M.A.P. LEMESOS INVESTMENTS LTD ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. αγωγής: 4259/2010, 25/4/2017

M.A.P. LEMESOS INVESTMENTS LTD ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. αγωγής: 4259/2010, 25/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 4259/2010 M.A.P. LEMESOS INVESTMENTS LTD Ενάγoντες εναντίον ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Εναγόμενη ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25/4/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κ. Αλέξανδρος Παπαδόπουλος Για την εναγόμενη: κα Μικαέλλα Καραπατάκη ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες στην έκθεση απαιτήσεως τους αρχικά κάνουν αναφορά στην ιδιότητα τους ως εταιρεία που ασχολείται με την ανάπτυξη και αξιοποίηση ακινήτων, καθώς επίσης και στην ιδιότητα της εναγομένης η οποία ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Ακολούθως αναφέρουν ότι κατά τον Οκτώβριο του 2008 ενδιαφέρθηκαν να αξιοποιήσουν και να αναπτύξουν το επίδικο ακίνητο με την ανέγερση κτιριακών συγκροτημάτων και συνακόλουθα οι ενάγοντες μέσω των διευθυντών τους, συμφώνησαν με την εναγόμενη την παραχώρηση σε αυτούς του ακινήτου το οποίο έχει κοστολογηθεί για σκοπούς της μεταξύ τους συμφωνίας στο ποσόν των €273.376 και το αντάλλαγμα που η εναγόμενη θα αποκόμιζε, ήταν η καταβολή σε αυτήν του συνολικού ποσού των €128.145 και η παραχώρηση σε αυτήν ως αντιπαροχή δύο διαμερίσματα έκτασης 80 τετραγωνικών μέτρων με χώρο στάθμευσης και αποθήκη. Είχαν δοθεί σχετικές οδηγίες στον δικηγόρο των εναγόντων και της εναγομένης, οι οποίοι από κοινού ετοίμασαν το συμφωνητικό έγγραφο αντιπαροχής και ήταν παρόντες σε κάποιες από τις συναντήσεις των εναγόντων με την εναγόμενη. Ακολούθως οι ενάγοντες δια του διευθυντή τους κ. Κώστα Μιαούλη και στην παρουσία του κ. Azim Amlani κατά τον Νοέμβριο του 2009, ενόψει της συμφωνίας παρέδωσαν στην εναγόμενη δια χειρος ως προκαταβολή και ή προσυμφωνία και ή ως δέσμευση διά της υπογραφής της ως άνω συμφωνίας αντιπαροχής για το ποσόν των €15.

1. Η εναγόμενη όμως κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, παρέλαβε το πιο πάνω ποσό χωρίς να προσέλθει και υπογράψει τη συμφωνία και να υλοποιηθούν τα συμφωνηθέντα και οι ενάγοντες συνέπεια της παράβασης των συμφωνηθέντων από την εναγόμενη, επανειλημμένα απαίτησαν την επιστροφή του πιο πάνω ποσού τόσο προφορικά, όσο και γραπτά με επιστολή των δικηγόρων τους, αλλά η εναγόμενη αρνείται και εξακολουθεί να αρνείται να επιστρέψει αυτό το ποσό και οι ενάγοντες υπέστησαν ζημιά συνέπεια των παραβιάσεων της εναγομένης, η οποία κατέστη αδικαιολόγητα πλουσιότερη εις βάρος των εναγοντων και οι ενάγοντες επειδή διατηρούν χρεωστικούς λογαριασμούς σε τράπεζες και χρεώνονται με τόκους 9%, υπέστησαν απώλεια χρημάτων ίση με 9% του χρέους. Η εναγομενη στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση της παραδέχεται τις ιδιότητες των διαδίκων και τους όρους της επίδικης συμφωνίας, ακολούθως όμως προβάλλει την δική της εκδοχή ως προς τα διαδραματισθέντα. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι τον Αύγουστο του 2008 ο κ. Azim Anlani μαζί με ένα μεσίτη, επισκέφθηκαν την οικία της εναγομένης και στην παρουσία του συζύγου της, ανέφεραν πως οι ενάγοντες ενδιαφέρονταν να αγοράσουν και να αξιοποιήσουν το ακίνητο της και περαιτέρω ο κ. Azim Amlani ενεργώντας για τους ενάγοντες, επισκέφθηκε μαζί με την σύζυγό και τον γιο του την οικία της και της κατέβαλε το ποσό των €15.000, έτσι ώστε οι εναγόμενοι να μην εισέλθει σε διαπραγματεύσεις με άλλα πρόσωπα για την πώληση του ακινήτου, δηλαδή οι ενάγοντες μέσω αυτού του προσώπου, έδωσαν στην εναγόμενη στην παρουσία του συζύγου και της κόρης της το πιο πάνω ποσό, για να παρεμποδίσουν την αγορά του ακινήτου της εναγομένης από τρίτο πρόσωπο, διότι κατά τη συγκεκριμένη περίοδο υπήρχαν αρκετοί ενδιαφερόμενοι αγοραστές. Είναι επίσης θέση της εναγομένης ότι το ποσόν των €15.000 θα θεωρείτο ως προκαταβολή για την αγορά του ακινήτου, μόνο εάν και εφόσον οι διάδικοι υπέγραφαν την συμφωνία αντιπαροχής εντός ευλόγου χρόνου από την καταβολή αυτού του ποσού, ενώ σε αντίθετη περίπτωση το ποσό των €15.000 ήταν μη επιστρεπτέα εγγύηση. Συνακόλουθα είναι η θέση της εναγομένης, ότι το ποσόν των € 15.000 δεν δόθηκε ως προκαταβολή ή ως προσυμφωνία ή ως δέσμευση για την υπογραφή της συμφωνίας αντιπαροχής, αλλά αυτό το ποσό ήταν μη επιστρεπτέα εγγύηση και το ποσό αυτό δόθηκε τον Αύγουστο του 2008 και όχι τον Νοέμβριο του
2. Ως προς τον λόγο που δεν υπογράφτηκε η συμφωνία αντιπαροχής. είναι η θέση της εναγομένης ότι κατά την συνάντηση των διαδίκων, διαπιστώθηκε από την εναγόμενη και τον δικηγόρο της ότι οι ενάγοντες δεν ήταν σε θέση να καταβάλουν το ποσόν των €128.145 στην εναγόμενη, διότι η τράπεζα δεν έδινε δάνειο στους ενάγοντες και ούτε ήταν σε θέση να δώσουν οποιεσδήποτε εγγυητικές, ως ήταν η εναλλακτική πρόταση της εναγομένης προς τους ενάγοντες και συνακόλουθα αρνείται την θέση των εναγόντων ότι η εναγομενη περέβηκε οποιαδήποτε συμφωνία. Αρνείται επίσης την θέση των εναγόντων ότι έχει πλουτίσει αδικαιολόγητα, λέγοντας μάλιστα ότι οι ενάγοντες δεν υπέστησαν οποιαδήποτε ζημιά από υπαιτιότητα της εναγομένης, τονίζοντας ότι οι ενάγοντες γνώριζαν διότι ήδη πρότειναν πως εάν η συμφωνία δεν υπογραφόταν από υπαιτιότητα των εναγόντων, η εναγόμενη θα κρατούσε το ποσό των €15.000 ως μη επιστρεπτέα εγγύηση. Επιπρόσθετα μάλιστα η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι συνεπεία της μη υπογραφής της συμφωνίας αντιπαροχής από την αποκλειστική υπαιτιότητα των εναγόντων, έχει υποστεί οικονομική ζημιά, διότι με την μη υπογραφή αυτής της συμφωνίας, είναι αδύνατη η πώληση του ακινήτων της και οι εκάστοτε ενδιαφερόμενοι αγοραστές του ακινήτου προσφέρουν πολύ λιγότερα χρήματα για την αγορά του ακινήτου της εναγομένης, σε σύγκριση με τα χρήματα που πρόσφεραν οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές κατά τον Οκτώβριο του 2008 και η αγοραία αξία του ακινήτου έχει μειωθεί και συνέπεια της πιο πάνω συμπεριφοράς των εναγόντων, έχει υποστεί ζημιές ύψους €50.000 που αφορά την διαφορά της αγοραίας αξίας του ακινήτου από το 2008 μέχρι σήμερα, ποσό το οποίο ανταπαιτει. Σε επιπρόσθετη και διαζευκτική βάση, η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι κατά το ίδιο χρονικό διάστημα που διαπραγματευόταν με τους ενάγοντες για την πώληση του ακινήτου της, υπήρχαν κι άλλα πρόσωπα τα οποία ήταν πρόθυμα να αγοράσουν το ακίνητο της για το ποσό των €273,376 και η εναγόμενη δεν προχώρησε να πωλήσει το ακίνητο της σε αυτά τα πρόσωπα, διότι οι ενάγοντες την διαβεβαίωναν ότι θα ολοκληρωνόταν η συμφωνία και συνέπεια της άρνησης και αδυναμίας των εναγόντων να προχωρήσουν στην αγορά του κτήματος της εναγομένης, η εναγόμενη απώλεσε την δυνατότητα να πωλήσει το ακίνητο της για το πιο πάνω ποσό και ως εκτούτου έχει υποστεί ζημιά και απώλεια, διότι η αγοραία αξία του ακινήτου της έχει μειωθεί και αδυνατεί να εξεύρει αγοραστές για το ακίνητο της. Οι ενάγοντες με την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, τονίζουν το ενδιαφέρον τους για την αξιοποίηση του επίδικου ακινήτου το οποίο υπάρχει ακόμα και σήμερα και οι λεπτομέρειες ανάπτυξης που οι ενάγοντες θα έκαναν στο ακίνητο, μεταξύ άλλων παρουσιάζονται στο προσχέδιο συμφωνίας των μερών και στις λεπτομέρειες που δόθηκαν στην τράπεζα τους για την έγκριση του σχετικού δανείου χρηματοδότησης του έργου. Είναι παραδεκτό ότι ο κ. Αzim Amlani πάντα εκπροσωπώντας την ενάγουσα εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο, στην παρουσία διαφόρων προσώπων, επισκέφτηκε σε διάφορες ημερομηνίες την ενάγουσα και το επίδικο ακίνητο, πλην όμως με την σύζυγο και τον γιο του επισκέφθηκαν την οικία της εναγομένης μόνο μία φορά για κοινωνική επίσκεψη που καμία σχέση δεν είχε για οποιαδήποτε συμφωνία των μερών ή οποιαδήποτε ανταλλαγή χρημάτων. Επαναλαμβάνουν τις συνθήκες και τους λόγους που δόθηκε το ποσόν των €15.000, πλην όμως αναφέρουν ότι ουδέποτε αναφέρθηκε στους ενάγοντες ότι υπήρχε οποιοσδήποτε άλλος ενδιαφερόμενος αγοραστής και συνακόλουθα είναι η θέση των εναγόντων ότι η εναγόμενη επικαλούμενη διάφορες προφάσεις, ουδέποτε υπέγραψε και αυτός είναι ο λόγος που αξιώνεται η επιστροφή του ποσού των €15.
3. Οι ενάγοντες διορθώνουν την ημερομηνία καταβολής του ποσού των €15.000, τοποθετώντας χρονικά ότι αυτό έγινε 9 Σεπτεμβρίου 2008 και όχι το Νοέμβριο του 2009 που αναγράφηκε λόγω τυπογραφικού λάθους στην έκθεση απαίτησης. Τονίζουν επίσης ότι αποκλειστική ευθύνη για την μη υπογραφή της συμφωνίας αντιπαροχής φέρει η εναγόμενη, λέγοντας ότι οι ενάγοντες ήταν σε θέση να καταβάλουν το συνολικό ποσό που είχε συμφωνηθεί, εφόσον η εναγόμενη υπέγραφε την σχετική συμφωνία αντιπαροχής και προς τον σκοπό αυτό η τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, είχε εγκρίνει προς όφελος των εναγόντων δάνειο ύψους πέραν των €128,
4. Αρνούνται επίσης την θέση ότι οποτεδήποτε συζητήθηκε ή προτάθηκε ή συμφωνήθηκε η μη επιστροφή του ποσού των €15.000 και αρνούνται της περί του αντιθέτου αντίθετες θέσεις της εναγομένης, λέγοντας ότι η εναγομενη προκάλεσε ζημιά στους ενάγοντες, περιλαμβανομένης και της απώλειας κέρδους που με τους αρχικούς τους υπολογισμούς φαίνεται να ξεπερνά τις €350.
5. Τέλος, οι ενάγοντες αναφέρουν ότι ήταν οι μόνοι που σοβαρά ενδιαφέρθηκαν να αγοράσουν το ακίνητο και ήταν πρόθυμοι και ικανοί να καταβάλουν το ποσό που είχε συμφωνηθεί και συνακόλουθα είναι η εναγόμενη που αρνήθηκε και δεν προχώρησε στην υπογραφή της σχετικής συμφωνίας, κατακρατώντας μάλιστα και την σχετική προκαταβολή. Επίσης αναφέρουν ότι εάν και εφόσον αποδειχθεί ότι η αγοραία αξία του ακινήτου έχει μειωθεί, αυτό δεν οφείλεται στους ενάγοντες και επιπρόσθετα, αλλά και διαζευκτικά, οι ενάγοντες αναφέρουν ότι δεν έγινε προσπάθεια από μέρους της εναγομένης για μείωση της οποιασδήποτε ζημιάς και αντίθετα, η πώληση του ακινήτου είναι πιθανόν ουδέποτε να επιτεύχθηκε, διότι η εναγόμενη αποζητούσε ποσό πέραν και από αυτό που είχε προσφερθεί από τους ενάγοντες. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Γεωργίου. Ανέφερε ότι εργάζεται στην τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) ως ανώτερος λειτουργός στις ανακτήσεις χρεών. Γνωρίζει τους ενάγοντες, οι οποίοι έκαναν μία αίτηση στην πιο πάνω τράπεζα το 2008 για χρηματοδότηση και τότε ο μάρτυρας δεν ήταν στο τμήμα που αναφέρθηκε, αλλά ήταν υποδιευθυντής στο υποκατάστημα της 28ης Οκτωβρίου στη Λευκωσία. Αναγνώρισε την επιστολή, δηλαδή το τεκμήριο 1, με την οποία γινόταν ενημέρωση ότι το δάνειο εγκρίθηκε και δεν παραχωρήθηκε και που αφορούσε συγκεκριμένο ακίνητο και ο λόγος που το δάνειο δεν παραχωρήθηκε, είναι διότι δεν παρουσιάστηκε η συμφωνία μεταξύ αγοραστή και πωλητή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι εργάζεται στην τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) από τον Μάιο του 2008 και τα καθήκοντα του τότε ήταν υποδιευθυντής στο υποκατάστημα που αιτήθηκε δάνειο η ενάγουσα εταιρεία, το οποίο δάνειο ήταν ο ίδιος που το χειρίστηκε, δηλαδή αυτός έκανε την αίτηση του δανείου και την εισήγηση για έγκριση του. Ως προς το τεκμήριο 1, ανέφερε ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με αυτό, διότι το ετοίμασε και το υπέγραψε ο νέος διευθυντής και υποδιευθυντής, διότι το 2010 ο μάρτυρας έχει μετατεθεί, κατονομάζοντας τα άτομα που υπέγραψαν το τεκμήριο
6. Η μετάθεση του μάρτυρα έγινε το 2010 και συνακόλουθα δεν γνωρίζει οτιδήποτε άλλο πέραν του ότι αξιολόγησε το αίτημα της εταιρείας και προέβη σε εισήγηση για έγκριση και εγκρίθηκε από τα αρμόδια κλιμάκια της τράπεζας. Γνωρίζει τις λεπτομέρειες του δανείου που ήταν για την αγορά κάποιου μεριδίου στο επίδικο ακίνητο και το μόνο που απέμεινε για να ολοκληρωθεί και εκταμιευθεί το δάνειο, ήταν η παρουσίαση κάποιων στοιχείων που ζητούνταν με την έγκριση και υπογραφή των συμφωνιών της σύναψης του δανείου και συνακόλουθα η έγκριση ήταν τελειωτική, κατονομάζοντας και το όνομα του γενικού διευθυντή που ενέκρινε το δάνειο και του διευθυντή πίστωσης και συνακόλουθα ο μάρτυρας δεν είχε καμία σχέση με την έγκριση του δανείου. Ανέφερε ότι υπάρχει κάτι που να φαίνεται ότι το δάνειο εγκρίθηκε, αλλά δεν το έχει στην κατοχή του και δεν έχει στην κατοχή του συμφωνία δανείου, διότι αυτή δεν έχει υπογραφτεί, πλην όμως η τράπεζα είχε ετοιμάσει την συμφωνία, αλλά δεν υπογράφτηκε και δεν θυμάται αν την έχει δει, αλλά είναι πρακτική να ετοιμάζονται τα νομικά έγγραφα ,απαντώντας σε υποβληθείσα θέση ότι δεν υπάρχει υπογραμμένη συμφωνία δανείου. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι το ποσό που αιτήθηκε η ενάγουσα ανερχόταν στο ποσό των €194.000 και ήταν για την αγορά των μεριδίων που προανέφερε. Επειδή δεν ήταν ο ίδιος που συνέταξε το τεκμήριο 1, δεν ξέρει τι εννοεί η αναγραφή του όρου οικιστικό κτήμα, εξέφρασε όμως την άποψη ότι μάλλον θα αναφέρεται στα μερίδια που προανέφερε. Για την τράπεζα που εργάζεται, το 2008, όταν κάποιος προέβαινε σε αίτηση δανείου για αγορά οικιστικού κτήματος, αυτό σημαίνει ότι ο πελάτης παρουσιάζει την τον τίτλο ιδιοκτησίας, προέβαινε στην αίτηση στην οποία έκανε αναφορά ότι θα αγοράζει συγκεκριμένο ακίνητο σε συγκεκριμένη τιμή και η τράπεζα προχωρούσε στα διαδικαστικά για την αξιολόγηση της αίτησης, την αξία του ακινήτου, την δυνατότητα αποπληρωμής και την εξασφάλιση. Στην προκειμένη περίπτωση το δάνειο εγκρίθηκε με βάση την εκτίμηση και την οικονομική κατάσταση των εναγόντων. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο συμφωνεί ότι στις 4 Νοεμβρίου του 2008 το δάνειο δεν ήταν έτοιμο να εκταμιευθεί, ανέφερε ότι ήταν έτοιμο να εκταμιευθεί, νοουμένου ότι υπογραφόταν η συμφωνία και παρουσιάζονταν τα τελικά αγοραπωλητήρια έγγραφα και συνεπώς έαν παρουσιάζονταν τα έγγραφα, θα υπήρχε δυνατότητα εκταμίευσης, πλην όμως σεν εκταμιεύθηκε και αν υπογράφονταν οι συμφωνίες, το δάνειο θα μπορούσε να εκταμιευθεί άμεσα απευθείας και σε μία δόση. Ερωτώμενος ως προς τις εξασφαλίσεις που υπέβαλε η τράπεζα γι' αυτό το δάνειο, ανέφερε ότι ήταν η πρώτη υποθήκη επί του 46% του ακινήτου, προσωπικές εγγυήσεις των διευθυντών της εταιρείας για το ποσό του δανείου, εκχώρηση δικαιωμάτων ασφαλιστηρίου συμβολαίου για κάλυψη ύψους €153,592 και η εγγραφή πρώτου ομολόγου κυμαινόμενης επιβαρύνσεως ύψους €194.000 επί του ενεργητικού της εταιρείας στον έφορο εταιρειών. Ερωτώμενος εαν γνωρίζει κατά πόσο υπήρχε συμφωνία μεταξύ ενάγουσας με άλλο πρόσωπο σε σχέση με το δάνειο, ανέφερε ότι δεν τους παρουσιάστηκε οποιαδήποτε συμφωνία. Το επίδικο ακίνητο εκτιμήθηκε ως αγοραία αξία €299.000 και ως καταναγκαστική το ποσό των €224.
7. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι για την τράπεζα μία συμφωνία αντιπαροχής, θεωρείται αγορά ακινήτου, διότι θα μεταβιβαζόταν το μερίδιο στην ενάγουσα εταιρεία και η τράπεζα ανέμενε ένα αγοραπωλητήριο συμβόλαιο και αυτό ήταν το αντικείμενο της αίτησης και εξέφρασε άγνοια για το ποσό που θα πλήρωνε η ενάγουσα εταιρεία για την αγορά του οικιστικού ακινήτου, λέγοντας ότι η χρηματοδότηση ήταν για το 65% της αγοραίας αξίας του μεριδίου του ακινήτου και συνακόλουθα η ενάγουσα θα προσκόμιζε συμφωνία, όπου το τίμημα πωλήσεις θα ήταν για το ποσό των €194.000 και το ποσό αυτό προοριζόταν μόνο για αγορά. Ερωτώμενος κατά πόσο γνωρίζει εάν η ενάγουσα θα προέβαινε σε εργασίες στο επίδικο ακίνητο, ανέφερε ότι θα γινόταν κάποια ανάπτυξη και αυτό θα το εξέταζε η τράπεζα σε νέο αίτημα με τα νέα δεδομένα, πλην όμως δεν γνώριζε πόσα θα στοίχιζε στην ενάγουσα αυτή η ανάπτυξη. Ως προς το ζήτημα της αποπληρωμής, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτή θα άρχιζε ένα μήνα μετά την εκταμίευση και η πληρωμή θα γινόταν με 36 μηνιαιες δοσεις των €2,379,46 και η τράπεζα έκανε έρευνα ότι η ενάγουσα εταιρεία θα μπορούσε να αποπληρώνει το σχετικό πόσο. Ερωτώμενος κατά πόσο συμφωνεί ότι η ενάγουσα εταιρεία προέβαινε στην αίτηση δανείου ότι δεν εκτελούσε εργασίες, ανέφερε ότι στηρίχθηκε η τράπεζα στην οικονομική ευρωστία των διευθυντών της εταιρείας και εξέφρασε άγνοια κατά πόσο η ενάγουσα εταιρεία διέθετε ακίνητη ιδιοκτησία, λέγοντας ότι όπως του τέθηκε το ερώτημα, θα συνεπαγόταν ότι καμιά νέα εταιρεία δεν πρέπει να δανείζεται, λέγοντας ότι όταν η τράπεζα μπορεί και κρίνει ότι μπορεί να δανείσει κάποιον με υποθήκη το ακίνητο που θα αγοράσει και υπάρχει, καθώς επίσης και ικανότητα αποπληρωμής, τότε μπορεί η τράπεζα να προβεί σε δανεισμό Ως Μ.Ε. 2 κατέθεσε ο κ. Κώστας Μιαούλης. Ανέφερε στην γραπτή του δήλωση την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξετασης του, ότι είναι ο διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και λεπτομέρειες της παρούσας υποθέσεως από την πρώτη στιγμή και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να καταθέσει την οποιαδήποτε μαρτυρία εκ μέρους της ενάγουσας εταιρείας. Κατά το έτος 2008, η ενάγουσα εταιρεία ενδιαφέρθηκε να αξιοποιήσει και αναπτύξει το επίδικο ακίνητο της εναγομένης και κατέθεσε σχετικό αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας. Η ενάγουσα εταιρεία είναι εταιρεία που αγοράστηκε ειδικά για να προχωρήσει με την ανάπτυξη και αξιοποίηση του ακινήτου της εναγομένης και το προηγούμενο όνομα της εταιρείας αναφέρθηκε ρητά στην γραπτή του δήλωση και ακολούθως η εταιρεία μετονομάστηκε στο όνομα που έχει μέχρι σήμερα και κατέθεσε προς αυτόν το σκοπό σχετικά αποδεικτικά ως δέσμη τεκμηρίων. Το επίδικο ακίνητο έχει κοστολογηθεί με την σύμφωνη γνώμη της εναγομένης στο ποσόν των €273,376, ποσό το οποίο οι ενάγοντες είχαν αποδεχτεί και συμφωνήσει ότι το αντάλλαγμα που η εναγόμενη θα απεκομιζε από την αξιοποίηση από την ενάγουσα εταιρεία του ακινήτου της, θα ήταν η πληρωμή σε αυτήν του ποσού που συνολικά ανερχόταν σε €128.145 και η παραχώρηση σε αυτήν ως αντιπαροχή δύο διαμερισμάτων έκτασης 80 τετραγωνικών με χώρο στάθμευσης και αποθήκη. Η ενάγουσα εταιρεία έδωσε οδηγίες στον δικηγόρο της και στον δικηγόρο της εναγομένης, οι οποίοι από κοινού ετοίμασαν προσχέδια συμφωνητικού εγγράφου αντιπαροχής και ήταν παρόντες σε κάποιες από τις συναντήσεις με την εναγόμενη. Ο Azim Amlani, εκπροσωπώντας την ενάγουσα εταιρεία σε διάφορες ημερομηνίες, είχε επισκεφθεί την εναγόμενη και το επίδικο ακίνητο και αυτό το πρόσωπο μαζί με την σύζυγο και το γιο του, είχαν επισκεφθεί μία φορά την οικία της εναγομένης απλά και μόνο για κοινωνική επίσκεψη και αυτό δεν είχε καμία σχέση με οποιαδήποτε συμφωνία των μερών ή οποιαδήποτε ανταλλαγή χρημάτων. Είχε εν τω μεταξύ αναπτυχθεί καλό φιλικό κλίμα μεταξύ τους και έτσι ο μάρτυρας ως διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας και στην παρουσία του κ. Azim Amlani περί τις 9 Σεπτεμβρίου 2008, παρέδωσε στην εναγόμενη, στην παρουσία της θυγατέρας και του συζύγου της, διά χειρός, ως προκαταβολή και ως δέσμευση για την υπογραφή της γραπτής συμφωνίας αντιπαροχής το ποσό των €15.
8. Οι δικηγόροι της ενάγουσας εταιρείας, είχαν εν τω μεταξύ καταλήξει σε τελικό κείμενο για την συμφωνία και κάλεσαν επανειλημμένα την εναγόμενη όπως παραβρεθεί σε συνάντηση για την υπογραφή της συμφωνίας και οι δικηγόροι της ενάγουσας εταιρείας επιβεβαίωσαν και γραπτώς την έγκριση του δανείου με μήνυμα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που έστειλαν στους δικηγόρους της εναγομένης ημερομηνίας 31 Οκτωβρίου 2008 και κατατέθηκε σχετικό τεκμήριο. Ανέφερε επίσης στην γραπτή του δήλωση, ότι η ενάγουσα ήταν σε θέση να καταβάλει το συνολικό ποσό που είχε συμφωνηθεί, εφόσον η εναγόμενη θα υπέγραφε την συμφωνία αντιπαροχής και άλλωστε η τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ είχε εγκρίνει δάνειο ύψους πέραν των €128.145 για τον σκοπό αυτό. Παρουσίασε ο μάρτυρας επίσης λεπτομέρειες της σχεδιαζόμενης ανάπτυξης που θα προέβαινε η ενάγουσα εταιρεία στο ακίνητο και που παρουσιάζονται στο προσχέδιο συμφωνίας και η ενάγουσα είχε προχωρήσει σε ετοιμασία των σχετικών προδιαγραφών του έργου που σχεδίαζαν και κατατέθηκε σχετικό τεκμήριο. Η εναγόμενη παρέλαβε το σχετικό ποσό χρημάτων και κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, αρνήθηκε να υπογράψει την συμφωνία αντιπαροχής και συνακόλουθα δεν έχουν υλοποιηθεί τα συμφωνηθέντα και τόσο προφορικά, όσο και γραπτώς, μέσω των δικηγόρων της ενάγουσας εταιρείας, απαιτήθηκε η επιστροφή αυτού του ποσού, αλλά η εναγόμενη αρνήθηκε να το επιστρέψει και κατατέθηκε προς αυτόν το σκοπό σχετικό τεκμήριο και η εναγόμενη μέχρι σήμερα αρνείται να το επιστρέψει, προβάλλοντας διάφορους ανυπόστατους και αστήρικτους ισχυρισμούς και δικαιολογίες. Τόνισε ο μάρτυρας ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε η μη επιστροφή των €15.000 και άλλωστε την αποκλειστική ευθύνη για την μη υπογραφή της συμφωνίας την έχει η εναγόμενη και συνεπεία αυτής της στάσης της εναγομένης, πέραν της απώλειας των τόκων του πιο πάνω ποσού, η ενάγουσα έχασε και την ευκαιρία να προχωρήσει στην υλοποίηση των σχεδιασμών της και την ευκαιρία να αποκομίσει κέρδος που με τους αρχικούς υπολογισμούς της ενάγουσας, ξεπερνούσε τις €350.000 και ολοκληρώνοντας την γραπτή του δήλωση, αναφέρθηκε στις οδηγίες για έγερση της αγωγής, το περιεχόμενο της οποίας το υιοθετεί. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ενδιαφέρθηκε για το επίδικο ακίνητο κατά τον Απρίλιο του 2008, καθότι του το ανέφερε ένας κτηματομεσίτης με το όνομα Jason και η ενάγουσα εταιρεία ήθελε το επίδικο ακίνητο για να το αξιοποιήσει, αναφέροντας επίσης ότι η εναγόμενη γνωρίζει επακριβώς τι εννοείται με τον όρο αξιοποίηση και το ακίνητο ήταν κατάλληλο για ανάπτυξη, διότι η εναγόμενη θα λάμβανε κάποια διαμερίσματα, οπότε κάποιος που είναι ιδιοκτήτης της γης και θα λάβει ως μέρος της αντιπαροχής κάποια διαμερίσματα, ήξερε ότι το ακίνητο ήταν αξιοποιήσιμο, ενώ σε αντίθετη περίπτωση θα σήμαινε ότι η εναγόμενη θα παραπλανούσαν τους ενάγοντες. Στην προκειμένη περίπτωση θα υπήρχε ένα κτιριακό συγκρότημα, όπου θα υπήρχαν διαμερίσματα και η εναγόμενη θα έπαιρνε δύο διαμερίσματα και για τα οποία της δόθηκαν προδιαγραφές. Υπέθεσε ο μάρτυρας ότι ο κύριος Azim με τον κτηματομεσίτη κύριο Jason, ενημέρωσαν την εναγόμενη για το ενδιαφέρον και όσον αφορά τον κ. Azim, του τον σύστησε ο κύριος Jason, αναφέροντας επίσης ότι γνωρίζει τον κύριο Ξανθο Παπαδόπουλο ως το άτομο όπου μαζί με τον κύριο Azim, του ανέφεραν ότι υπάρχει το επίδικο ακίνητο προς πώληση και ενδιαφέρθηκε να το αξιοποιήσει, διευκρινίζοντας ότι ο κύριος Jason και ο κύριος Ξάνθος είναι το ίδιο άτομο. Ερωτώμενος για το πως κοστολόγησε το επίδικο ακίνητο στο ποσό των €273,376, ανέφερε ότι έλαβε ανεξάρτητη εκτίμηση και ερωτώμενος εάν συμφωνεί ότι η αξία του ακινήτου της εναγομένης το 2008 είχε την πιο πάνω αξία, ανέφερε ότι η αξία ενός ακινήτου είναι υποκειμενική και δεν είναι μία ακριβής εκτίμηση, όταν διοριστούν δύο εκτιμητές δεν θα καταλήξουν στο ίδιο ύψος και ότι ο ίδιος με τα δεδομένα της τότε εποχής είχε συμφωνήσει ότι αυτή ήταν η αξία του επίδικου ακινήτου. Ανέφερε ότι στο δικηγορικό γραφείο του κύριου Ανδρέα Παπαδόπουλου, έδωσε οδηγίες για να συνταχθεί το συμβόλαιο και τότε ο ίδιος μιλούσε με τους κυρίους Ανδρέα και Αλέξη Παπαδόπουλου και το συμβόλαιο θα περιελάμβανε τα δεδομένα που συνομίλησε με την άλλη πλευρά. Με την εναγόμενη νομίζει ότι έχει συνομιλήσει μια φορά και με τους δικηγόρους της είχε συναντηθεί δύο με τρεις φορές, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν συναντήθηκε με τους δικηγόρους της εναγομένης, λέγοντας ότι συναντήθηκε με κάποιον κύριο Στυλιανού και η συνάντηση έγινε στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου. Ανέφερε ότι πιθανότατα να ήταν ο κύριος Azim που του ανέφερε για την κοινωνική επίσκεψη στο σπίτι της εναγομένης και ότι δεν είχε καμία σχέση με οποιαδήποτε συμφωνία των μερών ή οποιαδήποτε ανταλλαγή χρημάτων, λέγοντας ότι η εικόνα που απεκόμισε ο μάρτυρας από τον κύριο Azim, είναι ότι γνώριζε την εναγόμενη, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέ ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Όταν ερωτήθηκε για το τι εννοεί ότι ο κύριος Azim εκπροσωπώντας την ενάγουσα εταιρεία, ανέφερε ότι αυτό το πρόσωπο εκπροσωπούσε τον ίδιο, διότι ενδιαφερόταν για το ακίνητο και κοινοποιήθηκε επομένως το ενδιαφέρον του μάρτυρα για αγορά του ακινήτου και επομένως αυτό το πρόσωπο θα μεταβίβαζε την επιθυμία του και αντίστροφα θα του μετέφερνε πληροφορίες για το ακίνητο και εφόσον ικανοποιείτο θα προχωρούσαν. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι ουδέποτε αρνήθηκε ότι αυτό το πρόσωπο ήταν διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας και ανέμενε ότι η εναγόμενη θα το γνωρίζει αυτό πλήρως και δεν υπήρχε κανένας λόγος να το αποκρύψει ή να το διαψεύσει αυτό το γεγονός, δηλώνοντας ο μάρτυρας ότι έδωσε τα χρήματα του και ότι είναι η άλλη πλευρά που δεν λέει αλήθεια. Επανέλαβε την θέση ότι υπήρχε ένα καλό και φιλικό κλίμα μεταξύ του ίδιου και της εναγομένης, αλλά δεν θυμάται το όνομα της θυγατέρας της εναγομένης, θυμάται όμως συγκεκριμένα πράγματα που λέχθηκαν και που ανέφερε συγκεκριμένο περιστατικό, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι δε γνωρίζει το όνομα της συζύγου και τις θυγατέρας της εναγομένης λόγω του ότι δεν ήταν ο ίδιος που έδωσε χρήματα στην εναγόμενη. Αιτιολογώντας την αναφορά του ότι τα χρήματα δόθηκαν δια χειρός ως δέσμευση, ανέφερε ότι αυτό που εννοούσε είναι ότι θα προχωρούσαν στην αγοραπωλησία του ακινήτου. Ως προς τον τρόπο πληρωμής του ποσού των €15.000, ανέφερε ότι αυτό έγινε με επιταγή και εξέφρασε την άποψη ότι δεν έχει το αντίτσιεκκο και ότι ίσως μπορεί να ανευρεθεί μέσω τράπεζας και η εναγόμενη δεν αρνείται ότι έλαβε την επιταγή, αλλά δεν θυμάται σε ποιο όνομα εκδόθηκε η επιταγή, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι τα χρήματα τα έδωσε στην εναγόμενη ο κύριος Azim σε χαρτονομίσματα των €
9. Περιέγραψε το σπίτι της εναγομένης ως ένα δίπατο, καθώς επίσης και την συνάντηση και τους εκεί παρόντες αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι ουδέποτε επισκέφθηκε το σπίτι της εναγομένης στο Πισσούρι, λέγοντας επίσης ότι ο σύζυγος της εναγομένης του έκανε και κάποιου είδους περιήγηση. Ως προς την μνήμη του αναφορικά με συγκεκριμένες ημερομηνίες είχε περιγράψει ότι θυμόταν ή νομίζει ότι είχε ψάξει και βρει κάποια στοιχεία για την επιταγή και εξέφρασε την άποψη ότι η συνάντηση έγινε απόγευμα, αρνούμενος ταυτόχρονα και σχετικές υποβληθείσας θέσεις περί του αντιθέτου και ότι ψεύδεται. Εξέφρασε άγνοια κατά πόσον υπήρχαν άλλοι ενδιαφερόμενοι για να αγοράσουν το επίδικο ακίνητο, πλην όμως ανέφερε ότι δεν μπορεί να το αρνηθεί γιατί μπορεί και να υπήρξε σχετικό ενδιαφέρον. Του υποβλήθηκε η θέση ότι τα χρήματα δόθηκαν στην εναγόμενη για να μην προβεί σε πώληση σε άλλους ενδιαφερόμενους αγοραστές και ανέφερε ότι αυτό είναι αναληθές και εξέφρασε την απορία σε ποια λογική στηρίζεται και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι τα χρήματα αυτά αν δεν υπογραφόταν η συμφωνία αντιπαροχής θα ήταν μη επιστρεπτέα εγγύηση ,ανέφερε ότι αυτά δοθείσαν ως προκαταβολή για την αγορά του ακινήτου, αρνούμενος επίσης σχετική υποβηθείσα θέση ότι τα χρήματα δόθηκαν στην εναγόμενη για να μην κάνει διαπραγματεύσεις με άλλους ενδιαφερόμενους αγοραστές που υπήρχαν. Όταν το υποβλήθηκε επίσης ότι η διαβεβαίωση για μη επιστρεπτέα εγγύηση έγινε από τον κύριο Azim, ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν κάποιος δίνει κάποια χρήματα ως προκαταβολή για αγορά ακινήτου, τότε ο πωλων έχει κάποια υποχρέωση έναντι του μέλλοντα αγοραστή. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο κύριος Azim ανέφερε στην εναγόμενη όταν της έδωσε τα χρήματα ότι αυτά είναι δικά της ότι και να συμβεί, ανέφερε ότι αυτά τα χρήματα είναι επιστρεπτέα εάν δεν προχωρούσαν με την ολοκλήρωση της πράξης. Ως προς την πηγή άντλησης του ποσού των €15.000, εξέφρασε την άποψη ότι είναι χρήματα που υπήρχαν από μία άλλη εταιρεία, η οποία ήταν ιδιοκτησίας του μάρτυρα. Ανέφερε ότι οι δικηγόροι μεταξύ τους αντάλλαξαν απόψεις για το τελικό κείμενο της συμφωνίας όπως είχαν τελικώς καταλήξει και εξέφρασε την άποψη ότι είναι κατατεθειμένο ως τεκμήριο για το πότε κάλεσαν την εναγόμενη και εξέφρασε άγνοια για το πόσες φορές κάλεσαν την εναγόμενη για να υπογράψει και εξέφρασε την δική του πιθανή ερμηνεία και ενδεχόμενο για τον λόγο που η εναγόμενη δεν υπέγραψε να οφείλεται στο γεγονός ότι η εναγόμενη πιστεύει ότι θα μπορούσε να πουλήσει το ακίνητο με πιο ψηλό τίμημα διότι ήταν μια περίοδος όπου όλα είχαν άνοδο. Ερωτώμενος κατά πόσον γνωρίζει εάν έγινε συνάντηση για υπογραφή της συμφωνίας αντιπαροχής στα γραφεία των δικηγόρων της ενάγουσας, ανέφερε ότι αυτό που γνωρίζει είναι ότι έγιναν οι συναντήσεις για κατάληξη στο τελικό κείμενο και ο ίδιος ήταν παρών σε μια συνάντηση και αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι το τεκμήριο 5 δεν έχει αποσταλεί και στους δικηγόρους της εναγομένης. Του υποβλήθηκε η θέση ότι αρχές προς τα μέσα του Οκτωβρίου του 2008 έγινε συνάντηση στα γραφεία των δικηγόρων της ενάγουσας για υπογραφή της συμφωνίας αντιπαροχής και σε αυτήν την συνάντηση παρόντες ήταν οι εναγόμενοι, ο σύζυγος και θυγατέρα της, ο δικηγόρος κύριος Αντρέας Παπαδόπουλος, ο δικηγόρος της εναγομένης κύριος Στέλιος Χαραλάμπους, ο κύριος Azim Και ο κύριος Ξάνθος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι μπορεί η συνάντηση να έχει γίνει, αλλά δεν νομίζει να έγινε για να υπογραφεί η συμφωνία, διότι δεν ήταν ο ίδιος παρών, από τη στιγμή που οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι ο ιδιος ήταν απών. Εξέφρασε την άποψη ότι η τράπεζα έχει εγκρίνει δάνειο ύψους €194.000 και δεν ήταν σε θέση να θυμάται ποιο θα ήταν το κόστος ανέγερσης του έργου, διότι δεν είχε τα σχετικά στοιχεία ενώπιον του και όταν ερωτήθηκε από που θα έβρισκε η ενάγουσα εταιρεία τα υπόλοιπα χρήματα, ανέφερε ότι τότε υπήρχε ενδιαφέρον για αγορά από συγκεκριμένα άτομα, δηλαδή από τα χρήματα που θα έπαιρναν από τις σχετικές προκαταβολές και θα βοηθούσαν στην σταδιακή ανέγερση και μιλώντας με άλλα γραφεία κτηματομεσιτών, υπήρχε έντονο ενδιαφέρον για αγορά διαμερισμάτων στην περιοχή Πισσουρίου και πέραν αυτών, ο ίδιος προσωπικά είχε την δυνατότητα να συνεισφέρει για την ολοκλήρωση του έργου. Όταν ερωτήθηκε μέχρι 31 Οκτωβρίου 2008 πόσα ήταν τα συμβόλαια για πωλήσεις διαμερισμάτων έχει υπογράψει, ανέφερε ο μάρτυρας ότι υπήρχε συγκεκριμένο ενδιαφέρον για αγορά ακινήτου και στην προκειμένη περίπτωση ίσως να ήταν γύρω Σσα τρία με τέσσερα διαμερίσματα. Όταν το υποβλήθηκε η θέση ότι η ενάγουσα δεν είχε χρήματα για να ανεγείρει το συγκεκριμένο έργο, απάντησε ότι το πιο πειστικό τεκμήριο είναι οι τραπεζικοί οργανισμοί που αξιολογούν την οικονομική του επάρκεια και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η ενάγουσα δεν είχε άλλους πόρους ή περιουσία για να ανεγείρει το συγκεκριμένο έργο, απάντησε ότι είναι συνήθης πρακτική των επιχειρηματιών ανάπτυξης γης να δημιουργούν καινούργια εταιρεία για ανάπτυξη για κάθε έργο ξεχωριστά, εκφράζοντας ταυτόχρονα και την έκπληξη του για την υποβολή της θέσης που του έγινε. Ανέφερε επίσης ότι από τη στιγμή που επιθυμεί να προχωρήσει θετικά στην αξιοποίηση του ακινήτου και να έχει αξιολογήσει και εγκρίνει η τράπεζα την δυνατότητα πληρωμής του δανείου, αυτό σημαίνει ότι υπήρχε πέραν του δεόντως ικανότητα να το αποπληρώσει, διότι οι τράπεζες αξιολογούν συντηρητικά, λαμβάνοντας και τους κινδύνους για τυχόν ανατροπές. Όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο η τράπεζα έγκρινε δάνειο για το ποσόν των €194.000 από τη στιγμή που ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι η δανειοδότηση της ενάγουσας αφορούσε μόνο την αγορά για το ποσόν των €128.145, απάντησε ότι ο ίδιος έκρινε ότι το ποσό αυτό ήταν αναγκαίο για απόκτηση του ακινήτου και την αξιοποίηση του. Επανέλαβε την δική του εκτίμηση για τους λόγους που η εναγόμενη αρνήθηκε να υπογράψει την συμφωνία αντιπαροχής, λέγοντας επίσης ότι η εναγόμενη παρασύρθηκε από το κλίμα της τότε εποχής, όπου τα ακίνητα ανέβαιναν και πιθανόν να ήθελε να το πουλήσει σε υψηλότερο τίμημα. Επανέλαβε επίσης την θέση του ότι στάληκε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο για να υπογράψει η εναγόμενη το τελικό κείμενο που κατέληξαν οι δικηγόροι των δύο πλευρών και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η εναγόμενη ουδέποτε αρνήθηκε να υπογράψει την σχετική συμφωνία, εξέφρασε την έκπληξη του από τη στιγμή που σε προηγούμενο στάδιο αναφέρθηκε σε υποβολή ότι σε κάποια συνάντηση στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου πήγε η πλευρά της εναγομένης για να υπογράψει, εκφράζοντας επίσης την απορία ποιος ήταν ο λόγος που δεν υπόγραψαν και όταν ερωτήθηκε κατά πόσον ο λόγος που δεν υπογράφτηκε η συμφωνία ήταν επειδή η ενάγουσα δεν ήταν σε θέση να πληρώσει τις €128.145, απάντησε ότι η ενάγουσα είχε έγκριση δανείου για ποσό που υπρκάλυπτε αυτό το ποσό που έπρεπε να καταβληθεί και επιπλέον ο μάρτυρας είχε προσωπικούς πόρους και χρήματα με τα οποία και ο ίδιος μπορούσε να καλύψει το οποιοδήποτε ποσό, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θεση περί του αντιθέτου. Αρνήθηκε επίσης σχετική υποβληθείσα θέση ότι η συνάντηση έγινε τον Οκτώβριο του 2008 και παροντες ήταν ο δικηγόρος της ενάγουσας κύριος Ανδρέας Παπαδόπουλος, ο κύριος Στέλιος Χαραλάμπους, η εναγομενη, ο σύζυγος και η θυγατέρα της, ο κύριος Azim και ο κύριος Ξάνθος και τότε ο δικηγόρος της ενάγουσας ενημέρωσε την εναγόμενη και τον δικηγόρο της ότι η ενάγουσα μπορούσε να πληρώσει μόνο το ποσό των €58.000 με την υπογραφή της συμφωνίας, αρνούμενος επίσης υποβληθείσα θέση ότι σε εκείνη την συνάντηση ο δικηγόρος κύριος Αντρέας Παπαδόπουλος ενημερωσε τον δικηγόρο της εναγομένης και την εναγόμενη ότι θα καταβάλλονταν τα υπόλοιπα χρήματα μετά την πώληση των διαμερισμάτων. Ερωτήθηκε κατά πόσο συμφωνεί εάν η ενάγουσα δεν μπορούσε να πληρώσει πιο πολλά ποσα από τις €58.000 διότι το δάνειο δεν ήταν αρκετό να καλύψει τις €128,145 και το ποσό της ανέγερσης, απάντησε ότι υπερκάλυπτε το ποσό του δανείου το ποσό που θα έδινε στην εναγόμενη. Όταν την υποβλήθηκε η θέση ότι πέραν του ότι η ενάγουσα δεν θα έδινε το ποσόν των €128.145 κατά την υπογραφή της συμφωνίας και η ενάγουσα επιθυμούσε να της μεταβιβαστούν τα μερίδια που αναγράφονται στο προσχέδιο της συμφωνίας, απάντησε ότι δεν υπήρχε περίπτωση η εναγόμενη Να μην λάβει όλο το ποσό, διότι η τράπεζα κατά την μεταβίβαση του ακινήτου θα έδινε ως συνήθης πρακτική απευθείας επιταγή στον πωλητή για όλο το ποσό, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Του υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι η ενάγουσα δεν ήταν σε θέση μετά την πρόταση για καταβολή του ποσού των €58.000 να δώσει στην εναγόμενη τραπεζικές εγγυήσεις ύψος €70.000 περίπου όπως ήταν η αντιπρόταση του κυρίου Στέλιου Χαραλάμπους, απάντησε ότι υπήρχε το δάνειο, η εξασφάλιση προς το δάνειο και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι μετά το πέρας της συνάντησης του Οκτώβρη του 2008 αναμενόταν η απάντηση της ενάγουσας εάν θα υπογραφόταν το προσχέδιο της συμφωνίας, απάντησε ότι η ενάγουσα τεκμηρίωσε το γεγονός ότι κάλεσε την εναγόμενη για να έρθει να υπογράψει. Του υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι η ενημέρωση για την μη υπογραφή της συμφωνίας από την ενάγουσα έγινε τηλεφωνικώς 20 Νοεμβρίου 2008 από τον κύριο Azim, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν νομίζει να έκανε κάτι τέτοιο αυτό το πρόσωπο και σε συνέχεια της υποβολής ότι ο κύριος Azim ενημέρωσε στις 20 Νοεμβρίου 2008 την κόρη της εναγομένης ότι η ενάγουσα δεν επιθυμεί την συμφωνία και ότι δεν επιθυμούσε την επιστροφή του ποσού των €15.000 επειδή η εναγόμενη έχασε τους άλλους αγοραστές και υπέστη ζημιά, έμεινε σταθερός ο μάρτυρας στην εκδοχη του, αρνούμενος δηλαδή ότι έχει γίνει κάτι τέτοιο, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι ο λόγος της μη επιστροφής τιο πιο πάνω ποσού είναι διότι αποτελούσε μη επιστρεπτέα εγγύηση, λέγοντας ότι το ποσό αυτό δόθηκε ως προκαταβολή για την αγορά του ακινήτου και ήταν επιστρεπτέο εάν δεν ολοκληρωνόταν η πράξη. Επανέλαβε την θέση που εξέφρασε στην γραπτή του δήλωση για την απώλεια κερδών και όταν την υποβλήθηκε η θέση ότι η εναγόμενη απώλεσε κέρδος, απάντησε ότι σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να ήταν ο ίδιος εναγόμενος και εξέφρασε ταυτόχρονα την άγνοια του κατά πόσον η εναγόμενη από το 2008 πώλησε το επίδικο ακίνητο και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η εναγόμενη δεν κατάφερε να το πουλήσει, απάντησε ότι εάν η εναγόμενη συμπεριφέρθηκε με τον ίδιο τρόπο, τότε δεν τον εκπλήσσει εάν σε τυχόν προτάσεις έκανε δεύτερες σκέψεις και ζητούσε πιο πολλά. Τέλος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποια είναι η αξία του επίδικου ακινήτου σήμερα και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η αξία του είναι €116.900, απάντησε ότι δεν το νομίζει χωρίς να έχει εκτίμηση, ξεκαθαρίζοντας εκ νέου την θέση του στην θέση που του υποβλήθηκε ότι η εναγόμενη υπέστη ζημιά και ότι κάλεσε την εναγόμενη να υπογράψει, απαντώντας ταυτόχρονα σε υποβληθείσα θέση ότι η εναγόμενη έχει απωλέσει δύο αγοραστές Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα οι ενάγοντες έκλεισαν την υπόθεση τους. Ακολούθως κατέθεσε η εναγόμενη, η οποία ως μέρος της κύριας εξετασης της, υιοθέτησε την γραπτή της δήλωση. Στην δήλωση της αναφέρει ότι στις αρχές Αυγούστου 2008, επισκέφθηκαν την οικία της στο Πισσούρι ο Azim και ο Ξάνθος και ο πρώτος της ανέφερε ότι εκπροσωπούσε την ενάγουσα εταιρεία ως διευθυντής της και ο δεύτερος της ανέφερε ότι είναι μεσίτης και παρουσίασε προφορικά έρευνα του εφόρου εταιρειών και επίσημου παραλήπτη, όπου φαίνεται ότι αυτό το πρόσωπο εξακολουθεί να είναι διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας. Ο Azim την ενημέρωση στην παρουσία του συζύγου της, ότι η ενάγουσα εταιρεία επιθυμεί να αναπτύξει το επίδικο ακίνητο και όταν την ενημέρωσε για την πρόθεση της εταιρείας του να αναπτύξει το ακίνητο, τότε η εναγόμενη τον ενημέρωσε και αυτή με την σειρά της ότι υπήρχαν και άλλα πρόσωπα που ενδιαφέρονταν να αγοράσουν ή και να αναπτύξουν το ακίνητο. Μετά την πρώτη συνάντηση, αυτά τα δύο άτομα επισκέπτονταν την οικία της, αλλά και το επίδικο ακίνητο μέρα παρά μέρα και σε κάθε επίσκεψη ο Azim επαναλάβανε την πρόθεσή του να αγοράσει το ακίνητο. Περί τα τέλη Αυγούστου 2008 ο Azim της τηλεφώνησε και της ανέφερε πως την επόμενη μέρα θα ερχόταν στο σπίτι της το πρωί για να της δώσει το ποσό των €15.000 για να κρατήσει το ακίνητο της και ο λόγος που ήθελε να της δώσει τα συγκεκριμένα χρήματα, ήταν για να σταματήσει τις συζητήσεις με άλλους ενδιαφερόμενους αγοραστές και να μην εισέλθει σε διαπραγματεύσεις με άλλα πρόσωπα που ενδιαφέρονταν να αγοράσουν και να αναπτύξουν το ακίνητο της. Αμέσως μετά το τηλεφώνημα αυτό, η εναγόμενη επικοινώνησε με την κόρη της και της ανέφερε ότι το πρόσωπο αυτό θα ερχόταν στο σπίτι της το επόμενο πρωί για να της φέρει το πιο πάνω ποσό για να μην εισέλθει σε διαπραγματεύσεις με άλλους ενδιαφερόμενους αγοραστές και ο λόγος που επικοινώνησε με την κόρη της ήταν διότι επιθυμούσε να ήταν μαζί της την ώρα που θα παραλάβανε τα χρήματα και η κόρη της είχε δει μία φορά αυτό το πρόσωπο στο σπίτι της σε μία από τις επισκέψεις του. Το επόμενο πρωί ήρθε στο σπίτι της αυτό το πρόσωπο μαζί με την σύζυγο και το γιο του και παρόντες ήταν ο σύζυγος της Αντρέας και η κόρη της και ακολούθως ο Azim της έδωσε τις €15.000 σε μετρητά σε χαρτονομίσματα των €50 και επειδή ήθελε να είναι σίγουρη για το ποσό που θα του έδινε, η κόρη της αγόρασε και έφερε μαζί της ένα ειδικό μηχάνημα που με τη βοήθεια του οποίου θα μετρούσαν τα χαρτονομίσματα, καθώς επίσης με το ίδιο μηχάνημα βεβαιώθηκαν ότι τα χαρτονομίσματα δεν ήταν πλαστά και όταν ο Azim της έδωσε τα χρήματα, ανέφερε πως τα χρήματα αυτά είναι δικά της ΄΄no matter what΄΄. Γνώριζε αυτό το πρόσωπο ότι υπήρχαν και άλλοι ενδιαφερόμενοι αγοραστές και δεν ήθελε να εισέλθει η εναγομενη σε διαπραγματεύσεις μαζί τους και εκείνη την ημέρα της ξεκαθάρισε ότι τα χρήματα θα είναι δικά της, ανεξάρτητα με το εάν θα υπογραφόταν η συμφωνία αντιπαροχής ή όχι, δηλαδή της έδωσε τα χρήματα για να κρατήσει το ακίνητο για κάποιο χρονικό διάστημα και αυτό το ποσό θα θεωρείτο προκαταβολή, μόνο εάν υπέγραφαν την συμφωνία αντιπαροχής εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Τις προηγούμενες φορές που επισκέφθηκε την οικία της ο κύριος Azim, συζήτησαν και κατέληξαν στους βασικούς όρους της συμφωνίας και πιο συγκεκριμένα, ότι η αξία του ακινήτου της ανερχόταν στις €273.346 και πως θα της έδιναν το ποσό των €128.145 με την υπογραφή της συμφωνίας και η εναγόμενη θα μεταβίβαζε στην ενάγουσα εταιρεία το 46% περίπου του ακινήτου, καθώς επίσης συμφωνήθηκε ότι η ενάγουσα εταιρεία θα της έδιδε και δύο διαμερίσματα των 80 τ.μ. έκαστο μαζί με δύο χώρους στάθμευσης και δύο αποθήκες επί του κτιριακού συγκροτήματος που θα ανέγειρε εντός του ακινήτου και τα υπόλοιπα μερίδια του ακινήτου θα τα μεταβιβάσει στην ενάγουσα εταιρεία ανά διαστήματα και με την πρόοδο των εργασιών. Στην πορεία και μετά την παράδοση σε αυτήν του ποσού των €15.000, η ίδια σταμάτησε να διαπραγματεύεται και γενικότερα να συζητεί με οποιοδήποτε πρόσωπο της τηλεφωνούσε και ενδιαφερόταν για το ακίνητο της και κράτησε τον λόγο της. Επικοινώνησε επίσης με τον δικηγόρο της κύριο Στέλιο Χαραλάμπους και του ανέθεσε να ετοιμάσει την συμφωνία αντιπαροχής με τους όρους που συμφωνήθηκαν, όπως τους ανέφερε και ενημέρωσε επίσης τον δικηγόρο της ότι ο Azim της ανέφερε ότι ο δικηγόρος του είναι ο κύριος Ανδρέας Παπαδόπουλος. Εξ όσων γνωρίζει, οι δικηγόροι αντάλλαξαν κάποιες επιστολές για να καταλήξουν στο τελικό κείμενο συμφωνίας και το πρώτο προσχέδιο της συμφωνίας ετοιμάστηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2008 από τον δικηγόρο κύριο Ανδρέα Παπαδόπουλο και εκείνη την περίοδο από ότι γνωρίζει και απ' όσα της ανέφερε ο δικηγόρος της, το όνομα της εταιρείας του Azim ήταν Wisosim Ltd και αυτός ήταν ο λόγος όπου στο πρώτο προσχέδιο της συμφωνίας ετοιμάστηκε σε αυτό το όνομα και κατέθεσε ως τεκμήριο αυτό το προσχέδιο προφορικά στη συνέχεια. Ακολούθως την ενημέρωσε ο δικηγορος της ότι η εταιρεία μετονομάστηκε με το όνομα των εναγόντων και ως εκ τούτου το τελευταίο προσχέδιο της συμφωνίας που ετοίμασαν οι δικηγόροι και έχει κατατεθεί στο δικαστήριο έχει αυτό το όνομα. Κατά ή περί τις 6 ή 13 Οκτωβρίου 2008, χωρίς να θυμάται ακριβώς την ημερομηνία, πλην όμως θυμάται ότι ήταν αρχές Οκτωβρίου και μέρα Δευτέρα της τηλεφώνησε ο Azim και της ανέφερε ότι είναι έτοιμοι να υπογράψουν το προσχέδιο της συμφωνίας και της ανέφερε να επικοινωνήσει με τον δικηγόρο της και στις 5:00 το απόγευμα να μεταβούν στα γραφεία του δικηγόρου κύριου Ανδρέα Παπαδόπουλου για να υπογράψουν τη συμφωνία και έτσι επικοινώνησε με τον κύριο Χαραλάμπους και μετέβησαν εκείνο το απόγευμα στις 5:00 στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου και στη συνάντηση εκεί παρόντες ήταν η ίδια, ο κύριος Στελιος Χαραλάμπους, ο σύζυγος της εναγομένης Αντρέας, η κόρη της Μαρία ο κύριος Αντρέας Παπαδόπουλος, ο Azim και ο Ξάνθος. Προς μεγάλη της έκπληξη εκείνη την ημέρα αντί να υπογράψουν τη συμφωνία, ο δικηγόρος της ενάγουσας εταιρείας τους ενημέρωσε πως δεν μπορούσαν να τηρήσουν τον όρο για την πληρωμή του ποσού των €128.145 με την υπογραφή της συμφωνίας και τους ανέφεραν ότι ο λόγος που δεν μπορούσαν να πληρώσουν αυτό το ποσό, είναι διότι η τράπεζα δεν είχε εγκρίνει ολόκληρο το ποσό του δανείου που αιτήθηκε η εταιρεία και ότι το δάνειο που είχε εγκρίνει η τράπεζα για την ενάγουσα δεν καλύπτεται και την πληρωμή του ποσού των €128.145 στην ίδια και του ποσού που χρειαζόταν η ενάγουσα εταιρεία για την ανέγερση του κτιριακού συγκροτήματος, λέγοντας τους πως μπορούν να της καταβάλλουν το ποσό των €58.000 με την υπογραφή της συμφωνίας και το υπόλοιπο ποσό να της το καταβάλλουν μετά που θα ανέγειραν το κτιριακό συγκρότημα και θα πουλούσαν τα πρώτα διαμερίσματα. Παρά το ότι δεν μπορούσαν να της καταβάλουν το ποσό που είχε συμφωνηθεί, ήθελαν με την υπογραφή της συμφωνίας να τους μεταβιβάσει τα 1009/2174 μερίδια του ακινήτου της, διότι έπρεπε να τα υποθηκεύσουν για να λάβουν το ποσό του δανείου που τους είχε εγκριθεί και τόσο η ίδια, όσο και ο σύζυγος και θυγατέρα της, δεν ένιωσαν ασφάλεια να μεταβιβάσουν το μισό σχεδόν ακίνητο της στην ενάγουσα εταιρεία και να της καταβληθεί το ποσό των €58.000 μόνο και με αυτήν την θέση είχε συμφωνήσει και ο δικηγόρος της κύριος Στέλιος Χαραλάμπους ο οποίος σε μία προσπάθεια να επιλύσει το θέμα που προέκυψε, πρότεινε στον δικηγόρο της ενάγουσας, στον κ. Azim και στον Ξάνθο να της παραδώσουν εγγυητικές για το υπόλοιπο ποσό των €70.145 και αυτή η πρόταση δεν έγινε αποδεκτή και στη συνέχεια τους ενημέρωσαν ότι θα προσπαθήσουν να βρουν τα χρήματα και θα τους ενημερώσουν για να υπογράψουν τη συμφωνία και έτσι αποχώρησαν από την συνάντηση. Στην πορεία και μετά την συνάντηση που έγινε στα γραφεία του κύριου Αντρέα Παπαδοπούλου, μίλησε πέντε με έξι φορές τηλεφωνικώς με τον Azim για το θέμα της συμφωνίας αντιπαροχής και σε όλες τις τηλεφωνικές επικοινωνίες αυτό το πρόσωπο της έλεγε να μην ανησυχεί και πως θα βρουν τα χρήματα και θα υπογράψουν τη συμφωνία και μάλιστα στις τηλεφωνικές τους επικοινωνίας της τόνισε πως δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπογράψουν τη συμφωνία και της ζητούσε να μην διαπραγματευτεί με κάποιο άλλο πρόσωπο για να πουλήσει το ακίνητο της. Έτσι πίστεψε στα όσα της ανέφερε και ένεκα του ότι της είχε δώσει και το ποσό των €15.000, απέρριπτε κάθε νέα πρόταση που της γινόταν. Θυμάται πως λίγο καιρό μετά την συνάντηση που έγινε στα γραφεία του κύριου Αντρέα Παπαδοπούλου, ήρθε στο σπίτι της ο κύριος Κώστας Νεάρχου, ο οποίος ήταν κρεοπώλης από την Λεμεσό και της ανέφερε ότι ήθελε να αγοράσει το ακίνητο για το ποσόν των €300.000 για επένδυση και η ίδια του ανέφερε ότι δεν μπορεί να του το πουλήσει, διότι είχε ήδη συμφωνήσει με την ενάγουσα. Στη συνέχεια την 20 Νοεμβρίου 2008 και παρά τις διαβεβαιώσεις του κ. Azim, αυτός τηλεφώνησε στην θυγατέρα της Εναγομένης κυρία Μαρία Περικλέους και την ενημέρωσε ότι τελικά δεν βρήκαν τα χρήματα και πως δεν θα υπογράψει η ενάγουσα εταιρεία την συμφωνία αντιπαροχής και σε αυτό το τηλεφώνημα ο Azim δεν ζήτησε να του επιστραφούν τα χρήματα και γνωρίζει ότι τους είχε αναφέρει ότι το ποσό των €15.000 θα ήταν δικό της εναγομένης ότι και να γίνει και γνώριζε ότι απέρριψε άλλες προτάσεις που είχε για να πουλήσει το ακίνητο της και γνώριζε ότι κράτησε τον λόγο της και κράτησε και αυτός τον δικό του. Ο άλλος διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας κύριος Κώστας Μιαούλης ουδέποτε της έδωσε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, πόσο μάλλον σε επιταγή που ανέφερε στο δικαστήριο και ουδέποτε συζήτησε κάτι μαζί του σε σχέση με τους όρους της συμφωνίας και αυτό το πρόσωπο το είδε μόνο μία φορά όταν ήρθε με τον Azim και τον Ξάνθο στο σπίτι της και έκτοτε δεν τον έχει ξαναδεί, παρά μόνο στο δικαστήριο. Η ενάγουσα εταιρεία ή και οι αντιπρόσωποι της, ουδέποτε της ζήτησαν να τους επιστρέψει το ποσό των €15.000,προφορικά, αλλά σχεδόν ενάμιση χρόνο αργότερα την ενημέρωσε ο δικηγόρος της κύριος Στέλιος Χαραλάμπους ότι στις 25/1/2010 έλαβε μία επιστολή με το φαξ από το γραφείο του κύριου Αντρέα Παπαδοπούλου, η οποία απευθυνόταν στην ίδια και τον σύζυγό της Αντρέα, δια μέσου του δικηγόρου της και αυτή η επιστολή έχει αποσταλεί εκ μέρους του κυρίου Κώστα Μιαούλη. Σε αυτήν την επιστολή οι δικηγόροι του κύριου Κώστα Μιαούλη, ζητούσαν την επιστροφή του ποσού των €15.000 που είχαν παραλάβει διά χειρός Κώστα Μιαούλη κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2008, επαναλαμβάνοντας τη θέση ότι ουδέποτε αυτό το πρόσωπο της έδωσε αυτό το ποσό και αυτό φαίνεται κατά την ίδια και από το γεγονός ότι αυτό το πρόσωπο δεν γνωρίζει πότε της δόθηκαν τα χρήματα. Στην επιστολή των δικηγόρων του - τεκμήριο 5, η οποία ετοιμάστηκε μετά από οδηγίες του, αναφέρεται ότι της έδωσε τα χρήματα κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2008 και στην παρούσα αγωγή αναφέρει ότι της έδωσε κατά ή περί τον Νοέμβριο 2009 και στην απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, ισχυρίζεται πως η αναφορά Νοέμβριο του 2009 που γίνεται ήταν τυπογραφικό λάθος και πως ο Κώστας Μιαούλης της παρέδωσε τα χρήματα 9 Σεπτεμβρίου
10. Τα χρήματα της τα παρέδωσε o Azim και ήταν μετρητά και καμία σχέση δεν είχε ο Κώστας Μιαούλης με την καταβολή του εν λόγω ποσού και επιπρόσθετα αναφέρει ότι ο ισχυρισμός ότι το ποσό αυτό πληρώθηκε με επιταγή, προβλήθηκε για πρώτη φορά στο δικαστήριο κατά την μαρτυρία του Κώστα Μιαούλη, επαναλαμβάνοντας η εναγόμενη την εκδοχή της επί αυτού του σημείου. Αναφέρει επίσης ότι από την μη υπογραφή της συμφωνίας από υπαιτιότητα της ενάγουσας εταιρείας, έχει υποστεί τεράστια ζημιά και όσο και να προσπάθησε να πουλήσει το ακίνητο της τα τελευταία οχτώ χρόνια, κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατό. Επικοινώνησε μάλιστα μετά τις 20 Νοεμβρίου 2008 και με τον Κώστα Νεάρχου που είχε ενδιαφερθεί για το ακίνητο της, αλλά αυτός της ανέφερε ότι δεν επιθυμεί πλέον να το αγοράσει. Η αξία του ακινήτου το 2008, ως είναι και παραδεκτό από την ενάγουσα, ήταν €273.376 και σήμερα η αξία του είναι €116.900, ως έχει εκτιμηθεί από το κτηματολόγιο Λεμεσού και μόνο από την διαφορά που φαίνεται με την μείωση της αξίας του ακινήτου, προκύπτει ξεκάθαρα η ζημιά της. Ένεκα της ενάγουσας και των όσων της έλεγε ο διευθυντής της κύριος Azim, η ίδια δεν εισήλθε σε διαπραγματεύσεις με άλλα πρόσωπα που ενδιαφέρονταν για το ακίνητο της και έτσι έχασε τους υπόλοιπους ενδιαφερόμενους αγοραστές. Εάν δεν εισέπραττε τις €15.000 για να μην εισέλθει σε διαπραγματεύσεις με τους άλλους ενδιαφερόμενους αγοραστές, θα είχε πουλήσει το ακίνητο της και από την πώληση του ακινήτου, ούτε ζημιά θα είχε υποστεί όπως τώρα, απεναντίας θα είχε αποκομίσει και κέρδος, διότι θα πουλούσε το ακίνητο της γύρω στις 300 χιλιάδες ευρώ και το ποσό της ζημιάς το ανταπαιτεί από την ενάγουσα. Εν κατακλείδι, αναφέρει στην γραπτή της δήλωση ότι το ποσό των €15.000 δεν το εισέπραξε ως προκαταβολή, αλλά ως ποσό για να μην πουλήσει το ακίνητο της για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και ότι εάν ο σκοπός της ήταν να μην επιστρέψει τα χρήματα και να καταχραστεί την δήθεν προκαταβολή ,θα μπορούσε απλά να αρνηθεί ότι παρέλαβε το ποσό των €15.
11. Τα χρήματα της δόθηκαν σε μετρητά και δεν έδωσε καμία απόδειξη στον Azim που της τα έδωσε, έτσι θα ήταν πολύ δύσκολο για την ενάγουσα να αποδείξει ότι της έδωσε τα χρήματα και παραταύτα η ίδια επέλεξε να πει την αλήθεια στο δικαστήριο ότι παρέλαβε τα χρήματα, αλλά όχι για τον λόγο που επικαλείται η ενάγουσα, αλλά για να μην εισέλθει σε διαπραγματεύσεις και να πουλήσει το ακίνητο της σε τρίτα πρόσωπα για κάποιο χρονικό διάστημα. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι ενημέρωσε τον κύριο Azim αναφορικά με τους άλλους υποψήφιους αγοραστές από τις αρχές Αυγούστου, αναφέροντας του ότι υπάρχουν πολλοί ενδιαφερόμενοι για να αγοράσουν το επίδικο ακίνητο και μετά ενδιαφέρθηκε και ο κύριος Κώστας Νιάρχου. Ο Azim ενδιαφερόταν να αγοράσει το επίδικο ακίνητο για να κτίσει μία πολυκατοικία αποτελούμενη από 18 διαμερίσματα και το ακίνητο τότε είχε αξία πάνω από 300 χιλιάδες ευρώ. Ανέφερε ότι ο λόγος που θα σταματούσε τις διαπραγματεύσεις με άλλους ενδιαφερόμενους αγοραστές, ήταν διότι ο κύριος Azim το ήθελε να το κρατήσει και τέλος του Αυγούστου συναντήθηκαν και της έδωσε τα χρήματα γύρω στις 29 με 30 Αυγούστου και όχι τις πρώτες μέρες του Αυγούστου και γι' αυτό ήταν απολύτως σίγουρη, διότι πριν λίγες μέρες ήρθε και ο Κώστας Μιαούλης πρώτη φορά και της ανέφερε να μην ανησυχεί καθόλου και ότι θα πάρουν το ακίνητο της πάση θυσία, αναφέροντας της ότι θα πάει στην Βουλγαρία για δύο βδομάδες και η ίδια τηλεφωνούσε στον κύριο Azim ότι επιθυμούσε να γίνει η υπογραφή της συμφωνίας όσο πιο σύντομα γινόταν, διότι ήθελε τα χρήματα για να πληρώσει τα χρέη της και την διαβεβαίωνε όπως προανέφερε. Ο Azim ήρθε και της έφερε €15.000 σε χαρτονομίσματα των €50 μέσα σε φάκελο και της είπε ότι αυτά τα χρήματα τα έφερε για να κρατήσει το ακίνητο και να μην το δώσει σε κανέναν άλλο, διότι ο ίδιος θα ερχόταν σύντομα να υπογράψει και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι στη συνάντηση που πήρε τα χρήματα ήταν παρών και ο κύριος Μιαούλης, λέγοντας ότι ο κύριος Azim δεν της ανέφερε ότι ήταν εκ μέρους της εταιρείας που έφερνε τα χρήματα, λέγοντας επίσης ότι παρόντες στη συνάντηση ήταν ο σύζυγος και η θυγατέρα της, καθώς επίσης και η σύζυγος και ο γιος του κυρίου Azim. Ο κ. Azim της ανέφερε ότι έχει ένα συναίτερο και πρέπει να είναι ο συνέταιρος που θα υπογράψει και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι αυτά έγιναν στις 9 Σεπτεμβρίου, τονίζοντας ότι όλα αυτά έγιναν τέλος του Αυγούστου, λέγοντας επίσης ότι περίμενε να έρθει ο κύριος Κώστας από την Βουλγαρία και πήρε τα χρήματα τέλη Αυγούστου και περίμενε τις δύο εβδομάδες για να έρθει ο κύριος Κώστας για να υπογράψουν και τηλεφωνούσε καθημερινώς για να δει κατά πόσο ήρθε ο κύριος Κώστας και της έλεγε ότι θα ερχόταν σε κάποιες μέρες και πέρασαν άλλες δύο βδομάδες χωρίς αποτέλεσμα. Αρχές Οκτωβρίου και μέρα Δευτέρα, χωρίς να θυμάται ακριβώς αν ήταν στις 6 ή στις 13 Οκτωβρίου, της τηλεφώνησε το πρωί ο μεσίτης μέσω του κυρίου Azim, ότι θα πρέπει να πάνε στον δικηγόρο Κύριο Παπαδόπουλο μαζί με το δικηγόρο της για να υπογράψουν τα συμβόλαια και όταν πήγαν εκεί μαζί με τον κύριο Azim και τον Ξάνθο διότι είχε τα ονόματα ο μεσίτης και ρώτησε τον Azim που είναι ο Κώστας και της είπαν ότι δεν ήρθε και ότι θα μιλήσουν με τον κύριο Παπαδόπουλο ο οποίος ενώ κάθονταν στην τραπεζαρία, τους ανέφερε ότι ο πελάτης του δεν θα μπορέσει να δώσει όλα τα χρήματα της συμφωνίας, διότι η τράπεζα δεν τους δίνει τόσα χρήματα για να αγοράσουν το ακίνητο και να χτίσουν την πολυκατοικία. Υπήρχαν δύο συμφωνίες, η καθεμία με άλλη εταιρία και ήταν ανυπόγραφες, δηλαδή τα τεκμήρια 5 και10 αντίστοιχα και αυτό που διαφέρει είναι το όνομα της εταιρείας και οι ημερομηνίες. Επανέλαβε την θέση της ότι συμφώνησε με τον κύριο Azim ότι σίγουρα θα πάρει το επίδικο ακίνητο και γι' αυτό της έφερε τα χρήματα για να είναι σίγουροι ότι θα πάρει το ακίνητο και να μην διαπραγματευτεί με άλλους και συνεπώς η ίδια όταν της έλεγε κάποιος ότι ενδιαφερόταν για το επίδικο ακίνητο, αυτή τους έλεγε ότι πήρε χρήματα για να το κρατήσει. Περίμενε μέχρι να βρουν τα χρήματα και φεύγοντας από τον δικηγόρο τους, ανέφερε ότι θα περιμένει μέχρι να βρουν χρήματα και τους πρότεινε να δοθούν εγγυητικές από την τράπεζα και ο σύζυγός της ρώτησε τον κύριο Ανδρέα Παπαδόπουλο εάν τους εγγυάται και αυτός απάντησε όχι και έτσι έφυγαν από το δικηγορικό γραφείο μέχρι να βρουν χρήματα και να υπογραφούν οι συμφωνίες. Οι οδηγίες που έδωσε στον δικηγόρο της για να γίνουν οι συμφωνίες, ήταν στις αρχές Αυγούστου, αλλά αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι το τεκμήριο 5 αποστάληκε 31 Οκτωβρίου
12. Ως προς το ειδικό μηχάνημα μέτρησης χαρτονομισμάτων, ανέφερε ότι αυτό δεν το μετέφερε στον δικηγόρο, αλλά το είχε σπίτι της για να ελέγξει κατά πόσο τα χαρτονομίσματα ήταν πλαστά και όταν ερωτήθηκε κατά πόσο στην συνάντηση που θα ελάμβανε το ποσόν των €128.145 κατά πόσο είχε εμπιστοσύνη ότι αυτά δεν θα ήταν πλαστά, απάντησε μάλλον όχι, επειδή ήταν στον δικηγόρο. Ανέφερε ότι στο γραφείο θα υπογράφονταν τα συμβόλαια και την επόμενη μέρα θα πήγαιναν στο κτηματολόγιο για την μεταβίβαση και όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι η υπογραφή και η μεταβίβαση θα γινόταν στο κτηματολόγιο και θα έπαιρνε τα χρήματα, απάντησε πως αν της έλεγαν να πάνε αύριο στο κτηματολόγιο αυτή θα πήγαινε. Όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι η ενάγουσα εταιρεία είχε τα χρήματα και μπορούσε να προχωρήσει με την συμφωνία επαναλάμβανε την θέση της ότι η ενάγουσα εταιρεία δεν μπορούσε, διότι θα παρέμενε υπόλοιπο €70.000 και αυτός ήταν ο λόγος που δεν δέχτηκε να μεταβιβάσει το μισό ακίνητο και να έχει να λαμβάνει αργότερα το ποσό των €70.000, εκφράζοντας ταυτόχρονα την άγνοια της για το ποσό που ενέκρινε η τράπεζα, πλην όμως ανέφερε ότι της ανέφερε ότι θα πρέπει να παραμείνει υπόλοιπο €75.000 και ότι θα της τα έδιναν μετά την πώληση του πρώτου διαμερίσματος και ο κ. Azim την διαβεβαίωνε ότι τα χρήματα θα εβρίσκονταν. Ως προς τον υποψήφιο αγοραστή κύριο Κώστα Νεάρχου, ανέφερε ότι αυτός έχει κρεοπωλείο στον Άγιο Σπυρίδωνα και ο οποίος ήρθε στο σπίτι της τον Σεπτέμβριο, μετά που έλαβε τα χρήματα από τον Azim και εν τω μεταξύ είχαν πει προηγουμένως στον Κώστα Νεάρχου ότι θέλουν να πουλήσουν κάποιο χωράφι και αν ακούσει κάποιον που ενδιαφέρεται να της τον παρουσιάσει και αυτό έγινε πριν τον Azim, όταν η εναγόμενη πήγε να πάρει κρέας και τον Σεπτέμβριο σκέφτηκε να το πάρει ο ίδιος το ακίνητο ενώ η ίδια έχει πάρει ήδη τα χρήματα και δεν ήθελε να το δώσει σε κανέναν και η συνάντηση με τον Κώστα Νεάρχου έγινε περίπου την τρίτη εβδομάδα και του είπε ότι έδωσε τον λόγο της και δεν μπορούσε να τον πάρει πίσω παρά το ότι ο Κώστας Νεάρχου της προσέφερε €300.000 και επιπρόσθετα, ακόμα ένας ήρθε από την Αγγλία όπου έχει γίνει διευθέτηση με τον αδερφό της για την πώληση του ακινήτου, πλην όμως ο αδερφός της απεβίωσε στην Αγγλία με καρδιακό επεισόδιο και δεν είχε στοιχεία για αυτόν τον επιπρόσθετο υποψήφιο αγοραστή, ο οποίος δεν της ανέφερε κάποια τιμή, πλην όμως ο αδερφός της ανέφερε ότι μπορούν να ανεγερθούν τουλάχιστον πέντε πολυκατοικίες και όταν ανέφερε η εναγόμενη ότι ήδη το έχει πουλήσει, αυτός, ήτοι ο υποψήφιος αγοραστής, έφυγε νευριασμένος και ούτε το όνομα του της ανέφερε. Ανέφερε επίσης η εναγόμενη οτι το επίδικο ακίνητο το είχε ταυτόχρονα σε πώληση σε μεσίτη, αλλά είχε και σχετική αγγελία στην εφημερίδα. Όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι έγιναν προσπάθειες από την ενάγουσα εταιρεία και τους διευθυντές της και από τον δικηγόρο της για να υπογραφεί η συμφωνία, ανέφερε ότι δεν της ανέφερε οτιδήποτε ξανά για να υπογραφεί συμφωνία, από τη στιγμή που τους ανέφερε ότι πρέπει να βρεθούν τα χρήματα και μετά και όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι το τεκμήριο 5 αποτελεί κι αυτό μια προσπάθεια για να υπογραφεί συμφωνία, ανέφερε ότι δεν της έστειλαν καμία ειδοποίηση να υπογράψει μέχρι της 20 Νοεμβρίου 2008, όπου εκείνη την ημερομηνία βρισκόταν στη Λεμεσό με την κόρη της για να πάρουν συγκεκριμένο αυτοκίνητο που ήταν για επιδιόρθωση και κατά τις δύο με τρεις το απόγευμα, τηλεφώνησε ο Azim στην κόρη της και της ανέφερε ότι δεν θα αγοράσουν το ακίνητο και ότι η συμφωνία έληξε και η κόρη της του είπε ότι για τέσσερις μήνες το ήθελαν, και το ότι του είπε ότι είναι εντάξει και του έκλεισε το τηλέφωνο. Η εναγόμενη περιέγραψε την αντίδραση της, αναφέροντας επίσης ότι ακολούθως δεν υπήρχε ενδιαφέρον, διότι άρχισε να ερχόταν η κρίση και κανείς δεν αγόραζε χωράφι και την κατέστρεψαν οικονομικά, σωματικά και ψυχικά. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο φαίνεται μέσα από το τεκμήριο 9 ότι η αλλαγή του ονόματος έγινε 31 Οκτωβρίου 2008, ανέφερε ότι ήταν όλα από πριν γινόμενα και όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι τότε έγινε η αλλαγή και αυτός ήταν ο λόγος που έχει αποσταλεί το τεκμήριο 5, απάντησε αρνητικά. Όταν ερωτήθηκε ποιος ήταν ο λόγος που δεν έστειλε απαντητική επιστολή στο τεκμήριο 7, ανέφερε ότι δεν επρόκειτο να τους επιστρέψει τα χρήματα, διότι της τα έδωσαν για να κρατήσει το ακίνητο, αρνούμενη ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι οι δικηγόροι της υπόσχονταν την επιστροφή των χρημάτων. Όταν ερωτήθηκε από που γνωρίζει ότι απωλεσε αξία €50.000, ανέφερε ότι αυτό οφειλόταν επειδή σταμάτησαν οι πωλήσεις, έπεσαν οι τιμές και κανένας δεν αγόραζε και ως προς το ποσό των €116.000, ανέφερε ότι αυτό εκτιμήθηκε από το κτηματολόγιο, πλην όμως δεν γνωρίζει χρονικά πότε έγινε αυτό. Όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι ο λόγος που δεν υπογράφηκε η συμφωνία ήταν επειδή προσπαθούσε να πουλήσει το ακίνητο πιο ακριβά, απάντησε αρνητικά και ανέφερε ότι περίμενε απεγνωσμένα να της δώσουν τα χρήματα για να εξοφλήσει και αυτή με τη σειρά της τα χρέη της και δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε συμφωνία με κανέναν άλλο και ότι έδωσε το λόγο της, παίρνοντας το ποσό των €15.
13. Ανέφερε η μάρτυρας ότι επιθυμούσε να πωληθεί το ακίνητο της για το ποσό των €300,000, αλλά συμφώνησε στο ποσό που έχει συμφωνήσει, αρνούμενη ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν έχει γίνει συμφωνία επειδή επιθυμούσε το ποσόν των τρακόσιων χιλιάδων ευρώ. Τέλος αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι η πληρωμή έγινε με επιταγή, επαναλαμβάνοντας τη θέση της ότι τα χρήματα τα έχει παραλάβει σε μετρητά. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο κύριος Στέλιος Χαραλάμπους, ο οποίος ως μέρος και ουσιαστικά ολόκληρη η κυρία εξέταση του αποτέλεσε η γραπτή του δήλωση, δηλαδή το τεκμήριο
14. Στην γραπτή του δήλωση κάνει αναφορά στην ιδιότητα του ως δικηγόρος κατά τον ουσιώδη χρόνο και ότι περί τις αρχές Σεπτεμβρίου 2008, επικοινώνησε μαζί του η εναγομενη και του ανέθεσε να ετοιμάσει μία συμφωνία αντιπαροχής για το επίδικο ακίνητο σε συνεργασία με τον δικηγόρο κύριο Ανδρέα Παπαδόπουλο και όπως του ανέφερε η εναγόμενη, θα υπογραφόταν συμφωνία αντιπαροχής με την ενάγουσα εταιρεία δυναμει της οποίας θα της κατέβαλλαν το ποσόν των €128.145 με την υπογραφή της συμφωνίας και θα της έδιναν και δύο διαμερίσματα των 80 τ.μ. μαζί με μια αποθήκη και χώρο στάθμευσης για το καθένα και του ανέφερε επίσης ότι είχαν συμφωνήσει πως η αξία του ακινήτου της θα ήταν €273.376 και ότι η μεταβίβαση των μεριδίων του ακινήτου στην ενάγουσα θα γινόταν διαδοχικά και με την πρόοδο των εργασιών. Η εναγομενη του ανέφερε επίσης ότι τα πιο πάνω τα είχε συμφωνήσει με τον διευθυντή της ενάγουσας τον κ. Azim, ο οποίος όπως της ανέφερε, της είχε δώσει και το ποσό των €15.000 για να μπει (προφανώς εκ παραδρομής δεν αναγράφηκε η λέξη ΄΄δεν΄΄ με βάση και την γραμμή υπεράσπισης) σε διαπραγματεύσεις και να μην πουλήσει το ακίνητο σε άλλο ενδιαφερόμενο αγοραστή. Στην συνέχεια και μετά από σχετική ενημέρωση που είχε από την πελάτιδα του, επικοινώνησε με τον κύριο Ανδρέα Παπαδόπουλο που ήταν ο δικηγόρος της ενάγουσας και άρχισαν την ετοιμασία της συμφωνίας αντιπαροχής με βάση τους όρους που του ανέφερε η πελάτιδα του, κάνοντας επίσης αναφορά στο όνομα που είχε η ενάγουσα εταιρεία προηγουμένως και στο όνομα που απέκτησε σε κατοπινό στάδιο και συνακόλουθα έγινε η ανάλογη αλλαγή στο τελευταίο κείμενο που ετοίμασαν οι δικηγόροι. Ετοιμάστηκε η συμφωνία αντιπαροχής και στις αρχές Οκτωβρίου του 2008 το πρωί, επικοινώνησε μαζί του η εναγόμενη και του ανέφερε ότι είχε επικοινωνήσει μαζί της ο Azim ο διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας και της ανέφερε ότι το απόγευμα της ίδιας ημέρας θα έπρεπε στις 17:00 να πάνε στο γραφείο του δικηγόρου της ενάγουσας κύριου Ανδρέα Παπαδόπουλου για να υπογράψουν την συμφωνία και πράγματι εκείνο το απόγευμα πήγε μαζί με την πελάτιδα του, τον σύζυγό της Ανδρέα και την θυγατέρα της Μαρία Περικλέους στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου και παρόντες στη συνάντηση εκτός από τους πιο πάνω, ήταν ο κύριος Αντρέας Παπαδόπουλος, ο Ξάνθος ο μεσίτης και ο Azim. Σε αυτήν την συνάντηση αντί να υπογραφεί η συμφωνία αντιπαροχής όπως είχαν συνεννοηθεί, ουσιαστικά η ενάγουσα εταιρεία υποχώρησε από τα συμφωνηθέντα. Συγκεκριμένα ο δικηγόρος της ενάγουσας, αλλά και ο διευθυντής της κ. Azim, τους ενημέρωσαν ότι η ενάγουσα δεν ήταν σε θέση να καταβάλει το ποσό των €128.145 που είχε συμφωνηθεί να καταβληθεί με την υπογραφή της συμφωνίας και τους ανέφεραν ότι η ενάγουσα δεν ήταν σε θέση να καταβάλει αυτό το ποσό, διότι δεν είχε λάβει την δανειοδότηση που αιτήθηκε για την πληρωμή του ποσού των €128.145, αλλά και του ποσού που απαιτείτο για την ανέγερση του κτιριακού συγκροτήματος. Στην συνάντηση τους ενημέρωσαν ότι η ενάγουσα μπορούσε να καταβάλει το ποσό των €58.000 μόνο με την υπογραφή της συμφωνίας και ότι τα υπόλοιπα θα καταβάλλονταν στην πελάτιδα του μετά την πώληση των πρώτων διαμερισμάτων. Παρόλο ότι δεν θα κατέβαλλαν το συμφωνηθέν ποσό των €128.145 στην πελάτισσα του, η ενάγουσα ήθελε να της μεταβιβάσει η εναγόμενη τα 1009/2174 μερίδια του ακινήτου της, δηλαδή εκείνο που τους ανέφεραν ήταν ότι με την προτεινόμενη καταβολή των €58.000, η εναγομενη θα έπρεπε να τους μεταβιβάσει τα πιο πάνω μερίδια του ακινήτου της και με βάση τα όσα ανέφεραν στη συνάντηση, ο λόγος που έπρεπε να γίνει η μεταβίβαση, ήταν διότι έπρεπε να τα υποθηκεύσουν για να λάβουν το δάνειο που τους είχε εγκριθεί. Επειδή αυτή η πρόταση ήταν εκτός των όσων είχαν συμφωνηθεί και επειδή κατά την άποψή του μάρτυρα η πελάτισσα του δεν ήταν εξασφαλισμένη με το να λάβει το ποσό των €58.000 και να μεταβιβάσει το 46% σχεδόν του ακίνητου της, πρότεινε η ενάγουσα να παραδώσει τραπεζικές εγγυήσεις για το υπόλοιπο ποσό των €70.000 περίπου και αυτή η πρόταση του απορρίφθηκε και μετά την συζήτηση των πιο πάνω η συνάντηση ολοκληρώθηκε, πλην όμως πριν φύγουν από τη συνάντηση, ο δικηγόρος της ενάγουσας τους ανέφερε ότι η συμφωνία αντιπαροχής θα υπογραφτεί όπως είχε αρχικά συμφωνηθεί και ότι απλά χρειάζονται λίγο χρόνο να βρουν τα υπόλοιπα χρήματα. Στην πορεία και μετά την πάροδο αρκετών ημερών και πιο συγκεκριμένα στα μέσα Νοεμβρίου, επικοινώνησε μαζί του η πελάτισσα του φανερά ενοχλημένη και της ανέφερε ότι ο διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας κ. Azim, επικοινώνησε μαζί με την θυγατέρα της Μαρία Περικλέους και της ανέφερε πως τελικά η εταιρεία δεν επιθυμεί να υπογράψει την συμφωνία αντιπαροχής και όπως του ανέφερε η πελάτισσα του, ένιωθε ότι η ενάγουσα εταιρεία και ο πιο πάνω διευθυντής της την είχαν ξεγελάσει, πείθοντας την να μην συμφωνήσει με οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο αγοραστή να του πουλήσει το ακίνητο της και ο μάρτυρας θυμάται ότι την έχει συμβουλέψει να επικοινωνήσει με προηγούμενους ενδιαφερόμενους αγοραστές του ακινήτου της, την ύπαρξη των οποίων ο μάρτυρας γνώριζε και η πελάτισσα του ανέφερε ότι το έχει ήδη πράξει και δεν ενδιαφερόταν κανένας πλέον να αγοράσει το ακίνητο της. Το θέμα της υπογραφής της συμφωνίας από την ημέρα της συνάντησης τον Οκτώβριο του 2008 ουδέποτε συζητήθηκε με τον δικηγόρο της ενάγουσας και ούτε είχε οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του και η επόμενη φορά που ασχολήθηκε με την παρούσα υπόθεση, ήταν όταν του αποσταληκε μέσω fax μία επιστολή από τους δικηγόρους της ενάγουσας, δηλαδή το τεκμήριο 7, την οποία και προώθησε στην πελάτισσα του. Όπως έχει ενημερωθεί ο μάρτυρας κατά την ακροαματική διαδικασία της παρούσας υπόθεσης, έχει κατατεθεί από τον Μ.Ε.1 το τεκμήριο 5, το οποίο ισχυρίστηκε ότι του έχει αποσταλεί από τους δικηγόρους της ενάγουσας και από ότι γνωρίζει ο ίδιος από έρευνα που έχει κάνει στο αρχείο του, ουδέποτε έλαβε το συγκεκριμένο e-mail που παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ως τεκμήριο 5 και αυτό το e-mail το είδε για πρώτη φορά μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι η ημερομηνία αυτού του e-mail και η ημερομηνία της προτεινόμενης συνάντησης δεν συμπίπτει με τα όσα έγιναν το 2008, διότι η συνάντηση έγινε αρχές Οκτωβρίου 2008 και σε καμία περίπτωση δεν έχει προταθεί να γίνει συνάντηση 7 Νοεμβρίου 2008 για υπογραφή της συμφωνίας και εάν όντως του αποστελλόταν αυτό το e-mail, θα απαντούσε και θα ανέφερε τα όσα ανέφερε ή έστω θα ρωτούσε εάν η ενάγουσα βρήκε τα χρήματα που είχε συμφωνήσει να καταβάλει στην εναγόμενη. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στην μετονομασία του δικηγορικού γραφείου που συνεργάζεται και στην υπόσταση που είχε αυτό το γραφείο προηγουμένως και στην υπόσταση που έχει σήμερα. Ως προς το ποσό των €15.000, επανέλαβε τα όσα αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση και ο ίδιος θεωρεί ότι δόθηκαν τα χρήματα με βάση αυτά που του ανέφερε η πελάτισσα του και ότι την επισκέφθηκε από πριν ο ενδιαφερόμενος αγοραστής και συμφώνησαν να δοθεί αυτό το ποσό στη βάση ότι αυτό θα θεωρηθεί ως υποχρέωση της πελάτισσας του να μην αναζητήσει άλλους ενδιαφερόμενους αγοραστές για να πουλήσει το ακίνητο. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ξεκίνησαν να ετοιμάζονται οι συμφωνίες πριν μάθει ο ίδιος ότι εισέπραξε το ποσό των €15.000, ανέφερε ότι δόθηκαν τα χρήματα για το σκοπό που ανέφερε, χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει πότε αυτά δόθηκαν, αλλά αυτά δόθηκαν εν πάσει περιπτώσει από προηγουμένως. Θεώρησε ο μάρτυρας ότι επικοινωνούσε και μαζί με τον κύριο Αλέξανδρο Παπαδόπουλο και αναγνώρισε το τεκμήριο 12 που έχει αποσταλεί σε αυτόν και αναφέρθηκε στην επικοινωνία που έγιναν για να γίνει η συνάντηση τον Οκτώβριο του 2008 συνομιλώντας με τους κυρίους Αντρέα και Αλέξανδρο Παπαδόπουλο. Εξέφρασε άγνοια για το πότε έχει μετονομαστεί η ενάγουσα εταιρεία, γνωρίζει όμως ότι η τελική συμφωνία αντιπαροχής θα υπογραφόταν με το όνομα της ενάγουσας ως έχει σήμερα. Αναγνώρισε ότι το προσχέδιο με την συμφωνία που αναγράφεται το όνομα της ενάγουσας εταιρείας ως έχει σήμερα έχει ετοιμαστεί από το γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου και όταν ερωτήθηκε για το πότε παρέλαβε το τεκμήριο 5, ανέφερε ότι αυτό αποστάληκε πριν από την ημερομηνία συναντήσεως στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου για να υπογραφεί η συμφωνία και ήταν πριν από την πρώτη εβδομάδα ή κατά την πρώτη εβδομάδα του Οκτώβρη του
15. Ήταν κατηγορηματικός, λέγοντας ότι το τεκμήριο 5 δεν το έχει λάβει σε καμία περίπτωση όταν έγινε η συνάντηση στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου και τότε ήταν που παρουσιάστηκε εκείνη η συμφωνία για να προχωρήσουν με τις υπογραφές και κατά τον ίδιο αυτό καταδεικνύεται από το γεγονός ότι η ημερομηνία του Οκτώβρη στην συμφωνία παρέμεινε κενή Και συνεπώς από τη στιγμή που αναγράφεται ο Οκτώβρης, δεν γίνεται να του αποστάληκε αυτό το e-mail και να γίνεται αναφορά για να γίνει υπογραφή 7 Νοεμβρίου. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο το τεκμήριο 5 είναι τελικό έγγραφο για υπογραφή, ανέφερε ότι με βεβαιότητα έγινε η συνάντηση στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου με όλους τους ενδιαφερόμενους για να υπογραφεί η συμφωνία και τους εκεί παρόντες. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι η συμφωνία θα υπογραφόταν με την ενάγουσα εταιρεία με το όνομα που έχει σήμερα και θεώρησε δεδομένο ότι το γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου δεν θα προωθούσε τυχόν οποιαδήποτε υπογραφή συμφωνίας με εταιρεία που δεν υφίστατο. Αναφέρθηκε ο μάρτυρας για τις προϋποθέσεις προσκομίσεως εγγράφων απαλλακτικών από τον φόρο και αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις αναφορικά με τις συνθήκες και τους λόγους που έγινε η συνάντηση, επαναλαμβάνοντας τη δική του εκδοχή, λέγοντας επίσης ότι όταν ανταλλάγηκαν τα e-mail, κατέληξαν στο κείμενο και λεπτομέρειες έχουν ήδη συμφωνηθεί και συνακόλουθα δεν είχε μείνει οτιδήποτε άλλο για τη συμφωνία. Έδωσε τη δική του εξήγηση για το πως θυμάται την ώρα της συνάντησης και όταν ερωτήθηκε γιατί δεν έχει συμπεριλάβει στην συμφωνία και τις €15.000, ανέφερε ότι η συμφωνία έχει ετοιμαστεί από το γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου και για τον ίδιο ήταν ξεκάθαρο ότι από τη στιγμή που υπογραφόταν αυτή συμφωνία, οι €15.000 θα ήταν μέρος της προκαταβολής που θα δινόταν και αυτός ήταν ο λόγος που δεν έγινε ξεχωριστή μνεία στο έγγραφο, διότι ήταν ξεκάθαρο για όλους ότι δεν θα δινόταν το ποσό των €128.145, αλλά αυτό θα ήταν μειωμένο κατά €15.
16. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο λόγος που δεν συμπεριλήφθηκαν αυτά τα ποσά, ήταν διότι αυτά δόθηκαν μετά το πρώτο προσχέδιο, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δόθηκαν χρήματα στην πελάτισσα του για να μην έρθει αυτή σε επαφή με άλλους αγοραστές, για να κρατήσει το ακίνητο προς όφελος της ενάγουσας εταιρείας. Ερωτώμενος για το τι γνωρίζει αναφορικά με τους ενδιαφερόμενους αγοραστές, ανέφερε ότι αυτό που γνωρίζει είναι με βάση τις πληροφορίες της εναγομένης και πιο συγκεκριμένα ότι ενδιαφέρονταν και άλλα πρόσωπα να αγοράσουν το επίδικο ακίνητο και νομίζει πως είναι κάποιος Κώστας, καθώς επίσης η πελάτισσα του του ανέφερε ότι ενδιαφερόταν κι άλλο πρόσωπο και ότι δεν ήθελε να έρθει σε επαφή μαζί τους διότι έλαβε τα χρήματα από τους ενάγοντες και ότι της προσέφεραν περισσότερα χρήματα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η συμφωνία δεν έχει υπογραφεί διότι η εναγόμενη προσπαθούσε να το πουλήσει πιο ακριβά σε τρίτους, εξέφρασε την άποψη ότι δεν του έχει δημιουργηθεί τέτοια εντύπωση για την πελάτισσα του, διότι έδωσε τον λόγο της στον κ. Azim. Εξέφρασε άγνοια για το ποσό που αιτήθηκε η ενάγουσα εταιρεία για δανειοδότηση και ούτε γνωρίζει το ποσό που απαιτείτο για την ανέγερση του έργου, εξέφρασε όμως την βεβαιότητα ότι ήταν ένα ποσό πολύ μεγαλύτερο της προκαταβολής και θεωρεί ο μάρτυρας ότι είναι λογικό το ποσό του δανείου ότι θα έπρεπε να ήταν πολύ μεγαλύτερο από το ποσό των €125.000 και εξέφρασε επίσης την άγνοια του ποιο πόσο διέθεταν οι διευθυντές της ενάγουσας εταιρείας. Επί αυτού του θέματος και όταν το υποβλήθηκε η θέση ότι η ενάγουσα εταιρεία δεν έλαβε αρκετή δανειοδότηση είναι καινούργια μη δικογραφημένη θέση, απάντησε ότι δεν έγινε συμφωνία, διότι η ενάγουσα εταιρεία δεν ήταν σε θέση να δώσει στην πελάτισσα του το ποσόν των €128.
17. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι δεν υπήρχε λόγος να μεταβούν στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου και να μην υπογράφηκε η συμφωνία, λέγοντας επίσης ότι δεν του έχει αποσταλεί επιστολή με την οποία να αναφέρεται ότι έχουν βρεθεί τα χρήματα και ο ίδιος δεν υπήρχε περίπτωση να του αναφέρουν ότι είναι έτοιμοι να υπογράψουν και να δώσουν τα χρήματα και ο ίδιος να συμβουλέψει διαφορετικά. Όταν ερωτήθηκε ποιος ήταν ο λόγος που δεν απάντησε γραπτώς στο τεκμήριο 7, ανέφερε ότι έδωσε την επιστολή στην πελάτισσα του και αντιλαμβάνεται ο ίδιος ότι δεν έγραψε οποιαδήποτε επιστολή, αλλά θεωρεί ότι επειδή ενημέρωσε την πελάτισσα του και ήρθε σε επαφή με τους δικούς του πελάτες και τους ενημέρωσε ότι ήταν έτοιμη για συμφωνία. Η πελάτισσα του είπε ότι ήρθε σε επαφή με τους ενάγοντες και η εναγόμενη του ανέφερε ότι ήταν έτοιμη να υπογράψει, εάν τηρούνταν οι όροι της και ερωτώμενος κατά πόσο αυτό το ανέφερε κάπου γραπτώς, απάντησε ότι από ότι γνωρίζει, ο διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας μίλησε με την κόρη της εναγομένης και της ανέφερε ότι δεν επιθυμούν να υπογράψουν τη συμφωνία, παραπέμποντας στην γραπτή του δήλωση για τον χρόνο που έγιναν τα σχετικά γεγονότα και από τη στιγμή που ενημερώθηκε ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον για υπογραφή, αυτός ήταν ο λόγος που δεν απάντησαν στην επιστολή που έστειλαν οι ενάγοντες. Όταν που υποβλήθηκε η θέση ότι γινόταν προσπάθεια από τους δικηγόρους των εναγόντων και η προσπάθεια του μάρτυρα ήταν να επιστραφούν τα χρήματα στους ενάγοντες, απάντησε ότι η προσπάθεια από πλευράς τους ήταν να υπογραφεί η συμφωνία, νοουμένου ότι οι ενάγοντες θα τηρούσαν τους όρους και από τη στιγμή που θα υπογραφόταν η συμφωνία, το ποσό που δόθηκε στην εναγόμενη θα θεωρείτο μέρος της προκαταβολής. Τέλος, όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι οι ενάγοντες ενδιαφέρονταν να προχωρήσουν ακόμα και σήμερα με την σύναψη της συμφωνίας, ο μάρτυρας απάντησε ότι ο διευθυντής των εναγόντων κ. Azim, επικοινώνησε περί τα μέσα Νοεμβρίου στην πλευρά της εναγομένης και τους ανέφερε ότι δεν επιθυμούν να προχωρήσουν με την συμφωνία. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η κυρία Μαρία Περικλέους, θυγατέρα της εναγομένης, η οποία ως μέρος, αλλά ουσιαστικά για ολόκληρη την κυρία εξέταση της, υιοθέτησε την γραπτή της δήλωση τεκμήριο
18. Στην γραπτή της δήλωση αναφέρει ότι περί τις αρχές Αυγούστου 2008, ενημερώθηκε από την μητέρα της ότι την επισκέφθηκαν στο σπίτι της δύο κύριοι εκ μέρους μιας εταιρείας, γιατί ενδιαφέρονταν να συνάψουν συμφωνία αντιπαροχής για το επίδικο ακίνητο και η μητέρα της της ανέφερε ότι τα ονόματα τους ήταν Azim Amlani, ο οποίος ήταν διευθυντής της εταιρείας που θα υπεγράφη συμφωνία αντιπαροχής για το ακίνητο της και ένας μεσίτης με το όνομα Ξάνθος. Από όσα της έχει αναφέρει η μητέρα της, τα δύο αυτά πρόσωπα επισκέπτονταν συχνά το σπίτι της στο Πισσούρι και το ακίνητο της και σε μία από τις φορές που επισκέφτηκαν το σπίτι της μητέρας της ήταν και ίδια παρούσα, όπου εκείνη την ημέρα, γνώρισε τα δύο αυτά πρόσωπα και ενημερώθηκε προσωπικά από τους ίδιους για την πρόθεση της εταιρείας του κ. Amlani να υπογράψει συμφωνία αντιπαροχής για το ακίνητο της μητέρας της και μάλιστα συζήτησε η ίδια μαζί με τον διευθυντή της εταιρείας κ. Azim Amlani τους βασικούς όρους της συμφωνίας αντιπαροχής. Συγκεκριμένα της είχε αναφέρει ότι η αξία του ακινήτου θα καθοριζόταν στις €273.376, ως είχε συμφωνήσει με τη μητέρα της και πως με την υπογραφή της συμφωνίας θα κατέβαλλαν στην μητέρα της το ποσό των €128.145 και πως η μητέρα της θα λάμβανε επίσης δύο διαμερίσματα 80 τ.μ. έκαστο μαζί με χώρο στάθμευσης και αποθήκη για το καθένα. Ο Azim Amlani της ανέφερε επίσης ότι η μητέρα της θα μεταβίβαζε με την υπογραφή το 46% περίπου του ακινήτου της και μετέπειτα θα τους μεταβιβάσει τα υπόλοιπα μερίδια σταδιακά και με την πρόοδο των εργασιών ανέγερσης του κτιριακού συγκροτήματος. Στην πορεία και περί τα τέλη Αυγούστου, επικοινώνησε μαζί της η μητέρα της και της ανέφερε ότι την επόμενη μέρα το πρωί θα πήγαινε στο σπίτι της o Azim Amlani για να της δώσει €15.000 μετρητά για να μην μπει σε διαπραγματεύσεις με άλλους ενδιαφερόμενους αγοραστές και να μην πουλήσει το ακίνητο της σε άλλο ενδιαφερόμενο αγοραστή. Η μητέρα της της ανέφερε ότι ήθελε να είναι παρούσα στην συγκεκριμένη συνάντηση για να την βοηθήσει να μετρήσει τα χρήματα και να βεβαιωθεί ότι δεν είναι πλαστά και επειδή ήθελε η μάρτυρας να είναι σίγουροι για το ποσό που θα έδινε στην μητέρα της ο Azim Amlani. Η μάρτυρας πήγε και αγόρασε ένα μηχάνημα που μετρούν τα χαρτονομίσματα και ελέγχει την γνησιότητα τους και έτσι την επόμενη μέρα πήγε στο σπίτι της μητέρας της με αυτό το μηχάνημα. Ο Azim Amlani ήρθε στο σπίτι της μητέρας της με την σύζυγο και το γιο του και έδωσε τα χρήματα στην μητέρα της στην παρουσία της και στην παρουσία του πατέρα της Αντρέα και της ανέφερε ότι τα χρήματα αυτά θα είναι δικά της ΄΄no matter what΄΄. Επειδή η μάρτυρας ήταν παρούσα στην συζήτηση, σε καμία περίπτωση ο Azim δεν ανέφερε ότι αυτό το ποσό ήταν προκαταβολή για τη συμφωνία αντιπαροχής και αυτό το πρόσωπο ανέφερε στην μητέρα της ότι αυτά τα χρήματα ήταν για να μην μπει σε διαπραγματεύσεις με τους υπόλοιπους ενδιαφερόμενους αγοραστές, διότι γνώριζε ότι υπήρχαν και άλλα πρόσωπα που ενδιαφέρονταν για την αγορά του ακινήτου της μητέρας της. Η μάρτυρας στη συνέχεια μέτρησε τα χρήματα με την βοήθεια του μηχανήματος που αγόρασε και μέτρησε τα χρήματα τα οποία έδωσε ο Azim στην μητέρα της σε μετρητά και ήταν χαρτονομίσματα των €
19. Τις επόμενες μέρες από ότι έχει ενημερωθεί από τη μητέρα της, ανέθεσαν την υπόθεση στους δικηγόρους κύριο Στέλιο Χαραλάμπους η μητέρα της και o Azim στον Ανδρέα Παπαδόπουλο για να ετοιμάσουν την συμφωνία αντιπαροχής. Αρχές Οκτωβρίου επικοινώνησε μαζί της η μητέρα της και της ανέφερε ότι της τηλεφώνησε ο Azim και της είπε το απόγευμα να πάει με τον δικηγόρο της στα γραφεία του Ανδρέα Παπαδόπουλου στις 17:00 το απόγευμα για να υπογράψει την συμφωνία αντιπαροχής και εκείνο το απόγευμα πήγε μαζί με τη μητέρα της, τον πατέρα της Ανδρέα και τον δικηγόρο Στέλιο Χαραλάμπους στα γραφεία του δικηγόρου Ανδρέα Παπαδόπουλου για να υπογράψει η μητέρα της την συμφωνία αντιπαροχής. Στην συνάντηση ήταν επίσης ο κύριος Ανδρέας Παπαδόπουλος, ο διευθυντής της ενάγουσας Azim Amlani και ο μεσίτης ο Ξάνθος. Αντί όμως η μητέρα της να υπογράψει την συμφωνία, την ενημέρωσαν ότι η ενάγουσα εταιρεία δεν μπορεί να καταβάλει το ποσό των €128.145 που είχαν συμφωνήσει, διότι δεν είχε λάβει δάνειο που θα κάλυπτε αυτό το ποσό και τα χρήματα που χρειαζόταν η ενάγουσα εταιρεία να ανεγείρει το κτιριακό συγκρότημα εντός του ακινήτου της μητέρας της και τους ανέφεραν ότι το ποσό που μπορούσαν να καταβάλουν με την υπογραφή της συμφωνίας αντιπαροχής στην μητέρα της ήταν το ποσό των €58.000 και ότι το υπόλοιπο ποσό από τις €128.145 θα της καταβαλλόταν μετά την πώληση των πρώτων διαμερισμάτων και παρά το ότι δεν θα κατέβαλλαν στην μητέρα της το ποσόν των €128.145, επιθυμούσαν όπως η μητέρα της μεταβιβάσει το συμφωνηθέν αρχικό μερίδιο το 46% περίπου του ακινήτου της για να μπορέσει να το υποθηκεύσουν στην τράπεζα για το δάνειο τους. Ουσιαστικά η ενάγουσα εταιρεία υπαναχώρησε από τα όσα είχε συμφωνήσει ο διευθυντής της Azim Amlani με τη μητέρα της και κατά την συνάντησή ο δικηγόρος της μητέρας της με σκοπό να εξασφαλίσει τα συμφέροντα της, πρότεινε όπως η ενάγουσα παραδωσει στην μητέρα της τραπεζικές εγγυήσεις για τα υπόλοιπα χρήματα, πλην όμως η ενάγουσα και o Azim απέρριψαν την πρόταση του δικηγόρου της μητέρας της. Στη συνέχεια και πριν φύγουν από τη συνάντηση, ο Azim και ο δικηγόρος της ενάγουσας εταιρείας ανέφεραν στην μητέρα της να μην ανησυχεί και ότι θα βρουν τα χρήματα και θα υπογράψουν την συμφωνία αντιπαροχής. Για κάποιο χρονικό διάστημα ο Azim επικοινωνούσε με τη μητέρα της και της επαναλάβανε να μην ανησυχεί και ότι η εταιρία θα βρει τα χρήματα και θα υπογράψουν την συμφωνία αντιπαροχής. Στις 20 Νοεμβρίου 2008 επικοινώνησε μαζί της τηλεφωνικά ο Azim Amlani και της ανέφερε ότι τελικά η ενάγουσα εταιρεία δεν επιθυμεί να αγοράσει το ακίνητο της μητέρας της και σε αυτήν την επικοινωνία που είχε με τον Azim, δεν της ζήτησε να του επιστρέψει η μητέρα της το ποσόν των €15.000 και μάλιστα δεν αναφέρθηκε καν σε αυτό το θέμα και αρκέστηκε απλά να της πει ότι δεν θέλουν το ακίνητο της μητέρας της και να της απολογηθεί για την οποιαδήποτε ταλαιπωρία της προκάλεσαν. Άντεξεταζόμενη αναφέρθηκε στα δύο άτομα που επισκέπτονταν το σπίτι της μητέρας της και την συχνότητα αυτών και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διευθετήθηκε η συνάντηση στο γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου, καθώς επίσης και την ημερομηνία αυτής και την ενημέρωση που έλαβε από την μητέρα της αναφορικά με το ζήτημα της παράδοσης των χρημάτων στην εναγόμενη, όπου ήταν η ίδια παρούσα όταν έγινε η παράδοση των χρημάτων σε μία καφέ χαρτοσακούλα με χαρτονομίσματα των €50 συνολικού ύψους €15.000, καθώς επίσης και ποιοι ήταν παρόντες σε εκείνη την συνάντηση, τονίζοντας ότι ο κύριος Μιαούλης δεν ήταν παρών, παρά μόνο ο κ. Azim με την σύζυγο και τον γιο του, αναφέροντας επίσης τι λέχθηκε από τον κ. Azim και τι εννοούσε με την φράση ΄΄no matter what΄΄, δηλαδή ότι τα χρήματα είναι δικά της εναγομένης, είτε αγοράσουν, είτε όχι το ακίνητο και αυτό επιβεβαιωνόταν πάρα πολλές φορές από τον κ. Azim. Αναφέρθηκε επίσης στο τι της έλεγε η μητέρα της αναφορικά με τα λεγόμενα του πιο πάνω προσώπου, καθώς επίσης και τις φορές που συνάντησε η μάρτυρας με αυτό το πρόσωπο. Δεν ήταν σε θέση να θυμάται ακριβώς πότε έγινε η συνάντηση στο δικηγορικό γραφείο του κύριου Παπαδόπουλου και τι ακριβώς λέχθηκε εκεί μετά που αντιλήφθηκαν ότι η ενάγουσα εταιρεία θα μπορούσε να δώσει μόνο λιγότερο ποσό από αυτό που συμφωνήθηκε και τι έχει απαιτηθεί από την πλευρά της εναγομένης. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι η συνάντηση για την οποία έκανε αναφορά δεν ήταν για να υπογραφεί οποιαδήποτε συμφωνία, αλλά για να συζητηθεί η συμφωνία, καθώς επίσης αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι ο δικηγόρος της εναγομένης δεν είχε καμία επικοινωνία με τους δικηγόρους της ενάγουσας εταιρείας για να γίνει η σχετική συνάντηση. Ανέφερε επίσης ότι δεν ήξερε τότε για την ύπαρξη του άλλου διευθυντή, δηλαδή του κυρίου Μιαούλη. Ανέφερε επίσης η μάρτυρας για το τι γνώριζε αναφορικά με την αλλαγή ονόματος της ενάγουσας εταιρείας, καθώς επίσης αναφέρθηκε για το τηλεφώνημα που έλαβε από τον κ. Azim στις 20 Νοεμβρίου και τι ακριβώς έχει λεχθεί, καθώς επίσης και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε αυτό το τηλεφώνημα, τονίζοντας ότι ήταν απολογητικός και αρνήθηκε θέση που της υποβλήθηκε υπό τύπον ερωτήσεως κατά πόσο χάρηκε που κράτησαν τις €15.000, λέγοντας ότι έχουν χάσει πάρα πολλά, διότι έχουν απωλέσει άλλους αγοραστές που θα μπορούσαν να τους πουλήσουν σε καλή τιμή το οικόπεδο, αρνούμενη ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι αυτό το τηλεφώνημα δεν έλαβε ποτέ χώρα και ότι η ενάγουσα εταιρεία ήταν πρόθυμη να προχωρήσει με την αγορά του ακινήτου, εκφράζοντας επίσης την άποψη η μάρτυρας ότι η ενάγουσα εταιρεία δεν κατάφερε να βρει τα υπόλοιπα χρήματα. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσα θέση ότι η μητέρα της είχε συνεχίσει τις προσπάθειες να πουλήσει το ακίνητο σε καλύτερη τιμή από αυτήν που συμφώνησε με την εναγουσα εταιρεία, έχοντας το ακίνητο σε μεσίτη, καθώς επίσης αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι ενάγουσα εταιρεία είχε τα χρήματα για να συμμορφωθεί με τα συμφωνηθέντα και ότι δεν ανταποκρίθηκε η μητέρα της στο κάλεσμα της ενάγουσας εταιρείας για να υπογραφεί η συμφωνία, επαναλαμβάνοντας ταυτόχρονα τα όσα έχουν λάβει χώρα στο γραφείο του κύριου Ανδρέα Παπαδόπουλου. Όταν ερωτήθηκε ποιος ήταν ο λόγος που δεν απάντησαν στην επιστολή της ενάγουσας εταιρείας, ανέφερε ότι τα χρήματα δεν ήταν για επιστροφή, αλλά ήταν για να κρατηθεί το οικόπεδο και ότι δεν υπήρχε λόγος να στείλουν οποιαδήποτε προειδοποίηση, από τη στιγμή που η ενάγουσα εταιρεία δεν είχε τα χρήματα. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο κύριος Κώστας Νεάρχου. Ανέφερε ότι γνωρίζει την εναγόμενη, διότι είναι πελάτισσα του στο κρεοπωλείο που διατηρεί και το 2008 είχε συνάντηση μαζί της για ένα χωράφι που ήθελε να το πουλήσει και το χωράφι το έχει δει τον Μάρτιο του 2008 και ακολούθως ο ίδιος τον Σεπτέμβριο του 2008 της τηλεφώνησε και την ρώτησε εάν το έχει ακόμα για πώληση και αυτή του ανέφερε ότι το έχει πουλήσει και έλαβε η προκαταβολή. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ενδιαφερόταν να αγοράσει το ακίνητο αυτό και η τιμή ήταν για το ποσόν των €300.
20. Ακολούθως και συγκεκριμένα μετά τον Σεπτέμβριο και μετά από δύο - τρεις μήνες, η εναγόμενη του τηλεφώνησε και τον ρώτησε εάν ενδιαφέρεται να το αγοράσει, διότι η πράξη έχει ναυαγήσει και ο μάρτυρας της ανέφερε ότι έχει προβεί σε άλλη επένδυση και πιο συγκεκριμένα ότι έχει χτίσει σπίτι. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η εναγόμενη ερχόταν στο κρεοπωλείο και μέσα του Μάρτη της ανέφερε για το ακινητο της, οπότε και είδε ο μάρτυρας το ακίνητο που του ανέφερε η εναγόμενη, ότι ήθελε να το πουλήσει ή μπορεί να βρει άλλο συνέταιρο για να το εμπορευτεί ή να το αγοράσει μόνος του και όταν ερωτήθηκε κατά πόσο μεταξύ Μαρτίου και Σεπτεμβρίου εάν έχει κάνει κάτι αναφορικά με το επίδικο ακίνητο, απάντησε οτι αποφάσισε με κάποιον φίλο του, ο οποίος είναι επιχειρηματίας ανάπτυξης γης και η εναγόμενη του ανέφερε την τιμή πώλησης και εξέφρασε άγνοια κατά πόσο η εναγόμενη είχε το επίδικο ακίνητο στις εφημερίδες για να το πουλήσει. Ανέφερε ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο δεν έγινε κάποια συζήτηση για το ακίνητο και μετά που αποφάσισε με τον πιο πάνω επιχειρηματία, την ρώτησε και αυτή του ανέφερε ότι το έχει πουλήσει και εξέφρασε την άποψη ότι αυτό έγινε αρχές του Σεπτέμβρη. Περιέγραψε περίπου που είναι το επίδικο ακίνητο, λέγοντας ότι έχει πάρει τοπογραφικά που δεν τα είχε μαζί του και περιέγραψε επίσης και την έκταση αυτού, εκφράζοντας ταυτόχρονα και την άγνοια του κατά πόσο διαθέτει άλλα κινητά η εναγομενη. Δεν θυμόταν ο μάρτυρας πότε έλαβε το τηλέφωνο που του έχει αναφέρει ότι έχει χαλάσει πράξη και αυτός της ανέφερε ότι δεν ενδιαφέρεται πλέον, λέγοντας επίσης ότι τον Οκτώβριο έχει ξεκινήσει να χτίζει. Τέλος ανέφερε ότι η εναγόμενη είναι ακόμα σήμερα πελάτισσα του και του ζήτησε να έρθει στο δικαστήριο για να πει την αλήθεια και στην επανεξέταση του εξέφρασε την άποψη του για την τοποθεσία που βρίσκεται το επιδικο ακίνητο. AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους