ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ, ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. G.D.F. GULF DEEP FOUNDATION LTD, Αρ. Αγωγής: 3761/16, 7/4/2017

(1982)1 C.L.R. 204, Bίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά. ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 28, Πίττας ν. UnigoodsTrading Co.Ltd

(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1761, Κωνσταντινίδη ν. Hissin

(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1774). Εφόσον δε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με αναφορά στους παράγοντες που, κατά φυσιολογική συνέπεια, επενεργούν στην άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου, το Εφετείο δεν επεμβαίνει υποκαθιστώντας την πρωτόδικη κρίση (βλ. Μilouca v. Κούρτη

(1997)1Β Α.Α.Δ. 941). Επιδίωξη του Δικαστηρίου πρέπει να είναι η εξισορρόπηση αφενός του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεση του και αφετέρου, η ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων με την διασφάλιση της τελεσιδικίας. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. ΄Οπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση. Ορθά λοιπόν το πρωτόδικο Δικαστήριο, έστρεψε πρώτα την προσοχή του στο αν είχε καταδειχθεί καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση............................... Είναι ορθό βέβαια αυτό που λέχθηκε στη νομολογία ότι για να καταλήξει το Δικαστήριο σε απόφανση δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση αλλά επιβάλλεται η παράθεση θετικών γεγονότων με τρόπο πειστικό. Στην Πατούρης ν. Hellenic Bank

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, αναφέρονται τα εξής στη σελ.2123 και 2124: «Στην απόφασή του το πρωτόδικο Δικαστήριο χαρακτηρίζει την προβληθείσα υπεράσπιση του εφεσείοντος ως «αοριστολογίες»· υποδηλώνοντας την απουσία στέρεου βάθρου θεμελιωτικού οποιασδήποτε από τις προβληθείσες υπερασπίσεις. Η προβολή διαζευκτικών εκδοχών αναφορικά με γεγονότα που έπρεπε να γνωρίζει ο ομνύων κλονίζει αφ' εαυτής το θεμέλιο της υπεράσπισής του. Στο σημείο αυτό το πρωτόδικο Δικαστήριο παραπέμπει στην El Fath Co v. E.D.T. Shipping και άλλος

(1992)1 Α.Α.Δ. 1255 (υπόθεση ναυτοδικείου - σύλληψη πλοίου), για να υπογραμμίσει όσα αναφέρονται στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση εκείνη: «Τα γεγονότα μπορούν να επιδέχονται διαζευκτικούς νομικούς χαρακτηρισμούς ή να υπάγονται σε διαζευκτικές νομικές έννοιες. Διαζεύξεις όμως ως προς το τί ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όπως η περιεχόμενη στην παρούσα ένορκη δήλωση, δεν χωρούν. Είτε οι εναγόμενοι 1 είναι οι ιδιοκτήτες του πλοίου είτε δεν είναι και είναι κάτι άλλο.» (Απόφαση (Εφετείου) από Κωνσταντινίδη, Δ.) Όντως το ακροσφαλές του βάθρου της υπεράσπισης του εφεσείοντος την καθιστά τρωτή σε βαθμό που να αναιρεί την υπόστασή της. Στην ένσταση της εφεσίβλητης επισυνάπτεται τόσο η εγγυητική όσο και το δείγμα υπογραφής του εφεσείοντος, γεγονότα που δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση από τον εφεσείοντα, είτε με ένορκη δήλωση, που θα ήταν δυνατό να προσαγάγει, ή με οποιοδήποτε άλλο παραδεκτό τρόπο, όπως υποδεικνύει το δικάσαν δικαστήριο. Η καλοπιστία του εφεσείοντος τέθηκε, όπως διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο υπό σοβαρή δοκιμασία, ενόψει της αποκάλυψης των σχέσεων του με τους ιθύνοντες της εταιρείας και του γεγονότος ότι ο εναγόμενος 2, και συνεγγυητής του ήταν αδελφός του· γεγονός αποκαλυπτικό της συνάφειας του εφεσείοντος τόσο με τον ίδιο όσο και με την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία. Ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε άλλες επιφυλάξεις, εξ αντικειμένου η προβληθείσα υπεράσπιση του εφεσείοντος στερείται αξιοπιστίας. Κειμένεται η υπεράσπισή του μεταξύ πιθανολογούμενης άγνοιας ή αδυναμίας γνώσης των γεγονότων αφενός, και απουσίας συνεπειών από τις πράξεις του σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι εγγυήθηκε την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, αφετέρου. Κανένα θετικό γεγονός δεν προβάλλεται στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντος που να στοιχειοθετεί υπεράσπιση. Τούτο σε συνδυασμό με την απουσία ουσιαστικής αμφισβήτησης του προσαχθέντος εγγράφου που φέρει την υπογραφή του, απογυμνώνει την υπεράσπιση του νομιμοποιητικού ερείσματος. Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας· υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται.» Eπισημαίνεται ανωτέρω η ανάγκη προβολής θετικών θέσεων στη στηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση, χωρίς διαζεύξεις και «αοριστολογίες». Χαρακτηρίζεται δε «συζητήσιμη» μια υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη΄΄. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση Αίτηση και ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια και έχοντας ενώπιον του κυρίως τα αναντίλεκτα και ατράνταχτα στοιχεία που βρίσκονται στο φάκελο της δικογραφίας το Δικαστήριο κρίνει ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και πιο συγκεκριμένα της υπό εξέταση Αίτησης είναι εξαιρετικά απλά. Πράγματι την ημερομηνία που εκδόθηκε απόφαση, δηλαδή στις 20.02.2017 είχε ήδη καταχωρηθεί το σημείωμα εμφάνισης από το πρωί. Δυστυχώς το Δικαστήριο προβαίνει στη θλιβερή διαπίστωση ότι το έτος 2017 πέραν της απουσίας μηχανογράφησης των δικογράφων, δεν γίνεται έγκαιρη πληροφόρηση του Δικαστηρίου για την καταχώρηση εγγράφων όπως έγινε και στην παρούσα. Αναμφίβολα εάν το σημείωμα εμφάνισης ερχόταν γρήγορα στο φάκελο του Δικαστηρίου, δεν υπήρχε περίπτωση το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση. Συνακόλουθα ως προς την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή τους λόγους για τη μη καταχώρηση εμφάνισης, το Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει πλήρης αιτιολόγηση και δικαιολόγηση της απουσίας εμφάνισης κατά την ώρα έκδοσης της απόφασης που αναμφίβολα εφόσον το σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε στις 08:30 και το Δικαστήριο επιλαμβάνεται πρώτων εμφανίσεων από τις 9:00 το πρωί, το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρείται με βάση τη Δ.17 θ.10. Βεβαίως και η δεύτερη προϋπόθεση πληρείται, δηλαδή μέσα από την έκθεση υπεράσπισης που καταχωρήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και τα γεγονότα που πλαισιώνουν την υπό εξέταση Αίτηση και που παραπέμπουν ευθέως στο εν λόγω δικόγραφο αλλά και γενικά στα γεγονότα που στοιχειοθετούν και πλαισιώνουν την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση, το Δικαστήριο κρίνει ότι και η δεύτερη προϋπόθεση πληρείται και συνακόλουθα το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπό εξέταση Αίτηση είναι απολύτως νόμω και ουσία βάσιμη και κατ' επέκταση η ένσταση νόμω και ουσία αβάσιμη, καθότι το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι υπάρχει αιτιολογία και δικαιολογία που αφορούν το σημείωμα εμφάνισης αλλά και την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι με βάση τη νομολογία σε τέτοιες περιπτώσεις ο Εναγόμενος καταβάλλει τα δικηγορικά έξοδα που προηγήθηκαν και που δημιουργήθηκαν λόγω μη εμφάνισης. Όμως, με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, δηλαδή το γεγονός ότι το σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε αυθημερόν και τα όσα έχουν προηγηθεί, δηλαδή με αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων, το Δικαστήριο κρίνει ότι η δίκαιη και η εύλογη διαταγή ως προς τα έξοδα είναι όπως τα έξοδα της Αίτησης ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της απόφασης ημερομηνίας 20.02.2017. Τα έξοδα της Αίτησης θα είναι στην πορεία και στο αποτέλεσμα της αγωγής. (Υπ.) ............... Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού απόφασης