Aiman Mohamed Soboh κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση / Έφεση: 159/17, 31/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A164 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αίτηση / Έφεση: 159/17 Μεταξύ:
- Aiman Mohamed Soboh
- Vameana Estates Ltd
- G.D.F. Gulf Deep Foundation Ltd
- Soboh Holding Ltd Αιτητές/Εφεσείοντες και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 31.5.2017 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. M. Οικονομίδης με κα Ε. Σκούλλου Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα Στ. Πολυβίου με κ. Χ. Μίτλετον, για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Μαστορούδης ------------------------- Αίτηση ημερ. 24.5.2017 για αναστολή εκποίησης υποθήκης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν ενδιάμεσα διατάγματα με τα οποία να αναστέλλεται η αναγκαστική πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3/44458 Φ./Σχ. 54/510504 Τεμάχιο 733, Τμήμα 3 που βρίσκεται στην Λεωφόρο 28ης Οκτωβρίου, περιοχή Νεάπολις, Λεμεσός, η οποία καθορίστηκε στις 31.5.2017 μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην Αίτηση/Έφεση. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 3, 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στη Δ.39, Δ.48 θ.1, 2 και 7, Δ.64 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 και συγκεκριμένα στο άρθρο 44 καθώς και στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Aiman Mohamed Soboh - Αιτητή
- Ο Αιτητής 1 αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι είναι ο μοναδικός διευθυντής των Αιτητών 2 -
- Γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας αίτησης και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. 25.4.2017 έλαβαν ειδοποίηση τύπου ΙΑ με την οποία πληροφορήθηκαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προτίθενται να προχωρήσουν στην πώληση του ακινήτου που περιγράφεται ανωτέρω και είναι υποθηκευμένο δυνάμει σύμβασης υποθήκης με αριθμό Υ11156/
- Η διαδικασία θα λάβει χώρα στις 31.5.2017 μεταξύ των ωρών 9 π.μ. και 5 μ.μ. Περαιτέρω αναφέρει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προέβηκαν σε επίδοση προγενέστερων ή μεταγενέστερων ειδοποιήσεων της ειδοποίησης ΙΑ και συγκεκριμένα δεν τους επέδωσαν ειδοποίηση σύμφωνα με τον τύπο ΙΒ ώστε να προβούν σε διορισμό εκτιμητή για να καθοριστεί η αγοραία αξία του ακινήτου. Στην ειδοποίηση ΙΑ δεν γίνεται καμία αναφορά σε σχέση με το από πού απορρέει το επικαλούμενο οφειλόμενο ποσό και δεν γνωρίζουν και ούτε ενημερώθηκαν κατά πόσο το ποσό είναι οφειλόμενο δυνάμει σύμβασης υποθήκης ή αποτελεί εξ' αποφάσεως χρέος με βάση δικαστική απόφαση. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν τους έχουν επιδοθεί οι ειδοποιήσεις Θ και Ι. Αφού κάνει αναφορά στις διαφορές που έχουν με τους Καθ' ων η Αίτηση, στις εκδοθείσες εναντίον τους αποφάσεις και τις προσπάθειες εκ μέρους των για επίτευξη συμβιβασμού, κάτι που ως ισχυρίζεται οι Καθ' ων η αίτηση επιδιώκουν κακόπιστα και αντικανονικά να αγνοήσουν και ειδικά τις εναλλακτικές οδούς εκποίησης άλλων ενυπόθηκων ακινήτων εκτός της έδρας των εργασιών των Αιτητών ζητά όπως είναι δίκαιο και εύλογο τα αιτούμενα διατάγματα να εκδοθούν και συγκεκριμένα ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι έχουν καλή υπόθεση και πιθανότητα να εξασφαλίσουν απόφαση υπέρ τους στην παρούσα Αίτηση/Έφεση. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο εως αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση. Οι λόγοι ένστασης φαίνονται στις παράγραφούς 1 - 13 της ένστασης τους και οι κυριότεροι είναι ότι η Αίτηση/Έφεση που καταχωρήθηκε πάσχει από την αρχή καθότι δεν τηρήθηκαν οι βασικές πρόνοιες των κανονισμών όσον αφορά τον τίτλο και τους λόγους έφεσης και η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και λανθασμένη γιατί σε αυτή δεν αναφέρονται τα άρθρα 44Α - 44 ΙΑΑ του Ν.9/
- Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι που προβλέπει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για καταχώρηση Αίτησης/Έφεσης εναντίον της ειδοποίησης τύπου ΙΑ και τέλος ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 αναφορικά με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Χριστοφή ο οποίος εργάζεται ως λειτουργός σε συγκεκριμένο τομέα των Καθ' ων η Αίτηση και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκο δήλωση. Σε σχέση με τα γεγονότα ο μάρτυρας ανέφερε στην ένορκη του δήλωση ότι 16.5.2016 επιδόθηκε στους Αιτητές ειδοποίηση τύπου Ι συνοδευόμενη από την ειδοποίηση τύπου Θ και στις 9.8.2016 επιδόθηκαν ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ. Μετά τις ειδοποιήσεις τους τύπου ΙΑ και ΙΒ οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν στο διορισμό εκτιμητή για την διενέργεια εκτίμησης. Οι Αιτητές δήλωσαν την πρόθεση τους να προχωρήσουν και οι ίδιοι στο διορισμό δικού τους εκτιμητή κάτι το οποίο δεν έπραξαν και ως εκ τούτου η τράπεζα προχώρησε στο διορισμό και δεύτερου εκτιμητή. Λόγω της καθυστέρησης που προκλήθηκε από την διαδικασία διορισμού δεύτερου εκτιμητή η Καθ' ων η Αίτηση επέδωσαν στους Αιτητές στις 25.4.2017 τροποποιημένη ειδοποίηση τύπου ΙΑ καθώς και ειδοποίηση δελτίο Α με την οποία η διεξαγωγή πλειστηριασμού μεταφέρθηκε στις 31.5.
- Ο Αιτητής 1 ο οποίος είναι ο ενόρκως δηλών στην αίτηση, αντεξετάστηκε και συγκεκριμένα για την παράγραφο 9 της ένορκης του δήλωσης ότι ουδέποτε παρέλαβε οποιοδήποτε άλλο έγγραφο πλην της ειδοποίησης τύπου ΙΑ στις 25.4.
- Στην αντεξέταση του σε κάποια σημεία παραδέχθηκε ότι έλαβε κάποιες ειδοποιήσεις τον Μάιο του 2016 και τις παρέδωσε στο δικηγόρο του, δεν ήταν σε θέση όμως να θυμάται το περιεχόμενο τους. Ενώπιον του Δικαστηρίου στο στάδιο της αντεξέτασης του Αιτητή 1 κατατέθηκαν τρία τεκμήρια. Το Τεκμήριο 1 είναι επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών, με την οποία ζητούν από τους Καθ' ων η Αίτηση αναδιάρθρωση σε σχέση με την υποθήκη Υ11156/07, το Τεκμήριο 2 αφορά πάλι επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών προς τους Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τις ειδοποιήσεις που έλαβαν οι πελάτες τους τύπου ΙΑ στις 6.5.2016 και επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 21.9.2016 με την οποία μεταξύ άλλων τους ενημερώνουν ότι δεν προτίθενται να ετοιμάσουν και να υποβάλουν οποιαδήποτε εκτίμηση για την αξία του ακινήτου σε σχέση με τον πλειστηριασμό που θα γινόταν στις 19.10.
- Στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Αιτητών κάνει εκτενεί αναφορά στη νομοθεσία και ειδικά στα άρθρα 44Β
(1)- 44 ΙΓ, κάτω από τις πρόνοιες του μέρους VIA του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικά στο άρθρο 44Γ καθώς και στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Ν. 14/60και παραπέμπει το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Στις παραγράφους 13 - 18 αναφέρει τους λόγους αίτησης καθώς και στα άλλα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 καθώς και τα τεκμήρια τα οποία επισυνάπτει. Κατάληξη του είναι ότι η μη πιστή τήρηση της καθορισμένης εκ του Νόμου διαδικασίας δημιουργεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας προς όφελος των Αιτητών και από την παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση να επιδώσουν ειδοποίηση του τύπου ΙΒ ουσιαστικά αποστερούν οι Καθ' ων η αίτηση τους Αιτητές από του εκ του Νόμου καθορισμένο δικαίωμα τους για διορισμό εκτιμητή με αποτέλεσμα η μη εκτίμηση να πλήττει έννομα συμφέροντα των Αιτητών. Τέλος είναι η θέση του, αν το ακίνητο εκποιηθεί η Αίτηση/Έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου, και αν οι Αιτητές επιτύχουν σε αυτή, η επιτυχία τους θα είναι άνευ αντικειμένου. Η ευπαίδευτη δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση στην αγόρευση της τονίζει ότι η παρατυπία της Αίτησης/Έφεσης λόγω μη συμμόρφωσης με σχετικούς κανονισμούς είναι καθοριστικής σημασίας και ουσιαστικά οδηγεί άμεσα στην απόρριψη της χωρίς το Δικαστήριο να είναι αναγκαίο να εξετάσει οτιδήποτε άλλο επί της ουσίας. Παρέπεμψε το Δικαστήριο τόσο στους σχετικούς Κανονισμούς όσο και στην υπάρχουσα επί του θέματος νομολογία. Επίσης είναι η θέση της ότι καθοριστικής σημασίας για την πορεία της Αίτησης/Έφεσης είναι ότι οι Αιτητές βασίζονται στο άρθρο 44 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ν.9/65και όχι στα άρθρα του μέρους VIA 44Α - 44 ΙΑΑ του ιδίου Νόμου που αφορούν καθαρά την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Στη συνέχεια τονίζει ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου ΙΑ για τους λόγους που εξηγεί στην αγόρευση της και ειδικά δεν συντρέχει καμία από τις περιπτώσεις που θέτει το άρθρο 44Γ
(3)το οποίο ρυθμίζει την σχετική διαδικασία. Περαιτέρω τονίζει ότι τα αιτητικά τόσο στην κυρίως αίτηση όσο και στην ex-parte αίτηση δεν ζητούν τον παραμερισμό της ειδοποίησης αλλά ζητούν θεραπείες οι οποίες δεν συνάδουν με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο αφού ζητούν γενικά και αόριστα να ανασταλεί, διακοπεί, εμποδιστεί ο σκοπούμενος πλειστηριασμός. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι αναληθείς, παραπλανητικοί και ψευδείς γιατί οι Αιτητές γνώριζαν για την έναρξη της διαδικασίας από τις 16.5.2016 και στις 19.8.2016 η Αιτήτρια 2 παρέλαβε ειδοποίηση τύπου ΙΒ για διορισμό εκτιμητή και υπήρξε σχετική αλληλογραφία για τον διορισμό εκτιμητή. Τέλος ισχυρίζεται ότι δεν ικανοποιείται καμία από τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Επειδή η εξέταση του Δικαστηρίου ως προς το αν οι Αιτητές έχουν εκπληρώσει το καθήκον τους για αποκάλυψη προηγείται οποιασδήποτε εξέτασης της πλήρωσης ή μη των προϋποθέσεων του άρθρου 32 θα προχωρήσω στην εξέταση του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση για ένα σχεδόν χρόνο υπήρξε αλληλογραφία και συγκεκριμένα με βάση τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την αντεξέταση του Αιτητή 1 οι Αιτητές μετά που επιδόθηκαν σε αυτούς ειδοποιήσεις τύπου Θ, Ι, ΙΑ και ΙΒ που καθόριζαν ως ημερομηνία πώλησης του επίδικου ακινήτου την 19.10.2016 επικοινώνησαν με τους Καθ' ων η Αίτηση δια αλληλογραφίας στην οποία εκθέτουν τις θέσεις τους. Περαιτέρω διαπιστώνεται ότι οι Αιτητές εξέφρασαν τη θέση μετά την επίδοση της ειδοποίησης ΙΒ να προχωρήσουν σε διορισμό εκτιμητή ενώ στις 21.9.2016 ενημερώνουν τους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν προτίθενται να ετοιμάσουν και να υποβάλουν οποιαδήποτε εκτίμηση για την αξία του κτηρίου για το οποίο σήμερα ζητείται η αναστολή της εκποίησης της υποθήκης. Τα πιο πάνω ο Αιτητής 1 στην ένορκη του δήλωση δεν τα παρουσιάζει αναφέροντας μόνο ότι για την παρούσα διαδικασία πλειστηριασμού οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προέβησαν σε επίδοση οιανδήποτε προγενεστέρων ή μεταγενεστέρων της ΙΑ ειδοποιήσεως και όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι των οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να προβούν και σε επίδοση τύπου ΙΒ ώστε να διορίσουν εκτιμητή και να επανέλθουν με το εύρημα της εκτίμησης για την αγοραία αξία του ακινήτου. Το λόγο αυτό τον έχουν χρησιμοποιήσει ουσιαστικά για την καθυστέρηση που υπέδειξαν να υποβάλουν τη σχετική αίτηση στο Δικαστήριο που ουσιαστικά την καταχώρησαν 8 μέρες πριν από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού. Η εξέταση αυτή είναι εγγενής με το ρόλο του Δικαστηρίου ως θεματοφύλακα της έννομης τάξης αφού σε μονομερείς αιτήσεις ως υψίστης πίστεως διαδικασίες προβάλλεται έντονη η ανάγκη όχι μόνο να δίδονται όλα τα ουσιώδη γεγονότα αλλά και να υπάρχει παράθεση αυτών με καθαρό τρόπο και χωρίς υποψία παραπλάνησης. Αυτό δεν διαφοροποιείται ως εκ του ότι η αίτηση διατάχθηκε να επιδοθεί. Η Κυπριακή νομολογία είναι διαυγής και αυστηρή ως προς το θέμα: Στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva κ.α.,
(2010)1(A) A.A.Δ, 82, το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού προέβη σε εκτενή ανάλυση της νομολογίας ως προς το θέμα, ανάφερε τα εξής σχετικά: «Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφασή του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd ν. άλλων
(1998)1(Β) ΑΑΔ 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της απόφασης, η οποία είχε δοθεί από τον Γ. Πική, Πρόεδρο, από τη σελίδα 1186 του τόμου Αποφάσεων: Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.α. Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/90, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά· διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά. (ανωτέρω), (σελ. 4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:-(σελ. 7) «. γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ΄ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας». Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) ΑΑΔ 598)». Ερχόμενος στην κρινόμενη υπόθεση παρατηρώ ότι οι Αιτητές δια μέσου της ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1 αναφέρουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στη παρούσα διαδικασία πλειστηριασμού δεν προέβησαν σε επίδοση οιονδήποτε προγενέστερων ή μεταγενεστέρων της ΙΑ ειδοποιήσεων και ειδικά ότι δεν τους έχει επιδοθεί ο τύπος ΙΒ με τον οποίο έπρεπε να τους ενημερώσουν για το δικαίωμα τους να διορίσουν εκτιμητή. Αποφεύγουν να κάνουν αναφορά για την επίδοση όλων των τύπων που αφορούσαν καθορισμό πλειστηριασμού στις 19.10.
- Πουθενά δεν κάνουν αναφορά για την αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων τους σε σχέση με τον διορισμό ή όχι εκτιμητή. Είναι φανερό ότι η όλη δομή αλλά και πνεύμα της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση ήθελε να αποδώσει στο Δικαστήριο ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση πρωτοφανέρωτες προς τους Αιτητές τις οποίες μάλιστα ανακάλυψαν μέσω συγκεκριμένων ενεργειών που προσδιορίζονται στο τέλος Απριλίου 2017 και μάλιστα διά της όλης υφής και τρόπου γραφής της ένορκης δήλωσης μεταφέρεται ακριβώς η έκπληξη των Αιτητών ως προς την κατ' ισχυρισμό παραβίαση των δικαιωμάτων τους να διορίσουν δικό τους εκτιμητή με αποτέλεσμα να καθυστερήσουν με την εκτίμηση ώστε να συνδεθεί το θέμα με την ανάγκη επείγουσας λήψης μέτρων με μονομερή αίτηση. Αυτή η δικονομική συμπεριφορά θεωρώ ότι πλήττει ακριβώς τα λεχθέντα υπό της νομολογίας σε σχέση με το καθήκον αποκάλυψης το οποίο καλύπτει και το θέμα του μεγάλου βάρους που έχουν οι Αιτητές όχι μόνο να μην παραπλανήσουν το Δικαστήριο αλλά περαιτέρω να αποκαλύψουν οτιδήποτε το οποίο είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα και πως αυτά εμπλέκονται με την ανάγκη της επείγουσας ή και της ενδιάμεσης θεραπείας (βλ. και την υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward, Εφ. 3 και 4/2013, ημερομηνίας 15.1.2013). Στην κρινόμενη περίπτωση οι Αιτητές όχι μόνο δεν αποκάλυψαν τα στοιχεία που έπρεπε αλλά και η μη αποκάλυψη τους δημιουργούσε ένα σκηνικό παραπλάνησης του Δικαστηρίου ως προς το υπόβαθρο της αναγκαιότητας έκδοσης των διαταγμάτων ως επείγουσας θεραπείας και ως αποτέλεσμα μιας έκτακτης κατάστασης την οποία βίωναν οι Αιτητές ερχόμενοι στο Δικαστήριο να ζητήσουν ενδιάμεση θεραπεία. Σαφώς όπως προκύπτει, κυρίως από την επιστολή, Τεκμήριο 3, αλλά και την όλη αλληλογραφία των δικηγόρων τους από το Μάιο του 2016 αυτό δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Ισχύει εν προκειμένω αυτό που ελέχθη στην υπόθεση Rybolovlev κ.α. ν. Rybolovleva (σελ. 105 και 106): «Χωρίς να τα επαναλάβουμε, θα αρκεστούμε να παρατηρήσουμε ότι, πέραν της αυτοτελούς σημασίας την οποία ένα έκαστο υπέχει, όλα μαζί σωρευτικά αντικριζόμενα, με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο ή που δεν παρουσιάστηκαν κατά τη μονομερή διαδικασία έκδοσης των διαταγμάτων, έτειναν να δώσουν μια εικόνα των πραγμάτων τόσο από νομικής όσο και από πραγματικής άποψης, πολύ διαφορετική από την τελικά διαμορφωθείσα στο τέλος της ενδιάμεσης διαδικασίας. Συνοπτικά, δόθηκε η εικόνα ότι στη χώρα διαμονής των συζύγων και με βάση το εφαρμοζόμενο στην περίπτωση δίκαιο, η εφεσίβλητη δεν μπορούσε να αποταθεί για ασφαλιστικά μέτρα, ενώ το είχε ήδη πράξει και ανέμενε το αποτέλεσμα, ότι τα δικαιώματα τα οποία είχε επί εν Κύπρω ευρισκομένων περιουσιακών στοιχείων ήσαν ιδιοκτησιακά in rem και ότι ως τέτοια, ήσαν αντικείμενο της αντιδικίας και όχι υποκείμενα σε υπολογισμό χρηματικής αποζημίωσης. Ότι ακόμα, ενέργειες του εφεσείοντα-συζύγου της καταδείκνυαν ανακριβώς έναρξη αποξένωσης συζυγικής περιουσίας χωρίς τη συγκατάθεσή της και, επομένως, ισχυροποιείτο η ύπαρξη κινδύνου πλήρους ή έστω ουσιαστικής αποξένωσης. Η διαφορετική και ανακριβής αυτή εικόνα, η οποία δόθηκε κατά το στάδιο που η εφεσίβλητη αποτεινόταν μονομερώς στο Δικαστήριο για επείγουσα θεραπεία και στη βάση της οποίας εκδόθηκαν αρχικά και οριστικοποιήθηκαν αργότερα τα προσωρινά διατάγματα, κατέστησε το αποτέλεσμα του εγχειρήματος ακροσφαλές. Δεν θα μπορούσε δε να θεωρηθεί, ούτε με ιδιαίτερη επιείκεια, ότι καταδείκνυε καλή πίστη και ορθή άσκηση της υποχρέωσης για πλήρη, ειλικρινή και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων που θα έπρεπε και εδικαιούτο να έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο, στη βάση των νομικών αρχών που έχουμε παραθέσει προηγουμένως». Και στην κρινόμενη υπόθεση δόθηκε μια εικόνα πραγμάτων που δεν συνάδει με τα ουσιώδη γεγονότα όπως εξηγήθηκε πιο πάνω. Κρίνω ότι οι Αιτητές δεν συμμορφώθηκαν με το καθήκον αποκάλυψης. Δεν υπάρχει λοιπόν άλλη κατάληξη από την απόρριψη της αίτησης χωρίς το Δικαστήριο να δύναται καν να εξετάσει περαιτέρω τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
- Επιγραμματικά αναφέρω ότι σε σχέση με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης διαπιστώνεται ότι η συγκεκριμένη αίτηση έχει καταχωρηθεί σε λανθασμένο τύπο και σε αυτή δεν αναφέρονται οι λόγοι έφεσης σύμφωνα με τους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1965 (622/1956) άρθρα 2 και 7, κάτι που ουσιαστικά προσπαθεί ο δικηγόρος των Αιτητών να διορθώσει στην αγόρευση του. Περαιτέρω αναφέρω ότι στην αγόρευση του ο δικηγόρος των Αιτητών προσπαθεί να διορθώσει και το δικαιοδοτικό βάθρο της αίτησης κάνοντας αναφορά στα δικαιοδοτικά άρθρα 44Α - 44 1ΑΑ του μέρους VIA του Ν.9/65 κάτι που δεν υπάρχει στη δικαιοδοτική βάση της αίτησης και στην οποία γίνεται αναφορά μόνο στο άρθρο 44 του Ν.9/65 το οποίο δεν έχει οποιαδήποτε άμεση σχέση με την παρούσα αίτηση. Περαιτέρω δε διαπιστώνεται ότι και αν ακόμη συντρέχουν η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 σε σχέση με το αν έχουν επιδοθεί τόσο προηγούμενες όσο και μεταγενέστερες ειδοποιήσεις της ειδοποίησης ΙΑ και αν η ειδοποίηση ΙΑ που επιδόθηκε στους Αιτητές δεν είναι μια συνέχεια των ειδοποιήσεων που επιδόθηκαν στους Αιτητές τον Μάιο του 2016 δεν διαπιστώνω όμως να συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθότι εάν οι Αιτητές στο τέλος με βάση τα όσα πιο πάνω αναφέρω έχουν καλή υπόθεση προς εκδίκαση θα μπορούν να αποζημιωθούν χρηματικά. Με βάση τα όσα πιο πάνω αναφέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο