Ελένης Ευαγγέλου ν. Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λίμιτεδ, Αρ. Γενικής Αίτησης/Έφεσης: 379/2016, 29/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A219 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης/Έφεσης: 379/2016 Επί τοις αφορώσι τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 Άρθρο 52, όπως έχει τροποποιηθεί και τον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, Άρθρα 9 και
- Μεταξύ: Ελένης Ευαγγέλου, από τη Λάρνακα Αιτήτριας-Εφεσείουσας και Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λίμιτεδ, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων - - - - - - - - - - - - - - - - - - 29/06/2017 Για την Αιτήτρια: κ. Γ. Ζαμπάς για Χρίστος Ζαμπάς & Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Γ. Δανός Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την Αίτηση της η Αιτήτρια ζητά: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει και/ή ακυρώνει την απόφαση του Διαιτητή κ. Στέλιου Παπαλεξάνδρου (εν τω εφεξής καλούμενου «Διαιτητής») ημερομηνίας 15.05.2014 η οποία εξεδόθη εναντίον της Αιτήτριας και προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λίμιτεδ για το ποσό των €503.638,01 (πεντακόσιες τρεις χιλιάδες εξακόσια τριάντα οκτώ ευρώ και ένα σεντ), με επιτόκιο 9%, αναφορικά με το δάνειο με αριθμό 7314089-2, με συνοφειλέτη τον αποβιώσαντα σύζυγο της Αιτήτριας, τον κ. Χαμπή Ευαγγέλου, λόγω δόλου και/ή παρανομίας και/ή ακυρότητας της διαδικασίας και/ή ως ληφθείσα κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης και/ή της Δίκαιης Δίκης και/ή των Αρχών της επιείκειας και/ή στηριζόμενη σε ψευδή και/ή νοθευμένα και/ή παραποιημένα έγγραφα και/ή λογαριασμούς.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου που να κυρήττει άκυρη και/ή στερημένη οιασδήποτε νομικής ισχύος τη Διαιτητική Απόφαση ημερομηνίας 15.05.2014 όπως αυτή περιγράφεται στην παράγραφο 1 της παρούσης Αιτήσεως.
- Οιανδήποτε άλλη Διαταγή ή περαιτέρω θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και/ή δίκαια υπό τις περιστάσεις.» Η Αίτηση/Έφεση βασίζεται στους πιο κάτω λόγους: Α. Η απόφαση του Διαιτητή είναι άκυρη λόγω παρανομίας και/ή παρατυπίας στη διαδικασία της διαιτησίας την οποία όφειλε και/ή ήτο υποχρεωμένος να αντιληφθεί και/ή λόγω αντίθεσης της προς το Νόμο και τους Κανονισμούς. Β. Ο Διαιτητής άσκησε τα καθήκοντα του κατά τρόπο πλημμελή και μη αρμόζοντα σε πρόσωπο το οποίο ασκεί οιονεί Δικαστική διαδικασία αφού έλαβε την εν λόγω απόφαση καθ' υπέρβαση και/ή κατάχρηση των εξουσιών που του παρέχει ο Περί Διαιτησίας Νόμος και οι συναφείς αυτού Νόμοι. Γ. Η απόφαση του Διαιτητή είναι άκυρη λόγω δόλου και/ή νόθευσης των υποβληθέντων προς αυτών καταστάσεων λογαριασμού στη διαδικασία της διαιτησίας την οποία όφειλε και/ή ήτο υποχρεωμένος να αντιληφθεί, προστατεύοντας την Αιτήτρια. Δ. Η απόφαση εξεδόθη κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης και της Δίκαιης Δίκης αφού δεν δόθηκαν λεπτομέρειες της απαίτησης στην Αιτήτρια, η προσβαλλόμενη Απόφαση εξεδόθη χωρίς δίκη/μαρτυρία και η θέση της Αιτήτριας δεν ακούστηκε. Ε. Ο Διαιτητής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση αμερόληπτα και δίκαια και/ή ενήργησε ωσάν αντιπρόσωπος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λίμιτεδ. Στ. Η απόφαση του Διαιτητή είναι εσφαλμένη και αυθαίρετη και στηρίζεται σε πλάνη και νόθευση των πραγματικών γεγονότων και/ή το Νόμο και/ή σε εσφαλμένα νομικά κριτήρια και/ή σε λανθασμένη εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων. Ζ. Η απόφαση του Διαιτητή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και/ή ουδεμία αναφορά γίνεται στους παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη του για τη λήψη αυτής. Η. Η απόφαση του Διαιτητή είναι άδικη υπό τις περιστάσεις και/ή σε κάθε περίπτωση προξενεί αδικία. Θ. Ο Διαιτητής δεν εξάσκησε ορθά τη διακριτική του εξουσία και/ή δεν ερεύνησε επαρκώς τους λόγους μη προσέλευσης στη Διαιτησία της Αιτήτριας. Ι. Η απαίτηση του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λίμιτεδ εμποδίζεται (is estopped) ένεκα συμπεριφοράς και/ή νόθευσης εγγράφων. Η παρούσα Αίτηση/Έφεση βασίζεται στο άρθρο 52(1-4) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85)όπως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς Θεσμοί 78 και 79, στα άρθρα 2, 9 και 20
(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, στα άρθρα 30 και 152 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.40 θ.8, Δ.49 θ.(1-3) και Δ.49, στο άρθρο 36
(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο Ν.101/87, στον Περί Τόκου Νόμο 2/77, στο Δίκαιο της Επιείκειας και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση επικαλούμενοι τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η Αίτηση/Έφεση είναι εκπρόθεσμη.
- Η Αίτηση/Έφεση κατέστη άνευ αντικειμένου καθότι εκδόθηκε ήδη την 17.11.2016, κατόπιν ακρόασης, Διάταγμα Εγγραφής και Εκτέλεσης της Διαιτητικής Απόφασης ημερομηνίας 15.05.2014 της οποίας ζητείται με την παρούσα Έφεση ο παραμερισμός και/ή ακύρωσή της.
- Η Εφεσείουσα αν και κλητεύθηκε δεόντως να παρευρεθεί στη διαδικασία της Διαιτησίας, εν τούτοις αυτή παρέλειψε να εμφανισθεί και να παραστεί, είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω δικηγόρου ή άλλου αντιπροσώπου. Για το λόγο αυτό εμποδίζεται (estopped) και κωλύεται να προβάλλει τώρα ως λόγους Έφεσης ισχυρισμούς τους οποίους όφειλε να προβάλει ενώπιον του Διαιτητή κατά τη διεξαγωγή της Διαιτησίας.
- Οι Εφεσίβλητοι κλήτευσαν δεόντως την Εφεσείουσα για να παρευρεθεί στη Διαιτησία, η δε μη εμφάνισή της σ' αυτή, σε καμία περίπτωση οφείλεται στους Εφεσίβλητους.
- Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διαιτητή είναι έγκυρη, νόμιμη και εκδόθηκε μέσα στα πλαίσια των σχετικών Νόμων και Κανονισμών.
- Ο Διαιτητής καθ' όλη τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας άσκησε τα καθήκοντα του κατά νόμιμο τρόπο μέσα στα πλαίσια της εξουσίας που του παρέχουν οι σχετικοί Νόμοι και Κανονισμοί, ουδείς δόλος υπήρξε εκ μέρους οποιουδήποτε, όλα τα παρουσιασθέντα έγγραφα ήσαν νόμιμα, έλαβε δε υπόψη του όλους τους ισχυρισμούς, τα πραγματικά, αληθή και αναγκαία στοιχεία και γεγονότα, την αναγκαία μαρτυρία όπως αυτά ετέθησαν ενώπιον του, με αμεροληψία και αντικειμενικότητα, εξάσκησε δε τη διακριτική του εξουσία ορθά.
- Η προβαλλόμενη Διαιτητική Απόφαση, ελήφθη νόμιμα, είναι δίκαιη, πλήρως και επαρκώς αιτιολογημένη επί της ουσίας και σ' αυτή γίνεται αναφορά στους λόγους και στα έγγραφα που λήφθηκαν υπόψη για την έκδοση της όπως αυτά καθορίζονται στους Νόμους και θεσμούς. Τόσο η Αίτηση όσο και η Ένσταση συνοδεύονται από ένορκες δηλώσεις, θεωρώ όμως αχρείαστο και αντιπαραγωγικό έργο να καταγράψω το περιεχόμενο τους αλλά έχοντας μελετήσει το περιεχόμενο τους και έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρονται σ' αυτές, θα προχωρήσω στην εξέταση της Αίτησης και της Ένστασης και θα αναφερθώ στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων όπου κριθεί αναγκαίο. Η διαδικασία περιορίστηκε στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις, στο περιεχόμενο των οποίων επίσης θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Πρώτος λόγος ένστασης είναι ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Όπως φαίνεται από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, η απόφαση του Διαιτητή εκδόθηκε στις 15.05.2014, επιδόθηκε στην Αιτήτρια στις 08.12.2014 και η Αίτηση/Έφεση καταχωρήθηκε στις 30.09.
- Το άρθρο 52
(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπως έχει Τροποποιηθεί προνοεί για τη δυνατότητα υποβολής έφεσης σε απόφαση του Διαιτητή και ο χρόνος μέσα στον οποίο υποβάλλεται η Έφεση, καθορίζεται σε 21 ημέρες από την ημερομηνία γνωστοποίησης της απόφασης. Το άρθρο 52
(4)αναφέρει τα εξής: «Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε Διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης προς αυτόν της απόφασης.» Από τα πιο πάνω είναι σαφές ότι η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και το Δικαστήριο θα πρέπει γι' αυτό το λόγο να απορρίψει την Αίτηση. Όμως, παρά την πιο πάνω κατάληξη μου, θα εξετάσω αν επί της ουσίας δικαιολογείτο το αίτημα. Η Αίτηση στηρίζεται επίσης στο άρθρο 20
(2)του Κεφ. 4 το οποίο αναφέρει τα εξής: «20
(1).............................
(2)Όταν ο Διαιτητής ή ο επιΔιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθη παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση». Η έννοια της κακής συμπεριφοράς που προνοεί το άρθρο 20
(2)μπορεί να έχει πολλές ερμηνείες και να αφορά την έννοια της διαφθοράς, της ηθικά και δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς του Διαιτητή, του απλού λάθους, του αβέβαιου και ασαφούς πορίσματος, της αποδοχής εξωγενούς μαρτυρίας ή τον αποκλεισμό μαρτυρίας και ως αποτέλεσμα η ερμηνεία της έννοιας «κακή συμπεριφορά» είναι θέμα γεγονότων. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd κ.α.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 717 ο όρος ανάρμοστη κακή συμπεριφορά ερμηνεύεται ευρέως. Περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς η οποία τείνει να διασαλεύσει και να καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία οι διάδικοι ή κάθε ένας από αυτούς πρέπει να έχει στους διαιτητές. Στην υπόθεση Νεόφυτος Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 687 αναφέρθηκε ότι ο Διαιτητής βαρύνεται με την υποχρέωση να ενεργήσει στα πλαίσια των όρων εντολής του και το ζητούμενο είναι η συμμόρφωση του με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης σε όλη την πορεία της οιονεί δικαστικής αποστολής του. Πέραν της υποχρέωσης αυτής ο Διαιτητής είναι δεσμευμένος να συμμορφώνεται και με τις βασικές αρχές του δικαίου. Εκείνο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό και θα πρέπει να αναφερθεί, είναι ότι το Δικαστήριο σε έφεση κατά της απόφασης Διαιτητή δεν έχει την εξουσία να επανεξετάσει τη διακριτική ευχέρεια του Διαιτητή εφόσον ο Διαιτητής ενήργησε μέσα στα πλαίσια των εξουσιών του και των αρχών της δικαιοσύνης συμπεριφερόμενος δίκαια προς τους διαδίκους χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι η εξουσία του Διαιτητή είναι απεριόριστη. Όπως φαίνεται μέσα από την ένορκη δήλωση της αιτήτριας, στις 15.05.2014 έλαβε ειδοποίηση για να παρευρεθεί σε διαδικασία διαιτησίας για το δάνειο με αριθμό 7314089. Η αιτήτρια δεν παρουσιάστηκε στη διαδικασία, για τους λόγους που η ίδια αναφέρει στην ένορκη της δήλωση, και στις 08.12.2014 της επιδόθηκε η επίδικη απόφαση, χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε αντίδραση εκ μέρους της. Στις 06.05.2016 της επιδόθηκε νέα ειδοποίηση να παρουσιαστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στη Γενική Αίτηση 47/16 για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Στην αίτηση αυτή η αιτήτρια καταχώρησε ένσταση και στις 17.11.2016 εκδόθηκε απόφαση με την οποία επιτράπηκε η εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 15.05.2014, για την οποία δεν αναφέρεται αν έχει καταχωρήσει έφεση. Στην αιτήτρια, όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, δόθηκε η δυνατότητα να παρουσιαστεί στη διαδικασία της διαιτησίας και παρέλειψε να το πράξει. Είχε το δικαίωμα να καταχωρήσει εμπρόθεσμα αίτηση έφεση στην απόφαση του διαιτητή και επίσης παρέλειψε να το πράξει. Ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι παρέλειψε να ενημερώσει τα παιδιά της και απέκρυψε από αυτά τα γεγονότα, αφού ο σύζυγος της απεβίωσε, γιατί δεν ήθελε να τα επιβαρύνει, δεν μπορεί να είναι βάσιμος λόγος για τις παραλείψεις της και δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι η διαιτησία έγινε χωρίς να ακουστεί η ίδια και είναι άδικη. Δεν μπορεί επίσης η αιτήτρια να ισχυρίζεται ότι ο διαιτητής είχε υποχρέωση να ερευνήσει τους λόγους της μη προσέλευσης της. Η υποχρέωση του διαιτητή, όπως και σε κάθε δικαστική διαδικασία, περιορίζεται στην ενημέρωση του ενδιαφερόμενου μέρους για τη διαδικασία και το χρόνο διεξαγωγής της. Αναφέρονται επίσης στο πρακτικό ημερομηνίας 15.05.2014 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, τα στοιχεία που ο Διαιτητής έλαβε υπόψη για να εκδώσει την απόφαση του και δεν θα συμφωνήσω με τη θέση της Αιτήτριας ότι η απόφαση είναι αναιτιολόγητη. Ο Διαιτητής έλαβε υπόψη του την απαίτηση των καθ' ων η αίτηση, έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία για υποστήριξη της απαίτησης και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Διαιτητής ενήργησε σύμφωνα με τη διαδικασία και νόμιμα εξέδωσε την απόφασή του. Η Διαιτητική απόφαση δεν είναι απαραίτητο να διατυπώνεται με συγκεκριμένο τρόπο. Αρκεί να είναι διατυπωμένη με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο (Halsbury's Laws of England 3η έκδοση, τόμος 2, σελ. 42) και στην απόφαση του Διαιτητή είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι αναφέρονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να γνωρίζει η Αιτήτρια τι ακριβώς θα πρέπει να πληρώσει στους Καθ' ων η Αίτηση. Η συμπεριφορά της αιτήτριας, όπως αναφέρεται πιο πάνω, δεν δικαιολογεί τον ισχυρισμό της ότι η απόφαση εξεδόθη κατά παράβαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης και της δίκαιης δίκης. Ούτε δικαιολογεί τον ισχυρισμό της ότι δεν της δόθηκαν λεπτομέρειες της απαίτησης των καθ' ων η αίτηση, αφού δεν φαίνεται να ζήτησε η αιτήτρια τέτοιες λεπτομέρειες. Για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, θεωρώ ότι το αίτημα για ακύρωση ή παραμερισμό της Διαιτητικής απόφασης και επί της ουσίας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και κανένας από τους λόγους έφεσης κρίνεται βάσιμος. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/General Application/Final Αναφορά: Ακύρωση Διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο