← Κύπρος

Γιώργος Φιλιππίδης κ.α. ν. ΟJSC Bank of Moscow κ.α., Αρ. Αγωγής: 3574/12, 24/4/2017

Γιώργος Φιλιππίδης κ.α. ν. ΟJSC Bank of Moscow κ.α., Αρ. Αγωγής: 3574/12, 24/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3574/12 Mεταξύ: 1. Γιώργος Φιλιππίδης, εκ Λευκωσίας 2. Oneworld Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγόντων Και 1. ΟJSC Bank of Moscow, από Ρωσία 2. Μikhail Kuzovlev, από Ρωσία Εναγομένων ------------------ Αίτηση διά κλήσεως από ΒΜ - Βank Public Joint Stock Company (πρώην ΟJSC Bank of Moscow) ημερ. 5/10/16 Εναγόμενη 1-Αιτήτρια Ημερομηνία: 24.4.2017 Εμφανίσεις: Για την Εναγομένη 1 - Αιτήτρια: κα Χριστοφή για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες- Καθ' ων η αίτηση: κ. Χρ. Κληρίδης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση η κ. Ζαβού) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση αιτείται: «Α. Την διαγραφή των παραγράφων 15(δ), 15(ε), 15(στ), 15(η), 15(θ)(i)-(iii), 18, 19, 20, 21, 27 (α), 27(β) και 27(γ) της Έκθεσης Απαίτησης που καταχωρήθηκε στο πλαίσιο της ως άνω αγωγής για το λόγο ότι είναι άσχετες με τα επίδικα θέματα και/ή μη αναγκαίες και/ή σκανδαλώδεις και/ή ενοχλητικές και/ή δημιουργούν προκατάληψη προς την Εναγόμενη 1 και/ή θα καθυστερήσουν και/ή περιπλέξουν την όλη εκδίκαση της αγωγής. Β. Την διαγραφή των λέξεων «για πολιτικούς λόγους» από την τελευταία πρόταση της παραγράφου 15(γ) για το λόγο ότι είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα και/ή μη αναγκαία και/ή σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική και/ή δημιουργεί προκατάληψη προς την Εναγόμενη 1 και/ή θα καθυστερήσει και/ή περιπλέξει την όλη εκδίκαση της αγωγής. Γ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία ήθελε θεωρήσει κατάλληλη να δώσει το Σεβαστό Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης πλέον ΦΠΑ.» Η αίτηση βασίζεται στη Δ. 19 θθ.4 και 26, Δ. 27 θ.3, Δ.39, Δ.48 θθ.1-4 και 7, Δ.64 θθ1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, στη διακριτική ευχέρεια, τις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της Άνδριας Αντωνίου η οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Είμαι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, δικηγόροι της Εναγόμενης 1 και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους της και για λογαριασμό της. Τα γεγονότα που περιέχονται στην παρούσα, προκύπτουν τόσο από προσωπική μου γνώση, όσο και από την μελέτη της δικογραφίας και των σχετικών εγγράφων της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και από πληροφορίες που έλαβα από τους δικηγόρους της Εναγόμενης 1 που χειρίζονται προσωπικά την υπόθεση, εκτός όπου ρητά αναφέρω άλλη πηγή γνώσης και εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, είναι αληθή. Το δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ανέλαβε την εκπροσώπηση της Εναγόμενης 1 στην παρούσα αγωγή στις αρχές Ιουνίου 2016. Στις 03/06/2016 ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη για οδηγίες η αίτηση των Εναγόντων για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρισης υπεράσπισης, δικηγόρος από το γραφείο μας εμφανίστηκε και ζήτησε όπως μας δοθεί χρόνος σαν οι νέοι δικηγόροι της Εναγομένης 1 για να μελετήσουμε την υπόθεση και να ετοιμάσουμε την Υπεράσπιση της. Ως εκ τούτου η προαναφερόμενη αίτηση ορίστηκε για Απόδειξη στις 6/10/2016 εκτός αν καταχωρηθεί Υπεράσπιση από τους Εναγόμενους μέχρι τότε. Κατά την προσεκτική μελέτη της Έκθεσης Απαίτησης με σκοπό την ετοιμασία της Υπεράσπισης της Εναγόμενης 1, διαπιστώθηκε πως σε αυτήν υπάρχουν αρκετές παράγραφοι στις οποίες προβάλλονται καταχρηστικά και αδικαιολόγητα ισχυρισμοί, θέσεις, απόψεις και αναφορές άσχετες με τα επίδικα θέματα, σκανδαλώδεις, ενοχλητικές και καταπιεστικές που αν παραμείνουν δικογραφημένες, θα οδηγήσουν σε περιπλοκή της υπόθεσης και σε σημαντικότατη καθυστέρηση της ακρόασης της Αγωγής. Υπάρχουν για παράδειγμα πολλές αβάσιμες και άσχετες με τα επίδικα θέματα, το αντικείμενο και την αιτία Αγωγής αναφορές ως προς την Εναγόμενη 1 ως υποτιθέμενο όργανο της Ρωσικής Κυβέρνησης, η οποία ελέγχει όλες τις Ρωσικές Αρχές που ανελέητα διώκουν τους Ενάγοντες. Αυτές οι αναφορές τείνουν και αποσκοπούν στο να δημιουργήσουν δυσμενή προκατάληψη ως προς την Εναγόμενη 1 αποστερώντας της έτσι το δικαίωμα της για δίκαιη και αμερόληπτη δίκη, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπουν την εισαγωγή πολύ μεγάλου όγκου άσχετης μαρτυρίας στο στάδιο της ακρόασης η οποία θα περιπλέξει και θα καθυστερήσει δραματικά την ολοκλήρωσή της. Όλοι οι ισχυρισμοί στις παραγράφους που αναφέρονται πιο πάνω είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα, ενοχλητικοί και σκανδαλώδεις, προωθούνται καταχρηστικά και εκ του περισσού και θέτουν την Εναγόμενη 1 σε δυσμενή θέση εφόσον αν παραμείνουν αυτές οι αναφορές στην Έκθεση Απαίτησης θα πρέπει ν Εναγόμενη 1 να τις απαντήσει και να ασχοληθεί με μη αναγκαία και άσχετα θέματα. Επίσης δημιουργούν προκατάληψη ως προς το άτομο της Εναγομένης 1 εφόσον την παρουσιάζουν ως εταιρεία χωρίς δική της βούληση η οποία ακολουθεί εντολές του «Καθεστώτος Πούτιν» και χρησιμοποιεί εξουσίες για να προβαίνει σε «παράνομες πράξεις» με σκοπό να απειλήσει και να τρομοκρατήσει τους Ενάγοντες - θέματα άσχετα με την όποια δυσφήμιση έγινε προς τους Ενάγοντες. Αυτή η προκατάληψη καταστρατηγεί το συνταγματικά καθιερωμένο δικαίωμα της για δίκαιη δίκη. Περαιτέρω αυτές οι αναφορές «ανοίγουν την πόρτα» στους Ενάγοντες να περιπλέξουν αφάνταστα τα επίδικα θέματα της αγωγής και να καθυστερήσουν την ολοκλήρωση της ακρόασης, δίνοντας τους απεριόριστη κυριολεκτικά δυνατότητα να προσκομίσουν μαρτυρία και έγγραφα εκατοντάδων σελίδων για διαφορές με τρίτα άτομα που δεν είναι μέρη της διαδικασίας, για υποτιθέμενες πολιτικές διώξεις εναντίον τρίτων ατόμων, για δήθεν αποπληρωμή δανείων που δεν είναι επίδικα κλπ, αντί να επικεντρωθούν στην ισχυριζόμενη δυσφήμιση και στην μαρτυρία που την αποδεικνύει, οδηγώντας έτσι στην προσκόμιση τεράστιου όγκου μαρτυρία και σε αχρείαστη ανάλωση δικαστικού χρόνου και χρήματος.» Οι Ενάγοντες - Καθ ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «1. Η Αίτηση υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Η αγωγή καταχωρήθηκε το 2012 και η Έκθεση Απαίτησης στις 30-09-2013. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε 3 χρόνια μετά και μια μέρα πριν καταχωρήσουν οι Εναγόμενοι την Υπεράσπιση τους. Το γεγονός ότι υπήρξε αλλαγή δικηγόρων των Εναγομένων περί τον Ιούνιο 2016 δε δικαιολογεί την καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για διαγραφή των παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης. 2. Η Αίτηση είναι καταχρηστική κακόπιστη και αποτελεί προϊόν υστεροβουλίας. 3. Με την εν λόγω αίτηση προκαλείται περαιτέρω καθυστέρηση και θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της αγωγής και το μη προσδιορισμό των δικαιωμάτων των Εναγόντων εντός εύλογου χρόνου. 4. Σε καμία περίπτωση δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων Α-Δ της αίτησης. 5. Η Αγωγή και/ή η Έκθεση Απαίτησης είναι καθόλα έγκυρα και δεν μπορεί να επιτραπεί η διαγραφή των παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης. Δε συντρέχουν εξάλλου εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν τη διαγραφή της αγωγής και/ή των παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης. 6. Η Δ. 27 Θ.3 είναι άσχετη με το θέμα. 7. Σε καμία περίπτωση το περιεχόμενο των παραγράφων που επιζητείται η διαγραφή δεν είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα και/ή μη αναγκαίες και/ή σκανδαλώδεις και/ή ενοχλητικές και/ή δεν δημιουργούν προκατάληψη προς την Εναγομένη 1 ούτε θα περιπλέξουν την όλη υπόθεση. Αντιθέτως το περιεχόμενο των εν λόγω παραγράφων είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα και πρέπει να τεθούν ενώπιον του δικαστηρίου για να έχει ολοκληρωμένη εικόνα επί των επίδικων θεμάτων και να μπορέσει να εξαχθεί το συμπέρασμα για το αν υπάρχει δυσφήμηση. 8. Η Ένορκη Δήλωση των Αιτητών δεν καταδεικνύει οιονδήποτε λόγο που να δικαιολογεί τη θέση ότι οι παράγραφοι πρέπει να διαγραφούν ή θα προκαλέσουν δυσχέρεια στα δικαιώματα των Εναγομένων. Αντ΄ αυτού θέλουν να μην παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ολοκληρωμένα η διαφορά και/ή να μην τεθούν όλα τα πραγματικά γεγονότα. 9. Η τυχόν έκδοση των διαταγμάτων θα προκαλέσει βλάβη στα συμφέροντα των Εναγόντων και θα ήταν αντίθετο και ανεπιεικές και άδικο προς το συμφέρον απονομής της δικαιοσύνης. 10. Οποιαδήποτε απόφαση διαγραφής παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης θα παραβιάσει την αρχή της Δίκαιας Δίκης όπως καθορίζεται και διασφαλίζεται από το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Άρθρο 30 του Συντάγματος ως και την αρχή της ίσης μεταχείρισης Άρθρο 28 του Συντάγματος και Άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.» Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.6 θ.1, Δ.16 Θ.9, Δ.19 θ.θ. 5 και 26, Δ.27 θ.θ.3 και 4, Δ. 39, Δ.48, θ.θ. 1-9, Δ. 64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Αγγλική και Κυπριακή Νομολογία, το κοινοδίκαιο, τις αρχές του δικαίου της επιείκειας (Equity) καθώς και στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες, στη γενική πρακτική και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η ένσταση των Εναγόντων υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Φιλιππίδη, Ενάγοντα 1, στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα πιο κάτω: «(.) Είμαι ο Ενάγοντας αρ. 1 σε σχέση με την παρούσα αγωγή. Ήμουν ο Πρόεδρος της OneWorld Ltd εταιρείας Ενάγουσας αρ. 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο 2006-2013. Τόσο εγώ όσο και η Ενάγουσα αρ. 2 είμαστε γνωστοί ανά το Παγκύπριο αλλά και στο εξωτερικό ιδιαιτέρως στην Ρωσία. Έχω επίσης απευθείας γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Σε όσα νομικά σημεία αναφέρομαι έχω λάβει τη συμβουλή των δικηγόρων μου. Είμαι εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση εκ μέρους της Ενάγουσας αρ. 1. Όπως φαίνεται ξεκάθαρα από την Έκθεση Απαίτησης η παρούσα αγωγή αφορά δυσφημιστικούς ισχυρισμούς / λίβελλο που έγινε σε δημόσια συζήτηση σε συνέδριο συνάντησης στη Λεμεσό και κακόβουλη ψευδολογία στην οποία προέβηκαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 και φωτογραφίζουν εμένα και την Ενάγουσα 2. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρθηκαν κακοβούλως στο συνέδριο, οι Εναγόμενοι αναφέρθηκαν στην παρουσία ακροατηρίου διακεκριμένων προσωπικοτήτων για δόλια σχέδια και κατάχρηση σχέσης καταπιστευματοδόχων προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι η Εναγομένη 1 τράπεζα έδωσε δάνεια πέραν των 2 δις σε 52 εταιρείες που εξυπηρετούντο στην Κύπρο χωρίς να μας κατονομάζει αλλά να μας δαχτυλοδείχνει και ουσιαστικά κατηγόρησε εμένα και την Εναγομένη 2 ότι συμμετείχαμε σε δόλια σχέδια «Fraudulent schemes» που στήθηκαν από αλλοδαπούς ιδιώτες που καταχρώνται την εμπιστοσύνη, τη φήμη και την αξιοπιστία της Κύπρου. Τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 15(δ), (ε), και (στ) αποτελούν λεπτομέρειες των υπονοουμένων και «φωτογράφιση» των Εναγομένων. Συγκεκριμένα στις εν λόγω παραγράφους παρατίθεται το ιστορικό που ακολούθησε της σύναψης των δανείων στα οποία έκανε αναφορά ο Εναγόμενος 2 στο συνέδριο ώστε να καταδειχθεί η σύνδεση τους με τον Εναγόμενο 2 και οι λόγοι που στην ουσία ώθησαν τον Εναγόμενο 2 να προβεί δημοσίως στη δυσφήμηση. Υπάρχει δηλαδή σαφής σύνδεση με τη δυσφήμηση. Το ότι γίνεται αναφορά σε πολιτικούς λόγους είναι αναπόφευκτο αφού η Εναγομένη 1 είναι πραγματικό γεγονός ότι ελέγχεται από το Ρωσικό κράτος και κυβέρνηση. Είναι επίσης πραγματικό γεγονός ότι πριν να εγκατασταθεί ο Εναγόμενος 2 στη διεύθυνση της Εναγομένης 1 υπήρχαν άλλοι αξιωματούχοι οι οποίοι εκ των υστέρων εκδιώχθηκαν. Ο Εναγόμενος 2 στο συνέδριο αναφέρθηκε εν πάση περιπτώσει σε δάνεια που χορηγήθηκαν 52 στον αριθμό τα οποία αυτά χορηγήθηκαν σε εταιρείες που χειρίζεται η Ενάγουσα 2 και αφορά δάνεια που δόθηκαν πριν να εγκατασταθεί ο ίδιος στη διεύθυνση της Εναγομένης 2. Συνεπώς το ιστορικό που προηγήθηκε είναι πολύ σημαντικό να τεθεί αφού πρέπει το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη και σαφή εικόνα. Σε καμιά περίπτωση δεν παρουσιάζεται η εναγόμενη 1 ως τράπεζα χωρίς δική της βούληση και ούτε το επίδικο θέμα είναι η εκδίωξη των πρώην αξιωματούχων αλλά ούτε αποτελούν πραγματικά γεγονότα που συνδέουν τους εναγόμενους με την δυσφήμηση. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 15(η) και 15θ7(
  2. i)- (iii). Όσον αφορά τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 17, 18, 19, 20 και 21 της Έκθεσης Απαίτησης σαφώς και είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα αφού τείνουν και πάλι να καταδείξουν τη σύνδεση μας με τη δυσφήμηση και τα όσα λέχθηκαν στο συνέδριο. Μετά τη δυσφήμηση οι Εναγόμενοι καταχώρησαν διάφορες αγωγές μεταξύ άλλων και αγωγή για έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal και έγινε και μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων. Μετά από αυτά τα γεγονότα και συγκεκριμένα μετά τις μεταβιβάσεις των περιουσιακών στοιχείων οι εναγόμενοι αντέδρασαν με δημοσιεύματα και συνδέθηκε η επίδικη δυσφήμηση με τους Ενάγοντες. Συνεπώς ακόμη και τα μεταγενέστερα γεγονότα είναι σημαντικά να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όχι μόνο για να έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα αλλά και για να μπορέσει να αξιολογήσει σωστά τη συμπεριφορά των Εναγομένων και να αποφασίσει για τη δυσφήμηση. Tα όσα αναφέρονται στη παράγραφο 27(α)-(γ) αποτελούν λεπτομέρειες κακοβουλίας των εναγομένων. Υπάρχει σύνδεση τους με τα επίδικα γεγονότα αφού συνδέονται άμεσα με την δυσφήμηση. Γνώριζαν από το 2011 οι εναγόμενοι την πρόθεση των εναγόντων να συνεργαστούν για να μεταβιβαστούν όλα τα αποκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία για εξόφληση των 52 δανείων στα οποία έκανε αναφορά ο εναγόμενος στο συνέδριο, γνώριζαν ότι εγώ επικαλέστηκα την Μόσχα γι' αυτό το σκοπό γνώριζαν όλο το ιστορικό αλλά κακόβουλα προτίμησαν να προβούν στη δυσφημιστική ψευδολογία εναντίον μας.» Οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.19 θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία αναφέρει τα εξής (σε ελεύθερη μετάφραση): «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει όπως διαγραφεί ή τροποποιηθεί οποιοδήποτε θέμα σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο δυνατό να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή το οποίο τείνει να επηρεάσει δυσμενώς ή να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής.» Η εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει ισχυρισμούς είναι αναμφίβολα δραστική και θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Ταυτόχρονα όμως βοηθά στην αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων. Κύριος σκοπός της Δ.19 θ.26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων (βλ. Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ.α.

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1852). Κατά την εξέταση της αίτησης για διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 θ.26 δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του, αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, θ.3. Κρίνονται ως σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα τα θέματα που θεωρούνται ανήθικα και προσβλητικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς. Αν όμως είναι σχετικά δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο γιατί είναι αχρείαστος εκτός και εάν είναι εμφανώς άσχετος (The Annual Practice, 1953, σελ. 366, 367, Rossage v. Rossage and Others
(1960)1 All E.R. 600, Butters Gas & Oil Co. V. Hammer
(1975)2 W.L.R. 425, 439). Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά, Π.Ε. 191/2015, ημερομηνίας 23.3.2016 στην οποία τονίστηκε επίσης ότι ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο που είναι το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίνεται για τη διαγραφή. Γενικός κανόνας της δικογραφίας είναι ότι δεν πρέπει να προκαλείται αμηχανία στον αντίδικο. (βλ. Davy v. Garret,
(1878)7 Ch. D. 486) και γι' αυτό το κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει εκείνα τα γεγονότα που δίνουν στον αντίδικο την αναγκαία πληροφόρηση για το τι θα αντιμετωπίσει κατά την δίκη. Στην υπόθεση Christie v. Christie
(1873)L.R. 8 Ch. 499, 503 αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο ένα θέμα θεωρείται σκανδαλώδες κρίνεται από το αν είναι θέμα για το οποίο θα γινόταν αποδεκτή μαρτυρία για να καταδειχθεί η αλήθεια των ισχυρισμών που είναι σκανδαλώδεις σε σχέση με την αιτούμενη θεραπεία. Το ότι ένα θέμα αποκαλύπτει ένα σκανδαλώδες γεγονός δεν θεωρείται σκανδαλώδες αν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Στην υπόθεση Mayor of London v. Horner
(1914), 111 L.T. 512, C.A. αναφέρθηκε ότι ισχυρισμοί θεωρούνται «ενοχλητικοί» αν είναι τόσο άσχετοι ώστε αν παραμείνουν θα προκαλέσουν σύγχυση, αχρείαστα έξοδα και θα επηρεάσουν την δίκη εφόσον θέτουν τους διαδίκους σε μια διαφορά εκτός των επίδικων θεμάτων. Η αίτηση στηρίζεται επίσης και στη Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την οποία οι καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι είναι άσχετη με το θέμα. Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν τη διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3, η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. Drummond - Jackson v. British Medical Association and others
(1970)1 All E.R. 1094, In Re Pelmako Development Ltd v. In Re The Companies Law, Cap 113
(1991)1 A.A.Δ. 246, Cyprus Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1852, 1860 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλ. Annual Practice 1953, σελ. 575 και Moore v. Lawson, 31 T.L.R. 418, C.A.). Με την παρούσα αίτηση δεν ζητείται η διαγραφή ολόκληρης της έκθεσης απαίτησης ως ανυπόστατης αλλά συγκρινόμενων παραγράφων ως άσχετων και/ή μη αναγκαίων και/ή σκανδαλωδών και/ή ενοχλητικών και έτσι εφαρμογή έχει η Δ.19 θ.26 και όχι η Δ.27 θ.3. Οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν, ανάμεσα στους λόγους ένστασης, και το λόγο ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και θα εξετάσω πρώτα το λόγο αυτό της ένστασης, αφού το βάσιμο του είναι πιθανό να είναι καταλυτικό για την πορεία της αίτησης. Στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Libanon (SAL)
(1993)1(Γ) Α.Α.Δ. 1338 αναφέρθηκε ότι η σχετική αίτηση πρέπει να υποβάλλεται «ταχέως (promptly) και κατά κανόνα προτού κλείσουν τα δικόγραφα.» Με βάση την πιο πάνω αναφορά είναι σαφές κατά την κρίση μου ότι η καθυστέρηση συνδέεται με την λήψη ή όχι άλλων διαβημάτων και όχι με την χρονική καθυστέρηση. Η παρούσα αίτηση υποβλήθηκε πριν την καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης και κατά συνέπεια έστω και αν υπάρχει μεγάλη χρονική απόσταση από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης και την υποβολή της αίτησης δεν έχουν κλείσει τα δικόγραφα αφού δεν ορίστηκε η αγωγή. Ως εκ τούτου ο λόγος αυτός της ένστασης δεν είναι βάσιμος. Είναι ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση ότι το περιεχόμενο των παραγράφων που οι αιτητές ζητούν την διαγραφή είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα και πρέπει να τεθούν ενώπιον του δικαστηρίου ώστε να έχει το Δικαστήριο ολοκληρωμένη εικόνα των επίδικων θεμάτων για να μπορέσει να εξάξει το συμπέρασμα για το αν υπάρχει ή όχι δυσφήμηση. Βάση της αγωγής είναι οι δυσφημιστικοί ισχυρισμοί που έγιναν συμφώνως με τους ενάγοντες σε συνέδριο στη Λεμεσό και η κακόβουλη ψευδολογία στην οποία προέβηκαν οι εναγόμενοι 1 και 2 φωτογραφίζοντας τους ενάγοντες 1 και 2. Τα όσα αναφέρονται στη παράγραφο 15
(6)(ε) και (στ) αποτελούν σύμφωνα με τους ενάγοντες λεπτομέρειες των υπονοουμένων και παρατίθεται το ιστορικό που ακολούθησε της σύναψης των δανείων στα οποία έκανε αναφορά ο εναγόμενος 2 στο συνέδριο και υπάρχει σαφής σύνδεση όπως ισχυρίζεται με την δυσφήμηση. Σε καμιά περίπτωση όπως ισχυρίζονται δεν παρουσιάζεται η εναγόμενη 1 ως τράπεζα χωρίς δική της βούληση και ούτε το επίδικο θέμα είναι η εκδίωξη των πρώτων αξιωματούχων αλλά αυτά αποτελούν πραγματικά γεγονότα που συνδέουν τους εναγομένους με δυσφήμηση. Το ίδιο όπως ισχυρίζονται οι ενάγοντες ισχύει και για όσα αναφέρονται στις παραγράφους 15(η)(θ)(ι) - (iii). Οι αιτήσεις εκκαθάρισης στις οποίες γίνεται αναφορά συνδέονται με τα 52 δάνεια στα οποία έκανε αναφορά ο εναγόμενος 2 και αφορούσε εταιρείες που χειρίζεται η ενάγουσα 2. Το ότι οι αναφορές του εναγομένου 2 αφορούσαν τον ενάγοντα 1 και την ενάγουσα 2 προκύπτει και από τα όσα αναφέρονται στη παράγραφο 15(θ)(i) - (iii). Σε σχέση με το περιεχόμενο των παραγράφων 17, 18, 19, 20 και 21 της έκθεσης απαίτησης είναι η θέση των εναγόντων ότι είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα αφού τείνουν και πάλι να καταδείξουν την σύνδεση των εναγόντων με την δυσφήμηση και τα όσα λέχθηκαν στο συνέδριο. Μετά την δυσφήμηση οι εναγόμενοι καταχώρησαν διάφορες αγωγές μεταξύ άλλων και για έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal και έγινε και μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων. Μετά από αυτά τα γεγονότα οι εναγόμενοι αντέδρασαν με δημοσιεύματα και συνδέθηκε η επίδικη δυσφήμηση με τους ενάγοντες. Είναι επίσης ο ισχυρισμός της ενάγουσας 1 ότι τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 27(α-γ) της έκθεσης απαίτησης αποτελούν λεπτομέρειες κακοβουλίας των εναγομένων. Όλοι οι ισχυρισμοί συνδέονται με τα επίδικα θέματα αφού αφορούν γεγονότα και το ιστορικό που συνδέεται άμεσα με την δυσφήμηση. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι αν παραμείνουν οι δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων θα οδηγήσουν σε περιπλοκή της υπόθεσης και σε σημαντικότατη καθυστέρηση της ακρόασης της αγωγής. Οι αναφορές τείνουν και αποσκοπούν στο να δημιουργήσουν δυσμενή προκατάληψη ως προς την εναγόμενη 1 αποστερώντας της έτσι το δικαίωμα της για δίκαιη και αμερόληπτη δίκη. Οι πιο πολλοί ισχυρισμοί είναι όπως αναφέρουν οι αιτητές άσχετοι με τα επίδικα θέματα, ενοχλητικοί και σκανδαλώδεις και εφόσον προωθούνται καταχρηστικά και εκ του περισσού θέτουν την εναγόμενη 1 σε δυσμενή θέση. Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή το περιεχόμενο των επίδικων παραγράφων και με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω κρίνω ότι οι καθ' ων η αίτηση εξηγούν γιατί θεωρούν αναγκαίες τις επίδικες παραγράφους και γιατί σε περίπτωση διαγραφής τους θα βρεθούν σε δυσμενή θέση αφού τα όσα αναφέρονται σ' αυτές καταδεικνύουν σύμφωνα με τους καθ' ων η αίτηση με σαφήνεια ότι η δυσφήμηση αφορούσε τους ενάγοντες και ότι οι εναγόμενοι ενήργησαν κακόβουλα. Οι ενάγοντες θεωρούν τους ισχυρισμούς αυτούς ιδιαίτερα σημαντικούς για την υπόθεση τους και αν διαγραφούν δεν θα μπορέσουν να παρουσιάσουν ολοκληρωμένη την απαίτηση τους. Αντίθετα δεν θα συμφωνήσω με τους αιτητές ότι οι επίδικοι ισχυρισμοί δημιουργούν δυσμενή προκατάληψη στους αιτητές και τους αποστερούν το δικαίωμα για δίκαιη και αμερόληπτη δίκη. Οι αιτητές έχουν τη δυνατότητα και το δικαίωμα να παρουσιάσουν τις δικές τους θέσεις και να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους, τους οποίους το Δικαστήριο θα εξετάσει όπως θα εξετάσει και τους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση. Έστω και αν οι επίδικοι ισχυρισμοί είναι εκ του περισσού όπως αναφέρουν δεν μπορεί να αγνοηθεί η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι αυτοί είναι αναγκαίοι για την υπόθεση τους. Η αναφορά των αιτητών ότι τίθενται σε δυσμενή θέση με τις αναφορές στις επίδικες παραγράφους θεωρώ ότι είναι αόριστη και δεν έχουν καταδείξει οι αιτητές πραγματική ζημιά που θα υποστούν εάν οι επίδικες παράγραφοι παραμείνουν εκτός από την ανάγκη να απαντήσουν σ' αυτές. Δεν θα συμφωνήσω επίσης ότι ακόμη και αν στις επίδικες παραγράφους συμπεριλαμβάνονται μη αναγκαία θέματα αυτά δημιουργούν προκατάληψη ως προς την εναγόμενη 1 σε βαθμό που αυτή η προκατάληψη να καταστρατηγεί το δικαίωμα της για δίκαιη δίκη. Όπως αναφέρω πιο πάνω το Δικαστήριο θα εξετάσει κάθε ισχυρισμό και κάθε αναφορά για να καταλήξει στα ευρήματα του από όποια πλευρά και να προέρχεται και δεν μπορούν οι αιτητές να ισχυρίζονται εκ προοιμίου καταστρατήγηση του δικαιώματος τους για δίκαιη δίκη. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΚ, ΑΛ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: αίτηση για διαγραφή μέρους της έκθεσης απαίτησης

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.