Kostakis D. Koureas & Son Ltd ν. Ανδρέα Ιωάννου, Αρ. Αγωγής: 3405/15, 30/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A150 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3405/15 Μεταξύ: Kostakis D. Koureas & Son Ltd από Ύψωνα Ενάγοντα και Ανδρέα Ιωάννου από Βρυσούλλες Εναγόμενου Ημερομηνία: 30.5.2017 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Σ. Πούγιουρος (για να ακούσει απόφαση κα. Γεωργίου) Για τον Εναγόμενο: κ. Παπαλλής (για να ακούσει απόφαση κ. Μιχαηλίδης) ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 2.9.15 και αφορά αξίωση της ενάγουσας εταιρείας εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €1.038,78 δυνάμει συμφωνίας και ή ως αξία πωληθέντων αγαθών. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία συστάθηκε δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 με έδρα τη Λεμεσό και διεξήγαγε και εξακολουθεί να διεξάγει εργασίες πώλησης παιχνιδιών, ειδών θαλάσσης και/ή περιπτέρου και άλλων παρεμφερών ειδών. Δυνάμει προφορικής συμφωνίας και/ή συμφωνιών η οποία και/ή οι οποίες έγιναν κατά ή περίπου την περίοδο 2013 και 2014, οι ενάγοντες συμφώνησε όπως πωλήσουν, πώλησαν και παράδωσαν στον εναγόμενο και ο εναγόμενος συμφώνησε όπως αγοράσει, αγόρασε και παρέλαβε από τους ενάγοντες παιχνίδια και/ή άλλα παρεμφερή είδη περιπτέρου έναντι συμφωνηθέντος τιμήματος και διατηρούσε λογαριασμό στον ενάγοντα ο οποίος κατά ή περίπου στις 26.11.2014 παρουσίαζε οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €1.038,
- Οι ενάγοντες επανειλημμένα κάλεσαν τον εναγόμενο όπως εξοφλήσει το ρηθέν ποσό, αλλά ο εναγόμενος αρνήθηκε και/ή παράλειψε να το πράξει. Ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του αρνείται την αξίωση των εναγόντων και ζητά απόρριψη της αγωγής. Ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή δεν δύναται να προχωρήσει εναντίον του προσωπικά καθώς ο ίδιος δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό για το λόγο ότι οποιεσδήποτε συναλλαγές με τους ενάγοντες έγιναν με την εταιρεία LITSA'S SUPERMARKET LTD η οποία αποτελεί ξεχωριστή νομική οντότητα. Οι ενάγοντες με την απάντηση τους αρνούνται τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης. Ισχυρίζονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο συμβλήθηκαν με τον εναγόμενο υπό την προσωπική του ιδιότητα και όχι με την πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία, την ύπαρξη της οποίας και αγνοούν. Είναι η θέση τους ότι ο εναγόμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο ουδέποτε παρέστησε τον εαυτό του ότι εκπροσωπούσε την ισχυριζόμενη εταιρεία ή άλλο νομικό πρόσωπο. Ισχυρίζονται περαιτέρω πως όλα τα σχετικά τιμολόγια εκδόθηκαν στο όνομα YPERAGORA LITSA'S (SUPERMARKET) ένεκα του ότι ο εναγόμενος διατηρούσε επιχείρηση υπεραγοράς χρησιμοποιώντας την επωνυμία «Υπεραγορά Λίτσας». Τα εν λόγω τιμολόγια έχουν παραληφθεί και υπογραφτεί από τον εναγόμενο υπό την προσωπική του ιδιότητα χωρίς να φέρουν σφραγίδα ή περιγραφή ιδιότητας συμβούλου ή αξιωματούχου ή εκπροσώπου της ισχυριζόμενης εταιρείας. Η διαδικασία εκδίκασης της παρούσας αγωγής εντάσσεται στις πρόνοιες της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως έχουν τροποποιηθεί και συνεπώς οι διάδικοι συμμορφούμενοι με τις σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου κατέθεσαν γραπτώς την μαρτυρία τους μαζί με τα σχετικά τεκμήρια. Καμία πλευρά δεν ζήτησε να αντεξετάσει τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων της πλευράς που έκαστος εκπροσωπεί. Η πλευρά των εναγόντων προς απόδειξη της υπόθεσης της αλλά και προς αντίκρουση των ισχυρισμών της υπεράσπισης κατέθεσε υπό την μορφή ένορκης δήλωσης τη γραπτή μαρτυρία του Δημήτρη Κουρέα ο οποίος δηλώνει ότι είναι ο γιός του διευθυντή και μέτοχου της ενάγουσας εταιρείας στην οποία εργάζεται και έχει την διαχείριση της επιχείρησης της. Στην μαρτυρία του μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η συνεργασία των εναγόντων με τον εναγόμενο ο οποίος διατηρεί κατάστημα στην οδό Βαρωσίων 100 στο Χωριό Βρυσούλλες άρχισε τον Οκτώβριο του
- Κατά την έναρξη της εν λόγω συνεργασίας ο ίδιος εκπροσωπώντας τους ενάγοντες επισκέφθηκε τον εναγόμενο στο κατάστημα του στην πιο πάνω διεύθυνση και συμφώνησαν ότι οι ενάγοντες θα απέστελλαν από την αποθήκη τους στη Λεμεσό μέσω διανομέα τα παιχνίδια που θα παρήγγειλε ο εναγόμενος τα οποία και θα παραδίδονταν στο αναφερόμενο κατάστημα του εναγόμενου και αυτός θα υπέγραφε τα εκάστοτε σχετικά τιμολόγια. Σε ερώτηση του σε ποιον ανήκει η επιχείρηση του καταστήματος, ο εναγόμενος, δήλωσε ότι ανήκει στον ίδιο και ουδέποτε πριν την καταχώρηση της υπεράσπισης του στην παρούσα αγωγή ανέφερε ότι το εν λόγω κατάστημα και ή η επιχείρηση ανήκουν στην εταιρεία LITSA'S SUPERMARKET LTD ούτε και παρέστησε ποτέ τον εαυτό του ως υπάλληλο ή διευθυντή ή εκπρόσωπο της εταιρείας αυτής. Μέσα στα πλαίσια της επίδικης εμπορικής συνεργασίας ο εναγόμενος κατά καιρούς μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 παρήγγελλε διάφορα παιχνίδια τα οποία οι ενάγοντες μέσω των πωλητών τους τα παρέδιδαν στο εναγόμενο στο πιο πάνω αναφερόμενο κατάστημα και στις 26.11.14 ο λογαριασμός του εναγόμενου παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο το ποσό των €1.038,
- Ο μάρτυρας αναφέρει επίσης ότι όλα τα σχετικά τιμολόγια και πιστωτικές σημειώσεις είναι υπογραμμένα από τον εναγόμενο και πουθενά σε αυτά δεν εμφανίζεται η αναφερόμενη εταιρεία. Επίσης σε όλες τις σχετικές αποδείξεις πληρωμών αναγράφεται η επωνυμία YPERAGORA LITSA'S (SUPERMARKET) και το όνομα του εναγόμενου. Εξηγεί ότι ο λόγος της περιγραφής αυτής αλλά και η καταχώρηση της στα αρχεία του ηλεκτρονικού υπολογιστή της ενάγουσας εταιρείας ήταν επειδή έτσι ήταν γνωστή η υπεραγορά του εναγόμενου. Ο μάρτυρας προς υποστήριξη των ισχυρισμών του κατέθεσε τεκμήρια το πιστοποιητικό σύστασης της ενάγουσας εταιρείας, την κατάσταση του λογαριασμού ημερ. 2.6.2015, τα τιμολόγια και πιστωτικές σημειώσεις που αναφέρονται στην κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 2.6.2015 καθώς και τις αποδείξεις πληρωμής από τον εναγόμενο από τις 12.2.2010 μέχρι τις 21.102014 που έγινε η τελευταία πληρωμή. Ο εναγόμενος με τη σειρά του στη δική του έγγραφη μαρτυρία αναφέρει ότι η εταιρεία LITSA'S SUPERMARKET LTD διατηρούσε κατάστημα στην οδό Βαρωσίων 100 στο Χωριό Βρυσούλλες και οι επίδικες συναλλαγές με τους ενάγοντες έγιναν με την εν λόγω εταιρεία. Ισχυρίζεται ότι αυτό ήταν εν γνώσει των εναγόντων αφού εξέδιδαν τιμολόγια στο όνομα της εταιρείας και πληρώνονταν με επιταγές της εταιρείας. Περαιτέρω δηλώνει ότι αμφισβητεί