Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. TIP TOP LTD, Αρ. Αγωγής: 440/16, 3/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 440/16 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων Και TIP TOP LTD, (A/E 099612), Δοσιθέου Οικονόμου 4, 4001 Λεμεσός Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 09.11.2016 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 03.04.2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές-Εναγόμενους: κα. Λ. Χ''Ξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση κα Αριστείδου) Για Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόμενους: κ. Μαστορούδης για Χρυσαφίνη και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση κα Οικονόμου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε στις 17/2/2016 με κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο και αφορά την αξίωση της Ενάγουσας εναντίον της εναγομένης για ποσό εκ €7.718,37σ πλέον τόκους προς 12,50% από 18/1/2016 επί του ιδίου ποσού μέχρι εξόφλησης, με κεφαλαιοποίηση των τόκων 2 φορές ετησίως, πλέον έξοδα. Το πιο πάνω ποσό αξιώνεται από την Ενάγουσα ως ισχυριζόμενο υπόλοιπο λογαριασμού από παραχώρηση πιστωτικής κάρτας η οποία κατ' ισχυρισμό της Ενάγουσας χορηγήθηκε στην εναγόμενη κατά ή περί την 10/10/2012 και για την οποία κάρτα λειτούργησε σχετικός λογαριασμός με αριθμό 037609003856 νυν αριθμός 357021538308. Η Εναγόμενη στις 05/09/2016 καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση δια της οποίας παραδέχεται μόνο την παραχώρηση της εν λόγω πιστωτικής κάρτας ενώ θέτει διάφορους ισχυρισμούς που άπτονται καταρχήν της θέσης της περί απόκρυψης γεγονότων σε σχέση με την επίδικη συμφωνία και κωλύματος των εναγόντων λόγω συμπεριφοράς να ισχυρίζονται και αξιώνουν το ποσό της απαίτησης τους. Επιπλέον αναφορά και ισχυρισμοί τίθενται για ακυρότητα και καταχρηστικότητα των όρων χορήγησης της πιστωτικής κάρτας, δίδοντας λεπτομέρειες αυτών. Περαιτέρω με τα πιο πάνω και σε άλλο σημείο της υπεράσπισης οι εναγόμενοι εγείρουν ισχυρισμό περί εκδικητικής καταχώρησης της αγωγής και παράνομου τερματισμού της επίδικης σύμβασης καθότι η εναγόμενη και μια άλλη συνδεδεμένη με αυτούς εταιρεία, η Theosevis Trading Ltd, καταχώρησαν την αγωγή με αρ.1363/15 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον της Ενάγουσας για δάνεια που είχαν συνάψει με αυτήν. Ενόψει των θέσεων και ισχυρισμών της έκθεσης υπεράσπισης οι εναγόμενοι ανταπαιτούν τα κάτωθι: - Διάταγμα κηρύσσον άκυρη την παρούσα διαδικασία ως πρώιμη και/ή καταχρηστική και/ή απορριπτέα. - Ακύρωση της επίδικης συμφωνίας λόγω πράξεων και/ή παραλείψεων των Εναγόντων. - Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω της συμπεριφοράς των εναγόντων. - Διαζευκτικά δήλωση ότι η συμφωνία έχει ματαιωθεί λόγω απρόβλεπτων γεγονότων(Frustration). - Σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι οφείλεται οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας απόφαση και/ή διάταγμα για περιοδικές πληρωμές προς εξόφληση οιουδήποτε υπολοίπου σύμφωνα με τις οικονομικές δυνατότητες της εναγομένης. - Διάταγμα και απόφαση όπως οι ενάγοντες αποσύρουν τα στοιχεία της εναγομένης από το σύστημα Άρτεμις. - Αποζημιώσεις για ζημιές και απώλειες που απορρέουν από την παράνομη ενέργεια των εναγόντων να καταχωρήσουν τα στοιχεία των εναγομένων στο σύστημα Άρτεμις. - Οιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια και εύλογη. - Τα έξοδα, πλέον ΦΠΑ. Η Ενάγουσα στις 19/9/2016 καταχώρησε απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της εναγομένης. Με το δικόγραφο της η Ενάγουσα αρνείται όλους του ισχυρισμούς της υπεράσπισης και τις αξιώσεις της ανταπαίτησης και επαναλαμβάνουν τις θέσεις τους σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης τους. Επιπλέον ζητούν απόρριψη της ανταπαίτησης με έξοδα εναντίον της εναγόμενης. Μετά την συμπλήρωση της δικογραφίας και την καταχώρηση της κλήσης για οδηγίες τόσο για την απαίτηση όσο και για την ανταπαίτηση οι εναγόμενοι καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση δια της οποίας αξιώνουν: 1. Όπως εκδικαστεί προδικαστικά και/ή αποφασισθεί υπό του Δικαστηρίου πρώτα και/ή προς της ακρόασης ολόκληρου της αγωγής το νομικό σημείο που αφορά κατά πόσον η καταχώρηση της παρούσας αγωγής αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας από πλευράς της Ενάγουσας και/ή προσκρούει σε κώλυμα λόγω δεδικασμένου δεδομένης της ύπαρξης της αγωγής υπ' αριθμό 1363/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. 2. Τα έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Η αίτηση εδράζεται επί των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 27 θεσμοί 1 & 2 & 3 και Διαταγή 48, θεσμοί 2-4 & 9 επί της πρακτικής και των Γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου ενώ στηρίζεται από άποψη γεγονότων σε ένορκη δήλωση της Βασιλικής Γιατρού, από τη Λεμεσό ημερομηνίας 9.11.2016. Η ενόρκως δηλούσα είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους και είναι εξουσιοδοτημένη από τους εναγόμενους να προβεί στην ένορκη δήλωση την οποία δίδει η ίδια λόγω της αυστηρά νομικής φύσης του ζητήματος. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα το θέμα που εγείρεται αφορά καθαρώς αμιγώς νομικό σημείο το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ των Αιτητών επιλύει ολόκληρη την αγωγή. Συγκεκριμένα οι Αιητές επιθυμούν να εκδικαστεί προδικαστικά κατά πόσον η καταχώρηση της παρούσας αγωγής αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας από πλευράς της Ενάγουσας και/ή προσκρούει σε κώλυμα λόγω δεδικασμένου δεδομένης της ύπαρξης της αγωγής υπ' αριθμό 1363/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Επισυνάπτει ως τεκμήρια 1 και 2 το κλητήριο της αγωγής 1363/2015 και την επίδοση αυτού και ως τεκμήριο 3 την έκθεση απαίτησης. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα από τα έγγραφα αυτά που επισυνάπτεται ως τεκμήρια φαίνεται ξεκάθαρα ότι η αγωγή 1363/2015 αφορά το λογαριασμό 037609003856, ο οποίος είναι ο επίδικος λογαριασμός και στην παρούσα αγωγή. Επομένως και σύμφωνα με την ίδια υπάρχουν δύο εκκρεμούσες αγωγές που αφορούν τον ίδιο λογαριασμό ενώ η παρούσα είναι μεταγενέστερη της 1363/2015. Τα γεγονότα τα οποία θα χρειαστεί να εξετάσει το Δικαστήριο είναι ξεκάθαρα και δεν αμφισβητούνται. Επομένως υπάρχει το παραδεκτό πραγματικό υπόβαθρο που προϋποθέτει η εξέταση νομικών σημείων προδικαστικά. Τα όσα η Ενάγουσα εγείρει με την παρούσα αγωγή θα έπρεπε να είχαν εγερθεί στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 1363/2015 υπό μορφή ανταπαίτησης. Η Ενάγουσα καταχρηστικά και με σκοπό την δημιουργία επιπρόσθετων εξόδων και ταλαιπωρίας για τους Εναγόμενους καταχώρησε ξεχωριστή αγωγή και η παρούσα αγωγή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και πολλαπλότητα διαδικασίας και για αυτόν τον λόγο είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι πρέπει να απορριφθεί. Επίσης, ως έχει νομολογηθεί δημιουργείται κώλυμα λόγω δεδικασμένου, αφού τα θέματα που εγείρονται στην παρούσα αγωγή θα μπορούσαν να εγερθούν στην αγωγή 1363/2015. Ως εκ τούτου η εκδίκαση της εν λόγω προδικαστικής ένστασης σε αυτό το στάδιο, προτού ξεκινήσει η διαδικασία της ακρόασης, επιβάλλεται και η τύχη της προδικαστικής ένστασης μπορεί να αποτελέσει μοιραία για την τύχη ολόκληρης της αγωγής, γι' αυτό ζητούν όπως αυτό κριθεί προδικαστικά. Η πλευρά της Ενάγουσας καταχώρησε την ειδοποίηση της περί της πρόθεση της να ενστεί στην υπό κρίση αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς (Civil Procedure Rules) Δ.27, Θ.1-4, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθώς και επί της πρακτικής του Δικαστηρίου, του περιεχομένου του φακέλου του Δικαστηρίου ως και επί των Συμφυών Εξουσιών και διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Με βάση την ειδοποίηση περί της πρόθεσης ένστασης παρατίθενται οι κάτωθι λόγοι ένστασης: (α) Η παρούσα Αίτηση είναι πρόωρη στην υπό κρίση διαδικασία, καθότι δεν υπάρχει συναίνεση ως προς τα γεγονότα και είναι δέον όπως απορριφθεί αφού δεν υπάρχουν παραδεκτά γεγονότα, απαραίτητα κάτω από τη Δ.27. (β) Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη και αβάσιμη και δεν στηρίζεται σε συγκεκριμένη νομοθετική διάταξη και/ή σε οποιοδήποτε Διαδικαστικό Κανονισμό. (γ) Η παρούσα Αίτηση είναι αβάσιμη και παράτυπη καθότι σε κανένα σημείο και/ή σε καμία παράγραφο της Υπεράσπισης των εναγομένων προβάλλεται οιανδήποτε προδικαστική ένσταση στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. (δ) Οι εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους δεν προβάλλουν ισχυρισμούς περί κατάχρηση της διαδικασίας και ύπαρξη κωλύματος δεδικασμένου. (ε) Η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court), είναι καταπιεστική, ενοχλητική, έγινε για αλλότριους σκοπούς και ειδικότερα για να καθυστερήσει την εκδίκαση της παρούσας Αγωγής. (στ) Το αιτούμενο Διάταγμα για προδικασία της προδικαστικής Ένστασης της Υπεράσπισης των Εναγομένων έχει ως μόνο σκοπό την καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό και/ή επιβράδυνση της όλης διαδικασίας. (ζ) Η παρούσα αίτηση είναι δέον όπως απορριφθεί καθότι δεν συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις διά την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή παραχώρησης του επίδικου αιτητικού. (η) Τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή υπόθεσης. (θ) Η παρούσα αίτηση είναι απορριπτέα καθότι δεν υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να χρήζουν διευκρίνισης και/ή να είναι τέτοιας φύσης που να είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδικαστούν προδικαστικά. (ι) Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Εναγόμενοι στις παραγράφους 4 μέχρι και 8 της Ένορκης Δήλωσης τους ημερ. 9.11.2016, δεν αποτελούν λόγοι και/ή επαρκείς και/ή ικανοποιητικοί λόγοι για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Εν πάση περιπτώσει, τα όσα εκτίθενται στις εν λόγω παραγράφους δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να υλοποιηθούν και/ή οι Ενάγοντες δεν θα μπορούσαν να προωθήσουν τις αξιώσεις τους εναντίον των Εναγομένων στα πλαίσια της αγωγής 1363/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. (κ) Δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων στις αγωγές 1363/2015 και 440/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. (λ) Τα όσα αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση ημερ. 9.11.2016 που συνοδεύει την αίτηση δεν προσφέρουν επαρκή και/ή οποιαδήποτε μαρτυρία που να στηρίζουν τις αιτούμενες θεραπείες. (μ) Χωρίς να ακουστεί μαρτυρία επί των ισχυρισμών των θεμάτων που εγείρονται στην προδικαστική ένσταση, το Σεβαστό Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποφασίσει σε αυτό το στάδιο - ήτοι προδικαστικά - επί των ζητημάτων που εγείρονται σε αυτή. Κατά συνέπεια τα θέματα αυτά θα πρέπει να αποφασιστούν στα πλαίσια κανονικής εκδίκασης της αγωγής. Πέραν των λόγων ένστασης, αυτή στηρίζεται και επί γεγονότων τα οποία αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της κας Ειρήνης Οικονόμου, από τη Λεμεσό ημερ. 24/2/2017, δικηγόρου στο Δικηγορικό γραφείο Ντίνος Μαστορούδης & Σία ΔΕΠΕ συνεργάτες των συνηγόρων της ενάγουσας. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τους ενάγοντες να προβεί στην ένορκη δήλωση ενώ έχει λάβει πληροφορίες από την δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Καταρχήν εγείρει προδικαστικές ενστάσεις ως ακολούθως: - Η αίτηση είναι παράτυπη και αβάσιμη καθότι σε κανένα σημείο και/ή παράγραφο της υπεράσπισης προβάλλεται οιαδήποτε προδικαστική ένσταση. - Στην υπεράσπιση δεν προβάλλονται ισχυρισμοί περί κατάχρησης της διαδικασίας και ύπαρξης κωλύματος λόγω της αγωγής 1363/15. Σε κάθε περίπτωση με την πιο πάνω αγωγή η εναγόμενη αξιώνει μεταξύ άλλων την ακύρωση των συμφωνιών για όλες τις διευκολύνσεις που παρείχαν οι ενάγοντες στην παρούσα και αποζημιώσεις ενώ οι ενάγοντες στην παρούσα αξιώνουν οφειλόμενο ποσό δυνάμει συμφωνίας παραχώρησης πιστωτικής κάρτας. Ουδεμία σχέση έχουν τα επίδικα θέματα της αγωγής 1363/15 με την παρούσα αγωγή. Άνευ βλάβης των προδικαστικών ενστάσεων η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι αρνείται τις παραγράφους 3 μέχρι και 7 της ένορκης δήλωσης της κας Βασιλικής Γιατρού ημερ. 9.11.2016 και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη στην υπό κρίση διαδικασία, καθότι δεν υπάρχει συναίνεση ως προς τα γεγονότα και είναι δέον όπως απορριφθεί αφού δεν υπάρχουν παραδεκτά γεγονότα, απαραίτητα κάτω από την Δ.27. Περαιτέρω, η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και αβάσιμη καθότι σε κανένα σημείο της Υπεράσπισης των εναγομένων δεν προβάλλεται ισχυρισμός περί κατάχρησης της διαδικασίας και ύπαρξη κωλύματος δεδικασμένου λόγω της καταχώρησης της αγωγής υπ' αριθμό 1363/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Άλλωστε μετά Τεκμήρια 1-3 που έχουν επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση ημερ. 9.11.2016 μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι τα επίδικα θέματα της αγωγής υπ' αριθμό 1363/2015 δεν ταυτίζονται με τα θέματα της παρούσας αγωγής και ούτε είναι ξεκάθαρα, ως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι, για τον λόγο ότι στην αγωγή 1363/2015 οι εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή και οι Theosevis Trading Ltd αξιώνουν μεταξύ άλλων την ακύρωση των συμφωνιών για όλες τις διευκολύνσεις που τους παρείχαν οι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή και αποζημιώσεις, ενώ στην παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν το οφειλόμενο ποσό δυνάμει συμφωνίας για παραχώρηση πιστωτικής κάρτας. Αυτό φαίνεται και από μιαν απλή ανάγνωση των τίτλων και αξιώσεων των δύο αγωγών. Επιπλέον, δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων στις αγωγές 1363/2015 και 440/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού καθότι στην αγωγή 1363/2015 οι ενάγοντες είναι οι εναγόμενοι στην παρούσα μαζί με τους Theosevis Trading Ltd εναντίον των εναγόντων. Το γεγονός της μη ταύτισης των διαδίκων καθιστά αντικειμενικά αλλά και νομικά αδύνατη την προδικαστική απόρριψη της οποιασδήποτε αγωγής. Για αυτό άλλωστε οι ενάγοντες δεν μπορούσαν να καταχωρήσουν ανταπαίτηση στα πλαίσια της αγωγής 1363/2015 ως λανθασμένα ισχυρίζονται οι εναγόμενοι και προτίμησαν να καταχωρήσουν νέα αγωγή εναντίον των εναγομένων. Σε σχέση δε με τους ισχυρισμούς της εναγομένης ότι η παρούσα αγωγή είναι μεταγενέστερη της αγωγής 1363/2015, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι το Κλητήριο ένταλμα στην αγωγή 1363/2015 ήταν Γενικώς Οπισθογραφημένο και καταχωρήθηκε στις 8.4.2015, η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 13.10.2016, ενώ η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 17.2.2016. Άρα, η Έκθεση Απαίτησης στην αγωγή 1363/2015 καταχωρήθηκε μεταγενέστερα από την παρούσα αγωγή. Επομένως, σε καμία περίπτωση αποτελεί δεδικασμένο η ύπαρξη της αγωγής 1363/2015 εφόσον η έκθεση απαίτησης της δεν είχε καταχωρηθεί πριν την καταχώρηση της παρούσας. Μάλιστα η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε σχεδόν 8 μήνες νωρίτερα της καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης στην αγωγή 1363/2015. Επομένως εάν κάποια αγωγή είναι καταχρηστική, αυτή είναι η 1363/2015. Σε κάθε περίπτωση όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα όπως φαίνεται από την παράγραφο 6 του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος της παρούσας αγωγής που ευρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου, ο τερματισμός των επίδικων λογαριασμών έγινε από τους ενάγοντες στις 29.7.2015. Οι Καθ' ων η Αίτηση λέγουν ότι η αγωγή 1363/2015 καταχωρήθηκε από τους εκεί Ενάγοντες εκδικητικά και/ή καταχρηστικά εναντίον των νυν Εναγόντων διότι οι νυν Ενάγοντες πριν από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αγωγής, με επιστολές τους (
- i)ημερομηνίας 11.11.2014, είχαν ενημερώσει τους Ενάγοντες ότι, μεταξύ άλλων, ο επίδικος λογαριασμός παρουσίαζε καθυστερήσεις και (
- ii)ημερομηνίας 29.7.2015 προς τους εναγόμενους τερμάτισαν τη λειτουργία του επίδικου λογαριασμού και τους ειδοποίησαν ότι το υπόλοιπο κατέστη απαιτητό και πληρωτέο. Επιπρόσθετα ισχυρίζεται πως η έγερση της ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής αποτελεί Συνταγματικό Δικαίωμα των Εναγόντων αφού ως προκύπτει από τα Δικόγραφα της εν λόγω αγωγής, αυτή αφορά διεκδίκηση συγκεκριμένου ποσού σε σχέση με τραπεζικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν στους Εναγόμενους κατόπιν αιτήσεως τους, τις οποίες οι Ενάγοντες είχαν νομότυπα τερματίσει. Είναι ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι εναγόμενοι/Αιτητές καταχώρησαν την αγωγή 1363/2015 σε μία προσπάθεια αποφυγής των υποχρεώσεων τους που προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από την προαναφερθείσα διευκόλυνση που τους είχαν παραχωρήσει οι Ενάγοντες και με σκοπό την καθυστέρηση στη συμμόρφωση τους με τις υποχρεώσεις τους που προκύπτουν από τις παραχωρηθείσες διευκολύνσεις, τους όρους των οποίων δεν τηρούσαν και οι οποίες παρουσίαζαν καθυστερήσεις. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα οι Ενάγοντες επιφυλάσσουν το δικαίωμά τους να αναφερθούν στις προαναφερθείσες επιστολές, καθώς επίσης και σε όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με τις παραχωρηθείσες διευκολύνσεις προς τους Εναγόμενους - ήτοι συμφωνίες και εξασφαλίσεις - καθώς επίσης και σε οιαδήποτε αλληλογραφία και/ή μεταγενέστερη αλληλογραφία που σχετίζεται με τα ως άνω, κατά τη δικάσιμο της παρούσας αγωγής. Επομένως, υπάρχει μαρτυρία που πρέπει να ακουστεί από το Σεβαστό Δικαστήριο για τα ισχυριζόμενα γεγονότα. Το θέμα δεν είναι αμιγώς νομικό και δεν είναι δυνατή η εκδίκαση του ως τέτοιο, χωρίς να ακουστούν και να αποφασιστούν τα σχετικά γεγονότα. Η Υπεράσπιση των εναγόντων στην αγωγή 1363/2015 τίθεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση. Ενόψει των όσων αναφέρει ισχυρίζεται ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, καθότι δεν προσδιορίζονται στην Αίτηση και/ή στην Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει λόγοι και/ή επαρκείς και/ή ικανοποιητικοί λόγοι για τους οποίους το ως άνω αιτούμενο Διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί και εν πάση περιπτώσει οι ισχυρισμοί της Ενόρκως Δηλούσας είναι γενικού, αόριστοι και ατεκμηρίωτοι και αδυνατούν να υποστηρίξουν την Αίτηση των Εναγομένων/Αιτητών. Επιπλέον, η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά με απώτερο σκοπό τον εκτροχιασμό της διαδικασίας και/ή την πρόκληση καθυστέρησης, αφού, ουδεμία προηγούμενη συναίνεση προέκυψε ως προς τα γεγονότα. Επιπρόσθετα, από τις δικογραφημένες θέσεις που παρατέθηκαν από τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση, διαφαίνεται ότι το εγειρόμενο σημείο για το οποίο ζητείται η προεκδίκαση δεν θα μπορούσε να ταξινομηθεί ως αμιγώς νομικό σημείο και να εκδικαστεί χωρίς την παράθεση περαιτέρω μαρτυρίας αφού εν πάση περιπτώσει, σαφώς και προκύπτει διάσταση σε σχέση με τα γεγονότα της αγωγής. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή υπόθεσης. Τέλος αναφέρει ότι δεν υπάρχει κοινό υπόβαθρο γεγονότων ούτε έχει συμφωνηθεί κάποιο κοινό παραδεκτό μαρτυρικό υπόβαθρο που να δίδει στο Σεβαστό Δικαστήριο την ασφαλή βάση δεδομένων για να αξιολογήσει κατά πόσο ένα νομικό σημείο που εγείρεται μέσα από τα δικόγραφα (υπεράσπιση εναγομένων/αιτητών) είναι βάσιμο ή όχι. Νομική Πτυχή: Το θέμα της εξέτασης νομικών σημείων που εγείρονται στα δικόγραφα διέπεται από τη Δ.27 θ.1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών και είναι νομικά κατοχυρωμένη αρχή ότι οποιοδήποτε εγειρόμενο σημείο για να ακουστεί προδικαστικά θα πρέπει: α) Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται να είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά και β) Το σημείο που εγείρεται να είναι αμιγώς νομικό και σε περίπτωση που γίνει δεκτό από το Δικαστήριο να οδηγεί σε απόρριψη της αγωγής ή στην έκδοση οποιουδήποτε άλλου διατάγματος που το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο. Η Διαταγή 27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχει ως ακολούθως: «ORDER 27: POINTS OF LAW RAISED BY PLEADINGS 1. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient. 2. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just. 3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just. 4. No action or proceeding shall be open to objection on the ground that a merely declaratory judgment or order is sought thereby, and the Court may make binding declarations of right whether any consequential relief is or could be claimed, or not.» Μέσα από την διατύπωση της πιο πάνω διαταγής προκύπτει ότι η προδικαστική εξέταση νομικού σημείου εναπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση ασκείται με βάση αρχές και προϋποθέσεις που νομολογιακά τέθηκαν. Εν προκειμένω και μέσα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχουν καθοριστεί και τεθεί οι αρχές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου και οι οποίες συνοψίζονται σε σωρεία αποφάσεων. Ενδεικτικά αναφέρω την υπόθεση Χ"Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949 στην οποία αναφέρθηκε ότι η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή αποφασίζεται η όλη υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του Νόμου θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Η αίτηση πρέπει να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις κατά το προτιμότερο δε στα πλαίσια της αίτησης για οδηγίες δυνάμει της Δ.30. Όπου τα γεγονότα όπως αυτά φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις είναι ικανά να δώσουν πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο τότε το Δικαστήριο υιοθετεί τη διαδικασία της προδικαστικής επίλυσης. Στις περιπτώσεις όπου χρειάζεται να δοθεί πρόσθετο φως στα γεγονότα με μαρτυρία, είναι ορθότερο όπως η υπόθεση προχωρήσει σε δίκη. Ο αιτητής είναι αυτός που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του και για τους οποίους υπάρχει ένσταση από την άλλη πλευρά. Στην υπόθεση Malachtou v. Armeftis
(1984)1 C.L.R. 548 τονίστηκε μεταξύ άλλων ότι με βάση τη Δ.27 θ.1, αποφασίζονται αμιγώς νομικά θέματα όταν μια τέτοια απόφαση θα είναι καθοριστική για την τύχη της διαδικασίας μεταξύ των μερών, υπό τον όρο όμως ότι το πραγματικό υπόβαθρο δε βρίσκεται κάτω από αμφισβήτηση. Προκύπτει επομένως ότι η εκδίκαση προκαταρκτικών νομικών σημείων γίνεται μόνο στη βάση παραδεκτού πραγματικού υπόβαθρου. Με βάση την πιο πάνω νομολογία και τις σχετικές αρχές έχω εξετάσει με μεγάλη προσοχή τόσο τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης όσο και στην Έκθεση Υπεράσπισης της εναγόμενης σε συνδυασμό πάντοτε με τις θέσεις και ισχυρισμούς που η κάθε πλευρά προβάλλει στην αγόρευση της χωρίς βεβαίως να παραβλέπω τα όσα έχουν τεθεί στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Αντικείμενο εξέτασης και προβληματισμού θα αποτελέσουν καταρχήν οι λόγοι ένστασης που έθεσαν οι Ενάγοντες υπό στοιχεία (γ) και (δ) και οι οποίοι άπτονται της θέσης τους ότι η αίτηση είναι αβάσιμη και παράτυπη καθότι σε κανένα σημείο και/ή παράγραφο της Υπεράσπισης προβάλλεται οιαδήποτε προδικαστική ένσταση για την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Με βάση τα όσα έθεσαν στην αγόρευση τους οι συνήγοροι των Εναγόντων εισηγούνται ότι αποτελεί προϋπόθεση της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως τα νομικά σημεία εγείρονται με τα δικόγραφα ενώ στην προκειμένη περίπτωση κανένα τέτοιο σημείο δεν εγείρεται ως προδικαστική ένσταση. Αντίθετη θέση προέβαλαν από την άλλη οι συνήγοροι της εναγομένης οι οποίοι θέτουν ότι η νομολογία δεν επιτάσσει να αναγράφεται η προδικαστική ένσταση στα δικόγραφα και το Δικαστήριο δύναται να εξετάσει το θέμα αυτό αν εγερθεί σε αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού σημείου. Μέσα από τις θέσεις των δυο πλευρών στο πιο πάνω ζήτημα, ως αυτές αναπτύχθηκαν από τους συνηγόρους στις γραπτές τους αγορεύσεις, προκύπτει καταρχήν ότι η εναγόμενη δεν αμφισβητεί ότι η προδικαστική ένσταση και το νομικό σημείο που εγείρει με την αίτηση της, του οποίου την προδικαστική εξέταση επιζητεί, δεν έχει εγερθεί υπό μορφή προδικαστικής ένστασης στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τη. Περαιτέρω σημειώνω ότι πέραν της μη αμφισβήτησης είναι προφανές από το περιεχόμενο της Υπεράσπισης ότι αυτό δεν εγείρεται σε κάποιο σημείο. Μέσα από την υπεράσπιση και ανταπαίτηση της εναγόμενης τίθενται οι θέσεις και ισχυρισμοί της σε σχέση με τις αξιώσεις και αναφορές των Εναγόντων στην έκθεση απαίτησης ενώ περαιτέρω υπάρχει ανταπαίτηση. Μοναδικό σημείο αναφοράς στην αγωγή 1363/15 οι παράγραφοι 6 και 10 της υπεράσπισης στις οποίες αναφέρονται τα κάτωθι: - Στην παράγραφο 6 της Υπεράσπισης υπάρχει ισχυρισμός περί συμμόρφωσης της εναγόμενης με τις υποχρεώσεις της σε σχέση με την επίδικη πιστωτική κάρτα ενώ περαιτέρω ισχυρισμός περί παράνομης και ετσιθελικής και/ή εκδικητικής απόφασης της Ενάγουσας να σταματήσει να προβαίνει σε πληρωμές της κάρτας παρά την επιθυμία και ξεκάθαρες δηλώσεις της εναγόμενης για αποπληρωμή των υποχρεώσεων της. - Περαιτέρω στην παράγραφο 10 τίθεται η θέση και ισχυρισμός ότι ενόψει της καταχώρησης της αγωγής 1363/15 οι Ενάγοντες εκδικητικά προχώρησαν στον δήθεν τερματισμό. Οι πιο πάνω θέσεις και ισχυρισμοί της εναγομένης με αναφορά στην αγωγή 1363/15, που αποτελεί και το βασικό σημείο για το αίτημα τους, σαφέστατα δεν αποτελούν προδικαστικά νομικά σημεία και ενστάσεις αλλά ισχυρισμούς και θέσεις επί ισχυριζόμενων γεγονότων εις τα οποία βασίζουν την υπεράσπιση τους. Σε κάθε περίπτωση ως έχω ανωτέρω αναφέρει οι συνήγοροι της εναγόμενης δεν αμφισβητούν ότι το νομικό σημείο που εγείρουν με την αίτηση τους δεν περιλαμβάνεται ως προδικαστική ένσταση στην υπεράσπιση τους αλλά ισχυρίζονται ότι αυτή η δικογράφηση υπό μορφή προδικαστικής ένστασης, δεν αποτελεί προϋπόθεση για να υποβληθεί αίτημα για εκδίκαση προδικαστικού σημείο, το οποίο αναφέρεται στην αίτηση. Με όλο τον σεβασμό προς την αντίθετη άποψη και θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων της εναγομένης, η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη και καταλήγω ότι η ένσταση των Εναγόντων - καθ'ών η αίτηση έχει έρεισμα. Το έρεισμα αυτό καταρχήν εντοπίζεται στην ίδια την διατύπωση της Διαταγής
- «
- Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.» Η διαδικασία της προδικαστικής επίλυσης νομικού ζητήματος στην βάση της Διαταγής 27 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προϋποθέτει, όπως από το λεκτικό του θεσμού 1 προκύπτει, την έγερση του ζητήματος τούτου στην Υπεράσπιση. Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των θεσμών 1 και 2 της διαταγής 27 προκύπτει ότι οποιοσδήποτε διάδικος δικαιούται να εγείρει με τα δικόγραφα του (by his pleading) οποιοδήποτε νομικό σημείο και αν κατά την γνώμη του Δικαστηρίου η απόφαση επί του νομικού αυτού σημείου ουσιαστικά κρίνει όλη την αγωγή ή οποιοδήποτε συγκεκριμένο αγώγιμο δικαίωμα, το Δικαστήριο δύναται να αποφασίσει το νομικό αυτό σημείο σε οποιοδήποτε στάδιο ήθελε φανεί βολικό και να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι αποτελεί προϋπόθεση για την προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου η έγερση του στο δικόγραφο της Υπεράσπισης. Συνεπακόλουθα με το πιο πάνω σκεπτικό καταλήγω ότι η αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού σημείου που δεν έχει εγερθεί με την Υπεράσπιση θα πρέπει να απορριφθεί συνεπεία της παράλειψης αυτής. Παρά την δεδομένη κατάληξη της αίτησης ενόψει της έγκρισης του σχετικού λόγου ένστασης οφείλω να αναφερθώ και στην ουσία της αίτησης σε περίπτωση που το προδικαστικό σημείο αυτό είχε τεθεί στην υπεράσπιση. Με βάση την νομολογία και τις αρχές που προκύπτουν από αυτήν σε σχέση με την Διαταγή 27 η ευχέρεια για να εκδικαστεί προδικαστικά ένα νομικό σημείο παρέχεται όταν το σημείο αυτό αφορά ένα απόλυτα αμιγές νομικό ζήτημα το οποίο να σχετίζεται με γεγονότα κοινά παραδεκτά. Στην προκειμένη περίπτωση τα όσα εγείρονται με την αίτηση ως προδικαστικό σημείο σε σχέση πάντοτε με την αγωγή 1363/15 αποτελούν ένα όχι αμιγές νομικό ζήτημα αλλά σημείο που άπτεται και γεγονότων τα οποία ως προκύπτει μέσα από τα δικόγραφα δεν είναι αποδεκτά. Η θέση των αιτητών ότι η αγωγή αυτή καταχωρήθηκε εκδικητικά ενόψει της προηγηθείσας καταχώρησης της αγωγής 1363/15 δεν γίνεται αποδεκτή από την πλευρά των καθ'ών η αίτηση ενόψει της θέσης τους περί καταχώρησης της έκθεσης απαίτηση μεταγενέστερα της παρούσας αγωγής. Περαιτέρω με την αγωγή 1363/15, τα δικόγραφα της οποία τέθηκαν ενώπιον μου ως Τεκμήρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, είναι ζητήματα πολύπλοκα που αφορούν τόσο εφαρμογή σωρείας νομοθεσίας σε συνδυασμό με γεγονότα, ως εκ τούτου δεν είναι ξεκάθαρα τα ζητήματα που θα κληθεί το Δικαστήριο να εξετάσει στην αγωγή εκείνη ούτω ώστε να μην μπορεί στο στάδιο αυτό να εξεταστεί κατά πόσο προδικαστικά θα μπορούσε να εκδικαστεί το νομικό ζήτημα της κατάχρησης. Περαιτέρω σημειώνω ότι οι όλες θέσεις των μερών για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα όπως για παράδειγμα τον ισχυριζόμενο τερματισμό της συμφωνίας, την εγκυρότητα αυτού όπως και τους όρους της συμφωνίας είναι σημεία διαφωνίας και διατύπωσης διαφορετικών θέσεων των 2 πλευρών ως εκ τούτου δεν θα υπήρχε σε κάθε περίπτωση το απαραίτητο υπόβαθρο γεγονότων, αποδεκτών και από τις 2 πλευρές για να αποφασισθεί αυτό το ζήτημα προδικαστικά. Τέλος και προτού καταλήξω οφείλω να αναφερθώ και στο ζήτημα της Διαταγής 30 και της κλήσης για οδηγίες σε σχέση με την επίδικη αίτηση το οποίο έγειραν οι συνήγοροι των καθ'ών η αίτηση. Η διαταγή 30 ως έχει πλέον διαμορφωθεί προβλέπει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: .... «
- (α) Κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προνοείται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, εκδίδονται οι ανάλογες οδηγίες από το Δικαστήριο στη βάση των αιτημάτων που καταγράφηκαν από τους διαδίκους στο Παράρτημα του Τύπου
- Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, να εκδίδει είτε αυτεπάγγελτα, ή με κοινή δήλωση των διαδίκων, είτε στη βάση προφορικού αιτήματος ενός ή περισσοτέρων των διαδίκων ανάλογα διατάγματα για τα θέματα που καλύπτονται από το Παράρτημα του Τύπου 25, εκδίδοντας, εάν χρειάζεται, συνοπτική προς τούτο απόφαση. (β) Οι Διαταγές 14, 19 θεσμοί 6-9, 24, 28, 33, 38, 49, 57, 59 και 60 που αναφέρονται στο Παράρτημα του Τύπου 25, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της παρούσας Διαταγής. Νοείται ότι διάδικος ο οποίος δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα, εν όλω ή εν μέρει, δεν δικαιούται να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που αφορά στην έκδοση σχετικών οδηγιών και θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στο βαθμό και στην έκταση που δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα.» Με βάση τα όσα τίθενται πλέον με την διαταγή 30 είναι η θέση μου ότι οιοδήποτε αίτημα, περιλαμβανομένου και τυχόν αιτήματος με βάση την Διαταγή 27 θα πρέπει να περιλαμβάνεται στο παράρτημα τύπος 25 που επισυνάπτεται στην κλήση για οδηγίες. Σημειώνω βεβαίως ότι ενδεχομένως και εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου να αποφασίσει να δώσει οδηγίες ανάλογα και με την φύση του αιτήματος όπως αυτό υποβληθεί με γραπτή αίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση οι εναγόμενοι καταχώρησαν κλήση για οδηγίες σε σχέση με την ανταπαίτηση τους στην οποία σημείωναν ως αίτημα και το τυποποιημένο σημείο «
- Άλλο αίτημα που δεν καλύπτεται από τα ανωτέρω» χωρίς όμως να εξειδικεύουν ποιο είναι αυτό. Παράλληλα με την κλήση για οδηγίες τους και μεταγενέστερα αυτής καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση. Ενόψει της σύντομης περιόδου εφαρμογής της Διαταγής 30 και ελλείψει νομολογίας επί των ζητημάτων αυτών καλούμαστε να εφαρμόσουμε τις νέες πρόνοιες με βάση την ερμηνεία που κατά την κρίση μας τους αποδίδεται. Με βάση το λεκτικό της διαταγής 30 και έχοντας κατά νου τον σκοπό που ήθελε αυτή εξυπηρετήσει, που δεν είναι άλλος από την σύντομη εκδίκαση των υποθέσεων και την αποφυγή εκτροχιασμού των διαδικασιών με την καταχώρηση σωρείας ενδιάμεσων αιτήσεων είμαι της άποψης ότι το αίτημα της υπό κρίση αίτησης θα έπρεπε να είχε τεθεί με την κλήση για οδηγίες και η παρούσα αίτηση να καταχωρείτο εάν και εφόσον το Δικαστήριο έκρινε απαραίτητη την εν λόγω καταχώρηση για σκοπούς έκδοσης της απόφασης του. Αντίθετα η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε άνευ άδειας του Δικαστηρίου. Συνεπακόλουθα των όσων ανωτέρω προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της εναγόμενης - αιτήτριας και υπέρ των εναγόντων - καθ'ών η άιτηση ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα επίσης στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ..................................... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής