ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Μέλιου Γιάννακα κ.α., Γενική Αίτηση: 162/16, 20/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A197 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 162/16 ΜΕΤΑΞΥ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ, από τη Λεμεσό Αιτητών κ α ι Μέλιου Γιάννακα , από τη Λεμεσό Διγενή Θεοδώρου Πουλλή, από τη Λεμεσό Άδωνη Ευριπίδη Κωνσταντίνου, από τη Λεμεσό Καθ΄ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 13.06.2016 Ημερομηνία: 20 Ιουνίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Παλάοντας για Ν. Μουκταρούδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Καθ΄ου η Αίτηση 1: κ. Γιάννακας για Πέτρος Γιάννακας & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση η κα Γιάννακα) Για τον Καθ΄ου η Αίτηση 3: κ. Χ. Πέτρου ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Οι Αιτητές με την αίτηση τους αιτούνται: «(α) Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της ληφθείσας διαιτητικής απόφασης, ημερ. 06.10.2014, εναντίον των Καθ΄ων η αίτηση, ως εκτελείται η απόφαση του Δικαστηρίου. (β) Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο. (γ) Έξοδα πλέον ΦΠΑ, πλέον έξοδα επίδοσης. Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρα 21 και 30, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, άρθρα 2, 52 και 53, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμός 79, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.47, Δ.48, Θ.1-3, 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. H αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κύριου Χρίστου Δημητρίου, ο οποίος αναφέρει τους λόγους οι οποίοι θα πρέπει να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην εγγραφή της απόφασης ημερ. 06.10.2014 του διαιτητή Χρίστου Δημητρίου. Ήταν η θέση του, μεταξύ άλλων, ότι την 06.10.2014 εξεδόθη εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση διαιτητική απόφαση, Τεκμήριο Α΄, για το ποσό των €26.959,75, πλέον τόκο προς 9% ετησίως, από 06.10.2014 μέχρι τελείας εξοφλήσεως, κεφαλαιοποιούμενο δύο φορές το χρόνο, την 30η Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου, με έξοδα διαιτησίας το ποσό των €
- Η εν λόγω διαιτητική απόφαση επιδόθηκε την 30.03.2015 στον Καθ΄ου η αίτηση 1, την 23.03.2015 στον καθ΄ου η αίτηση 2 και την 17.03.2015 στον Καθ΄ου η αίτηση
- Καμία έφεση ή ένσταση ασκήθηκε ενάντια στην εν λόγω διαιτητική απόφαση και ως εκ τούτου, η εν λόγω διαιτητική απόφαση είναι τελική. Ο Καθ΄ου η αίτηση 1 έφερε ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- O Καθ΄ου η αίτηση 1 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση δεν δύναται να προχωρήσει εναντίον του, καθότι ο πρωτοφειλέτης κύριος Κωστάκης Χριστάκη Χριστοφίδης και η εγγυήτρια Λίλη Χριστοφίδου ουδέποτε ειδοποιήθηκαν για την Διαιτησία και καμία Διαιτητική απόφαση έχει εκδοθεί εναντίον τους κατά παράβαση των Νόμων και Κανονισμών.
- Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη, ελλιπής και/ή οι νόμοι και οι θεσμοί επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση δεν νομιμοποιούν εις την αιτούμενη θεραπεία και/ή δεν προσδίδουν εις το Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την παρούσα αίτηση.
- Τα γεγονότα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση είναι ανεπαρκή και/ή δεν είναι ικανά ώστε να δικαιολογούν και/ή να στηρίζουν την αιτούμενη θεραπεία.
- Η αίτηση δεν έχει συνταχθεί δικονομικά ορθά και/ή πάσχει τυπικά και/ή δεν έχει περιβληθεί με τον ορθό δικονομικό τύπο και/ή μορφή και ως εκ τούτου είναι ανυπόστατη και/ή άκυρη και/ή ανύπαρκτη.
- Η υπαγωγή του Καθ΄ου η αίτηση 1 στην δικαιοδοσία και απόφαση του διορισθέντος υπό των αιτητών Διαιτητή, παραβιάζει και/ή στερεί το δικαίωμα του για πρόσβαση σε ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αρμόδιο Δικαστήριο αφού ο Διαιτητής διορίζεται μονομερώς από τους αιτητές χωρίς δικαίωμα του Καθ΄ου η αίτηση 1 να ακουστεί και/ή να έχει λόγο επί του θέματος.
- Η Διαιτησία αντίκειται και/ή διεξήχθητε κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης.
- Η υπαγωγή του Καθ΄ου η αίτηση 1 στην δικαιοδοσία και απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή παραβιάζει, το Σύνταγμα, την Ε.Σ.Δ.Α. τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον περί Διαιτησίας Νόμο. Το δικαίωμα του για πρόσβαση σε ανεξάρτητο και αμερόληπτο Δικαστήριο, προς διάγνωση της ισχυριζόμενης αστικής υποχρέωσης τους παραβιάζεται κατάφορα.
- Η επιστολή παραπομπής του Καθ΄ου η αίτηση 1 σε διαιτησία δεν του έχει επιδοθεί και/ή δεν του έχει επιδοθεί νομότυπα και/ή επιδόθηκε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών προνοιών.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν επιδόθηκε στον Καθ΄ου η αίτηση 1 νομότυπα και/ή επιδόθηκε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών προνοιών.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και/ή ελλείπουν ουσιώδεις στοιχεία και/ή πληροφορίες οι οποίες θα έπρεπε να είχαν κοινοποιηθεί στους Καθ΄ων η αίτηση για τα δικαιώματα τους.
- Η Διαιτητική απόφαση στερείται της δέουσας και επαρκούς αιτιολογίας συνεπώς είναι άκυρη και/ή ανυπόστατη.
- Ο Διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά και/ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση.
- Η Διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα και/ή διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα.
- Οι Αιτητές επέδειξαν κακοπιστία και/ή δόλια συμπεριφορά.
- Οι Αιτητές κωλύονται (estoppel) από το να διεκδικήσουν εγγραφή της διαιτητικής απόφασης λόγω του ότι έχει παρέλθει υπέρμετρη και/ή υπερβολική και/ή παράλογη καθυστέρηση (unconscionable delay - laches) εξ υπαιτιότητας και/ή αδικαιολόγητης αδράνεια των Αιτητών.
- Η Διαιτητική απόφαση και/ή η δοθείσα θεραπεία αντίκειται στο Νόμο και/ή στην Δημόσια Πολιτική.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν μπορεί να εγγραφεί ως έχει, λόγω της τροποποίησης του Νόμου και/ή της θέσπισης του νόμου περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (1760(Ι)/1999) ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1η ιανουαρίου 2001, μετά τη έκδοση της.
- Η υπαγωγή του Καθ΄ου η αίτηση 1 στη δικαιοδοσία και/ή απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή ανυπόστατη καθώς δεν υπήρξε, ούτε εγέρθηκε οποιαδήποτε «διαφορά» ώστε να ενεργοποιηθεί η σχετική νομοθετική πρόνοια ήτοι το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και του Θεσμού 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών θεσμών.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις των Νόμων και Κανονισμών.
- Ο Ενόρκως Δηλούντας στη ένορκο δήλωσή του που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών επικαλείται ισχυρισμούς και/ή γεγονότα ου δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και αποκρύπτει άλλα και ενσυνείδητα παραπλανεί το σεβαστό Δικαστήριο, π.χ. δεν αναφέρει στην ένορκο δήλωση του αν είχε προσωπική γνώση για όσα ορκίζεται.
- Οι Αιτητές έχουν παραβιάσει τις αυστηρές πρόνοιες των Άρθρων 12 - 15, του περί της προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμος του 2003, Ν.1979Ι)/2003 και πιο συγκεκριμένα παρέλειψαν να ενημερώσουν, χωρίς καθυστέρηση και γραπτώς, τον Καθ΄ου η αίτηση 1, για την καθυστέρηση καταβολής τριών τουλάχιστον δόσεων.
- Το φερόμενο ως χρέος και/ή ως αξιούμενο ποσό δυνάμει της επικαλούμενης Διαιτητικής Απόφασης είναι καθ΄ όλα αυθαίρετο και/ή προερχόμενο από παράνομο και/ή ανεπίτρεπτο ανατοκισμό και/ή κεφαλαιοποίηση τόκου και/ή δια το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση 1 διατηρεί αγώγιμο και/ή ανταγώγιμο δικαίωμα και/ή ανταξίωση και/ή απαγωγή και/ή ανταπαίτηση ή/και συμψηφισμό εναντίον των Αιτητών και/ή δη για γεγονότα που προέκυψαν και/ή που αφορούν τα επίδικα ζητήματα της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης πριν και/ή μετά την έκδοση της αλλά και μετά την προώθηση της παρούσας υπό κρίση αίτησης.
- Για όλους τους λόγους που αναφέρονται και/ή εξυπακούονται από την επισυνημμένη ένορκο δήλωση που στηρίζει την ένσταση.» Η ένσταση του Καθ΄ου η αίτηση 1 βασίζεται στα άρθρα 21 και 30 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 ως ετροποποιήθη, στα άρθρα 2, 51, 52 και 53 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 ως τροποποιήθηκε, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς Θ.79, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Θ.1, 2 & 3, στα άρθρα 9 και 20 του περί Διαιτησίας Νόμου, τα άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος, το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, (Ε.Σ.Δ.Α), η Δ.48 Θ.4, η Δ.55, η Δ.40 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη γενικής και συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου και τέλος, στη Νομολογία. H ένσταση του Καθ΄ου η αίτηση 1 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μέλιου Γιάννακα - Καθ΄ου η αίτηση 1, ο οποίος ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης που εμφαίνονται στην αίτηση και εισηγείται στο τέλος ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ο Καθ΄ου η αίτηση 3 επίσης έφερε ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Ο Καθ΄ου η 3 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση δεν δύναται να προχωρήσει εναντίον του, καθότι η πρωτοφειλέτιδα κυρία Λίλη Χριστοφίδου και ο εγγυητής κύριος Κωστάκης Χριστάκη Χριστοφίδης ουδέποτε ειδοποιήθηκαν για την Διαιτησία και καμία Διαιτητική Απόφαση έχει εκδοθεί εναντίον τους κατά παράβαση των Νόμων και Κανονισμών.
- Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη, ελλιπής και/ή οι νόμοι και οι θεσμοί επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση δεν νομιμοποιούν εις την αιτούμενη θεραπεία και/ή δεν προσδίδουν εις το Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την παρούσα αίτηση.
- Τα γεγονότα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση είναι ανεπαρκή και/ή δεν είναι ικανά ώστε να δικαιολογούν και/ή να στηρίζουν την αιτούμενη θεραπεία.
- Η Αίτηση δεν έχει συνταχθεί δικονομικά ορθά και/ή πάσχει τυπικά και/ή δεν έχει περιβληθεί με τον ορθό δικονομικό τύπο και/ή μορφή και ως εκ τούτου είναι ανυπόστατη και/ή άκυρη και/ή ανύπαρκτη.
- Η υπαγωγή του Καθ΄ου η αίτηση 3 στην δικαιοδοσία και απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή, παραβιάζει και/ή στερεί το δικαίωμα του για πρόσβαση σε ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αρμόδιο Δικαστήριο αφού ο διαιτητής διορίζεται μονομερώς από τους Αιτητές χωρίς δικαίωμα του Καθ΄ου η Αίτηση 3 να ακουστεί και/ή να έχει λόγο επί του θέματος.
- Η Διαιτησία αντίκειται και/ή διεξήχθητε κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης.
- Η υπαγωγή του Καθ΄ου η Αίτηση 3 στην δικαιοδοσία και απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή παραβιάζει, το Σύνταγμα, την Ε.Σ.Δ.Α., τον χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον Περί Διαιτησίας Νόμο. Το δικαίωμα του για πρόσβαση σε ανεξάρτητο και αμερόληπτο Δικαστήριο, προς διάγνωση της ισχυριζόμενης αστικής υποχρέωσης τους παραβιάζεται κατάφορα.
- Η επιστολή παραπομπής του Καθ΄ ου η Αίτηση 3 σε διαιτησία δεν του έχει επιδοθεί και/ή δεν του έχει επιδοθεί νομότυπα και/ή επιδόθηκε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών προνοιών.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν επιδόθηκε στον Καθ΄ου η Αίτηση 3 νομότυπα και/ή επιδόθηκε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών προνοιών.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και/ή ελλείπουν ουσιώδεις στοιχεία και/ή πληροφορίες οι οποίες θα έπρεπε να είχαν κοινοποιηθεί στους Καθ΄ων η Αίτηση για τα δικαιώματα τους.
- Η Διαιτητική απόφαση στερείται της δέουσας και επαρκούς αιτιολογίας συνεπώς είναι άκυρη και/ή ανυπόστατη.
- Ο Διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά και/ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση.
- Η Διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα και/ή διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα.
- Οι Αιτητές επέδειξαν κακοπιστία και/ή δόλια συμπεριφορά.
- Η Αιτητές κωλύονται (estoppel) από το να διεκδικήσουν εγγραφής της διαιτητικής απόφασης λόγω του ότι έχει παρέλθει υπέρμετρη και/ή υπερβολική και/ή παράλογη καθυστέρηση (unconscionable delay-laches) εξ υπαιτιότητας και/ή αδικαιολόγητης αδράνειας των Αιτητών.
- Η Διαιτητική απόφαση και/ή η δοθείσα θεραπεία αντίκειται στον Νόμο και/ή στην Δημόσια Πολιτική.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν μπορεί να εγγραφεί ως έχει, λόγω της τροποποίησης του Νόμου και/ή της θέσπισης του νόμου Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (160(Ι)/1999) ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2001, μετά την έκδοση της.
- Η υπαγωγή του Καθ΄ου η Αίτηση 3 στην δικαιοδοσία και/ή απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή ανυπόστατη καθώς δεν υπήρξε, ούτε εγέρθηκε οποιαδήποτε «διαφορά» ώστε να ενεργοποιηθεί η σχετική νομοθετική πρόνοια ήτοι το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών εταιρειών Νόμου και του Θεσμού 79 των Περί Συνεργατικών εταιρειών Θεσμών.
- Η Διαιτητική απόφαση δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις των Νόμων και Κανονισμών.
- Ο Ενόρκως Δηλούντος στην Ένορκο Δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών επικαλείται ισχυρισμούς και/ή γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και αποκρύπτει αλλά και ενσυνείδητα παραπλανεί το Σεβαστό Δικαστήριο, π.χ. δεν αναφέρει στην ένορκο δήλωση του αν είχε προσωπική γνώση για όσα ορκίζεται.
- Οι Αιτητές έχουν παραβιάσει τις αυστηρές πρόνοιες των Άρθρων 12-15 του Περί της Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμος του 2003, Ν. 197(Ι)2003 και πιο συγκεκριμένα παρέλειψαν να ενημερώσουν, χωρίς καθυστέρηση και γραπτώς τον Καθ΄ου η Αίτηση 3, για την καθυστέρηση καταβολής τριών τουλάχιστον δόσεων.
- Το φερόμενο ως χρέος και/ή ως αξιούμενο ποσό δυνάμει της επικαλούμενης Διαιτητικής Απόφασης είναι καθ΄όλα αυθαίρετο και/ή προερχόμενο από παράνομο και/ή ανεπίτρεπτο ανατοκισμό και/ή κεφαλαιοποίηση τόκου και/ή διά το οποίο ο καθ΄ου η Αίτηση 3 διατηρεί αγώγιμο και/ή ανταγώγιμο δικαίωμα και/ή ανταξίωση και/ή απαγωγή και/ή ανταπαίτηση ή/και συμψηφισμό εναντίον των Αιτητών και/ή δη για γεγονότα που προέκυψαν και/ή που αφορούν τα επίδικα ζητήματα της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης πριν και/ή μετά την έκδοση της αλλά και μετά την προώθηση της παρούσας υπό κρίση αίτησης.
- Για όλους τους λόγους που αναφέρονται και/ή εξυπακούονται από την επισυνημμένη ένορκο δήλωση που στηρίζει την ένσταση. Η ένσταση του Καθ΄ου η αίτηση 3, συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Άδωνη Κωνσταντίνου, ο οποίος ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους που παρουσιάζονται στο σώμα της ένστασης του. Η ακρόαση της αίτησης, διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τη θέση των διαδίκων που ο καθένας εκπροσωπεί. Τόσο τα όσα αναφέρονται στην ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση, όσο και τα όσα αναφέρονται στις αγορεύσεις εκατέρωθεν των πλευρών, λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και θα αναφερθούν εκεί και όπου κριθεί απαραίτητο. Νομική Πτυχή Το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν. 22/85, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ως ακολούθως:
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας - (α) μεταξύ μελών, πρώην μελών, προσώπων αξιούντων μέσω μελών καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους∙ ή (β) μεταξύ μέλους, πρώην μέλους ή προσώπου αξιούντος μέσω μέλους, πρώην μέλους ή αποβιώσαντος μέλους και της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής ή οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας∙ ή (γ) μεταξύ της εταιρείας ή της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής και οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας∙ ή (δ) μεταξύ της εταιρείας και οιασδήποτε ετέρας εγγεγραμμένης εταιρείας, η τοιαύτη διαφορά θα παραπέμπηται υφ' οιουδήποτε εξ' αυτών εις τον Έφορον: .....................................................................................................................
(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριο εντός είκοσι και μίας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών με βάση το εδάφιο
(2)δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο σύμφωνα με το εδάφιο
(4)ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». Η παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία ρυθμίζεται γενικά από τον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4. Όταν, όμως, προκύψει διαφορά μεταξύ της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής και μέλους της, πρώην μέλους, προσώπου αξιούντος μέσω μέλους καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους αναφορικά με εργασίες συνεργατικής εταιρείας εφαρμόζεται ο Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος, Ν. 22/85, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος», σε συνάρτηση με τους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς του 1987, ΚΔΠ 142/87, όπως τροποποιήθηκε. Σχετικό είναι το άρθρο 52
(1)του Ν. 22/85, όπως τροποποιήθηκε, το περιεχόμενο του οποίου παρατέθηκε ενωρίτερα. Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή μπορεί να την εφεσιβάλει στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της γνωστοποίησης της σε αυτόν. Σε περίπτωση, όμως, που η εκδοθείσα διαιτητική απόφαση δεν εφεσιβληθεί εντός της πιο πάνω χρονικής προθεσμίας ή η έφεση που έχει υποβληθεί εναντίον αυτής έχει εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, τότε η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Στα πλαίσια αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης δεν παρέχεται η δυνατότητα αναθεώρησης ή ακύρωσης μιας διαιτητικής απόφασης. Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο εξετάζοντας αίτηση, όπως είναι η υπό κρίση, δεν μπορεί να προχωρήσει σε δικαστικό έλεγχο της ουσίας και της ορθότητας της διαιτητικής απόφασης. Αντικείμενο της αίτησης είναι μόνο η λήψη άδειας για εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης του διαιτητή. Ό,τι δε ένας αιτητής σε αίτηση αυτού του τύπου οφείλει να αποδείξει καθορίσθηκε στην υπόθεση Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολιτική Έφεση 357/08, ημερομηνίας 11.4.12. Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Εφετείο: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Παραπέμπω σχετικά στην Αίτηση της Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου, αρ. 110/95
(1995)1 ΑΑΔ 827, όπου στην σελίδα 831 τονίσθηκαν τα ακόλουθα: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή .. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποιά είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν έχει υποστηριχθεί καν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία στο πλαίσιο εκείνης της διαδικασίας, εξέτασης τέτοιου θέματος ή οποιουδήποτε θέματος αναφερομένου στο περιεχόμενο της απόφασης του Διαιτητή και τελικά δεν έχει υποδειχθεί με ποιο τρόπο, κατά την αντίληψη της αιτήτριας, πάσχει η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η αιτήτρια παρέπεμψε στην απόφαση του Διαιτητή για να υποστηρίξει πως περιέχει το σπέρμα της αξίωσης τόκου πέραν του επιτρεπομένου. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν. 22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει». Επίσης στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη και άλλοι
(2008)1 ΑΑΔ 716, επισημάνθηκαν τα ακόλουθα στην σελίδα 719: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης». Παρατηρώ ότι οι λόγοι για τους οποίους οι Καθ΄ων η αίτηση 1 και 3 προβάλλουν για απόρριψη της αίτησης είναι συνοπτικά, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθοι: Η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί ο πρωτοφειλέτης κ. Κωστάκης Χριστάκη Χριστοφίδης και η εγγυήτρια Λίλη Χριστοφίδου ουδέποτε ειδοποιήθηκαν για την διαιτησία και καμιά Διαιτητική Απόφαση έχει εκδοθεί εναντίον τους κατά παράβαση των Νόμων και Κανονισμών. Η νομική βάση της αίτησης είναι καταχρηστική, λανθασμένη και τα γεγονότα που τη συνοδεύουν δεν δικαιολογούν την αιτούμενη θεραπεία. Η διαδικασία που ακολουθείται είναι καταχρηστική και έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την έκδοση της απόφασης. Με βάση την πιο πάνω ανάλυση των πτυχών που προκύπτουν από την εν λόγω αίτηση, τo Δικαστήριο δεν μπορεί στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας να εξετάσει τα πιο πάνω θέματα. Αυτά είναι θέματα τα οποία θα μπορούσαν να εξετασθούν στα πλαίσια έφεσης εναντίον της διαιτητικής απόφασης και όχι στα πλαίσια της παρούσης αίτησης, το επίδικο θέμα της οποίας είναι η προώθηση της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης. Στην ένορκο δήλωση του Χρίστου Δημητρίου που συνοδεύει την αίτηση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α πιστό αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης, ως Τεκμήριο Α της οποίας με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται η εγγραφή, και ως Τεκμήριο Β τη δήλωση γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης στους Καθ'ων η αίτηση 1 και 3. Με αυτό δηλώνεται από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία έλαβαν γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης. Η διαιτητική απόφαση φέρει, επίσης, τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Επίσης, η προθεσμία των 21 ημερών από της γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης προς τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 και εντός της οποίας είχε τη δυνατότητα να την εφεσιβάλει είχε εκπνεύσει πριν την υποβολή της παρούσης αίτησης. Η συμπεριφορά δε των Καθ'ων η αίτηση 1 και 3 στη συνέχεια, με τον διορισμό δικηγόρου, την εμφάνιση αλλά και την καταχώρηση ένστασης ενώπιον του Δικαστηρίου στην παρούσα διαδικασία, δείχνει ότι έλαβαν γνώση της παρούσας διαδικασίας γι'αυτό και παρουσιάζονται, αμφισβητώντας τη διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Σύμφωνα δε με την ένορκο δήλωση του Χρίστου Δημητρίου καμία έφεση δεν είχε ασκηθεί κατά της διαιτητικής απόφασης μέχρι την υποβολή της υπό κρίση αίτησης, ισχυρισμός ο οποίος είναι παραδεκτός από τους Καθ' ων η αίτηση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω πως η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί . Συνακόλουθα δίδεται άδεια όπως η διαιτητική απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 ημερομηνίας 6.10.2014 που αφορά στο γραμμάτιο με αριθμό 7340137-4 εγγραφεί ώστε να καταχωρισθεί σαν δικαστική απόφαση και εκτελεσθεί. Ενόψει της επιτυχίας της αίτησης κρίνω ορθό και δίκαιο όπως επιδικάσω τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: eggrafi diaititikis apofasis cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο