← Κύπρος

Πολύκαρπος Παναγή κ.α. ν. Gan Direct Insurance Limited, Αρ. Αγωγής: 2125/14, 2124/14, 28/4/2017

Πολύκαρπος Παναγή κ.α. ν. Gan Direct Insurance Limited, Αρ. Αγωγής: 2125/14, 2124/14, 28/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2125/14 Μεταξύ: Πολύκαρπος Παναγή Ενάγοντα και Gan Direct Insurance Limited Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 2124/14 Μεταξύ: Ι. Χατζηνικολάου & Συνεργάτες Δ.Π.Ε.Ε. Εναγόντων και Gan Direct Insurance Limited Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση ημερ. 16.1.2017 για συνένωση αγωγών Ημερομηνία: 28.4.2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή στην αγωγή 2125/14: κα Γιαννακού για Ν. Χ"Λοίζου Για Ενάγοντες στην αγωγή 2124/14: κα Γιαννακού για Ν. Χ"Λοίζου Για Εναγομένους- Καθ' ων η Αίτηση: κα Παναγιώτου για Χαβιαρά και Φιλίππου και στις δύο αγωγές ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Ενάγοντας - Αιτητής στην αγωγή 2125/14 στο εξής θα αναφέρεται ως ο Αιτητής, ζητά την έκδοση διατάγματος με το οποίο να συνενώνονται οι πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές για σκοπούς συνεκδίκασης των πιο κάτω ζητημάτων. «i. Της ευθύνης αναφορικά με το επίδικο τροχαίο δυστύχημα που έγινε στην οδό Κώστα Πιτσιλλίδη στην επαρχία Λεμεσού την 6.12.2012 περί ώρα 19:10 μ.μ., μεταξύ του οχήματος με αριθμό εγγραφής ABD 429 το οποίο οδηγείτο από τον Ενάγοντα και του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΕΝΜ 470 στο οποίο οι εναγόμενοι κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη. ii. Του ύψους των ειδικών και γενικών αποζημιώσεων που ο Ενάγοντας δικαιούται και/ή θα δικαιούτο ως αποτέλεσμα και/ή συνεπεία του ως άνω ρηθέντος δυστυχήματος. iii. Της ευθύνης και/ή υποχρέωσης της Εναγομένης εταιρείας για καταβολή αποζημιώσεων προς τον Ενάγοντα συνεπεία και/ή ως αποτέλεσμα των αναφερόμενων στην αγωγή πράξεων και/ή παραλείψεων και/ή συμπεριφοράς της Εναγομένης εταιρείας. iv. Οιουδήποτε άλλου και/ή τέτοιου επίδικου θέματος και/ή ζητήματος ως ήθελε διαταχθεί υπό του Σεβαστού Δικαστηρίου» Περαιτέρω ζητά διάταγμα αποσυνένωσης των πιο πάνω αγωγών αφού ολοκληρωθεί η εκδίκαση των ζητημάτων που αναφέρει πιο πάνω. Η αίτηση βασίζεται στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 και Δ.48 θ.1 - 4 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή ο οποίος αναφέρει ότι ζητά την συνένωση των πιο πάνω αγωγών γιατί παρουσιάζουν κοινά πραγματικά/νομικά ζητήματα όπως αυτά διατυπώνονται στις εκθέσεις απαιτήσεων και των δύο αγωγών. Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση στο εξής θα αναφέρονται ως οι Καθ' ων η Αίτηση, καταχώρησαν ένσταση. Η νομική βάση της ένστασης είναι η ίδια με την αίτηση και παραθέτουν 11 λόγους ένστασης. Περιληπτικά τονίζουν ότι η αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία, ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποσύσει το βάρος της αιτούμενης συνένωσης και οι αγωγές δεν μπορούν να συνενωθούν καθότι κινούνται από διαφορετικούς Ενάγοντες, δεν έχουν οποιαδήποτε κοινά, νομικά και/ή πραγματικά στοιχεία. Στην αγωγή 2125/14 ο Ενάγοντας αξιώνει αποζημιώσεις για απάτη και δόλο και υλικές και γενικές αποζημιώσεις συνεπεία τροχαίου ατυχήματος. Στην αγωγή 2124/14 οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις απώλειας προοπτικής για εύλογη δικηγορική αμοιβή. Περαιτέρω τονίζουν ότι η αίτηση καταχωρήθηκε κατόπιν αδικαιολόγητης καθυστέρησης, πλήττει το συμφέρον της δικαιοσύνης και αποσκοπεί αποκλειστικά στην καθυστέρηση της διαδικασίας. Κατά την ακρόαση της αίτησης αμφότεροι οι συνήγοροι περιορίστηκαν στην αίτηση και την ένσταση και προχώρησαν με αγορεύσεις. Η αίτηση εδράζεται στη Δ.14 και παρόλο που δεν γίνεται ιδιαίτερη μνεία στην αίτηση η παρούσα αίτηση συγκεκριμενοποιείται κάτω από την Δ.14 θ.2 - 5. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι καθαρά οι θ.2 και 3 και συγκεκριμένα η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για άσκηση ή όχι του δικαιώματος για συνένωση των αγωγών εστιάζεται καθαρά στη Δ.14 θ.2. Η Δ.14 θ.2 σε ελεύθερη μετάφραση προνοεί τα ακόλουθα: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε υπό του ιδίου ή διαφορετικών Εναγόντων εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών Εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών περικλείουν κοινόν σημείον νόμου ή ζητήματος τέτοιας σημασίας σχετικά προς τα υπόλοιπα ζητήματα που υπάρχουν σ' αυτές τις αγωγές που μπορεί να τις καταστήσει επιθυμητές για συνένωση, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει όπως αυτές ενωθούν». Σύμφωνα δε με τη Δ. 48 θ. 9(
  2. e)οι αιτήσεις για συνένωση άλλων αγωγών πρέπει να γίνονται δια κλήσεως και αν όλα τα γεγονότα στηρίζονται στους φακέλους της διαδικασίας δεν είναι αναγκαία η καταχώρηση ένορκης δήλωσης. Στην παρούσα περίπτωση αν και ο Αιτητής συνοδεύει την αίτηση του με ένορκη δήλωση αυτό που κάνει είναι να επαναλάβει το περιεχόμενο των εγγράφων προτάσεων που υπάρχουν στο φάκελο του Δικαστηρίου. Περαιτέρω δε οι ισχυρισμοί που τέθηκαν στο στάδιο της αγόρευσης από την ευπαίδευτο δικηγόρο του Αιτητή σε σχέση με το γεγονός ότι η ένσταση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση είναι ανεδαφικοί καθότι το δικαίωμα αυτό δίδεται από την Δ. 48 θ.9(
  3. e)αλλά ακόμη από την Δ.48 θ.4 όπου αναφέρεται ότι δεν είναι αναγκαία η ένσταση να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση όταν τα γεγονότα που στηρίζεται αναφέρονται στο φάκελο της υπόθεσης. Προχωρώ να εξετάσω επί της ουσίας την συγκεκριμένη αίτηση και αν με τα όσα έχει θέσει ο Αιτητής το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτική ευχέρεια που του παρέχει η Δ.14 θ.2 για συνένωση των αγωγών. Τόσο από το λεκτικό του ιδίου του θ. 2 της Δ.14 όσο και από την ερμηνεία που δόθηκε σε αυτόν στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, φαίνεται ότι το όλο θέμα είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο μάλιστα έχει και το δικαίωμα να διατάξει αν όχι την πλήρη συνένωση, έστω και μερική αν με αυτό τον τρόπο ικανοποιείται ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Κυριάκου Μενελάου ως διαχειριστή της περιουσίας του Γεώργιου Παρπή Χ"Σπύρου v. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.

(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 371 αναφέρθηκε ότι βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας της Δικαστικής διαδικασίας και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. Οι νομικές αρχές που ισχύουν στην εφαρμογή έτυχαν ευρείας συζήτησης στης υπόθεση X"Αθανασίου v. Παρπερίδης κ.α.
(1975)1 Α.Α.Δ.
  1. Στην υπόθεση Παρπερίδη (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι η άσκηση της Δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Δ. 14 εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση. Στην δε υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ v.
  2. Apak Acro Industries
(1999)1 A.A.Δ. 1721 αναφέρθηκε ότι διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από την συνεκδίκαση. Το βασικό επιχείρημα του δικηγόρου του Αιτητή στην παρούσα υπόθεση είναι ότι εγείρονται κοινά νομικά και πραγματικά σημεία στις δύο αγωγές που αλληλεξαρτώνται και θα ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να συνεκδικαστούν. Αντίθετα ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση υπεστήριξε ότι οι δύο αγωγές αφορούν δύο ξεχωριστά θέματα. Η μεν πρώτη αποζημιώσεις για απάτη, δόλο, ειδικές και γενικές αποζημιώσεις λόγω τροχαίου ατυχήματος η δε δεύτερη αποζημιώσεις, ζημιές και διαφυγόντα κέρδη που υπέστησαν λόγω παράνομων και κακόπιστων ενεργειών των Εναγομένων. Έχω μελετήσει ιδιαίτερα τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση καθώς και τα δικόγραφα των δύο αγωγών. Φαίνεται ότι το μόνο κοινό των δύο αγωγών είναι η αναφορά στην ύπαρξη ενός τροχαίου ατυχήματος που επεσυνέβει στις 6.12.
  1. Τα υπόλοιπα θέματα όμως τα οποία διαπραγματεύονται αμφότερες οι αγωγές είναι εκ διαμέτρου αντίθετα καθότι στην μεν πρώτη αγωγή ο Ενάγοντας - Αιτητής ζητά αποζημιώσεις που προκλήθηκαν σε αυτόν από το ατύχημα στις 6.12.2012 καθώς και αποζημιώσεις λόγω απάτης και/ή δόλου που προκλήθηκε εκ μέρους των Εναγομένων, ενώ οι Ενάγοντες στην άλλη αγωγή ζητούν αποζημιώσεις λόγω απώλειας εισοδήματος καθότι ήταν αρχικά δικηγόροι του Αιτητή και διαπραγματεύτηκαν εξώδικα την υπόθεση του. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι τα πλείστα γεγονότα αφορούν γεγονότα τα οποία διαμείφθηκαν μετά το ατύχημα της ημερομηνίας 6.12.
  2. Μελετώντας δε περαιτέρω την αίτηση αυτό που διαπιστώνω είναι ότι ο Αιτητής ζητά την μερική συνεκδίκαση της αίτησης ως προς την ευθύνη αναφορικά με το τροχαίο ατύχημα και το ύψος των γενικών αποζημιώσεων του Ενάγοντα καθώς και την ευθύνη και υποχρεώσεις της Εναγομένης. Αυτό που δεν έχει εξηγήσει όμως είναι ποια η σχέση των πιο πάνω με τις απαιτήσεις των Εναγόντων στην αγωγή 2124/
  3. Μέσα από όλα τα πιο πάνω αυτό που μπορώ να διαπιστώσω είναι ότι η οποιαδήποτε έγκριση έστω και μερικώς για συνένωση των αγωγών αυτό που θα προκαλέσει είναι πλοκή στην όλη διαδικασία και δεν θα μπορέσουν να εξυπηρετηθούν με κανένα τρόπο τα συμφέροντα της δικαιοσύνης όπως ουσιαστικά επιτάσσει η Δ.14 θ.
  4. Μετά την πιο πάνω κατάληξη μου επί της ουσίας της αίτησης δεν θεωρώ αναγκαίο να εξετάσω τους λόγους ένστασης που αφορούν την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης εκ μέρους του Αιτητή. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα - Αιτητή στην 2125/14 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ.

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.