PNO SHIPMANAGEMENT LTD ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής 1958/2012, 25/5/2017

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, 1982, αναφέρεται ότι: «Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες· ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της ... [πρωτόδικης απόφασης] από την άλλη.» Στην Ένορκη Δήλωση Ονουφρίου προβάλλεται η θέση ότι οι εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι 1 - 6 έχουν καλούς και βάσιμους λόγους έφεσης και όπως συμβουλεύονται και ο ίδιος ο Ονουφρίου εκτιμά οι πιθανότητες επιτυχίας είναι τεράστιες αφού υπήρξαν σοβαρότατα σφάλματα του Δικαστηρίου. Ο παράγοντας είναι οριακής σημασίας και αποκτά μεγαλύτερη σημασία όταν αντικειμενικά μπορεί να ειπωθεί ότι η πρωτόδικη Απόφαση είναι αντινομική ή ότι από την άλλη η έφεση είναι επιπόλαια. Το ζήτημα θα επιλύσει το Εφετείο. Η Αίτηση κρίνεται στη βάση ότι οι εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι 1 - 6 μπορεί να επιτύχουν στην Έφεση τους. Ο Ονουφρίου αναφέρεται τόσο στο χρηματικό μέρος της Απόφασης όσο και σε αυτό με το οποίο διατάχθηκε η εκποίηση των τριών υποθηκών. Η συναισθηματική αξία που τα ενυπόθηκα ακίνητα μπορεί να έχουν για τους Αιτητές και η αναφορά ότι θα υποστούν ψυχική ζημιά εάν εκποιηθούν δεν είναι παράγοντας ουσιαστικής σημασίας. Εφόσον ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ακινήτου το υποθηκεύει προς εξασφάλιση της αποπληρωμής χρηματικού ποσού, γνωρίζει ότι εάν το ποσό δεν αποπληρωθεί ο ενυπόθηκος δανειστής έχει το δικαίωμα να το πωλήσει για να εισπράξει το λαβείν του. Η δε αναφορά ότι το ακίνητο που αφορά η υποθήκη Υ8525/2008 κρατούσαν οι Αιτητές 4 και 5 ως καταπιστευματοδόχοι για άλλα ανήλικα πρόσωπα, αν αληθεύει, ενδέχεται να σημαίνει ότι οι Αιτητές 4 και 5 εξαπάτησαν τους ανήλικους ή ακόμα και την Τράπεζα. Είναι ωστόσο κατανοητό ότι εάν η εκτέλεση του χρηματικού μέρους της αξίωσης γίνει με την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων και η Έφεση επιτύχει, έστω και μερικώς ώστε το επιδικασθέν ποσό να μειωθεί, τότε θα είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο τα ενυπόθηκα ακίνητα που θα έχουν περιπέσει στα χέρια τρίτων προσώπων να ανακτηθούν ώστε η κυριότητα τους να επιστραφεί στους Αιτητές. Πιο δραματικές θα είναι οι συνέπειες σε σχέση με την υποθήκη Υ8524/2008, αφού το ενυπόθηκο ακίνητο συνιστά την κατοικία της οικογένειας της Αιτήτριας 2. Σε σχέση με το χρηματικό μέρος της Απόφασης ο Ονουφρίου προβάλλει την θέση ότι αν το ποσό εισπραχθεί από την Τράπεζα και η Έφεση επιτύχει τότε ενδέχεται να μην αποκατασταθεί πλήρως η δικαιοσύνη γιατί η Τράπεζα μπορεί να μην είναι σε θέση να το αποπληρώσει. Αναλώνεται στην επισήμανση στοιχείων αναφορικά με την Τράπεζα με αναφορές σε διεθνείς εκθέσεις και στα γνωστά ζητήματα που αφορούν το τραπεζικό σύστημα στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια. Οι Αιτητές δεν έχουν με κανένα τρόπο ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι εάν η Τράπεζα εισπράξει το ποσό και η Έφεση επιτύχει δεν θα αποκατασταθεί πλήρως η δικαιοσύνη με την επιστροφή του ποσού από την Τράπεζα. Οι καταλήξεις του Δικαστηρίου σε σχέση με το ζήτημα των υποθηκών και του χρηματικού μέρους της απόφασης μπορούν να συγκεραστούν. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν περιορίζεται, αντίθετα μπορεί να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης. Είναι αφενός ορθό και δίκαιο να ανασταλούν τα διατάγματα εκποίησης των υποθηκών ώστε τα υποθηκευμένα ακίνητα να μη περιέλθουν στην κυριότητα τρίτων προσώπων και να δημιουργηθεί μη αναστρέψιμη κατάσταση. Αφετέρου κανένας λόγος δεν υφίσταται ώστε να εμποδιστεί η Τράπεζα από του να εισπράξει τα υπέρ της επιδικασθέντα ποσά με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Αναφορικά με το ζήτημα των επιδικασθέντων εξόδων, η συνήθης προσέγγιση των Δικαστηρίων μας αντανακλάται στο πιο κάτω απόσπασμα από την Ετήσια Δικονομική Πρακτική του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας του 1970 (σελ.805), όπου αναφέρεται ότι: ".in regard to the payment of costs under the judgment or order appealed from they are usually that the costs shall be paid to the solicitor on the other side on his personal undertaking to return them if the appeal is successful (Grant v. Banque Franco-Egyptienne

(1878)3 C.P.D.202, Hood-Bars v. Crossman

(1897)A.C. 172, Swyny v. Harland

(1894)1 Q.B. 709)". Η πιο πάνω πρακτική έχει ακολουθηθεί και από το Κυπριακό Εφετείο (βλ. Χαραλάμπους ν. Α.Panayides Contracting Ltd

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1978, 1984). Αυτή η προσέγγιση ακολουθείται όχι γιατί τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος του δικηγόρου. Αυτά επιδικάζονται προς όφελος του διαδίκου, εφόσον όμως ο δικηγόρος παρέχει τη σχετική ανάληψη υποχρέωσης, ο εφεσείοντας που θα καταβάλει τα έξοδα στο δικηγόρο για λογαριασμό του εξ αποφάσεως πιστωτή είναι έτσι εξασφαλισμένος ότι θα του επιστραφούν σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης του. Όταν θα διαταχθεί η αναστολή απόφασης που εμπεριέχει ουσιαστική υποχρέωση στον εφεσείοντα, συνηθίζεται να διατάσσεται ότι η καταβολή των δικηγορικών εξόδων είναι προϋπόθεση για την αναστολή. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η εκτέλεση του μέρους της Απόφασης στην Ανταπαίτηση που αφορά στην εκποίηση των υποθηκών. Εφόσον δεν αναστέλλεται η εκτέλεση της Απόφασης όσον αφορά τα επιδικασθέντα ποσά και οι υποθήκες παραμένουν ως εξασφάλιση της εξ αποφάσεως πιστώτριας κρίνεται ότι είναι ορθό και δίκαιο να μη διαταχθεί η παροχή οιασδήποτε περαιτέρω εγγύησης. Το διάταγμα έχει άμεση ισχύ αλλά θα παύσει να ισχύει εάν οι εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι δεν καταβάλουν τα έξοδα που επιδικάστηκαν εναντίον τους με την Απόφαση ως ακολούθως. Εφόσον οι δικηγόροι της εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας με επιστολή τους προς τον Πρωτοκολλητή, αντίγραφο της οποίας να κοινοποιήσουν στους δικηγόρους των εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων, αναλάβουν την υποχρέωση επιστροφής των εξόδων σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, οι εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι θα έχουν προθεσμία 45 ημερών από της λήψης της επιστολής για να τα πληρώσουν. Σε περίπτωση που δεν καταβληθούν μέσα στην πιο πάνω προθεσμία τότε το εκδοθέν διάταγμα αναστολής θα πάψει να ισχύει όπως και η ανάληψη υποχρέωσης των δικηγόρων της εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας και εναντίον των εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο