← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Limited ν. Gest-Cy Developments Limited (HE 156130), υπό διαχείριση υπό του Λεωνίδα Κίμωνος ως Παραλήπτη / Διαχειριστή κ.α., Αρ. Αγω

Alpha Bank Cyprus Limited ν. Gest-Cy Developments Limited (HE 156130), υπό διαχείριση υπό του Λεωνίδα Κίμωνος ως Παραλήπτη / Διαχειριστή κ.α., Αρ. Αγωγής 4023/2015, 7/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4023/2015 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Limited Ενάγουσας -και-

  1. Gest-Cy Developments Limited (HE 156130), υπό διαχείριση υπό του Λεωνίδα Κίμωνος ως Παραλήπτη / Διαχειριστή
  2. M. Patsalis Investments Ltd
  3. Στέφος Ζαχαρίου
  4. Νικόλας Θεοδώρου
  5. Χάρης Θεοφάνους
  6. Γιώργος Γεωργίου
  7. Μιχάλης Πατσαλής Εναγομένων ------------------------------------- Αίτηση ημερ. 22.2.2017 Ημερ.: 7.4.2017 Για την Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Ν. Παπακωνσταντίνου για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 6-Καθ' ου η Αίτηση: κα Δ. Διάκου για Πανίκος Α. Λεωνίδου & Σία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 9.10.
  8. Με αυτή η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει εναντίον των επτά Εναγομένων το ποσό των €295.113,22 και το ποσό των €439.534,14 πλέον τόκους. Η αξίωση εδράζεται σε δύο ξεχωριστές συμφωνίες δανείων ημερ. 1.7.2008 και 9.8.2010 (που τροποποιήθηκε την 31.3.2011), που, σύμφωνα με την αξίωση, τερματίστηκαν από την Τράπεζα την 25.9.
  9. Οι Εναγόμενες 1 και 2 Εταιρείες ενάγονται ως οι πρωτοφειλέτριες των δανείων, ενώ οι Εναγόμενοι 3 - 7, που είναι φυσικά πρόσωπα ως εγγυητές των υποχρεώσεων τους δυνάμει συμβάσεων εγγυήσεων αντίστοιχων ημερομηνιών για το κάθε δάνειο. Προς περαιτέρω εξασφάλιση της αποπληρωμής των δανείων οι πρωτοφειλέτριες με συμφωνία εκχώρησης ημερ. 1.7.2008 εκχώρησαν στην Τράπεζα τα δικαιώματα τους που απόρρεαν από αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 3.3.2008 με το οποίο είχαν αγοράσει ακίνητη περιουσία στον Ύψωνα. Ταυτόχρονα πληρεξουσιοδότησαν την Τράπεζα να ενεργεί ως αντιπρόσωπος τους σε ζητήματα που αφορούσαν το ακίνητο που αγοράστηκε. Ακόμα οι πρωτοφειλέτριες με την Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης Ακινήτου Υ7220/2008, ημερ. 1.7.2008 υποθήκευσαν προς όφελος της Τράπεζας την ίδια ακίνητη περιουσία στον Ύψωνα για το ποσό των €585.000 πλέον τόκους. Όπως διαφάνηκε ό,τι είχε αγοραστεί ήταν 10/25 μερίδια του ακινήτου από τα οποία 8/25 εγγράφηκαν στο όνομα της Εναγόμενης 1 και 2/25 στο όνομα της Εναγόμενης
  10. Με μεταγενέστερη επιστολή τους ημερ. 9.8.2010 αναγνώρισαν ότι η υποθήκη εξασφαλίζει και το δεύτερο δάνειο. Περαιτέρω οι πρωτοφειλέτριες με συμφωνία ημερ. 1.7.2008 εκχώρησαν προς όφελος της Τράπεζας όλα τους τα εισοδήματα που ήταν ή θα καθίσταντο οφειλόμενα με βάση τα αγοραπωλητήρια συμβόλαια που είχαν συνάψει ή που θα συνήπταν με αγοραστές κατοικιών, διαμερισμάτων ή καταστημάτων που θα ανεγείρονταν στο ακίνητο που αγόρασαν στον Ύψωνα. Την 9.8.2010 οι πρωτοφειλέτριες παραχώρησαν στην Τράπεζα Γενικό Δικαίωμα Επισχέσεως επί του ενεργητικού οποιασδήποτε φύσης που ανήκε σε αυτές. Τέλος την 9.8.2010 η Εναγόμενη 1 παραχώρησε στην Τράπεζα Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης επί του συνόλου των περιουσιακών της στοιχείων για το ποσό των €100.000 πλέον τόκους. Δυνάμει αυτού, την 13.1.2014 η Τράπεζα διόρισε κάποιο Λεωνίδα Κίμωνος ως Παραλήπτη-Διαχειριστή της Εναγόμενης
  11. Με την αγωγή αξιώνονται θεραπείες σε σχέση με το σύνολο των εξασφαλίσεων που παραχωρήθηκαν. Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης την 18.3.2016 και Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης την 6.12.
  12. Η Ανταπαίτηση αφορά μόνο τις Εναγόμενες 1 και 2 πρωτοφειλέτριες. Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρίστηκε την 8.12.
  13. Η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες την 28.2.
  14. Δόθηκαν οδηγίες για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων και η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση την 30.10.
  15. Την 22.2.2017 η Τράπεζα καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση η οποία στρέφεται εναντίον του Εναγομένου 6 μόνο. Εξαιτείται η Τράπεζα διάταγμα που να του απαγορεύει να αποξενώσει ή επιβαρύνει ακίνητο του οποίου είναι ιδιοκτήτης. Η ιδιοκτησία του Εναγόμενου 6 είναι 1/3 μερίδιο στο ακίνητο με αρ. εγγραφής
  16. Σύμφωνα με την Αίτηση η αξία του είναι €23.
  17. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση ημερ. 22.2.2017 του Σάββα Άδωνη, υπαλλήλου της Τράπεζας. Ο Εναγόμενος 6 καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με οκτώ λόγους ένστασης που υποστηρίζεται από δική του Ένορκη Δήλωση ημερ. 23.3.
  18. Η Αίτηση εδράζεται κατά κύριο λόγο στο άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων που παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, ορατής πιθανότητας επιτυχίας και, περαιτέρω, να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 αναφέρεται ότι: «Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρθηκε πως: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω) στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, αναφέρεται ότι: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Wafers and others
(1976)3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας:» Από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης Άδωνη το Δικαστήριο βρίσκει ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου
  1. Η Τράπεζα έχει με το μαρτυρικό υλικό που παρουσίασε καταδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, δύο χρέη δυνάμει συμφωνιών δανείων που για την εξασφάλιση αποπληρωμής αμφοτέρων ο Εναγόμενος 6 φέρεται ως υπόλογος δυνάμει συμφωνιών εγγύησης που υπέγραψε. Έχει περαιτέρω καταδειχθεί η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, να δικαιούται δηλαδή η Τράπεζα σε αποπληρωμή από τον Εναγόμενο
  2. Σε αυτό το στάδιο δεν εξετάζεται η ισχύς της υπεράσπισης που ο Εναγόμενος 6 έχει προβάλει με την Έκθεση Υπεράσπισης του και υποστήριξε με την Ένορκη του Δήλωση στην ένσταση του. Αυτό είναι ζήτημα που θα απασχολήσει το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αγωγής. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και σε σχέση με διατάγματα που αφορούν σε δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, αναφέρεται στην Poltava Petroleum Co. v. Mexana Oil Ltd κ.α.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1301, 1316-1320 πως ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για διάταγμα τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την απόσπαση με απάτη του προϊόντος της αγωγής σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με το να τα εξαφανίσει εντός της δικαιοδοσίας. Μνημονεύεται απόσπασμα από την C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789-90, ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα δοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης το ουσιαστικό επίδικο ζήτημα είναι κατά πόσο η αποξένωση ή επιβάρυνση από τον Εναγόμενο 6 του μεριδίου του στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 4051 θα έχει πιθανή επίδραση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που μπορεί να εκδοθεί στην παρούσα αγωγή υπέρ της Τράπεζας. Εφόσον ο Εναγόμενος 6 ενάγεται μαζί με άλλα πρόσωπα και, σύμφωνα με την αξίωση και όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση Άδωνη, η ευθύνη του είναι κεχωρισμένη και αλληλέγγυα με τους λοιπούς Εναγόμενους, οι αναφορές στις οικονομικές δυνατότητες των τελευταίων είναι σχετικές. Αναφέρει ο Άδωνη πως, όπως τον πληροφορεί η Τράπεζα, η Εναγόμενη 1 δεν διαθέτει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία ελεύθερη από επιβαρύνσεις που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για εξόφληση της απαίτησης της Τράπεζας σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής. Εκκρεμούν, αναφέρει, πολλές αγωγές εναντίον της Εναγόμενης 1 περιλαμβανομένης και της αγωγής 3188/2015 με την οποία η Τράπεζα αξιώνει εναντίον της και των νυν Εναγομένων 3 - 6 ποσό πέραν των €400.
  1. Σύμφωνα πάντα με την πληροφόρηση του από την Τράπεζα, οι Εναγόμενοι 2 - 6 και 7 δεν διαθέτουν οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία ελεύθερη από επιβαρύνσεις που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για εξόφληση της απαίτησης της Τράπεζας σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής. Εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 εκκρεμεί και η αγωγή 4218/2015 με την οποία η Τράπεζα αξιώνει ποσό πέραν των €400.
  2. Περαιτέρω εναντίον του Εναγόμενου 4 εκδόθηκε απόφαση για ποσό πέραν των €150.000 που δεν έχει ικανοποιηθεί. Ακόμη εναντίον των Εναγομένων 1 - 5 και 7 εκκρεμούν και άλλες αγωγές και γενικά έχουν πολλές υποχρεώσεις σε τρίτους και βρίσκονται σε άσχημη οικονομική κατάσταση. Το απόφθεγμα της Ένορκης Δήλωσης Άδωνη είναι πως η μόνη ουσιαστική εξασφάλιση που έχει η Τράπεζα είναι η υποθήκη Υ7220/
  3. Η εκχώρηση των δικαιωμάτων από το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 3.3.2008 δεν συνιστά ουσιαστική πρόσθετη εξασφάλιση, αφού τα μερίδια εγγράφηκαν στο όνομα των Εναγομένων 1 και 2 και έχουν υποθηκευτεί. Το ίδιο και όσον αφορά το Γενικό Δικαίωμα Επισχέσεως επί του ενεργητικού τους και το Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης που παραχώρησε η Εναγόμενη 1, αφού οι Εναγόμενες 1 και 2 δεν διαθέτουν άλλη περιουσία πέραν των υποθηκευμένων μεριδίων τους ικανή να ικανοποιήσει την αξίωση της Τράπεζας. Η αγοραία αξία των υποθηκευμένων μεριδίων είναι περίπου €276.000, ενώ η αξία αναγκαστικής πώλησης €193.
  4. Παρουσιάζει προς τούτο ο Άδωνη Έκθεση ημερ. 7.9.2016 (ΣΑ 20). Με αυτό το δεδομένο είναι, σύμφωνα με τη θέση του, πρόδηλο ότι τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ της Τράπεζας θα παραμείνει για μεγάλο της μέρος ανικανοποίητη. Το μερίδιο που συνιστά το αντικείμενο της Αίτησης, αναφέρει ο ομνύοντας, είναι η μόνη ελεύθερη από επιβαρύνσεις ακίνητη ιδιοκτησία του Εναγομένου
  5. Αλλού αναφέρει ότι είναι η μόνη ακίνητη του περιουσία. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Εναγόμενος 6, σημειώνει ο ομνύοντας, έχει πολλές υποχρεώσεις και οφειλές προς τρίτους και είναι πολύ πιθανόν αν δεν δεσμευτεί το ακίνητο να αποξενωθεί και να μη μπορέσει να ικανοποιηθεί η απαίτηση της Τράπεζας σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής. Η δέσμευση του μεριδίου του Εναγόμενου 6, η αξία του οποίου αναφέρεται ότι είναι €23.400, θα ικανοποιήσει μικρό μόνο μέρος του μέρους της απόφασης που θα παραμείνει ανικανοποίητο ακόμα και μετά την εκποίηση των ενυπόθηκων μεριδίων των Εναγομένων 1 και
  6. Ο Εναγόμενος 6 προβάλλει τη θέση ότι η υποθηκευμένη με την Υ7220/2008 περιουσία υπερκαλύπτει το αξιούμενο με την αγωγή ποσό και προσβάλλει την ακρίβεια και αξιοπιστία της έκθεσης εκτίμησης που παρουσιάστηκε από την Τράπεζα. Σημειώνεται ότι ο τρόπος εκτίμησης ήταν με την μέθοδο της υπολειμματικής μεθόδου. Εκτιμήθηκε ποια θα είναι η αξία των οικοπέδων όταν αναπτυχθεί το ακίνητο, αφαιρέθηκαν οι δαπάνες διάνοιξης των οικοπέδων και το καθαρό κέρδος αναγάγηκε στο υποθηκευμένο ποσοστό, δηλαδή τα 10/25 μερίδια του ακινήτου. Υποστηρίζει ο Εναγόμενος 6 ότι ενώ οι δαπάνες διάνοιξης των οικοπέδων κοστολογήθηκαν επί όλου του ακινήτου, αφαιρέθηκαν εξ ολοκλήρου από την αξία των 10/25 μεριδίων που συνιστούν την υποθηκευμένη περιουσία. Αυτό δεν είναι ορθό. Ο τρόπος υπολογισμού είναι όπως συνοπτικά περιγράφηκε πιο πάνω. Η δεύτερη παρατήρηση του Εναγόμενου 6 είναι ότι ενώ το ακίνητο είναι 8735 τ.μ. στον υπολογισμό της αξίας των οικοπέδων λογίστηκαν 6115 τ.μ. Πρόδηλα θεωρήθηκε ότι μέρος του εμβαδού του ακινήτου θα χρησιμοποιηθεί για δρόμους, πεζοδρόμια, χώρους πρασίνου κ.λ.π. Παραπονείται ακόμα ο Εναγόμενος 6 για διάφορες προσθήκες στις δαπάνες διαχωρισμού που απολήγουν σε μείωση της αγοραίας αξίας του ακινήτου και κατά συνέπεια και του υποθηκευμένου μέρους του. Ποσό €201.795 αναφέρεται ως κέρδος επιχειρηματία και €34.000 ως μεταβιβαστικά. Καταγράφεται δαπάνη €40.000 για προμήθειες και εδώ παρατηρεί το Δικαστήριο ότι δεν παρέχεται καμιά επεξήγηση. Όσον αφορά την μείωση στην αξία λόγω μεριδίου, παρά την επιλογή μεθόδου στη βάση της οικοπεδοποίησης του ακινήτου που απολήγει στο να αποκτήσουν οι Εναγόμενες 1 και 2 κάποια από τα οικόπεδα εξ ολοκλήρου, δεν είναι παράλογη η προσέγγιση ότι το γεγονός μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στην αξία του μεριδίου αφού μπορεί να απαιτείται η συνεργασία με τον άλλο ή άλλους συνιδιοκτήτες. Είναι ενδεχόμενο κάποιες ανακρίβειες να υπάρχουν στην έκθεση. Ωστόσο, τα αριθμητικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι στην περίπτωση επιτυχίας της αγωγής για ποσά της τάξεως αυτών που διεκδικούνται η αξία των ενυπόθηκων μεριδίων των Εναγομένων 1 και 2 θα απέχει πολύ από του να ικανοποιήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Ακόμα και αν χρησιμοποιηθεί και το επίδικο στην Αίτηση μερίδιο του Εναγόμενου 6 φαίνεται πως και πάλι μεγάλο μέρος της απόφασης θα παραμείνει ανικανοποίητο. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  7. Περαιτέρω το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης του διατάγματος. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και η Τράπεζα επιτύχει στην αξίωση της θα έχει ζημιωθεί γιατί κατά την εκτέλεση της απόφασης ενδέχεται το επίδικο μερίδιο του Εναγόμενου 6 να μην είναι διαθέσιμο. Εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και η αξίωση της Τράπεζας αποτύχει ή έστω επιτύχει για μικρότερο ποσό που να καλύπτεται από την αξία των ενυπόθηκων μεριδίων των Εναγομένων 1 και 2 ο Εναγόμενος 6 θα είναι ελεύθερος στην απόλαυση του μεριδίου του, απλά θα έχει στερηθεί της ευχέρειας αποξένωσης ή επιβάρυνσης του για το χρονικό διάστημα από την έκδοση του διατάγματος μέχρι και την αποπεράτωση της αγωγής και η ζημιά που θα έχει τυχόν υποστεί θα μπορεί να ανακτηθεί από την εγγύηση που η Τράπεζα θα κληθεί να παράσχει για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αφορμής δοθείσης και παρενθετικά το Δικαστήριο σημειώνει ότι ενδεχομένως να υφίστανται ζητήματα δημόσιας πολιτικής στο κατά πόσο ενδείκνυται χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που δανείζουν χρήματα ή παρέχουν χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις και που έχουν την εμπειρία και την ικανότητα να προνοούν για την εξασφάλιση του λαβείν τους να καταφεύγουν σε αιτήσεις για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων των πρωτοφειλετών ή των εγγυητών τους όταν τους εναγάγουν. Η νομοθεσία δεν αφήνει περιθώρια για διάκριση και εναπόκειται στην νομοθετική εξουσία να χαράξει πολιτική επί του ζητήματος. Υπάρχει ο κίνδυνος, εάν επικρατήσει τέτοια πρακτική, τα Δικαστήρια να κατακλυστούν από αιτήσεις του είδους. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση εγκρίνεται ως η παράγραφος Α αυτής. Η Ενάγουσα να καταχωρίσει εγγύηση ύψους €10.000 για τυχόν ζημιές που θα ήθελαν προκληθεί στον Εναγόμενο 6 από την έκδοση του διατάγματος άνευ ευλόγου αιτίας. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου 6, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Παρεμπίπτον Διάταγμα

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.