την κατάσταση λογαριασμού που δεν αντικατοπτρίζει την αλήθεια σε σχέση με το χρεωστικό υπόλοιπο. Κατέθεσε συγκεκριμένο τιμολόγιο που εξέδωσαν οι ενάγοντες στο οποίο αναγράφεται το όνομα YPERAGORA LITSA'S (SUPERMARKET) καθώς και αντίγραφο απόδειξης είσπραξης που εξέδωσαν οι ενάγοντες προς την υπεραγορά LITSA όταν πληρώθηκαν με επιταγή της εταιρείας LITSA'S SUPERMARKET LTD της Alpha Bank. Κατέθεσε επίσης φωτοαντίγραφο λευκής επιταγής της ίδιας τράπεζας που χρησιμοποιούσε η εν λόγω εταιρεία. Από την μαρτυρία που περιγράφεται πιο πάνω προκύπτει πως δεν αμφισβητείται αλλά αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών η ύπαρξη και το είδος των επίδικων συναλλαγών καθώς και ο χρόνος της διάρκειας τους. Εκείνο που ο εναγόμενος επικαλείται είναι ότι ο ίδιος δεν υπέχει υποχρέωση να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό για τους λόγους που προβάλλει με την υπεράσπιση του. Αξιολογώντας συνεπώς την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου υπό την μορφή ένορκων δηλώσεων και τα κατατεθέντα τεκμήρια καταλήγω ότι οι Ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό, ήτοι στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι το αξιούμενο ποσό αποτελεί ποσό που οφείλεται σε αυτούς δυνάμει συμφωνίας πώλησης εμπορευμάτων τα οποία παραδίδονταν στο κατάστημα στην πιο πάνω αναφερόμενη διεύθυνση. Η μαρτυρία που οι ενάγοντες παρουσίασαν στο Δικαστήριο, στο σύνολο της, εκτιμάται, από απόψεως ποιότητας, ότι ενέχει όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία που δικαιολογούν το Δικαστήριο να βασιστεί σε αυτή για να καταλήξει με ασφάλεια στα εν λόγω ευρήματα του. Σημειώνω επίσης ότι η μαρτυρία των εναγόντων σε σχέση με το ύψος του οφειλόμενου ποσού στην βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω παρέμεινε αναντίλεκτη από την πλευρά του εναγόμενου αλλά και αποδεικνύεται και από τα κατατεθέντα τεκμήρια. Ο ισχυρισμός του εναγόμενου κατά την μαρτυρία του ότι η κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασαν οι ενάγοντες δεν αντικατοπτρίζει την αλήθεια σε σχέση με το χρεωστικό υπόλοιπο παρέμεινε γενικός και αόριστος και δεν υποστηρίχθηκε από συγκεκριμένα στοιχεία. Επιπρόσθετα ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του δεν αμφισβητεί το ύψος του αξιούμενου από τους ενάγοντες ποσού. Εκείνο που παραμένει συνεπώς να εξεταστεί είναι σε σχέση με το κατά πόσο ο εναγόμενος υπέχει ο ίδιος ευθύνη πληρωμής του οφειλόμενου ποσού αφού σύμφωνα με την εκδοχή του ο ίδιος ουδέποτε συμβλήθηκε προσωπικά με τους ενάγοντες και αντισυμβαλλόμενο μέρος ήταν η εταιρεία LITSA'S SUPERMARKET LTD. Ο αντιπρόσωπος κατά γενικό κανόνα δεν συμβάλλεται και δεν δεσμεύεται από τη σύμβαση υπό την προσωπική του ιδιότητα (βλ. άρθρο 190 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149). Στο σύγγραμμα Bowstead & Reynolds on Agency (16η έκδοση), σελ.548 το θέμα τίθεται ως εξής: Σε ελεύθερη μετάφραση, "Δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία όσον αφορά τον γενικό κανόνα που αφορά ένα αντιπρόσωπο. Όταν ένα πρόσωπο συμβληθεί ως αντιπρόσωπος για αντιπροσωπευόμενο, η σύμβαση είναι σύμβαση του αντιπροσωπευόμενου και όχι του αντιπροσώπου, και εκ πρώτης όψεως, στο κοινό δίκαιο το μόνο πρόσωπο που δύναται να ενάγει είναι ο αντιπροσωπευόμενος και το μόνο πρόσωπο που δύναται να εναχθεί είναι ο αντιπροσωπευόμενος." Ο κανόνας αυτός δεν είναι απόλυτος. Υπάρχουν εξαιρέσεις όπου δεσμεύεται και ο ίδιος ο αντιπρόσωπος. Μια τέτοια εξαίρεση, είναι η περίπτωση του μη αποκαλυφθέντος αντιπροσωπευόμενου (βλ.Γεωργιάδης v. The Bernoulli Trading Co. Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ 629). Μια άλλη εξαίρεση σε προφορικές συμφωνίες, είναι όπου προκύπτει ευθύνη από την ίδια τη ροή των γεγονότων. Στη σελ.585 του συγγράμματος Bowstead & Reynolds on Agency, το θέμα τούτο τίθεται ως εξής: Σε ελεύθερη μετάφραση. "Όταν ο Αντιπρόσωπος συνάψει συμφωνία που δεν διατυπώνεται γραπτώς, το ερώτημα του κατά πόσο συνεβλήθη υπό την προσωπική του ιδιότητα, από κοινού με τον Αντιπροσωπευόμενο, ή αποκλειστικά υπό την ιδιότητα του Αντιπροσώπου, αποτελεί θέμα γεγονότων." Όμοια γεγονότα με την παρούσα υπόθεση απασχόλησαν στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ v. Α/ΦΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΗ (ΧΑΛΙΑ, ΕΙΔΗ ΠΡΟΙΚΑΣ) ΛΤΔ Πολιτική Έφεση Αρ. 315/2010 ημερομηνίας 5 Οκτωβρίου, 2016 στην οποία αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων. Εξετάζοντας την νομική διάσταση του ζητήματος λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 1, παρα. 853, αναφέρονται τα ακόλουθα, σε σχέση με την ευθύνη αντιπροσώπου: «Where a person makes a contract in his own name without disclosing either the name or the existence of a principal, he is personally liable on the contract to the other contracting party, though he may be in fact acting on a principal's behalf. He will continue to be liable even after the discovery of the agency by the other party, unless and until there has been an unequivocal election by the other contracting party to look to the principal alone.» Όπου η συμφωνία δεν είναι γραπτή, αλλά προφορική, το ερώτημα κατά πόσο ο αντιπρόσωπος ευθύνεται προσωπικά θα πρέπει να αποφασίζεται στα πλαίσια των όλων δεδομένων και υπό το φως του όλου υπόβαθρου επί του οποίου η συμφωνία έλαβε χώραν (N & J Vlassopulos Ltd v. NeyShipping Ltd, The Santa Carina {1977} 1 Lloyd's Rep. 478, CA). Προσθέτουμε, ολοκληρώνοντας τη νομική πλευρά, ότι όπου η άλλη συμβαλλόμενη πλευρά γνωρίζει ή θα έπρεπε να γνωρίζει ότι το αντισυμβαλλόμενο μέρος ενεργεί ως αντιπρόσωπος άλλου, έστω και αν η ταυτότητα του αντιπροσωπευομένου δεν αποκαλύπτεται, ο αντιπρόσωπος δεν υπέχει προσωπική ευθύνη και ως εκ τούτου η άλλη συμβαλλόμενη πλευρά θα μπορεί να στραφεί μόνο εναντίον του αντιπροσωπευομένου, ως υπευθύνου.» Εξετάζοντας όλα τα δεδομένα, στοιχεία και γεγονότα που προκύπτουν από την μαρτυρία στην υπό κρίση υπόθεση διαπιστώνεται κατ΄ αρχήν ότι παρέμειναν αναντίλεκτες οι θέσεις του μάρτυρα των εναγόντων σύμφωνα με τις οποίες ο εναγόμενος κατά την σύναψη της συμφωνίας που ήταν προφορική αλλά και κατά την διάρκεια της επίδικης εμπορικής συνεργασίας ουδέποτε ανέφερε ότι η επιχείρηση του καταστήματος στο οποίο παραδίδονταν τα εμπορεύματα ανήκει στην εταιρεία LITSA'S SUPERMARKET LTD. Ενώ δε ο εναγόμενος μέσα από τις θέσεις που πρόβαλε παρέλειψε να αναφέρει υπό ποια συγκεκριμένη ιδιότητα συμμετείχε στις επίδικες συναλλαγές παράλληλα παρέμεινε αναντίλεκτη η θέση των εναγόντων ότι ουδέποτε παρουσίασε τον εαυτό του ως υπάλληλο ή διευθυντή ή εκπρόσωπο εταιρείας αλλά κατά τη σύναψη της συμφωνίας και από την αρχή της επίδικης εμπορικής συνεργασίας συστήθηκε ο ίδιος προσωπικά ως ο ιδιοκτήτης του καταστήματος. Η εξήγηση που έδωσε ο μάρτυρας των εναγόντων σε σχέση με το λόγο για το οποίο στα σχετικά έγγραφα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο αναγράφεται η επωνυμία YPERAGORA LITSA'S (SUPERMARKET) δεν αμφισβητήθηκε και ταυτόχρονα δεν αντιστρατεύεται τη λογική. Διαπιστώνεται περαιτέρω και αποτελεί γεγονός ότι σε κανένα από τα σχετικά έγγραφα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήρια δεν αναγράφεται το όνομα της εταιρείας LITSA'S SUPERMARKET LTD παρά μόνο το όνομα YPERAGORA LITSA'S (SUPERMARKET). Σημαντικό είναι επίσης και δεν έχει αμφισβητηθεί ότι τα σχετικά τιμολόγια και πιστωτικές σημειώσεις φέρουν την υπογραφή του εναγόμενου χωρίς την ύπαρξη οποιασδήποτε ένδειξης ή άλλου στοιχείου ότι αυτός υπέγραφε εκ μέρους και ως αντιπρόσωπος της ισχυριζόμενης εταιρείας. Επιπρόσθετα στις αποδείξεις εισπράξεων που οι ενάγοντες κατέθεσαν στο Δικαστήριο κάτω από το όνομα YPERAGORA LITSA'S (SUPERMARKET) αναγράφεται και το όνομα του εναγόμενου. Ακόμα όμως και η συγκεκριμένη απόδειξη είσπραξης που κατέθεσε στο Δικαστήριο ο εναγόμενος όπου φαίνεται να έγινε μία από τις πληρωμές με επιταγή της Alpha Bank που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι πρόκειται για επιταγή της αναφερόμενης εταιρείας, διαπιστώνεται ότι και αυτή εκδόθηκε στο όνομα SUPERMARKET LITSA'S και όχι στο όνομα της εταιρείας. Το γεγονός ότι η συγκεκριμένη πληρωμή έγινε με επιταγή της εταιρείας LITSA'S SUPERMARKET LTD δεν διαφοροποιεί τα γεγονότα και δεν αντιστρατεύεται τις θέσεις των εναγόντων όπως αυτές περιγράφονται πιο πάνω και που κατά συνέπεια γίνονται αποδεκτές. Αξιολογώντας συνεπώς όλα τα πιο πάνω στοιχεία και γεγονότα όπως προκύπτουν από την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή καταλήγω ότι αυτά δεν συνηγορούν ότι οι ενάγοντες γνώριζαν ή θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο συμβλήθηκαν με την εκ μέρους του εναγόμενου ισχυριζόμενη εταιρεία και ότι κατά τις επίδικες συναλλαγές ο εναγόμενος ενεργούσε ως εκπρόσωπος αυτής. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι η επίδικη συμβατική σχέση υπήρξε μεταξύ των διαδίκων με επακόλουθο ο εναγόμενος να έχει προσωπική ευθύνη για την καταβολή του οφειλόμενου ποσού. Η θέση της πλευράς του εναγόμενου στο στάδιο των αγορεύσεων ότι οι ενάγοντες κινήθηκαν προσωπικά εναντίον του για αλλότριους σκοπούς και επειδή γνώριζαν ότι η αναφερόμενη εταιρεία επρόκειτο να χρεωκοπήσει θα ήταν ανεπίτρεπτο να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο δεδομένου ότι η αγόρευση σαφώς και δεν είναι το σωστό μέτρο και βήμα για την εισαγωγή μαρτυρίας. Συνεπακόλουθα καταλήγω ότι οι Ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν στο απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση τους εναντίον του εναγόμενου. Ως αποτέλεσμα εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €1.038,78 σεντ πλέον νόμιμους τόκους από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής μέχρι πλήρους εξόφλησης πλέον τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Υπόλοιπο λογαριασμού - Σύμβαση πώλησης εμπορευμάτων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο