Mario Pierotti ν. SpecTec Group Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 2320/13, 10/5/2017

Mario Pierotti ν. SpecTec Group Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 2320/13, 10/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A110 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2320/13 Μεταξύ: Mario Pierotti, από Μονακό Ενάγοντα -και-

1. SpecTec Group Holdings Limited, από Λεμεσό
2. Gampiero Soncini, από Ιταλία Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση ημερ. 18.10.2016 Ημερομηνία: 10.5.2017 Για εναγόμενους-αιτητές: κ. Γιωρκάτζη για Αντρέας Γιωρκάτζης ΔΕΠΕ (κα Κτίστη για να ακούσει απόφαση) Για ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση: κ. Γιάγκου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ (κα Αργυρού για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση τους οι εναγόμενοι-αιτητές αιτούνται: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Ενάγοντα όπως εντός 30 ημερών από την ημερομηνία του διατάγματος, ή σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο, παραχωρήσει ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €23.599,47, ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθό και δίκαιο, ως ασφάλεια για τα έξοδα τα οποία οι Εναγόμενοι θα υποστούν λόγω της παρούσας αγωγής. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την αναστολή κάθε περαιτέρω διαδικασίας στην παρούσα αγωγή μέχρι να δοθεί τέτοια ασφάλεια εξόδων και αν δεν δοθεί μέσα στον χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο τότε η αγωγή να θεωρείται ως απορριφθείσα με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντα και υπέρ των Εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Γ. Οποιαδήποτε περαιτέρω και/ή άλλη θεραπεία το Δικαστήριο θεωρήσει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις.» Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ1-4 και Δ.60 ΘΘ. 1 και 5, στο Κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της Μανουέλας Σωκράτους από τη Λεμεσό στην οποία αναφέρει ότι είναι δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο των δικηγόρων των εναγομένων-αιτητών και είναι εξουσιοδοτημένη από τους εναγόμενους-αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση. Όπως περαιτέρω αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ο διευθυντής των εναγομένων 1 και ο εναγόμενος 2 βρίσκονται στο εξωτερικό για επαγγελματικούς λόγους και δεν ήταν δυνατό να προβούν στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της παρούσας αίτησης. Γνωρίζει τα γεγονότα από πληροφορίες που έχει πάρει από τους αξιωματούχους της εναγομένης 1 και τον εναγόμενο 2, όπως και από τους δικηγόρους του γραφείου. Ο ενάγων έχει τη μόνιμη κατοικία του στο Μονακό το οποίο είναι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν είναι κράτος μέλος αυτής. Ο ενάγων την 1.3.2008 υπέγραψε συμφωνία εργοδότησης με την εναγομένη 1 για πέντε χρόνια και ήταν υπεύθυνος για το συντονισμό και επίβλεψη των εργασιών της εναγομένης 1 στη νότιο Ευρώπη, την περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Το 2010 λήφθηκε συλλογική απόφαση για αναδιάρθρωση στην εναγόμενη 1 και μεταξύ των αλλαγών ήταν και η κατάργηση της θέσης του ενάγοντα. Με αμοιβαία συναίνεση η συμφωνία εργοδότησης μετατράπηκε σε συμφωνία για παροχή υπηρεσιών και ο ενάγων θα παρείχε στους εναγόμενους υπηρεσίες για τις οποίες θα παρουσίαζε τιμολόγιο αλλά οι υπόλοιποι όροι της συμφωνίας ημερ. 1.3.2008 θα παρέμεναν σε ισχύ. Με την παρούσα αγωγή, ο ενάγων ζητά αποζημιώσεις από τους εναγόμενους ύψους 1.491.687 δολαρίων Αμερικής για συνομωσία σε βάρος του και για παρότρυνση από τον εναγόμενο 2 προς την εναγόμενη 1 για να παραβεί τις συμβάσεις με τον ενάγοντα. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας ότι ο ενάγων δεν δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες γιατί δεν υπήρξε οποιαδήποτε συνωμοσία μεταξύ των εναγομένων. Το επίδικο θέμα σε σχέση με τις συμβάσεις που υπήρχαν μεταξύ του ενάγοντα και της εναγομένης 1 έχει αποφασιστεί τελεσίδικα στα πλαίσια της διαιτητικής διαδικασίας και η απόφαση έχει ήδη ικανοποιηθεί Ο ενάγων έχει εγείρει και εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών άλλη αίτηση εναντίον της εναγομένης
3. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του ενάγοντα για συνωμοσία δεν αποκαλύπτεται όπως ισχυρίζεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγομένου 2 και οι ισχυρισμοί του ενάγοντα στερούνται οποιουδήποτε νομικού ερείσματος. Οι εναγόμενοι, όπως αναφέρει περαιτέρω η ενόρκως δηλούσα, έχουν ουσιαστική και ισχυρή υπεράσπιση στην απαίτηση του ενάγοντα. Ο ενάγων δεν έχει στην Κύπρο οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία δυνάμενη να εκποιηθεί για την κάλυψη των εξόδων της εναγόμενης. Οι αιτητές επισυνάπτουν στην αίτηση τους προσχέδιο καταλόγου εξόδων ύψους €23.599,
4. Ο ενάγων-καθ' ου η αίτηση έφερε ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «
5. Η Αίτηση υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Η αγωγή καταχωρήθηκε το 2013 και η υπό εξέταση αίτηση 3 χρόνια αργότερα και σε χρονικό σημείο που έχουν ολοκληρωθεί τα δικόγραφα.
6. Η Αίτηση είναι καταχρηστική κακόπιστη και αποτελεί προϊόν υστεροβουλίας.
7. Με την εν λόγω αίτηση προκαλείται περαιτέρω καθυστέρηση και θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της αγωγής και το μη προσδιορισμό των δικαιωμάτων του Ενάγοντος εντός εύλογου χρόνου.
8. Σε καμία περίπτωση δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Σε καμία περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί ούτε προκύπτει καλή Υπεράσπιση των Εναγομένων. Ο Ενάγοντας μεν είναι υπήκοος Μονακού αλλά είναι αξιόχρεος και φερέγγυο άτομο. Το γεγονός ότι είναι αλλοδαπός και διαμένει στο εξωτερικό δεν αποτελεί λόγο έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
9. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει δυσμενή διάκριση στον Ενάγοντα αφού θα υποχρεωθεί να καταβάλει ασφάλεια εξόδων ενώ εάν ήταν Κύπριος υπήκοος δεν θα χρειαζόταν να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για ασφάλεια εξόδων. Σε μια τέτοια περίπτωση όπου γίνεται διάκριση μεταξύ Κυπρίων και μη Κυπρίων υπηκόων παραβιάζεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης όπου υπήκοοι ενός κράτους μέλους ή ακόμη και υπήκοοι χώρας μη κράτους μέλους που διεξάγουν οικονομική δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος να εμποδίζονται να προωθούν δικαστικές διαδικασίες στα Δικαστήρια του κράτους μέλους επί ίσοις όροις με τους υπηκόους του εν λόγω κράτους μέλους για θέματα που αφορούν την οικονομική τους δραστηριότητα που διεξάγουν. Συνεπώς ένα κράτος μέλος δεν δικαιούται να απαιτεί την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα από ένα νομικό πρόσωπο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος ή από υπήκοο άλλου κράτους μέλους, ακόμη και αν το πρόσωπο φυσικό ή νομικό είναι επίσης υπήκοος χώρας μη μέλος, στο οποίο αυτός ή αυτή είναι κάτοικος ο οποίος άσκησε προσφυγή στα δικαστήρια κάποιου κράτους μέλους κατά ενός από τους υπηκόους του που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος του, και όπου γι' αυτούς δεν μπορεί να απαιτείται εγγύηση για τα έξοδα τους.
10. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παραβιάσει το άρθρο 18 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ε.Ε. 2ο μέρος απαγόρευση των διακρίσεων ιθαγένεια της Ένωσης.
11. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παραβιάσει την αρχή της Δίκαιας Δίκης όπως καθορίζεται και διασφαλίζεται από το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Άρθρο 30 του Συντάγματος ως και την αρχή της ίσης μεταχείρισης Άρθρο 28 του Συντάγματος και Άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
12. Η αίτηση είναι εσφαλμένη και το αιτητικό γενικό και αόριστο αφού δεν προσδιορίζει το λόγο που ζητείται η ασφάλεια εξόδων.
13. Το ποσό που διεκδικείται ως ασφάλεια εξόδων είναι υπέρογκο και αδικαιολόγητο. Σε καμία περίπτωση δεν θα επιδικάζονταν έξοδα πάνω από το ποσό των ευρώ 12.000.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην ένορκη δήλωση της Χρίστιας Πολυβίου, η οποία όπως αναφέρει είναι δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα και είναι εξουσιοδοτημένη από τον ενάγοντα να προβεί στην ένορκη δήλωση. Γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο από τις οδηγίες που έλαβαν από τον ενάγοντα, όσο και από πληροφορίες που πήρε από τον δικηγόρο Χρίστο Κληρίδη ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση. Είναι ο ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, χωρίς οι αιτητές να δώσουν καμιά δικαιολογία για την καθυστέρηση αυτή. Ο ενάγων έχει τη διαμονή του στο εξωτερικό και ασκεί την κύρια δραστηριότητα του στο Μονακό όπου εδρεύει και η εταιρεία στην οποία εργάζεται. Ο ενάγων είναι αξιόχρεο άτομο και ικανό να ανταποκριθεί σε κάθε οικονομική υποχρέωση που μπορεί να προκύψει εναντίον του. Έχει πολύ καλή βάση αγωγής σε αντίθεση με τους εναγομένους οι οποίοι δεν καταδεικνύουν το βάσιμο της υπεράσπισης τους. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας ότι η θέση την οποία κατείχε ο ενάγων στους εναγομένους 1 καταργήθηκε αυθαίρετα από τον εναγόμενο 2 και στη συνέχεια υπογράφτηκε νέα συμφωνία μεταξύ των μερών και η πρώτη συμφωνία μετατράπηκε σε συμφωνία παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών. Η νέα συμφωνία έγινε με σκοπό να στερηθεί ο ενάγων δικαιώματα και ωφελήματα που θα έπαιρνε από την αρχική σύμβαση εργοδότησης. Ο εναγόμενος 2 κατόπιν συνεννόησης με νόμιμους αντιπροσώπους της εναγομένης 1 και με συνωμοσία σε βάρος του ενάγοντα προσπάθησε να απομονώσει τον ενάγοντα από την εταιρεία. Η ενόρκως δηλούσα παραθέτει λεπτομέρειες των ενεργειών του εναγομένου 2, σύμφωνα με τις οποίες, όπως ισχυρίζεται, ο ενάγων έχει υποστεί ζημιά την οποία διεκδικεί με την παρούσα αγωγή και για την οποία όπως ισχυρίζεται έχει καλή βάση αγωγής. Το ότι ο ενάγων δεν έχει τη διαμονή του στην Κύπρο ή περιουσιακά στοιχεία δεν αποτελούν σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα λόγους έκδοσης του διατάγματος. Περαιτέρω όμως το αιτητικό της αίτησης είναι γενικό και αόριστο και δεν εξειδικεύει το λόγο για τον οποίο ζητείται η ασφάλεια εξόδων. Το ποσό που ζητείται είναι υπέρογκο και σε καμιά περίπτωση δεν θα εκδιδόταν διαταγή πέραν των €12.
14. Εάν ο ενάγων διαταχθεί όπως ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα να καταβάλει ασφάλεια εξόδων θα δημιουργηθεί διάκριση μεταξύ Κυπρίων και μη Κυπρίων υπηκόων, αφού αν ήταν Κύπριος υπήκοος ο ενάγων δεν θα υπήρχε δυνατότητα να διαταχθεί να καταβάλει ασφάλεια εξόδων και παραβιάζεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης. Τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα παραβιάσει το άρθρο 18 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απαγόρευση των διακρίσεων, όπως επίσης θα παραβιάσει την αρχή της δίκαιης δίκης και την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η Δ.60 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία στηρίζεται η αίτηση αναφέρει ότι: «Ένας ενάγοντας που διαμένει μόνιμα εκτός Κύπρου ή κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο να διαταχθεί να δώσει ασφάλεια για έξοδα αν και μπορεί να διαμένει προσωρινά στην Κύπρο ή σε Κράτος Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλά εισοδήματα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων». Όπως φαίνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ενάγων είναι μόνιμος κάτοικος του Μονακό που δεν είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το γεγονός αυτό θέτει το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. Abdula Ahmad Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline