Γιαννάκης Μ. Στυλιανού ν. Τάσος Στασή, Αρ. Αγωγής: 4202/15, 23/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A207 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4202/15 ΜΕΤΑΞΥ: Γιαννάκης Μ. Στυλιανού, από Πάχνα Λεμεσού Ενάγοντα Και Τάσος Στασή, από Πάχνα Λεμεσού Εναγομένου Αίτηση για παραμερισμό απόφασης ημερ. 10/2/2016 Ημερομηνία: 23 Ιουνίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο-Αιτητή: κ. Θωμά για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC Για τον Ενάγοντα-Καθ΄ου η αίτηση: κα Τόκα για Αντώνης Τόκας & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Ο Εναγόμενος-Αιτητής με την αίτηση του ημερ. 10/2/2016 αιτείται: «
- Όπως το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) την απόφαση που εκδόθηκε στις 13/01/2016, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.
- Οιανδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια και εύλογη.
- Τα έξοδα της παρούσας πλέον ΦΠΑ, πλέον έξοδα επίδοσης. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.5 ΘΘ.1, 2, Δ.17 Θ.2, Θ.10, Θ.11, Δ.26 Θ.14, Δ.40, Δ.48 Θ.Θ. 1-4 Θ. 9(h), στην νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων και στην εν γένει πρακτική και εξουσία του Δικαστηρίου. Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση H αίτηση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις του Τάσου Στασή ο οποίος μεταξύ άλλων, αναφέρει τα εξής: (παρατίθενται αυτούσια από ένορκη δήλωση ημερ. 10/2/2016) «
- Είμαι ο Εναγόμενος/Αιτητής στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και Αίτηση.
- Μετά την επίδοση σ΄ εμένα της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο συναντήθηκα μαζί με τον Ενάγοντα κ. Γιαννάκη Μ. Στυλιανού στο χωριό μου στη Πάχνα. Κατά την συνάντηση του εξήγησα ότι ήταν αδύνατο τα ζώα μου να μπήκαν στο κτήμα του καθ΄ ότι ουδέποτε τα βγάζουμε για βόσκηση έξω από το περιφραγμένο κτήμα μου στο οποίο βρίσκονται μόνιμα. Ο Ενάγων μετά από την συζήτηση που έγινε σε καλό κλίμα με διαβεβαίωσε ότι πείσθηκε από τις εξηγήσεις μου και ότι θα σταματούσε τις όποιες δικαστικές διαδικασίες και θα απόσυρε την παρούσα αγωγή από το Δικαστήριο. Μου είπε ότι θα ειδοποιούσε προς τον δικηγόρο του.
- Ο Ενάγων ήταν πολύ πειστικός δια την πρόθεση του και την υπόσχεση του ότι θα αποσύρει την αγωγή εναντίον μου. Για τον λόγο αυτό εγώ δεν έδωσα οδηγίες σε δικηγόρο να εμφανιστεί στην αγωγή δια λογαριασμό μου και ήμουν ήσυχος ότι ο Ενάγων είχε αποσύρει την αγωγή όπως με είχε διαβεβαιώσει. Έλαβα για πρώτη φορά γνώση για την προώθηση και την έκδοση απόφασης στην πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή, με την επίδοση σε εμένα της Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού την 01/02/2016
- Την 02/02/2016 και μετά την επίδοση της επίδικης Απόφασης χωρίς καθυστέρηση, επισκέφθηκα και έδωσα οδηγίες στους Δικηγόρους μου, να ερευνήσουν την υπόθεση και να προχωρήσουν σε Αίτηση για παραμερισμό της ρηθείσας απόφασης.
- Ο μόνος λόγος δια τον οποίο δεν εμφανίστηκα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ήταν οι ψευδείς διαβεβαιώσεις και παραστάσεις του Ενάγοντα/Καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος με την συμπεριφορά του με έπεισε ότι είχε αληθινή και γνήσια πρόθεση όπως αποσύρει την αγωγή εναντίον μου εφ΄ όσον είχε πεισθεί όπως με διαβεβαίωνε ότι δεν είναι τα ζώα μου που μπήκαν και έκαναν τη ζημιά του κτήμα του.
- Αντί ο Ενάγων να αποσύρει την αγωγή με «αποκοίμισε» και προχώρησε όπως φάνηκε εκ των υστέρων στην απόδειξη της υπόθεσης εναντίον μου.
- ΄Οσον αφορά την ουσία της εν λόγω αγωγής ισχυρίζομαι τα ακόλουθα:- (α) Είναι επαγγελματίας οδηγός και μέτοχος της Εταιρείας Μεταφορών Λεμεσού (ΕΜΕΛ) Λεμεσού). Διατηρώ κτήματα στο χωριό Πάχνα της επαρχίας Λεμεσού σε ένα εκ των οποίων διατηρώ γύρω στα 30 περίπου ζώα και συγκεκριμένα αίγες. (β) Το εν λόγω κτήμα είναι πολύ καλά περιφραγμένο και έχει μετατραπεί κατάλληλα για την άνετη διαβίωση των ζώων που διατηρώ. (γ) Δεν είναι επαγγελματίας βοσκός και δεν εργοδοτώ βοσκό. Τα ζώα δεν τα βγάζουμε ποτέ έξω από την μάντρα για βόσκηση. Αντίθετα τα ταϊζουμε μέσα στην μάντρα πάντοτε. (δ) Κατά ή περί τον Μάιο του 2015 ο Ενάγων /Καθ΄ου η αίτηση, επισκέφθηκε το υποστατικό που διατηρώ και μου ανέφερε ότι ένα κοπάδι με ζώα μπήκε στο κτήμα του και προκάλεσαν ζημιές στην φυτεία του. Εγώ ανέφερα στον Ενάγοντα / Καθ΄ου η αίτηση πως δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν το δικό μου κοπάδι. Τον ρώτησα κατά πόσο είδε οποιοσδήποτε τα ζώα μου μέσα στο κτήμα του. Μου απάντηση αρνητικά. Σε ερώτηση μου, μου ανάφερε ότι υπολόγιζε ότι πρέπει να ήταν τα ζώα μου καθότι η μάντρα μου βρίσκεται κοντά στο κτήμα του. Στη συνέχεια με ρώτησε κατά πόσο γνωρίζω ποιου το κοπάδι μπήκε στο κτήμα του και εγώ απάντησα αρνητικά. (ε) Μετά το ποιο πάνω αναφερόμενο περιστατικό επισκέφθηκε το υποστατικό μου ένας Αστυνομικός που υπηρετά στον Αστυνομικό Σταθμό Πάχνας και μου ανάφερε ότι ο Ενάγων/Καθ΄ου η αίτηση προχώρησε σε καταγγελία δε βάρος μου. Εγώ του ανάφερα ότι ουδέποτε τα ζώα μου μπήκαν στο κτήμα του Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση και ούτε ήταν δυνατό να μπουν εφ΄ όσον ουδέποτε τα βγάζω έξω για βόσκηση. Του είπα ακόμη ότι δεν γνωρίζω ποιου τα ζώα μπήκαν στο κτήμα του Ενάγοντος. (στ) Σημειώνω ακόμη ότι σε ακτίνα περίπου 1 χιλιομέτρου γύρω από το κτήμα του Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση, υπάρχουν ακόμα 4 υποστατικά με κοπάδια. (ζ) Κατά ή περί τους μήνες Μάιο με Ιούνιο του 2015 και σαν αποτέλεσμα της καταγγελίας του ενάγοντα, επισκέφτηκαν το υποστατικό μου απροειδοποίητα γύρω στις 5 φορές μέλη του Αστυνομικού Σταθμού Πάχνας μετά από καταγγελίες που έγιναν σε βάρος μου από τον Ενάγοντα/Καθ΄ου η αίτηση. Οι επισκέψεις των αστυνομικών οργάνων έγιναν με σκοπό να διαπιστώσουν αν πράγματι βγάζω τα ζώα μου έξω για βόσκηση. Σε καμιά περίπτωση είτε η Αστυνομία είτε ο Ενάγων / Καθ΄ου η Αίτηση δεν βρήκαν τα ζώα μου εκτός του κτήματος μου.
- Η αιτούμενη με την αίτηση αυτή θεραπεία, ήτοι η ακύρωση και παραμερισμός της ως άνω απόφασης, εν όψει μάλιστα και του γεγονότος ότι ο Ενάγων με διαβεβαίωσε ρητώς ότι απόσυρε την ως άνω αγωγή και ότι θα σταματούσε τις οποίες δικαστικές διαδικασίες εναντίον μου καθ΄ ότι πείσθηκε ότι δεν είναι τα ζώα μου που του προκάλεσαν τις ζημιές στο κτήμα του είναι αναγκαία για σκοπούς ορθή απονομής της δικαιοσύνης.» Η Ένσταση του Ενάγοντα-Καθ΄ου η Αίτηση Ο Ενάγοντας-Καθ΄ου η αίτηση έφερε ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «α) Ο Εναγόμενος παρέλειψε να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης παρά το γεγονός ότι του έγινε καλή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. β) Ο Εναγόμενος δεν αποδεικνύει και/ή στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση με την αίτηση του ημερομηνία 10/2/
- γ) Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση του Εναγομένου είναι ψευδή.» Η ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.14, Δ.48 Θ.4 και 7, Δ.64, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. H ένσταση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις του Γιαννάκη Μ. Στυλιανού ο οποίος, μεταξύ άλλων, αναφέρει: (παρατίθενται αυτούσια από ένορκη δήλωση ημερ. 13/4/2016) «
- Είμαι ο Ενάγων στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. Γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι σε θέση να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Για τα νομικά θέματα πήρα τη συμβουλή των δικηγόρων μου.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, η αίτηση του Εναγομένου ημερομηνίας 10/02/2016 είναι δίκαιο όπως απορριφθεί από το Δικαστήριο για τους πιο κάτω λόγους.
- Μετά τα γεγονότα που έλαβαν χώρα όπως αυτά περιγράφονται στην ένορκη δήλωση μου ημερ. 05/01/2015 για σκοπούς απόδειξης της απαίτησής μου, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω στην παρούσα ένορκη δήλωση μου ως τεκμήριο 1 και της οποίας το περιεχόμενο υιοθετώ και επαναλαμβάνω, η τελευταία επαφή και συζήτηση που είχα με τον Εναγόμενο ήταν όταν τον είδα τυχαία στο χωριό μετά που τον είχα καταγγείλει στην Αστυνομία και με ενημέρωσε ότι του είχαν εκδώσει εξώδικο και θα πλήρωνε αυτό αντί να αποζημιώσει εμένα. Έκτοτε ουδεμία επαφή είχα μαζί του ούτε τον είδα μπροστά μου.
- Μάλιστα πριν την καταχώρηση της ως άνω Αγωγής, απέστειλα μέσω του δικηγόρου μου επιστολή ημερ. 01/07/2015 (επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 1) στην οποία ουδεμία απάντηση δόθηκε από τον Εναγόμενο και ουδεμία συνάντηση είχαμε.
- Όσα αναφέρει ο Εναγόμενος στην ένορκη δήλωση του ημερ. 10/02/2016 περί συνάντησης μας και εξηγήσεων εκ μέρους του, μετά την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής είναι παντελώς ψευδή και κατασκευασμένα, εν ολίγοις δηλαδή ο Εναγόμενος προσπαθεί να πείσει το Σεβαστό Δικαστήριο ότι τον παρακάλεσα να μου επιτρέψει να αποσύρω την Αγωγή!
- Ο Εναγόμενος παρέλαβε όπως ο ίδιος παραδέχεται στην παρούσα Αγωγή και μάλιστα επισκέφθηκε και το δικηγόρο του, όπως ισχυρίζεται. Εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, όχι μόνο ουδέποτε ειδοποιήθηκαν από δικηγόρο εκ μέρους του Εναγομένου αλλά ούτε και σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε εκ μέρους του, κάτι που ήταν πολύ απλό να γίνει και ότι αν αληθώς ο Εναγόμενος είχε επισκεφθεί δικηγόρο, είτε θα καταχωρείτο σημείωμα εμφάνισης είτε έστω θα απέστελλε μια επιστολή ο δικηγόρος του για να αποτρέψει την έκδοση απόφασης.
- Πιστεύω ότι τα ψεύδη και οι αναλήθειες που κατακλύζουν την ένορκη δήλωση ημερ. 10/2/2016 του Εναγομένου (παράγραφοι 4, 5, 6, 7 και 8) που συνοδεύει την αίτηση του ήταν κατασκευές δικές του για να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να καλύψει το γεγονός ότι μετά την παραλαβή της Αγωγής, κατέδειξε παντελή περιφρόνηση για τη δικαστική διαδικασία.
- Όσα αναφέρει ο Εναγόμενος στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 10/02/2016 είναι φαντασίες. Ουδέποτε τον επισκέφθηκα στο ακίνητο του και γιατί να το κάνω, αφού όσες φορές βρήκα τα ζώα του μέσα στο ακίνητο που καλλιεργώ, αυτά συνοδεύονταν είτε από τον ίδιο είτε από τα παιδιά του ή αντιπροσώπους του. Εάν είχα αμφιβολία σε ποιον ανήκε το εν λόγω κοπάδι, ούτε καταγγελία στην Αστυνομία θα έκανα, ούτε αγωγή θα καταχωρούσα στο Δικαστήριο.
- Θέλω να επαναλάβω ότι ουδεμία αμφιβολία είχα ποτέ ή έχω ότι το κοπάδι που κατέφαγε τη φυτεία μου ανήκει στον Εναγόμενο και σε κανένα άλλο πρόσωπο, διότι όσες φορές βρήκα το εν λόγω κοπάδι μέσα στο κτήμα που καλλιεργώ, αυτό συνοδευόταν από τον ίδιο ή τα παιδιά ή αντιπροσώπους του, καθώς επίσης κανένα άλλο κοπάδι στην περιοχή έχει πρόσβαση στο εν λόγω κτήμα αφού γύρω γύρω υπάρχουν τα κτήματα του Εναγομένου που χρησιμοποιεί αποκλειστικά ο ίδιος για το δικό του κοπάδι και είμαι σίγουρος ότι εάν ξένο κοπάδι κατέτρωγε δική του φυτεία, αυτός θα γινόταν έξαλλος.
- Θέλω να αναφέρω ότι σε καμία περίπτωση συναντήθηκα ή έστω μίλησα με τον Εναγόμενο μετά την καταχώρηση της ως άνω Αγωγής και κυρίως ουδέποτε του ανέφερα ότι είχα σκοπό να την αποσύρω. Σε απάντηση όσων ψευδώς και προκλητικώς αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ημερ. 10/02/2016, επαναλαμβάνω ότι ως με πληροφόρησαν οι δικηγόροι μου, ουδέποτε ειδοποιήθηκαν από δικηγόρο εκ μέρους του Εναγομένου να μην προχωρήσουν στην αίτηση για έκδοση απόφασης, κάτι που πραγματικά δε θα στοίχιζε τίποτε στον Εναγόμενο. Στην προκειμένη περίπτωση, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων εφόσον καμία πλευρά δεν άσκησε το δικαίωμα της αντεξέτασης. Συνεπακόλουθα, οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις αποτελούν το μαρτυρικό υλικό στο οποίο το δικαστήριο θα στηριχθεί κατά την εξέταση της αίτησης. Επιπλέον, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν ληφθεί υπόψη και πιο κάτω θα αναφερθώ σε σημεία αυτών όπου έχουν σημασία για την έκδοση και αιτιολόγησης της απόφασης του Δικαστηρίου. Νομική πτυχή Οι αρχές που διέπουν το θέμα του παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε από πρωτόδικο Δικαστήριο έχουν καθορισθεί στην υπόθεση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646 και έχουν υιοθετηθεί και εφαρμόζονται και στην Κυπριακή νομολογία (βλ. Ioannis Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Constructions and Engineering Company
(1961)1 C.L.R. 317 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204). Η γενική αρχή του Δικαίου όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο Αιτητής πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του να εμφανισθεί (βλ. Phylactou ανωτέρω) και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για ακύρωση της εναντίον του εκδοθείσας απόφασης μπορεί να αποτελέσουν λόγους για απόρριψη της αίτησης (βλ. Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 36). Η εξουσία του Δικαστηρίου για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, η οποία παρέχεται από τη Δ.17 Κ.10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, έχει διακριτικό χαρακτήρα. Μέσα στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του το Δικαστήριο θα πρέπει να ισοζυγίσει δύο παράγοντες θεμελιακούς για την απονομή της δικαιοσύνης ήτοι από τη μια την ανάγκη αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ανάγκη της ταχείας διεκπεραίωσης των διαδικαστικών διαδικασιών. Στην υπόθεση Phylactou ανωτέρω, πέραν των πιο πάνω, προστίθεται ότι «η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας». Το βάρος απόδειξης φέρει σε τέτοιους είδους αιτήσεις ο Εναγόμενος - Αιτητής. Όσον αφορά το θέμα της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης αυτή πρέπει να προκύπτει χωρίς το Δικαστήριο να προχωρεί σε αξιολόγηση οποιαδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς κατάρριψης του ισχυρισμού αυτού και χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλ. Φραντζής ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις Λτδ)
(1996)1 Α.Α.Δ. 1094). Στην υπόθεση Phylactou (ανωτέρω) επεξηγήθηκε ότι θα ήταν αντινομικό εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της ορθότητας οποιωνδήποτε γεγονότων που τίθενται ενώπιον του στο στάδιο της αίτησης διότι το έργο του εξαντλείται στο να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτεται επαρκής υπεράσπιση που είναι και το βασικό κριτήριο που θα δικαιολογούσε το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ο Αιτητής έχει το βάρος να αποκαλύψει τα στοιχεία που θα συνιστούσαν την υπεράσπιση του. Το αποδεικτικό δε αυτό βάρος εξαντλείται με την παράθεση στην ένορκη δήλωση επαρκών στοιχείων για την εκ πρώτης όψεως υπόθεση έστω και αν αυτή αμφισβητείται με την ένσταση. Η μαρτυρία που πρέπει να προσκομιστεί για το σκοπό αυτό από τον Αιτητή πρέπει να είναι λοιπόν υπό μορφή ένορκης δήλωσης ή άλλης έγγραφης μαρτυρίας που να επισυνάπτεται σε αυτήν, χωρίς προφορική μαρτυρία αλλά βεβαίως με δικαίωμα αντεξέτασης με βάση τη Δ.39 Κ.1 (βλ. Evans ανωτέρω και Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Ltd
(1994)1 A.A.Δ. 736). Γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν υποδηλούν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Χρειάζεται δηλ. κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση μιας εκδοχής από τον Αιτητή διαφορετικής από αυτή του Καθ' ου η αίτηση. Πρέπει να προσκομιστούν κάποια αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία εξυπακούεται ότι πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα αποδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών (βλ. Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 793). Στην υπόθεση Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)1Α Α.Α.Δ. 364 με αναφορά στη σχετική νομολογία έχει αναφερθεί ότι το «απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση» (βλ. και Phylactou ανωτέρω). Συνεπώς προκύπτει από τη νομολογία ότι με μόνη την αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος ο παραμερισμός της απόφασης. Η αίτηση μπορεί να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του. Το γεγονός πως ένας Αιτητής δίνει απλώς κάποια εξήγηση δεν συνιστά ικανοποιητική δικαιολογία. Ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί (βλ. Miluca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 941, Κουμουλή ν. Yasmingh κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 323, Χριστοφόρου κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας
(2000)1 Α.Α.Δ. 86 και Φραντζής ανωτέρω). Στην Μουγής ν. Σπανούδη
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 997 το σχετικό αίτημα είχε εξεταστεί και από τη σκοπιά του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Στην εν λόγω απόφαση με αναφορά και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία έχει διαμορφωθεί κατά την ερμηνεία του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο αντιστοιχεί με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, με την οποία ταυτίζεται και η δική μας νομολογία, αναφέρεται ότι το δικαίωμα, του αιτούμενου τον παραμερισμό μιας απόφασης, να ακουσθεί διασφαλίζεται από το άρθρο 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο, το οποίο διασφαλίζεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το οποίο συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και συγχρόνως εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας της δικαστικής εξουσίας. Ο σκοπός της σχετικής διασφάλισης είναι να προστατεύσει τους διαδίκους από υπερβολικές διαδικαστικές καθυστερήσεις και η εν λόγω διασφάλιση υπογραμμίζει την σπουδαιότητα απονομής της δικαιοσύνης χωρίς καθυστερήσεις, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία της. Αναφέρεται τέλος στην εν λόγω απόφαση ότι τα Δικαστήρια δεν απαλλάσσονται από την ευθύνη να διασφαλίσουν τα πιο πάνω παρά το ότι υπεύθυνοι για την πρόοδο της πολιτικής διαδικασίας είναι οι διάδικοι. Εφαρμόζοντας τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα αυτό στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης θα εξετάσω την ουσία της. Εξετάζοντας την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση για παραμερισμό της εν λόγω απόφασης, του Τάσου Στασή, διαπιστώνω τα εξής:
(1)Ο Εναγόμενος/Αιτητής έλαβε γνώση για πρώτη φορά για την προώθηση και την έκδοση της απόφασης στην παρούσα αγωγή με την επίδοση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού την 1/2/2016.
(2)Ο Εναγόμενος /Αιτητής στις 2/2/2016 έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του όπως ερευνήσουν την υπόθεση και να προχωρήσουν στην καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό της επίδικης απόφασης.
(3)Η παρούσα αίτηση από μια μελέτη στο φάκελο, φαίνεται ότι καταχωρήθηκε στις 10/2/2016 δηλαδή 8 ημέρες μετά που οι δικηγόροι του Εναγομένου/Αιτητή έλαβαν τις σχετικές οδηγίες για την παρούσα αίτηση. Προκύπτει λοιπόν από τα πιο πάνω γεγονότα ότι ο Αιτητής ενήργησε τάχιστα, αφού μέσα σε 8 ημέρες από την ημέρα που έλαβε γνώση για τα πιο πάνω γεγονότα, προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης με απώτερο σκοπό τον παραμερισμό της. Δεν διαπιστώνεται λοιπόν σε καμιά περίπτωση από τα πιο πάνω γεγονότα, ότι ο Αιτητής επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή η οποία να προσλαμβάνει μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των αντίδικων. Επίσης θεωρώ ότι δεν μπορώ και δεν μου επιτρέπεται, να υπεισέλθω εις βάθος στα όσα αναφέρονται και από τις δύο πλευρές και τα οποία αφορούν την αγωγή γιατί αυτά είναι θέματα τα οποία άπτονται της ουσίας της αγωγής και της προσκόμισης σχετικής μαρτυρίας για την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι ο Αιτητής έχει αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Τυχόν άρνηση του Δικαστηρίου στην έκδοση του παρόντος διατάγματος θεωρώ ότι θα επηρέαζε κατάφορα τα δικαιώματα του αιτητή. Θεωρώ λοιπόν, ενόψει της πιο πάνω ανάλυσης αλλά και καταγραφής ουσιαστικά των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης αλλά και το τι πραγματικά συνέβη μεταξύ των διάδικων μερών, κρίνω ότι ο Εναγόμενος πέτυχε να αποδείξει αφενός ότι έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση αλλά αφετέρου πέτυχε να αποδείξει τους λόγους οι οποίοι τον οδήγησαν να μην εμφανιστεί. Ως εκ τούτου η απόφαση ημερομηνίας 13/1/2016 παραμερίζεται υπό τον όρο ότι ο Εναγόμενος -Αιτητής θα καταβάλει στον Ενάγοντα-Καθ΄ου η αίτηση όλα τα έξοδα τα οποία χάνονται καθώς και τα έξοδα της αίτησης τα οποία επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα- Καθ΄ου η αίτηση. Προς υπολογισμό των εν λόγω εξόδων από τον Πρωτοκολλητή για έγκριση τους από το Δικαστήριο, ο Ενάγοντας-Καθ΄ου η αίτηση να υποβάλει σχετικό κατάλογο εξόδων εντός 15 ημερών από σήμερα. Ο Εναγόμενος-Αιτητής να καταβάλει το ποσό των εξόδων εντός 45 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης του ποσού αυτού στο συνήγορο του. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. Η αγωγή ορίζεται για Οδηγίες στις 20/9/2017 στις 9:00. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: set aside cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο