυκατοικίας. Στην Έκθεση Υπεράσπισης του ο εναγόμενος 2 αρνείται όλες τις αξιώσεις και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων. Περαιτέρω ισχυρίζεται πως σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι υπέγραψε την κατ' ισχυρισμό συμφωνία εγγύησης, αυτή είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη λόγω παράνομων ρητρών οι οποίες αντιστρατεύονται την ελεύθερη του βούληση. Ισχυρίζεται επίσης πως η υπογραφή του στην συμφωνία εγγύησης αποσπάστηκε με δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις και παραθέτει προς τούτο σχετικές λεπτομέρειες. Περαιτέρω ισχυρίζεται πως πώλησε το διαμέρισμα του με αρ.15, στην πολυκατοικία Acropolis Court, στην οδό Φαναρίου αρ.8 στην Νεάπολη στη Λεμεσό, στην εναγόμενη 1 βάσει Πωλητηρίου Εγγράφου. Οι ενάγοντες στους οποίους η εναγόμενη 1 αποτάθηκε για εξασφάλιση δανείου, μέσω της ασφαλιστικής τους εταιρείας ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, ασφάλισαν το διαμέρισμα για διάφορους κινδύνους, μεταξύ αυτών και για τον κίνδυνο πυρός, χρεώνοντας προς τούτο τον εναγόμενο 2, ο οποίος από τις 10.5.2007 και μετά, κατέβαλλε στην ασφαλιστική εταιρεία το ασφάλιστρο, παρόλο που ήταν υποχρέωση της εναγόμενης 1 και όχι του ιδίου. Βάσει των όρων του ασφαλιστηρίου εγγράφου, η ασφαλιστική εταιρεία, σε περίπτωση καταστροφής του διαμερίσματος από πυρκαγιά, θα πλήρωνε τους ενυπόθηκους δανειστές ήτοι τους ενάγοντες. Κατά ή περί την 23.3.2010 και ενώ το διαμέρισμα βρισκόταν στην κατοχή των εναγομένων 1 και 3, ξέσπασε σ' αυτό πυρκαγιά με αποτέλεσμα να καταστραφεί ολοσχερώς. Η ασφαλιστική εταιρεία κατέβαλε την αποζημίωση στους εναγόμενους 1 και 3, αντί να πληρώσει τους ενάγοντες. Από τον φάκελο της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Η αγωγή επεδόθη σε όλους τους εναγομένους εκ των οποίων μόνο ο εναγόμενος 2 καταχώρησε Εμφάνιση. Οι ενάγοντες στις 20.6.2013 εξασφάλισαν απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 3 λόγω της παράλειψης των τελευταίων να εμφανιστούν στην αγωγή. Ο εναγόμενος 2 στις 30.10.2013 καταχώρησε την Έκθεση Υπεράσπισης του. Στη συνέχεια οι ενάγοντες αιτήθηκαν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, ώστε να καταχωρίσουν ορθά, όπως ανέφεραν, τα στοιχεία των ενυπόθηκων ακινήτων (διακριτικά των Υποθηκών, αριθμούς εγγραφής των ακινήτων) τα οποία εκ παραδρομής κατεγράφησαν λανθασμένα στο Κλητήριο Ένταλμα. Το αίτημα των εναγόντων, παρόλο που συνάντησε την ένσταση του εναγομένου 2, στο τέλος της ημέρας επετράπη από το Δικαστήριο, μετά από ακροαματική διαδικασία. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Οι ενάγοντες πέτυχαν επίσης και την διόρθωση της εκδοθείσης εναντίον των εναγομένων 1 και 3 απόφασης, ημερομηνίας 6.6.2013, έτσι ώστε να καταγραφούν σωστά τα στοιχεία του ενυπόθηκου ακινήτου του εναγόμενου 3, του οποίου διατάχθηκε η εκποίηση (το διαμέρισμα του εναγόμενου 3 είναι το υπ' αριθμόν 9 στον 3ο όροφο της πολυκατοικίας και όχι το υπ' αριθμόν 2 στον 4ο όροφο, όπως λανθασμένα καταγράφεται στην απόφαση ημερομηνίας 6.6.2013). Ο εναγόμενος 2 στις 26.11.2015 καταχώρησε Υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Η εν λόγω Υπεράσπιση (σ' αυτή προστέθηκαν 23 νέες παραγράφοι) απετέλεσε το έναυσμα για την καταχώριση της Αίτησης ημερομηνίας 17.12.2015 εκ μέρους των εναγόντων, με την οποία ζητείτο συγκεκριμένα η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός των νέων παραγράφων (35 μέχρι 58) που προστέθηκαν. Το Δικαστήριο αφού άκουσε την αίτηση την ενέκρινε και διέγραψε τις παραγράφους 35 μέχρι 58 της Έκθεσης Υπεράσπισης του εναγόμενου
- Όπως λέχθηκε στην Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου, το δικαίωμα του εναγόμενου 2 περιορίζετο στο να απαντήσει στους ισχυρισμούς των εναγόντων που προστέθηκαν στην Έκθεση Απαίτησης μετά την τροποποίηση της και δεν επεκτείνετο στην διαφοροποίηση των ήδη εκτεθέντων θέσεων του ή στην προβολή νέων θέσεων. Λέχθηκε επίσης πως εάν ο εναγόμενος 2 επιθυμούσε την τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης του προσθέτοντας ή αφαιρώντας οποιουσδήποτε ισχυρισμούς, όφειλε να υποβάλει σχετική αίτηση τροποποίησης, ώστε το Δικαστήριο να εξετάσει το αίτημα του και να αποφασίσει ανάλογα. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο εναγόμενος 2 αιτείται την τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης του ώστε να προσθέσει κάποιους ισχυρισμούς σε δύο παραγράφους και περαιτέρω είκοσι τρεις
(23)νέες παραγράφους. Ουσιαστικά πρόκειται για τις παραγράφους των οποίων είχε διαταχθεί η διαγραφή, με την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 14.6.2016. Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θ.1-5, Δ.48 θ.1-4 και 9 και επί των «γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου». Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του εναγόμενου 2 ο οποίος αναφέρεται στη μέχρι σήμερα πορεία της υπόθεσης και στα μέτρα που λήφθηκαν από την κάθε πλευρά. Διατείνεται πως τον Ιούλιο του 2016 περιήλθαν σε γνώση του σημαντικές πληροφορίες σε σχέση με τα επίδικα θέματα, οι οποίες θα πρέπει να προστεθούν στους ήδη προβληθέντες ισχυρισμούς του, ώστε να είναι σε θέση να «αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους ισχυρισμούς των εναγόντων». Οι ενάγοντες ενίστανται στο αίτημα του εναγόμενου 2 προβάλλοντας δέκα
(10)Λόγους. Είναι η θέση τους πως η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και πως τα γεγονότα που επιχειρεί να εισαγάγει ο εναγόμενος 2 στην Υπεράσπιση του είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα. Πως σημειώθηκε υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης. Πως αυτή δεν έγινε καλόπιστα και πως οδηγεί σε κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Τέλος, διατείνονται πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις ώστε η Αίτηση να εγκριθεί. Η Ένσταση στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, καθώς επίσης και στο άρθρο 30 του Συντάγματος. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Θόη Αγαθοκλέους, ευρισκομένου στην υπηρεσία των εναγόντων και δεόντως εξουσιοδοτημένου, ο οποίος επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους Λόγους Ένστασης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. (SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 726). Κλασσική απόφαση που δείχνει την λεγόμενη τάση φιλελευθεροποίησης των τροποποιήσεων δικογράφων είναι η απόφαση στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934. Όπως χαρακτηριστικά είχε λεχθεί εκεί, αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Διευκρινίζοντας ή περιορίζοντας τη γενικότητα με την οποία είχε αποδοθεί η πιο πάνω αρχή, το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω) πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ότι γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, σε εκείνη την υπόθεση κρίθηκε πως ορθά απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης που υποβλήθηκε κατά την ημερομηνία ακρόασης, εφόσον κατά τη δικάσιμο που είχε οριστεί το 1988 είχε υποβληθεί αίτημα για αναβολή έτσι ώστε να γίνει διάβημα τροποποίησης, η υπόθεση ανεβλήθη παρά την ένσταση της άλλης πλευράς, με οδηγίες να υποβληθεί αίτηση τροποποίησης εντός δύο μηνών, αλλά αίτηση δεν υποβλήθηκε ούτε απασχόλησε ξανά το θέμα παρά μόνο όταν κατά το 1990 η υπόθεση επαναορίστηκε ξανά για ακρόαση. Η θεμελιακή αρχή την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας σ΄ αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ
- Στην υπόθεση αυτή καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ούτως ώστε να συνάδει η Έκθεση Απαίτησης με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση τόνισε ότι εν πρώτοις δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Στη σελίδα 707 της απόφαση αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην υπόθεση Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993, λέχθηκε πως: «Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικής επίδικες διαφορές.» Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω). «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Για το ίδιο θέμα της καθυστέρησης, σημαντική είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. N. Σιακόλα, Πολ. Έφεση 10341, ημερ. 19/1/
- Το Εφετείο επιβεβαίωσε ότι η μακρά εκκρεμότητα μιας αγωγής δεν μπορεί να επενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα στην έγκριση αιτήματος τροποποίησης δικογράφου, αλλά αποτελεί παράγοντα ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση της διαδικασίας. Ότι, δε, η έννοια της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και για να συνιστά κώλυμα θα πρέπει να μην είναι καλόπιστη. Αναφορικά με το θέμα της παροχής εξήγησης για την καθυστέρηση που διαπιστώνεται στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, και με αυτό ασχολήθηκε το Εφετείο στην υπόθεση (SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω). Όπως λέχθηκε, η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης, ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Μια καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Από τα ανωτέρω προκύπτει πως ο παράγοντας «καθυστέρηση» εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Με την αιτούμενη τροποποίηση ο εναγόμενος 2 επιδιώκει να προσθέσει: (Α) μετά το τέλος της παραγράφου 25, τον ισχυρισμό πως η ασφαλιστική εταιρεία ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ μετονομάστηκε σε ALTIUS INSURANCE LTD και πως ο δικηγόρος του είχε επαφές με αυτή σε σχέση με την «ασφαλιστική κάλυψη και την πληρωμή που έγινε. (Β) μετά το τέλος της παραγράφου 28, τον ισχυρισμό πως η ασφαλιστική εταιρεία ALPHA AΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ και/ή ALTIUS INSURANCE LTD, κατέβαλε στην εναγόμενη 1 το ποσό των €13.950.-, ως αποζημίωση για τις ζημιές που προκλήθηκαν στο διαμέρισμα από την πυρκαγιά της 23.3.
- (Γ) μετά την παράγραφο 34, είκοσι τριών
(23)νέων παραγράφων (με αρ.35-58). Θεωρώ πως οι αιτούμενες προσθήκες υπό στοιχεία Α και Β ανωτέρω, δεν εκφεύγουν της ήδη προβαλλόμενης υπερασπιστικής γραμμής του εναγόμενου
- Ουσιαστικά εκείνο που ο εναγόμενος επιδιώκει να προσθέσει στους δικογραφημένους ισχυρισμούς του, είναι το ποσό που κατ' ισχυρισμόν εισέπραξε η εναγόμενη 1 από την ασφαλιστική εταιρεία. Η θέση που προέβαλε εξ' αρχής πως το ποσό αυτό θα έπρεπε να καταβληθεί στους ενάγοντες και όχι στην εναγόμενη 1, δεν έχει διαφοροποιηθεί. Καταληκτικά, κρίνω πως οι εν λόγω ισχυρισμοί, περιστρέφονται γύρω από τον άξονα των ισχυρισμών της ήδη καταχωρηθείσας Υπεράσπισης και δεν διαφοροποιούν ποσώς την θέση και εκδοχή του εναγόμενου
- Όσον αφορά τις είκοσι τρεις
(23)νέες παραγράφους, κρίνω πως αυτές δεν θα πρέπει να συμπεριληφθούν στο δικόγραφο της Υπεράσπισης. Τις έχω εξετάσει μία προς μία και διαπίστωσα πως συνιστούν μία επανάληψη των ήδη προβληθέντων «αρνήσεων». Εάν επιτραπεί η προσθήκη τους θα παρατηρείται ένας αχρείαστος πλατειασμός, μορφή λόγου ασυμβίβαση με την δομή ενός δικογράφου. Καταληκτικά κρίνω πως δεν θα δημιουργηθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά, εάν εγκριθεί το αίτημα του εναγόμενου 2, ως ανωτέρω. Θεωρώ πως θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά του το δικαίωμα να προβάλει τις θέσεις του ούτως ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονέμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Δια ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης του εναγόμενου 2 ως οι παράγραφοι Α και Β της Αίτησης. Το αιτητικό της παραγράφου Γ της Αίτησης, απορρίπτεται. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός τριάντα
(30)ημερών από την σύνταξη του Διατάγματος. Απάντηση στην Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός των επόμενων δέκα
(10)ημερών από της καταχώρησης του τροποποιημένου δικογράφου. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και σε βάρος του εναγόμενου 2. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης