Χαράλαμπος Γιατρού ν. Χαράλαμπος Πολυδώρου, Αρ. αγωγής: 2692/2016, 25/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 2692/2016 Χαράλαμπος Γιατρού Ενάγoντας εναντίον Χαράλαμπος Πολυδώρου Εναγόμενος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25/4/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα καθ΄ ου η αίτηση: κα Μιχαήλ Για τον εναγόμενο αιτητή : κ. Τριγκής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξετάση αίτηση, ο εναγόμενος αιτητής ζητά διάταγμα με το οποίο να του επιτρέπεται να καταχωρήσει εμφάνιση υπό αίρεση και διαμαρτυρία, καθώς επίσης να παραμερίζεται η επίδοση της αγωγής στον εναγόμενο και περαιτέρω ζητά διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται ή και να διακόπτεται κάθε περαιτέρω διαδικασία και για όσο χρονικό διάστημα κριθεί ορθό και δίκαιο, ώστε να διενεργηθεί η δέουσα τροποποίηση από τον ενάγοντα για άρση της παρατυπίας ή και αντικανονικότητας ή και ελαττώματος του κλητηρίου εντάλματος και τέλος, ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο κάθε περαιτέρω διαδικασία στην παρούσα αγωγή ανασταλεί ή και διακοπεί, μέχρι την καταβολή από τον ενάγοντα στον εναγόμενο των εξόδων που θα ψηφιστούν σε σχέση με την εκδίκαση της παρούσας αίτησης ή και της αίτησης του εναγομένου ημερομηνίας 12 Οκτωβρίου 2016. Νομικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η Δ.2 θ.10, 12, Δ.5 και 6, Δ.16 θ.9, Δ.33 θ.10, Δ.48 θ.1-9 και 13, στον Ν.14/60, το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους κανόνες της επιείκειας, στην πρακτική του Δικαστηρίου, επί της νομολογίας και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση της κυρίας Μιχαέλλας Πηλλακούρη. Η ένορκως δηλούσα, υιοθετεί την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 12 Οκτωβρίου 2016, στην έκταση που αυτό ισχύει με τα δεδομένα και τα γεγονότα όπως αυτά έχουν μεταβληθεί και εξελιχθεί μέχρι σήμερα. Ακολούθως αναφέρει την ιδιότητα της ως δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο του εναγομένου και κάνει αναφορά στην πηγή άντλησης της γνώσης της ως προς τα γεγονότα, καθώς επίσης αναφέρει ότι ο εναγόμενος δεν μπορεί να παρευρεθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει, όπως ανέφερε και στην προηγούμενη ένορκη της δήλωση και λόγω του ότι η παρούσα αίτηση αφορά καθαρά νομικά ζητήματα και δεν απαιτείται η προσωπική γνώση του εναγομένου. Για να στηρίξει τα αιτήματα, αναφέρει ότι η παρούσα αγωγή δεν πρέπει να είναι στην τεθείσα κλίμακα εξόδων ταχείας εκδίκασης, διότι η παρούσα αγωγή αφορά παράνομη επέμβαση επί ακινήτου ιδιοκτησίας, το τίμημα της οποίας διενεργείται η ισχυριζόμενη επέμβαση είναι ύψους €16.000 με βάση το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα ημερομηνίας 12 Ιανουαρίου 2017 και συνακόλουθα η ορθή κλίμακα της αγωγής, κατά την ίδια, θα έπρεπε να ήταν η κλίμακα €10.000 - €50.000 και όχι αυτή που επέλεξε ο ενάγοντας αυθαίρετα, ως η έκφραση της. Η παρούσα αίτηση είναι η δεύτερη που καταχωρείται για ουσιαστικά το ίδιο θέμα και αφού ο ενάγοντας δεν συμμορφώθηκε με τις οδηγίες του Δικαστηρίου που δόθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 2016, όπου εκείνη την ημέρα η πλευρά του εναγομένου αποδέχτηκε την ανάγκη τροποποίησης του κλητηρίου εντάλματος, Το οποίο καταχωρήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2017 και αναφέρεται η αξία όπως πιο πάνω αναφέρθηκε, επί της οποίας διαπράττεται η ισχυριζόμενή παράνομη επέμβαση και παρά ταύτα, δεν προχώρησε η αλλαγή της σχετικής κλίμακας εξόδων που ήταν το μείζον και συνεπακόλουθο θέμα και συνακόλουθα δεν υπάρχει συμμόρφωση με την Δ.2 θ.10 και 12 και ούτε έχει γίνει ορθή επικόλληση χαρτοσήμων, λόγω του ότι η κλίμακα εξόδων παρέμεινε η λαθασμένη. Συνέπεια των πιο πάνω, υπάρχουν και τα ανάλογα αιτήματα όπως αναφέρονται στην αίτηση. Ο ενάγοντας καταχώρησε ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση και νομικό υπόβαθρο αυτής αποτέλεσε η Δ.1 θ.2, Δ.2 θ.1, Δ.16 θ.9, Δ.48 θ.θ.1-9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 22
(3)
(5), στους διαδικαστικούς κανονισμούς, στην νομολογία, στο αγγλικό κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν συνολικά πέντε λόγοι ενστάσεων και πιο συγκεκριμένα ότι οι ισχυρισμοί που εκτίθενται στις παραγράφους τις ένορκης δηλώσεως, η οποία συνοδεύει την αίτηση δεν βρίσκουν έρεισμα στην νομολογία ή και στο νόμο. Περαιτέρω προβάλλεται ότι η υπό εξέταση αίτηση αποτελεί προϊόν πλάνης περί τον νόμο, ότι τα όσα αναφέρει ο αιτητής δεν δικαιολογούν παραμερισμό της επιδόσεως, ούτε και επιτυχία της αίτησης και ότι η παρούσα αίτηση γίνεται καταχρηστικά και με την έγερση της επιχειρείται καθυστέρηση της διαδικασίας και ότι η κλίμακα της αγωγής δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της απαίτησης και εν πάση περιπτώση, ανταποκρίνεται προς το επίδικο θέμα της διαφοράς. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ενστάσεως αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κυρίου Λεωνιδα Ψυχάκη, ο οποίος κάνει και αυτός αναφορά στην ιδιότητα του ως δικηγόρου, καθώς επίσης και στην πηγή άντλησης της εξουσιοδότησης του και της γνώσης του ως προς τα γεγονότα της παρούσας υποθέσεως. Ακολούθως προβαίνει σε μία άρνηση των ισχυρισμών που υποστηρίζουν την υπό εξέταση αίτηση και πιο συγκεκριμένα αναφέρει ότι αυτοί δεν βρίσκουν έρεισμα στην νομολογία, ή στο νόμο και η ερμηνεία που αποδίδεται από την ένορκως δηλούσα στις διατάξεις Δ.10 θ.10 και 12 δεν είναι ορθή. Περαιτέρω αναφέρει ότι ως προς το περιεχόμενο των παραγράφων τρία έως έξι της ένορκως δηλούσας που υποστηρίζει την αίτηση δεν βρίσκουν έρεισμα στις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, παραθέτοντας αυτούσιο το περιεχόμενο τους. Είναι η θέση του Ένορκως δηλούντα, ότι η θέση του εναγομένου ότι η κλίμακα της αγωγής θα έπρεπε να είναι αυτή που ισχυρίζεται ότι έπρεπε να είναι, είναι αβάσιμη με βάση την ανάγνωση των προνοιών της Δ.2 θ.10, όπου σε αυτήν την διάταξη. καθώς επίσης και στην Δ.2 θ.12 αναφορικά με την κλίμακα εξόδων, η οποία θα τεθεί σε μία αγωγή όπως στην παρούσα, δεν γίνεται καμία σχετική αναφορά που να καλύπτει τον ισχυρισμό του εναγομένου και ούτε δίνονται περιθώρια σε αυτήν την διάταξη να ερμηνευθεί κατά τρόπο που επιτρέπει συσχέτιση της κλίμακας εξόδων, το ύψος της αξίας του τμήματος εκείνου επί της ακίνητης ιδιοκτησίας επί της οποίας διαπράχτηκε η παράνομη επέμβαση επέμβαση και τουναντίον, η κλίμακα εξόδων και κατά συνέπεια αυτό που καθορίζει το κατά πόσον κέκτηται αρμοδιότητα ένα Δικαστήριο, τίθεται στη βάση της αξίωσης του ενάγοντα σε συνάρτηση με την ζημιά την οποία υπέστη ο ενάγοντας από την προσβολή του έννομου αγαθού. Αυτό ενισχύεται και από τις πρόνοιες του άρθρου 22
(3)του Ν.14/60 και πιο συγκεκριμένα το άρθρο 22 του πιο πάνω νόμου, διαλαμβάνει για την αρμοδιότητα των Δικαστηρίων στην βάση του ύψους της επίδικης διαφοράς ή του αμφισβητούμενου ποσού, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση δεν υπερβαίνει τις €3000 και το οποίο δεν συναρτάται σε καμία περίπτωση με την αξία του τμήματος εκείνου επί της ακίνητης ιδιοκτησίας επί της οποίας διαπράχτηκε η παράνομη επέμβαση. Εν κατακλείδι, αναφέρει ότι η διαδικασία η οποία ακολουθείται από τον αιτητή είναι αχρείαστη και περιττή, ενώ σκοπό έχει την καθυστέρηση της διαδικασίας και η απαίτηση για άμεση καταβολή των εξόδων της παρούσας κρίνετε ότι είναι απαράδεκτη και ανεδαφική και σε κάθε περίπτωση η κλίμακα δεν συνιστά τμήμα της απαίτησης σε μία διαφορά και η αίτηση είναι και γι' αυτό το λόγο αβάσιμη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση είναι αυτό των Δ. 2 θ.θ. 10 και 12, καθώς επίσης και του άρθρου 22 του Ν.14/60 τα οποία προνοούν τα ακόλουθα: ΄΄In actions for recovery of possession of immovable property the indorsement on the writ shall set out the value of the property sought to be recovered, and in those for trespass the value of the part actually trespassed upon΄΄. ΄΄If the writ is such as may be sealed the registrar shall enter the action in the Civil Cause Book and give the writ a enumber showing the order in which the action is so entered; he shall mark the writ " Filed and sealed on the day of , 19 naming the date on which it is filed; he shall then seal the writ with the seal of the Court, and thereupon the writ shall be deemed to be issued and the action to be commenced΄΄. ΄΄22.-
(1)Τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 19, τωv διατάξεωv τωv επόμεvωv εδαφίωv τoυ παρόvτoς άρθρoυ και τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 22Β και τηρoυμέvωv τωv γεvικώv ή ειδικώv oδηγιώv πoυ εκδίδovται από τo Αvώτατo Δικαστήριo, Επαρχιακό Δικαστήριo συvιστάμεvo από Πρόεδρo Επαρχιακoύ Δικαστηρίoυ έχει δικαιoδoσία vα ακoύει και vα απoφασίζει πρωτόδικα για κάθε αγωγή.
(2)Εξαιρoυμέvης διαφoράς η oπoία εμπίπτει στη δικαιoδoσία oικoγεvειακoύ δικαστηρίoυ δυvάμει τoυ περί Οικoγεvειακώv Δικαστηρίωv Νόμoυ και τoυ περί Οικoγεvειακώv Δικαστηρίωv (Θρησκευτικές Ομάδες) Νόμoυ, o Πρόεδρoς Επαρχιακoύ Δικαστηρίoυ έχει αρμoδιότητα vα ακoύει και απoφασίζει για oπoιαδήπoτε άλλη γαμική διαφoρά η oπoία εμπίπτει στηv τoπική τoυ δικαιoδoσία.
(3)Έκαστoς Αvώτερoς Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμoδιότητα vα ακoύει και vα απoφασίζει για- (α) Οπoιαδήπoτε αγωγή στηv oπoία τo αμφισβητoύμεvo πoσό ή η αξία της επίδικης διαφoράς δεv υπερβαίvει πρoκειμέvoυ περί Αvώτερoυ Επαρχιακoύ Δικαστή τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000,00) και πρoκειμέvoυ περί Επαρχιακoύ Δικαστή τις εκατόν χιλιάδες ευρώ (€100.000,00). (β) Οπoιαδήπoτε αγωγή για τηv αvάληψη κατoχής oπoιασδήπoτε ακίvητης ιδιoκτησίας, ή oπoιαδήπoτε αγωγή βασιζόμεvη σε αδικoπραξία πoυ διαπράχθηκε σε σχέση με ακίvητη ιδιoκτησία στηv oπoία η αξιoύμεvη θεραπεία περιλαμβάvει έκδoση απαγoρευτικoύ διατάγματoς και στηv oπoία δεv αμφισβητείται o τίτλoς της ακίvητης ιδιoκτησίας, χωρίς vα λαμβάvεται υπόψη ότι λόγω της αξίας της επίδικης ακίvητης ιδιoκτησίας, η αγωγή δε θα ήταv της αρμoδιότητας Αvώτερoυ Επαρχιακoύ Δικαστή ή Επαρχιακoύ Δικαστή, σύμφωvα με τις πρόvoιες της παραγράφoυ (α) τoυ παρόvτoς εδαφίoυ: Νoείται ότι κάθε Αvώτερoς Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμoδιότητα vα ακoύει και vα απoφασίζει για oπoιαδήπoτε υπόθεση σε σχέση με δυστυχήματα και σε σχέση με απoζημίωση για αvαγκαστική απαλλoτρίωση ή επίταξη ακίvητης ιδιoκτησίας, αvεξάρτητα από τo πoσό της επίδικης διαφoράς. Νοείται περαιτέρω ότι κάθε Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής και κάθε Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούει και να αποφασίζει για οποιαδήποτε υπόθεση σε σχέση με τα αξιόγραφα πιστωτικών ιδρυμάτων που αποκτήθηκαν τη χρονική περίοδο μεταξύ 2008 μέχρι και το Μάρτιο του 2013, ανεξάρτητα από το ποσό της επίδικης διαφοράς.
(4)Παρά τας διατάξεις oιoυδήπoτε άλλoυ vόμoυ και παρά τo ότι τo υπό αμφισβήτησιv πoσόv ή η αξία της επιδίκoυ διαφoράς υπερβαίvει τηv αvατιθεμέvηv εις αυτόv δικαιoδoσίαv, Αvώτερoς Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής θα έχη εξoυσία- (α) vα εκδίδη απόφασιv εις oιαvδήπoτε αγωγήv εv τη oπoία- (αα) o εvαγόμεvoς παραλείπει vα καταχωρίση εμφάvισιv εvτός της πρoθεσμίας διά τηv τoιαύτηv εμφάvισιv, ή (ββ) εκάτερoς τωv διαδίκωv παραλείπει vα εμφαvισθή κατά τηv ακρόασιv της αγωγής, ή (γγ) εκάτερoς τωv διαδίκωv παραλείπει vα παραδώση oιασδήπoτε εγγράφoυς πρoτάσεις εvτός της πρoθεσμίας της πρoβλεπoμέvης υπό τoυ διαδικαστικoύ καvovισμoύ τoυ αφoρώvτoς εις τηv κατά καιρόv ισχύoυσαv πoλιτικήv δικovoμίαv, ή (δδ) έχει καταχωρισθή αίτησις διά συvoπτικήv απόφασιv δυvάμει τoυ διαδικαστικoύ καvovισμoύ τoυ αφoρώvτoς εις τηv κατά καιρόv ισχύoυσαv πoλιτικήv δικovoμίαv, ή (εε) η απαίτησις oιoυδήπoτε διαδίκoυ είvαι παραδεκτή εv όλω ή όταv είvαι παραδεκτή εv μέρει, ως πρoς τo παραδεκτόv μέρoς (β) vα εκδίδη oιovδήπoτε διάταγμα εv oιαδήπoτε αγωγή, μη διαγιγvώσκov τηv oυσίαv της αγωγής.
(5)Τηρoυμέvoυ τoυ διαδικαστικoύ καvovισμoύ τo αμφισβητoύμεvov πoσόv ή η αξία της επιδίκoυ διαφoράς, ως αvωτέρω αvαφέρεται, θα είvαι τo πoσόv ή η αξία η πραγματικώς εv αμφισβητήσει μεταξύ τωv διαδίκωv ως απoκαλύπτεται αύτη εις τας εγγράφoυς πρoτάσεις, ή είvαι παραδεκτή υπό τωv διαδίκωv καθ' oιαvδήπoτε στάσιv της διαδικασίας, ή επί αιτήσει έχει απoφασισθή υπό τoυ δικαστηρίoυ, παρά τo ότι τo αξιoύμεvov πoσόv ή η εv τη αγωγή πρoβαλλoμέvη αξία της επιδίκoυ διαφoράς υπερβαίvει τo πoσόv τoύτo ή τηv αξίαv ταύτηv: Νοείται ότι στον καθορισμό του ποσού που αμφισβητείται ή στην αξία της επίδικης διαφοράς δε λαμβάνεται υπόψη οποιοδήποτε ποσό τόκου που είναι πληρωτέο επί του αμφισβητούμενου ποσού ή της αξίας της διαφοράς.
(6)Κάθε Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούσει και να αποφασίζει για οποιαδήποτε αίτηση σε σχέση με εκτέλεση επί ακινήτων δυνάμει του Μέρους V του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται, ανεξάρτητα από την αξία του ακινήτου΄΄. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση και έχοντας υπόψη το μαρτυρικό υπόβαθρο που τέθηκε προς υποστήριξη της αίτησης και της ενστάσεως αντίστοιχα και ασκώντας την διακριτική το ευχέρεια και αφού έλαβε βεβαίως υπόψη του τα όσα ανέφεραν αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι νόμω αβάσιμη. Συγκεκριμένα, μέσα από το περιεχόμενο των Δ.2 θ.θ. 10 και 12, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η νομοθετική απαίτηση έγκειται στο γεγονός στο να δικογραφηθεί η αξία της ακίνητης περιουσίας, επί της οποίας υπάρχει ισχυρισμός ότι έλαβε χώρα παραβίαση εννόμου συμφέροντος, χωρίς αυτό να συνδέεται με την έκταση της αξίωσης του ενάγοντα, διότι η έκταση της αξίας του ενάγοντα, καθορίζεται μέσα από την έκθεση απαιτήσεως και ειδικότερα μέσα από το αγώγιμο δικαίωμα που αποκαλύπτεται και σε καμιά περίπτωση δεν εξαρτάται και δεν εξομοιώνεται η αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας με την έκταση της απαίτησης του ενάγοντα. Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγοντας μετά από την τροποποίηση που έλαβε χώρα σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας, καταχώρησε έγκυρα και εμπρόθεσμα το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα, όπου ρητά αναφέρει στην παράγραφο ένα της έκθεσης απαιτήσεως, την εκτιμημένη αξία του τμήματος εκείνου της ακίνητης ιδιοκτησίας, επί του οποίου διαπράχτηκε ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση, καθορίζοντας την αξία στο ποσόν των €16.000, καθώς επίσης στην παράγραφο 9 και 10 της έκθεσης απαιτήσεως, ρητά καθορίζει το ύψος της ζημιάς που υπέστη ο ενάγοντας όπως ισχυρίζεται από την παράνομη επέμβαση, καθορίζοντας στο ποσό των €1.885 ως ειδικές αποζημιώσεις και στο ποσό των €527 ως μελλοντικές ζημιές, καθορίζοντας έτσι και την κλίμακα της παρούσας αγωγής και αναμφίβολα το ότι ζητεί παραδειγματικές, τιμωρητικές και γενικές αποζημιώσεις, αναπόφευκτα περιορίζει το ύψος αυτών στο εναπομείναν ποσό των €3000, όπου είναι και η κλίμακα της ταχείας εκδίκασης με βάση τη νέα Δ.30. Σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι η αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας συνδέεται με την έκταση της αξίωσης του ενάγοντα ή την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, διότι υιοθέτηση αντίστοιχης θέσεως όπως είναι αυτή του εναγομένου, θα οδηγούσε στο παράδοξο αποτέλεσμα σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, οι πλείστες θα οδηγούνταν σε δικαιοδοσία ανώτερων Δικαστών από τους Επαρχιακούς Δικαστές. Εν πάση περιπτώσει, με βάση και τις ρητές πρόνοιες των άρθρων 22
(3)(α)(β) και 5, όπου ρητά γίνεται αναφορά για αμφισβητούμενο πόσο ή αξία επίδικης διαφοράς και ειδικότερα στην παράγραφο (β) ρητά αναφέρεται ότι δεν λαμβάνεται υπόψη η αξία της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας και περαιτέρω στην παράγραφο 5 ρητά αναφέρεται ότι για σκοπούς καθορισμού του αμφισβητούμενου ποσού ή της αξίας της επίδικης διαφοράς θα είναι το ποσό ή η αξία που πραγματικά είναι αμφισβητούμενη, όπως αποκαλύπτεται μέσα από τις έγγραφες προτάσεις ή είναι παραδεκτή από τους διαδίκους σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και συνακόλουθα στην προκειμένη περίπτωση από τη στιγμή που ο ενάγοντας ρητά αποκρυστάλλωσε τόσο την αξία της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας, καθώς επίσης και το ύψος των ισχυριζόμενων ζημιών, το δικαστήριο κρίνει ότι ο ενάγοντας συμμορφώθηκε με τις σχετικές δικονομικές διατάξεις, δηλαδή τις διατάξεις των Δ.2 θ.θ.10 και 12, καθώς επίσης και με τις διατάξεις του άρθρου 22 του Ν.14/60 και συνακόλουθα καμιά παρατυπία ή μη συμμόρφωση με τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας έλαβε χώρα και συνακόλουθα η αίτηση κρίνεται ως νόμω αβάσιμη και απορρίπτεται και αναπόφευκτα συμπαρασύρεται και τον παρακλητικό τις αιτήσεις για άδεια καταχωρήσεις σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, τον παραμερισμό της επίδοσης, καθώς επίσης και του αιτήματος για καταβολή των εξόδων όπως αυτά έχουν ζητηθεί και που εν πάση περιπτώσει, τέτοια αιτήματα δεν βρίσκουν έρεισμα με βάση τα γεγονότα της παρούσας υποθέσεως, όπως αυτά έχουν εκτεθεί ανωτέρω. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση κρίνεται ως νόμω αβάσιμη και η ένσταση ως νόμω βάσιμη και συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του εναγομένου και υπέρ του ενάγοντα, ως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής