← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λεμεσού του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος του Υπουργείου Εσωτερικών κ.α., Έφε

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λεμεσού του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος του Υπουργείου Εσωτερικών κ.α., Έφεση/Αίτηση: 18/17, 31/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A166 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Έφεση/Αίτηση: 18/17 Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 μέχρι (Αρ.10) του 2015 και Τροποποιητικό Νόμο Αρ. 10/2015 (Ν.139(Ι)/2015), Άρθρα 44ΙΘ, 44Κ, 44ΚΒ και 44ΚΓ και Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ. 224, Άρθρο 80 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd, από Λευκωσία Αιτήτρια/ Εφεσείουσα Και

  1. Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λεμεσού του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος του Υπουργείου Εσωτερικών, από Λεμεσό
  2. PHYLAXIS DEVELOPMENTS LIMITED (ΗΕ 149774), από Λεμεσό, υπό διαχείριση
  3. Δημήτρης Χριστοδουλίδης (ΑΔΤ 645999), από Λεμεσό
  4. Αριστέα Χριστοδουλίδη (ΑΔΤ 793453), από Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητων ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 18.01.2017 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31.05.2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εφεσείουσα-Αιτήτρια: κα Ε. Σκουζού για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εφεσίβλητους-Καθ' ων η Αίτηση 3 και4: κ. Μελινιώτης για Andreas L. Neokleous Chambers LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση/Έφεση καταχωρήθηκε στις 18/01/2017 και δι' αυτής οι αιτητές εξαιτούνται όπως εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή όπως το Δικαστήριο προβεί στην ακύρωση και/ή παραμερισμό της διαταγής και/ή γνωστοποίησης και/ή απόφασης του Διευθυντή ημερ.19/12/2016 στην αίτηση με αρ. ΑΕΑ 528/2015 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού με την οποία ειδοποιεί για την μεταβίβαση ακινήτου επ' ονόματι του Δημήτρη Χριστοδουλίδη και της Αριστέας Χριστοδουλίδη δυνάμει σύμβασης ενώ το ακίνητο βαρύνεται από Υποθήκη/Εμπράγματο Βάρος προς όφελος και/ή εξασφάλιση της Εφεσείουσας/Αιτήτριας. Η Αίτηση/Έφεση (στο εξής αναφερόμενη ως « η κυρίως αίτηση») ορίστηκε για ακρόαση στις 6/3/2017 ενώ ταυτόχρονα και την ίδια ημέρα οι Αιτητές καταχώρησαν αίτηση δια κλήσεως δια της οποίας εξαιτούνται τα κάτωθι υπό μορφή προσωρινού διατάγματος: Α. Ενδιάμεσο Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού και/ή στους αντιπροσώπους του και/ή άλλα εξουσιοδοτημένα άτομα και/ή υπαλλήλους του από το να μεταβιβάσουν στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 3 Δημήτρη Χριστοδουλίδη και της Καθ' ης η Αίτηση 4 Αριστέας Χριστοδουλίδη το ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 74571, Φ/Σχ. 54/500404, Τεμάχιο 484 - τμήμα 5 που βρίσκεται στην Ενορία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στο δήμο Λεμεσού (στο εξής «το Ακίνητο») δυνάμει σύμβασης, η οποία έχει κατατεθεί στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με αρ. ΠΩΕ 2567/2007 στις 10/07/2007, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση τελικής απόφασης στην Αίτηση/Έφεση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα, το οποίο το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της παρούσας Έφεσης/Αίτησης πλέον Φ.Π.Α. Η Έφεση/Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 44ΙΘ, 44Κ, 44ΚΒ, 44ΚΓ και 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο Ν. 9/1965όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο Αρ. 10/2015 (Ν.139(Ι)/2015), στα άρθρα 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα Άρθρα 4 - 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος Κεφ.224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στα Άρθρα 23, 25, 26, 28, 30, 54 και 152 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτόκολλου της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει κυρωθεί με τον κυρωτικό Νόμο Ν. 39/62, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.1 θ.2, Δ.48, θ.θ. 1-9, Δ.55 και Δ.64, στις αρχές του κοινοδικαίου και του δικαίου της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου τούτου. Η αίτηση στηρίζεται σε γεγονότα ως αυτά εκτίθενται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του Σάββα Άδωνη, από Λευκωσία ημερομηνίας 18.01.2017 και η οποία αναφέρει τα κάτωθι:
  5. Στις 09/11/2016 και στις 22/11/2016 παρελήφθη από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, δύο ειδοποιήσεις του Καθ' ου η Αίτηση 1 - Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λεμεσού (στο εξής ο «Διευθυντής») ημερομηνίας 09/11/2016 και 22/11/2016 με αναφορά στον αριθμό φακέλου ΑΕΑ528/2015 (στο εξής οι «Ειδοποιήσεις») με τις οποίες γνωστοποιήθηκε στην Αιτήτρια η πρόθεση του Διευθυντή να προχωρήσει στη μεταβίβαση του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 74571, Φ/Σχ. 54/500404, Τεμάχιο 484 που βρίσκεται στην Ενορία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στο δήμο Λεμεσού (στο εξής το «Ακίνητο»), στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 3 και της Καθ' ης η Αίτηση 4 δυνάμει σύμβασης, η οποία έχει κατατεθεί στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με αρ. ΠΩΕ 2567/2007 στις 10/07/
  6. Αντίγραφα των εν λόγω Ειδοποιήσεων επισυνάπτονται στην παρούσα ως δέσμη τεκμηρίων και σημειώνονται ως Τεκμήριο
  7. Το Ακίνητο είναι διαμέρισμα και αποτελεί μέρος πολυκατοικίας. Με τις εν λόγω Ειδοποιήσεις η Αιτήτρια κλήθηκε να υποβάλει ένσταση εντός 15 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εναντίον των ως άνω περιγραφόμενων Ειδοποιήσεων του Διευθυντή ή αίτηση για μεταφορά της υποθήκης, του εμπράγματου βάρους ή της απαγόρευσης σε άλλη ιδιοκτησία.
  8. Το Ακίνητο βαρύνουν η Υποθήκη με ημερομηνία 23/07/2004 και αριθμό Υ5887/2004 (στο εξής η «Υποθήκη 1») και η Υποθήκη με ημερομηνία 20/12/2006 και αριθμό Υ12808/2006 (στο εξής η «Υποθήκη 2») προς όφελος της Αιτήτριας. Αντίγραφο της Υποθήκης 1 επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο 2 και αντίγραφο της Υποθήκης 2 επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  9. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο του αποσπάσματος της έρευνας στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αναφορικά με το Ακίνητο όπου φαίνονται όλα τα προαναφερόμενα.
  10. Ο αρχικός αριθμός εγγραφής του ακίνητου στο οποίο κτίστηκε η πολυκατοικία, η οποία περιλαμβάνει και το Ακίνητο ήταν 0/68019, Φ/Σχ. 54/500404, τμήμα 5, Τεμάχιο
  11. Επισυνάπτω αντίγραφο του τίτλου ακίνητης ιδιοκτησίας με τον παλαιό αριθμό εγγραφής ως Τεκμήριο
  12. Μετά την ολοκλήρωση της πολυκατοικίας εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι για το κάθε διαμέρισμα και για το επίδικο Ακίνητο (διαμέρισμα αρ.2, 3ος όροφος) εκδόθηκε ο τίτλος με αριθμό εγγραφής 0/74580, Φ/Σχ. 54/500404, Τεμάχιο ΕΠΙ 484, Τμήμα 5 και διακριτικό αριθμό 149774/3/
  13. Επισυνάπτω αντίγραφο του τίτλου ακίνητης ιδιοκτησίας με τον νέο αριθμό εγγραφής ως Τεκμήριο
  15. Η Υποθήκη 1 συνάφθηκε μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 2 και της Alpha Bank Ltd ως εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσης της εταιρείας PHYLAXIS DEVELOPMENTS LIMITED LTD-Kαθ' ης η Αίτηση 2, είτε αυτή είναι τωρινή ή μελλοντική, άμεση ή έμμεση, μέχρι του ποσού των €307.548 (ΛΚ 180.000) πλέον 5,5% βασικό επιτόκιο από την εγγραφή της Υποθήκης προσαυξημένο κατά 4% και τόκο υπερημερίας 3% (σύνολο τόκου 12,50%) πλέον έξοδα για την ανάκτηση του εν λόγο ποσού. Υπάρχει επίσης σχετική πρόνοια στην Υποθήκη 1 με την οποία απαγορεύεται η οποιαδήποτε μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακίνητου χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της Αιτήτριας.
  16. Η Υποθήκη 2 συνάφθηκε μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 2 και της Alpha Bank Ltd ως εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσης της εταιρείας PHYLAXIS DEVELOPMENTS LIMITED LTD - Καθ' ης η Αίτηση 2, είτε αυτή είναι τωρινή ή μελλοντική, άμεση ή έμμεση, μέχρι του ποσού των €820.129 (ΛΚ 480.000) πλέον 5,5% βασικό επιτόκιο από την εγγραφή της Υποθήκης 2 προσαυξημένο κατά 5% και τόκο υπερημερίας 5% (σύνολο τόκου 14,50%) πλέον έξοδα για την ανάκτηση του εν λόγο ποσού. Υπάρχει επίσης σχετική πρόνοια στην Υποθήκη 2 με την οποία απαγορεύεται η οποιαδήποτε μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακίνητου χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση της Αιτήτριας.
  17. Για την ανάκτηση των οφειλόμενων ποσών μάλιστα, η Αιτήτρια καταχώρισε μεταξύ άλλων την αγωγή με αριθμό 1607/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού κατά της οφειλέτριας εταιρείας PHYLAXIS DEVELOPMENTS LIMITED LTD (Εναγόμενη 1), Καθ' ης η Αίτηση 2, και άλλων με σκοπό την ανάκτηση οφειλόμενων ποσών από την οφειλέτρια εταιρεία και την εκποίηση των υποθηκών-εξασφαλίσεων που παραχωρήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 2 προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της οφειλέτριας εταιρείας. Στο πλαίσιο της αγωγής αυτής εκδόθηκε απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (στο εξής η «Δικαστική Απόφαση») με ημερομηνία 4.3.2016 που διατάσσει την Εναγόμενη 1 - PHYLAXIS DEVELOPMENTS LIMITED LTD στην πιο πάνω αγωγή, Καθ' ης η Αίτηση 2 στην παρούσα, να πληρώσει στην Ενάγουσα στην πιο πάνω αγωγή και Αιτήτρια στην παρούσα το ποσό των €29.050,54 πλέον τόκους, το ποσό των €52,42 ως συσσωρευμένους τόκους, το ποσό των €641.631,58 πλέον τόκους, το ποσό των €1.219,24 πλέον τόκους, το ποσό των €271.807,87 πλέον τόκους, το ποσό των €507,18 ως συσσωρευμένους τόκους και το ποσό των €1.827,00 ως έξοδα. Περαιτέρω, το εν λόγω διάταγμα διατάσσει την εκποίηση των Υποθηκών 1 και 2 που αφορούν μεταξύ άλλων και το Ακίνητο. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  18. Στη βάση της πιο πάνω Δικαστικής Απόφασης και του διατάγματος, η Αιτήτρια καταχώρισε τo ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒ2481/2016 προς όφελος της όπως επίσης και αίτηση αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου ΑΝΠ94/
  20. Μέχρι σήμερα, τα υπόλοιπα των προαναφερόμενων λογαριασμών της Καθ' ης η Αίτηση 2 όπως και το εξ αποφάσεως χρέος αυτής δεν έχουν εξοφληθεί και συγκεκριμένα παρουσιάζουν συνολικό υπόλοιπο ύψους €1.347.173,60 πλέον συσσωρευμένους τόκους πλέον τόκους ως αυτοί καθορίζονται από τις σχετικές συμφωνίες. Επισυνάπτω στην παρούσα ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο των καταστάσεων των λογαριασμών της οφειλέτριας εταιρείας - Καθ' ης η Αίτηση 2 όπου φαίνονται τα υπόλοιπα των συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων και επιβεβαιώνω ότι έχω ελέγξει τις πληροφορίες που περιέχονται στην κατάσταση λογαριασμού με αυτές που διατηρούνται στο ηλεκτρονικό σύστημα της Αιτήτριας, και αυτές είναι ορθές.
  21. Παρά το γεγονός ότι η προαναφερόμενη απόφαση δεν έχει εξοφληθεί και το Δικαστήριο έχει ήδη διατάξει την εκποίηση των Υποθηκών 1 και 2 επί του Ακινήτου, οι οποίες εξακολουθούν να βαραίνουν το Ακίνητο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του νέου Τροποιητικού Νόμου 10/2015 (Ν.139(Ι)/2015), ο οποίος τροποποιεί τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 μέχρι 2015 (στο εξής «ο Νόμος»), ο Διευθυντής απέστειλε και η Αιτήτρια παρέλαβε τις Ειδοποιήσεις - Τεκμήριο 1, με τις οποίες ο Διευθυντής την ενημέρωσε για την πρόθεση του να μεταβιβάσει το Ακίνητο στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 3 και της Καθ' ης η Αίτηση 4 και κάλεσε την Αιτήτρια να υποβάλει ένσταση εναντίον της εν λόγω πρόθεσης ή αίτησης για μεταφορά των υποθηκών σε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία.
  22. Όπως καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω οι λόγοι για τους οποίους δύναται η Αιτήτρια να υποβάλει ένσταση στη βάση των προνοιών του Νόμου είναι συγκεκριμένοι και πολύ περιορισμένοι και δεν καλύπτουν τους λόγους για τους οποίους υποβάλλεται η παρούσα Έφεση/Αίτηση. Παρόλα αυτά, η Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της υπέβαλε σχετική ένσταση στις Ειδοποιήσεις ημερομηνίας 21/11/2016 και 28/11/
  23. Αντίγραφα των πιο πάνω ενστάσεων επισυνάπτονται στην παρούσα ως δέσμη τεκμηρίων και σημειώνονται ως Τεκμήριο
  24. Ο Διευθυντής απάντησε στις εν λόγω ενστάσεις της Αιτήτριας με Απάντηση/Απόφαση ημερομηνίας 16/12/2016 (στο εξής η «Απόφαση»). Η εν λόγω Απόφαση παρελήφθη από παραλήφθηκε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας στις 03/01/
  25. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης και του αποδεικτικού παραλαβής της επισυνάπτονται στην παρούσα ως δέσμη τεκμηρίων και σημειώνονται ως Τεκμήριο 10 και Τεκμήριο 10Α. Με αυτήν την Απόφαση, ο Διευθυντής ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι οι λόγοι ένστασης που προέβαλε μέσω του Τεκμηρίου 9 στην παρούσα δεν εμποδίζουν τον Διευθυντή να προχωρήσει στην μεταβίβαση του Ακινήτου και πως ο Διευθυντής θα προχωρήσει στην εν λόγω μεταβίβαση εκτός εάν η Αιτήτρια προσκομίσει στον Διευθυντή εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει διαφορετικά.
  26. Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση κάνει χρήση του δικαιώματος καταχώρησης Έφεσης στη βάση του άρθρου 51 περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο Ν. 9/1965και 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, εναντίον της Απόφασης του Διευθυντή - Τεκμήριο 10 στην παρούσα.
  27. Όπως καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, η Απόφαση - Τεκμήριο 10 είναι άνευ έννομου αποτελέσματος και είναι άκυρη ή παράνομη εφόσον αυτή στάλθηκε στη βάση προνοιών του Νόμου οι οποίες είναι αντισυνταγματικές, καθώς αυτές περιορίζουν και παραβιάζουν αδικαιολόγητα τα ανθρώπινα δικαιώματα που κατοχυρώνονται με τα άρθρα 23, 25, 26, 28 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ επίσης η Απόφαση του Διευθυντή - Τεκμήριο 10 στην παρούσα προσκρούει και καταστρατηγεί στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών που κατοχυρώνεται με τα άρθρα 54 και 152 του Συντάγματος. Οι λόγοι για τους οποίους οι πρόνοιες του Νόμου και συγκεκριμένα τα άρθρα 44ΙΘ, 44Κ, 44ΚΒ και 44ΚΓ θεωρούνται ως αντισυνταγματικά, συγκεκριμενοποιούνται ανωτέρω στην παρούσα Έφεση/Αίτηση. Τους εν λόγω λόγους τους έχω διαβάσει, συμφωνώ με αυτούς, τους υιοθετώ και τους επαναλαμβάνω για σκοπούς της παρούσας. Όπως φαίνεται από τους λόγους αυτούς, υπάρχει σοβαρό θέμα για εκδίκαση και η Αίτηση/Έφεση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας λόγω της αδικαιολόγητης παραβίασης συνταγματικά κατοχυρωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  28. Επίσης, θεωρώ ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο απαγορευτικό διάταγμα τότε ο Διευθυντής με το πέρας της προθεσμίας που έθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 μέσω της Απόφασης- Τεκμήριο 10 για την προσκόμιση απαγορευτικού διατάγματος Δικαστηρίου, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δύναται να προβεί σε μεταβίβαση του Ακινήτου στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 3 και της Καθ' ης η Αίτηση 4, επηρεάζοντας άμεσα τα δικαιώματα της Αιτήτριας επί της εν λόγω περιουσίας και εξαλείφοντας το εμπράγματο βάρος που βαρύνει την εν λόγω περιουσία. Ακολούθως, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εφόσον με την μεταφορά του Ακινήτου, το εμπράγματο βάρος και οι Υποθήκες της Αιτήτριας επί αυτού θα εξαλειφθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου και εφόσον το Ακίνητο θα είναι πλέον εγγεγραμμένο στο όνομα τρίτου με τον οποίο η Αιτήτρια δεν έχει καμία συμβατική ή άλλη σχέση, δεν θα υπάρχει δυνατότητα να επιβαρυνθεί και πάλι το Ακίνητο προς εξασφάλιση της Αιτήτριας. Λόγω της δυσκολίας για μεταγενέστερη απονομή της δικαιοσύνης, θεωρώ ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει προς το μέρος της Αιτήτριας ενώ περαιτέρω, έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα διατηρήσει την ήδη υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων μέχρι την εκδίκαση της ως άνω Αίτησης/Έφεσης.
  29. Στην βάση των ανωτέρω και των λόγων που εκτίθενται στην Αίτηση/Έφεση, και όπως καλύτερα γνωρίζω, πιστεύω και συμβουλεύομαι, θεωρώ πως είναι δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο Απαγορευτικό διάταγμα πριν την λήξη της προθεσμίας στις 01/02/
  30. Η πλευρά των καθ'ών η αίτηση 3 και 4 καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση η οποία βασίζεται επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.1 Θ.2, Δ.2 Θ.1, Δ.39 Θ.2, Δ.48 ΘΘ.1 - 4, Δ.64, επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960άρθρα 31 και 32, επί του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Κανονισμού 56 (622/1956), επί των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμών (Κ.Δ.Π 298/2015)επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (ΚΕΦ. 6) άρθρα 4 και 9, επί του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (Κεφ. 224), όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 2, 51, 60, 61, 80 και 81, επί του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν. 9/1965, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 5, 8, 9, 12, 12

(6), 12Α, 14, 44ΙΗ - 44ΚΖ, 50 και 51, επί του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμου του 2002 Ν.82(Ι)/2002άρθρα 2 έως 9, επί του Περί Οφειλετών (Αναβολή Πωλήσεων Ακινήτου Ιδιοκτησίας) Νόμου του 1973 (107/1973) άρθρα 2 έως 10, επί του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρα 23, 25, 26, 28, 30, 54 και 152, επί του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει κυρωθεί με τον κυρωτικό Νόμο Ν.39/62, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιεικείας, της Πρακτικής και της Συμφύτου Εξουσίας των Δικαστηρίων. Με βάση την ειδοποίηση περί της πρόθεσης τους να ενστούν τίθενται οι κάτωθι λόγοι: Α. Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν σωρευτικά όλες οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και του Άρθρου 9 του ΚΕΦ. 6 προκειμένου για έκδοση του εξαιτούμενου προσωρινού και/ή παρεμπίπτοντος διατάγματος. Β. Η Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την Αίτηση δεν αποδεικνύει επαρκώς και/ή καθόλου το στοιχείο και/ή προϋπόθεση του κατεπείγοντος χαρακτήρα προς έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος. Γ. Η Αίτηση δεν είναι υψίστης πίστεως και/ή δεν αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή δεν στοιχειοθετεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην ουσία της. Δ. Σε περίπτωση μη συνέχισης της ισχύος του προσωρινού διατάγματος δεν θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ε. Αποτελεί υπέρμετρα δυσμενές και ιδιαίτερα επαχθές και καταπιεστικό μέτρο και/ή δεν είναι εύλογο και δίκαιο για τα συμφέροντα και/ή το δικαίωμά των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 στην απόλαυση της ιδιωτικής τους περιουσίας και/ή δεν συνάδει με το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) να εκδοθεί το εξαιτούμενο διάταγμα και/ή να γίνει απόλυτο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. ΣΤ. Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, τυχόν έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος θα προσέβαλλε το τεκμήριο συνταγματικότητας του Ν.9/65 και/ή θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας στο έργο της νομοθετικής εξουσίας, εφόσον θα αποτελούσε παρεμπόδιση εφαρμογής και/ή αναστολή της ισχύος του Νόμου χωρίς αυτός να έχει κριθεί αντισυνταγματικός. Ζ. Δεν θα προκληθεί οιαδήποτε ζημία και/ή αδικία και/ή ζημία ανεπανόρθωτης φύσεως και/ή ζημία που δεν μπορεί να υπολογιστεί στα συμφέροντα και/ή δικαιώματα των Αιτητών από την μη έκδοση και/ή απολυτοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Η. Ο Καθ' ου 1 ορθώς και/ή νομότυπα και/ή σε αρμονία με το Σύνταγμα εφάρμοσε τον Ν.9/65 και κατέληξε στην απόφαση και/ή ειδοποίηση προς του Αιτητές στην προκειμένη υπόθεση και/ή με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά, εφόσον δεν κέκτηται διακριτικής εξουσίας και/ή ευχέρειας απόρριψης αίτησης που υποβάλλεται δυνάμει του Νόμου όταν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις. Θ. Ο Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε, προστατεύει το δικαίωμα ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου και/ή των Καθ' ων 3 και 4 και/ή κατηγορία προσώπων, ήτοι των καλούμενων «εγκλωβισμένων αγοραστών», κατά τρόπο εύλογο, αναλογικό και συνταγματικά επιτρεπτό και/ή επιβάλλει συνταγματικά θεμιτό περιορισμό συνταγματικών δικαιωμάτων των Αιτητών και/ή κατηγορίας προσώπων, ήτοι «πιστωτικών και/ή τραπεζικών ιδρυμάτων, τελούντων ενυπόθηκων δανειστών», υπό το πρίσμα του δημοσίου συμφέροντος και/ή της εξάσκησης του Νομοθέτη γενικής οικονομικής πολιτικής του Κράτους. Ι. Δεν παρέχεται αμφισβήτηση της φερεγγυότητας των Καθ' ων η Αίτηση 1, 3 και 4 και/ή ικανότητας τους προς υλική και/ή οικονομική και/ή άλλως πως επαρκή αποζημίωση των Αιτητών σε περίπτωση που λόγω της μη έκδοσης του προσωρινού διατάγματος και στην περίπτωση που ο Ν.9/65κριθεί εν τέλει αντισυνταγματικός ήθελε υποστούν οιανδήποτε ζημία. Κ. Ο Αιτητής δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή δεν αποκάλυψε πλήρως τα ουσιώδη στοιχεία και/ή γεγονότα που περικλείουν την ως άνω υπόθεση. Λ. Επί της Ενόρκου Δηλώσεως του Δημήτρη Χριστοδουλίδη. Η ένσταση εδράζεται επίσης επί γεγονότων ως αυτά αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του καθ'ού η αίτηση - εφεσίβλητου 4 και στην οποία αναφέρονται τα κάτωθι:
  1. Προς υποστήριξη των ακλόνητων θέσεων μου, ως Καθ' ού / Εφεσίβλητος 3, ως και των ομοίων θέσεων της Καθ' ης / Εφεσίβλητης 4, αποτελεί αδήριτη ανάγκη να αναφέρω τα εξής καθ' όσον αφορά τα ορθά και αληθή γεγονότα της ως άνω υπόθεσης: (Α) Εγώ μαζί με την σύζυγό μου Αριστέα Χριστοδουλίδου, η οποία είναι Καθ' ης 4 στην παρούσα υπόθεση, συνήψαμε με την Καθ' ης / Εφεσίβλητη 2 εταιρεία, Αγοραπωλητήριο Έγγραφο, ημερομηνίας 05/07/2007, δια του οποίου συμφωνήσαμε όπως αγοράσουμε ένα υπό ανέγερση διαμέρισμα στούντιο, αρ. 104, στον 1ο όροφο, το οποίο θα ανεγείρετο επί του κτιριακού συγκροτήματος στο κτήμα υπ' αριθμό εγγραφής 0/68019, Φ./Σχ. 54/500404, τμήμα 5, τεμάχιο 484, στη Λεμεσό, ενορία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, οδός Ασπασίας Νο.
  2. Ως τίμημα πωλήσεως συμφωνήθηκε το συνολικό ποσό των 43,700.00 Λ.Κ, από τα οποία 8,700 Λ.Κ. θα δίδονταν προκαταβολικά, άλλες 10,000 Λ.Κ. θα καταβάλλοντο την 1/10/07, οι υπόλοιπες 10,000 Λ.Κ. θα καταβάλλοντο την 30/01/08, 10,000 Λ.Κ. ακόμη θα καταβάλλοντο μέχρι την 30/05/08 και το υπόλοιπο των 4,950 Λ.Κ. θα πληρώνονταν με την παράδοση του πωλούμενου κτήματος. Το εν λόγω Αγοραπωλητήριο Έγγραφο κατατέθηκε μάλιστα στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού την 10/07/2007, αρ. ΠΩΕ 2567/2007 [αντίγραφο του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου, ημερ. 05/07/2007, επισυνάπτεται και σημειούται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1]. (Β) Εγώ και η σύζυγός μου καταβάλαμε πλήρως το τίμημα πώλησης του επίδικου ακινήτου προς την Καθ' ης /Εφεσίβλητη 2 εταιρεία και αναμέναμε ευλόγως και δικαίως ότι από την στιγμή που θα εκδίδετο χωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το συγκεκριμένο διαμέρισμα που αγοράσαμε θα μεταβιβάζετο αυτός εις το όνομά μας [δέσμη αποδεικτικών πληρωμών προς την Καθ' ης 2 εταιρεία, ως και βεβαίωση για πλήρη καταβολή του αντιτίμου αγοράς, επισυνάπτονται και σημειούνται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2]. (Γ) Πρέπει να αναφέρω προς πλήρη ενημέρωση του Δικαστηρίου ότι περί την 28/08/2007, παρέλαβα επιστολή από την Αιτήτρια / Εφεσείουσα τράπεζα, ημερομηνίας 16/08/2007, δια της οποίας πληροφορήθηκα ότι το ακίνητο επί του οποίου ανεγείρετο το διαμέρισμα το οποίο συμφώνησα όπως αγοράσω και για το οποίο είχα ήδη καταβάλει την συμφωνημένη προκαταβολή, ήτο υποθηκευμένο με δύο υποθήκες (Υ12808/2006 και Υ5887/2004). Περαιτέρω, με την εν λόγω επιστολή η εφεσείουσα τράπεζα, με την οποία σημειωτέον ουδεμία συμβατική σχέση είχα, με προειδοποιούσε εκβιαστικά ότι μόνο εάν κατέθετα το οφειλόμενο αντίτιμο αγοράς του διαμερίσματος εις ολόκληρον (43,700 Λ.Κ.) σε συγκεκριμένο λογαριασμό (515-101-002387-6), υπέρ των υποχρεώσεων της Καθ' ής / Εφεσίβλητης 2 εταιρείας, θα απήλλασσαν το ακίνητο από τις υποθήκες, όταν και εφόσον εκδίδετο χωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για αυτό [αντίγραφο της επιστολής-waiver της Alpha Bank, ημερ. 16/08/2007 επισυνάπτεται και σημειούται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3]. (Δ) Εγώ και η Καθ' ής 4, παρόλο που ουδεμία συμβατική υποχρέωση είχαμε έναντι της Αιτήτριας / Εφεσείουσας, άμεσα με την επιστολή που λάβαμε από αυτήν, μεταβήκαμε καλόπιστα στην Τράπεζα Κύπρου, όπου και διατηρούσαμε τραπεζικό λογαριασμό, και αφενός ενημερώσαμε την τραπεζική υπάλληλο που πάντοτε μας εξυπηρετούσε για αυτή την εξέλιξη, και αφετέρου καλέσαμε και δώσαμε εντολή προς αυτήν όπως για κάθε επόμενη κατάθεση ή μεταβίβαση χρημάτων που θα εγίνετο προς την PHYLAXIS DEVELOPMENTS, ήτοι την Καθ' ής / Εφεσίβλητη 2, έναντι των υποχρεώσεών μας αναφορικά με το αγορασθέν διαμέρισμα, να βεβαιούται ότι αυτή θα γίνεται στον συγκεκριμένο υποδειχθέν αριθμό λογαριασμού της ALPHA BANK, Αιτήτριας / Εφεσείουσας στην παρούσα υπόθεση. Τούτο φαίνεται και από τα κατατεθειμένα ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 αποδεικτικά πληρωμών, πλείστα των οποίων έγιναν στον εν λόγω λογαριασμό, εκτός από ένα, ημερομηνίας 08/10/2007, για το ποσό των 10,000 Λ.Κ. (Ε) Όπως αντιλαμβάνομαι και δεδομένης της ως άνω εντολής μας προς την Τράπεζα Κύπρου, η εν λόγω μεταβίβαση του χρηματικού ποσού των 10,000 Λ.Κ., εκ παραδρομής και/ή εκ λάθους της τράπεζας έγινε σε άλλο από τον υποδειχθέν λογαριασμό της Καθ' ής / Εφεσίβλητης 2 εταιρείας. Σε κάθε περίπτωση, εμείς από την πλευρά μας ουδόλως υπόλογοι μπορούμε να είμαστε για αυτό το σφάλμα της Τράπεζας, ενώ ούτε συμβατικά υποχρεωμένοι ήμασταν να προβαίνουμε στην εν λόγω ενέργεια. Εμείς ως οφείλαμε από την πλευρά μας, καταβάλαμε πλήρως το αντίτιμο πωλήσεως προς την Καθ' ής / Εφεσίβλητη 2 εταιρεία του ύψους των 43,700 Λ.Κ., ενώ, με καλή μας προαίρεση, από την στιγμή που λάβαμε γνώση για τις υποθήκες έναντι του ακινήτου όπου ανεγείρετο το διαμέρισμά μας, δώσαμε άμεσα εντολή στην Τράπεζά μας όπως κάθε επόμενη πληρωμή του υπολοίπου του οφειλομένου ποσού 35,000 Λ.Κ. έναντι της Καθ' ής / Εφεσίβλητης 2 (αφαιρούμενης της ήδη δοθείσας προκαταβολής των 8,750 Λ.Κ.) να γίνεται σε λογαριασμό υποδειχθέν από την Αιτήτρια / Εφεσείουσα, όπως και έγινε τουλάχιστον για τις 25,000 Λ.Κ. Δεδομένου τούτου, θεωρούμε ιδιαιτέρως άδικη και ανεύλογη την έγερση της παρούσας Αίτησης / Έφεσης εναντίον μας, καθότι εμείς, ακολουθήσαμε καλόπιστα τις οδηγίες της Αιτήτριας / Εφεσείουσας, παρόλο που νομικά ή άλλως πως δεν ήμασταν υποχρεωμένοι, εντούτοις, αυτή δεν ενεργοποίησε το waiver για απαλλαγή της υποθήκης για το συγκεκριμένο διαμέρισμα που αγοράσαμε και πληρώσαμε δεόντως. (ΣΤ) Υπό αυτές τις περιστάσεις, μόλις λάβαμε γνώση του ότι εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το ρηθέν διαμέρισμα [επισυνάπτεται χωριστός τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος και σημειούται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4] και ότι είχαμε δικαίωμα όπως υποβάλουμε αίτηση προς το Κτηματολόγιο για να μεταβιβασθεί εις το όνομά μας, δυνάμει του καλούμενου περί εγκλωβισμένων αγοραστών Νόμου, περί το 2015 προβήκαμε σε όλες τις δέουσες ενέργειες προς τον σκοπό τούτο, στο πλαίσιο της Αιτήσεως με αριθμό ΑΕΑ528/
  3. (Ζ) Την 5/2/2016 κοινοποιήθηκε σε εμάς από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού, μέσω επιστολών οι οποίες είχαν ως παραλήπτη την Καθ' ής / Εφεσίβλητη 2 εταιρεία, η πρόθεση του όπως προχωρήσει στην μεταβίβαση του ρηθέντος ακινήτου (διαμερίσματος) επ' ονόματί μας, δυνάμει του ΠΩΕ 2567/2007, και πληροφορούσε αυτούς για το δικαίωμά τους για υποβολή ένστασης εντός 45 ημερών [επισυνάπτονται επιστολές ημερ. 5/2/2016 και σημειούνται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5]. (Η) Την 30/07/2016 κοινοποιήθηκε σε εμάς από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό επιστολή η οποία απεστάλη προς την ALPHA BANK, Αιτήτρια / Εφεσείουσα, δια της οποίας της ανακοινωνόταν η μη αποδοχή της ένστασης της, ημερ. 30/03/2016 [επισυνάπτεται επιστολή ημερ. 30/07/2016 και σημειούται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6]. (Θ) Την 19/12/2016 κοινοποιήθηκε προς εμάς από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό επιστολή η οποία απεστάλη προς την ALPHA BANK, Αιτήτρια / Εφεσείουσα, δια της οποίας της ανακοινωνόταν η μη αποδοχή των περαιτέρω ενστάσεών τους, ημερ. 21 και 28/11/2016 [επισυνάπτεται επιστολή ημερ. 19/12/2016 και σημειούται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7].
  4. Ως εκ των πιο πάνω γεγονότων, θεωρώ ότι δεν είναι διόλου εύλογο και δίκαιο μέτρο η έκδοση και η απολυτοποίηση του εξαιτούμενου απαγορευτικού διατάγματος, αφού αυτή παραβλάπτει ουσιωδώς τα δικαιώματά εμού και της Καθ' ής 4 πάνω στο διαμέρισμά μας, μολονότι εμείς πληρώσαμε πλήρως αυτό και μάλιστα ακολουθήσαμε καλόπιστα όσον αφορά το μέρος μας τις εντολές του waiver από την Αιτήτρια / Εφεσείουσα, αν και ουδόλως υπόχρεοι ήμασταν.
  5. Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την ως άνω Αίτηση / Έφεση, συνοπτικά ο υπογράφων αυτήν, κ. Σάββας Άδωνη, διατείνεται ότι η Απόφαση - Τεκμήριο 10 «είναι άνευ εννόμου αποτελέσματος και άκυρη ή παράνομη εφόσον στάλθηκε στην βάση προνοιών του Νόμου που είναι αντισυνταγματικές» και καταλήγει ότι «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, και ότι η Αίτηση / Έφεση έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας λόγω της αδικαιολόγητης παραβίασης συνταγματικά κατοχυρωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο αδρομερώς αναφέρονται οι σχετικές πρόνοιες του Συντάγματος στις οποίες κατ' ισχυρισμόν προσκρούουν συγκεκριμένες πρόνοιες του Νόμου, βάσει των οποίων στάλθηκε η Απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού, ενώ καμία ανάλυση της ισχυριζόμενης παραβίασης του Συντάγματος δεν παρέχεται, παρά μόνο γίνεται παραπομπή στην κυρίως Αίτηση / Έφεση και στην εκεί δοθείσα ανάλυση. Περαιτέρω, στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση, ο κ. Άδωνη ισχυρίζεται αφενός ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο απαγορευτικό διάταγμα θα είναι «αδύνατο» να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, ενώ σε κατοπινό στάδιο ισχυρίζεται με ασυνέπεια προς τον ως άνω ισχυρισμό ότι «λόγω της δυσκολίας για μεταγενέστερη απονομή της δικαιοσύνης, το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει προς το μέρος της Αιτήτριας».
  6. Πρέπει να σημειωθεί ότι επί της ουσίας η Αιτήτρια / Εφεσείουσα ένα και μοναδικό λόγο προβάλλει για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, του οποίου η θεραπεία λίγο διαφέρει από αυτήν που αποζητείται και με την κυρίως Αίτηση / Έφεση: την ισχυριζόμενη αντισυνταγματικότητα προνοιών του Νόμου. Αυτό πρέπει να τονισθεί διότι η Αιτήτρια / Εφεσείουσα παραδέχεται ότι οι υποβληθείσες ενστάσεις από μέρους της αναφορικά με την Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ήταν εκτός του οριοθετημένου πλαισίου του Νόμου και συνεπώς ήταν εύλογο να μη ληφθούν υπόψιν από αυτόν, ο οποίος εφαρμόζει απλώς τον Νόμο και δεν μπορεί να ελέγξει την ορθότητα ή σκοπιμότητά του. Δηλαδή η Αιτήτρια / Εφεσείουσα ουδόλως αμφισβητεί την πλήρη εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεών μου ως Αγοραστή έναντι του Πωλητή, Καθ' ής / εφεσίβλητης 2 εταιρείας ή το κύρος της μεταξύ μας σύμβασης. Κανένας από τους αναφερόμενους λόγους στην Ένορκο Δήλωση της Αιτήτριας / Εφεσείουσας δεν συμπεριλαμβάνεται στους λόγους ένστασης που αναφέρονται στο άρθρο 44 ΚΒ του Νόμου. Το μοναδικό πράγμα που ισχυρίζεται είναι ότι η απόφαση του Διευθυντή λήφθηκε με βάση αντισυνταγματικές πρόνοιες του Νόμου. Και είναι στηριζόμενη σε αυτόν της τον ισχυρισμό που εσφαλμένα θεωρεί ότι πληρούνται ταυτοχρόνως και αυτομάτως όλες οι σωρευτικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και του Άρθρου 9 του ΚΕΦ. 6 προκειμένου να εκδοθεί το εξαιτούμενο προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι η πλευρά του καθ'ού η αίτηση 1 - Διευθυντή του Κτηματολογίου δεν κατέθεσε ένσταση ομοίως και η πλευρά του καθ'ού η αίτηση αρ.2 η οποία δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία παρά την επίδοση της αίτησης. Η ακρόαση της αίτησης, διεξήχθη επί τη βάσει των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αίτηση και ένσταση αντίστοιχα ενώ αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν κείμενα με τις γραπτές τους αγορεύσεις που περιλαμβάνουν την νομική τους επιχειρηματολογία. Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο περιεχόμενο των αγορεύσεων καθότι αυτές έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη. Αναφορά θα γίνει όπου κριθεί απαραίτητο για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Δικαιοδοτικό υπόβαθρο της παρούσας αίτηση αποτελεί το άρθρο 32 του Ν. 14/60 το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό ή παρεμπίπτον διάταγμα που θα κρίνει δίκαιο και πρόσφορο. Για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων τίθενται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Ο αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. (β) Ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής και (γ) Ότι αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο. Το άρθρο 32 έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557, Acroprol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης v. Μακρυγιώργου και άλλου
(1978)1 Α.Α.Δ. 585, M. & Μ. Transprort v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 CLR 689, Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 CLR 263, National Bank of Greece v. Moticia
(1987)1 A.A.Δ. 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ΄΄Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152, Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd και Άλλων v. Παραλράμα Λτδ,
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)A.A.Δ. 788, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma. St. Ltd και άλλοι, Πολ. Εφ. 9636 και 9637 ημερ. 18/7/1996, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Σε όλες τις πιο πάνω υποθέσεις αναλύθηκαν, οι ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου N.14/60 καθώς και ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α. (ανωτέρω). Επίσης στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802 τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Επομένως, το Δικαστήριο περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). H πρώτη προϋπόθεση του σχετικού άρθρου ικανοποιείται εφόσον αποκαλυφθεί από τον αιτητή συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, ικανοποιείται αν καταδειχθεί από τον αιτητή ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας, δηλαδή να υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Άλλη περίπτωση είναι εκείνη στην οποία αν και μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά του αιτητή σε χρήμα εντούτοις δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας του εναγομένου.(βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301). Επίσης, ακόμη και εκεί που θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού (βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Περαιτέρω, στην
  1. HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v.
  2. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. 216/2006, Ημερομηνίας 24/3/2009 λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Σχετική είναι η Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Έχει νομολογηθεί ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της κυρίως αγωγής, ούτως ώστε να αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 21, παράγραφος 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και Re Χ΄΄Κωνσταντή [1998] 1 Α.Α.Δ. 2187). Θα πρέπει να αναφερθεί περαιτέρω ότι ο αιτών την έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι εκείνος που φέρει μέχρι τέλους τo βάρος της απόδειξης ότι υφίστανται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 (βλ. Χάρης Φεσσάς, Αίτηση 129/90
(1990)1 Α.Α.Δ. 704) και επιπρόσθετα στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ο αιτητής που έχει πετύχει δε την έκδοση υπέρ του ενός προσωρινού διατάγματος έχει το βάρος να ικανοποιήσει περαιτέρω το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ (βλ. Dolego Estates Ltd κ.α ν. Φιλίππου κ.α
(1999)1 ΑΑΔ 1217, 1224). Βεβαίως στην υπό κρίση περίπτωση οι αιτητές δεν επιδίωξαν με μονομερή αίτηση την έκδοση του διατάγματος, συνεπώς δεν θα με απασχολήσει το ζήτημα αυτό. Να σημειώσω περαιτέρω ότι δεν δύναμαι να εξετάσω και συνεπώς απορρίπτω και την σχετική ένσταση ως αναφέρεται στους λόγους υπό στοιχείο -Β- καθότι στην προκειμένη περίπτωση οι αιτητές δεν εξασφάλισαν μονομερώς προσωρινό διάταγμα αντίθετα προώθησαν αίτηση δια κλήσεως ως εκ τούτου το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν χρήζει εξέτασης και δεν εφαρμόζεται ως δικαιοδοτικό υπόβαθρο στην προκειμένη περίπτωση. Με βάση τα όσα ανέφερα ανωτέρω σε σχέση με τις προϋποθέσεις έκδοσης ενός διατάγματος θα εξετάσω κατά πόσο δύναμαι να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα. Οι Αιτητές με την αίτηση τους ουσιαστικά ζητούν την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 19/12/2016 η οποία τους κοινοποιήθηκε στις 03/01/2017 με την οποία απορρίπτει την ένσταση τους σε σχέση με την απαλλαγή των υποθηκών Υ5887/2004 και Υ12808/06 και τους πληροφορεί ότι θα προχωρήσει στην μεταβίβαση του συγκεκριμένου ακινήτου επ΄ ονόματι των αγοραστών, Καθ' ών η αίτηση 3 και
  1. Η εν λόγω απόφαση του Διευθυντή λήφθηκε στα πλαίσια διαδικασίας μεταβίβασης ακινήτου προς τους αγοραστές δυνάμει σύμβασης πώλησης που κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και το οποίο ακίνητο βαρύνεται με τις εν λόγω υποθήκες. Η διαδικασία η οποία φαίνεται να ακολουθήθηκε θεσπίστηκε και εισήχθη στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 από το Νόμο 139(Ι)/2015, άρθρα 44ΙΗ - 44ΚΖ. Σύμφωνα με το άρθρο 51 του Νόμου 9/65, οποιοδήποτε πρόσωπο του οποίου τα συμφέροντα παραβλάπτονται από απόφαση του Διευθυντή που λαμβάνεται δυνάμει των προνοιών του Νόμου, δύναται εντός 30 ημερών από της κοινοποιήσεως προς αυτό της εν λόγω αποφάσεως να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με τα πιο πάνω που αποτελούν το ιστορικό της αίτησης σε συνδυασμό με την νομική της πτυχή και έχοντας πάντοτε υπόψη μου το περιεχόμενο της Αίτησης / Έφεσης κρίνω ότι οι Αιτητές έχουν αποκαλύψει καλή και συζητήσιμη υπόθεση ως η νομολογία απαιτεί και στο βαθμό που καθιερώθηκε. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 στα πλαίσια της οποία θα πρέπει να εξεταστεί το περιεχόμενο της αίτησης με τα τεκμήρια που καταχωρήθηκαν λαμβάνοντας υπόψη μου και το περιεχόμενο της ένστασης για να διαφανεί κατά πόσο οι Αιτητές, αποκαλύπτουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας στη αίτηση τους. Εξετάζοντας τα πιο πάνω συνάγεται ότι για να ακολουθηθεί και ενεργοποιηθεί η διαδικασία του σχετικού νόμου θα πρέπει να υπάρχει συμφωνία πώλησης του συγκεκριμένου ακινήτου, αυτή να κατατέθηκε για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης στο Κτηματολόγιο μέχρι 31/12/2014 ή δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου. Δεν προκύπτει αμφισβήτηση αλλά συνάγεται τόσο από την αίτηση όσο και από την ένσταση ότι η σύμβαση πώλησης ημερ.05/07/2007 κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο στις 10/07/2007 με αριθμό ΠΩΕ 2567/
  2. Στην αίτηση εγείρονται σοβαρά ζητήματα που αφορούν την ορθότητα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε από το Διευθυντή δυνάμει του Νόμου και εγείρονται ζητήματα συνταγματικότητας του εν λόγω Νόμου και συγκεκριμένα ότι οι εν λόγω πρόνοιες προσκρούουν στα άρθρα 25
(1)
(2), 23
(1), 23
(2)και 23
(4)του Συντάγματος. Επιπλέον τίθεται ζήτημα προνοιών μη συμβατών με τις πρόνοιες του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων που έχει κυρωθεί με τον κυρωτικό νόμο 39/
  1. Επιπλέον γίνεται αναφορά στην αίτηση και δεν αμφισβητείται με την ένσταση ότι στις 4/3/2016 εκδόθηκε απόφαση Δικαστηρίου εναντίον της καθ' ής η αίτηση 2 στην αγωγή 1607/15 (Τεκμήριο 7) και υπέρ των Αιτητών περιλαμβάνουσα μεταξύ άλλων και διατάγματα εκποίησης των υποθηκών τις οποίες απαλλάσσει και εξαλείφει ο Διευθυντής με σκοπό να προβεί στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των καθ'ών η αίτηση 3 και
  2. Οι εν λόγω αποφάσεις με βάση την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν έχουν εξοφληθεί και συγκεκριμένα δεν έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό έναντι αυτών ενώ το συνολικό ποσό που οφειλόταν κατά την καταχώρηση της αίτησης με βάση τα όσα ανέφεραν οι αιτητές από την καθ' ής 2 προς αυτούς ανέρχεται σε ποσό εκ €1.347.173,60σ. Να σημειώσω ότι στη βάση της εκδοθείσας απόφασης οι αιτητές προχώρησαν και ενέγραψαν την δικαστική απόφαση (ΜΕΜΟ) με αρ.ΕΒ2481/2016 και περαιτέρω καταχώρησαν αίτηση για αναγκαστική πώληση με αριθμό ΑΝΠ94/
  3. Είναι η θέση των Αιτητών ότι η απόφαση του Διευθυντή παρεμποδίζει το νόμιμο δικαίωμα τους να εκτελέσουν τις δικαστικές αποφάσεις και να προχωρήσουν με την εκποίηση των αναφερόμενων υποθηκών. Το άρθρο 53
(4)του Νόμου έχει ως ακολούθως: «Ουδέν των εν τω παρόντι Νόµω διαλαµβανοµένων επηρεάζει το έγκυρον και την ισχύν οιασδήποτε δικαστικής αποφάσεως ή δικαστικού διατάγµατος εκδοθέντος διά την πώλησιν ενυποθήκων ακινήτων.» Στην υπό κρίση περίπτωση φαίνεται ότι υπάρχει δικαστική απόφαση που περιλαμβάνει και διατάγματα εκποίησης των επίδικων υποθηκών η οποία προηγείται της λήψης της απόφασης του Διευθυντή για απαλλαγή ή εξάλειψη των εν λόγω υποθηκών. Το γεγονός αυτό από μόνο του σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του νόμου, οι οποίες θα εξεταστούν εκτενέστερα στα πλαίσια της κυρίως αίτησης εγείρουν κατά την κρίση μου ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αίτησης, παράγοντας και προϋπόθεση που είναι και η μόνη που κρίνεται στην διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Η θέση των καθ'ών η αίτηση στην ύπαρξη επιστολής από την αιτήτρια για απαλλαγή του ακινήτου από τις υποθήκες ημερ.16/08/2007 (Τεκμήριο 3 στην ένσταση) ουδόλων επηρεάζει την κατάληξη μου. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς και δεν αξιολογεί αντικρουόμενες θέσεις. Σημειώνω ότι το κατά πόσο η επιστολή αυτή επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την διαδικασία θα εξεταστεί στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Σε κάθε περίπτωση η επιστολή αυτή - τεκμήριο 7 παρατηρώ ότι αναφέρεται σε καταβολή συγκεκριμένου ποσού με σκοπό να ενεργοποιηθεί η απαλλαγή από τις υποθήκες. Με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και εξεταζόμενα υπό το πρίσμα που απαιτεί η παρούσα διαδικασία προκύπτει ότι δεν υπάρχει κοινή θέση κατά πόσο πληρώθηκαν ή όχι και αν ναι με ποιο τρόπο. Ως εκ τούτου το ζήτημα αυτό θα τύχει εξέτασης κατά την ακρόασης της κυρίως αίτησης και όχι στην παρούσα διαδικασία. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω και αναφέρομαι στα ιδιαίτερα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση παρατηρώ και είναι εμφανές από την αίτηση ότι η βασική θέση που προβάλλεται είναι ότι οι πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ μέχρι 44ΚΖ είναι αντισυνταγματικές καθότι προσκρούουν σε συγκεκριμένες πρόνοιες του Συντάγματος. Οι προϋποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη για την κήρυξη ενός Νόμου αντισυνταγματικού επεξηγήθηκαν στην The Board for the Registration of Architects & Civil Engineers v. Christodoulos Kyriakides
(1966)3 C.L.R.
  1. Ο έλεγχος και η συνταγματικότητα ενός νόμου μπορεί να επιτευχθεί μέσα στο πλαίσιο των αρχών και της διαδικασίας που προβλέπουν οι κείμενοι νόμοι και κανονισμοί (βλ.
  2. Α. Efthymiou Entreprises Ltd κ.α. v.
  3. Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου κ.α.
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1596). Έχει νομολογηθεί και ξεκαθαριστεί ότι η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 144.1 του Συντάγματος για τον έλεγχο της συνταγματικότητας ενός Νόμου έχει ουσιαστικά καταστεί ανενεργός και ότι απόφαση επί θεμάτων συνταγματικότητας λαμβάνεται από οποιοδήποτε κατώτερο Δικαστήριο στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας δίκης (βλ. Attorney General v. Ibrahim και Χρίστος Ορφανίδης και Άλλοι v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 168). Επομένως, το Δικαστήριο τούτο έχει δικαιοδοσία να εξετάσει το ζήτημα που εγείρεται με την Αίτηση / Έφεση και αφορά τη συνταγματικότητα των προνοιών του Νόμου 139(Ι)/
  1. Οι Αιτητές προβάλλουν την ύπαρξη υποθηκών με συμβάσεις τις οποίες καταχώρησαν και ως Τεκμήρια και ισχυρίζονται ότι από αυτές απορρέουν δικαιώματα ενώ ταυτόχρονα εξασφάλιζαν διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις που παρείχαν στην Καθ' ής η Αίτηση αρ.
  2. Ισχυρίζονται ότι με την απόφαση του Διευθυντή να προβεί σε απαλλαγή των 2 υποθηκών από το ακίνητο που αποτελεί μέρος του ακινήτου το οποίο βαρύνετο επηρεάζει τα δικαιώματα τους τα οποία απορρέουν από αυτές τις συμφωνίες. Με βάση τα όσα τέθηκαν προκύπτει ο ισχυρισμός ότι παραβιάζεται το συνταγματικό δικαίωμα της ελευθερίας των συμβάσεων. Βεβαίως το Δικαστήριο δεν προτίθεται και δεν δύναται να προβεί σε λεπτομερή ανάλυση των συνταγματικών επιταγών σε συνδυασμό με την συγκεκριμένη νομοθεσία αλλά να καταλήξει εάν υπάρχει ορατή πιθανότητα αυτή η θέση να ευσταθεί. Φαίνεται ότι οι πρόνοιες της συγκεκριμένης νομοθεσίας παρεμβαίνουν σε υφιστάμενα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συμβάσεις υποθήκης μεταξύ Αιτητών και Καθ' ής η Αίτηση αρ. 2 τις οποίες τα μέρη συνήψαν. Παρά την πρόνοια ότι οι Αιτητές έχουν δικαίωμα να υποδείξουν άλλη περιουσία της Καθ' ής η Αίτηση ή των αξιωματούχων και εγγυητών της για να μεταφερθεί η υποθήκη, προκύπτει ότι ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπάρχει μια τέτοια περιουσία, ο Διευθυντής θα προχωρήσει με την απαλλαγή της υποθήκης και ουσιαστικά να ακυρώσει και στερήσει τα όποια δικαιώματα απορρέουν από αυτή. Προκύπτει επίσης, ότι ο συγκεκριμένος Νόμος αφορά μια κατηγορία προσώπων και όχι ευρύτερα ολόκληρο το κοινό. Συγκεκριμένα αφορά και προνοεί για όσους αγόρασαν ακίνητο, έχουν εξοφλήσει το τίμημα αλλά οι πωλητές το έχουν επιβαρυμένο με υποθήκη. Αποτελεί αξίωμα ελέγχου της συνταγματικότητας ενός Νόμου ότι τα κίνητρα και η πολιτική της νομοθετικής εξουσίας στη θέσπιση ενός Νόμου δεν λαμβάνονται υπόψη και ότι το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο ο Νόμος είναι συμβατός με το σύνταγμα. Παραθέτω τα κάτωθι από την The Board for the Registration of Architects & Civil Engineers v. Christodoulos Kyriakides (ανωτέρω): «Another maxim of constitutional interpretation is that the Courts are concerned only with the constitutionality of legislation and not with its motives, policy or wisdom, or with its concurrence with natural justice, fundamental principles of government or spirit of the Constitution.» Τα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι καταδεικνύουν ορατή πιθανότητα και όχι απλώς ένα ενδεχόμενο, ο συγκεκριμένος Νόμος να μην είναι συμβατός με το Σύνταγμα και το ζήτημα αυτό υπάρχει μια ορατή πιθανότητα να πετύχει. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι ο ίδιος ο Διευθυντής του Κτηματολογίου, του οποίου η εκτέλεση της απόφασης του θα ανασταλεί σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης αποφάσισε να μην καταχωρήσει ένσταση. Ως εκ τούτου κα με βάση τα ανωτέρω καταλήγω ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
  3. Σε σχέση τώρα και εισερχόμενη στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης, αυτής της πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, εκείνο το οποίο προκύπτει εκ των γεγονότων είναι ότι σε περίπτωση που ο Διευθυντής προχωρήσει με την τιτλοφόρηση του ακινήτου επ' ονόματι των καθ' ων η αίτηση 3 και 4 οι Αιτητές θα ζημιωθούν με την αξία του εν λόγω ακινήτου χάνοντας ουσιαστικά την εξασφάλιση τους δια των υποθηκών αυτών. Η απώλεια αυτής της εξασφάλισης ενδεχομένως να οδηγήσει τους αιτητές στο να μην μπορούν να εισπράξουν το λαβείν τους από την Καθ' ής η αίτηση
  4. Η ενδεχόμενη αυτή αδυναμία αναφέρεται και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Με βάση τα όσα αναφέρθηκαν η απόφαση της οποίας η ορθότητα και νομιμότητα αμφισβητείται δεν έχει ακόμα εκτελεστεί ενώ σε περίπτωση που εκτελεστεί δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια ή ρύθμιση. Ο Διευθυντής απορρίπτοντας την ένσταση των αιτητών, αναφέρει ότι αν οι αιτητές δεν προσκομίσουν διάταγμα του Δικαστηρίου που να του απαγορεύει, θα προχωρήσει με την υλοποίηση της απόφασης του. Σε μια τέτοια περίπτωση, θεωρώ ότι κατά μεγάλο μέρος, αν όχι στο ολόκληρο, καθιστά την παρούσα διαδικασία άνευ αντικειμένου. Σε περίπτωση που κριθεί άκυρη η απόφαση του Διευθυντή, το ακίνητο θα έχει ήδη μεταβιβαστεί και τίθεται σοβαρό ενδεχόμενο να είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να επανεγγραφούν επ' ονόματι της Καθ' ής η αίτηση αρ. 2 για να επανακτήσουν οι Αιτητές τα δικαιώματα τους. Συνεπακόλουθα η ακρόαση ακόμα και της κυρίως αίτησης θα είναι άνευ ουσίας. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32, έχει καθήκον να λαμβάνει υπόψη του ένα τέτοιο ενδεχόμενο και ανάλογα να το προστατεύει. Στην
  5. HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v.
  6. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. 216/2006, Ημερομηνίας 24/3/2009 λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Ως εκ τούτου καταλήγω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  7. Πέραν των πιο πάνω και σύμφωνα με τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές, θα πρέπει να εξεταστεί και το ισοζύγιο της ευχέρειας και κατά πόσο γενικά υπό τις παρούσες περιστάσεις είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, ο Καθ' ού η αίτηση αρ. 1 δεν ενίσταται στην έκδοση του διατάγματος οι δε Καθ' ών η αίτηση 3 και 4 αγόρασαν το 2017 το ακίνητο στην κατοχή των οποίων βρίσκεται. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα του προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά ή τουλάχιστον αυτοί δεν θα βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση από ότι βρίσκονται τώρα σε αντίθεση με τους Αιτητές, οι οποίοι σε περίπτωση που επιτύχει η υπόθεση τους θα έχουν ήδη υποστεί ζημιά με την έννοια της παραβίασης των συνταγματικών τους δικαιωμάτων, πέραν από την υλική και οικονομική ζημιά που θα υποστούν. Ισοζυγίζοντας τα γεγονότα, κρίνω ότι είναι ορθότερο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ωσότου εκδικασθεί η κυρίως αίτηση. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως εκ τούτου εκδίδεται Ενδιάμεσο Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού και/ή στους αντιπροσώπους του και/ή άλλα εξουσιοδοτημένα άτομα και/ή υπαλλήλους του από το να μεταβιβάσουν στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 3 Δημήτρη Χριστοδουλίδη και της Καθ' ης η Αίτηση 4 Αριστέας Χριστοδουλίδη το ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 74571, Φ/Σχ. 54/500404, Τεμάχιο 484 - τμήμα 5 που βρίσκεται στην Ενορία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στο δήμο Λεμεσού δυνάμει σύμβασης, η οποία έχει κατατεθεί στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με αρ. ΠΩΕ 2567/2007 στις 10/07/2007, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση τελικής απόφασης στην Αίτηση/Έφεση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εφεσειόντων / Αιτητών και εναντίον των Εφεσιβλήτων / Καθ' ών η αίτηση 3 και 4, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι επίσης πληρωτέα στο τέλος. (Υπ.)........................................ Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.