Xριστόδουλου Νικολαϊδη ν. Bank of Cyprus Public Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 4085/09, 31/5/2017

Xριστόδουλου Νικολαϊδη ν. Bank of Cyprus Public Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 4085/09, 31/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A159 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4085/09 ΜΕΤΑΞΥ: Xριστόδουλου Νικολαϊδη, εκ Λεμεσού, Ενάγοντος Και Τράπεζας Κύπρου Λτδ, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15/3/2012: ΜΕΤΑΞΥ: Xριστόδουλου Νικολαϊδη, εκ Λεμεσού, Ενάγοντος Και Bank of Cyprus Public Company Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Ημερομηνία: 31 Μαΐου, 2017 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Ν. Χρ. Νικολαϊδης Για τους Εναγόμενους: κα Θ. Καουτζάνη για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση η κα Στυλιανού) ΑΠΟΦΑΣΗ Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντα Σύμφωνα με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, η απαίτηση του Ενάγοντα εναντίον των Εναγομένων, ως αυτή αξιώνεται στην παράγραφο 15 (α) - (ζ) της Έκθεσης Απαίτησης του, βασίζεται σε κατ' ισχυρισμόν παράβαση συμφωνίας από τους Εναγομένους, να τηρήσουν τα όσα προέβλεπαν οι όροι της συμφωνίας, για άνοιγμα λογαριασμού ταμιευτηρίου και συγκεκριμένα η κατ' ισχυρισμό παράβαση του όρου της συμφωνίας μεταξύ των μερών βάσει του οποίου - εξ' όσων εμμέσως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντα - θα είχε δικαίωμα ο τελευταίος να αποσύρει χρήματα από τον λογαριασμό του από οποιοδήποτε παράρτημα και/ή υποκατάστημα των Εναγομένων στην Ελλάδα. Επίσης, ο Ενάγοντας αξιώνει αποζημιώσεις από τους Εναγομένους, λόγω ισχυριζόμενου άδικου πλουτισμού και/ή τιμωρητικές και/ή γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις λόγω κατ' ισχυρισμό παράβασης συμφωνίας. Με βάση τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα, ως αυτοί περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησής του, κατά ή περί τον Νοέμβριο του 1994, είχε αποταθεί σε παράρτημα των Εναγομένων στη Λεμεσό, για άνοιγμα λογαριασμού και συμφωνήθηκε γραπτά και/ή προφορικά μεταξύ των μερών, όπως ανοιχθεί ο Λογαριασμός Ταμιευτηρίου με αριθμό 0331-00-010248-00 και η συμφωνία ανοίγματος του εν λόγω λογαριασμού - συμπεριελάμβανε μεταξύ άλλων, το δικαίωμα του Ενάγοντα να καταθέτει και να αποσύρει χρήματα από τον εν λόγω λογαριασμό από οποιοδήποτε παράρτημα των Εναγομένων τόσο στο εσωτερικό (δηλαδή Κύπρο) όσο και στο εξωτερικό (δηλαδή στην Ελλάδα) και ή στην Καβάλα. Σύμφωνα δε με το περιεχόμενο της Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντα, ο Ενάγοντας είχε μεταβεί κατά ή περί την 12.2.2008 σε υποκατάστημα των Εναγομένων στην Λεμεσό και κατέθεσε το ποσό των €

1. Ακολούθως, τον Ιούνιο του 2008, ο Ενάγοντας αναφέρει ότι είχε ταξιδέψει στην Καβάλα, στην Ελλάδα για διακοπές, πόλη στην οποία οι Εναγόμενοι διατηρούσαν υποκατάστημα και είχε ζητήσει σε υποκατάστημα των Εναγομένων να γίνει ανάληψη και απόσυρση χρημάτων από τον προαναφερθέν τραπεζιτικό λογαριασμό του. Ο υπάλληλος όμως που τον είχε εξυπηρετήσει, ως οι ισχυρισμοί του, του ανέφερε ότι η αιτούμενη ανάληψη δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί, καθότι ο λογαριασμός του φαινόταν ως αδρανοποιημένος. Περαιτέρω δε ο Ενάγοντας ισχυρίζεται στην Έκθεση Απαίτησης του, ότι το προσωπικό του υποκαταστήματος των Εναγομένων στην Καβάλα, είχε αμελήσει να τον εξυπηρετήσει για να προβεί στην ανάληψη των χρημάτων που ζητούσε με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο ίδιος να υποστεί ζημιά και/ή ταλαιπωρία και οι διακοπές του να καταστραφούν. Ακολούθως, και πάλι βάσει των ισχυρισμών του Ενάγοντα, όταν τον Ιούνιο και/ή Ιούλιο του 2008 είχε μεταβεί σε υποκατάστημα των Εναγομένων στην Λεμεσό, το προσωπικό των Εναγομένων είχε κατ' ισχυρισμό αποδεχθεί την παράβαση της μεταξύ των μερών συμφωνίας, αλλά αρνήθηκε την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης προς αυτόν. Περαιτέρω, με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του, λόγω της παράβασης της μεταξύ των μερών προφορικής και/ή γραπτής συμφωνίας, ο Ενάγοντας στερήθηκε την χρήση των χρημάτων του σε μια ξένη χώρα, υπέστη ζημιά, καθότι δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει τα ταξίδια που σκόπευε σε γειτονικές χώρες προς την Ελλάδα και δεν κατέστη ακόμη δυνατή η αγορά αγαθών από την Ελλάδα και/ή τις γειτονικές χώρες. Υπεράσπιση Εναγομένων Οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους, αρνούνται πλείστους τους σχυρισμούς του Ενάγοντα και ζητούν από το Δικαστήριο να απορρίψει την παρούσα αγωγή. Αναφορικά με τα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση υπόθεση, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο αναφερόμενος λογαριασμός είχε ανοιχθεί στο όνομα του Ενάγοντα στις 4.11.
2. Ο Ενάγοντας είχε δικαίωμα να καταθέτει και να αποσύρει χρήματα από τον εν λόγω λογαριασμό και από οποιοδήποτε κατάστημα των Εναγομένων στην Κύπρο. Αρνούνται όμως τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα ότι βάσει των όρων ανοίγματος του εν λόγω Λογαριασμού είχε δικαίωμα ο Ενάγων να καταθέτει και να αποσύρει χρήματα από τον εν λόγω λογαριασμό και από οιονδήποτε κατάστημα των Εναγομένων στο εξωτερικό συμπεριλαμβανομένων και των καταστημάτων στην Ελλάδα. Είναι δε η θέση των Εναγομένων ότι το δικαίωμα κατάθεσης και ανάληψης μετρητών από κατόχους τέτοιων λογαριασμών από καταστήματα της Τράπεζας εκτός Κύπρου τέθηκε σε εφαρμογή κατά ή περί την 25.1.2008, δηλαδή 14 χρόνια μετά το άνοιγμα του λογαριασμού ταμιευτηρίου του Ενάγοντα. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι κατά ή περί την 12.2.2008 ο Ενάγοντας είχε καταθέσει ποσό εκ €5000 στον εν λόγω λογαριασμό του και ότι όταν είχε επισκεφθεί υποκατάστημα των Εναγομένων στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 2008, τον είχαν ενημερώσει ότι η ανάληψη μετρητών που επιζητούσε δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί την ίδια ημέρα, λόγω του ότι ο λογαριασμός του ήταν αδρανοποιημένος. Επίσης, οι Εναγόμενοι αρνούνται κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα ότι είχαν αρνηθεί και/ή παρέλειψαν να τον εξυπηρετήσουν στην Ελλάδα και ισχυρίζονται ότι ήταν ο ίδιος ο Ενάγοντας που είχε αρνηθεί την προσφορά του υπαλλήλου του καταστήματος των Εναγομένων στην Καβάλα να προβεί σε επικοινωνία με το υποκατάστημα των Εναγομένων στην Κύπρο για σκοπούς ενεργοποίησης του λογαριασμού του Ενάγοντα και κατ΄ επέκταση ικανοποίησης του αιτήματός του. Επιπρόσθετα, οι Εναγόμενοι απορρίπτουν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα ότι οι Εναγόμενοι παραβίασαν την συμφωνία ανοίγματος του επίδικου λογαριασμού ημερ. 4.11.1994 και/ή την οποιαδήποτε συμφωνία είχαν με τον Ενάγοντα και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται η οιαδήποτε απαίτηση έχει ο Ενάγοντας εναντίον τους και δεν είχαν και/ή έχουν οιαδήποτε υποχρέωση να τον αποζημιώσουν. Αιτούνται δε από το Δικαστήριο την απόρριψη της παρούσας αγωγής. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση των Εναγομένων, ο Ενάγοντας στην ουσία επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του, ως αυτοί εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης του και αρνείται τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγομένων. Η πλευρά του Ενάγοντα για να αποδείξει την υπόθεση της, κάλεσε ως μάρτυρα τον Ενάγοντα Χριστόδουλο Νικολαϊδη (ΜΕ1). Οι Εναγόμενοι προώθησαν την Υπεράσπιση τους στην απαίτηση του Ενάγοντα με την κλήση τριών μαρτύρων υπεράσπισης, του ΜΥ1, κ. Γιώργου Ρωσταντή, του ΜΥ2 κ. Κωνσταντίνου Μηλιώτη και ΜΥ3 κ. Μιχάλη Μιχαήλ. Η μαρτυρία αυτή δόθηκε για την αντίκρουση των ισχυρισμών του Ενάγοντα περί της ισχυριζόμενης παράβασης συμφωνίας, θέσεις και/ή ισχυρισμοί που ξεκάθαρα αποδεικνύουν την απουσία οιασδήποτε ευθύνης των Εναγομένων για τις αιτούμενες αξιώσεις του Ενάγοντα εναντίον τους. Κατατέθηκαν δε 12 τεκμήρια κατά τη διάρκεια της προσαχθείσας μαρτυρίας. Μαρτυρία Ενάγοντα Ως πρώτος και μοναδικός μάρτυρας της πλευράς του Ενάγοντα, κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγοντας Χριστόδουλος Νικολαϊδης (ΜΕ1). Η μαρτυρία του ΜΕ1 δόθηκε με την κατάθεση γραπτής δήλωσης (Τεκμήριο 1) η οποία στην ουσία αποτελεί επανάληψη της Έκθεσης Απαίτησης. Κατατέθηκαν δε μέσω αυτού, τα τεκμήρια 2 μέχρι
3. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΕ1 επανέλαβε σχεδόν όλο το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης μέσω της γραπτής του δήλωσης (τεκμήριο 1). Ήταν η θέση του ότι κατά την 12.2.2008 είχε καταθέσει το ποσό των €5000 στον λογαριασμό ταμιευτηρίου που διατηρούσε στους Εναγομένους, καταθέτοντας παράλληλα το αντίγραφο της εν λόγω κατάθεσης ως τεκμήριο
4. Ακολούθως, κατέθεσε απόκομμα εφημερίδας στην οποία αναφέρεται ότι οι κάτοχοι λογαριασμού της Τράπεζας Κύπρου στην Κύπρο θα μπορούσαν να αποσύρουν χρήματα από τα υποκαταστήματα της Τράπεζας Κύπρου και στην Ελλάδα (Τεκμήριο 3). Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι τον Ιούνιο του 2008 είχε ταξιδέψει στην Καβάλα και είχε ζητήσει την απόσυρση των χρημάτων από τον επίδικο τραπεζικό του λογαριασμό. Τον είχαν πληροφορήσει δε από το εν λόγω κατάστημα, ότι η αιτούμενη ανάληψη χρημάτων δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί καθότι ο λογαριασμός του παρουσιαζόταν ως αδρανοποιημένος. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι το προσωπικό της τράπεζας στην Ελλάδα είχε αρνηθεί να επικοινωνήσει με την Τράπεζα Κύπρου στην Κύπρο και ισχυρίστηκε ότι ο λόγος για τον οποίο αρνήθηκαν ήταν επειδή ο λογαριασμός του θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί μόνο όταν επέστρεφε στην Κύπρο. Αποτέλεσμα δε της εν λόγω συμπεριφοράς ήταν ο ίδιος να υποστεί ζημιά και/ή ταλαιπωρία, διότι καταστράφηκαν οι διακοπές του και δεν μπορούσε να ταξιδέψει σε γειτονικές προς την Ελλάδα χώρες. Κατά την επιστροφή του στην Κύπρο ο ίδιος είχε μεταβεί στο υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στην Λεμεσό όπου είχε πραγματοποιήσει την προηγούμενη κατάθεση ζητώντας αποζημιώσεις για ισχυριζόμενη παράβαση συμφωνίας και ανέφερε ότι το προσωπικό του εν λόγω καταστήματος παραδέχτηκε την παράβαση της συμφωνίας (είτε γραπτής συμφωνίας ή και προφορικής) αλλά αρνήθηκε την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης προς αυτόν και /ή την κάλυψη οποιωνδήποτε εξόδων του. Παρουσίασε δε τέλος επιστολή ημερ. 20.8.2008 που είχε στείλει ο δικηγόρος του προς τους Εναγόμενους (Τεκμήριο 6) με την οποία ζητούσε αποζημιώσεις για την όλη συμπεριφορά της Τράπεζας. Ο Ενάγοντας επανέλαβε και πάλι προφορικά τις αιτούμενες αξιώσεις του εναντίον των Εναγομένων, δηλαδή ότι υπέστη ζημιά, επειδή δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει ταξίδια σε γειτονικές χώρες προς την Ελλάδα και ότι δεν κατέστη δυνατή η αγορά αγαθών από την Ελλάδα και/ή τις γειτονικές χώρες το
5. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε από την δικηγόρο των Εναγομένων, κα Καουτζάνη και παραδέχθηκε ότι κατόπιν αιτήματος του το 1994 για το άνοιγμα του συγκεκριμένου επίδικου λογαριασμού ταμιευτηρίου του, είχε εκδοθεί από την τράπεζα/Εναγομένους το σχετικό βιβλιάριο ταμιευτηρίου. Σύμφωνα με τους όρους συμφωνίας του εν λόγω λογαριασμού, με την παρουσίαση του βιβλιαρίου ταμιευτηρίου είχε δικαίωμα ο Ενάγοντας να καταθέτει και να αποσύρει χρήματα από τον εν λόγω λογαριασμό από οποιοδήποτε κατάστημα των Εναγομένων στην Κύπρο. Παραδέχθηκε επίσης ο μάρτυρας ότι η κατάθεση και ανάληψη χρημάτων από κατόχους λογαριασμών των Εναγομένων από υποκαταστήματα της Τράπεζας εκτός Κύπρου τέθηκε σε εφαρμογή τον Ιανουάριο του 2008, δηλαδή πολύ μετά το άνοιγμα του επίδικου λογαριασμού του ταμιευτηρίου του. Ο ΜΕ1 επέμενε ότι όταν είχε μεταβεί σε υποκατάστημα των Εναγομένων στην Καβάλα ο υπάλληλος που τον εξυπηρέτησε, παρά το ότι ο ίδιος ο Ενάγοντας του το είχε ζητήσει, του είχε αναφέρει ότι δεν μπορούσε ο ίδιος ο υπάλληλος να επικοινωνήσει με την Κύπρο για να ενεργοποιηθεί ο λογαριασμός του. Όταν στη συνέχεια υποβλήθηκε στον ΜΕ1 ότι εάν υπήρχε επικοινωνία με την Κύπρο, την επόμενη μέρα ακριβώς θα μπορούσε να αποσύρει όσα χρήματα ήθελε από τον λογαριασμό του, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν είχε εκείνος την υποχρέωση να επικοινωνήσει με την Κύπρο. Επέμενε ότι είχε μόνο €500 μαζί του και η τράπεζα/Εναγόμενοι του στέρησαν το δικαίωμα του να πάει σε άλλη χώρα και περιορίστηκε στην Ελλάδα. Αρνήθηκε ότι ανέφερε στον υπάλληλο της Τράπεζας ότι τα χρήματα δεν του ήταν απαραίτητα και ότι το μόνο που ήθελε ήταν απλά να διαπιστώσει πως εκτελείτο η συγκεκριμένη διαδικασία ανάληψης από το εξωτερικό. Όταν δε του υποβλήθηκε ότι η οποιαδήποτε ζημιά έχει υποστεί προκλήθηκε από δική του υπαιτιότητα και λόγω της άρνησης του να δώσει εξουσιοδότηση και/ή οδηγίες να ενεργοποιηθεί ο λογαριασμός του, ήταν η θέση του ότι η Τράπεζα παραβίασε τα δικαιώματα του, του στέρησαν τις διακοπές του και ότι οφείλουν να τον αποζημιώσουν. Η πλευρά των Εναγομένων κάλεσε όπως ανέφερα προηγουμένως τρεις μάρτυρες. Μαρτυρία Υπεράσπισης Ο ΜΥ1 κ. Γιώργος Ρωσταντής, είναι ο διευθυντής της υπηρεσίας Ελέγχου Καταστημάτων και Διερεύνησης Ειδικών Υποθέσεων της Τράπεζας Κύπρου. Ο ίδιος λόγω της θέσης και των καθηκόντων του, έλαβε γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, ανέφερε ότι κατόπιν εξέτασης των δεδομένων της υπόθεσης αυτής και του ελέγχου της κίνησης του Λογαριασμού Ταμιευτηρίου του πελάτη/Ενάγοντα, ως φαίνεται από τα αρχεία της Τράπεζας, διαπίστωσε ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός, κατά τον ουσιώδη χρόνο και συγκεκριμένα από τον Ιούνιο του 2006 ήταν αδρανοποιημένος καθότι δεν παρουσίασε καμιά κίνηση για περίοδο τριών χρόνων, δηλαδή από τις 25.6.
6. Αναφερόμενος στο τεκμήριο 2 που κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγοντας, εξήγησε στο Δικαστήριο ότι από την ανάγνωση και μόνο του εν λόγω τεκμηρίου, στο οποίο υπάρχει εκτυπωμένη ηλεκτρονικά η πλήρης κίνηση του λογαριασμού, επιβεβαιώνεται ότι ο λογαριασμός αυτός για περίοδο πέραν των τριών χρόνων παρέμεινε αδρανής, δηλαδή χωρίς καταθέσεις ή αναλήψεις με εξαίρεση μόνο τους τόκους. Ο μάρτυρας επεξήγησε στο Δικαστήριο την διαδικασία σύμφωνα με την οποία ένας λογαριασμός ταμιευτηρίου, το 2008, βάσει της σχετικής Οργανωτικής Εγκυκλίου της Τράπεζας, εντασσόταν στην κατηγορία των αδρανοποιημένων λογαριασμών καταθέτοντας τη σχετική εγκύκλιο της Τράπεζας (τεκμήριο 10) που αφορά τους αδρανείς λογαριασμούς. Ακολούθως ο μάρτυρας έκανε αναφορά στη διαδικασία που ακολουθείτο για την ενεργοποίηση ενός αδρανοποιημένου λογαριασμού στην Κύπρο και ακολούθως αναφέρθηκε στην διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί για την ενεργοποίηση ενός αδρανή λογαριασμού της Κύπρου, στην Ελλάδα. Όπως ανέφερε ο ΜΥ1, όταν ένας πελάτης παρουσιαζόταν σε οποιοδήποτε κατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στην Ελλάδα, τότε ο ταμίας του καταστήματος μαζί με και/ή μέσω αρμόδιου υπαλλήλου της Τράπεζας Κύπρου στην Ελλάδα αναλάμβανε κατόπιν απαίτησης του πελάτη, να επικοινωνήσει με το κατάστημα, όπου τηρείτο ο λογαριασμός του στην Κύπρο. Αφού ο ταμίας ή ο αρμόδιος υπάλληλος, βοηθούσε στην επιβεβαίωση των στοιχείων του πελάτη, ο αρμόδιος αξιωματούχος στην Κύπρο μπορούσε να εξουσιοδοτήσει την μετατροπή του αδρανοποιημένου λογαριασμού σε ενεργό, την επόμενη ημέρα και έτσι ο πελάτης μπορούσε να προβεί στην ανάληψη του ποσού που επιθυμούσε από το λογαριασμό του. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας επεξήγησε με κάθε λεπτομέρεια για ποιον λόγο καθιερώθηκε η διαδικασία κατηγοριοποίησης των λογαριασμών σε αδρανείς, επεξηγώντας ότι αυτή η διαδικασία προέκυψε μέσα από την ανάγκη διαχείρισης κινδύνου και στα πλαίσια της πολιτικής για πρόληψη απάτης (Anti-Fraud Policy). Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, λογαριασμοί οι οποίοι παραμένουν ακίνητοι για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα έχουν αυξημένο κίνδυνο να χρησιμοποιηθούν για την απόκρυψη αντικανονικών πράξεων που ενδεχομένως κάποιος χρήστης να διαπράξει. Για την αντιμετώπιση του κινδύνου αυτού, διασφαλίζεται μέσω της πιο πάνω διαδικασίας και συγκεκριμένα μέσω της ταυτοποίησης, ότι αναλήψεις ή χρεώσεις τέτοιων λογαριασμών γίνονται μόνο από τον πραγματικό δικαιούχο. Πρόσθετα, άλλη ασφαλιστική δικλείδα είναι η πλήρης εφαρμογή της αρχής των τεσσάρων ματιών (four eyes principle), δηλαδή εκτός από το χρήστη που ενεργοποιεί ένα αδρανή λογαριασμό εξουσιοδοτείται και ο αρμόδιος υπεύθυνος, ο οποίος επιβεβαιώνει ουσιαστικά την ορθότητα της εφαρμογής της διαδικασίας. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο Ενάγοντας είχε δικαίωμα και από μόνος του, για σκοπούς ενεργοποίησης του λογαριασμού του, να επικοινωνήσει με το κατάστημα που τον εξυπηρετούσε στην Κύπρο, στην παρουσία του υπαλλήλου της Τράπεζας στην Ελλάδα και να ζητήσει να ενεργοποιηθεί ο λογαριασμός του. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι μόλις η Υπηρεσία του είχε λάβει γνώση του επίδικου συμβάντος, είχαν προβεί σε σχετική έρευνα και κρίθηκε ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός ορθά είχε ενταχθεί στην κατηγορία «αδρανής», ότι έγινε ο ορθός χειρισμός από τον υπάλληλο της Τράπεζας στην Ελλάδα και ως εκ τούτου κρίθηκε ότι το εν λόγω περιστατικό δεν έχρηζε οιασδήποτε περαιτέρω διερεύνησης. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας, επεξήγησε και πάλι μέσω ποιας διαδικασίας είναι δυνατή η ενεργοποίηση ενός αδρανοποιημένου λογαριασμού και ανέφερε ρητά ότι ο πελάτης, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση ο Ενάγοντας, θα μπορούσε να ζητήσει μέσω του υποκαταστήματος στο οποίο είχε παρουσιαστεί στην Καβάλα, να μιλήσει ο ίδιος με το κατάστημα που διατηρούσε τον λογαριασμό στην Κύπρο. Επεξήγησε περαιτέρω ότι ο ταμίας που θα προβεί στην ενεργοποίηση ενός λογαριασμού μέσω της συνομιλίας που έχει με τον πελάτη ταυτοποιεί τα στοιχεία του. Δεν απαγορεύεται σε κανένα πελάτη να επικοινωνήσει με την Κύπρο, εάν γνωρίζει κάποιον υπάλληλο ή αξιωματούχο σε συγκεκριμένο κατάστημα, για να τους αναφέρει ότι επιθυμεί την ενεργοποίηση του λογαριασμού του, η οποία όμως θα πρέπει να γίνει μέσω των αρμόδιων υπαλλήλων της Τράπεζας στην Ελλάδα. Ακολούθως σε ερώτηση που του υποβλήθηκε από τον κ. Νικολαϊδη, ότι επειδή έγινε κατάθεση στον λογαριασμό τον Φεβρουάριο του 2008, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ο λογαριασμός αδρανοποιημένος, ο ΜΥ1 απάντησε ότι ένας λογαριασμός εντάσσεται στην κατηγορία του αδρανούς λογαριασμού, αυτόματα από το σύστημα της Τράπεζας, χωρίς να γίνεται παρέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα. Επεξήγησε δε, ότι με μια μόνο κατάθεση δεν ενεργοποιείται ένας αδρανής λογαριασμός απλά διερευνάται η κατάθεση και εάν κριθεί απαραίτητο γίνεται επικοινωνία με τον πελάτη. Στη συνέχεια, σε ερώτηση που του υποβλήθηκε με αναφορά στην εσωτερική εγκύκλιο της Τράπεζας (Τεκμήριο 10) - έγγραφο το οποίο συντάσσεται για να αποτυπώνει την τραπεζική πρακτική που ακολουθείται από όλες τις τράπεζες και αποτελεί στην ουσία καθοδήγηση σε σχέση με διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται στο τραπεζικό σύστημα - ο ΜΥ1 επεξήγησε ότι το σημείο 8.2.2 και 8.2.1.1 της εν λόγω Εγκυκλίου δεν εφαρμόζεται σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου καθότι μια κατάθεση σε λογαριασμό ταμιευτηρίου δεν συνιστά κίνδυνο, ενώ εάν γίνει ανάληψη ή αν προσπαθήσει κάποιος να προβεί σε ανάληψη από αδρανοποιημένο λογαριασμό τότε μια τέτοια ανάληψη χρήζει διερεύνησης. Επιπρόσθετα των ως άνω, ο ΜΥ1, επεξήγησε ότι ο λόγος για τον οποίο όταν γίνει μια κατάθεση σε αδρανοποιημένο λογαριασμό δεν μετατρέπεται αυτόματα ο λογαριασμός σε ενεργό είναι επειδή μια τέτοια πράξη είναι χαμηλού κινδύνου για τον λόγο ότι μια κατάθεση μπορεί να διενεργηθεί από οποιονδήποτε και όχι απαραίτητα από τον κάτοχο του συγκεκριμένου λογαριασμού. Αντίθετα, σε περίπτωση που γίνεται προσπάθεια ανάληψης από ένα Λογαριασμό Ταμιευτηρίου είναι αναγκαίο να παρουσιάζεται ο κάτοχος του συγκεκριμένου λογαριασμού καθότι ακόμα και εάν ο λογαριασμός είναι αδρανής, με την παρουσία του κατόχου του λογαριασμού, ενεργοποιείται αμέσως ο λογαριασμός και γίνεται η ανάληψη. Επίσης ο μάρτυρας επεξήγησε για ποιον λόγο όλες οι διαδικασίες που πρέπει να ακολουθεί μια Τράπεζα δεν αναφέρονται για παράδειγμα στο βιβλιάριο του ταμιευτηρίου ενός λογαριασμού, καθότι κάτι τέτοιο θα καθιστούσε το έγγραφο αυτό δυσλειτουργικό. Ως ΜΥ2, κατέθεσε ο Κωνσταντίνος Μηλιώτης, ο οποίος κατέθεσε την γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 11) και μέσω του οποίου κατατέθηκε το Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση. Ο ΜΥ2, επεξήγησε τα καθήκοντα του ως ταμίας, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, στο κατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στην Καβάλα. Αναφέρθηκε στα γεγονότα που είχαν λάβει χώρα όταν είχε παρουσιαστεί ο Ενάγοντας στο κατάστημα όπου εργαζόταν κατά ή περί την 2.6.08 και είχε ζητήσει την ανάληψη ποσού εκ €350 από τον λογαριασμό του με αρ. 0331-00-010248-00 που τηρείτο στην Κύπρο. Ήταν η θέση του ΜΥ2 ότι κατά την προσπάθεια του να διενεργήσει την αιτούμενη ανάληψη για τον πελάτη, είχε διαπιστώσει ότι αυτή δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί καθότι στο σύστημα της Τράπεζας, δηλαδή την οθόνη του, ο συγκεκριμένος λογαριασμός παρουσιαζόταν αδρανοποιημένος. Μετά την διαπίστωση του αυτή, σύμφωνα πάντοτε με τον ίδιο, εξήγησε στον κ. Νικολαϊδη ότι για σκοπούς ενεργοποίησης του λογαριασμού του θα έπρεπε να γίνει τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ των καταστημάτων της Ελλάδας και του καταστήματος όπου τηρείτο ο λογαριασμός του στην Κύπρο, για να δοθεί εντολή για ενεργοποίησης του λογαριασμού του. Ήταν η θέση του ότι και ο ίδιος ο Ενάγοντας θα μπορούσε να μιλήσει με λειτουργό στην Τράπεζα Κύπρου αν το επιθυμούσε, και μόλις γινόταν η ταυτοποίηση των στοιχείων του πελάτη από τον ΜΥ2 μέσω τη συγκεκριμένης υπηρεσίας στην Ελλάδα, θα μπορούσε ο αρμόδιος λειτουργός στην Κύπρο να προβεί στη μετατροπή του αδρανοποιημένου λογαριασμού σε ενεργό και να γίνει η ανάληψη του ποσού που ζητούσε ο πελάτης. Ακολούθως όπως ανέφερε ο ΜΥ2 ο Ενάγοντας του είχε πει ότι δεν του ήταν απαραίτητο το ποσό των €350 καθότι τις επόμενες μέρες θα γυρνούσε στην Κύπρο και του είχε αναφέρει ότι με την αιτούμενη ανάληψη ήθελε να διαπιστώσει με ποιο τρόπο γινόταν η διαδικασία ανάληψης από λογαριασμό που τηρείται στην Κύπρο μέσω καταστήματος στην Ελλάδα. Αναγνώρισε στην συνέχεια ο ΜΥ2 το τεκμήριο 5 και είπε ακόμα ότι τα ως άνω γεγονότα τα είχε αναφέρει και στον τότε Διευθυντή του, ο οποίος, εξόσων θυμάται, είχε αποστείλει και σχετική επιστολή κατά τις αρχές Σεπτεμβρίου του 2008 στην Μονάδα Κανονιστικής Συμμόρφωσης της Τράπεζας στην Αθήνα την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση. Ανέφερε δε ότι ο Ενάγοντας του είχε ζητήσει αντίγραφο του παραστατικού της Τράπεζας ότι ο λογαριασμός του παρουσιαζόταν ως Dormant και με την παράδοση του εν λόγω παραστατικού, ο Ενάγοντας έφυγε από το Κατάστημα, δεν επέμενε να ολοκληρωθεί η αιτούμενη ανάληψη και έκτοτε δεν ξαναήρθε. Επιπρόσθετα των ως άνω, ο ΜΥ2 είπε ότι καθ΄ όλη την διάρκεια της παραμονής του Ενάγοντα στο Κατάστημα, του παρείχετο η καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση και επανέλαβε ότι σε κανένα σημείο της μεταξύ τους συνομιλίας δεν του είχε αρνηθεί να γίνει η αιτούμενη ανάληψη, απλά του είχε επεξηγήσει την σωστή και απλή διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί, δηλαδή ένα τηλεφώνημα και ταυτόχρονα την ταυτοποίηση των στοιχείων του ότι δηλαδή ήταν ο κάτοχος και ο δικαιούχος του συγκεκριμένου λογαριασμού. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε επί μακρόν σε σχέση με την συνομιλία που είχε με τον Ενάγοντα και ήταν η θέση του ΜΥ2 ότι ο λόγος για τον οποίο ο Ενάγοντας του είχε πει τότε ότι δεν επέμενε στην ολοκλήρωση της εν λόγω συναλλαγής ήταν επειδή θα επέστρεφε στην Κύπρο τις αμέσως επόμενες ημέρες. Όπως δε τόνισε ο ΜΥ2, σε κανένα σημείο της συνομιλίας τους με τον Ενάγοντα δεν του είχε αναφέρει ο τελευταίος ότι είχε πρόθεση με το ποσό των €350 να ταξίδευε σε γειτονικές χώρες της Ελλάδας, ή ότι εν πάση περιπτώσει τα είχε ανάγκη. Επίσης ο ΜΥ2 σε σειρά ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν σε σχέση με την διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται για ενεργοποίηση ενός αδρανή λογαριασμού που τηρείται στην Κύπρο από την Ελλάδα, επανέλαβε και πάλι την επιλογή του που είχε ο Ενάγοντας να τηλεφωνήσει ο ίδιος στην Κύπρο και να δώσει οδηγίες για ενεργοποίηση του λογαριασμού του για να μπορεί μετά να γίνει η ταυτοποίηση των στοιχείων του μέσω του κεντρικού γραφείου της Τράπεζας Κύπρου στην Ελλάδα με το αντίστοιχο τμήμα της Τράπεζας στην Κύπρο και το κατάστημα όπου τηρείτο ο λογαριασμός του στην Κύπρο. Σε ερωτήσεις δε που του υποβλήθηκαν επανειλημμένα από τον συνήγορο του Ενάγοντα, ο μάρτυρας επανέλαβε ότι σε κανένα σημείο της επίδικης συναλλαγής δεν είχε αρνηθεί να εξυπηρετήσει τον Ενάγοντα ή να επικοινωνήσει με οποιοδήποτε κατάστημα ή συνάδελφο του στην Τράπεζα, είτε στην Ελλάδα, είτε στην Κύπρο, είτε στο κατάστημα όπου τηρείτο ο λογαριασμός του στην Κύπρο. Τόνισε επίσης ο ΜΥ2 ότι αν πράγματι ο Ενάγοντας είχε ανάγκη το ποσό των €350 και του το ανέφερε, θα έβρισκαν μια λύση ίσως και μέσω του Διευθυντή του συγκεκριμένου καταστήματος όπου εργαζόταν στην Καβάλα. Επιπρόσθετα των ως άνω, ο ΜΥ2, ανέφερε ότι καθ΄ ολη τη διάρκεια της συνομιλίας του με τον Ενάγοντα και της επίδικης προτεινόμενης συναλλαγής, δεν είχε δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα μεταξύ τους και ήταν απόφαση του Ενάγοντα να μην προχωρήσει με την επίδικη συναλλαγή. Ως ΜΥ3 κατέθεσε ο κ. Μιχάλης Μιχαήλ, του οποίου μέρος της μαρτυρίας του δόθηκε μέσω γραπτής δήλωσης η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
7. Ο ΜΥ3 ανέφερε ότι από τον Ιανουάριο 2008 μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 ήταν Διευθυντής στο Κατάστημα των Εναγομένων της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου ΙΙΙ, στη Λεμεσό και στα πλαίσια των καθηκόντων και των αρμοδιοτήτων του θυμόταν ότι ο Ενάγοντας του είχε υποβάλει παράπονο, ότι δεν είχε καταστεί δυνατή μία ανάληψη χρημάτων από το λογαριασμό του ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό. Ανέφερε επίσης ότι ο Ενάγοντας στην συνέχεια είχε αποστείλει και σχετική επιστολή ημερομηνίας 20.8.08 με την οποία διαμαρτυρόταν για την προαναφερθείσα αιτούμενη ανάληψη και ζητούσε αποζημιώσεις εκ μέρους της Τράπεζας. Περαιτέρω, ο ΜΥ3, αναφέρθηκε στον έλεγχο ρουτίνας ημερ. 13.2.2008 που διενεργήθηκε σε σχέση με τις διάφορες συναλλαγές που είχαν γίνει στις 12.2.2008 - μεταξύ άλλων και για τις κινήσεις σε σχέση με αδρανείς λογαριασμούς - ημερομηνία κατά την οποία είχε γίνει η κατάθεση ποσού εκ €5000 στον επίδικο λογαριασμό υπ' αρ. 0331-00-010248-00 του Ενάγοντα. Όπως επεξήγησε ο μάρτυρας, είχε γίνει διερεύνηση της εν λόγω κατάθεσης, καθότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός ήταν αδρανής λόγω ακινησίας πέραν των τριών ετών και έπρεπε να διαπιστωθεί αν θα έπρεπε να γίνει επικοινωνία με τον πελάτη και να τον μετέτρεπαν σε ενεργό (Normal). Ο μάρτυρας επεξήγησε στο Δικαστήριο για ποιο λόγο ο λογαριασμός αυτός δεν έπρεπε να μετατραπεί σε ενεργό παραπέμποντας το Δικαστήριο στην παράγραφο 6 της γραπτής του δήλωσης, ότι δηλαδή με δεδομένο ότι στον εν λόγω λογαριασμό από την ημερομηνία ανοίγματος του μέχρι και την 12.2.08 παρουσιάζονταν πολύ λίγες αναλήψεις και καταθέσεις και ότι από την στιγμή που κατά την ημέρα της κατάθεσης - και τα τελευταία 2 χρόνια από το 2006 που ο λογαριασμός του Ενάγοντα ήταν αδρανοποιημένος - δεν είχε αναφερθεί πρόθεση άμεσης ανάληψης από τον κάτοχο του λογαριασμού στο εξωτερικό για να το διερευνήσει ο Ταμίας περαιτέρω, δεν αιτιολογείτο η ενεργοποίηση του εν λόγω λογαριασμού. Τόνισε δε ότι από την στιγμή που μια κατάθεση σε οποιοδήποτε λογαριασμό εμπεριέχει χαμηλό κίνδυνο, σε αντίθεση με την ανάληψη, η παραμονή του συγκεκριμένου λογαριασμού στην κατάσταση Dormant ήταν για σκοπούς προστασίας του πελάτη από αντικανονικές αναλήψεις από τον λογαριασμό του, ο οποίος βέβαια θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί αυτόματα από τον ίδιο τον κάτοχο του λογαριασμού αν επιζητούσε οιαδήποτε ανάληψη, χωρίς να χρήζει οιασδήποτε άλλης διαδικασίας που να διαφοροποιείται από μια αιτούμενη ανάληψη. Επιπρόσθετα των ως άνω, ο μάρτυρας επεξήγησε και για ποιο λόγο δεν κρίθηκε αναγκαία η περαιτέρω διερεύνησης της εν λόγω κατάθεσης και/ή η επικοινωνία με τον πελάτη. Κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του ΜΥ3, σε σειρά ερωτήσεων που υποβλήθηκαν στον μάρτυρα σε σχέση με τις ενέργειες του για το παράπονο που του είχε αναφέρει ο Ενάγοντας όταν είχε επισκεφτεί το κατάστημα της Τράπεζας περίπου ενάμιση μήνα πριν από την ημερομηνία αποστολής της επιστολής ημερ. 20.8.08, ο ΜΥ3 τόνισε ότι εξόσων θυμόταν, κατόπιν της συνομιλίας του με τον Ενάγοντα για το επίδικο περιστατικό, όταν είχε φύγει από την Τράπεζα ο Ενάγοντας, ο ΜΥ3 θεώρησε ότι το θέμα είχε λήξει και δεν έχρηζε περαιτέρω διερεύνησης. Όπως ανέφερε ο ΜΥ3, αυτό που είχε αντιληφθεί κατά την διερεύνηση του παραπόνου του Ενάγοντα, ήταν ότι ο Ενάγοντας είχε ζητήσει την ανάληψη του ποσού των €350 από το υποκατάστημα της Τράπεζας στην Καβάλα για να διαπιστώσει κατά πόσο ήταν δυνατή μια τέτοια ανάληψη και πως λειτουργούσε η διαδικασία αυτή. Ακολούθως, ο ΜΥ3 ανέφερε ότι κατά την συνάντηση και/ή συνομιλία του με τον Ενάγοντα στην Κύπρο, ο τελευταίος δεν του είχε αναφέρει ότι ήθελε ο λογαριασμός του να ενεργοποιηθεί και επεξήγησε και ο ΜΥ3 ότι ο λογαριασμός παρέμενε αδρανής για την προστασία του κατόχου του και όχι για την τιμωρία του. Ο μάρτυρας ερωτήθηκε σε σχέση με την πληροφόρηση που έπρεπε να δοθεί στον Ενάγοντα για την αδρανοποίηση του λογαριασμού του με τον μάρτυρα να επαναλαμβάνει για ποιο λόγο κρίθηκε ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός έπρεπε να παραμείνει αδρανής, με δεδομένο ότι εάν ο πελάτης επιθυμούσε οιαδήποτε ανάληψη από τον λογαριασμό του, ταυτόχρονα ο λογαριασμός του θα μετατρεπόταν σε ενεργό και η οποιαδήποτε αιτούμενη ανάληψη θα μπορούσε να διενεργηθεί με τη δική του παρέμβαση. Οι δύο πλευρές καταχώρησαν τις γραπτές τους αγορεύσεις υποστηρίζοντας η κάθε πλευρά τη δική της θέση, παραπέμποντας στο Δικαστήριο σε σχετική Νομολογία. Ο κ. Νικολαϊδης ανέπτυξε με την επιχειρηματολογία του τη θέση ΄του ότι η πλευρά των Εναγομένων υπέχει αυστηρή ευθύνη έναντι του Ενάγοντα γιατί ακριβώς χωρίς οποιαδήποτε ενημέρωση αδρανοποίησαν τον λογαριασμό του και όταν ο ίδιος ήθελε να χρησιμοποιήσει τα χρήματα του, η Τράπεζα αρνήθηκε να προβεί στην ενεργοποίηση του, προκαλώντας στον Ενάγοντα ζημιά, ταλαιπωρία και περαιτέρω έξοδα. Ενόψει της ταλαιπωρίας που υπέστη ο Ενάγοντας δικαιούται τις θεραπείες που αξιώνει με την Έκθεση Απαίτηση του. Από την άλλη κα Καουτζάνη ανέφερε ότι οι Εναγόμενοι τόσο με την έγγραφη μαρτυρία που έχει κατατεθεί όσο και με την προφορική μαρτυρία που παρουσίασαν έχουν επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς τους ως αυτοί εκτίθενται στην Υπεράσπιση τους και έχουν αποδείξει ότι η μαρτυρία που προσπάθησε να προωθήσει ο Ενάγοντας δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