← Κύπρος

STRAINFOLLS TRADING LTD ν. LYDGEWOODS PROPERTIES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4093/12, 31/5/2017

STRAINFOLLS TRADING LTD ν. LYDGEWOODS PROPERTIES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4093/12, 31/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A162 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. ΛΙΜΝΑΤΙΤΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4093/12 Μεταξύ: STRAINFOLLS TRADING LTD Εναγόντων -και-

  1. LYDGEWOODS PROPERTIES LIMITED, από την Λεμεσό
  2. ΜΙΧΑΛΗΣ Δ. ΖΑΒΟΣ, από την Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------------ Ημερομηνία: 31.5.2017 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κ. Κολοκασίδης για Κολοκασίδης Χ"Πιερής & Σία ΔΕΠΕ Για τους εναγόμενους: κα Μιχαηλίδου για PCH TSANGARIDES LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγόμενους τα πιο κάτω: «Α. €213.000,00 σεντ ως αποζημιώσεις για ζημιά που προκλήθηκε ως αποτέλεσμα ψευδών ή και παραπλανητικών ή και δόλιων παραστάσεων των εναγομένων ή και λόγω παράβασης σύμβασης ή/και παράβασης νομίμων καθηκόντων ή/και αμέλειας των εναγομένων αναφορικά με την αγορά του Διαμερίσματος 002 στο κτηριακό συγκρότημα «ZAVOS MARATHON SEA VIEW APTS» στον Άγιο Τύχωνα, Λεμεσό. Ή διαζευκτικά με τα πιο πάνω: Α. Απόφαση με την οποία το Δικαστήριο να αναγνωρίζει ότι η ενάγουσα δικαιούται να συμψηφίσει έναντι της εναγόμενης 1 το υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς με την ζημιά την οποία υπέστη, και Β. Απόφαση εναντίον της εναγόμενης 1 για €113,694,57 σεντς ως αποτέλεσμα συμψηφισμού ή και επίσχεσης μεταξύ του οφειλόμενου υπολοίπου του τιμήματος αγοράς και αποζημιώσεων για την ζημιά που προκλήθηκε ως αποτέλεσμα ψευδών ή και παραπλανητικών ή και δόλιων παραστάσεων ή και λόγω παράβασης σύμβασης ή/και παράβασης νομίμων καθηκόντων ή/και αμελείας αναφορικά με την αγορά του Διαμερίσματος 002 στο κτηριακό συγκρότημα «ZAVOS MARATHON SEA VIEW APTS» στον Άγιο Τύχωνα, Λεμεσό.» Όπως φαίνεται μέσα από την έκθεση απαίτησης οι εναγόμενοι 1 ασχολούνται με εργασίες εργοληπτών, κατασκευής και ανακαίνισης κτιρίων και ανακαίνιζαν στον ουσιαστικό χρόνο το κτιριακό συγκρότημα με την επωνυμία «ZAVOS MARATHON SEA VIEW APTS» (πιο κάτω θα αναφέρεται ως το συγκρότημα). Ο εναγόμενος 2 κατά τον ουσιαστικό χρόνο ήταν διευθυντής των εναγομένων 1 και ασκούσε τον πλήρη έλεγχο τους. Οι ενάγοντες επέδειξαν ενδιαφέρον για την αγορά από τους εναγομένους ενός διαμερίσματος και συγκεκριμένα το διαμέρισμα με αρ. 002 στο συγκρότημα. Κατά το χρόνο των διαπραγματεύσεων είναι ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι ή πρόσωπα που τους αντιπροσώπευαν έδωσαν ψευδείς και παραπλανητικές παραστάσεις, ότι δηλαδή το διαμέρισμα είχε εμβαδόν 168,66 τ.μ. καλυμμένους χώρους, 18,25 τ.μ. ακάλυπτες βεράντες και 16,72 τ.μ. κήπο. Ως αποτέλεσμα οι ενάγοντες αποδέχτηκαν να αγοράσουν το διαμέρισμα και υπέγραψαν με τους εναγόμενους 1 αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 29.6.2009 για αγορά του διαμερίσματος έναντι του τιμήματος των €754.
  3. Μετά την παραλαβή του διαμερίσματος οι ενάγοντες διαπίστωσαν ότι το διαμέρισμα δεν ανταποκρινόταν στην περιγραφή που είχε δοθεί από τους εναγομένους και το διαμέρισμα είχε στην πραγματικότητα εμβαδό 128 τ.μ. καλυμμένους χώρους, 38 τ.μ. ακάλυπτες βεράντες και 14 τ.μ. κήπο. Περαιτέρω ένα από τα υπνοδωμάτια του διαμερίσματος είχε συνολικό πλάτος 2,26 μέτρα αντί του ελάχιστου επιτρεπόμενου πλάτους 2,45 μέτρων που καθόριζε η πολεοδομία. Είναι ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι λόγω των ψευδών παραστάσεων των εναγομένων έχει μειωθεί η πραγματική αγοραστική αξία του διαμερίσματος και/ή με βάση τα πραγματικά τετραγωνικά μέτρα η αξία του είναι μειωμένη και οι ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά ύψους €213.000 την οποία απαιτούν από τους εναγόμενους. Είναι επίσης ισχυρισμός των εναγόντων ότι οι εναγομένοι 1 δεν έχουν παραδώσει σε αυτούς και/ή δεν έχουν ολοκληρώσει πλήρως το διαμέρισμα και ως εκ τούτου ανέστειλαν την πληρωμή του υπολοίπου ποσού των €99.305,45 σεντ από το τίμημα αγοράς. Οι εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι κατά ή περί τις 29.6.2009 οι ενάγοντες και οι εναγόμενοι 1 υπέγραψαν τη συμφωνία με την οποία οι εναγόμενοι 1 πώλησαν προς τους ενάγοντες το διαμέρισμα με αρ. 002 στο συγκρότημα. Οι εναγόμενοι αρνούνται τις λεπτομέρειες ψευδών παραστάσεων των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι ουδέποτε οι εναγόμενοι ή οι υπάλληλοι ή αντιπρόσωποι τους προέβησαν σε οποιεσδήποτε ψευδείς ή λανθασμένες παραστάσεις. Το διαμέρισμα ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε στους ενάγοντες σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια και/ή την πολεοδομική άδεια, οι ενάγοντες προτού υπογράψουν τη συμφωνία μελέτησαν τη νομική και φυσική κατάσταση του διαμερίσματος και περαιτέρω οι ενάγοντες σύμφωνα με τον όρο 3(α) της συμφωνίας συμφώνησαν και αποδέχτηκαν ότι οι διαστάσεις στις οποίες γινόταν αναφορά δεν ήταν μικρότερες από τα αναφερόμενα στη συμφωνία πώλησης. Είναι επίσης ισχυρισμός των εναγομένων ότι το διαμέρισμα αποτελείται από τις διαστάσεις που αναφέρονται στη συμφωνία και διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι μετά από εκτίμηση του διαμερίσματος οι χώροι του διαμερίσματος μαζί με τους κοινόχρηστους χώρους καλύπτουν μεγαλύτερο εμβαδό από το αναφερόμενο εμβαδό στη συμφωνία. Ισχυρίζονται επίσης οι εναγόμενοι ότι οι ενάγοντες παρέλαβαν ανεπιφύλακτα και προς πλήρη ικανοποίηση τους την κατοχή του διαμερίσματος και αυθαίρετα και αντισυμβατικά έχουν αναστείλει την πληρωμή του υπόλοιπου ποσού του τιμήματος. Οι εναγόμενοι παραθέτουν λεπτομέρειες των πληρωμών που οι ενάγοντες έκαμαν σε σχέση με το επίδικο διαμέρισμα, αναφέρουν λεπτομέρειες της επίδικης συμφωνίας και ανταπαιτούν από τους ενάγοντες το ποσό των €100.004,49 σεντ, ποσό που αποτελεί το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης του επίδικου διαμερίσματος. Οι ενάγοντες καταχώρισαν απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση με την οποία απορρίπτουν τους ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλουν οι εναγόμενοι στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης και ισχυρίζονται περαιτέρω ότι δικαίως δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε πρόσθετο ποσό στους εναγόμενους 1 ως προς το τίμημα αγοράς. Κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας έγινε παραδεκτό γεγονός ότι οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λεμεσό και κατά τον ουσιαστικό χρόνο επέδειξαν ενδιαφέρον για την αγορά από τους εναγομένους 1 του διαμερίσματος 002 στο συγκρότημα. Οι εναγόμενοι 1 είναι επίσης εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα των εργασιών τους τη Λεμεσό και ασχολούνται μεταξύ άλλων με επιχειρήσεις ανάπτυξης και αξιοποίησης γης, εμπορίας και πώλησης οικοπέδων, καταστημάτων, διαμερισμάτων, σπιτιών και άλλων συναφών εργασιών. Έγινε επίσης παραδεκτό γεγονός ότι το επίδικο διαμέρισμα παραδόθηκε στην ενάγουσα στις 27.4.2010 και το κατέχει έκτοτε, ότι στις 25.8.2012 το υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς ήταν €99.305,43 και ότι η επίδικη συμφωνία υπογράφτηκε από τον εναγόμενο 2 - διευθυντή της εναγομένης
  4. Στο στάδιο επίσης της ακροαματικής διαδικασίας οι εναγόμενοι απέσυραν τα αιτητικά Ε, Στ και Ζ της ανταπαίτησης τους. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 1 το συμβόλαιο αγοράς του επίδικου διαμερίσματος και ως Τεκμήρια 2, 3 και 4 τα πιστοποιητικά που αφορούν την εναγομένη 1, την εταιρεία Michalis D. Zavos Investments Ltd και την εταιρεία Laytan Properties Ltd. Για τους ενάγοντες έδωσε μαρτυρία η Ναταλία Sytorenk (M.E.1) η οποία ανέφερε ότι είναι μία από τους διευθυντές των εναγόντων και ιδιοκτήτρια τoυς. Κατά το 2006 ήλθε σε επαφή με τους εναγομένους 1 και γνώρισε τον εναγόμενο
  5. Κατά τον Μάϊο του 2009 συζήτησαν με τον εναγόμενο 2 με τον οποίο είχαν φιλικές σχέσεις και σχέσεις εμπιστοσύνης τη σύναψη συμβολαίου για την αγορά διαμερίσματος στο συγκρότημα. Είχε δει το διαφημιστικό (Τεκμήριο 5) που κυκλοφόρησαν οι εναγόμενοι 1 για το συγκρότημα, το οποίο ήταν ξενοδοχείο και θα μετατρέπετο σε διαμερίσματα και ένα από τα διαμερίσματα ήταν αυτό που αγόρασε. Δεν είχαν δει το διαμέρισμα αλλά μόνο το ξενοδοχείο και όπως τους είπαν οι μετατροπές θα έπαιρναν δύο χρόνια. Κατά τον χρόνο παράδοσης πήραν επιστολή από τους εναγομένους 1 ότι την 1η Μαϊου θα γινόταν παράδοση του διαμερίσματος, όμως κανένας από την πλευρά των εναγόντων δεν μπορούσε να ήταν στην Κύπρο το χρόνο εκείνο. Στις 27.4.2010 βρισκόταν στην Κύπρο μια φίλη και συνεργάτης τους για την παράδοση του δικού της διαμερίσματος στο ίδιο συγκρότημα. Όπως της ανέφερε η φίλη της, που είναι η Μ.Ε.2, υπέγραψε και για τους ενάγοντες για την παράδοση και αποδοχή του διαμερίσματος με υπόδειξη των συνεργατών του κ. Ζαβού. Είναι ο ισχυρισμός της Μ.Ε.1 ότι ούτε η ίδια ούτε ο άλλος διευθυντής των εναγόντων έδωσαν τέτοια εξουσιοδότηση στη Μ.Ε.
  6. Γνώριζαν μόνο ότι η ίδια βρισκόταν στην Κύπρο για την παραλαβή του δικού της διαμερίσματος. Οι εναγόμενοι έδωσαν το κλειδί του διαμερίσματος στη Μ.Ε.2 και όταν η ίδια ήλθε στην Κύπρο είδε ότι είχε ένα όμορφο διαμέρισμα το οποίο σύμφωνα με τα έγγραφα θα ήταν πιο μεγάλο γιατί ήταν και πιο ακριβό από αυτό της φίλης της. Αντελήφθηκε ότι το μέγεθος του διαμερίσματος δεν ήταν σύμφωνα με το συμβόλαιο και αντελήφθηκε ότι ένα από τα υπνοδωμάτια ήταν πιο μικρό γιατί όταν έφεραν τα έπιπλα δεν χωρούσε το κρεβάτι. Αντελήφθηκε επίσης τη διαφορά στις διαστάσεις του διαμερίσματος όταν παρέλαβε την απόδειξη για την πληρωμή των κοινοχρήστων (Τεκμήριο 6) όπου οι διαστάσεις του διαμερίσματος περιγράφονταν μικρότερες από ότι στο συμβόλαιο. Επικοινώνησε με τους εναγομένους και απέστειλε επιστολή στην οποία οι εναγόμενοι 1 απάντησαν με το Τεκμήριο
  7. Όταν ο εναγόμενος 2 ήλθε στο διαμέρισμα ξαφνιάστηκε για το αποτέλεσμα και υποσχέθηκε ότι θα το διευθετήσει. Είναι ο ισχυρισμός της Μ.Ε.1 ότι η αξία του διαμερίσματος λόγω του προβλήματος αυτού έχει περιοριστεί. Στην αντεξέταση της η Μ.Ε.1 ανέφερε ότι η ενάγουσα εταιρεία δημιουργήθηκε με σκοπό να αγοράσει ακίνητο στην Κύπρο. Στη μάρτυρα υποβλήθηκε ότι με βάση το Τεκμήριο 1, οι ενάγοντες συμφώνησαν να αγοράσουν διαμέρισμα συνολικού εμβαδού 168,66 τ.μ. τα οποία θα περιλάμβαναν την αναλογία των κοινόχρηστων χώρων και υπεβλήθηκε στη Μ.Ε.1 ότι είχε εξουσιοδοτήσει τη φίλη της να παραλάβει το διαμέρισμα, θέσεις τις οποίες η μάρτυρας αρνήθηκε και ανέφερε ότι δεν έδωσε καμιά εξουσιοδότηση για τον σκοπό αυτό και αρνήθηκε επίσης την υποβολή της κας Μιχαηλίδου ότι επειδή είχε εμπιστοσύνη στη φίλη της γι' αυτό της είπε να παραλάβει το διαμέρισμα. Ήταν επίσης η θέση της κας Μιχαηλίδου όπως υποβλήθηκε στη Μ.Ε.1 ότι το διαμέρισμα είναι σύμφωνα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 και οι ενάγοντες δεν έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, θέση που επίσης η μάρτυρας αρνήθηκε. Ανέφερε περαιτέρω ότι συνέχισαν να πληρώνουν το τίμημα αγοράς γιατί είχαν ευθύνη με βάση το συμβόλαιο και γιατί πίστευαν ότι παρά το πρόβλημα ο εναγόμενος 2 θα εύρισκε μια λύση. Όταν αντελήφθηκε ότι δεν θα γινόταν αυτό ενημέρωσε τον εναγόμενο 2 ότι δεν θα πληρώσουν άλλο ποσό αφού το διαμέρισμα δεν είχε δύο υπνοδωμάτια. Η Οlga Iaroslavtseva (M.E.2) ανέφερε στη μαρτυρία της ότι γνωρίζει πολύ καλά τη Μ.Ε.1 με την οποία συνεργάστηκε σε πολλές δουλειές και σήμερα έχουν πολύ στενές φιλικές σχέσεις. Αγόρασε και η ίδια διαμέρισμα στο ίδιο συγκρότημα με τους ενάγοντες, το οποίο παρέλαβε στις 27.4.
  8. Της τηλεφώνησε μια μεταφράστρια ότι θα πρέπει να παρουσιαστεί στο συγκρότημα για να παραλάβει το διαμέρισμα της. Στο διαμέρισμα ήταν τρεις εκπρόσωποι του κ. Ζαβού, ένας εκ των οποίων ήταν ο γενικός μηχανικός. Συναντήθηκαν εκεί, μπήκαν μέσα στο διαμέρισμα, της έδωσαν τα κλειδιά, σημείωσαν κάποια προβλήματα που υπήρχαν με τη διαβεβαίωση ότι θα τα επιδιορθώσουν. Όταν υπέγραψε το έγγραφο παραλαβής σε σχέση με το δικό της διαμέρισμα οι εκπρόσωποι του κ. Ζαβού της είπαν να πάνε και στο άλλο διαμέρισμα. Η ίδια τους ανέφερε ότι δεν έχει οποιοδήποτε πληρεξούσιο για να αποδεχτεί την παράδοση του διαμερίσματος και οι εκπρόσωποι του κ. Ζαβού της έκαμαν μια χειρονομία την οποία η ίδια αντιλήφθηκε ως «δεν πειράζει που δεν έχεις εξουσιοδότηση.» Πήγαν στο διαμέρισμα των εναγόντων, έγινε η ίδια διαδικασία, κατέγραψαν οι εκπρόσωποι του κ. Ζαβού τα σημεία στα οποία υπήρχε πρόβλημα και της έδωσαν να υπογράψει το ίδιο έντυπο που υπέγραψε και για το δικό της διαμέρισμα. Υπέγραψε με το δικό της όνομα, ούτε εκ μέρους της Μ.Ε.2, αλλά ούτε και εκ μέρους οποιουδήποτε άλλου. Δεν της μεταφράστηκε όπως ανέφερε το περιεχόμενο του εγγράφου που υπέγραψε, αλλά το υπέγραψε γιατί είχε εμπιστοσύνη στον κ. Ζαβό και την εταιρεία του λόγω των πολύ καλών φιλικών σχέσεων που είχαν μαζί του. Σε ερώτηση του κ. Κολοκασίδη αν μπορούσε να αντιληφθεί τα τετραγωνικά και το μέγεθος του διαμερίσματος, η μάρτυρας απάντησε αρνητικά και όπως είπε υπήρχε μέσα στο διαμέρισμα φως, οι τοίχοι ήταν άσπροι και δεν μπορούσε να προσδιορίσει τις διαστάσεις. ΄Ηταν ο ισχυρισμός της ότι όλοι βιάζονταν εκείνη την ημέρα για την παράδοση των διαμερισμάτων και δεν εξέτασε τις διαστάσεις αλλά αντελήφθηκαν αργότερα μαζί με την Μ.Ε.1 ότι το διαμέρισμα ήταν μικρότερο γιατί όταν ήλθαν τα έπιπλα το κρεβάτι δεν χωρούσε στο δωμάτιο. Όταν ανέφερε στην Μ.Ε.1 ότι παρέλαβε το διαμέρισμα, αυτή ξαφνιάστηκε αφού δεν είχε οποιαδήποτε ειδοποίηση για την παράδοση του. Στην αντεξέταση η μάρτυρας ανέφερε ότι υπέγραψε το έγγραφο κατά την παράδοση όταν είδε το όνομα της ενάγουσας εταιρείας το οποίο μπορούσε να διαβάσει όμως δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί το περιεχόμενο του εγγράφου. Στη μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι το διαμέρισμα με αρ. 2 στο συγκρότημα είχε ανεγερθεί και παραδοθεί με βάση τους όρους του συμβολαίου και των αρχιτεκτονικών σχεδίων, θέση που η μάρτυρας αρνήθηκε. O Άντης Τηλεμάχου (Μ.Ε.3) ανέφερε στη μαρτυρία του ότι είναι εκτιμητής ακινήτων, μέλος του ΕΤΕΚ και κατέθεσε ως Τεκμήριο 16 έκθεση την οποία ετοίμασε για το επίδικο διαμέρισμα. Επισκέφθηκε όπως ανέφερε το διαμέρισμα και προέβηκε σε μετρήσεις. Με βάση τις μετρήσεις του υπάρχει διαφορά από τις διαστάσεις που φαίνονται στον τίτλο ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 15) ενός μέτρου. Σε ερώτηση του κ. Κολοκασίδη αν τα τετραγωνικά των κοινόχρηστων χώρων περιλαμβάνονται στους κλειστούς χώρους του διαμερίσματος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η πρακτική είναι ότι οι κοινόχρηστοι χώροι δεν περιλαμβάνονται στους χώρους του διαμερίσματος. Οι κοινόχρηστοι χώροι είναι εξ' αδιαιρέτου και γι' αυτό δεν περιλαμβάνονται στον τίτλο ιδιοκτησίας ως μέρος του διαμερίσματος. Σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η πέργολα που απεικονίζεται είναι ξύλινη κατασκευή και δεν μπορεί να περιλαμβάνεται στους κλειστούς χώρους αφού η κάλυψη της είναι με καραβόπανο και ουσιαστικά είναι ακάλυπτος χώρος. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της έκθεσης του Τεκμήριο 16, αναλύοντας το κάθε θέμα και όπως ανέφερε το περιεχόμενο της σελίδας 7 του Τεκμηρίου 16 αφορά την εκτίμηση της αξίας του διαμερίσματος και είναι επιπρόσθετο από τα ποσά που έχει καθορίσει ως αποζημίωση και φαίνονται στη σελίδα 8 του Τεκμηρίου
  9. Ανέφερε επίσης κατά το στάδιο της αντεξέτασης του ότι για την ετοιμασία της εκτίμησης επισκέφθηκε το διαμέρισμα και έλαβε υπόψη τα επί τόπου ευρήματα του. Έλαβε επίσης υπόψη του τα εμβαδά όπως αυτά περιλαμβάνονται στο συμβόλαιο Τεκμήριο 1 και όπως ανέφερε περαιτέρω δεν υπολογίζονται οι κοινόχρηστοι χώροι στα τετραγωνικά ενός διαμερίσματος γι' αυτό και στον τίτλο ιδιοκτησίας δεν περιλαμβάνονται οι κοινόχρηστοι χώροι. Σε υποβολή της κας Μιχαηλίδου ότι οι αρμόδιες αρχές έλεγξαν τα διαμερίσματα και έδωσαν πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο ίδιος βασίστηκε σε επί τόπου μετρήσεις και στα σχέδια που του είχαν δώσει οι ενάγοντες. Τέταρτος μάρτυρας για τους ενάγοντες (Μ.Ε.4) ήταν ο Πέτρος Βαφεάδης, πολιτικός μηχανικός απόφοιτος όπως ανέφερε του Imperial College του Λονδίνου και ασχολείται με όλων των ειδών μελέτες. Ήταν για δύο θητείες στο συμβούλιο μελέτης παρεκκλίσεων που είναι το όργανο που εξετάζει τις αιτήσεις για πολεοδομικές άδειες στις περιπτώσεις που βρίσκονται εκτός των προνοιών του νόμου. Μετά από αίτημα των εναγόντων επισκέφθηκε στις 13.6.2016 το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίου Τύχωνα και εξέτασε τον φάκελο που αφορά το επίδικο διαμέρισμα και διαπίστωσε ότι οι διαστάσεις των υπνοδωματίων σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια που υποβλήθηκαν είναι 3,25 Χ 3,00 μέτρα και 3,15 Χ 2,75 μέτρα. Οι μετρήσεις του κ. Τηλεμάχου όπως ανέφερε ο μάρτυρας για το ένα υπνοδωμάτιο ήταν 3,15 μέτρα Χ 2,26 μέτρα. Βάσει των σχεδίων το 2,75 είναι επιτρεπόμενο αφού το ελάχιστο που επιτρέπεται από τους κανονισμούς είναι 2,
  10. Ανέφερε στην αντεξέταση του ότι ο ίδιος δεν έχει επισκεφθεί το επίδικο διαμέρισμα αλλά τα όσα αναφέρει είναι από τις μετρήσεις του κ. Τηλεμάχου και με βάση την έρευνα του στον φάκελο που τηρείται στο Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίου Τύχωνα. Ο ίδιος έθεσε στον τεχνικό του συμβουλίου το ερώτημα για τη διαφορά όπως προκύπτει από τις μετρήσεις του κ. Τηλεμάχου και όπως του ανέφερε ο τεχνικός οι αλλαγές έγιναν εντός υφιστάμενου αδειούχου ακινήτου και δεν μέτρησαν τις πραγματικές διαστάσεις. Οι μετρήσεις που έγιναν από το συμβούλιο ήταν για μικρές επεκτάσεις. Όπως του ανέφερε βάσει των σχεδίων δεν υπήρχε οποιαδήποτε παράβαση των κανονισμών, όμως αν γνώριζαν την πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να δοθεί άδεια. Το ελάχιστο στη συγκεκριμένη διάσταση του δωματίου πρέπει να είναι 2,45 μέτρα. Για τους εναγόμενους έδωσαν μαρτυρία ο Ξενής Ξενοφώντος (Μ.Υ.1), ο Ιωακείμ Χαραλάμπους (Μ.Υ.2) και ο Μιχάλης Ζαβός, Εναγόμενος 2 (Μ.Υ.3). Ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι είναι τεχνικός διευθυντής στην εταιρεία από την οποία οι ενάγοντες αγόρασαν το επίδικο διαμέρισμα στο συγκρότημα. Είναι πολιτικός μηχανικός, ασκεί το επάγγελμα για 33 χρόνια και τα τελευταία 11 χρόνια είναι στην υπηρεσία των εναγομένων. Σε σχέση με το Τεκμήριο 1 ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο όρος (D) αναφέρεται στην έκταση του επίδικου διαμερίσματος και τα τελευταία χρόνια μετά την μετατροπή ξενοδοχειακών μονάδων σε οικιστικά, έμπαινε ως όρος στις συμφωνίες ότι στο εμβαδόν αναφέρονται και οι κοινόχρηστοι χώροι, χώροι που σε μια πολυκατοικία πιο χαμηλής αξίας δεν υπάγονται. Το συνολικό εμβαδόν του διαμερίσματος σύμφωνα με το μάρτυρα περιλαμβάνει και τους κοινόχρηστους χώρους. Ήταν η θέση του ότι στους ενάγοντες δόθηκε ότι οι εναγόμενοι είχαν υποσχεθεί και κάτι παραπάνω. Σε σχέση με το Τεκμήριο 6 ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι διάφορες υπηρεσίες δίδουν διαφορετικές ερμηνείες για τους δικούς τους λόγους και για αυτό το λόγο φαίνονται διαφορετικές μετρήσεις. Ο έλεγχος γίνεται οπτικά, όσον αφορά την τοπική αρχή όμως, μπαίνουν σε κάθε διαμέρισμα και για το επίδικο διαμέρισμα η αρμόδια αρχή έχει κάνει έλεγχο. Ανέφερε επίσης ότι κατά την ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος εμφανίστηκε αντιπρόσωπος των εναγόντων και δεν έγινε καμιά παρατήρηση για τις διαστάσεις του υπνοδωματίου. Η αντιπρόσωπος των εναγόντων υπέγραψε το Τεκμήριο 14 και αποδέχθηκε την παράδοση. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο εκτιμητής των εναγόντων έχει κάνει «ένα τεράστιο λάθος στην εκτίμηση του» γιατί αγνοεί τα μέτρα που αφορούν τους κοινόχρηστους χώρους. Οι εναγόμενοι έχουν εκτελέσει όπως ανέφερε το έργο όπως αυτό φαίνεται στα σχέδια. Τα Τεκμήρια 5 και7 είναι διαφημιστικά έντυπα που εκδίδονται από το Τμήμα Πωλήσεων και σε αυτά αναγράφονται τα εμβαδά των διαμερισμάτων για να γνωρίζουν οι αγοραστές αυτά που τους ενδιαφέρουν. Το επίδικο διαμέρισμα διαφοροποιείται περίπου 7 τ.μ. από τα αρχικά σχέδια και αυτό οφείλεται είτε γιατί υπήρχαν αλλαγές στο διαμέρισμα ή για διάφορες καταστάσεις ο αρχιτέκτονας έκανε μικρή μετακίνηση του διαδρόμου γιατί υπήρχαν όπως φαίνεται μεγαλύτερες κολόνες στην επιτόπου κατάσταση. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι δεν πρέπει η αναλογία των κοινοχρήστων χώρων να περιλαμβάνεται στα τετραγωνικά μέτρα του διαμερίσματος, θέση την οποία ο μάρτυρας δεν αποδέχθηκε. Σε ερώτηση επίσης του κ. Κολοκασίδη γιατί στο Τεκμήριο 6 η χρέωση για τα κοινόχρηστα αναφέρεται σε 152,66 τ.μ. ο μάρτυρας ανέφερε ότι πρόκειται περί λάθους και ανέφερε επίσης ότι οι χειρόγραφοι υπολογισμοί που έγιναν από τον κ. Ζαβό ήταν λάθος. Όσον αφορά το Τεκμήριο 8 ο μάρτυρας ανέφερε ότι διαφωνεί με το περιεχόμενο του. Υπογράφεται, όπως είπε, από τον Ρηγίνο Χαραλάμπους που στον ουσιαστικό χρόνο ήταν γενικός διευθυντής της εταιρείας και ο καταρτισμός του συμβολαίου ήταν μέρος της αρμοδιότητας του. Μπορεί η εταιρεία να έκανε λάθος, όπως είπε, η ουσία όμως είναι αυτό που ακριβώς πώλησαν στους πελάτες. Ο κ. Κολοκασίδης υπέδειξε στο μάρτυρα την πρώτη φωτογραφία του Τεκμηρίου 16 στην οποία απεικονίζεται μια πέργολα καλυμμένη με καραβόπανο και σε ερώτηση τι ακριβώς απεικονίζει, ο μάρτυρας ανέφερε ότι είναι ακάλυπτη βεράντα. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι την ημέρα της παράδοσης του διαμερίσματος γνώριζε ότι ο πελάτης θα ερχόταν για να παραλάβει το διαμέρισμα, δεν γνωρίζει όμως τι άλλο συζητήθηκε. Δεν εξανάγκασαν κανένα να παραλάβει το διαμέρισμα και έγινε κανονική παράδοση σε αντιπρόσωπο του ιδιοκτήτη. Παραδέχθηκε όμως ότι ο ίδιος δεν έχει μετρήσει το συγκεκριμένο υπνοδωμάτιο. Οπτικά, όπως ανέφερε, δεν φαίνεται να υπάρχει ενδεχόμενο μικρότερων διαστάσεων. Σε ερώτηση επίσης του κ. Κολοκασίδη αν υπάρχει κανονισμός για τις ελάχιστες διαστάσεις των υπνοδωματίων, ο μάρτυρας απάντησε καταφατικά και είπε ότι για τα υπνοδωμάτια το 2.45 είναι το ελάχιστο που προνοεί ο κανονισμός. Ο δεύτερος μάρτυρας για τους εναγομένους (Μ.Υ.2) ανέφερε ότι είναι αρχιτέκτονας για 40 χρόνια και έχει εμπειρία στη μετατροπή ξενοδοχείων σε διαμερίσματα. Είναι πτυχιούχος του Πολυτεχνείου του Μιλάνου στην αρχιτεκτονική και ιδιοκτήτης της εταιρείας Άκης Χαραλάμπους Λτδ. Ανέφερε ότι πάντοτε υπάρχει η αναλογία κοινόχρηστων χώρων, ο ίδιος μέτρησε το εμβαδόν των κοινόχρηστων χώρων και παρέδωσε τις μετρήσεις στο Κτηματολόγιο, όμως δεν γνωρίζει τι ακριβώς μέτρησε ο Μ.Ε.
  11. Επειδή έγιναν πολλοί κοινόχρηστοι χώροι όπως ανέφερε, οι μετρήσεις έγιναν επί τόπου και ο ίδιος θεωρεί ότι η πέργολα που αφορά το επίδικο διαμέρισμα είναι ακάλυπτος χώρος. Μετά που τέλειωσε το έργο, ο ίδιος δεν κλήθηκε να μετρήσει οτιδήποτε άλλο και ο ίδιος δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τους υπολογισμούς στα τετραγωνικά μέτρα των διαμερισμάτων. Παραδέχτηκε ότι τα Τεκμήρια 5 και 13 αναφέρονται σε διαφορετικά τετραγωνικά και όπως περαιτέρω ανέφερε, το μόνο που μπορεί να πει είναι ότι έγιναν λάθη από τον υπάλληλο που τα ετοίμασε. Σε σχέση με το Τεκμήριο 8 ανέφερε ότι το μόνο που μπορεί να πει είναι ότι οι "developers" προσπαθούν να πληρωθούν και την αξία της βεράντας. Παραδέχτηκε ότι υπάρχει διαφορά στις μετρήσεις από το Τεκμήριο 10 αλλά από τον ίδιο δεν ζητήθηκε οποιαδήποτε έκθεση όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο
  12. Ο Μιχάλης Ζαβός (Μ.Υ.3) υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Α, το περιεχόμενο της οποίας δεν θα επαναλάβω αφού βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης αλλά θα περιοριστώ στην αναφορά κάποιων σημείων της μαρτυρίας του. Οι ενάγοντες, όπως ισχυρίζεται, πριν υπογράψουν τη συμφωνία ημερ. 29.6.2009 μελέτησαν και εξέτασαν τη νομική φύση του διαμερίσματος και συμφώνησαν ότι οι διαστάσεις στις οποίες γινόταν αναφορά στα αρχιτεκτονικά σχέδια ήταν κατά την καλύτερη προσέγγιση. Οι κλειστοί χώροι του διαμερίσματος είναι 120 τ.μ. οι καλυμμένες βεράντες 10 τ.μ. και η αναλογία του εν λόγω διαμερίσματος στους κοινόχρηστους χώρους 40 τ.μ.. Οι μετρήσεις των εναγόντων είναι λανθασμένες όπως είπε γιατί δεν περιλαμβάνεται σε αυτές το ποσοστό κοινόχρηστων χώρων που αναλογούν στο διαμέρισμα. Εκπρόσωπος των εναγόντων παρέλαβε το διαμέρισμα και οι ενάγοντες συνέχισαν να προχωρούν με πληρωμές έναντι του τιμήματος αγοράς του διαμερίσματος και μετά την ημερομηνία παράδοσης. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους. Ο κ. Κολοκασίδης αναφέρει στην αγόρευση του ότι η αγωγή έχει πολλαπλές βάσεις και η πρώτη είναι οι ψευδείς ή/και παραπλανητικές ή/και δόλιες παραστάσεις των εναγομένων ως προς το εμβαδόν του διαμερίσματος. Αυτή η βάση αγωγής εγκαταλείπεται όπως αναφέρει από τους ενάγοντες και επίσης αποσύρεται ανεπιφύλακτα η αγωγή εναντίον του εναγομένου
  13. Η δεύτερη βάση της αγωγής είναι σύμφωνα με τον κ. Κολοκασίδη η παράβαση όρων της συμφωνίας και ιδιαίτερα του όρου (D) της συμφωνίας για το λόγο ότι οι εναγόμενοι 1 παραβίασαν τον κανονισμό του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Κανονισμών του 1997 ότι κανένα υπνοδωμάτιο θα έχει οριζόντια διάσταση λιγότερη των 8 ποδών. Αναφέρει επίσης στη γραπτή του αγόρευση ότι η φράση «the said property» της παραγρ. 1 της συμφωνίας αποτελεί το αντικείμενο που δεσμεύονται να παραδώσουν οι εναγόμενοι 1 στους ενάγοντες και η αβίαστη ερμηνεία της παραγράφου (D) είναι ότι πωλείται στον αγοραστή το διαμέρισμα με συνολική έκταση καλυμμένων χώρων 168,66 τ.μ., 18,25 τ.μ. ακαλύπτων χώρων και 16,72 τ.μ. κήπο και στο μεταβιβαζόμενο διαμέρισμα περιλαμβάνεται η χρήση των κοινόχρηστων χώρων του κτιρίου. Δηλαδή στο πρώτο σκέλος απαριθμούνται τα τετραγωνικά που αφορούν τους εσωτερικούς χώρους αποκλειστικής χρήσης και στο δεύτερο σκέλος οι χώροι μη αποκλειστικής χρήσης. Είναι ο ισχυρισμός του κ. Κολοκασίδη ότι η ερμηνεία την οποία δίδουν οι εναγόμενοι 1 δεν μπορεί να είναι βάσιμη αλλά αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη για να καλύψουν το γεγονός ότι παρέδωσαν λιγότερα τετραγωνικά στους ενάγοντες απ' ότι είχαν δεσμευθεί με τη συμφωνία πώλησης. Οι εναγόμενοι προσφεύγουν στην εμπορική πρακτική προσπαθώντας να περισώσουν την παράλογη ερμηνεία σύμφωνα με τον κ. Κολοκασίδη που προσδίδουν στην παράγραφο (D). Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως η διατύπωση της παραγράφου (D) δεν αφήνει περιθώρια αλλοίωσης του νοήματος με την εμπορική πρακτική. Ήταν η εισήγηση του κ. Κολοκασίδη ότι η μόνη μαρτυρία που καταδεικνύει την πραγματική έκταση του διαμερίσματος είναι αυτή του Μ.Ε.3, ο οποίος καθόρισε την αξία του διαμερίσματος στα τετραγωνικά μέτρα των κλειστών χώρων, στον ακάλυπτο χώρο και κήπο και μετά υπολόγισε το υπολειπόμενο ποσό με βάση τα υπολειπόμενα τετραγωνικά. Το μερίδιο κοινόκτητης ιδιοκτησίας υπολογίζεται μόνο με ένα τρόπο και αυτό είναι η αναλογία αξίας του διαμερίσματος προς τη συνολική αξία όλων των διαμερισμάτων, όπως περιγράφεται στο άρθρο 38(θ) του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ.
  14. Σε σχέση με την ανταπαίτηση των εναγομένων 1, ο κ. Κολοκασίδης αναφέρει ότι οι ενάγοντες ουδέποτε αμφισβήτησαν το υπόλοιπο που οφείλεται στους εναγόμενους 1 και ανέρχεται στις €99.305,
  15. Εκείνο που αμφισβητούν οι ενάγοντες είναι, όπως ανέφερε ο κ. Κολοκασίδης, το ποσοστό 9% τόκου που απαιτούν και για το οποίο οι εναγόμενοι 1 δεν προσκόμισαν καμιά απολύτως μαρτυρία. Είναι η θέση των εναγομένων, όπως εκφράζεται μέσα από την αγόρευση της κας Μιχαηλίδου, ότι οι εναγόμενοι 1 ανέλαβαν να πωλήσουν στους ενάγοντες το διαμέρισμα με αρ. 2, συνολικής έκτασης καλυμμένων χώρων 168,66 τ.μ. στα οποία θα περιλάμβαναν και την αναλογία του διαμερίσματος στους κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος. Το περιεχόμενο του όρου (D) είναι δεσμευτικό για τους διαδίκους και η απλή ανάγνωση του δεν δημιουργεί οποιαδήποτε ασάφεια ώστε να χρειάζεται η ερμηνεία του όρου αυτού. Ο όρος (D) αναφέρει με σαφήνεια ότι η έκταση των καλυμμένων χώρων θα είναι περίπου 168,66 τ.μ. στα οποία περιλαμβάνονται και οι κοινόχρηστοι χώροι του κτιρίου και 18,25 τ.μ. ακάλυπτου χώρου, όπως και 16,72 τ.μ. κήπου. Αν ακόμη θεωρηθεί ότι ο όρος (D) δεν είναι σαφής και θα πρέπει να τύχει ερμηνείας και πάλι, όπως εισηγείται η κα Μιχαηλίδου, εφαρμόζοντας τις αρχές της ερμηνείας θα είναι η ίδια κατάληξη. Οι συμβαλλόμενοι έθεσαν τον αναφερόμενο όρο στη συμφωνία αφού το διαμέρισμα βρισκόταν υπό κατασκευή και οι εναγόμενοι 1 δεν γνώριζαν επ' ακριβώς το εμβαδόν του. Πέραν όμως από τα πιο πάνω, η ίδια η νομοθεσία ενισχύει τη θέση των εναγομένων 1 ότι δηλαδή η αναφορά στη συμφωνία περιλαμβάνει την αναλογία του διαμερίσματος στους καλυμμένους κοινόχρηστους χώρους. Η διαφορά που προκύπτει στην παρούσα υπόθεση, είναι σύμφωνα με την κα Μιχαηλίδου, κατά πόσο στο συνολικό εμβαδόν του διαμερίσματος περιλαμβάνεται και η αναλογία του διαμερίσματος στους κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος και αν ναι, τότε ποια είναι η εν λόγω αναλογία. Σύμφωνα με τον όρο (D) του Τεκμηρίου 1, σε συνάρτηση με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 124, είναι η κατάληξη της κας Μιχαηλίδου ότι στο συνολικό εμβαδόν του διαμερίσματος περιλαμβάνεται και η αναλογία των κοινόχρηστων καλυμμένων χώρων του διαμερίσματος. Όσον αφορά τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι το συνολικό εμβαδόν του διαμερίσματος είναι πιο μικρό και κατ' επέκταση οι ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά αξίας €178.000 είναι η εισήγηση της κας Μιχαηλίδου ότι κάτι τέτοιο δεν έχει αποδειχτεί, ούτε έχει προσκομιστεί αρκετή ή οποιαδήποτε μαρτυρία ώστε οι ενάγοντες να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει, αλλά ακόμη και στην περίπτωση που το Δικαστήριο προβεί σε εύρημα ότι οι ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά, οι ενάγοντες δεν έχουν παρουσιάσει επαρκή μαρτυρία ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να καθορίσει το ύψος της αποζημίωσης. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του Μ.Ε.3 αφού ο ίδιος ο μάρτυρας παραδέχτηκε ότι δεν έδωσε καμιά απολύτως αξία στους κοινόχρηστους χώρους, αλλά παραδέχτηκε ότι σε καμιά περίπτωση η αξία των κοινόχρηστων χώρων δεν είναι μηδενική. Από το γεγονός αυτό και μόνο προκύπτει ξεκάθαρα όπως εισηγείται η κ. Μιχαηλίδου ότι η εκτίμηση του Μ.Ε.3 πάσχει και το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτή. Έχω παρατηρήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και έχω εξετάσει το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Τόσο η Μ.Ε.1 όσο και η Μ.Ε.2 κρίνω ότι είπαν την αλήθεια για τα γεγονότα και έδωσαν στο Δικαστήριο την πραγματική εικόνα για τα όσα είχαν μεσολαβήσει, τόσο κατά τη σύναψη της συμφωνίας με τους εναγομένους 1, όσο και για την παράδοση του διαμερίσματος στους ενάγοντες και αποδέχομαι τη θέση τους ότι οι ενάγοντες δεν είχαν εξουσιοδοτήσει την Μ.Ε.2 να παραλάβει το διαμέρισμα. Η μαρτυρία του Μ.Ε.4 ήταν περιορισμένη, όμως ήταν σαφής και ο μάρτυρας ανέφερε με ειλικρίνεια τα όσα περιήλθαν σε γνώση του όπως και τις ενέργειες που έκαμε και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Η μαρτυρία του Μ.Ε.3 ο οποίος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως εμπειρογνώμονας χαρακτηρίζεται από πλήρη τεκμηρίωση των όσων ανέφερε και ιδιαίτερα των όσων αναφέρει στην έκθεση του που έγινε Τεκμήριο 16 στην οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 και αποδέχομαι ότι ο μάρτυρας αυτός ο οποίος επίσης είναι εμπειρογνώμονας είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια για τα όσα περιήλθαν σε γνώση του. Η μαρτυρία του Μ.Υ.2 συγκρούεται σε αρκετά σημεία με τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, γεγονός που υποστηρίζει κατά την κρίση μου ότι ο Μ.Υ.1 ήλθε στο Δικαστήριο όχι για να πει την αλήθεια αλλά για να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά των εναγομένων 1 και να υποστηρίξει ότι το επίδικο διαμέρισμα παραδόθηκε σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου προσπαθώντας να ερμηνεύσει ακόμη και τα στοιχεία τα οποία συγκρούονται μεταξύ τους όπως θα φανεί πιο κάτω. Ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Υ.
  16. Η μαρτυρία του Μ.Υ.3 δεν προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση των εναγομένων, αφού ο μάρτυρας για όλα τα θέματα που ρωτήθηκε παρέπεμπε στο μηχανικό του έργου, ο οποίος όπως ανέφερε γνώριζε τα γεγονότα. Περαιτέρω όμως η μαρτυρία του Μ.Υ.3 σε κάποια σημεία όπως θα αναφερθεί πιο κάτω αμφισβητείται από τους Μ.Υ.1 και Μ.Υ.
  17. Όπως αναφέρω πιο πάνω ο κ. Κολοκασίδης απέσυρε την απαίτηση των εναγόντων εναντίον του εναγομένου 2 και ως εκ τούτου η αγωγή εναντίον του απορρίπτεται. Περιόρισε επίσης την απαίτηση των εναγόντων στη βάση της παράβασης των όρων της συμφωνίας εκ μέρους των εναγομένων 1 και θα προχωρήσω στην εξέταση του θέματος αυτού σαν του μόνου επίδικου. Έχει γίνει ιδιαίτερη αναφορά από τον Μ.Υ.1 στην παράδοση του επίδικου διαμερίσματος στους ενάγοντες και υπεβλήθηκε στις Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 ότι οι ενάγοντες εξουσιοδότησαν την Μ.Ε.2 να παραλάβει το διαμέρισμα. Σύμφωνα με τους εναγομένους 1, η Μ.Ε.2 ήταν πληρεξούσια αντιπρόσωπος των εναγόντων. Η θέση των εναγόντων είναι βέβαια αντίθετη και ισχυρίζονται ότι ουδέποτε εξουσιοδότησαν τη Μ.Ε.2 να παραλάβει τη κατοχή του επίδικου διαμερίσματος και μάλιστα ισχυρίζονται ότι οι διευθυντές των εναγόντων εκπλάγηκαν όταν η Μ.Ε.2 τους ενημέρωσε ότι παρέλαβε την κατοχή του διαμερίσματος. Παρά τη θέση των εναγόντων ότι εκπλάγηκαν και δεν έδωσαν εξουσιοδότηση στη Μ.Ε.2 να παραλάβει το διαμέρισμα, δεν προχώρησαν σε οποιοδήποτε διάβημα τότε αμφισβήτησης της παράδοσης του διαμερίσματος και έγινε μάλιστα παραδεκτό γεγονός ότι παραδόθηκε το διαμέρισμα στις 27.4.
  18. Στην ουσία οι ενάγοντες ενέκριναν την παράδοση του διαμερίσματος στη Μ.Ε.2 και είναι η κρίση μου ότι το διαμέρισμα παραδόθηκε στους ενάγοντες μέσω της Μ.Ε.2 στις 27.4.
  19. Το γεγονός αυτό δεν σημαίνει, όμως ότι οι ενάγοντες έχουν απωλέσει τα δικαιώματα τους να διαμαρτυρηθούν εάν εκ των υστέρων αντελήφθηκαν ότι υπάρχει πρόβλημα στο επίδικο διαμέρισμα, ούτε και οι εναγόμενοι αποκτούν πλεονέκτημα λόγω της αποδοχής. Το πρόβλημα που παρουσιάζεται και είναι το επίδικο δεν οφείλεται σε κακοτεχνίες ώστε οι εναγόμενοι να προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι έχει παρέλθει η περίοδος εντός της οποίας θα έπρεπε να υποβάλουν το παράπονο τους (Τεκμήριο 12) αλλά ο ισχυρισμός των εναγόντων αφορά παράβαση ουσιαστικού όρου της συμφωνίας Τεκμήριο
  20. Αποδέχομαι τη θέση της Μ.Ε.2 ότι στον ουσιαστικό χρόνο όταν μπήκε στο διαμέρισμα δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι οι διαστάσεις του ενός υπνοδωματίου ήταν μικρότερες από το επιτρεπόμενο, γεγονός που ούτε οι εκπρόσωποι των εναγομένων 1 ανέφεραν και δεν αναμένετο από τη Μ.Ε.2, που δεν γνωρίζει τους όρους της συμφωνίας, αλλά ούτε ακόμη και από τη Μ.Ε.1 ή οποιοδήποτε εκπρόσωπο των εναγόντων κατά το χρόνο παράδοσης του διαμερίσματος να μετρήσει τις διαστάσεις των δωματίων για να διαπιστώσει ποιες ήταν. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι η παραλαβή του διαμερίσματος από τη Μ.Ε.2 δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των εναγόντων να διαμαρτυρηθούν για τις διαστάσεις του υπνοδωματίου αλλά και για τα τετραγωνικά μέτρα του διαμερίσματος τα οποία όπως ισχυρίζονται δεν συνάδουν με τον όρο (D) του Τεκμηρίου
  21. Οι εναγόμενοι 1 με τη μαρτυρία που παρουσίασαν, ιδιαίτερα τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 προσπάθησαν να στηρίξουν τη θέση ότι έχουν εκτελέσει το έργο σύμφωνα με τα σχέδια. Το εμβαδόν του διαμερίσματος διαφοροποιείται, όπως ισχυρίζονται, περίπου 7 τ.μ. και αυτό έγινε γιατί υπήρχαν αλλαγές και χρειάστηκε να μετακινηθεί ο διάδρομος στους κοινόχρηστους χώρους γιατί στην επί τόπου κατάσταση υπήρχαν μεγαλύτερες κολώνες. Ήταν επίσης η θέση των εναγομένων 1 όπως φαίνεται μέσα από την μαρτυρία του Μ.Υ.1 ότι στην αναφορά του Τεκμηρίου 1 ότι οι καλυμμένοι χώροι ήταν 168,66 τ.μ. συμπεριλαμβάνεται και η αναλογία των κοινοχρήστων χώρων και αυτή όπως ισχυρίζονται είναι η πρακτική. Το ερώτημα που προκύπτει από την πιο πάνω θέση των εναγομένων 1 είναι κατά πόσο στην έκταση των καλυμμένων χώρων του διαμερίσματος 002 περιλαμβάνονται και είναι μέρος της συμφωνίας τα τετραγωνικά μέτρα των κοινόχρηστων χώρων που αντιστοιχούν στο διαμέρισμα και αν η απάντηση στο ερώτημα είναι θετική ποια είναι η έκταση τους στην παρούσα περίπτωση. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία όταν οι ενάγοντες ανέφεραν για πρώτη φορά στους εναγόμενους 1 το πρόβλημα με τις διαστάσεις του διαμερίσματος ο Ρηγίνος Χαραλάμπους εκ μέρους των εναγομένων 1 απάντησε με ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 8) ότι σύμφωνα με τις μετρήσεις του αρχιτέκτονα οι καλυμμένοι χώροι του διαμερίσματος ήταν 152.52 τ.μ., οι ακάλυπτοι χώροι 18.52 τ.μ., ο κήπος 16.72 τ.μ. και η πέργολα 16.14 τ.μ. η οποία όπως περαιτέρω αναφέρεται στο Τεκμήριο 8 περιλαμβάνεται στους καλυμμένους χώρους και κατά συνέπεια ήταν η θέση του ότι δεν υπήρχε καμιά διαφοροποίηση από το περιεχόμενο του όρου (D) του Τεκμηρίου
  22. Στο Τεκμήριο 6 που είναι η αναλογία των κοινοχρήστων για το επίδικο διαμέρισμα υπολογίζεται σαν καλυμμένος χώρος έκταση 152.66 τ.μ. Στην επιστολή Τεκμήριο 10 ο εναγόμενος 2 αναφέρει στους ενάγοντες ότι σύμφωνα με τις μετρήσεις του αρχιτέκτονα οι καλυμμένοι χώροι του διαμερίσματος ανέρχονται σε 190 τ.μ. περιλαμβανομένων και 37 τ.μ. κοινόχρηστων χώρων, 28 τ.μ. ακάλυπτων χώρων, 15 τ.μ. κήπου και πέργολα 7 τ.μ. Το περιεχόμενο της επιστολής αυτής αμφισβητεί ο Μ.Υ.1 ο οποίος ανέφερε στη μαρτυρία του ότι οι υπολογισμοί είναι λάθος. Το περιεχόμενο όμως του Τεκμηρίου 10 αμφισβητείται και από τον Μ.Υ.2 που είναι ο αρχιτέκτονας του έργου ο οποίος ανέφερε ότι δεν του ζητήθηκε έκθεση σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει ο εναγόμενος 2 στο Τεκμήριο
  23. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε επίσης ότι η πέργολα υπολογίζεται στους ακάλυπτους χώρους και οι κοινόχρηστοι χώροι «μπαίνουν στην αξία του διαμερίσματος» και κατέληξε ότι αν ο Μ.Υ.1 είπε κάτι άλλο αυτό είναι λάθος. Απλή ανάγνωση της μαρτυρίας των τριών μαρτύρων που κάλεσαν οι εναγόμενοι 1 φανερώνει τις διαφοροποιήσεις στις μετρήσεις των χώρων αλλά και τις αντιφάσεις που υπάρχουν σ' αυτές και στο τι ο κάθε μάρτυρας θεωρεί ότι περιλαμβάνεται στην έκταση του διαμερίσματος. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι δεν είχε καμία σχέση με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 6 και 7 που είναι διαφημιστικά έντυπα των εναγομένων και δεν γνώριζε πως προέκυψε η αναφορά στα τετραγωνικά σε αντίθεση με την αναφορά του Μ.Υ.1 που είπε ότι για την ετοιμασία των διαφημιστικών από το τμήμα πωλήσεων συμβουλεύεται πάντα για το εμβαδόν τον αρχιτέκτονα. Ο Μ.Υ.1 καταλόγισε επίσης ως λάθος την αναφορά των τετραγωνικών στο Τεκμήριο 6 όπως και στο Τεκμήριο 10 αλλά παραδέκτηκε ότι η πέργολα είναι ανοικτός χώρος. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν κατά την κρίση μου ότι οι εναγόμενοι 1 δεν είχαν γνώση των πραγματικών διαστάσεων του επίδικου διαμερίσματος στο χρόνο σύναψης της συμφωνίας Τεκμήριο 1 και κατά συνέπεια προβάλλει το ερώτημα πως οι εναγόμενοι καθόρισαν στο Τεκμήριο 1 τα τετραγωνικά μέτρα του διαμερίσματος αλλά και τα τετραγωνικά μέτρα των υπολοίπων χώρων. Οι εναγόμενοι 1 δεν μπορεί να ισχυρίζονται κατά προσέγγιση αναφορά όταν η διαφοροποίηση στα μέτρα αφορά σχεδόν το ¼ της έκτασης του διαμερίσματος και δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία εκ μέρους των εναγομένων ποιος έδωσε τις διαστάσεις του διαμερίσματος στο Κτηματολόγιο ώστε να αναγράφουν στο Τεκμήριο
  24. Ταυτόχρονα βέβαια δεν υπάρχει ούτε σαφής μαρτυρία πως οι εναγόμενοι καθόρισαν τα τετραγωνικά μέτρα των κοινόχρηστων χώρων που ισχυρίζονται ότι αντιστοιχούν στο επίδικο διαμέρισμα. Ο Μ.Ε.3, τη μαρτυρία του οποίου όπως αναφέρω πιο πάνω αποδέχομαι στο σύνολο της, έχει μετρήσει επί τόπου τις διαστάσεις του επίδικου διαμερίσματος και τα ευρήματα του όπως φαίνονται μέσα στην έκθεση του Τεκμήριο 16 προσεγγίζουν τις διαστάσεις του επίδικου διαμερίσματος όπως φαίνονται στο Τεκμήριο
  25. Ο ισχυρισμός των εναγομένων 1 ότι αυτό εγκρίθηκε από την αρμόδια αρχή και κατά συνέπεια οι διαστάσεις είναι σωστές δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός αφού η μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ότι ο έλεγχος έγινε οπτικά. Ως εκ τούτου είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι πραγματικές διαστάσεις του επίδικου διαμερίσματος είναι οι μετρήσεις του Τεκμηρίου 16 στο οποίο αναφέρεται ότι οι καλυμμένοι χώροι είναι 128 τ.μ., η ακάλυπτη βεράντα 22 τ.μ., ο κήπος 14 τ.μ. και η πέργολα 16 τ.μ.. Η αναφορά των εναγομένων 1 ότι η πέργολα περιλαμβάνεται στους καλυμμένους χώρους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού όπως φαίνεται στο τεκμήριο 8 η πέργολα καλύπτεται από καραβόπανο και η κοινή λογική λέει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καλυμμένος χώρος. Περαιτέρω όμως τόσο ο Μ.Υ.1 όσο και ο Μ.Υ.2 παραδέχτηκαν ότι δεν περιλαμβάνεται στους καλυμμένους χώρους. Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι στον υπολογισμό των τ.μ. περιλαμβάνεται και η αναλογία των κοινόχρηστων χώρων δεν με βρίσκει σύμφωνη. Αυτή η αναφορά κρίνω ότι γίνεται στην προσπάθεια των εναγομένων 1 να δικαιολογήσουν τη μεγάλη διαφορά που υπάρχει μεταξύ της πραγματικής κατάστασης του διαμερίσματος και της υποχρέωσης τους με βάση το Τεκμήριο 1 και θα συμφωνήσω με την εισήγηση του κ. Κολοκασίδη ότι ακόμη και εάν αυτό εννοούσαν οι εναγόμενοι γιατί δεν το ανέφεραν με σαφήνεια στην παράγραφο (D) του συμβολαίου Τεκμήριο 1, ότι δηλαδή στον αριθμό των τ.μ. των καλυμμένων χώρων περιλαμβάνονται και οι κοινόχρηστοι χώροι. Δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής η θέση των εναγομένων 1 αφού οι κοινόχρηστοι χώροι χρησιμοποιούνται από κοινού με τους άλλους ιδιοκτήτες για συγκεκριμένους σκοπούς και όχι για προσωπική αποκλειστική χρήση και κατά συνέπεια δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνονται στα τετραγωνικά μέτρα της απόλυτης ιδιοκτησίας. Ακόμη όμως και να ήταν αποδεκτή η θέση των εναγομένων 1 δεν υπάρχει μαρτυρία για το σύνολο των τετραγωνικών μέτρων των κοινόχρηστων χώρων και της αναλογίας τους σε σχέση με το επίδικο διαμέρισμα. Η διαφορά του εμβαδού των καλυμμένων χώρων όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 1 με το εμβαδόν όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 16 δεν είναι αμελητέα αλλά μικρότερη σχεδόν κατά ¼ και αποτελεί μια δυσάρεστη για τους ενάγοντες αλλαγή που δικαιολογεί την αντίδραση τους. Οι ενάγοντες παραπονούνται επίσης ότι το ένα εκ των δύο υπνοδωματίων είναι μικρότερο από το επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς μέγεθος. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 17 οι διαστάσεις ενός υπνοδωματίου θα πρέπει να είναι minimum 2.45 μ. και στο επίδικο διαμέρισμα είναι σύμφωνα με το Μ.Ε.3, 2.26 μ. Υπήρξε έντονη διαφωνία στο κατά πόσο το Τεκμήριο 17 είναι δεσμευτικό ή βοηθητικό κατά την εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων, όμως ο Μ.Υ.1 παραδέχτηκε στη μαρτυρία του ότι οι κανονισμοί προνοούν minimum 2.45 τ.μ. Το κατά πόσο οι ενάγοντες παραβίασαν τους κανονισμούς ή όχι κατά την κρίση μου δεν είναι η ουσία του θέματος αλλά η ουσία βρίσκεται στο κατά πόσο το υπνοδωμάτιο αυτό είναι λειτουργικό και εξυπηρετεί τους σκοπούς για τους οποίους οι ενάγοντες αγόρασαν το διαμέρισμα. Είναι αναντίλεκτη η μαρτυρία των εναγόντων ότι οι μικρότερες διαστάσεις στο υπνοδωμάτιο είχαν ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να τοποθετηθεί κρεβάτι σ' αυτό και στην ουσία το υπνοδωμάτιο να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς του. Το γεγονός αυτό είναι κατά την κρίση μου σημαντικό αφού επηρεάζει την λειτουργικότητα του αλλά μειώνει και τους λειτουργικούς χώρους του διαμερίσματος και αποδέχομαι τη θέση του Μ.Ε.3 ότι αυτό αποτελεί σημαντικό αρνητικό στοιχείο που επηρεάζει την αξία του διαμερίσματος. Ο όρος (D) της συμφωνίας Τεκμήριο 1 αναφέρει τα εξής: «AND WHEREAS the Vendors are willing to sell and the Purchaser is willing to purchase from the Vendors the apartment No 002, with an overall extent of covered area of approximately 168.66 sq. meters and 18.25 sq.m. uncovered area garden area 16.72 square meters including common use areas of the building as shown in red colour on the attached copies." Η μετάφραση της λέξης «approximately" σύμφωνα με το COLLINS GREEK DICTIONARY είναι «κατά προσέγγιση». Σύμφωνα με το λεξικό Παμπινιώτη, 2η έκδοση, η λέξη «προσεγγίζω» σημαίνει «πηγαίνω κοντά» και η φράση «κατά προσέγγιση» (approximately) σημαίνει «όχι με απόλυτη ακρίβεια, περίπου». H ερμηνεία της λέξης «approximately" που περιέχεται στον όρο (D) σημαίνει κατά την κρίση μου ότι τα τετραγωνικά μέτρα όπως αναφέρονται στο Τεκμήριο 1, μπορεί να αναγράφονται κατά προσέγγιση αλλά το τελικό αποτέλεσμα θα πρέπει να είναι κοντά στους αριθμούς αυτούς. Στο Τεκμήριο 15 που είναι το αντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας το επίδικο διαμέρισμα περιγράφεται ως «κλειστός χώρος 120 τ.μ., καλυμμένες βεράντες 10 τ.μ. και ακάλυπτες βεράντες 53 τ.μ.». Η αναφορά αυτή καταδεικνύει ότι η πραγματική έκταση του διαμερίσματος δεν είναι κατά προσέγγιση κοντά στους αριθμούς που αναφέρονται στην παράγραφο (D) της συμφωνίας, αλλά πολύ διαφοροποιημένη. Ο καθορισμός των διαστάσεων του διαμερίσματος στο Τεκμήριο 1 ήταν κατά την κρίση μου ουσιαστικός όρος αφού στη βάση των διαστάσεων του διαμερίσματος και του γεγονότος ότι θα αποτελείτο το διαμέρισμα από δύο υπνοδωμάτια καθορίστηκε και το τίμημα πώλησης όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια 5 και
  26. Η αναφορά στον όρο (D) του Τεκμηρίου 1 στη λέξη «approximately» έδιδε στους εναγόμενους 1 την ευχέρεια της μείωσης των εμβαδών αλλά μέσα στο πλαίσιο της έννοιας αυτής όπως αναλύεται πιο πάνω και όχι σε μείωση του εμβαδού κατά το ¼ σχεδόν. Κατά συνέπεια τα πιο πάνω που γίνονται εύρημα του Δικαστηρίου, αποτελούν σοβαρή παραβίαση της υποχρέωσης των εναγομένων 1 και του όρου (D) της συμφωνίας Τεκμήριο 1, γεγονός που δίδει στους ενάγοντες την δυνατότητα να διεκδικήσουν αποζημιώσεις για τη ζημιά που έχουν υποστεί και καθορίζεται τόσο στην απώλεια των τετραγωνικών μέτρων που προνοούσε η συμφωνία Τεκμήριο 1 όσο και στη μείωση της αξίας του διαμερίσματος λόγω της απώλειας χρήσης του ενός υπνοδωματίου. Για να αποδείξουν το ύψος της ζημιάς τους οι ενάγοντες κάλεσαν τον Μ.Ε.3, την μαρτυρία του οποίου όπως αναφέρω πιο πάνω αποδέχομαι στο σύνολο της. Ο μάρτυρας επισκέφτηκε το επίδικο διαμέρισμα, προέβηκε σε μετρήσεις και ετοίμασε την έκθεση Τεκμήριο 16, το περιεχόμενο της οποίας παραμένει αναντίλεκτο. Στην έκθεση του ο Μ.Ε.3 αναλύει τον τρόπο καθορισμού των αποζημιώσεων των εναγόντων που αφορούν τόσο την διαφορά στο μέγεθος του επίδικου διαμερίσματος και ανέρχεται σύμφωνα με τους υπολογισμούς του μάρτυρα στο ποσό των €178.000 όσο και τη ζημιά την οποία οι ενάγοντες έχουν υποστεί λόγω του μικρότερου μεγέθους ενός από τα υπνοδωμάτια που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της αξίας του διαμερίσματος η οποία ανέρχεται στο ποσό των €35.
  27. Αποδεχόμενη τη μαρτυρία που έχουν προσκομίσει οι ενάγοντες στο σύνολο της κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει ότι λόγω της παράβασης ουσιαστικού όρου της συμφωνίας Τεκμήριο 1 έχουν υποστεί ζημιά που συνίσταται τόσο στη διαφορά των τετραγωνικών μέτρων της πραγματικής κατάστασης του επίδικου διαμερίσματος από το περιεχόμενο του όρου (D) της συμφωνίας όσο και στη μείωση της αξίας του λόγω του μικρότερου μεγέθους ενός εκ των υπνοδωματίων, γεγονός που το καθιστά μη λειτουργικό. Περαιτέρω κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει το ύψος της ζημιάς αυτής που ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €213.
  28. Παρά την παράβαση ουσιαστικού όρου εκ μέρους των εναγομένων 1 οι ενάγοντες επέλεξαν την συνέχιση της συμφωνίας Τεκμήριο 1 και η συμφωνία συνεχίζει να βρίσκεται σε ισχύ. Οι ενάγοντες παραδέχονται ότι δεν κατέβαλαν το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό στη βάση της συμφωνίας Τεκμήριο 1 αλλά αυτό όπως ισχυρίζονται δικαίως δεν το κατέβαλαν. Το ποσό αυτό ανταπαιτούν από τους ενάγοντες οι εναγόμενοι 1 και ανέρχεται στο ποσό των €100.004,49 πλέον τόκο 9% ετησίως. Στην αγόρευση του ο κ. Κολοκασίδης ανέφερε ότι οι ενάγοντες σε καμιά περίπτωση δεν αμφισβήτησαν το υπόλοιπο που οφείλεται στους εναγόμενους
  29. Εκείνο που αμφισβητούν οι ενάγοντες είναι την απαίτηση των εναγομένων 1 για τόκο 9% επί των καθυστερημένων ποσών. Θα συμφωνήσω με τη θέση του κ. Κολοκασίδη ότι ο καθορισμός του τόκου σε ποσοστό 9% σκοπό έχει τον προκαθορισμό της ζημιάς των εναγομένων 1 σε περίπτωση μη πληρωμής των δόσεων από τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες κατέβαλαν τα οφειλόμενα ποσά εκτός από το ποσό των €99.309,43 που ήταν η τελική δόση και για το οποίο έχουν εξηγήσει τον λόγο της καθυστέρησης. Οι εναγόμενοι δεν έχουν προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει ή να καταδεικνύει ότι έχουν υποστεί ζημιά λόγω της καθυστέρησης στη πληρωμή και ως εκ τούτου κρίνω ότι με βάση την παραδοχή των εναγόντων οι εναγόμενοι 1 έχουν αποδείξει την ανταπαίτηση τους μόνο για το ποσό των €99.305,43 και η απαίτηση στην ανταπαίτηση για τόκο 9% απορρίπτεται. Με βάση όλα τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 για το ποσό των €213.000 με νόμιμο τόκο από σήμερα πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στη κλίμακα της απόφασης και απόφαση υπέρ των εναγομένων 1 και εναντίον των εναγόντων για το ποσό των €99.309,43 με νόμιμο τόκο από σήμερα πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στη κλίμακα της απόφασης. Η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 2 απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα εφ' όσον η υπεράσπιση του εναγόμενου 2 ήταν κοινή με την υπεράσπιση των εναγομένων
  30. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Παράβαση συμφωνίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.