P.G.S. ELECTRICAL SUPPLIES LIMITED ν. E.N.P.R. ELECTRICAL CONTRACTORS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4664/14, 23/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου Βασιλείου , Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4664/14 Μεταξύ: P.G.S. ELECTRICAL SUPPLIES LIMITED, HE 23391 Εναγόντων -και- E.N.P.R. ELECTRICAL CONTRACTORS LIMITED, HE 158435 Εναγομένων Ημερομηνία: 23.5.17 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες- Αιτητές:Σ. Σπύρου (για να ακούσει απόφαση κα. Καρνάου) Για τους Εναγόμενους- Καθ΄ων η Αίτηση: Μ. Διονυσίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση ημερομηνίας 14.10.15 οι Ενάγοντες αιτούνται την διεξαγωγή οικονομικής έρευνας για την εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση εταιρεία και συνακόλουθα διατάγματα μηνιαίων δόσεων και ακύρωσης οποιονδήποτε καταδολιευτικών μεταβιβάσεων. Η Εναγόμενη καθ΄ης η αίτηση καταχώρισε γραπτή ένσταση προβάλλοντας ότι η εταιρεία από τον Οκτώβριο του 2013 σταμάτησε να λειτουργεί, βρίσκεται σε αδράνεια και δεν έχει οποιοδήποτε εισόδημα. Με την καταχώρηση της αίτησης κλητεύθηκε η διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας Ευανθία Χρυσοστόμου (ΜΚΑ1) η οποία εξετάστηκε ενόρκως για την οικονομική κατάσταση και το ιστορικό της εταιρείας. Κατά την εξέταση της απάντησε στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν και μεταξύ άλλων ανέφερε πως η ίδια δεν γνωρίζει λεπτομέρειες σε σχέση με τη διαχείριση της εναγόμενης εταιρείας για το λόγο ότι με τα πλείστα από τα θέματα διαχείρισης ασχολείτο ο σύζυγος της και γραμματέας της εταιρείας. Ανέφερε ότι η εταιρεία ασχολείτο με εργασίες ηλεκτρικών εγκαταστάσεων και σταμάτησε να λειτουργεί επειδή δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά. Ένας από τους λόγους που οδήγησαν την εταιρεία σε οικονομικό αδιέξοδο, όπως ανέφερε ήταν και το γεγονός ότι στο παρελθόν ανέλαβε την εκτέλεση εργασιών βασιζόμενη στις τιμές των υλικών που ίσχυαν στην αγορά κατά τον χρόνο υποβολής και κατακύρωσης των προσφορών, ενώ, στη συνέχεια οι τιμές των υλικών αυξήθηκαν με αποτέλεσμα η εταιρεία να μην είναι σε θέση να ανταπεξέλθει οικονομικά. Ακολούθως μετά από σχετικό αίτημα των αιτητών και με την συγκατάθεση των καθ΄ ων η αίτηση κλήθηκε στο Δικαστήριο και εξετάσθηκε ενόρκως ο σύζυγος της ΜΑΚ1 και γραμματέας της εταιρείας Χρυσόστομος Χρυσοστόμου (ΜΚΑ2), ο οποίος σημειώνεται υποβλήθηκε σε μακράν αντεξέταση από την πλευρά των Αιτητών. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης των μαρτύρων της καθ΄ης η αίτηση εταιρείας η πλευρά των εξ αποφάσεως πιστωτών κάλεσε δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα τον υπεύθυνο του λογιστηρίου της εταιρίας Aristo Developers Ltd Στέλιο Χαραλάμπους (ΜΑ1) και τον λογιστή Ιωάννη Ευέλθωντος (ΜΑ2). Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας των ΜΑ1 και ΜΑ2 ο συνήγορος των αιτητών υπέβαλε προφορικό αίτημα επανακλήτευσης της διευθυντού της εναγόμενης εταιρείας για να παρουσιάσει ως ήταν η θέση του λεπτομέρειες για την οικονομική δραστηριότητα που είχε στο παρελθόν η εναγόμενη εταιρεία στα πλαίσια της συνεργασίας της με την εταιρεία Aristo και συγκεκριμένα την ανάληψη εκτέλεσης εργασιών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων σε υπό ανέγερση κτιριακά συγκροτήματα. Βάση του αιτήματος των αιτητών απετέλεσε το γεγονός ότι ο ΜΑ1 κατά την μαρτυρία του κατέθεσε πως η εναγόμενη εταιρεία στα πλαίσια της πιο πάνω συνεργασίας της με την Aristo εισέπραξε συνολικά περίπου το ποσό των € 800.000. Όπως υποστήριξε ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών απαιτείται η επανεκλήτευση της ΜΚΑ1 ώστε να παρουσιάσει λεπτομέρειες περί της πιο πάνω οικονομικής δραστηριότητας και κυρίως πως αποξενώθηκε ή που σπαταλήθηκε το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό. Η συνήγορος της καθ΄ης η αίτηση έφερε ένσταση στο αίτημα των αιτητών και ακολούθησαν αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων επί του συγκεκριμένου αιτήματος. Η δυνατότητα επανάκλησης μάρτυρα διέπεται από τη Δ.38 θ.1, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία παρέχεται πάντοτε μετά από άδεια του Δικαστηρίου κατ' ενάσκησιν της διακριτικής του εξουσίας. Τέτοια άδεια δίδεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, όπου το θέμα εγείρεται ex improviso ή η μαρτυρία είναι τυπική. (Βλ Σαβουλλάς ν. Λούκα
(1979)1 CLR 336, Μιχαλάκης Κ. Δράκος & Σία Λτδ ν. Νίκου Αργυρίδη
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) σελ.162 και Παπακοκκίνου ν. Δήμου Πάφου αρ.1
(1998)1 ΑΑΔ σελ. 634). Στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης» του Τ. Ηλιάδη στη σελ. 237 αναφέρονται τα εξής σε σχέση με τους ειδικούς λόγους, που πρέπει να συντρέχουν για να επιτραπεί η επανακλήτευση μάρτυρα: «Αν και δεν έχουν καθοριστεί ποιες είναι οι ειδικές περιπτώσεις μπορεί να λεχθεί ότι και στις πολιτικές υποθέσεις εφαρμόζονται οι αρχές που ισχύουν στις ποινικές υποθέσεις έτσι που η επανακλήτευση να μην επιτρέπεται εκτός και αν το θέμα εγείρεται ex improviso ή η μαρτυρία που θα δοθεί είναι τυπική. Όμως δεν θα επιτραπεί η επανακλήτευση μάρτυρα για να καλύψει κενά στη μαρτυρία του που μπορούσε εύλογα να προβλεφθούν προτού δώσει τη μαρτυρία του.» Στην υπόθεση Σαβουλλάς (πιο πάνω) 1 C.L.R. 336, είχε υποβληθεί αίτημα εκ μέρους της υπεράσπισης του εναγομένου για επανακλήτευση μάρτυρα των εναγόντων, για περαιτέρω αντεξέταση. Το αίτημα απορρίφθηκε και το Εφετείο επικροτώντας την απόφαση υπέδειξε πως «Το Δικαστήριο δύναται σε κάθε στάδιο της δίκης είτε αυτεπάγγελτα είτε μετά από αίτημα ενός μέρους (διάδικου) να επανακλητεύσει μάρτυρα για περαιτέρω εξέταση ή αντεξέταση του αν και, μετά που το διάδικο μέρος κλείσει την υπόθεση του, αυτό θα επιτραπεί κάτω από εξαιρετικές περιστάσεις. Οι αρχές πάνω στις οποίες βασίζεται η εξουσία του Δικαστηρίου να επανακαλέσει μάρτυρα εξομοιώνονται με τις αρχές πάνω στις οποίες ασκείται η εξουσία του Δικαστηρίου να δεχθεί αντικρουστική ή απαντητική μαρτυρία." Η προσκόμιση απαντητικής μαρτυρίας (evidence in reply) διέπεται από την Δ.33 θ.7(ii)(β) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Στην Tsiartas and Another v. Taliotis
(1989)1 C.L.R. 216, μετά από εκτεταμένη επισκόπηση και ανάλυση της σχετικής νομολογίας, έχει υιοθετηθεί η πιο κάτω σύνοψη των σχετικών αρχών από τον Phipson on Evidence, 13η έκδοση, παραγ. 33-92: «33-92 Evidence in reply, whether oral or by affidavit, must as a general rule, be strictly confined to rebutting the defendant's case, and must not merely confirm that of the plaintiff. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . With the judge's leave, rebutting evidence may be called by the plaintiff in answer to evidence of the defendant in support of an issue, the proof of which lay upon him. The discretion may still be exercised in the plaintiff's favour where the nature of the defence became apparent during cross-examination of his own witnesses. The judge, however, has a discretion to admit further evidence either for his own satisfaction or where the interests of justice require it, and confirmatory evidence in rebuttal will generally be allowed when the party tendering is has been misled or taken by surprise.» Σε μετάφραση: «33-92 Απαντητική μαρτυρία, είτε αυτή είναι προφορική ή με ένορκη δήλωση, πρέπει κατά γενικό κανόνα να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση του εναγομένου και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του ενάγοντα . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Με την άδεια του δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από τον ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας του εναγομένου προς υποστήριξη επίδικου θέματος η απόδειξη του οποίου εβάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του ενάγοντα όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Ο Δικαστής έχει διακριτική ευχέρεια να δεχθεί περαιτέρω μαρτυρία είτε για την δική του ικανοποίηση ή όπου αυτό απαιτείται από το συμφέρον της δικαιοσύνης και επιβεβαιωτική αντικρουστική μαρτυρία γενικώς θα γίνεται επιτρεπτή όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου.» (βλ. Ματθαίου ν. Νικολάου κ.α. (Αρ. 2)
(1999)Α.Α.Δ.2080). Έχοντας υπ' όψη τις πιο πάνω αρχές και την αρχή ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ, θα εξετασθεί η παρούσα υπόθεση. Το θέμα της οικονομικής δραστηριότητας της εναγόμενης εταιρείας στα πλαίσια της συνεργασίας της με την εταιρεία Aristo δεν εγέρθηκε για πρώτη φορά όταν κατέθετε ο ΜΑ1 στο Δικαστήριο, ούτε αποτελούσε για τους αιτητές άγνωστο μέχρι τότε ζήτημα. Αντιθέτως από την εξέταση των ΜΚΑ1 και ΜΚΑ2 διαφάνηκε πως οι αιτητές γνώριζαν και μάλιστα πολύ καλά για την συνεργασία αυτή της καθ΄ης η αίτηση εταιρείας με την εταιρεία Aristo αφού το μεγαλύτερο μέρος των ερωτήσεων που υποβλήθηκαν στους μάρτυρες κατά την εξέταση τους και κυρίως στον ΜΑΚ2 από το δικηγόρο των αιτητών αναλώθηκε στο αναφερόμενο ζήτημα. Η πλευρά των αιτητών γνώριζε και είχε συνεπώς την ευκαιρία να ρωτήσει τους εν λόγω μάρτυρες σχετικά με τις εισπράξεις της εναγόμενης εταιρείας στα πλαίσια της συνεργασίας της με την εταιρεία Aristo καθώς και σχετικά με άλλα συναφή ζητήματα. Συνεπώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών ότι το θέμα της είσπραξης του πιο πάνω αναφερόμενου ποσού εγέρθηκε ανεπάντεχα και γι΄ αυτό απαιτείται να κληθεί η ΜΑΚ1 για να αναφέρει πως αυτό αποξενώθηκε ή που σπαταλήθηκε. Παράλληλα διαπιστώνεται ότι η πλευρά των Αιτητών δεν υπέβαλε στους ΜΑΚ1 και ΜΑΚ2 θέσεις με κατεύθυνση τη δόλια μεταβίβαση ή αποξένωση περιουσίας εκ μέρους της εναγόμενης εταιρείας σε βάρος των πιστωτών της αλλά οι σχετικές ερωτήσεις που υποβλήθηκαν κατευθύνονταν μάλλον προς την ύπαρξη κακοδιαχείρισης των οικονομικών της. Κρίνω επίσης σκόπιμο στο σημείο αυτό να υπογραμμίσω ότι κατά την μαρτυρία του ο ΜΑ1 ρωτήθηκε από το Δικαστήριο και διευκρίνισε ότι η καταβολή του πιο πάνω αναφερόμενου ποσού από την Aristo δεν αποτελούσε καθαρή είσπραξη εκ μέρους της εναγόμενης εταιρείας αλλά αυτό συμπεριελάμβανε τόσο το κόστος της αγοράς των υλικών όσο και τα εργατικά έξοδα. Έχοντας όλα αυτά υπ' όψη, κρίνεται πως οι αιτητές σε καμία περίπτωση δεν έχουν καταληφθεί εξ απροόπτου. Η έγκριση του αιτήματος θα οδηγούσε σε μία ατέρμονη διαδικασία με αποτέλεσμα και τον εκτροχιασμό της κάτι που δεν είναι εύλογο ούτε και εξυπηρετεί τις αρχές της δικαιοσύνης. Γι' αυτό και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, θα ασκηθεί εναντίον της έγκρισης του αιτήματος. Συνεπώς, το αίτημα απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. . (Υπ.).......... Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Επανακλήτευση μάρτυρα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο