← Κύπρος

SAID SOBOH ν. ΣΤΕΛΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 353/10, 23/5/2017

SAID SOBOH ν. ΣΤΕΛΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 353/10, 23/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 353/10 Μεταξύ: SAID SOBOH, οδός Ιωάννου αρ. 1, Αγ. Τύχωνας, Λεμεσός Ενάγοντας Και ΣΤΕΛΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Λεωφόρος Αμαθούντας αρ. 59, κατάστημα 7, Λεμεσός Εναγομένου ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 01.02.2017 για Επαναφορά Αγωγής ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23.05.2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα- αιτητή: κ. Γρ. Παρασκευάς Για εναγόμενο - καθ' ου η αίτηση: κ. Μελινιώτης για Andreas L. Neokleous Chambers LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση η πλευρά του Ενάγοντα αιτητή αξιώνει Επαναφορά (Reinstatement) της ανωτέρω αγωγής. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.33 Θ.1 Δ.48 Θ.9 και Δ.

  1. Το πιο πάνω αίτημα ακολούθησε της απόρριψης της αγωγής από το Δικαστήριο στις 30/01/2017 με έξοδα υπέρ του εναγόμενου και εναντίον του Ενάγοντα, λόγω μη προώθησης της. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη στην αίτηση ένορκη δήλωση του κ. Said Soboh - Ενάγοντα. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ενάγοντα στις 27/1/2017 παρέλαβε επιστολή ημερ.19/01/2017 από τους δικηγόρους που τότε τον εκπροσωπούσαν στην αγωγή, ότι στις 30/1/2017, 31/1/2017 και 1/2/2017 θα πρέπει να βρίσκεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ενόψει του ότι η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση και ο ίδιος δεν απαντούσε στις κλήσεις τους. Περαιτέρω τον ενημέρωναν ότι εάν δεν κατέβαλλε το οφειλόμενο σε αυτούς ποσό την ημέρα εκείνη θα αποσύρονταν από δικηγόροι του. Ο ίδιος όντας κλινήρης, αφού αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με την καρδία του, δεν μπόρεσε να έρθει σε επικοινωνία μαζί τους και να τους ενημερώσει σχετικά με αποτέλεσμα να μην παρευρεθεί στο Δικαστήριο και η αγωγή να απορριφθεί. Επισυνάπτει δε ως τεκμήριο στην ένορκη του δήλωση ιατρικό πιστοποιητικό ημερ.23/01/2017 με το οποίο καθορίζεται άδεια ασθενείας μέχρι τις 30/1/
  2. Ο ενάγων - αιτητής σημειώνει περαιτέρω ότι ουδέν πρόσωπο είχε που να μπορούσε να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους του στην ελληνική ή αγγλική γλώσσα και να τους ενημερώσει για το θέμα υγείας που αντιμετώπιζε. Άμεσα διόρισε δικηγόρο ενώ είναι εμφανές αναφέρει ότι η παράλειψη εμφάνισης του οφείλεται σε λόγους υγείας και δεν υπήρξε οιαδήποτε κακόπιστη παράλειψη ή αμέλεια από τον ίδιο. Είναι η θέση του ότι έχει πολύ καλή υπόθεση και βάση αγωγής και ζητά επαναφορά της αγωγής. Η πλευρά του εναγόμενου - καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στο αίτημα του ενάγοντα. Η ένσταση βασίζεται επί των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 ΘΘ.1-6, Δ.48 ΘΘ. 1, 2, 3, 4, 7 και 9, επί του Άρθρου 30 του Συντάγματος, ως και επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας, της Πρακτικής και της Συμφύτου Εξουσίας των Δικαστηρίων. Σύμφωνα με την ειδοποίηση περί της πρόθεσης του εναγόμενου να ενστεί οι λόγοι επί των οποίων βασίζεται είναι οι κάτωθι: Α. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά αβάσιμη καθότι στηρίζεται επί εσφαλμένης νομικής βάσεως και/ή διαδικαστικού κανονισμού. Β. Δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθότι ο Αιτητής με την όλη στάση και συμπεριφορά του επέδειξε ασέβεια και καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και αδιαφορία για την προώθηση της αγωγής του στο βαθμό εγκατάλειψής της. Γ. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν αποδεικνύει σοβαρούς και εύλογους λόγους για την παράλειψη του να εμφανιστεί την 30.1.2017, ημερομηνία κατά την οποία η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση, και για το οποίο είχε δεόντως ειδοποιηθεί διά της επιστολής των τότε δικηγόρων του. Δ. Ο Αιτητής δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή επιχειρεί διά της Αίτησης και ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει να παραπλανήσει το Δικαστήριο με ψευδή και/ή λανθασμένα στοιχεία και/ή με την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και στοιχείων. Ε. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. ΣΤ. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει δυσμενώς τα συνταγματικά δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση και θα είναι άδικη για αυτόν. Ζ. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η. Επί της Ενόρκου Δηλώσεως του Στέλιου Ιωάννου. Η ένσταση βασίζεται επί ισχυριζόμενων γεγονότων ως αυτά αναφέρονται από τον εναγόμενο σε σχετική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Με βάση την ένορκη μαρτυρία τίθενται τα κάτωθι. Ο εναγόμενος υιοθετεί όλους τους λόγους ένστασης και προσθέτει ότι παραθέτει την μαρτυρία του με σκοπό να αντικρούσει τους αβάσιμους ή και κακόπιστους και παντελείς ψευδείς ισχυρισμούς του ενάγοντα. Καταρχήν ο εναγόμενος προβαίνει σε παράθεση του ιστορικού της υπόθεσης από τις 10/10/2016 οπότε και αιτήθηκαν οι συνήγοροι του Ενάγοντα αναβολής με σκοπό να εξετάσουν το ενδεχόμενο τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντα. Η αγωγή επαναορίστηκε για ακρόαση στις 8/12/2016 ενώ δόθηκαν και οδηγίες, τυχόν αίτηση τροποποίησης να οριστεί εντός 10 ημερών. Ουδέν διάβημα λήφθηκε μέχρι τις 8/12/2016 ημερομηνία κατά την οποία εκ νέου υποβλήθηκε αίτημα για αναβολή λόγω απουσίας του ενάγοντα στο εξωτερικό. Το Δικαστήριο απέρριψε τον λόγο αναβολής όμως ανέβαλε την υπόθεση λόγω του προγράμματος του και όρισε την αγωγή για ακρόαση δίδοντας 3 ημερομηνίες στις 30, 31/01/2017 και 1/2/
  3. Στις 30/1/2017 οι συνήγοροι του ενάγοντα ζήτησαν και έλαβαν άδεια όπως αποσυρθούν και κατόπιν αιτήματος των συνηγόρων του η αγωγή απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ενώ το διάταγμα που ίσχυε ημερ. 1/6/2010 ακυρώθηκε. Στις 1/2/2017 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση για επαναφορά της αγωγής. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει και αναλύει τον λόγο ένστασης που αφορά το έλειπες της νομικής βάσης της αίτησης. Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφέρω τα όσα τίθενται από άποψη νομικής επιχειρηματολογίας καθότι αμφότερες οι εισηγήσεις των συνηγόρων στο ζήτημα αυτό θα εξεταστούν κατωτέρω. Πέραν των όσων τίθενται σε αυτό το ζήτημα ο ενόρκως δηλών σε μια μακροσκελή ένορκη δήλωση αναφέρει γεγονότα και θέσεις που κατά τον ίδιο αποδεικνύουν την κακοπιστία του ενάγοντα, την αδικαιολόγητη αδιαφορία του και την ασέβεια και καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. Είναι η θέση του εναγόμενου ότι οι συνεχείς απουσίες του ενάγοντα από το Δικαστήριο στις διάφορες ημερομηνίες που η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση δείχνει την αδιαφορία του και την υποτίμηση του προς την δικαστική διαδικασία ενώ τα όσα αναφέρει στην ένορκη δήλωση του είναι ψευδείς ισχυρισμού και αναληθείς γεγονότα. Κατά τον εναγόμενο τα όσα αναφέρονται στο πιστοποιητικό του Δρ. Ανδρέα Καζαντζή περί του ότι προτείνεται άδεια ασθενείας μέχρι την 30/1/2017 λόγω συμπτωμάτων δυσφορίας στο στήθος και αρρυθμιών που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης δεν αποδεικνύουν την ανάγκη να παραμείνει ο ενάγων κλινήρης καθότι αποτελούν καταγραφή συμπτωματολογίας και όχι ιατρική διάγνωση. Το πιστοποιητικό αυτό δεν συνάδει με την θέση ότι ο ενάγων αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με την καρδία του. Περαιτέρω ο εναγόμενος επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση αντίγραφα από δημοσιεύσεις στον λογαριασμό του ενάγοντα σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης (Facebook) μέσω των οποίων ισχυρίζεται ότι φαίνεται ο ενάγων κατά τις 29/01/2017 και 30/01/2017 να δημοσιεύει φωτογραφίες του ιδίου και της οικογένειας του στο χιονισμένο Τρόοδος. Κατά τον εναγόμενοι τα εν λόγω τεκμήρια αποδεικνύουν ότι ο ενάγων όχι μόνο δεν ήταν κλινήρης κατά τον χρόνο εκείνο αλλά καθόλα υγιής ήταν σε θέση να μεταβεί σε εκδρομή και την ώρα που θα έπρεπε να ήταν στο Δικαστήριο να δημοσιεύει τις φωτογραφίες αυτές. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο ενάγων δεν επεξήγησε καθόλου και δεν προβάλλει καμία δικαιολογία γιατί δεν απαντούσε στις κλήσεις των δικηγόρων του ή γιατί ο ίδιος δεν επικοινώνησε με αυτούς μετά την παραλαβή της επιστολής. Επίσης καμία δικαιολογία γιατί ο ίδιος, έστω και κλινήρης, δεν μπορούσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τους δικηγόρους του. Ο εναγόμενος περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν είναι δυνατό τις 30/1/2017 ο ενάγων να μην μπορούσε να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους του για λόγους υγείας ενώ την επόμενη μέρα 1/2/2017 έσπευσε στο Δικαστήριο για να υπογράψει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Τέλος ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η επαναφορά της αγωγής χωρίς ουσιαστικό λόγο και έρεισμα θα πλήξει τα δικαιώματα του λαμβάνοντας υπόψη ότι η καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής βαραίνει κατά κύριο λόγο τον ενάγοντα. Για όλους του πιο πάνω λόγους μεταξύ άλλων που αναφέρει ο εναγόμενος ζητά απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ του και εναντίον του εναγόμενου. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αμφότερες αίτηση και ένσταση. Ουδέν αίτημα υποβλήθηκε είτε για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα είτε για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν κατά την ακροαματική διαδικασία, κείμενα γραπτών αγορεύσεων, υποβάλλοντας τις θέσεις και την νομική του επιχειρηματολογία. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη δεόντως από το Δικαστήριο, η δε παράθεση τους στην παρούσα απόφαση κρίνεται μη αναγκαία. Αναφορά και παραπομπή στα σημεία που εγείρονται θα γίνει όπου κατωτέρω κριθεί απαραίτητο. Νομική πτυχή της αίτησης: Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση θα πρέπει πρώτα να γίνει αναφορά στη νομική πτυχή που διέπει το ζήτημα της επαναφοράς μιας αγωγής. Η Δ.33, Θ.5 έχει ως ακολούθως: «Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial.» Στην περίπτωση εφαρμογής της πιο πάνω Διάταξης εκείνο το οποίο εξετάζεται είναι ο λόγος μη εμφάνισης του διαδίκου ή του δικηγόρου του κατά τη δίκη και μόνο. Δεν εγείρεται ζήτημα αποκάλυψης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, στην περίπτωση εναγομένου, αφού αυτή έχει ήδη καταχωρηθεί και βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου (βλ. Παναγιώτης Ανδρέου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(2003)1 Γ Α.Α.Δ. 1596). Σε αυτή την υπόθεση λέχθηκε ότι: «Στην περίπτωση παράλειψης του εναγομένου να εμφανιστεί κατά τη δίκη, δεν εγείρεται θέμα αποκάλυψης της υπεράσπισής του εφόσον αυτή έχει καταχωριστεί. Το κρίσιμο ερώτημα στην περίπτωση εκείνη είναι κατά πόσο η απουσία του υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισής του ή αδιαφορία για την προώθησή της. ......Τα κρίσιμα γεγονότα για τον παραμερισμό της απόφασης είναι εκείνα που άπτονται του λόγου της μη εμφάνισης του εφεσείοντος κατά τη δίκη.» Παραπέμπω επίσης στην σχετική επί του ίδιου ζητήματος απόφαση στην υπόθεση Αλβέρτος Καραμάνος v. Μestofas Enterprises Ltd
(2006)1A.Α.Δ. 303. O παραμερισμός μιας απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται με πολύ καλά καθιερωμένες αρχές. Σημαντική επί του θέματος της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε αυτές τις περιπτώσεις και οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι η Phylactou and Others ν. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, όπου στη σελίδα 210 αναφέρονται τα εξής:- "In exercising its discretion, the Court must strive to balance two considerations fundamental for the administration of justice: The need to uphold effectively, on the one hand, the right of a party to be heard in his cause, and the need to ensure the expeditious transaction of judicial business, on the other. The speedy determination of judicial causes is not merely a matter of convenience but an all important factor for the effective vindication of the rights of the citizen. This principle is closely associated with another consideration likewise important for the administration of justice, that is, the need to uphold finality of judgments. If a party is lightly allowed to re - open a case, the imprint of finality, attaching to a judgment, with all that goes with it, and the certainty it imports in the management of human affairs, will disappear with grave consequence to the administration of justice. (See, Observations of Megaw L.J. in Lambert v. Mainland Market [1977] 2 All E.R. 826, at p. 833 (c - d)). The effect of the case law is that the Court must not be astute to unseat a party from his right to be heard in his cause, so long as he discloses merits. But the Court may, nevertheless, decline to reopen the case if his conduct is such as to strike at the root of the administration of justice. Where the conduct of the party applying to set aside judgment is inexcusable, contumelious to the extent of gross disregard for the judicial process or the rights of his adversary, the Court may, in its discretion, refuse to set aside judgment.". Παραπέμπω επίσης, στην Ευρυδίκη Παπανικολάου v. Kυριακής Κότσαπα
(2004)1 Α.Α.Δ. 1800 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διαδίκου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου.» Στην Άννα Νικολάου Χαραλάμπους v. 1. K. & T. ANDREOU LTD κ.α
(2002)1Β Α.Α.Δ. 1296 αποφασίστηκε ότι γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην πρέπει να είναι η ανάγκη εξισορρόπησης αφενός της ανάγκης διασφάλισης του δικαιώματος του κάθε διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του και αφετέρου της ανάγκης για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης σε εύλογο χρόνο. Η αδιαφορία του διαδίκου ή διαγωγή που καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου οδηγεί σε αποτυχία της αίτησης επαναφοράς. Πέραν την πιο πάνω στην Panagiotis Mesologitis and others v. Loizos Koutas
(1986)1 C.L.R. 161στην οποία έγινε αναφορά στην Διαταγή 33, Θ.4 και 5, έγινε παραπομπή στις αντίστοιχες αγγλικές διατάξεις και λέχθηκαν τα ακόλουθα: "They correspond to the Old English (pre 1962) Order 36 rules 32 and
  1. In the commentary to rule 32 in the Annual Practice 1956 p. 613, under the heading "Action Restored" the following is stated: "Action Restored - Where, in consequence of the illness of the plaintiff's solicitor, the necessary arrangements for the hearing were not made and the action was dismissed, it was allowed to be restored to the paper upon payment by the plaintiff of the costs of the day and of the application to restore (Birch v. Williams, 24 W.R., 700; and see Farnell v. Wale, 36 L.T. 95, cited under r.30). Where a case came unexpectedly into the paper for trial and was struck out, plaintiff not being ready to proceed, the C.A. set aside an order of the judge refusing to restore the case, upon payment by plaintiff of all costs thrown away and the costs of the application (Breed v. lackson, 10 T.L.R. 142)." Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Δ.33, Θ.1 προνοεί για την περίπτωση στην οποία κανένας από τους διαδίκους εμφανίζεται στο Δικαστήριο και ότι στην περίπτωση η αγωγή υπόκειται σε απόρριψη, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει επαναφορά της αγωγής για το λόγο ότι είναι δίκαιο ανάλογα με τις συνθήκες της υπόθεσης. Προτού υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στον λόγο ένστασης που άπτεται του τυπικού μέρους της αίτησης και συγκεκριμένα της νομικής βάσης αυτής. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.33, Θ.1 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Είναι δεδομένη ως ανωτέρω ανάπτυξα η διάκριση του θεσμού 1 της Δ.33 με τους Θεσμούς 4 και
  2. Το ζήτημα συνεπώς που εγείρεται είναι κατά πόσο η παράλειψη αναφοράς στον Θεσμό 5 της Δ.33 πλήττει την αίτηση και καθιστά αυτή στερούμενη νομικής βάσης οδηγώντας την απευθείας σε απόρριψη. Σχετική με τον λόγο αυτό της ένστασης και της αναφορά στην νομική βάση του θεσμού 1 και όχι των θεσμών 4 και 5 της Δ.33 είναι η απόφαση στην υπόθεση Xριστοδούλου Zήνων ν. Zendia Machinery Ltd,
(2008)1 Α.Α.Δ. 367, στην οποία εξετάστηκε και αποφασίστηκε κατά πόσο η απόφαση απόρριψης της αίτησης επειδή σε αυτή αναγραφόταν ο λανθασμένος αριθμός του ισχύοντος θεσμού, ήταν ορθή και δίκαιη για τον ενάγοντα ή ισοδυναμούσε με άρνηση πρόσβασής του στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα αναφέρθηκαν τα κάτωθι: «Οι κανόνες Πολιτικής Δικονομίας υιοθετούνται για να διευκολύνεται η δικαστική διαδικασία, η οποία ρυθμίζεται από αυτούς ώστε να προχωρεί απρόσκοπτα. Δεν ερμηνεύονται, ή η νομολογία μας εφαρμόζεται, με τέτοιο τρόπο που να καταστρατηγούνται τα δικαιώματα των διαδίκων, οι οποίοι δικαιούνται σε πρόσβαση στο Δικαστήριο. Η αρχή πως στην αίτηση πρέπει να διατυπώνεται με σαφήνεια η θεραπεία και η νομική της βάση ισχύει. Σκοπός της είναι να γνωρίζει το Δικαστήριο, αλλά και η άλλη πλευρά, το περιεχόμενο της αίτησης για να μπορεί να τοποθετηθεί. Στην περίπτωση που συζητούμε η ζητούμενη θεραπεία στην αίτηση ήταν απλή και ευκρινώς διατυπωμένη. Η αναφορά σε λανθασμένο θεσμό, αυτού του είδους, δηλαδή παραπομπής στον αριθμημένο θεσμό «4» αντί «5», θα΄πρεπε να θεωρηθεί γραφικό λάθος. Και αν ήθελε το Δικαστήριο να πάρει αυστηρότερη θέση θα μπορούσε να ζητήσει την επιτόπου διόρθωση, και να αποδεκτεί την αίτηση.» Με βάση τα όσα ανωτέρω αναφέρθηκαν και επιπλέον με δεδομένο ότι η αναφορά στην νομική βάση της αίτησης του επακριβούς θεσμού επί του οποίου αυτού βασίζεται εξυπηρετεί κατά κύριο λόγο την εξασφάλιση της γνώσης από την άλλη πλευρά του αιτήματος το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσει καταλήγω ότι η παράλειψη αυτή δεν δύναται να καταστεί μοιραία για την αίτηση. Η πλευρά του εναγόμενου μέσα από την ένσταση διαφαίνεται ότι έχει αντιληφθεί πλήρως το αίτημα που αντιμετωπίζει και στο οποίο ενίσταται. Το δε αίτημα δεν χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα ενώ καλύπτεται από την Διαταγή 33 των θεσμών. Συνεπακόλουθα ο σχετικός με την νομική βάση λόγος ένστασης απορρίπτεται επομένως θα προχωρήσω να εξετάσω τώρα την ουσία αυτής. Στην παρούσα περίπτωση με βάση τα πρακτικό ημερομηνίας 30/01/2017 η αγωγή του Ενάγοντα απορρίφθηκε για το λόγο ότι ο ίδιος, μετά την απόσυρση των δικηγόρων του, δεν ήταν παρών για να την προωθήσει. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου της πιο πάνω ημερομηνίας, προκύπτει, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τους διαδίκους, ότι με βάση την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη ο ενάγων ήταν ενήμερος για τις ημερομηνίες που η υπόθεση του ήταν ορισμένη για ακρόαση όπως επίσης και για την πρόθεση των συνηγόρων του να ζητήσουν άδεια για να αποσυρθούν. Περαιτέρω αναφέρω ότι παρά το ότι ο ενάγων αναφέρει ότι έλαβε αυτή την επιστολή δια επιδότη στις 27/1/2017 με βάση το τεκμήριο 1 που κατατέθηκε από τους τότε συνηγόρους του η επιστολή επιδόθηκε σε αυτόν προσωπικά στις 26/01/
  1. Συνεπώς ως δεδομένο υφίσταται ότι ο ενάγων ήταν ενήμερος για την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου από τις 26/01/
  2. Εκείνο που θα πρέπει να εξεταστεί στην συνέχεια είναι το κατά πόσο η απουσία του ενάγοντα την πιο πάνω ημερομηνία είναι δικαιολογημένη και δύναται να αποτελέσει το βάθρο γεγονότων επί των οποίων να στηριχθεί η έγκριση του αιτήματος του. Εκείνο το οποίο προβάλλεται ως λόγος για τη μη εμφάνιση του ενάγοντα στη διαδικασία στις 30/01/2017, είναι ζήτημα υγείας που του αποστέρησε τη δυνατότητα και ικανότητα να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Ισχυρίζεται ο ενάγων ότι είχε σοβαρά προβλήματα καρδίας και ήταν κλινήρης του συνεστήθη δε ανάπαυση. Προς υποστήριξη της θέσης του αυτής επισυνάπτει ιατρική βεβαίωση του Δρ. Α. Καζαντζή ημερομηνίας 23/01/2017 η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «Recommended sick leave until 30/01/2017 because of symptoms of chest discomfort and arrhythmia that need further investigation" Σε ελεύθερη μετάφραση: «Συστήνεται άδεια ασθενείας μέχρι 30/01/2017 εξαιτίας συμπτωμάτων δυσφορίας στο στήθος και αρρυθμιών που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης» Η πιο πάνω βεβαίωση υπογράφεται από τον πιο πάνω αναφερόμενο ιατρό. Με την ένσταση εκείνο το οποίο προβάλλεται είναι ότι ναι μεν δεν αμφισβητείται η ιατρική κατάσταση του ενάγοντα αλλά η σοβαρότητα αυτής και ιδιαίτερα το κατά πόσο αυτή η κατάσταση πράγματι δεν επέτρεπε στον ενάγοντα να εμφανιστεί ενώπιον Δικαστηρίου ή έστω να ενημερώσει για την κατάσταση του αυτή και την αδυναμία του να εμφανιστεί. Στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την ένσταση πέραν της αμφισβήτησης της σοβαρότητας της υγείας του ενάγοντα προβάλλονται ισχυριζόμενα γεγονότα που κατά τον εναγόμενο αποδεικνύουν την υπερβολή στις θέσεις του ενάγοντα καθότι ο ίδιος κατά τις ημερομηνίες 29 και 30/1/2017 δημοσίευε σε λογαριασμό που διατηρεί σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες από εκδρομή στο Τρόοδος μαζί με την οικογένεια του. Να σημειώσω εξ' αρχής ότι τα όσα τίθενται από πλευράς εναγόμενου - καθ'ού η αίτηση σε σχέση με το ζήτημα αυτό έχουν τεθεί ενώπιον μου με ένορκη μαρτυρία η οποία παρέμεινε από πλευράς ενάγοντα - αιτητή αναντίλεκτη. Ο αιτητής - ενάγων μετά την λήψη της ένστασης του εναγόμενου επέλεξε να μην προωθήσει οιοδήποτε μέτρο προσαγωγής περαιτέρω μαρτυρίας για να αντικρούσει αυτούς τους ισχυρισμούς, είτε μέσω αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα ή μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αντίθετα άφησε αυτούς τους ισχυρισμούς να κριθούν από το Δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της αίτησης αναντίλεκτους και χωρίς απάντηση. Σημειώνω ότι τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση του συνηγόρου του αιτητή ως προς την ερμηνεία των αναφορών του εναγόμενου και την επεξήγηση για τις εν λόγω δημοσιεύσεις δεν δύναται να θεωρηθούν και δεν αποτελούν μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου με τον δέοντα δικονομικό τρόπο. Η προσαγωγή και παράθεση μαρτυρίας μέσω των αγορεύσεων των συνηγόρων δεν αποτελεί δικονομικά ορθόδοξο τρόπο παρουσίασης μαρτυρίας και ως τέτοια δεν δύναται να γίνει και αποδεκτή, συνεπώς δεν λαμβάνεται υπόψη. Επιπλέον αναφέρω ότι συνολικά ειδωμένη η μαρτυρία του αιτητή, προς στήριξη του αιτήματος του, είναι αδύναμη και εγείρει πολλά ερωτηματικά. Σημειώνω και υπενθυμίζω ότι το βάρος να αποδείξει τους λόγους μη παρουσίας του στο Δικαστήριο κατά την επίδικη ημερομηνία φέρει ο αιτητής. Η ιατρική βεβαίωση που παρουσίασε ο αιτητής ως ο κύριος λόγος για την απουσία του συνίσταται από χορήγηση άδειας ασθενείας ενώ τα συμπτώματα που αναφέρονται χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Δεν έχει τεθεί ουδεμία μαρτυρία για το κατά πόσο υπήρχε ανάγκη ο ενάγων να παραμείνει κλινήρης. Αυτό που αναφέρεται στο πιστοποιητικό είναι η χορήγηση άδειας ασθενείας. Ακόμα όμως και να δεχτώ ότι ο ενάγων ενόψει των συμπτωμάτων του παρέμεινε κλινήρης, ουδεμία μαρτυρία υπάρχει που να δικαιολογεί την θέση του ότι αδυνατούσε να επικοινωνήσει έστω και τηλεφωνικά με τους δικηγόρους του ή με άλλους δικηγόρους για να εμφανιστούν εκ μέρους του. Περαιτέρω ερωτήματα ως προς την ειλικρίνεια του ενάγοντα προκύπτουν και από το ότι, ενώ ως ισχυρίζεται, στις 30/1/2017 βρισκόταν σε τέτοια κατάσταση που τον εμπόδιζε να επικοινωνήσει ακόμα και τηλεφωνικώς με τους δικηγόρους του, 2 μέρες μετά και συγκεκριμένα την 01/02/2017 είναι σε θέση όχι απλά να επικοινωνήσει με δικηγόρο αλλά και να μεταβεί στον χώρο του Δικαστηρίου για να υπογράψει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του για επαναφορά της αγωγής. Περαιτέρω δεν δύναμαι να αποδεχτώ την θέση ότι ο ενάγων έστω και εάν αδυνατούσε να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους του δεν κατέστη δυνατό να εξεύρει άλλο πρόσωπο το οποίο να έπραττε αυτό εκ μέρους του αφήνοντας με αυτό τον τρόπο την απουσία του να οδηγήσει σε απόρριψη της υπόθεσης του. Σημειώνω ότι ο αιτητής αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι παρέλαβε την επιστολή των δικηγόρων του στις 27/1/2017 ημέρα Παρασκευή. Με βάση την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη που κατατέθηκε ως τεκμήριο 1 στις 30/1/2017, η επιστολή των προηγούμενων δικηγόρων του ενάγοντα, επιδόθηκε στον ίδιο τις 26/1/2017, ημέρα Πέμπτη. Η παράλειψη του ενάγοντα ενώ είχε περιθώριο 2 εργάσιμων ημερών, πλέον την ίδια την Δευτέρα 30/01/2017 να ενημερώσει για την αδυναμία του να παραστεί στερείται λογικής και δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή. Καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου που να μπορεί επαρκώς να δικαιολογήσει την παράλειψη του αυτή. Περαιτέρω τα όσα έχουν τεθεί με την ένορκη δήλωση του εναγόμενου και δεν έχουν αμφισβητηθεί αποδυναμώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό την πιθανότητα επιτυχίας της παρούσας αίτησης. Ενώ ο ενάγων προβάλλει το σοβαρό πρόβλημα υγείας του ταυτόχρονα κατά τις ημερομηνίες, 29 και 30/01/2017 δημοσιεύει σε λογαριασμό κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες από εκδρομή στο Τρόοδος με την οικογένεια του. Ως ανέφερα η μαρτυρία αυτή δεν αντικρούστηκε με οιασδήποτε μορφής δικονομικά αποδεχτής μαρτυρίας και παρέμεινε αναντίλεκτη τα όσα δε αναφέρει ο συνήγορος του στην αγόρευση του ακόμα και να μπορούσα να τα λάβω υπόψη μου δεν θα ήταν ικανοποιητικά για να ανατρέψουν την πορεία της αίτησης. Καταρχήν σημειώνω ότι πράγματι η δημοσίευση / ανάρτηση σε λογαριασμό κοινωνικής δικτύωσης, εν προκειμένω του Facebook, φωτογραφιών, δεν σημαίνει αυτόματα ότι οι φωτογραφίες λήφθηκαν την ίδια ημέρα που αυτές δημοσιεύονται. Από την άλλη όμως ακόμα και να δεχόμουνα την θέση αυτή, ότι οι φωτογραφίες λήφθηκαν σε εκδρομή σε παρελθοντικό χρόνο, πως δικαιολογείται η αδυναμία του ενάγοντα να παραστεί στο Δικαστήριο ή έστω να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον τότε δικηγόρο του αλλά ταυτόχρονα να είναι σε θέση να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό μέσο για να επικοινωνεί και να δημοσιεύει σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Τα όσα αναφέρει ο ενάγων προς στήριξη της αίτησης του καταλήγω ότι δεν αποδεικνύουν ότι η παράλειψη του να προσέλθει στο Δικαστήριο και να προωθήσει την υπόθεση του ή η αδυναμία του να ενημερώσει προς τούτο τους δικηγόρους του ήταν γνήσια. Σημειώνω ότι η επιστολή των δικηγόρων του φέρει ημερομηνία 19/1/2017 ενώ το ιατρικό πιστοποιητικό 23/1/
  3. Δηλαδή τα ισχυριζόμενα από τους δικηγόρους του προβλήματα επικοινωνίας προηγούντο των ζητημάτων υγείας. Με βάση την νομολογία που ανωτέρω ανέπτυξα ο αιτητής σε αίτηση επαναφοράς θα πρέπει να αποδείξει ότι δεν επέδειξε αδικαιολόγητη συμπεριφορά και η παράλειψη του να εμφανιστεί δικαιολογείται από τα γεγονότα. Στην προκειμένη περίπτωση τα όσα τέθηκαν από πλευράς αιτητή για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω στερούνται λογικής και πειστικής αξίας σε τέτοιο βαθμό που δεν δύναμαι να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία και να εγκρίνω το αίτημα. Υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων ως αυτά τέθηκαν από αμφότερες τις πλευρές και αξιολογήθηκαν καταλήγω ότι ο ενάγων επέδειξε αμέλεια και αδικαιολόγητα δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο ή έστω ότι αδικαιολόγητα δεν ενημέρωσε περί των προβλημάτων του τον τότε δικηγόρο του. Η ελαφρότητα με την οποία ο ενάγων αντιμετώπισε την όλη διαδικασία, σε μια αγωγή μάλιστα που χρονολογείται για 7 χρόνια και την εκδίκαση της οποίας ο ίδιος ως ενάγων θα έπρεπε να επιδιώκει συνιστά περιφρονητική συμπεριφορά στη δικαστική διαδικασία. Η περίπτωση αυτή ως προωθήθηκε και με βάση τα όσα αναφέρθηκαν κρίνω ότι δεν δικαιολογεί την ανατροπή της απόρριψης της αγωγής και την επαναφορά της. Συνεπακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου - καθ' ού η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα - αιτητή ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπογρ. ........... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.