DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED ν. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM L

DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED ν. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LIMITED, Αρ. Αγωγής 1221/10, 26/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Mαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1221/10 Μεταξύ: DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED, εκ Λεμεσού Εναγόντων και APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LIMITED, εκ Λεμεσού Εναγομένων -------------------------------------- Αίτηση ημερ. 25.11.2016 Ημερ: 26.4.2017 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Μ. Ιωάννου Για την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση: Καμιά εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 8.10.2015 εκδόθηκε Απόφαση στην αγωγή μετά από ακρόαση. Στο διατακτικό μέρος, στην σελ.30 της Απόφασης, αναφερόταν ότι: «Εκδίδεται κατά συνέπεια απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €454.252,34 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα στην κλίμακα επιτυχίας της αγωγής, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εκδίδεται, περαιτέρω, απόφαση επί της Ανταπαιτήσεως, υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας για το ποσό των €23.562 με νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα στην κλίμακα επιτυχίας της ανταπαίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εκδίδεται, τέλος διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Ενάγουσα όπως παραδώσει στην Εναγόμενη ελεύθερη την κατοχή και χρήση του μέρους του επίδικου ακινήτου εντός του οποίου ανήγειρε την αποθήκη της, το οποίο ευρίσκεται στη Βιομηχανική Περιοχή Ύψωνα, εντός του τεμαχίου υπ' αρ. 50/37 του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου L111.39, εντός 30 ημερών από της επιδόσεως του παρόντος διατάγματος.» Στην σελ.28 της Απόφασης αναφερόταν ότι: «Καταλήγω ότι η Ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €454.252,34 με νόμιμο τόκο. Οι υπόλοιπες αξιώσεις δεν μπορούν να επιτύχουν και απορρίπτονται, για τους λόγους που επεξηγήθηκαν. Νοείται πως εφόσον η Ενάγουσα δεν έχει εξασφαλίσει άδεια για να κατέχει νόμιμα το μέρος του επίδικου τεμαχίου, έστω και με την διαπιστωθείσα υπαιτιότητα της Εναγόμενης, οφείλει να το εγκαταλείψει, δεδομένου ότι έχει εκδοθεί απόφαση με την οποία θα αποζημιωθεί για τα έξοδα κατασκευής των υποστατικών της. Δικαιολογείται, συνεπώς, όπως εκδοθεί διάταγμα για παράδοση της κατοχής του επίδικου τεμαχίου στην Εναγόμενη.» Με την υπό κρίση Αίτηση η Ενάγουσα εξαιτείται την διόρθωση της Απόφασης στο μέρος όπου διατάσσεται η Ενάγουσα να παραδώσει στην Εναγόμενη την κατοχή και χρήση του μέρους του επιδίκου ακινήτου με την προσθήκη στο τέλος της φράσης: «.. δεδομένου και υπό την προϋπόθεση ότι έχει εκδοθεί απόφαση για το ποσό των €454.252,34 με την οποία θα αποζημιωθεί για τα έξοδα κατασκευής των υποστατικών της». Η φράση τίποτε το ουσιαστικό δεν προσθέτει στην διαταγή του Δικαστηρίου. Από την Ένορκη Δήλωση ημερ. 25.11.2016 Βάσου Δημητριάδη εκ των διευθυντών της Ενάγουσας που συνοδεύει και υποστηρίζει την Αίτηση (παρ. 5) προκύπτει πως αυτό που η Ενάγουσα θα ήθελε είναι η προσθήκη πρόνοιας ότι για να παρέδιδε την ελεύθερη κατοχή και χρήση του μέρους του επίδικου ακινήτου θα έπρεπε να είχε προηγουμένως αποζημιωθεί για το ποσό της υπέρ της Απόφασης. Δηλαδή, η απόφαση στην ανταπαίτηση για παράδοση κατοχής και χρήσης του μέρους του επίδικου ακινήτου να είναι υπό την προϋπόθεση της ικανοποίησης της απόφασης στην απαίτηση. Η Αίτηση βασίζεται στην Δ.25, θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί (σε ελεύθερη μετάφραση) ότι: «Γραμματικά λάθη σε αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη τα οποία προκύπτουν από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη, μπορεί, καθ' οιονδήποτε χρόνο, να διορθωθούν από το Δικαστήριο ή δικαστή κατόπιν αιτήσεως χωρίς έφεση.» Τι θα μπορούσε να αποτελέσει γραμματικό λάθος έχει ερμηνευτεί στην Πανίκκος Σιβιτανίδης ν. Ελένη Α. Χαραλάμπους

(1993)1 Α.Α.Δ. 179, 183-4: «Ο όρος "γραμματικό λάθος" ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με την απόφασή του το δικαστήριο επεδίκασε στην Αγωγή Αρ. 739/84 έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου. Στη Sofocli ν. Leonidou

(1988)1 C.L.R. 583,587, εξηγείται ότι τόσο η εξουσία η οποία παρέχεται από τη Δ.25 θ.6, όσο και η σύμφυτη δικαιοδοσία του δικαστηρίου για τη διόρθωση λαθών περιορίζεται σε λάθη τα οποία προκύπτουν από παράλειψη του δικαστηρίου να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στην εξ συμφώνου αναντίλεκτη πρόθεση του (βλ. επίσης R. v. Cripps [1983] 3 All E.R. 72 (C.A.) ). Μετά την τελειοποίηση απόφασης με την υπογραφή της από το δικαστή ή δικαστές που την έχουν εκδώσει, ο μόνος τρόπος διόρθωσης σφάλματος που περιέχεται σ' αυτή είναι μέσω της άσκησης έφεσης. Μόνο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει εξουσία να αναθεωρήσει εκδοθείσα απόφαση. Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του δικαστηρίου.» (Βλ. ακόμη Ευαγγελίδης ν. Aegeas Navigation Limited κ.α

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1293). Η περίπτωση δεν αφορά σε γραμματικό λάθος ή τυχαίο ολίσθημα. Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι επί του προκειμένου ξεκάθαρη. Δεν ηθέλησε το Δικαστήριο να θέσει όρο ή προϋπόθεση στην διαταγή του για παράδοση στην Εναγόμενη της κατοχής και χρήσης μέρους του επίδικου ακινήτου. Αντίθετα το Δικαστήριο διέταξε όπως η Ενάγουσα παραδώσει ελεύθερη την κατοχή και χρήση του μέρους του επίδικου ακινήτου εντός 30 ημερών από της επιδόσεως του διατάγματος. Εάν λανθασμένα δεν έθεσε όρο, όπως η Ενάγουσα εισηγείται, δεν είναι ζήτημα διόρθωσης με αίτηση κάτω από την Δ.25, θ.6 άλλα έφεσης κατά της Απόφασης. Όμως, δεν είναι σύνηθες διαταγές του Δικαστηρίου να είναι εκτελεστές υπό όρους ή προϋποθέσεις. Σε κάθε περίπτωση οι αναφορές στην σελ.28 όχι μόνο δεν καταδεικνύουν απαρέγκλιτα πως πρόθεση του Δικαστηρίου ήταν να θέσει τέτοιο όρο ή προϋπόθεση αλλά ούτε και συνηγορούν υπέρ τέτοιας κατάληξης. Η αναφορά στην έκδοση απόφασης αποζημίωσης για τα έξοδα κατασκευής των υποστατικών δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο από ότι το σύνηθες νόημα των λέξεων που χρησιμοποιήθηκαν. Η έκδοση απόφασης για αποζημίωση και όχι η πληρωμή της αποζημίωσης. Και γιατί δεν θα μπορούσε να ήταν αντίθετα απ' ότι διατείνεται η Ενάγουσα ότι το ποσό που επιδικάστηκε στην αξίωση θα πληρωνόταν αφότου γινόταν η παράδοση της κατοχής και χρήσης. Το Δικαστήριο δεν ηθέλησε να θέσει όρους και προϋποθέσεις και αυτή ήταν η Απόφαση του. Περαιτέρω, φαίνεται από τις αναφορές στην σελ.28 πως λόγος για την έκδοση της διαταγής παράδοσης κατοχής και χρήσης ήταν και η διαπιστωθείσα παρανομία εφόσον η Ενάγουσα δεν είχε εξασφαλίσει άδεια για να κατέχει νόμιμα το μέρος του επίδικου τεμαχίου. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη ότι η Εναγόμενη δεν καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση ούτε παρουσιάστηκε για να επιχειρηματολογήσει κατά της Αίτησης δεν εκδίδεται οιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για διόρθωση λάθους

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.