Μαρία Χρυστοστόμου ν. Medochemie Ltd, Αρ. Αγωγής: 498/08, 11/4/2017

Μαρία Χρυστοστόμου ν. Medochemie Ltd, Αρ. Αγωγής: 498/08, 11/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 498/08 Μεταξύ: Μαρία Χρυστοστόμου Ενάγουσα και Medochemie Ltd Εναγόμενοι Ημερομηνία: 11.4.2017 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Α. Δράκος Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Κ. Χ"Πέρας ------------------------------------ Αίτηση ημερ. 29.6.2016 για τροποποίηση/διόρθωση της απόφασης ημερ. 18.11.2014 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το αίτημα των Εναγομένων για τροποποίηση/διόρθωση απόφασης του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στην πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή ημερομηνίας 18.11.2014 σε σχέση με τον τόκο που επιδικάσθηκε στο ποσό των γενικών αποζημιώσεων. Η αίτηση βασίζεται στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-4, Δ.25 θ.θ. 5, 6 στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Κορομία. Ο Ανδρέας Κορομίας αναφέρει ότι είναι δικηγόρος εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και γνωρίζει τα γεγονότα από μελέτη του φακέλου και αναφέρει ότι στις 18.11.2014 απαγγέλθηκε η απόφαση και τους παραδόθηκε γραπτό κείμενο. Όταν πρόκειτο να γίνει πληρωμή διαπιστώθηκε ότι στη σελίδα 41 του κειμένου το ποσό των γενικών αποζημιώσεων έφερε τόκο 8% από τις 11.4.2006 ημερομηνία ατυχήματος και δεν προχωρούσε στην διαφοροποίηση του τόκου με την τροποποίηση του άρθρου 33 του Νόμου 14/60 σε 5.5% από 16.10.2008 ως έγινε από το Δικαστήριο στις ειδικές ζημιές καθώς και αργότερα κατά την έγκριση των δικηγορικών εξόδων. Πιστεύει ότι κατά την δακτυλογράφηση της απόφασης και λόγω δακτυλογραφικού λάθους δεν τέθηκε και στις γενικές αποζημιώσεις η τροποποίηση του τόκου που επήλθε με την τροποποίηση του άρθρου 33 του Νόμου 14/60 από τις 16.10.2008 περαιτέρω αναφέρει ότι η ορθότητα αυτής της τροποποίησης προκύπτει από την όλη προσέγγιση της υπόθεσης από το Δικαστήριο και είναι ορθό και δίκαιο να διαρθρωθεί και τροποποιηθεί η απόφαση για να συνάδει το κείμενο με το πνεύμα και το σκοπό των προνοιών του Νόμου σε σχέση με την επιδίκαση τόκων. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι ένστασης είναι ότι η αίτηση δεν στηρίζεται ούτε στο Νόμο, ούτε στη νομολογία και οι θεσμοί που επικαλείται δεν μπορούν να στηρίξουν την αίτηση λόγω των γεγονότων της υπόθεσης, παραμένει αστήρικτο το αίτημα Αιτήτριας, δεν υπεβλήθει έφεση , τα γεγονότα δεν αποδεικνύουν ότι η Δικαστική απόφαση οφείλεται σε δακτυλογραφικό λάθος ή σε παραδρομή, ο χρόνος που έχει παρέλθει δεν επιτρέπει οποιαδήποτε τροποποίηση και η αίτηση είναι κακόπιστη, αντινομική και καταχρηστική. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση στην οποία διατυπώνει τους δικούς της ισχυρισμούς και τις προσπάθειες που έγιναν τόσο από την ίδια όσο και από τον δικηγόρο της για εξόφληση του ποσού της απόφασης. Περαιτέρω τονίζει ότι η ίδια προσωπικά είχε στα χέρια της δακτυλογραφημένη την απόφαση του Δικαστηρίου από την πρώτη μέρα της έκδοσης της. Δεν συμφωνεί με τους ισχυρισμούς του Ανδρέα Κορομία ότι πρόκειται για δακτυλογραφικό λάθος που έγινε κατά την δακτυλογράφηση και εκ παραδρομής παρελήφθη από το κείμενο η τροποποίηση του τόκου σε σχέση με τις γενικές αποζημιώσεις και τέλος ισχυρίζεται ότι τυχόν τροποποίηση σε αυτό το στάδιο της απόφασης θα της στερήσει το δικαίωμα καταχώρησης έφεσης κάτι που θα έκανε αν η Εναγόμενη καταχωρούσε έφεση, θα προχωρούσε αυτή με αντ' έφεση. Οι δικηγόροι των διαδίκων περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων και των τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτές και προχώρησαν με αγορεύσεις. Ο δικηγόρος της Αιτήτριας στην αγόρευση του τόνισε ότι για την συγκεκριμένη περίπτωση έχει εφαρμογή η Δ. 25 θ. 6, αποτελεί καθαρά θέμα παράλειψης (slip rule) και ως τέτοια παράληψη θα πρέπει να διορθωθεί καθότι το Δικαστήριο το οποίο έκδωσε την απόφαση σε δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις τόσο στο ποσό που επιδίκασε ως ειδικές αποζημιώσεις πρόσθεσε την τροποποίηση του άρθρου 33 του Νόμου 14/60 και μείωσε τον τόκο σε 5,5% από 16.10.2008 όσο και κατά την έγκριση των εξόδων, πράξη η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αργότερα. Αντίθετη ήταν η θέση του δικηγόρου της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση ο οποίος τόνισε ότι δεν πρόκειται για απλή παράλειψη ή λάθος όπως προνοείται στην Δ. 25 θ. 6 και οποιαδήποτε διόρθωση από διαφορετικό Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει στο σκεπτικό του Δικαστηρίου το οποίο έκδωσε την απόφαση. Περαιτέρω τόνισε ότι οποιαδήποτε τροποποίηση θα επηρεάσει δυσμενώς την πελάτιδα του καθότι αφορά μείωση του ποσού όπως της έχει επιδικάσει το Δικαστήριο που έκδωσε την απόφαση. Η αίτηση βασίζεται στη Δ. 25 θ. 6 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Δ. 25 θ.6 προβλέπει: "Clerical mistakes in judgments or orders, or errors arising therein from any accidental slip or omission, may at any time be corrected by the Court or a Judge on application without an appeal. Σε ελεύθερη μετάφραση: «Γραμματικά λάθη σε αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη τα οποία προκύπτουν από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη, μπορεί, καθ΄ οιονδήποτε χρόνο, να διορθωθούν από το Δικαστήριο ή δικαστή κατόπιν αιτήσεως χωρίς έφεση.» Η πιο πάνω διαταγή είναι πανομοιότυπη με την αντίστοιχη αγγλική Ο.28 r.11. Στην Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική του 1958 στη σελίδα 633 αναφέρεται ότι εκτός από την εξουσία δυνάμει του εν λόγω κανονισμού, το Δικαστήριο έχει συμφυή εξουσία να διαφοροποιήσει τα διατάγματα του ούτως ώστε να εκφραστεί το νόημα ή να εκφραστεί το νόημα καθαρά. Στην υπόθεση Σιβιτανίδης v. Χαραλάμπους