Αίτηση από τους κ.κ. Χ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ ΛΤΔ ν. Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία, ASTARTI DEVELOPMENT PLC, Αρ. Αίτησης 476/16, 8/6/2017

(2), επί του Ν.14/60 αρ. 32, επί της Πρακτικής του Δικαστηρίου στη Δ.39 θ.16 ως και στη Δ.28 θ.1, ως και επί του Κεφ. 113 και στη Δ.55 θ.3, στον Κανονισμό 62 των περί Πτωχεύσεων Θεσμών. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Θεοτόκη Χριστοδούλου, στην οποία αναφέρει ότι είναι ο διευθυντής της αιτήτριας εταιρείας και γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του και τυγχάνει νομικής συμβουλής, επειδή στην ένορκη δήλωση στις παραγράφους 4, 5, 6, 7 και 10 υπάρχουν ανακρίβειες, θα πρέπει σύμφωνα με τη υπάρχουσα Νομολογία να επιτραπεί η καταχώρηση Απαντητικής ένορκης δήλωσης ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα όπως αυτά φαίνονται στο Τεκ.Α που επισυνάπτεται στην ένορκη του δήλωση. Στην αίτηση καταχώρισαν ένσταση οι καθ'ων η αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «1. Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και/ή είναι αντίθετη με τις πρόνοιες της Διάταξης 48 θ.4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς.

1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την παραχώρηση άδειας καταχώρησης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης.
2. Δεν αποκαλύπτεται βάσιμος και/ή καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση της αιτούμενης ένορκης δήλωσης.
3. Δεν ζητείται η εισαγωγή νέων γεγονότων που προκύπτουν από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών.
4. Δεν υπάρχει η δυνατότητα απάντησης στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας.
5. Η ένορκη δήλωση που επιχειρείται να καταχωρηθεί ως απάντηση αφορά νομικούς ισχυρισμούς.
6. Οι Αιτητές όφειλαν να συμπεριλάβουν όλους τους ισχυρισμούς που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα στην αρχική ένορκη δήλωση τους.
7. Η αίτηση είναι καταχρηστική και επιδιώκονται σκοποί άλλοι από αυτούς που θέτουν οι Δικονομικοί Θεσμοί.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση των καθ' ων η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Άλκη Χριστοδουλίδη ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι κανένας καλός λόγος δεν δίνεται από την αιτήτρια ώστε να θεωρηθεί αναγκαίο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να δοθεί από το Δικαστήριο άδεια για καταχώρηση της εν λόγω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αιτήτρια δεν αναφέρεται σε κανένα συγκεκριμένο λόγο που να δικαιολογεί την ανάγκη καταχώρησης της εν λόγω ένορκης δήλωσης. Περαιτέρω αναφέρει ότι η αιτήτρια δεν εγείρει γεγονότα που να χρειάζονται απάντησης, αλλά προσθέτει ισχυρισμούς που αφορούν τον διορισμό του ως Παραλήπτη - Διαχειριστή των καθ' ων η αίτηση. Η αιτήτρια γνώριζε εξ αρχής ότι οι καθ 'ων η αίτηση είναι υπό διαχείριση και όφειλε και έπρεπε να θέσει στην αρχική αίτηση της και σε καμία περίπτωση όχι με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επίσης είναι ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση ότι τα όσα προσπαθεί να εισάξει η αιτήτρια ως μαρτυρία με την απαντητική της ένορκη δήλωση, την οποία επεσύναψε ως Τεκμήριο Α, είναι στην ουσία νομικά ζητήματα τα οποία θα αποφασίσει το Δικαστήριο και δεν είναι γεγονότα τα οποία πρέπει να αποκαλυφθούν στο Δικαστήριο για να αποφασίσει. Περαιτέρω όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών τα θέματα που αναφέρονται στη παράγραφο 5 του Τεκμηρίου Α είναι θέματα που είχαν την ευχέρεια να τα αναπτύξουν στην αρχική ένορκη δήλωση αλλά επέλεξαν να μην το πράξουν και να τα αποσιωπήσουν. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Το άρθρο 48 θ.4

(2)στο οποίο στηρίζεται η αίτηση, αναφέρει τα εξής: "To Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39." Στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης ανάλογα από ποιόν υποβάλλεται το αίτημα, ώστε η ακρόαση να γίνει στη βάση των γεγονότων που είναι αναγκαία για την υποστήριξη των θέσεων των διαδίκων και προκύπτει από την ανάγκη να απαντηθούν ή αμφισβητηθούν κάποια επιμέρους θέματα που εγείρονται μέσα από την ένσταση. Όπως προκύπτει μέσα από την νομολογία η αμφισβήτηση γεγονότων δεν θεμελιώνει άνευ άλλου καλό λόγο ανάγκης αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Στην υπόθεση Φιλόκυπρος Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510 αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσης, εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ο καλός λόγος είναι συνυφασμένος με την ευχέρεια παρουσίασης του περιεχομένου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την αρχική ένορκη δήλωση όπως και με την ανάγκη αντίκρουσης της μαρτυρίας του αντιδίκου. Ο κανόνας καθολικής εφαρμογής είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο (βλ. Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του Πλοίου Lipa

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976. Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που παρουσιάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου ως επίδικα. Ο Θεοτόκης Χριστοδούλου αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση υπάρχουν ανακρίβειες και θα πρέπει να απαντηθούν ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα. Η γενική αναφορά στην ένορκη δήλωση δεν ικανοποιεί την ανάγκη τεκμηρίωσης καλού λόγου. Οι αιτητές πρέπει να αναφερθούν ξεχωριστά σε κάθε σημείο να αναφέρουν τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πώς προέκυψε η ανάγκη για περαιτέρω αναφορά εκ μέρους τους για να μπορεί το Δικαστήριο στη βάση αυτής της εξέτασης να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα εξετάσω όμως και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Α που αποτελεί την προτεινόμενη απαντητική ένορκη δήλωση που επιθυμούν να καταχωρήσουν οι αιτητές και θα συμφωνήσω με την θέση των καθ' ων η αίτηση ότι μεγάλο μέρος της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αναφέρεται σε νομικούς ισχυρισμούς αλλά και στις εξουσίες και τα καθήκοντα του παραλήπτη διαχειριστή, στοιχεία που δεν αποτελούν μαρτυρία και δεν μπορούν να τεθούν με ένορκη δήλωση. Περαιτέρω όμως η αναφορά στη ποινική υπόθεση και τα όσα οι αιτητές επιθυμούν να θέσουν για τον ισχυρισμό τους αυτό ενώπιον του Δικαστηρίου εκφεύγουν κατά πολύ του σκοπού και της έννοιας του καλού λόγου και εκτροχιάζουν την διαδικασία σε θέματα που το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει. Ούτε όμως η προσθήκη στοιχείων που οι αιτητές είχαν υποχρέωση να αναφέρουν στην αρχική τους ένορκη δήλωση μπορεί να επιτραπεί στο στάδιο αυτό. Για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω θεωρώ ότι το αίτημα δεν μπορεί να επιτύχει και η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Συμπληρωματική ένορκη δήλωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο