Μαρίνας Χριστοφίδη κ.α. ν. Αναστασίας Αριστοτέλους κ.α., Αρ. Αγωγής 1445/16, 12/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A113 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1445/16 Μεταξύ: Μαρίνας Χριστοφίδη, από τη Λευκωσία
- Βασιλικής (Σίλιας) από την Πάφο Εναγουσών -και-
- Αναστασίας Αριστοτέλους, από τη Λευκωσία
- Αριστοτέλη Αριστοτέλους, από τη Λευκωσία
- Αθηνάς Αριστοτέλους, από τη Λευκωσία Εναγομένων --------------------------------- Ημερ.: 12.5.2017 Για τις Ενάγουσες: κα Μ. Κόκκινου για Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης Για τους Εναγόμενους: κ. Χριστοδουλίδης για Μάριος Ι. Κυριακίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 19.5.
- Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 17.10.2016 και Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους όλων των Εναγομένων την 15.11.
- Απάντηση στην Έκθεση Υπεράσπισης δεν καταχωρίστηκε. Σύμφωνα με τη Δ.21, θ.14
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου ο Ενάγοντας επιθυμεί να παραδώσει απάντηση οφείλει να την καταχωρίσει και να την παραδώσει μέσα σε επτά ημέρες από την παράδοση της υπεράσπισης. Συνεπώς η δικογραφία συμπληρώθηκε επτά ημέρες μετά την καταχώριση Έκθεσης Υπεράσπισης, δηλαδή αφού παρήλθε η 22.11.
- Την 22.3.2017 κατά την εμφάνιση σε ενδιάμεση αίτηση που είχε καταχωριστεί, οι δικηγόροι των Εναγομένων ήγειραν ζήτημα ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί λόγω μη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες της νέας Δ.
- Ο δικηγόρος των Εναγουσών ήταν αντίθετος. Οι δικηγόροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Σύμφωνα με την Δ.30: «
- (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός τριάντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) .................................... (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, επιδίδεται ειδοποίηση προς τον ενάγοντα που εκδίδει ο εναγόμενος στον συνημμένο τύπο με την οποίαν τον ενημερώνει για την παράλειψη και τον καλεί όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης καταχωρήσει την αίτηση για οδηγίες. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω πρόνοιες η αγωγή ή η ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ως θα είναι η περίπτωση. Η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής και δεν θα συνιστά προς τούτο κώλυμα ο καθορισμένος, ανάλογα με την περίπτωση, χρόνος παραγραφής. (ε) ...................................
- (α) ................................... (β) Οι προθεσμίες των 30 ημερών που καθορίζονται ανωτέρω στους Θεσμούς 1(α) και 2(α) δεν παρατείνονται εκτός αν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους.» Καθίσταται πρόδηλο ότι ο χρόνος των 30 ημερών εντός του οποίου οι Ενάγουσες υποχρεούνταν να εκδώσουν κλήση για οδηγίες έχει προ πολλού παρέλθει. Το παράπονο που εκφράζουν οι Ενάγουσες, ότι ουδέποτε έλαβαν ειδοποίηση από τον Πρωτοκολλητή με την οποία να τις ενημερώνει για την παράλειψη τους να εκδώσουν κλήση για οδηγίες, είναι ανεδαφικό. Η παρ. (γ) του Θεσμού 1 αναφέρεται σε ειδοποίηση που εκδίδει ο εναγόμενος. Εάν ο εναγόμενος δεν ενεργήσει προνοούνται συνέπειες. Προβλέπεται ότι εάν δεν υπάρξει συμμόρφωση και με την πρόνοια αυτή η αγωγή ή η ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών. Οι συνέπειες για τον εναγόμενο θα έχουν σημασία στην περίπτωση που έχει καταχωρίσει ανταπαίτηση. Εάν δεν έχει καταχωρίσει ανταπαίτηση δεν θα έχει λόγο για να επιδώσει την προβλεπόμενη ειδοποίηση και στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμφέροντα του θα εξυπηρετούνται με το να αναμένει την πάροδο του χρόνου για να απορριφθεί η εναντίον του αγωγή. Οι Ενάγουσες καλούν το Δικαστήριο να λάβει υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 30 του Συντάγματος και το θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου να ακουστεί προβάλλοντας τους ισχυρισμούς του. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και άλλοι διαδικαστικοί Κανονισμοί ρυθμίζουν τις διαδικασίες ώστε να μπορεί κάποιος να προβάλει την υπόθεση του ενώπιον της δικαιοσύνης. Οφείλει να τηρεί τους κανονισμούς και τις προθεσμίες που προβλέπονται σε αυτούς. Σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να τίθεται και ζήτημα παραβίασης των δικαιωμάτων του αντιδίκου του. Σε κάθε περίπτωση όταν αγωγή θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και απορρίπτεται δυνάμει της Δ.30 αυτό δεν συνιστά κώλυμα στην καταχώριση νέας αγωγής με την ίδια αιτία αγωγής όπως προνοείται στην παρ. (δ) του Θεσμού
- Ούτε ζήτημα παραγραφής θα μπορεί να εγείρεται νοουμένου ότι τέτοιο ζήτημα δεν εγειρόταν στην αγωγή που απορρίφθηκε. Το ζήτημα που παραμένει είναι κατά πόσο οι πρόνοιες του Θεσμού 2(β) μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση. Οι Ενάγουσες επικαλούνται το διαδικαστικό ιστορικό της υπόθεσης όπως παρουσιάζεται στο φάκελο της δικογραφίας. Εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου τέσσερις αιτήσεις: - Ημερ. 22.6.2016, από τις Ενάγουσες για προπαρασκευαστική μαρτυρία. - Ημερ. 6.10.2016, από τους Εναγόμενους για παραμερισμό της αγωγής λόγω μη συμπερίληψης προσώπων ως εναγομένων. - Ημερ.14.11.2016, από τις Ενάγουσες για συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης τους ημερ. 22.6.
- - Ημερ. 7.2.2017, από τις Ενάγουσες για τη συνένωση ενός φυσικού και τριών νομικών προσώπων ως εναγόμενους. Αναφέρουν ότι ενόψει της αίτησης από τους Εναγόμενους για παραμερισμό και της δικής τους αίτησης για τη συνένωση τεσσάρων ακόμη εναγομένων ενδεικνυόταν να μην εκδοθεί από αυτές κλήση για οδηγίες αλλά να αναμένουν και να εκδώσουν κλήση για οδηγίες αφού καθοριζόταν τελεσίδικα ποιοι είναι οι διάδικοι στην αγωγή. Είναι λογική η προσέγγιση και στην περίπτωση που είχε υποβληθεί αίτημα για παράταση του χρόνου των 30 ημερών προτού ο χρόνος αυτός εκπνεύσει ενδεχομένως να κρινόταν ότι υπήρχε καλός λόγος που θα δικαιολογούσε την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ώστε να παρατείνει την προθεσμία. Αναμένεται ότι ο ενάγοντας που εκτιμά ότι υπάρχει τέτοιος καλός λόγος για παράταση της προθεσμίας θα αποτείνεται αμέσως στο Δικαστήριο εκθέτοντας τον λόγο ώστε να λάβει την παράταση και όχι να αδρανεί και να εγείρει το ζήτημα μετά που ο χρόνος αυτός έχει παρέλθει, πολλές φορές προ πολλού. Το ζήτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο έχει το Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να παρατείνει την προθεσμία μετά την εκπνοή του χρόνου των 30 ημερών ή ακόμα και μετά την εκπνοή του χρόνου των 60 ημερών από το κλείσιμο της δικογραφίας. Στον Θεσμό 2(β) σε σχέση με την αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης χρησιμοποιείται το ρήμα «υπήρχε», δηλαδή στον αόριστο. Εάν επιβαλλόταν το αίτημα για παράταση χρόνου να υποβληθεί μέσα στην περίοδο που ο χρόνος τρέχει θα αναφερόταν ίσως ότι πρέπει να υπάρχει αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης. Εάν απλά υπήρχε και δεν εξακολουθεί να υπάρχει τότε γιατί να μην εκδοθεί η κλήση για οδηγίες άμεσα. Το αναμενόμενο είναι το αίτημα να υποβάλλεται πριν εκπνεύσει ο χρόνος, διαπιστώνεται όμως ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν περιορίζεται και μπορεί να ασκηθεί και στη συνέχεια. Ο Θεσμός 1(γ) προνοεί ότι 60 ημέρες μετά τον χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα η αγωγή «θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται». Το λεκτικό αυτό θα μπορούσε να συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι μετά την εκπνοή του χρόνου των 60 ημερών δεν μπορεί να δοθεί παράταση του χρόνου. Στην προκειμένη περίπτωση κατά την 23.1.2017 η αγωγή θεωρείτο ως εγκαταλειφθείσα και θα έπρεπε να απορριφθεί. Όμως εάν η πρόνοια εξεταστεί σε συνάρτηση με αίτημα του εναγόμενου για παράταση του χρόνου εντός του οποίου αυτός όφειλε να επιδώσει ειδοποίηση προς τον ενάγοντα θα διαφανεί ότι το αίτημα μπορεί να υποβληθεί και μετά την πάροδο του χρόνου των 60 ημερών. Εάν το αίτημα του εναγόμενου είναι ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία, και όχι ότι υπάρχει αντικειμενική αδυναμία, σημαίνει ότι ο χρόνος για την επίδοση της ειδοποίησης έχει εκπνεύσει και συνεπώς έχουν παρέλθει οι 60 ημέρες από το κλείσιμο των δικογράφων. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι διατηρεί διακριτική ευχέρεια να παρατείνει τις προθεσμίες που προνοούνται στο Θεσμό 1(α) και (γ) ακόμα και μετά την πάροδο 60 ημερών από το κλείσιμο των δικογράφων, εκτός και αν η αγωγή έχει στο μεταξύ τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που την έχει απορρίψει. Η διακριτική ευχέρεια πιο εύκολα ασκείται υπέρ του αιτούντα εφόσον αυτός αποτείνεται στο Δικαστήριο πριν την εκπνοή της προθεσμίας που τον αφορά. Ισχυρότεροι λόγοι αναμένεται να υποστηρίζουν το αίτημα όταν η προθεσμία έχει εκπνεύσει, όταν έχει παρέλθει η περίοδος των 60 ημερών και ακόμα ισχυρότεροι όταν έχει παρέλθει και μεγάλο χρονικό διάστημα έκτοτε. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις πιο κάτω παραμέτρους: - Ότι οι Ενάγουσες όφειλαν να είχαν εκδώσει κλήση για οδηγίες το αργότερο την 23.12.
- - Ότι την 23.1.2016 που η αγωγή θεωρείτο ως εγκαταλειφθείσα δεν υφίστατο αίτηση για προσθήκη άλλου διαδίκου. Η αίτηση για προσθήκη διαδίκου καταχωρίστηκε την 7.2.
- Αντίθετα στην αίτηση των Εναγομένων ημερ. 6.10.2016 για παραμερισμό καταχώρισαν την 10.1.2017 ένσταση. Η ένσταση τους υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση ημερ. 5.1.2017 της δικηγόρου Αννίτας Σολουκίδου, του δικηγορικού γραφείου που τις εκπροσωπεί. Η Σολουκίδου ανάφερνε ότι ορκιζόταν την ένορκη δήλωση βάσει οδηγιών που έλαβε από τις Ενάγουσες και το δικηγόρο τους και προέβαλλε τη θέση ότι οι Εναγόμενοι ήταν τα ορθά πρόσωπα εναντίον των οποίων οι Ενάγουσες νομιμοποιούνταν να εγείρουν την αγωγή. - Ότι για πρώτη φορά ζήτημα μη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες της Δ.30 θ.1(α) ηγέρθηκε για πρώτη φορά κατά την εμφάνιση της 22.3.2017 από τους δικηγόρους των Εναγομένων ενώ η πλευρά των Εναγουσών αδρανούσε. - Ότι οι Ενάγουσες ουδέποτε ζήτησαν παράταση του χρόνου και με την επιχειρηματολογία τους καλούν το Δικαστήριο να απορρίψει το αίτημα των Εναγομένων χωρίς οι ίδιες να ζητούν παράταση του χρόνου. Περαιτέρω το Δικαστήριο έχει υπόψη του τη φιλοσοφία της Δ.30 για μια πιο αυστηρή προσέγγιση με μεγαλύτερο σεβασμό και προσήλωση στις προθεσμίες που τάσσονται. Ακόμα ότι τα Δικαστήρια πρέπει να είναι πολύ αυστηρά γι' αυτό και υπάρχει ως αντιστάθμισμα η πρόνοια του θεσμού 1(δ) ώστε να μπορεί ο διάδικος να καταχωρίσει νέα αγωγή για το ίδιο επίδικο θέμα και χωρίς να εγείρεται ζήτημα παραγραφής. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι υπό τις περιστάσεις, ακόμα και αν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι οι Ενάγουσες εμμέσως υπέβαλαν αίτημα για παράταση του χρόνου, ότι δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο η διακριτική του ευχέρεια να ασκηθεί προς όφελος τους. Αυτές υπέδειξαν ασυνέπεια και έλλειψη επιμέλειας στην προώθηση της υπόθεσης τους και συνέχισαν να αδρανούν μετά την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας επιδεικνύοντας αδιαφορία για τις προβλεπόμενες προθεσμίες. Ως εκ των ανωτέρω η αγωγή θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα δυνάμει των προνοιών της Δ.30, θ.1(γ) και απορρίπτεται. Νοείται ότι με την απόρριψη της αγωγής συμπαρασύρονται και απορρίπτονται όλες οι ενδιάμεσες αιτήσεις που εκκρεμούν. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγουσών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Απόρριψη αγωγής δυνάμει Δ.30 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο