ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΓΡΗΓΟΡΙΤΣΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ κ.α., Γεν. Αίτηση Αρ: 77/2017, 31/5/2017

(1)και

(2)του Ν.22/85 προνοεί ότι διαφορές μεταξύ μελών και της εταιρείας παραπέμπονται προς επίλυση σε διαιτησία. Τα εδάφια 4 και 5 του άρθρου 52 καθορίζουν τη διαδικασία που ακολουθείται μετά την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία και της έκδοσης διαιτητικής απόφασης και κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτά πιο κάτω: «

(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.

(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Προκύπτει από τις πιο πάνω διατάξεις ότι ο τρόπος προσβολής της απόφασης του Διαιτητή είναι αυτός της έφεσης εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της απόφασης. Στην Αίτηση 110/95 της Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου

(1995)1 Α.Α.Δ. 827, 831 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή.» Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52

(4)του Ν.22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή, η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πως θα μπορούσε να εκδηλωθεί τώρα, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας που, επαναλαμβάνω αναφέρεται μόνο στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου που ακολούθησε, τέτοιο παράπονο.» Στην παρούσα διαδικασία ο δικαστικός έλεγχος που ασκείται είναι μόνο σε ότι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας v. Κυριακίδη κ.α.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ 716 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται την εμπλοκή του ιδίου, που αφενός να την διατάσσει και ταυτόχρονα να την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Για αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης». Στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης δεν έχει τεθεί από πλευράς των καθ 'ων η αίτηση ως λόγος ένστασης το κατά πόσο η επίδικη διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στους ίδιους αφού με βάση την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση παραδέχονται ότι η Διαιτητική απόφαση τους έχει επιδοθεί. Άλλωστε όπως προκύπτει οι καθ΄ων η αίτηση άσκησαν και το δικαίωμα έφεσης κατά της Διαιτητικής απόφασης. Έχω διεξέλθει με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου ως λόγοι ένστασης και θεωρώ ότι δεν αποτελούν ζητήματα που οι καθ΄ων η αίτηση δύνανται να προβάλλουν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Πρόκειται για λόγους ένστασης που αφορούν την ουσία της απόφασης του διαιτητή. Στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν μπορεί να αναθεωρηθεί η διαιτητική απόφαση και συνεπώς οι καθ΄ων η αίτηση δεν μπορούν να προβάλλουν τις ενστάσεις που προβάλλουν και αφορούν το κανονικό και νομότυπο στη διαδικασία της διαιτησίας, παραλείψεις ή κακό χειρισμό του Διαιτητή και ή άλλους λόγους που προβάλλουν με σκοπό να επιτύχουν την μη έγκριση της αίτησης. Παράλληλα υπογραμμίζεται πως στην προκειμένη περίπτωση οι καθ΄ ων η αίτηση ασκώντας το δικαίωμα που τους παρέχει ο νόμος υπέβαλαν έφεση κατά της επίδικης διαιτητικής απόφασης και αυτή απορρίφθηκε με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ημερ.8.4.2016 (τεκμ. Β στην αίτηση). Τα όσα περαιτέρω προβάλλονται από τους καθ΄ων η αίτηση με την ένσταση τους σε σχέση με την εν λόγω απορριπτική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας αλλά σαφώς θα αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης της Έφεση που οι καθ΄ ων η αίτηση δηλώνουν ότι καταχώρησαν στο Ανώτατο Δικαστήριο κατά της απόφασης αυτής. Αναφορικά δε με την εισήγηση των καθ΄ ων η αίτηση ότι η έφεση που καταχώρησαν στο Ανώτατο Δικαστήριο θα πετύχει και γι΄ αυτό το λόγο η παρούσα διαδικασία θα πρέπει να ανασταλεί, παρά το ότι στην παρούσα διαδικασία δεν εξετάζεται ζήτημα αναστολής, υπογραμμίζω πως ο κανόνας είναι ότι η έφεση δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Τα Δικαστήρια δεν αποστερούν επιτυχόντα διάδικο από τους καρπούς της διαδικασίας εκτός αν υπάρχουν ειδικές περιστάσεις. Τέτοιες περιστάσεις υπάρχουν λ.χ. στην περίπτωση που στοιχειοθετείται ανικανότητα του καθ΄ ου η αίτηση να επιστρέψει το ποσό, που θα εισέπραττε κατά την εκτέλεση, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης του αιτητή. (βλ. White Book 1956, σελ. 1284). Τα όσα επίσης επικαλούνται οι καθ΄ ων η αίτηση σε σχέση με την αποδοχή της αναπομπής της πρότασης νόμου για τροποποίηση του Περί Συνεργατικών Νόμου και την ενημέρωση των Διαιτητών από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών για την αναστολή της διεξαγωγής διαιτησιών μέχρι την δημοσίευση θεσμών που θα διέπουν τη διαδικασία δεν επηρεάζουν την παρούσα υπόθεση, αντικείμενο της οποίας είναι η εξέταση των τυπικών προϋποθέσεων που τάσσει η πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία για την εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε την πιο πάνω αναφερόμενη ημερομηνία. Υπό το φως των πιο πάνω οι λόγοι ένστασης που προβάλλουν ο καθ ΄ων η αίτηση 1 και 2 δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. Βρίσκω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την εγγραφή και εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής απόφασης εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2. Εκδίδεται συνεπώς Διάταγμα ως η παράγραφος (α) της αίτησης. Τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση 1και 2. (Υπ.)............... Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Εγγραφή διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο