Αλέξανδρου Ιορδάνου ν. Γρηγορίου Στυλιανού Χρίστου, Αρ. Έφεσης / Αίτησης: 260/2015, 31/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A154 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Έφεσης / Αίτησης: 260/2015 Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο - Κεφ.224, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα Μεταξύ: Αλέξανδρου Ιορδάνου, από τη Σωτήρα Λεμεσού Εφεσείοντα / Αιτητή Και Γρηγορίου Στυλιανού Χρίστου, από τη Σωτήρα Εφεσίβλητου/Καθ' ου η Αίτηση ______________________________________________________________ Ημερομηνία: 31 Μαΐου, 2017 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια / Εφεσείοντα: κα Διχώρου (για να ακούσει απόφαση η κα Χ"Κωστή) Για Καθ΄ ου η αίτηση /Εφεσίβλητο: κα Σύνθια Τόκα ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση, ο Εφεσείοντας/ Αιτητής: «Α. Προσβάλλει ή/και εφεσιβάλλει τη διαταγή ή/και ειδοποίηση ή/και απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερ. 02.03.2015 διά της οποίας αυτός μετά από αίτημα του Εφεσίβλητου / Καθ' ου η Αίτηση, απεφάνθη και καθόρισε δικαίωμα διόδου υπέρ του τελευταίου και σε βάρος του Εφεσείοντα/ Αιτητή και την αποζημίωση που θα καταβληθεί, ως άκυρη ή/και στερούμενη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος ή/και ζητά την ακύρωση ή/και παραμερισμό ή/και τροποποίηση της ως άνω απόφασης ληφθείσας παράνομα ή/και παράτυπα ή/και καθ' υπέρβαση εξουσίας ή/και ως λανθασμένης ή/και μη αιτιολογημένης ή/και δεόντως αιτιολογημένης ή/και ως ληφθείσας άνευ της δέουσας έρευνας ή/και βασιζόμενης σε λανθασμένο πραγματικό υπόβαθρο ή/και ως προϊόν πλάνης περί τα πράγματα. Β. Επικουρικά ή/και διαζευκτικά ο Εφεσείοντας / Αιτητής αξιώνει τη διεξαγωγή νέας επιτόπιας έρευνας ή/και την επανάληψη της διοικητικής διαδικασίας από την αρμόδια αρχή ή/και την ανάκληση ή/και δικαστική αναθεώρηση κατ' ουσία της προσβαλλόμενης απόφασης, ημερ. 02.03.2015 του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αναφορικά με την παροχή δικαιώματος διόδου υπέρ του Εφεσίβλητου / Καθ' ου η Αίτηση και σε βάρος του Αιτητή. Γ. Διαζευκτικά, απόφαση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου για καθορισμό δίκαιης ή/και εύλογης αποζημίωσης. Δ. Αιτείται την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης ή/και διατάγματος ή/και δήλωσης ή/και οδηγίας που το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Ε. Τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (Aρ. Μητρώου ΦΠΑ 10286027 Ο)» Η διαταγή ή/και ειδοποίηση ή/και απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με ημερ. 02.03.2015, επισυνάπτεται στην αίτηση/έφεση. Η Έφεση / Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2, 11, 11 Α, 12, 14, 50, 58, 80, 81 και 85 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου - Κεφ. 224, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή & Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 («Βασικός Διαδικαστικός Κανονισμός»), όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στο άρθρο 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/1960)άρθρα 21, 22, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, άρθρο 55 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι πάνω στους οποίους βασίζεται η Έφεση / Αίτηση είναι οι ακόλουθοι:-
- Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής αναφερόμενος για σκοπούς της παρούσας έφεσης/αίτησης ως «Διευθυντής») ενήργησε καθ' υπέρβαση εξουσίας ή/και αυθαίρετα ή/και κατά παράβαση της ισχύουσας Νομοθεσίας ή/και νομολογίας.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή λήφθηκε παράνομα ή/και αντισυνταγματικά ή/και παράτυπα ή/και εσφαλμένα ή/και αυθαίρετα ή/και καταχρηστικά ή/και κατόπιν πλάνης περί τα πραγματικά γεγονότα ή/και κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας ή/και δεν βασίσθηκε επί όλων των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή πάσχει ή/και στερείται οποιασδήποτε ή/και επαρκούς ή/και δέουσας αιτιολογίας ή/και ουδεμία αναφορά γίνεται στους παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη για τη λήψη της, κατ' αντίθεση των οικείων διοικητικών αρχών.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη ελλείψει της δέουσας ή/και ικανοποιητικής ή/και εμπεριστατωμένης έρευνας ή/και ο Διευθυντής προέβη σε λανθασμένη εκτίμηση ή/και μέτρηση ή/και έρευνα ή/και αγνόησε παντελώς την επιτόπου κατάσταση.
- Ο Διευθυντής αγνόησε παντελώς τη μαρτυρία ή/και τα πραγματικά γεγονότα με τα οποία σχετίζεται η εν λόγω απόφαση.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται οποιασδήποτε ή/και έγκυρης ή/και πειστικής ή/και ικανοποιητικής ή/και νόμιμης ή/και ειδικής ή/και συγκεκριμένης αιτιολογίας ή/και στηρίχθηκε σε λανθασμένα κριτήρια, σε λανθασμένη αντίληψη των γεγονότων ή/και των εφαρμοστέων νομικών αρχών ή/και σε λανθασμένες εκτιμήσεις ή/και η απόφαση ελήφθη ενώ συνέτρεχε ουσιώδης πλάνη του Διευθυντή περί τα πράγματα ή/και κατά τη λήψη ή /και την έκδοση της απόφασης ή/και πράξης, διαπίστωσε εσφαλμένα ότι συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις προς έκδοση της.
- Ο Διευθυντής εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη ή/και απόφαση κατόπιν πλάνης περί τα πράγματα, παρέλειψε να προβεί στην αναγκαία ή/και οποιαδήποτε ή/και σωστή ή/και κατάλληλη ή/και επαρκή έρευνα ή/και εξέταση όλων των αναγκαίων στοιχείων και δεδομένων ή/και δεν εκτίμησε σωστά τα στοιχεία και δεδομένα ώστε να καταλήξει στα σωστά συμπεράσματα και στη σωστή απόφαση ή/και αγνόησε τα στοιχεία που ο Εφεσείοντας / Αιτητής έθεσε ενώπιον του ή/και στηρίχθηκε αποκλειστικά σε μονομερή ή/και εσφαλμένα στοιχεία ή/και σε αυθαίρετα ή/και αδικαιολόγητα ή/και εσφαλμένα συμπεράσματα ή/και εξωγενείς παράγοντες κατά τη λήψη της απόφασης του.
- Οι λόγοι για τους οποίους ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση αξίωσε την παροχή ή/και καθορισμό δικαιώματος διόδου, δεν ευσταθούν ή/και δεν ισχύουν πραγματικά ή/και νομικά.
- Ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση αξίωσε την παροχή δικαιώματος διόδου καταχρηστικά ή/και προσχηματικά ή/και επιδιώκοντας εκ πλαγίου ή/και κακόπιστα ή/και άλλως πως εξυπηρέτηση αποκλειστικώς ιδιωτικών και μόνο συμφερόντων.
- Η παροχή του δικαιώματος διόδου ή/και ο καθορισμός της έκτασης αυτού ως αποφασίστηκε διά της εγκαλούμενης απόφασης δεν είναι ο κατάλληλος ή/και ο πλέον πρόσφορος ή/και προκαλεί δυσανάλογα μεγάλη ζημιά στο επηρεαζόμενο τεμάχιο του Εφεσείοντα/Αιτητή σε σχέση με άλλες δυνητικές λύσεις, καθώς επίσης παραβλάπτει παρά να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.
- Ο Διευθυντής απέτυχε να διερευνήσει ή/και να εντοπίσει άλλες πιθανές διαζευκτικές λύσεις σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς και δεν έλαβε εν τέλει καθόλου υπόψη το στοιχείο της συγκριτικής δυσμένειας ή/και τις αρνητικές παρενέργειες της απόφασης του για τα επηρεαζόμενα τεμάχια.
- Ο Διευθυντής απέτυχε ή/και παρέλειψε να σταθμίσει ή/και να αξιολογήσει όλους τους σχετικούς παράγοντες ή/και στοιχεία ή/και πλεονεκτήματα ή/και μειονεκτήματα άλλων δυνητικών λύσεων ή/και αγνόησε λύσεις ικανές να προκαλέσουν μικρότερη ζημιά ή/και ταλαιπωρία ή/και μείωση της αξίας στα επηρεαζόμενα τεμάχια.
- Η εγκαλούμενη απόφαση απολήγει σε δραστική ή/και δυσανάλογη μείωση της αξίας των επηρεαζόμενων τεμαχίων ή/και περιορίζει τη δυνατότητα της πρόσφορης εκμετάλλευσης ή/και αξιοποίησης των.
- Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης ή/και να εξετάσει αυτή δίκαια βασιζόμενος σε αντικειμενικά κριτήρια.
- Η εγκαλούμενη απόφαση πάσχει ως προς τον τύπο ή/και τον ουσιώδη τύπο ή/και η διοικητική διαδικασία υπήρξε παράτυπη ή/και μη σύννομη ή/και πάσχει εξ υπαρχής λόγω του ότι δεν ακολουθήθηκε ο προβλεπόμενος τύπος ή/και διαδικασίες.
- Ο καθορισμός του δικαιώματος διόδου ή/και διέλευσης καθώς και η έκταση αυτού ως έχει καθορισθεί στην εγκαλούμενη απόφαση παραβλάπτει τα περιουσιακά δικαιώματα ή/και τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα του Εφεσείοντα/Αιτητή ή/και προξενεί μείωση της αξίας ή/και δυσανάλογη ζημιά ή/και ταλαιπωρία σε σχέση με τον διωκόμενο σκοπό χωρίς να αποζημιώνει επαρκώς τον Εφεσείοντα/ Αιτητή.» Ο Αιτητής επιφυλάσσει πλήρως το δικαίωμα του όπως βασισθεί και σε άλλους λόγους με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις ή/και συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις εμπειρογνωμόνων. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Έφεση / Αίτηση εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αλέξανδρου Ιορδάνους, από τη Σωτήρα Λεμεσού, ημερομηνίας 31/03/
- Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 449 Φ/Σχ. 53/43, με αρ. εγγραφής 521400/00/7809 το οποίο βρίσκεται στην κοινότητα Σωτήρας της Επαρχίας Λεμεσού, «το δουλεύουν ακίνητο», το οποίο συνορεύει με τα τεμάχια 590 και
- Ο εφεσίβλητος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 198, Φ/Σχ 53/43 με αρ. εγγραφής 521400/00/8122 που βρίσκεται επίσης στην κοινότητα Σωτήρας της Επαρχίας Λεμεσού «το αποκτών ακίνητο», το οποίο έχει κοινά σύνορα με τα τεμάχια 590 και 197 και ως προς το τεμάχιο του αιτητή το 449, είναι πολύ πλησίον αυτού. Ο καθ΄ ου η αίτηση περί το έτος 2007 ή/και σε μεταγενέστερο χρόνο, καταχώρησε αίτηση στο τμήμα κτηματολογίου και χωρομετρίας και συγκεκριμένα την αίτηση με αρ. ΑΕΔ2/2007 για αναγκαστική δίοδο. Με την γνωστοποίηση ημερ. 2/3/2015 ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας, καθόρισε την κατεύθυνση της διόδου, όπως αυτή φαίνεται στο σχέδιο/σχεδιάγραμμα που επισυνάπτετο, καθώς επίσης και την έκταση του δικαιώματος διόδου που ανέρχετο σε 27 τ.μ. καθώς επίσης και την αποζημίωση που θα καταβληθεί και η οποία καθορίστηκε στα €
- Είναι η θέση του αιτητή ότι η απόφαση όσον αφορά τον καθορισμό κατεύθυνσης της διόδου και επομένως συνακόλουθα και ο καθορισμός έκτασης δικαιώματος χρησιμοποίησης διόδου και της αποζημίωσης είναι λανθασμένη, παράνομη, αυθαίρετη και δεν υποστηρίζεται από τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και είναι άδικη και θα πρέπει να ακυρωθεί και τροποποιηθεί διότι: α) η διεξαγωγή της επιτόπιας εξέτασης έγινε κατά τρόπο μεροληπτικό, αυθαίρετο, επιπόλαιο, παράνομο, άδικο, διότι δεν λήφθηκε υπόψη το γεγονός ότι υπήρχε εναλλακτική λύση για δικαίωμα διάβασης του καθ΄ ου η αίτηση. Συγκεκριμένα, βορείως του αποκτώντος ακινήτου, ήτοι του τεμαχίου 198 και σε πολύ μικρή απόσταση από αυτό, υπάρχει ήδη δρόμος, ο οποίος χρησιμοποιείται εκτεταμένα από το κοινό και ο οποίος συνδέεται με τον κεντρικό δρόμο της κοινότητας, ο οποίος διέρχεται στην περιοχή και είναι και αυτός πολύ πλησίον στο αποκτών ακίνητο. Επιφύλαξε το δικαίωμα του να παρουσιάσει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναλυτική έκθεση εμπειρογνώμονα, στην οποία εμφαίνεται η απόσταση του δρόμου αυτού από το αποκτών ακίνητο, καθώς και η μελέτη αναφορικά με την χρήση και την χρησιμότητα της οδού αυτής. Σύμφωνα με τη θέση του, η εν λόγω λύση είναι οικονομικότερη, πολύ πιο σύντομη σε μήκος, επηρεάζει λιγότερους σε αριθμό ιδιοκτήτες ακινήτων, ασφαλέστερη με βάση τους κανονισμούς κατασκευής και ασφάλειας οδών και στο τέλος εξυπηρετεί καλύτερα τον εφεσίβλητο/καθ΄ου η αίτηση και περαιτέρω, όταν ο δρόμος αυτός καταστεί δημόσιος και συνδεθεί με το αποκτών ακίνητο, θα συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην αποσυμφόρηση του υφιστάμενου οδικού δικτύου της περιοχής και στην καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού. Ο καθορισμός του δικαιώματος διόδου και διέλευσης, κατά τον ίδιο, καθώς και η έκταση αυτού, ως έχει καθορισθεί στην εγκαλούμενη απόφαση, παραβλάπτει τα περιουσιακά και νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα του, προξενεί μείωση της αξίας, δυσανάλογη ζημιά και ταλαιπωρία σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό και πιο συγκεκριμένα, σε περίπτωση που θα παραχωρηθεί το συγκεκριμένο τμήμα του δουλεύοντος ακινήτου, θα πρέπει να κατεδαφιστούν υποστατικά τα οποία χρησιμοποιεί μέσα στα πλαίσια χρήσης του δικού του ακινήτου ως κατοικίας του ιδίου όσο και των λοιπών μελών της οικογένειας του και αποτελούν, λόγω της ηλικίας τους και του τρόπου κατασκευής τους ιστορικά μνημεία, τα οποία η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει ως κατάλοιπα της πολιτιστικής κληρονομιάς και των παραδόσεων του τόπου. Είναι περαιτέρω η θέση του αιτητή ότι, πέραν από την βλάβη ή τον δυσμενή επηρεασμό της περιουσίας του, αλλά και κατ΄ επέκταση ένεκα της ανάγκης σε περίπτωση που η εγκαλούμενη απόφαση παραμείνει σε ισχύ, θα προβεί σε κατεδάφιση των κτισμάτων και επαναδιαμόρφωση του χώρου, ώστε να δύναται πλέον απρόσκοπτα να εξυπηρετεί τις λειτουργικές ανάγκες της οικογένειας του και η ζημιά την οποία θα υποστεί, θα είναι πολύ μεγαλύτερη από το όφελος που θα καρπωθεί το αποκτών μέρος, χωρίς να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι ο ίδιος μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως από τον δρόμο που αναφέρθηκε, χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε ταλαιπωρία, την οποία ο αιτητής θα υποστεί λόγω της ανάγκης κατεδάφισης. Ο αιτητής προβάλλει τη θέση ότι ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας, καθόρισε αυθαίρετα ως ποσό αποζημίωσης τα €950, μη λαμβάνοντας υπ΄ όψη την πραγματική αξία της γης και των κτισμάτων που επηρεάζονται από το δικαίωμα διόδου, αλλά ούτε και την μείωση της αξίας του εναπομείναντος μέρους του ακινήτου του αιτητή. Περαιτέρω είναι η θέση του ότι αγνόησε πλήρως την ζημιά που ο αιτητής θα υποστεί από την κατεδάφιση των υποστατικών που βρίσκονται εντός ή/και πολύ πλησίον της έκτασης, εντός της οποίας καθορίστηκε το δικαίωμα διόδου. Η πραγματική ζημιά την οποία ο αιτητής θα υποστεί, ως η θέση του, ξεπερνά τις €10,000 περίπου, λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι θα αναγκαστεί να κατεδαφίσει και να επανακατασκευάσει κτίσματα και υποστατικά και επιφύλαξε το δικαίωμα να προσκομίσει εκτίμηση από εμπειρογνώμονα ως προς την δυσμενή επίδραση, την αποζημίωση και περαιτέρω εκτίμηση για την δαπάνη που θα επωμιστεί προς επιδιόρθωση ή επανακατασκευή σε έτερο μέρος των υποστατικών που επηρεάζονται. Σύμφωνα επίσης με τη θέση του αιτητή, η γνωστοποίηση ημερομηνίας 2/3/2015 δεν είναι επαρκώς ή και καθόλου ή και δεόντως αιτιολογημένη. Συγκεκριμένα, δεν φέρει στο σώμα της οποιαδήποτε αιτιολογία, ως επιβάλλεται από την οικεία νομοθεσία και νομολογία, αποστερώντας την δυνατότητα και την ευχέρεια άσκησης πλήρους Δικαστικού ελέγχου αυτής κατά περιεχόμενο, ώστε να πάσχει και πρέπει να παραμεριστεί ή να αναθεωρηθεί κατ΄ ουσία. Εκφράζει ο αιτητής την πίστη ότι από την γνωστοποίηση είναι αδύνατο να αντιληφθεί κανείς τους λόγους που οδήγησαν τον διευθυντή του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας να αποφασίσει ό,τι αποφάσισε και ο αιτητής δεν έχει πληροφορηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο τους συγκεκριμένους λόγους που αποτελούν το αιτιολογικό υπόβαθρο της εγκαλούμενης απόφασης. Είναι περαιτέρω η θέση του αιτητή ότι ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας εξέδωσε την προβαλλόμενη απόφαση κατόπιν πλάνης περί τα πράγματα, παρέλειψε να προβεί στην οποιαδήποτε αναγκαία, σωστή, κατάλληλη, επαρκή έρευνα και εξέταση όλων των αναγκαίων στοιχείων και δεδομένων και δεν εκτίμησε σωστά τα στοιχεία και δεδομένα ώστε να καταλήξει στα σωστά συμπεράσματα και στην σωστή απόφαση και πιο συγκεκριμένα, εάν πράγματι προέβαινε σε ορθή επιτόπια έρευνα και σε εκτενή έλεγχο των δεδομένων, καθώς και σε σωστή εκτίμηση αυτών, θα ήταν σε θέση να διαπιστώσει την ύπαρξη του δρόμου που αναφέρθηκε και ο οποίος μπορεί να εξυπηρετήσει και να παρέχει δίοδο στον ιδιοκτήτη του αποκτώντος ακινήτου, χωρίς να απαιτείται περαιτέρω βλάβη ή και παρεμπόδιση άλλων ιδιοκτητών, καθώς και των περιουσιακών τους δικαιωμάτων. Ο εφεσίβλητος, σύμφωνα με τον αιτητή, αξίωσε την παροχή δικαιώματος διόδου καταχρηστικά, προσχηματικά, κακόπιστα και επιδιώκοντας εκ πλαγίου να εξυπηρετήσει αποκλειστικώς ιδιωτικά και μόνο συμφέροντα του και πιο συγκεκριμένα, ενώ υπάρχει η δυνατότητα χρήσης άλλης διόδου χωρίς να επηρεαστεί το δικαίωμα ιδιοκτησίας ετέρων γειτνιαζόντων ακινήτων και χωρίς την παραμικρή ταλαιπωρία προς το πρόσωπο του εφεσίβλητου/καθ΄ου η αίτηση, ο τελευταίος προτίμησε να προσφύγει καταχρηστικά στη σχετική διαδικασία προς εξυπηρέτηση αποκλειστικά δικών του συμφερόντων και αδιαφορώντας πλήρως για τις αρνητικές και δυσμενείς συνέπειες των λοιπών επηρεαζομένων. Είναι επίσης η θέση του αιτητή, ότι ο διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας, παραβίασε τις αρχές της φυσικής Δικαιοσύνης, αγνόησε παντελώς τις εναλλακτικές λύσεις, το γεγονός ότι επηρεάζονται σε μεγαλύτερο βαθμό τα δικαιώματα του ως ιδιοκτήτη του δουλεύοντος ακινήτου και ότι υφίσταται η δυνατότητα πιο δίκαιης λύσης που θα επιφέρει τα ίδια ή και καλύτερα αποτελέσματα, τα οποία θα εξυπηρετούν και το δημόσιο συμφέρον και όχι (προφανώς από τυπογραφικό λάθος αναγράφηκε η λέξη ότι) να το παραβλάπτουν. Αναφέρει περαιτέρω ο αιτητής ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου δεν περιορίζεται μόνο στον έλεγχο νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά επεκτείνεται στην ορθότητα της και στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των μερών με γνώμονα το ουσιαστικό δίκαιο. Τέλος, ο αιτητής αναφέρει ότι για όλους τους λόγους που ανέφερε, η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας διά της οποίας καθορίστηκε η κατεύθυνση της διόδου είναι εσφαλμένη και εκτός της πραγματικής επί τόπου κατάστασης και άδικη και αιτείται ως το παρακλητικό της αίτησης και να διαταχθεί ο Διευθυντής του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας να εξετάσει εκ νέου την υπόθεση ή και το Δικαστήριο να αναθεωρήσει κατ΄ ουσία την εκκαλούμενη απόφαση. Σε διαζευκτική βάση, ο αιτητής ζητά όπως καθοριστεί δίκαιη αποζημίωση για την παραχώρηση της εν λόγω διόδου ως έχει, λαμβανομένης υπόψη και της δυσμενούς επίδρασης που θα έχει στο εν λόγω ακίνητο της η παραχώρηση, καθώς και των εξόδων και της ταλαιπωρίας της οποίας θα υποστεί για την αποκατάσταση της περιουσίας του. Ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση, η οποία βασίζεται στα άρθρα 2, 11, 11Α, 12, 14, 50, 58, 80, 81 και 85 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμούς του 1967, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 21, 22 και 29, στο άρθρο 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στη σχετική Νομολογία και εν γένει πρακτική των Δικαστηρίων. Η ένσταση βασίζεται περαιτέρω στα πιο κάτω νομικά σημεία και/ή λόγους: «α) Ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η Έφεση / Αίτηση πάσχει νομικά και/ή είναι νόμω αβάσιμη και αστήρικτη, αφού κατά παράβαση του Κανονισμού 5
(1)των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 και/ή του σχετικού τύπου, στον τίτλο της Έφεσης/Αίτησης δεν αναφέρονται τα σχετικά άρθρα του Κεφ.224, ενώ στη νομική της βάση δεν περιλαμβάνονται οι περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμοί του
- β) Ανεξάρτητα από την έκβαση της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης, ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας (στο εξής θα αναφέρεται ως ο «Διευθυντής») ενήργησε ορθά και νόμιμα. γ) Ο Διευθυντής ενήργησε σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224 και τους Κανονισμούς του 1956 και του 1967 και όχι καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχουν ο πιο πάνω Νόμος και Κανονισμοί, επιδεικνύοντας τη δέουσα επιμέλεια. δ) Η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 02/03/2015 είναι καθ' όλα νόμιμη, σύμφωνη με το Σύνταγμα, ορθή και βασιζόμενη σε όλα τα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης. ε) Η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 02/03/2015 είναι δεόντως αιτιολογημένη και η αιτιολογία αυτής είναι πλήρης και επαρκής και ο Διευθυντής έλαβε υπόψη όλους τους παράγοντες τους απαιτούμενους για τη λήψη αυτής. στ) Ο Διευθυντής έλαβε στην ολότητα τους υπόψη τα πραγματικά γεγονότα για την έκδοση της απόφασης ημερ. 02/03/
- ζ) Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του, κατά την επιτόπια εξέταση της υπόθεσης, προέβησαν στις ορθές μετρήσεις και/ή εκτιμήσεις και/ή έλαβαν υπόψη στην ολότητα της την επιτόπου κατάσταση. η) Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του κατά την επιτόπια εξέταση της παρούσας υπόθεσης έλαβαν υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία και/ή ταλαιπωρία στους ιδιοκτήτες των επηρεαζόμενων κτημάτων και κατέληξαν ότι η καθορισθείσα δίοδος είναι η καταλληλότερη. θ) Ο Διευθυντής εξέτασε την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας και ακολουθώντας την ορθή και σύμφωνη με τον Νόμο διαδικασία και/ή πρακτική, κρίνοντας την με βάση τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και με τρόπο δίκαιο, χωρίς να παραβλάπτονται με αυτήν τα οποιαδήποτε συμφέροντα των ενδιαφερομένων. ι) Ο Διευθυντής κατέληξε στην καθορισθείσα δίοδο αφού έλαβε υπόψη το επιτόπου δημόσιο μονοπάτι, το οποίο ουσιαστικά διαπλάτυνε ώστε να καταστήσει κατάλληλη δίοδο για το δεσπόζον τεμάχιο, χωρίς να επηρεάζονται καλλιέργειες ή υποστατικά. κ) Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του κατόπιν διεξαγωγής εξέτασης στην παρουσία των ενδιαφερομένων μερών μετά από σχετική ειδοποίηση τους, επέλεξαν την καθορισθείσα δίοδο μετά από ορθή και επαρκή εκτίμηση των πραγματικών περιστάσεων π.χ. διαμόρφωση εδάφους, επιτόπου δημόσιο μονοπάτι, υψομετρική διαφορά και/ή υπάρχουσες διαζευκτικές λύσεις και επί ορθών κριτηρίων, τηρουμένων των νομότυπων διαδικασιών. λ) Η επιβληθείσα αποζημίωση για την εν λόγω δίοδο είναι η ψηλότερη που θα μπορούσε να καθοριστεί σύμφωνα με πρόσφατες συγκριτικές πωλήσεις κτημάτων στην ίδια περιοχή. μ) Οι ισχυρισμοί της Εφεσείουσας / Αιτήτριας περί αξίωσης δικαιώματος διόδου από τον Εφεσίβλητο / Καθ' ου η Αίτηση καταχρηστικά και/ή προσχηματικά και/ή επιδιώκοντας εκ πλαγίου και/ή κακόπιστα εξυπηρέτηση αποκλειστικώς ιδιωτικών και μόνο συμφερόντων είναι απαράδεκτοι και ακατανόητοι, αφού ο Εφεσίβλητος / Καθ' ου η Αίτηση επιθυμεί την οικιστική αξιοποίηση του ακινήτου του και η ύπαρξη του δημόσιου μονοπατιού ελαχιστοποίησε την ανάγκη χρησιμοποίησης μεγαλύτερης έκτασης από του δουλεύον ακίνητο. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός της για βλάβη του δημοσίου συμφέροντος με τη διαπλάτυνση του δημόσιου μονοπατιού είναι επίσης απαράδεκτος και ακατανόητος, το δε κτήμα της, ουδεμία μείωση της αξίας και/ή δυσανάλογη ζημιά και/ή ταλαιπωρία θα υποστεί που να μην αποζημιώνεται και ουδόλως παραβλάπτονται τα περιουσιακά και/ή νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα της. ν) Ο Διευθυντής, αιτιολογημένα και σύμφωνα με την εξουσία που του παρέχει το άρθρο 11Α του Κεφ.224 και τους σχετικούς Κανονισμούς, καθόρισε ολόκληρο το μήκος της διόδου διαπλατύνοντας το υφιστάμενο δημόσιο μονοπάτι κατά τρόπο που τα δουλεύοντα ακίνητα επηρεάζονται ελάχιστα. ξ) Η ΄Εφεση / Αίτηση είναι ουσιαστικά και τυπικά αβάσιμη και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος του Εφεσείοντα/Αιτητή.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Χρίστου Στυλιανού Γρηγορίου από τη Σωτήρα Λεμεσού, Εφεσίβλητου / Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 29/05/2015, ο οποίος ουσιαστικά επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρει στην ένσταση του. Ο αιτητής καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από εμπειρογνώμονα, τον κ. Ιωάννη Μιχαλάκη, ο οποίος αναφέρει τις γνώσεις, εμπειρίες και ακαδημαϊκά του προσόντα στον τομέα του εκτιμητή ακινήτων και τις οδηγίες που έχει λάβει από τον αιτητή για σκοπούς έκθεσης εκτίμησης, την οποία και ετοίμασε και παρουσίασε ως τεκμήριο και που είχε ως αντικείμενο την εξέταση αναφορικά με την ύπαρξη άλλου κατάλληλου δρόμου ο οποίος θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τον ιδιοκτήτη του αποκτώντος ακινήτου, την απόσταση του εν λόγω δρόμου από το αποκτών ακίνητο, καθώς επίσης σχετική μελέτη για την χρήση και χρησιμότητα του δρόμου αυτού, ως επίσης την εξέταση αναφορικά με την δυσμενή επίδραση την οποία θα επιφέρει το δικαίωμα διόδου στον αιτητή, για το δικαίωμα αποζημίωσης του, καθώς επίσης και για την δαπάνη την οποία θα επωμιστεί για την επιδιόρθωση των υποστατικών ή/και των κτισμάτων του ή την επανακατασκευή τους. Σύμφωνα με την εκτίμηση του, υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση η οποία θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τον ιδιοκτήτη του αποκτών ακινήτου με πολύ λιγότερο κόστος για αυτόν αφ΄ ενός και με λιγότερη ζημιά αφετέρου για τον ιδιοκτήτη του μέρους που θα παραχωρήσει τον δρόμο σε σύγκριση με την ζημιά που θα υποστεί αυτός. Συγκεκριμένα, το απαιτούμενο δικαίωμα διόδου μπορεί να παραχωρηθεί μέσω του τεμαχίου
- Το εν λόγω τεμάχιο εμπίπτει εντός της πολεοδομικής ζώνης Ζ1, η οποία αποτελεί ζώνη προστασίας, σε αντίθεση με το επίδικο τεμάχιο 449, το οποίο εμπίπτει εντός της πολεοδομικής ζώνης Η5, η οποία αποτελεί ζώνη με επικρατούσα χρήση την κατοικία. Αυτό σημαίνει ότι η αγοραία αξία του επίδικου τεμαχίου της αιτήτριας, είναι κατά πολύ ψηλότερη από την αγοραία αξία του τεμαχίου 217, την οποία προτείνει ως λύση και θα ήταν πιο λογικό και δίκαιο, κατά τον ίδιο, να παραχωρείται δίοδος από τεμάχιο ζώνης Ζ1 παρά της Η5, λαμβανομένης υπ΄ όψη της οχληρίας που προκαλεί η κάθε δίοδος. Όσον αφορά την προσβασιμότητα στο επίδικο τεμάχιο 198 δια μέσου του τεμαχίου 217, αναφέρει ότι το εν λόγω τεμάχιο 217 εφάπτεται στο ανατολικό τμήμα του με πρόσωπο 50 μέτρων περίπου με υπό εγγραφή δρόμο, ο οποίος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο κατασκευής και χρησιμοποιείται οδικώς, πράγμα που σημαίνει ότι ο καθ΄ου η αίτηση θα έχει πρόσβαση στο οδικό δίκτυο της περιοχής. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του, μπορεί μεν το εμβαδόν επηρεασμού της εναλλακτικής αυτής λύσης να είναι μεγαλύτερο από την λύση που προτείνει το κτηματολόγιο, δηλαδή 66 τ.μ. σε αντίθεση με 27τ.μ. αλλά το κόστος είναι κατά πολύ χαμηλότερο, διότι δεν θα επηρεαστούν οποιαδήποτε κτίσματα και γενικά τα έξοδα που θα απαιτηθούν για την δημιουργία της διόδου είναι κατά πολύ χαμηλότερα και παρέπεμψε στην έκθεση του (τεκμήριο 1) ως προς την ανάλυση επί του θέματος. Εντός του τεμαχίου 590 υπάρχουν κτίσματα τα οποία χρησιμοποιούνται από τον αιτητή και τα οποία θα πρέπει να κατεδαφιστούν σε περίπτωση που η εγκαλούμενη απόφαση παραμείνει σε ισχύ και η ζημιά που θα υποστεί ο αιτητής θα είναι πολύ μεγαλύτερη από το όφελος που θα καρπωθεί το αποκτών μέρος αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι υπάρχει εναλλακτική λύση από την οποία μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως και χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε ταλαιπωρία ενώ αντίθετα, ο αιτητής θα υποστεί ταλαιπωρία, ένεκα της ανάγκης για κατεδάφιση, κάτι που κατά την γνώμη του μπορεί να αποφευχθεί για τους λόγους που ανέφερε και με βάση τους οποίους, πιστεύει ότι υφίσταται δυνατότητα πιο δίκαιης λύσης που θα επιφέρει τα ίδια ή/και καλύτερα αποτελέσματα, τα οποία θα εξυπηρετούν και το δημόσιο συμφέρον και όχι να το παραβλάπτουν και χωρίς να παραβλάπτονται τα περιουσιακά και νόμιμα δικαιώματα του αιτητή και χωρίς να προκαλείται δυσανάλογη ζημιά και ταλαιπωρία σε σχέση με τον διωκόμενο σκοπό. Η πλευρά του Εφεσίβλητου- Καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε επίσης συμπληρωματική ένορκη δήλωση που έγινε από τον κ. Άθω Περικλέους, κτηματολογικό γραφέα στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, ο οποίος αναφέρει ότι τα γεγονότα και λεπτομέρειες της παρούσας υπόθεσης από την μελέτη της και από τους χειρισμούς που έκανε στα πλαίσια των καθηκόντων του αναφορικά με την εξέταση και διεκπεραίωση της αίτησης ΑΕΔ 2/2007 και της σχετικής απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας που εκδόθηκε στις 2/3/2015 και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Εφεσίβλητο/Καθ΄ου η αίτηση όπως προβεί στην ένορκη του δήλωση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι το έτος 2007 κατατέθηκε στο κτηματολόγιο η αίτηση ΑΕΔ 2/2007 εκ μέρους του Εφεσίβλητου, ιδιοκτήτη του περίκλειστου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8122 του Φ/Σχ 53/43, τεμάχιο 198, στο χωριό Σωτήρας της επαρχίας Λεμεσού, για αναγκαστική απόκτηση διόδου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11Α του Κεφ. 224, από το κτήμα του Εφεσείοντα/Αιτητή τεμάχιο 449, καθώς και από τα τεμάχια 590 και
- Ο Εφεσείων/Αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του κτήματος με αριθμό εγγραφής 7809 του Φ/Σχ. 53/43, αριθμός τεμαχίου 499, στο χωριό Σωτήρα της Επαρχίας Λεμεσού το οποίο είναι χωράφι, επίπεδο και έχει εμβαδό 1.143 τετραγωνικά μέτρα και εφάπτεται δημόσιου δρόμου και δημόσιου μονοπατιού στην μια πλευρά τους και βρίσκεται εντός της πολεοδομικής ζώνης Η5 με ανώτατο συντελεστή δόμησης 30% και κάλυψης 20% και φαίνεται με κίτρινο χρώμα στο σχέδιο που επισυνάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Στα πλαίσια των καθηκόντων του, του ανατέθηκε η εξέταση της εν λόγω αίτησης ΑΕΔ 2/2007 και αφού απέστειλε ειδοποιήσεις στα ενδιαφερόμενα μέρη, διεξήγαγε επιτόπιες έρευνες στις 25/7/2011, 20/1/2012 και 15/3/2013 στην παρουσία των διαδίκων. Κατά τις επιτόπιες έρευνες και αφού μελέτησε όλα τα σχετικά στοιχεία και γεγονότα, περιλαμβανομένης της μορφολογίας του εδάφους, καθόρισε την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση δικαιώματος του αποκτώντος μέρους, καθώς και την καταβλητέα αποζημίωση, αφού έλαβε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία και ταλαιπωρία στους ιδιοκτήτες των επηρεαζόμενων κτημάτων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπό τις υφιστάμενες συνθήκες η επιλεγείσα δίοδος ήταν η καταλληλότερη και η δίοδος αυτή φαίνεται με κίτρινο χρώμα στο σχέδιο που επισυνάπτεται στην απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 2/3/2015 και το ποσό της αποζημίωσης καθορίστηκε στο ποσό των €
- Χρησιμοποίησε την συγκριτική μέθοδο εκτίμησης και έλαβε υπόψη του τρία συγκριτικά τα οποία περιέγραψε και που βρίσκονται στην ίδια περιοχή με το υπό εκτίμηση ακίνητο, έχουν περίπου τα ίδια φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά, το δε ένα συγκριτικό δεν εφάπτεται δημόσιου δρόμου. Με βάση τα συγκριτικά, υιοθετήθηκε το ποσό των €50 το τετραγωνικό μέτρο, αφαιρουμένου ποσοστού 30% από την αγοραία αξία, διότι αποτελεί καθορισμό διόδου εντός οικιστικής περιοχής, ήτοι περιορισμό ακίνητης ιδιοκτησίας και όχι στέρηση και συνακόλουθα κάνοντας την πράξη 50 x 27 x 0,70 καταλήγει στο ποσό των €945 και στρογγυλοποιείται στα €
- Με βάση το αποτέλεσμα της επιτόπιας εξέτασης, απεστάλησαν ειδοποιήσεις σύμφωνα με τους σχετικούς τύπους Ν.286 ημερομηνίας 2/3/2015 σε όλα τα μέρη με σχεδιάγραμμα στο οποίο φαίνεται με κίτρινο χρώμα η κατεύθυνση και το πλάτος της διόδου. Οι λόγοι για τους οποίους ο καθορισμός της διόδου έγινε όπως φαίνεται στο σχέδιο που επισυνάπτεται στην απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 2/3/2015 είναι επειδή είναι η καταλληλότερη, είναι σύντομη, ευθεία και εύχρηστη, ολόκληρο το μήκος της διόδου αποτελείται από διαπλάτυνση υφιστάμενου δημόσιου δρόμου και μονοπατιού και μέσα από την προτεινόμενη δίοδο, δεν υπάρχουν καλλιέργειες οι οποίες θα πρέπει να εκριζωθούν ή υποστατικά τα οποία θα πρέπει να μετακινηθούν πλην ενός πρόχειρου υποστατικού από ευτελή υλικά, ήτοι τσίγκους και πέτρες, το οποίο επεμβαίνει στο δημόσιο μονοπάτι και το οποίο εν πάση περιπτώσει ο Εφεσίβλητος/Καθ΄ου η αίτηση ανέλαβε όπως μετακινήσει, καθώς και να αποκαταστήσει τυχόν ζημιές. Επειδή ο αιτητής και ο εμπειρογνώμονας της Ιωάννης Μιχαλάκη αναφέρουν στις ένορκες τους δηλώσεις ότι υπήρχε η εναλλακτική θέση για καθορισμό της διόδου από το 217, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο, διότι δεν υφίστατο κατά την εξέταση της αίτησης ΑΕΔ 2/2007 αλλά και μέχρι σήμερα, εγγεγραμμένος δημόσιος δρόμος ή μονοπάτι για να χρησιμοποιηθεί ως πρόσβαση και δεν είναι νόμιμο να ληφθεί υπόψη οτιδήποτε πέραν εγγεγραμμένου δημόσιου δρόμου ή μονοπατιού. Η δίοδος που καθόρισε ο Διευθυντής με την εκκαλούμενη απόφαση είναι η ορθότερη και προσφορότερη, κατά τον ίδιο, τα δε δουλεύοντα κτήματα επηρεάζονται κατά ελάχιστα μέτρα, διότι ολόκληρο το μήκος της διόδου αποτελεί διαπλάτυνση ήδη υφιστάμενου δημόσιου δρόμου και μονοπατιού που εκτείνονται κατά μήκος του κοινού συνόρου των τεμαχίων 449 και 590 και συνεχίζουν κατά μήκος του κοινού συνόρου του τεμαχίου 198 και του όμορου τεμαχίου και σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω, τόσο ο καθορισμός της διόδου, όσο και η αποζημίωση που υπολογίσθηκε, πρέπει να θεωρηθούν δίκαια και λογικά, διότι δεν παραβλάπτονται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα του Εφεσείοντα/Αιτητή. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι έχει μελετήσει την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Ιωάννη Μιχαλάκη και την έκθεση εκτίμησης που επισυνάπτει και απορρίπτει το περιεχόμενο τους στο μέτρο που συγκρούονται και δεν συμφωνούν με όσα αναφέρει ο ίδιος στην ένορκη του δήλωση. Αναφορικά με την υπόδειξη του τεμαχίου 217 ως εναλλακτική δίοδος αναφέρει ότι έχει ήδη απαντήσει, επιπρόσθετα όμως αναφέρει ότι ο κ. Ιωάννης Μιχαλάκη είναι εκτιμητής ακινήτων και επομένως δεν είναι αρμόδιος και ούτε έχει τις απαιτούμενες τεχνικές γνώσεις για να εξετάζει και να προτείνει θέση διόδου και αυτός είναι ο λόγος που προτείνει δίοδο προς μη εγγεγραμμένο δρόμο. Αναφορικά με τις συγκριτικές πωλήσεις που ο κ. Ιωάννης Μιχαλάκη χρησιμοποιεί, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο Διευθυντής έχει υιοθετήσει μεγαλύτερη αξία ανά τετραγωνικό μέτρο, πλην όμως η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι ο εν λόγω εκτιμητής δεν έχει αφαιρέσει το ποσοστό του 30% από την αγοραία αξία ως όφειλε, διότι η έκταση της διόδου δεν αφαιρείται από το ακίνητο του Εφεσείοντα/Αιτητή. Εν κατακλείδι ο ενόρκως δηλών υιοθετεί την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 15/5/2015 και εξέφρασε την άποψη ότι η επίδικη απόφαση ημερομηνίας 2/3/2015 είναι ορθή, νόμιμη και αιτιολογημένη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος Κεφ. 224, προνοεί τα ακόλουθα: «Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό». Στην υπόθεση GEORGHIOS CHR. KAFIEROS AND ANOTHER, ANDROULLA A. THEOCHAROUS AND OTHERS,
(1978)1 CLR σελ. 619, λέχθησαν τα ακόλουθα και τίθενται τα κριτήρια και οι εξουσίες όπου το Δικαστήριο εξετάζει σε αυτής της φύσεως υποθέσεις, απόσπασμα από το οποίο το Δικαστήριο αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση: «Therefore a District Court in reviewing the decision of the Director should follow the principles on which the Supreme Court in its administrative jurisdiction exercises judicial control over administrative acts or decisions in the domain of public law, with the only difference that the District Court in deciding an appeal under section 80 of Cap. 224, has power to substitute its own discretion for that of the Director whereas in a recourse under Article 146 of the Constitution, the administrative Court cannot substitute its own discretion for that of the Administration. However, the District Court will not lightly substitute its own discretion for that of the Director unless there are strong reasons proved by admissible evidence before it militating in that direction. As we have already said a wide discretion is vested in the Director under the law and the regulations made thereunder to determine, in the first place, as a person best qualified as an expert the direction and extent of a right of passage and the Court in the absence of concrete reasons cannot question his conclusions.» Ερμηνεύοντας την πιο πάνω απόφαση, το Δικαστήριο όταν προχωρεί στην αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, θα πρέπει να ακολουθεί τις αρχές τις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο εφαρμόζει κατά την άσκηση της διοικητικής του αρμοδιότητας και δικαιοδοσίας. Η διαφορά η οποία υπάρχει στην περίπτωση που το Επαρχιακό Δικαστήριο αποφασίζει βάσει του άρθρου 80 του Κεφ. 224, αυτό μπορεί και είναι σε θέση να υποκαταστήσει την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου σε αντίθεση με την προσφυγή με βάση το άρθρο 146 του Συντάγματος όπου ο χαρακτήρας της απόφασης είναι διαφορετικός αφού δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κάτω από το άρθρο 80 δεν περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης, αλλά επεκτείνεται στην ορθότητα της και γενικότερα στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των διαδίκων. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα υποκαταστήσει εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι να αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η εξουσία του Διευθυντή είναι πράγματι ευρεία εξουσία σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς ιδιαίτερα γιατί είναι πρόσωπο περισσότερο ικανό σαν ειδικός να αποφασίσει την κατεύθυνση και την έκταση του δικαιώματος διόδου και το Δικαστήριο στην απουσία συγκεκριμένων και ισχυρών λόγων δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματά του. Οι πιο πάνω αρχές τέθηκαν και σε σωρεία άλλων υποθέσεων, όπως π.χ. CHARALAMBOS CHRISTODOULOU PEYIOTIS AND ANOTHER v ANDREAS CHRISTODOULOU POLEMIDIS,
(1982)1 C.L.R. 442, ΑΡΙΣΤΟΣ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΑΣΙΔΗΣ ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ
(1989)1E Α.Α.Δ 185, ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, ν ΜΑΜΑ ΒΑΡΝΑΒΑ ΧΑΤΖΗΜΑΜΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ,
(1990)1 Α.Α.Δ 208, ΘΕΟΝΙΤΣΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ, ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΠΑΠΑΝΕΟΚΛΗ,
(1992)1Β Α.Α.Δ 906, ΚΟΥΜΗΣ ν ΚΟΥΝΤΟΥΡΟΥ
(1992)1 Β Α.Α.Δ. σελ. 1312 και ΠΑΥΛΟΥ κ.α. ν ΝΕΟΦΥΤΟΥ
(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 973. Σε αυτής της φύσεως υποθέσεις, ως προς το βάρος απόδειξης, ο αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη. Το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην υπόθεση ΚΤΩΡΙΔΗ ν ΈΠΑΡΧΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ. σελ. 541, όπου και το κάτωθι απόσπασμα, από το οποίο το Δικαστήριο επίσης αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση: «Να παρατηρήσουμε όμως και κάτι άλλο. Όπως τόνισε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, με πλήρη επίγνωση των αρχών που διέπουν το θέμα, αν και κατά το δικαστικό έλεγχο που προσφέρει το άρθρο 80 το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην ίδια την ουσιαστική ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή και δεν περιορίζεται στην εξωτερική νομιμότητα της, το βάρος είναι στον Εφεσείοντα/Αιτητή να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή, ως του κατ' εξοχήν αρμόδιου στο πράγμα, είναι λανθασμένη, εγχείρημα όχι ευχερές και μέλλον να επιτύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν. Το βάρος αυτό, όπως ορθά διαπίστωσε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, δεν απέσεισε η Εφεσείουσα.» To δε επίμαχο άρθρο που σχετίζεται με την υπό εξέταση αίτηση, είναι το άρθρο 11Α του Κεφ. 224, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «11Α.-
(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του Νόμου αυτού αν ακίνητη ιδιοκτησία εξαιτίας οποιουδήποτε λόγου είναι περίκλειστη με τέτοιο τρόπο ώστε να στερείται της αναγκαίας διόδου σε δημόσιο δρόμο, ή αν η υφιστάμενη δίοδος είναι ανεπαρκής για την κατάλληλη χρήση αυτής, ανάπτυξη ή εκμετάλλευση ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας δικαιούται να απαιτήσει δίοδο επί των γειτονικών ακινήτων ιδιοκτησιών με πληρωμή εύλογης αποζημίωσης. Για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού "δίοδος" περιλαμβάνει το δικαίωμα διοχέτευσης ύδατος, λυμάτων ή οποιουδήποτε άλλου υγρού μέσω αυλακιών, ή σωλήνων ή οποιουδήποτε άλλου κατάλληλου μέσου.
(2)Η κατεύθυνση της διόδου και η έκταση του δικαιώματος για χρήση αυτής, καθώς και η αποζημίωση που πρέπει να καταβάλλεται καθορίζονται από το Διευθυντή αφού προηγηθεί γνωστοποίηση προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, και αν κατόπι της γνωστοποίησης αυτής οποιοδήποτε από τα ενδιαφερόμενα μέρη παραλείψει να παρευρεθεί κατά την επιτόπια έρευνα που ορίζεται στη γνωστοποίηση ο Διευθυντής δύναται να προχωρήσει σε κάθε απαιτούμενη ενέργεια στην απουσία του.
(3)Υποχρέωση των γειτόνων για παροχή διόδου δεν υφίσταται αν η συγκοινωνία της ακίνητης ιδιοκτησίας προς το δημόσιο δρόμο σταμάτησε από αυτόβουλη πράξη ή παράλειψη του κυρίου αυτής.
(4)Αν ένεκα εκποίησης μέρους της ακίνητης ιδιοκτησίας απεκόπηκε η συγκοινωνία του μέρους που εκποιήθηκε ή απέμεινε προς το δημόσιο δρόμο, για παροχή διόδου υποχρεούται ο κύριος του μέρους, μέσω του οποίου εγίνετο μέχρι τώρα η συγκοινωνία. Με εκποίηση μέρους εξομοιώνεται και η εκποίηση μιας από περισσότερες ακίνητες ιδιοκτησίες που ανήκουν στον ίδιο κύριο.
(5)Δίοδος που χορηγήθηκε βάσει του άρθρου αυτού θεωρείται ως δικαίωμα, δουλεία ή ωφέλημα που αποκτήθηκε βάσει των διατάξεων του άρθρου 11, και οι διατάξεις του Νόμου αυτού θα εφαρμόζονται σε οποιαδήποτε τέτοια δίοδο.
(6)Το Υπουργικό Συμβούλιο εκδίδει Κανονισμούς ρυθμίζοντας κάθε θέμα το οποίο χρειάζεται ρύθμιση για την καλύτερη εφαρμογή του άρθρου αυτού και ιδιαίτερα τη διαδικασία που ακολουθείται για τους σκοπούς αυτού: Νοείται ότι Κανονισμοί που έγιναν βάσει του εδαφίου αυτού κατατίθενται στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία εντός 15 ημερών από την κατάθεση αυτή αποφασίζει σχετικά με αυτούς. Σε περίπτωση έγκρισης ή τροποποίησης των Κανονισμών που κατατέθηκαν με τον τρόπο αυτό, αυτοί τίθενται σε ισχύ όπως εγκρίθηκαν από τη Βουλή.
(7)Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζονται επί οποιασδήποτε φύσεως κρατικής γης χωρίς ειδική γι' αυτό απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και με τέτοιους όρους ως ήθελε προβλεφθεί στην απόφαση». Νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση υπόθεση αποτελεί η υπόθεση Γιωργούλλα Νεοφύτου κ.α. ν Ελένη Νεοφύτου
(1995)1 ΑΑΔ 973, όπου λέχθησαν τα ακόλουθα: «Οι αρχές που πρέπει να καθοδηγούν το Δικαστήριο όταν εξετάζει αίτηση-έφεση από απόφαση του Διευθυντή κάτω από το άρθρο 80 του Κεφ. 224, διατυπώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Kafieros and Another v. Theocharous and Others
(1978)1 C.L.R. 619 και ορθά αναφέρθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Στην υπόθεση αυτή το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο Διευθυντής μετά τη διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας καθορίζει την κατεύθυνση και την έκταση της διόδου αφού λάβει υπ' όψιν όλους τους σχετικούς παράγοντες. Στην περίπτωση δε που υπάρχουν περισσότερα από ένα κτήματα που δυνατόν να θεωρηθούν κατάλληλα, ο Διευθυντής έχει την εξουσία να κάμει εκλογή και ν' αποφασίσει το κτήμα πάνω στο οποίο θα δοθεί το δικαίωμα διόδου λαμβάνοντας υπ' όψιν τη δημιουργία της ελάχιστης δυνατής ζημιάς, οχληρίας και ταλαιπωρίας. Ο Διευθυντής αποφασίζοντας ένα δικαίωμα διόδου έχει διακριτική εξουσία να αποφασίσει πάνω σε ιδιωτικά δικαιώματα. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο αναθεωρώντας την απόφαση του Διευθυντή ακολουθεί τις αρχές πάνω στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο εις τη διοικητική του δικαιοδοσία κάνει δικαστικό έλεγχο πάνω σε διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις εις τον τομέα του δημοσίου δικαίου. Η μόνη διαφορά είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο αποφασίζοντας μιαν έφεση κάτω από το άρθρο 80 του Κεφ. 224 έχει την εξουσία να υποκαταστήσει τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή σε αντίθεση με την εξουσία που έχει το Δικαστήριο σε περίπτωση προσφυγής κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος, όπου το Διοικητικό Δικαστήριο δεν μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο. Όμως το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα υποκαταστήσει εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι να αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η εξουσία του Διευθυντή είναι πράγματι ευρεία εξουσία σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς ιδιαίτερα γιατί είναι πρόσωπο περισσότερο ικανό σαν ειδικός να αποφασίσει την κατεύθυνση και την έκταση του δικαιώματος διόδου και το Δικαστήριο στην απουσία συγκεκριμένων και ισχυρών λόγων δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματά του. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν στην υπόθεση Peyiotis and Another ν. Polemidis
(1982)1 C.L.R. 442.» Στην υπόθεση Ανδρέα Αριστοτέλους ν Σωτήρη Χ"Κυριάκου
(2001)1 ΑΑΔ 100, κρίθηκε ότι κατά τον καθορισμό του δικαιώματος διόδου ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έχει διακριτική ευχέρεια. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή δεν αντικαθιστά εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Το Δικαστήριο έχει διεξέλθει με πάρα πολλή προσοχή την τεθείσα ενώπιον του μαρτυρία και τα σχετικά τεκμήρια, καθώς επίσης και τις αγορεύσεις αμφοτέρων των δικηγόρων και έχοντας υπόψη το πιο πάνω πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση και κρίνει ότι η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει για τους εξής λόγους: Ως προς την προδικαστική ένσταση που έχει προβληθεί, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή αποτελεί αυστηρή προσκόλληση σε τύπους, κάτι που θα πρέπει να αποφεύγεται, έτσι ώστε το Δικαστήριο και οι διάδικοι να είναι αφοσιωμένοι στην ουσία της αγωγής και εν πάση περιπτώσει, η αίτηση δεν έχει επιτυχές αποτέλεσμα για τους λόγους που θα εξηγηθούν κατωτέρω. Το Δικαστήριο έχει πειστεί ακράδαντα ότι η προτεινόμενη δίοδος από τον Διευθυντή του τμήματος κτηματολογίου και χωρομετρίας (ο διευθυντής) είναι υπό τις περιστάσεις η πρέπουσα, η λιγότερη επαχθής, η αποζημίωση που προτάθηκε είναι δίκαιη και εύλογη και η απόφαση του διευθυντή δεόντως αιτιολογημένη. Το Δικαστήριο πράγματι έχει πειστεί και εντοπίσει μέσα από το σχετικό σχέδιο, ότι η προτεινόμενη λύση από τον διευθυντή είναι πιο σύντομη, ευθεία και εύχρηστη, διότι όπως φαίνεται στο σχέδιο, η υποδειχθείσα δίοδος εμπίπτει σε μεγάλο βαθμό στο πέρασμα που ήδη χρησιμοποιείται ως πέρασμα και πιο συγκεκριμένα διαπλάτυνση δημόσιου δρόμου και μονοπατιού πλάτους 3,66 μέτρων και ο διευθυντής προέβηκε σε εκείνες τις αναγκαίες χαράξεις, έτσι ώστε η δίοδος να έχει εκείνο το απαιτούμενο πλάτος, περιορίζοντας στο ελάχιστο το δουλεύον ακίνητο για να επιφέρει η εν λόγω δίοδος τον λιγότερο επαχθή επηρεασμό στα εν λόγω ακίνητα, μέχρι να φθάσει στο σημείο εξόδου και επικοινωνίας, λόγω του ότι το αποκτών ακίνητο είναι περίκλειστο και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί. Επιπρόσθετα διαφαίνεται μέσα από την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί και ούτε έχει προβληθεί οτιδήποτε αντίθετο από τον αιτητή, ότι από την προτεινόμενη από τον Διευθυντή δίοδο δεν θα καταστεί ανάγκη για οποιανδήποτε εκρίζωση ή καταστροφή καλλιεργειών. Η θέση του αιτητή και του κ. Ιωάννη Μιχαλάκη, για να αιτιολογήσει και δικαιολογήσει την εναλλακτική λύση που έχει προτείνει, ότι το ακίνητο από το οποίο προτείνει να διέλθει η δίοδος λόγω του ότι εφάπτεται στο ανατολικό τμήμα του με πρόσωπο 50 μέτρων περίπου με υπό εγγραφή δρόμο, ο οποίος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο κατασκευής και χρησιμοποιείται οδικώς και συνακόλουθα ο εφεσίβλητος θα έχει πρόσβαση στο οδικό δίκτυο δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, όχι μόνο λόγω της ήδη αξιολόγησης που έγινε ως προς το εμβαδόν που θα καλύψει η προτεινόμενη λύση που θα είναι μεγαλύτερο από το εμβαδόν που προτείνεται από το κτηματολόγιο, αλλά και επειδή η υφιστάμενης οδός είναι πιο σύντομη, ευθεία και εύχρηστη και οδηγεί απευθείας σε δημόσιο δρόμο, σε αντίθεση δηλαδή με την λύση που προτείνεται από τον αιτητή και μάλιστα η λύση του Διευθυντή είναι ήδη δια μέσου δημόσιου δρόμου και μονοπατιού. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο έχει το ασφαλές και βέβαιο δεδομένο της ύπαρξης ήδη δημόσιου δρόμου στο οποίο θα καταλήγει η δίοδος που προτάθηκε από τον Διευθυντή, σε αντίθεση με το αβέβαιο του χρόνου της εγγραφής του δρόμου που ήδη χρησιμοποιείται ακόμα και αν ληφθεί υπ΄ όψη ότι ο εν λόγω δρόμος τελικώς θα εγγραφεί και που οδηγεί η δίοδος που προτείνει ως εναλλακτική λύση ο αιτητής. Η δε παραπομπή του αιτητή στην απόφαση Nelia Hotel Ltd - v - Gesoma Estates
(2013)1 A.A.Δ 1865, δεν βοηθά στην εισήγηση της αιτήτριας για να επιχειρηματολογήσει ότι δεν είναι απαραίτητη η εγγραφή του δημόσιου δρόμου, διότι τα γεγονότα σε εκείνην την υπόθεση αφορούσαν εντελώς διαφορετικής φύσεως και νομικού υποβάθρου με την υπό εξέταση αίτηση, λόγω ακριβώς του ότι σε εκείνη την υπόθεση εξεταζόταν με βάση το άρθρο 12
(3)του Κεφ. 224, σε αντίθεση με το άρθρο 11Α που απασχολεί την παρούσα υπόθεση, όπου και κρίθηκε, λόγω της ξεχωριστής περίπτωσης με την υπό εξέταση, ότι ο νομοθέτης, στο Άρθρο 12
(3)του Νόμου, χρησιμοποίησε τη λέξη «διάνοιξη» και όχι τη λέξη «εγγραφή», ακριβώς, γιατί ήθελε να καλύψει και εκείνες τις περιπτώσεις, που, για διάφορους λόγους, υπάρχει διάνοιξη δρόμου, χωρίς αυτός να είναι εγγεγραμμένος, ήτοι ερμηνευσε το ζήτημα της μη εγγραφής του δρόμου στα δεδομένα και στην φύση της υπόθεσης και της εκεί αξίωσης, που ουδόλως δύνανται να συγκριθούν, έστω και κατ΄ αναλογία με την υπό εξέταση υπόθεση, λόγω ακριβώς και της διαφορετικότητας στην νομοθετική ρύθμιση της παρούσας υπόθεσης με εκείνη την υπόθεση. Η θέση που προβλήθηκε από τον κ. Ιωάννη Μιχαλάκη ότι η προτεινόμενη από την πλευρά του αιτητή δίοδος θα μπορούσε να διέλθει δια μέσου του ακινήτου που αναφέρει, λόγω ακριβώς της ένταξης του σε διαφορετική ζώνη με χαμηλότερη αξία, δεν δύναται να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο, διότι προσκρούει στα συντριπτικά πλεονεκτήματα που αναφέρθησαν και αξιολογήθηκαν ήδη πιο πάνω. Συνακόλουθα, από την στιγμή που το Δικαστήριο κρίνει ότι η προταθείσα δίοδος από τον αιτητή δεν δύναται να γίνει αποδεκτή, συμπαρασύρεται στην ίδια τύχη και κατάληξη, ήτοι στην απόρριψη της θέσης περί μεροληπτικής στάσης του Διευθυντή ως προς την μη εξέταση άλλης ή άλλων εναλλακτικών λύσεων. Το Δικαστήριο, απουσία οποιασδήποτε άλλης τεκμηριωμένης αντίθετης εισήγησης, αποδέχεται το ποσοστό 30% που θα πρέπει να αφαιρεθεί για να υπολογιστεί η αποζημίωση που θα λάβει ο αιτητής, διότι το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση ότι από την στιγμή που δεν απαλλοτριώνεται και γενικά δεν χάνει ο αιτητής την περιουσία του, δεν θα πρέπει στον υπολογισμό της αποζημιώσης να ληφθεί υπ΄ όψη όλο το ποσό μονάδας ανά τετραγωνικό μέτρο οσάν αυτό απαλλοτριώνεται και γενικά χάνεται, όπως γίνεται σε περιπτώσεις όπως π.χ. απαλλοτρίωσης και επί αυτού του σημείου, ο κ. Ιωάννης Μιχαλάκης απέτυχε να συνυπολογίσει αυτόν τον ουσιαστικό παράγοντα κατά το στάδιο ετοιμασίας της έκθεσης του. Επιπρόσθετα συμπαρασύρεται και η αναφορά του αιτητή περί κατάλοιπα της πολιτιστικής κληρονομιάς και παραδόσεων του τόπου και ανάγκης προστασίας τους, διότι δεν τίθεται ζήτημα πλέον κατεδάφισης οιωνδήποτε κτισμάτων. Οι θέσεις του αιτητή περί κατάχρησης και κακοπιστίας εκ μέρους του εφεσίβλητου με το να προωθήσει την αίτηση για παροχή διόδου δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι αποτελούσε νόμιμο δικαίωμα του εφεσίβλητου να ζητήσει τον καθορισμό διόδου για το ακίνητο του λόγω του ότι είναι περίκλειστο και η απόφαση του Διευθυντή είχε ως αποτέλεσμα τον καθορισμό της διόδου που αποτελεί και το επίδικο ζήτημα και που το Δικαστήριο έχει πειστεί για την ορθότητα και το δικαιολογημένο της απόφασης του. Η θέση του αιτητή περί αναιτιολόγητης απόφασης του Διευθυντή επίσης δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι κατατέθηκε νομότυπα στο Δικαστήριο η αιτιολογημένη απόφαση του και από την οποία το Δικαστήριο δύναται εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα, διότι είναι σαφής, τεκμηριωμένη, αιτιολογημένη και είναι δυνατός ο Δικαστικός έλεγχος αυτής με βάση τα χαρακτηριστικά που μόλις αναφέρθησαν και ο αιτητής δεν απέσεισε το βάρος που της αναλογεί με το να αποδείξει αυτήν της την θέση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω κατάληξη, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο αιτητής απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που του αναλογεί για να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη και ούτε έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οποιονδήποτε ισχυρό λόγο που να του δίνει του έναυσμα να υποκαταστήσει την κρίση του Διευθυντή, για την οποία το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι η απόφαση του είναι ορθή, αιτιολογημένη και δικαιολογημένη, έχει σταθμίσει όλους τους παράγοντες και δεδομένα και η προτεινόμενη δίοδος είναι η λιγότερο επαχθής για το δεσπόζον ακίνητο του αιτητή και η αποζημίωση που παραχωρείται είναι εύλογη, τεκμηριωμένη και δίκαιη. Συνακόλουθα η αίτηση/έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εφεσίβλητου/καθ΄ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή/εφεσείοντα, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: dikaioma diodou cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο