ΔΑΦΝΗ ΠΙΤΤΑ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 88/2017, 23/6/2017

(2), Δ.39, Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου . Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Αναφέρει ότι λόγω του γεγονότος ότι η αγωγή αφορά το αστικό αδίκημα της ιδιωτικής οχληρίας που είναι συνεχές αλλά και της φύσης των προσωρινών Διαταγμάτων που επιζητεί θεωρεί ορθό όπως της επιτραπεί να απαντήσει στους αμφισβητούμενους ισχυρισμούς που προέβαλε ο εναγόμενος με την ειδοποίηση ένστασης του. Αναφέρει περαιτέρω ότι επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου νέα ουσιώδη γεγονότα που έχουν προκύψει μετά την καταχώρηση της αίτησης ημερ. 13.1.

1. Σύμφωνα με τη θέση της οι ισχυρισμοί και τα γεγονότα που επιζητεί να προσθέσει με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι ιδιαίτερης σημασίας καθότι ενισχύουν τη θέση της περί της αναγκαιότητας έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Δηλώνει ότι τα γεγονότα που επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνονται στο προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που επισυνάπτει τεκμήριο Α. Ο καθ'ου η αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Β) Η Αιτήτρια δεν έχει δείξει την ύπαρξη καλού λόγου. Γ) Η Αιτήτρια επιδιώκει την εισαγωγή νέας μαρτυρίας. Δ) Όσα η Αιτήτρια επιδιώκει να συμπληρώσει με την σκοπούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι αχρείαστα, γενικά χωρίς τεκμηρίωση και έχουν ήδη περιληφθεί στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 13.01.
2. Ε) Η Αιτήτρια προωθεί την Αίτηση καταχρηστικά και/ή κακόπιστα και μοναδικό σκοπό έχει την πρόκληση ταλαιπωρίας στον Καθ'ου η Αίτηση και/ή καθυστέρησης της διαδικασίας. Στ) Η Αιτήτρια προσπαθεί να εισάγει ανεπίτρεπτη μαρτυρία και/ή μαρτυρία που λήφθηκε κατά παράβαση του Συντάγματος. Ζ) Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την Αίτηση είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η) Μεγάλο μέρος των όσων επιθυμεί η Αιτήτρια να εισάγει αποτελούν επιχειρηματολογία και όχι σχολιασμό της μαρτυρίας και/ή δεν προσφέρει στοιχεία που να στηρίζουν την δική της θέση και να αντικρούουν τον Καθ'ου η Αίτηση. Θ) Η Αιτήτρια προσπαθεί να εισάγει μαρτυρία και/ή ισχυρισμούς και/ή τεκμήρια που ήταν εις γνώσιν της κατά την καταχώριση της αρχικής Ένορκης Δήλωσης της που συνόδευε την Αίτηση ημερομηνίας 13.1.2017 και/ή παρέλειψε να εισάγει και/ή όφειλε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το χρόνο εκείνο. Ι) Η Αιτήτρια επιδιώκει εκ των υστέρων επανόρθωση της δικής της παράλειψης αφού όφειλε πριν την καταχώριση της αρχικής Αίτησης της ημερομηνίας 13.01.2017 να εφοδιαστεί με το απαραίτητο μαρτυρικό υλικό. Κ) Η Αιτήτρια δεν επιδιώκει να απαντήσει επί των ισχυρισμών και/ή την μαρτυρία του Καθ'ου η Αίτηση αλλά επαναλαμβάνει τους αρχικούς ισχυρισμούς της οι οποίοι περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση της ημερομηνίας 13.01.
3. Μ) Η Αιτήτρια επιδιώκει να εισαγάγει μαρτυρία και/ή ισχυρισμούς και/ή τεκμήρια τα οποία βρίσκονται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου. Ν) Η Αιτήτρια απαντά απλά και απορρίπτει την εκδοχή του Καθ'ου η Αίτηση χωρίς να παρέχει διευκρινίσεις έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του σφαιρική εικόνα των γεγονότων και εν πάση περιπτώσει τα όσα επιθυμεί η Αιτήτρια να εισαγάγει μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποτελούν απαντητικούς ισχυρισμούς οι οποίοι μπορούν να περιληφθούν στις γραπτές αγορεύσεις στα πλαίσια εκδίκασης της κυρίως Ενδιάμεσης Αίτησης. Ξ) Η Αιτήτρια δεν επισυνάπτει στην Αίτηση της τα Τεκμήρια τα οποία επιθυμεί να εισαγάγει με τα εξαιτούμενα Διατάγματα, έτσι αποστερεί τόσο από το Σεβαστό Δικαστήριο όσο και από τον Καθ'ου η Αίτηση, την ευκαιρία να εξετάσουν κατά πόσο τα περιεχόμενο τους είναι αυθεντικό και/ή κατά πόσο αυτό μπορεί να γίνει αποδεκτό δυνάμει του περί Αποδείξεως Νόμου και του Συντάγματος της Δημοκρατίας. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση στην οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των πελατών τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προβλέπεται στη Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία αναφέρεται ότι:

(1)..............

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.

(3)......................... Το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο, θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει «καλός λόγος» ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.

(2008)1Α Α.Α.Δ. 510). Αυτό που πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχει η Δ.48 Κ.4

(2), νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι' αυτό. Σε ότι αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος», αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση πάντα με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το, κατά την άποψη του, αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Τούτο βέβαια δεδομένου ότι οι ισχυρισμοί που ζητά να θέσει με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι σχετικοί με τα επίδικα θέματα. Για να καταδειχθεί συνεπώς «καλός λόγος» ο αιτητής αρκεί να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι, το αίτημα του σχετίζεται με την αναγκαιότητα απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς ή στη παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν την υπόθεση του και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα απαιτούμενα γεγονότα. Περαιτέρω οι πρόνοιες της Δ.48 Θ.4

(2)πρέπει να εξετάζονται σε συνδυασμό με την υποχρέωση του αιτητή να αποδείξει τα γεγονότα, στον βαθμό που αυτός φέρει το βάρος απόδειξης. Επιπρόσθετα και σε συνάρτηση με τα πιο πάνω στην πράξη οι πρόνοιες του πιο πάνω θεσμού εφαρμόζονται όταν μετά την καταχώρηση της ένστασης ο αιτητής θεωρεί ότι θα πρέπει να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει συγκεκριμένα θέματα τα οποία εγείρονται στην ένσταση. Την ευχέρεια αυτή του την παρέχει ο θ.2 της Δ.48 η οποία εξασκείται αφού του επιτραπεί μετά από προφορικό ή και γραπτό αίτημα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Είναι σαφές από τις πρόνοιες του εν λόγω θεσμού ότι για να επιτραπεί στον αιτούντα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταδείξει καλό λόγο. Ο καλός λόγος θα πρέπει να προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία θα πρέπει να εξειδικεύονται και να αναφέρονται τουλάχιστον περιληπτικά στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και για τα οποία είναι αναγκαία η έκδοση του σχετικού διατάγματος έτσι ώστε να απαντηθούν ή και να συμπεριληφθούν με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτή η εξειδίκευση θα πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να είναι δυνατό να κριθεί αν όντως η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αναγκαία για να εξυπηρετήσει τον σκοπό που ο αιτητής επικαλείται. Αυτό είναι αναγκαίο έτσι ώστε το Δικαστήριο μελετώντας τα δεδομένα να είναι σε θέση να σταθμίσει όλους εκείνους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Στην υπό κρίση υπόθεση όπως περιγράφεται πιο πάνω η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της αναφέρει ότι η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αναγκαία αφενός για να απαντηθούν αμφισβητούμενοι ισχυρισμοί που προβάλλει ο καθ΄ου η αίτηση με την ένσταση του και αφετέρου για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου νέα γεγονότα που έχουν προκύψει μετά την καταχώρηση της αίτησης. Η πιο πάνω γενική αναφορά στην ένορκη δήλωση της αιτήτρια δεν ικανοποιεί την αναγκαία τεκμηρίωση καλού λόγου. Τα όσα η αιτήτρια αναφέρει για την αναγκαιότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης διέπονται από γενικότητα και αοριστία αφού δεν εξειδικεύει τα νέα γεγονότα που κατά την ίδια προέκυψαν μετά την καταχώρηση της αρχικής αίτησης αλλά ούτε και τους συγκεκριμένους αμφισβητούμενους ισχυρισμούς που ισχυρίζεται ότι θα πρέπει να απαντηθούν. Η αιτήτρια όφειλε να αναφερθεί ξεχωριστά και συγκεκριμένα σε κάθε σημείο σε συνάρτηση με τι έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και με ποιο συγκεκριμένο τρόπο προκύπτει ο προβλεπόμενος καλός λόγος που θα καθιστούσε την ανάγκη καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εφικτή έτσι ώστε το Δικαστήριο συνεκτιμώντας τα δεδομένα να μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Η πιο πάνω παράλειψη της αιτήτριας σαφώς και δεν καλύπτεται από το γεγονός και μόνο ότι επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση ως τεκμ. Α «προσχέδιο» της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με το τρόπο αυτό που σαφώς και δεν είναι ο ενδεδειγμένος, το Δικαστήριο καλείται ουσιαστικά να αναζητήσει και να εντοπίσει μέσα από το Τεκμ. Α κατά πόσο υπάρχει ή όχι καλός λόγος για να επιτραπεί η αιτούμενη θεραπεία. Και αυτό ενώ εξετάζοντας για κάθε περίπτωση το περιεχόμενο του Τεκμ.Α διαπιστώνεται ότι μεγάλο μέρος αυτού περιλαμβάνει είτε γεγονότα που έχουν ήδη τεθεί είτε γεγονότα που η αιτήτρια είχε την υποχρέωση να τα θέσει στην αρχική της ένορκη δήλωση. Διαπιστώνεται περαιτέρω ότι με το Τεκμ. Α επιχειρείται να εισαχθεί μαρτυρία που δεν θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας που αφορά αίτημα για τη παροχή προσωρινών διαταγμάτων και το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο αφού δεν εξετάζει σε βάθος την προσφερόμενη μαρτυρία ούτε και καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων εκτός μόνο εκείνων που κρίνονται αναγκαία για την εξακρίβωση των στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για την θεμελίωση των προϋποθέσεων που τάσσει η νομολογία. Σε σχέση με την αναφορά στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση Τεκμ Α, ότι ο καθ΄ου η αίτηση συνεχίζει να διοργανώνει στο επίδικο υποστατικό διάφορες μουσικές βραδιές και άλλες εκδηλώσεις προκαλώντας οχληρία δεν θεωρώ ότι αυτό συνιστά νέο γεγονός που θα πρέπει να εισαχθεί με συμπληρωματική ένορκη δήλωση, αφού, όπως και η ίδια δηλώνει πρόκειται για το αστικό αδίκημα της ιδιωτικής οχληρίας και στην αρχική της ένορκη δήλωση γίνεται εκτενής αναφορά σε σχέση με την ισχυριζόμενη συστηματική διοργάνωση εκδηλώσεων στο επίδικο υποστατικό με συνέπεια την πρόκληση οχληρίας. Στη βάση όλων των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αιτήτριας. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας και προς όφελος του καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)............. Στ. Λουκίδου Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο