← Κύπρος

ΗΛΙΑΣ & ΥΙΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΣΥΜΕΟΥ, Αρ.αγωγής: 5062/2014, 23/5/2017

ΗΛΙΑΣ & ΥΙΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΣΥΜΕΟΥ, Αρ.αγωγής: 5062/2014, 23/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A132 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ.αγωγής: 5062/2014 ΗΛΙΑΣ & ΥΙΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ ΛΤΔ Ενάγοντες εναντίον ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΣΥΜΕΟΥ Εναγόμενοι ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23/5/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα καθ΄ ης η αίτηση: κος Φωτάκης Αποστολίδης Για τον εναγόμενο 1 - αιτητή : κα Φρόσω Βερεσιέ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπο εξετάση αίτηση ο εναγόμενος 1 ζητά διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του 19 Δεκεμβρίου

  1. Νομικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.1,2 και 9(h), στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στις εγγενής και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του ίδιου του εναγομένου
  2. Ανέφερε ότι στις 24 Δεκεμβρίου 2016, ημερομηνία κατά την οποία γίνονταν ετοιμασίες στο σπίτι του για την ημέρα του Χριστουγέννων, βρέθηκαν από την σύζυγό του στην αυλή πεταμένα μία αγωγή, μαζί με την έκθεση απαιτήσεως και διάταγμα υποκατάστατη επίδοση. Η εξώθυρα της οικίας του δεν χρησιμοποιείται από τους ίδιους, διότι εισέρχονται και βγαίνουν στο σπίτι από το σπίτι της κουζίνας, διότι δεν τους βολεύει η κεντρική είσοδος. Επιπλέον λόγω κατάγματος που έπαθε 8 Δεκεμβρίου 2016, έμεινε καθηλωμένος στο κρεβάτι αρκετές μέρες, κατά τις οποίες τον φρόντιζε η σύζυγος του αποκλειστικά, μη επιτρέποντας της να καθαρίσει το σπίτι και ή την αυλή για να λάβουν γνώση νωρίτερα της αγωγής αυτής και καταχώρησε σχετικό τεκμήριο που αφορά την άδεια ασθενείας που του χορήγησαν από το γενικό νοσοκομείο. Στις 28 Δεκεμβρίου 2016 όταν είχε ανοίξει το γραφείο των δικηγόρων του ,το οποίο ήταν κλειστό 27 Δεκεμβρίου 2016 λόγω των εορτών των Χριστουγέννων, τους ειδοποίησε για να καταχωρήσουν εμφάνιση. Στις 29 Δεκεμβρίου 2016, οι δικηγόροι του απέστειλαν επιστολή στον δικηγόρο του ενάγοντα για την πρόθεσή του να καταχωρήσει σημείωμα εμφανίσεως και επισύναψε προς αυτόν το σκοπό σχετικό τεκμήριο. Την ίδια μέρα ο δικηγόρος των εναγόντων πληροφόρησε τους δικηγόρους του ότι από τις 19 Δεκεμβρίου 2016 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του στην παρούσα αγωγή και επισύναψε ως τεκμήριο την σχετική επιστολή. Αναφέρει επίσης ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2014, χωρίς μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 2016 να λάβει οποιαδήποτε γνώση, εάν και ήταν γνωστή, όπως φαίνεται, η διεύθυνση του στην ενάγουσα. Επιπλέον η ενάγουσα γνώριζε και την ύπαρξη της ποινικής υπόθεσης 15491/2016 όπως αναφέρεται στην παράγραφο 15 της έκθεσης απαιτήσεως, αφού είχαν εκδοθεί πιθανότατα και κλήσεις για να παρευρεθούν να δώσουν μαρτυρία και ο ίδιος εμφανίστηκε προσωπικά στην υπόθεση στις 9 Μαρτίου 2016, στις 3/6/2016, 14 Οκτωβρίου 2016 και 17 Νοεμβρίου
  3. Όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι του, παράτυπα δεν επιδόθηκε στον ίδιο το διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης. Όπως επίσης τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, η αγωγή καταχωρήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2014 και επιδόθηκε στον ίδιο 18 Νοεμβρίου 2016 με θυροκόλληση και από τα όσα προκύπτουν από το κλητήριο, το οποίο του επιδόθηκε, φαίνεται ότι το κλητήριο ανανεώθηκε μόνο μία φορά στις 27 Σεπτεμβρίου 2016, δηλαδή ήταν ληγμένο για περίοδο πέρα των 10 μηνών, γεγονός το οποίο δημιουργεί ερωτηματικά εάν είναι έγκυρη η ανανέωση του, σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας και τους κανονισμούς. Όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, από την έκθεση απαιτήσεως δεν προκύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, διότι ο μόνος ισχυρισμός που τίθεται εναντίον του, ήταν ότι είχε ευθύνη να παραδώσει την ισχυριζόμενη ποσότητα σιδήρου στην εταιρεία ΄΄εμπορική εταιρεία σιδήρου δομική΄΄ και ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι την παρέδωσε. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο ίδιος παρέλαβε οποιαδήποτε ποσότητα σιδήρου, ούτε και ότι εκτέλεσε τα καθήκοντά του πλημμελώς, αντίθετα εκείνο που οι ίδιοι ισχυρίζονται, είναι ότι ο εναγόμενος 2 παραδέχτηκε ότι έκλεψε την ποσότητα σιδήρου για να χτίσει την μπυραρία, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 16 της έκθεσης απαιτήσεως και ο ίδιος ο εναγόμενος 1 ανέφερε στην αστυνομία ότι το σίδηρο εκλάπη και δεν το οικειοποιήθηκε. Όπως επίσης των πληροφοριών οι δικηγόροι του, η ποινική υπόθεση 15491/2015, η οποία αφορά την ίδια υπόθεση, κατηγορείται για κλοπή από τον Κυριάκο Ηλία Κυριάκου και όχι από τους ενάγοντες, συνεπώς δημιουργούνται και σε αυτό το σημείο ερωτηματικά ως προς την ιδιοκτησία του κατ ισχυρισμό κλοπιμαίου σιδήρου. Εάν δηλαδή πράγματι ήταν ιδιοκτήτης του ισχυριζόμενου σιδήρου είναι ο Κυριάκος Ηλία Κυριάκου και όχι η ενάγουσα εταιρεία, τότε η αγωγή είναι παράτυπη και ή άκυρη και ή ακυρώσιμη και ότι δεν υπάρχει ίχνος αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του από την ενάγουσα και επισύναψε αντίγραφο του σχετικού κατηγορητηρίου. Συνέπεια των πιο πάνω και όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, είναι ορθό και δίκαιο να παραμεριστεί η απόφαση στην παρούσα αγωγή και να του δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό του και σε αντίθετη περίπτωση θα είναι αναγκασμένος να πληρώσει πόσο, το οποίο δεν οφείλει, χωρίς καν να του δοθεί το δικαίωμα να ακουστεί. Συνοπτικά η υπεράσπιση του εδράζεται επί του ότι ο ίδιος ουδέποτε έκλεψε ή συνωμότησε για να κλαπεί η αναφερόμενη ποσότητα σιδήρου στην αγωγή, αρνείται ότι παραδέχτηκε σε οποιοδήποτε στάδιο την σχέση του με την κλοπή αυτού, αλλά αντίθετα ανέφερε κλοπή και από την έκθεση απαιτήσεως δεν προκύπτει μαρτυρία ότι ο ίδιος έκλεψε τον σίδηρο ή συνεργάστηκε με τον εναγόμενο 2 για να τον κλέψουν. Οι κανόνες φυσικής Δικαιοσύνης και το καθήκον του Δικαστηρίου επιβάλλουν όπως του δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί, διότι είναι ισχυρισμός του μεταξύ άλλων, ότι ο τρόπος με τον οποίο επέδωσαν την αγωγή οι ενάγοντες μετά την πάροδο δύο ετών είναι παράδοξος, διότι ενώ είχαν την ευκαιρία για δύο χρόνια να τον βρουν στην διεύθυνση που διαμένει, επικαλέστηκαν διάφορους ψευδής ισχυρισμούς για να θυροκόλλησαν δήθεν, ως η έκφραση του, την αγωγή, ενώ η σύζυγος του την βρήκε στην αυλή. Εάν το δικαστήριο εγκρίνει την αιτούμενη θεραπεία, οι ενάγοντες δεν θα υποστούν οποιαδήποτε βλάβη και εάν το Δικαστήριο θεωρήσει αναγκαία την οποιαδήποτε εξασφάλιση της ενάγουσας προκειμένου να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα, είναι έτοιμος να παραχωρήσει εγγυήσεις προς εξασφάλιση της ενάγουσας. Οι ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση, προβάλλοντας συνολικά 7 λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα, αναφέρουν ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι η κατάλληλη για τον παραμερισμό της απόφασης, ότι δεν δίδεται κανένας σοβαρός και ευλογος λόγος για την μη εμπρόθεσμη καταχώρηση σημειώματος εμφανισεως εκ μέρους του αιτητή παρόλο ότι το κλητήριο της αγωγής επιδόθηκε δεόντως και νομότυπα προς τον εναγόμενο 1, ότι ο αιτητής υπήρξε άκρως αμελής στην καταχώριση της εμφανίσεως του, αφού είχαν παρέλθει 40 ημέρες από την ημερομηνία επιδόσεως μέχρι την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης και καμιά ουσιαστική δικαιολογία δεν προέταξε για την παράλειψη του αυτή, ότι ο αιτητής επέδειξε κατά συρροή αδιαφορία, η οποία υπό τις συνθήκες προσλαμβάνει μορφή καταφρόνησης της Δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου, ότι κατά τους ισχυρισμούς του αιτητή που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 3 της ένορκης δηλώσεως του ημερομηνίας 17 Ιανουαρίου 2017 η σύζυγος του αδυνατούσε να βγει από την οικία τους διότι φρόντιζε τον ίδιο που ήταν κλινήρης και δεν αντιλήφθηκε την θυροκόλληση του κλητηρίου στην εξώθυρα της οικίας τους υπάρχει όμως μαρτυρία της μάρτυρος Ρίτας Νέρουππου ιδιώτη επιδότη που έκανε την θυροκόλληση και που αναφέρει ότι δεν υπάρχει άλλη είσοδος για την Ανώγεια κατοικία που διαμένει ο εναγόμενος 1 και την θυροκόλληση την έκανε στην είσοδο του Ανωγείου που διαμένει ο εναγόμενος 1, ότι ο ισχυρισμός του αιτητή περί σοβαρού κατάγματος τον οποίο έχει καθηλώσει στο κρεβάτι από τις 8 Δεκεμβρίου 2016 και τον ισχυρισμό του περί φροντίδας από τη σύζυγο του που δεν την άφησε να βγει από το σπίτι, έρχεται σε σύγκρουση με τα γεγονότα της παρούσας υποθέσεως, όταν στις 18 Νοεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε η θυροκόλληση, ότι ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως καλόπιστη και ή συζητήσιμή υπεράσπιση και δεν διευκρινίζει ποια είναι η υπεράσπιση την οποία έχει και επομένως ο ισχυρισμός του παραμένει γενικός, ασαφής και ατεκμηρίωτος. Νομικό υπόβαθρο της ενστάσεως αποτέλεσε η Δ.48 θ.1-4,8-13, Δ.17 θ.2-10, Δ.5 θ.7, Δ.26 θ.14, Δ.64 θ.1-2, καθώς και στην συμφυη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κύριου Ηλία Κυριάκου. Ανέφερε ότι είναι ο γραμματέας της ενάγουσας εταιρείας και από την θέση του γνωρίζει τις λεπτομέρειες που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Ακολούθως προβαίνει σε μία καθολική άρνηση των ισχυρισμών που υποστηρίζουν την αίτηση, εκτός όπου προβαίνει σε ρητή παραδοχή. Οι ισχυρισμοί του αιτητή τον προβλημάτισαν και ζήτησε να ενημερωθεί από την ιδιώτη επιδοτη που διενήργησε την επίδοση και την θυροκόλληση και όπως αναφέρει το διάταγμα της υποκατάστατου επιδόσεως με θυροκόλληση το έκανε στην μοναδική είσοδο της κατοικίας του αιτητή και μόνο μία είσοδος υπάρχει. Ακόμη το διάταγμα το έχει επικολλήσει με αυτοκόλλητη ταινία, η οποία δεν είναι εύκολο να ξεκολλήσει. Είναι όντως ανυπόστατος ο ισχυρισμός του ομνύοντα, ως η έκφραση του, όπως αυτός περιέχεται στην παράγραφο 2, ότι από τις 18 Νοεμβρίου 2016, ημερομηνία θυροκόλλησης όπως φαίνεται και στην ειδοποίηση που η ιδιώτης επιδοτης Ρίτα Νέρουππου εξέδωσε ο αιτητής ή η σύζυγος του δεν βγήκαν από το σπίτι τους μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 2016 που προέβαιναν για τις ετοιμασίες των Χριστουγέννων. Οι ισχυρισμοί του αιτητή αποδεικνύονται ανυπόστατοι για ακόμη μία φορά, ως η έκφραση του, διότι το τεκμήριο 1 που είναι η άδεια ασθενείας που φέρει την ημερομηνία 8 Δεκεμβρίου 2016, που σημαίνει ότι ο αιτητης έχει μεταβεί στο νοσοκομείο και εξήλθε της κατοικίας του τότε, ώστε να εξασφαλίσει την συγκεκριμένη άδεια ασθενείας. Κατά το αρχικό στάδιο της επιδόσεως της αγωγής, ο ιδιώτης επιδοτης συνάντησε δυσκολίες, διότι αντιμετώπιζε τον ψεύδη ισχυρισμό της συζύγου του αιτητή ότι έχουν χωρίσει και δεν ξέρει που βρίσκεται ο αιτητής. Όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του, οι ισχυρισμοί του αιτητή, όπως αναφέρονται στις παραγράφους 6-14, είναι δικολαβικές και σοφιστικές <<εξυπνάδες>>, ως η έκφραση του και ή ανυπόστατα επιχειρήματα και πρέπει να μην ληφθούν υπόψη καθόλου, διότι δεν προβάλουν συζητήσιμη υπεράσπιση. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι όταν ο αιτητής έμαθε για την έκδοση απόφασης εναντίον του στις 29 Δεκεμβρίου 2016, με την επιστολή του δικηγόρου του προς τον δικηγόρο του αιτητή που είναι το τεκμήριο 3 της δικής του αίτησης, χρειάστηκαν 19 μέρες για να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση για παραμερισμό, χρονικό διάστημα υπό τις περιστάσεις όχι καταφρονητέο, όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του. Ακολούθως υιοθετεί τους λόγους ένστασης του και εξέφρασε την άποψη ότι η αίτηση γίνεται με σκοπό την παρακώλυση της εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε νομότυπα. Εν κατακλείδι αναφέρει ότι όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του, η εξουσία του Δικαστηρίου για παραμερισμό εκδοθείσας αποφάσεως έχει διακριτικό χαρακτήρα και μέσα στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου θα πρέπει να ισοζυγίσει δύο παράγοντες, θεμελιακούς για την απονομή της Δικαιοσύνης, δηλαδή από την μία την ανάγκη αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη της ανάγκης της ταχείας διεκπεραίωσης των υποθέσεων, διακριβώσεως των πολιτικών και ποινικών ευθυνών των πολιτών και συνακόλουθα εξέφρασε την άποψη ότι είναι προς το συμφέρον της δίκαιης απονομής Δικαιοσύνης όπως η αίτηση απορριφθεί. Με συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ο εναγόμενος 1 έχει καταθέσει δέσμη από 7 φωτογραφίες, που συνοδεύουν τον ισχυρισμό του ότι δεν χρησιμοποιείται η κεντρική είσοδος της κατοικίας, διότι εισέρχονται και βγαίνουν από το σπίτι από την είσοδο της κουζίνας και αυτές τις φωτογραφίες της ζήτησε ο δικηγόρος του μετά την καταχώριση της ένστασης της ενάγουσας εταιρείας και απευθύνθηκε σε συγκεκριμένο φωτογράφο γι' αυτό το σκοπό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Πολύ διαφωτιστική είναι η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου NSM DEMOCARS LTD κ.α. - ν - ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ECLI:CY:AD:2015:A677, Πολιτική Έφεση 121/2010 ημερ. 14/10/2015, όπου η Έντιμη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα Τάσια Ψαρά - Μιλτιάδου, ανέφερε τα ακόλουθα, όπου και τα σχετικά αποσπάσματα τα οποία μιλούν από μόνα τους: ΄΄Πριν την εξέταση τους, να προβούμε σε μια συνοπτική περιγραφή της νομολογιακής αντίκρυσης της Δ.17 θ.10 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αποτέλεσε βέβαια τον πυρήνα της αίτησης, της ένστασης και της απόφασης. Όπως έχει διαχρονικά τεθεί από τη νομολογία, η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, προκειμένου να επιτύχει η αίτηση για παραμερισμό, απόφασης ληφθείσας ερήμην, συνιστά πρωταρχικό παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.17 θ.10 (βλ. Phylactou v. Michael

(1982)1 C.L.R. 204, Bίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά. ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 28, Πίττας ν. UnigoodsTrading Co.Ltd
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1761, Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1774). Εφόσον δε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με αναφορά στους παράγοντες που, κατά φυσιολογική συνέπεια, επενεργούν στην άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου, το Εφετείο δεν επεμβαίνει υποκαθιστώντας την πρωτόδικη κρίση (βλ. Μilouca v. Κούρτη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 941). Επιδίωξη του Δικαστηρίου πρέπει να είναι η εξισορρόπηση αφενός του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεση του και αφετέρου, η ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων με την διασφάλιση της τελεσιδικίας. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. ΄Οπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση. Ορθά λοιπόν το πρωτόδικο Δικαστήριο, έστρεψε πρώτα την προσοχή του στο αν είχε καταδειχθεί καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση............................... Είναι ορθό βέβαια αυτό που λέχθηκε στη νομολογία ότι για να καταλήξει το Δικαστήριο σε απόφανση δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση αλλά επιβάλλεται η παράθεση θετικών γεγονότων με τρόπο πειστικό. Στην Πατούρης ν. Hellenic Bank
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, αναφέρονται τα εξής στη σελ.2123 και 2124: «Στην απόφασή του το πρωτόδικο Δικαστήριο χαρακτηρίζει την προβληθείσα υπεράσπιση του εφεσείοντος ως «αοριστολογίες»· υποδηλώνοντας την απουσία στέρεου βάθρου θεμελιωτικού οποιασδήποτε από τις προβληθείσες υπερασπίσεις. Η προβολή διαζευκτικών εκδοχών αναφορικά με γεγονότα που έπρεπε να γνωρίζει ο ομνύων κλονίζει αφ' εαυτής το θεμέλιο της υπεράσπισής του. Στο σημείο αυτό το πρωτόδικο Δικαστήριο παραπέμπει στην El Fath Co v. E.D.T. Shipping και άλλος
(1992)1 Α.Α.Δ. 1255 (υπόθεση ναυτοδικείου - σύλληψη πλοίου), για να υπογραμμίσει όσα αναφέρονται στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση εκείνη: «Τα γεγονότα μπορούν να επιδέχονται διαζευκτικούς νομικούς χαρακτηρισμούς ή να υπάγονται σε διαζευκτικές νομικές έννοιες. Διαζεύξεις όμως ως προς το τί ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όπως η περιεχόμενη στην παρούσα ένορκη δήλωση, δεν χωρούν. Είτε οι εναγόμενοι 1 είναι οι ιδιοκτήτες του πλοίου είτε δεν είναι και είναι κάτι άλλο.» (Απόφαση (Εφετείου) από Κωνσταντινίδη, Δ.) Όντως το ακροσφαλές του βάθρου της υπεράσπισης του εφεσείοντος την καθιστά τρωτή σε βαθμό που να αναιρεί την υπόστασή της. Στην ένσταση της εφεσίβλητης επισυνάπτεται τόσο η εγγυητική όσο και το δείγμα υπογραφής του εφεσείοντος, γεγονότα που δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση από τον εφεσείοντα, είτε με ένορκη δήλωση, που θα ήταν δυνατό να προσαγάγει, ή με οποιοδήποτε άλλο παραδεκτό τρόπο, όπως υποδεικνύει το δικάσαν δικαστήριο. Η καλοπιστία του εφεσείοντος τέθηκε, όπως διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο υπό σοβαρή δοκιμασία, ενόψει της αποκάλυψης των σχέσεων του με τους ιθύνοντες της εταιρείας και του γεγονότος ότι ο εναγόμενος 2, και συνεγγυητής του ήταν αδελφός του· γεγονός αποκαλυπτικό της συνάφειας του εφεσείοντος τόσο με τον ίδιο όσο και με την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία. Ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε άλλες επιφυλάξεις, εξ αντικειμένου η προβληθείσα υπεράσπιση του εφεσείοντος στερείται αξιοπιστίας. Κειμένεται η υπεράσπισή του μεταξύ πιθανολογούμενης άγνοιας ή αδυναμίας γνώσης των γεγονότων αφενός, και απουσίας συνεπειών από τις πράξεις του σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι εγγυήθηκε την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, αφετέρου. Κανένα θετικό γεγονός δεν προβάλλεται στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντος που να στοιχειοθετεί υπεράσπιση. Τούτο σε συνδυασμό με την απουσία ουσιαστικής αμφισβήτησης του προσαχθέντος εγγράφου που φέρει την υπογραφή του, απογυμνώνει την υπεράσπιση του νομιμοποιητικού ερείσματος. Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας· υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται.» Eπισημαίνεται ανωτέρω η ανάγκη προβολής θετικών θέσεων στη στηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση, χωρίς διαζεύξεις και «αοριστολογίες». Χαρακτηρίζεται δε «συζητήσιμη» μια υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη΄΄. Στην υπόθεση Τσεσμέλογλου - ν - Σοφοκλέους Πολιτική Έφεση 205/2010 ημερ. 15/1/2013, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει σε ποιες περιπτώσεις είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς ακύρωση απόφασης ληφθείσας λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης. Διακρίνονται δύο περιπτώσεις: (α) όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε παράνομα, δηλαδή, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae και (β) όπου η απόφαση είναι μεν νομότυπη, αλλά ο αιτούμενος τον παραμερισμό της παρουσιάζει διά ενόρκου δηλώσεως εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, ενώ επεξηγεί ταυτόχρονα το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης, χωρίς τη συμμετοχή του. Η απεριόριστη και ταυτόχρονα σύμφυτη ουσιαστικά εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίζει αποφάσεις ληφθείσες χωρίς την εξέταση της υπόθεσης επί της ουσίας, υπόκειται επομένως στα καλώς εγνωσμένα περιοριστικά κριτήρια που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, αλλά σημασία αποκτούν επίσης αφενός το χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει μεταξύ της απόφασης και της αίτησης παραμερισμού και αφετέρου η χρησιμότητα του τυχόν παραμερισμού, από την άποψη ότι αν δεν υπάρχει κάποια υπεράσπιση, τότε ο παραμερισμός δεν εξυπηρετεί. Τα πιο πάνω αντλούνται από υποθέσεις όπως οι Evans v. Bartlam
(1973)3 All E.R. 646, Land Securities Plc v. Receiver for the Metropolitan Police District
(1983)1 W.L.R. 439, Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204, Μιχάλης Λούκα ν. Cyprus Pipes Industries Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 163 και Λουκαΐδου ν. Γερολέμου
(2000)1 Α.Α.Δ. 333΄΄. AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης, έχοντας εξετάσει με πάρα πολλή προσοχή το μαρτυρικό υπόβαθρο που τέθηκε προς υποστήριξη της αίτησης και ενστάσεως αντίστοιχα, καθώς επίσης τα επισυναπτόμενα τεκμήρια και της εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αμφοτέρων των εκπαιδευτών συνηγόρων. Αρχικά, τα όσα τέθηκαν αναφορικά με την ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος από πλευράς του εναγομένου 1 αιτητή δεν διαδραματίζουν οποιοδήποτε ρόλο και ούτε έχουν οποιανδήποτε βαρύτητα, διότι όταν επιδόθηκε η παρούσα αγωγή το κλητήριο ένταλμα βρισκόταν σε ισχύ. Τα όσα ανέφερε η πλευρά της ενάγουσα στην αγόρευση της ως προς τους ισχυρισμούς που εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση που υποστήριξε την αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής απαντητικής ένορκης δηλώσεως για να καταλήξει, όπως είναι η θέση της, στην προβολή αντιφατικών ισχυρισμών αναφορικά με το κατά πόσο ο εναγόμενος 1 βρισκόταν σε διάσταση ή είχε χωρίσει με την σύζυγό του, δεν δύνανται να έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι η αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δηλώσεως έχει αποπερατωθεί και εκείνη η ένορκη δήλωση τέθηκε στα πλαίσια αιτήσεως η οποία έχει διεκπεραιωθεί και δεν αποτελεί αντικείμενο εξέτασης της παρούσας διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει, διαφαίνεται μία αντιφατικότητα εκδοχών απο την ενάγουσα και τον εναγόμενο 1 αντίστοιχα κατά πόσο ο εναγόμενος 1 διατηρεί αρμονικές σχέσεις με την σύζυγό του, πλην όμως αυτό το ζήτημα, έχοντας υπόψη από τη μία το γεγονός ότι υπάρχει μαρτυρία του εναγομένου 1 που διαψεύδει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και έχοντας υπόψη ότι επί αυτού του θέματος η ενάγουσα προσκόμισε μαρτυρία από την ιδιώτη επιδότη, η οποία ασφαλώς δεν μπορεί να έχει άμεση προσωπική γνώση, παρά μόνο αναφέρει αυτά που ανέφερε όπως της τα μετέφεραν από το τηλέφωνο, το Δικαστήριο κρίνει ότι θα ήταν ακροσφαλές, έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, να εξάξει ασφαλή εύρημα και συμπέρασμα που να επιβεβαιώνει την εκδοχή της ενάγουσας. Θα πρέπει ευθύς εξαρχής να γίνει κατανοητό, ότι στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται ζήτημα αντικανονικής επίδοσης, έτσι ώστε η απόφαση να είναι ευθύς εξαρχής άκυρη και να παραμεριστεί η όλη διαδικασία ex debito justitiae, διότι το Δικαστήριο μέσα από τα ενώπιον του στοιχεία που πηγάζουν από τον φάκελο της διαδικασίας, διαφαίνεται ότι η επίδοση έγινε νομότυπα με θυροκόλληση με βάση το εκδοθέν διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση. Αυτό το οποίο παραμένει ζητούμενο, είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε γνώση ο εναγόμενος 1 της παρούσας αγωγής και κυρίως το χρονικό πλαίσιο που αυτό έγινε και για το οποίο υπήρξε έντονη συζήτηση και αμφισβήτηση από αμφότερες τις πλευρές. Συγκεκριμένα, υπήρχε έντονη αμφισβήτηση από πλευράς της ενάγουσας, ότι ο εναγόμενος 1 εισέρχεται στην οικία του από την είσοδο της κουζίνας, καθώς επίσης υπήρξε έντονη αμφισβήτηση ως προς το χρονικό πλαίσιο που έλαβε γνώση της διαδικασίας ή και που θα μπορούσε να λάβει γνώση. Το Δικαστήριο, έχοντας τα ενώπιον του στοιχεία, κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις θα μπορούσε να στηριχθεί στην εκδοχή του εναγομένου 1, διότι από τη μία με την προσκόμιση της σχετικής μαρτυρίας εκ μέρους του και που συνίσταται στην δέσμη των 7 φωτογραφιών που δείχνουν την είσοδο της οικίας του και από που εισέρχεται, καταδεικνύεται μία πιο λεπτομερής και διαφωτιστική εικόνα της διαμόρφωσης της οικίας του εναγομένου 1, η οποία υπερκαλύπτει και υπερφαλαγγίζει τα λεγόμενα από την ιδιώτη επιδότη και για τα οποία η πλευρά της ενάγουσας δεν έδωσε οποιαδήποτε απαντητική, αντικρουστική, λεπτομερή και πειστική αναφορά που να καταδεικνύουν ότι το μέρος που απεικονίζεται στην σχετικές φωτογραφίες, σε συνδυασμό με τις συνθήκες και τον τρόπο που έλαβε χώρα η θυροκόλληση, καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς του εναγομένου 1. Δεν διαφεύγει βεβαίως της προσοχής του Δικαστηρίου το γεγονός ότι το κάταγμα που υπέστη ο εναγόμενος 1 έλαβε χώρα περίπου τρεις εβδομάδες μετά την θυροκόλληση και λογικά θα αναμενόταν από τη στιγμή που εισερχόταν στο σπίτι μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο, να αντιλαμβανόταν ενδεχομένως την θυροκόλληση, πλην όμως από τη στιγμή που υπάρχει η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, όπως αυτή αξιολογήθηκε και που καταδεικνύει διαφορετική είσοδο και από τη στιγμή που με βάση τα γεγονότα, όπως τα εξιστορεί η πλευρά του εναγομένου 1 και πιο συγκεκριμένα, ότι έλαβε χώρα παραμονή Χριστουγέννων η ενημέρωση της παρούσας διαδικασίας και έχοντας υπόψη το χρονικό σημείο όπου καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση, αλλά και τις ενέργειες που έκανε ο εναγόμενος 1 δια μέσου του δικηγόρου του, δηλαδή την αλληλογραφία που ανταλλάγηκε, διαφαίνεται τουλάχιστον ως λογική η αντίδραση και εντός λογικών χρονικών πλαισίων η αναζήτηση των νομικών υπηρεσιών από το δικηγορικό γραφείο του εναγομένου 1, έχοντας υπόψη και το αδιαμφισβήτητο γεγονός του τραυματισμού του, αλλά και του γεγονότος ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί υπό τις περιστάσεις το γεγονός ότι η πλευρά του εναγομένου 1 έλαβε γνώση της διαδικασίας παραμονή Χριστουγέννων, όπως τα έχει περιγράψει και χωρίς να δύναται να αποκλειστεί η αποκόλληση της θυροκόλλησης και της εύρεσης των εγγράφων στην αυλή της οικίας του από την σύζυγο του, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν θα ήταν λογικό ο εναγόμενος να επιδείκνυε αδιαφορία εάν εναγόμενος λάμβανε γνώση ενωρίτερα, έχοντας υπόψη τις ενέργειες που τελικώς έκανε και ότι μεσολαβούσαν και οι εορτές των Χριστουγέννων και συνεπώς το Δικαστήριο δεν διακρίνει οποιαδήποτε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αιτήσεως που να καταδεικνύει καταφρόνηση του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας και συνακόλουθα η περί του αντιθέτου εισήγηση από πλευράς της ενάγουσας δεν γίνεται αποδεκτή από το δικαστήριο. Βεβαίως θα μπορούσε να καταχωρηθεί η αίτηση κάπως ενωρίτερα με την καταβολή ίσως περισσότερης σπουδής, πλην όμως δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε υπέρμετρη καθυστέρηση που να στερεί στον εναγόμενο 1 να προβάλει την υπεράσπιση του και εν πάση περιπτώση δεν διακρίνεται οποιαδήποτε υπέρμετρη καθυστέρηση ή καταφρόνηση της διαδικασίας. Συνακόλουθα ως προς την πρώτη προϋπόθεση το Δικαστήριο κρίνει ότι πληρείται. Επίσης και η δεύτερη προϋποθέση πληρείται, διότι μέσα από τα στοιχεία που προβάλλονται προς αυτόν το σκοπό και χωρίς βεβαίως το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση της αποδεικτικής βαρύτητας για σκοπούς της ουσίας της αγωγής, διότι αυτό αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου σε μεταγενέστερο στάδιο, πλην όμως για σκοπούς αξιολόγησης της παρούσας αίτησης και για να καταδειχθεί κατά πόσο η πλευρά του εναγομένου 1 προβάλλει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση, διαφαίνεται ότι τα στοιχεία που προβάλλει ο εναγόμενος 1, του δίνουν την ευκαιρία και την δυνατότητα να τα προβάλει στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, έχοντας υπόψη το γεγονός ότι από τη μία με βάση το κατηγορητήριο που υπάρχει μέχρι στιγμής, διαφαίνεται ότι ο δικαιούχος της κατ΄ ισχυρισμόν κλαπείσας ποσότητας σιδήρου είναι φυσικό πρόσωπο και όχι νομικό και έχοντας υπόψη την θέση που προβάλλει ότι ή ο ίδιος ανέφερε το γεγονός της κλοπής αλλά και γενικά της εμπλοκής του στην ποσότητα σιδήρου, είναι στοιχεία ικανά, τα οποία αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση για να του δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Ως προς τους όρους που θα τεθούν με την έκδοση του διατάγματος παραμερισμού της απόφασης, το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση απο την υπόθεση Κλεανθους -v- Tradex ltd
(1998)1(B) A.A.Δ και Ιωάννου -v- Γεωργιάδη
(1999)1(Β) Α.Α.Δ 1411 και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, κρίνει ότι οι ακόλουθοι όροι είναι υπό τις περιστάσεις ευλογοι και δίκαιοι, έχοντας υπόψη και του γεγονοτος ότι ο εναγομενος 1 εξέφρασε την ετοιμότητα να παράσχει οποιαδήποτε εγγύηση. Συγκεκριμένα, ο εναγόμενος 1 να καταβάλει τα έξοδα που έχουν επιδικαστεί στην απόφαση που έχει εκδοθεί ημερομηνίας 19/12/2016 και με την παρούσα απόφαση παραμερίζεται, εντός 45 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υποθέσεις, το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο όπως αυτά να μην αποτελούν όρο για τον παραμερισμό της απόφασης, αλλά αυτά να καταβληθούν από τον εναγόμενο 1 προς την ενάγουσα εταιρεία, όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 19/12/2016, υπό τον όρο ότι ο εναγόμενος 1 καταβάλει στην ενάγουσα εταιρεία εντός 45 ημερών από σήμερα τα επιδικασθέντα δικηγορικά έξοδα και που αναφέρονται στην εν λόγω απόφαση. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου 1, όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.