AYΓOYΣΤΙΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ κ.α. ν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΣΤΑ ΛΟΥΚΑ, Αρ. Αγωγής 1975/12, 20/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A198 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1975/12 Μεταξύ: AYΓOYΣΤΙΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, από Λεμεσό
- ΜΑΡΙΝΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ, από Λεμεσό Εναγόντων και ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΣΤΑ ΛΟΥΚΑ, από Λεμεσό Εναγόμενου ----------------------------- Ημερομηνία: 20 Ιουνίου, 2017 Για τους Ενάγοντες: κ. Ηλίας Ηλία Για τον Εναγόμενο: κ. Χρίστος Αδάμου Α Π Ο Φ Α Σ Η Αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών πως ο ενάγοντας αρ.1 υπήρξε γαμβρός επί θυγατρί του εναγόμενου. Ο ενάγοντας αρ.2 είναι υιός του πρώτου (από τον γάμο του ενάγοντα αρ.1 με την θυγατέρα του εναγόμενου) και εγγονός του δεύτερου. Ο γάμος του ζεύγους μετά από μερικά χρόνια διαλύθηκε. Ανέκυψαν μεταξύ των πρώην συζύγων οικονομικές διαφορές. Απότοκος των διαφορών ήταν και η καταχώριση εκ μέρους του Γιώργου Κώστα Λουκά (εναγομένου στην παρούσα αγωγή) της αγωγής με αρ. 5147/95 Ε.Δ. Λεμεσού, εναντίον του Αυγουστίνου Αυγουστίνου (ενάγοντα αρ.1 στην παρούσα αγωγή) με την οποία ο πρώτος αξίωνε την ανάκτηση της κατοχής της οικίας στην οδό Νάξου αρ.6 στην ενορία Χαλκούτσα στη Μέσα Γειτονιά, στη Λεμεσό (εντός του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής C296, Φ/Σχ. LIV/51.1.3 III). Η αγωγή διευθετήθηκε και στις 10.4.1996 εκδόθηκε διάταγμα σε βάρος του Αυγουστίνου, με το οποίο διατασσόταν όπως εντός ενός μηνός (από τις 10.4.1996) παραδώσει την κατοχή της οικίας στον Λουκά (στο τέλος της ημέρας ο Αυγουστίνος συμμορφώθηκε και παρέδωσε την κατοχή της οικίας). Παράλληλα οι διάδικοι στην αγωγή 5147/95, συμφώνησαν (η συμφωνία κατέστη κανόνας Δικαστηρίου) όπως ο Γιώργος Λουκά μεταβιβάσει την οικία στην οδό Νάξου, στον εγγονό του Μαρίνο Α. Αυγουστίνου, αφού ο τελευταίος ενηλικιωθεί. Έρεισμα για την καταχώριση της υπό κρίση υπόθεσης απετέλεσε η κατ' ισχυρισμόν παράβαση της συμφωνίας επί Δικαστηρίω η οποία, όπως δηλώθηκε στην αγωγή 5147/95, έχει αυτολεξεί ως εξής: «ο ενάγων αναλαμβάνει υποχρέωση να εγγράψει και μεταβιβάσει την οικία που περιγράφεται πιο πάνω επ' ονόματι του ανηλίκου Μαρίνου Α. Αυγουστίνου ο οποίος είναι εγγονός του ενάγοντα και υιός του εναγομένου, αφού ο τελευταίος ενηλικιωθεί». Με την αγωγή οι ενάγοντες αξιούν: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο όπως εγγράψει και/ή μεταβιβάσει εις το όνομα του Ενάγοντα αρ.2 το υποστατικό και/ή ακίνητο και/ή οικία εις την οδό Νάξου αρ.6 στην Λεμεσό εντός του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής C296, Φ/Σχ. LIV/51.1.3III, τεμάχιο 380 εκτάσεως 521 τ.μ. το όλον μερίδιον. Β. Ποσό €16.316,00.- ως αποζημιώσεις και/ή άλλως πως και/ή ως ενοικιαστική αξία και/ή απώλεια χρήσης του υποστατικού και/ή ακινήτου και/ή οικίας εις την οδό Νάξου αρ.6 στην Λεμεσό εντός του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής C296, Φ/Σχ. LIV/51.1.3III, τεμάχιο 380 εκτάσεως 521 τ.μ. ως ανωτέρω αναφέρεται. Γ. Διαζευκτικώς το αυτό ποσό των €16.316,00.- ως αποζημιώσεις και/ή ως τιμωρητικές αποζημιώσεις και/ή άλλως πως ως ανωτέρω αναφέρεται. Δ. Ποσό €24.000.- ως αποζημιώσεις και/ή άλλως πως ως ανωτέρω εις την παράγραφο 9 αναφέρεται. Ε. Ποσό €600.- μηνιαίως από 08/05/12 ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή διαφυγόν κέρδος και/ή ως αποζημιώσεις μέχρι εκκενώσεως και παραδόσεως του εν λόγω ακινήτου εις τους Ενάγοντες. Στ. Νόμιμο τόκο επί κάθε επιδικασθησομένου ποσού από την ημερομηνία που αυτό κατέστη πληρωτέο και απαιτητό μέχρι εξοφλήσεως. Ζ. Τα έξοδα πλέον έξοδα επίδοσης πλέον ΦΠΑ.» Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, οι ενάγοντες επανειλημμένα κάλεσαν τον εναγόμενο να συμμορφωθεί με το Διάταγμα του Δικαστηρίου στην αγωγή 5147/95, πλην όμως ο τελευταίος αρνείται και/ή παραλείπει να πράξει τούτο. Στις 7.11.2011 καταχωρήθηκε εναντίον του (στα πλαίσια της αγωγής 5147/95) αίτηση παρακοής η οποία στο τέλος της ημέρας απεσύρθη άνευ βλάβης. Είναι προβαλλόμενη θέση των εναγόντων πως συνεπεία της μη συμμόρφωσης του εναγόμενου, οι ίδιοι ζημιώνουν €600.- μηνιαίως για την «απώλεια χρήσης και/ή την ενοικιαστική αξία του ακινήτου» από τις 14.2.2010, «ημερομηνία που ενηλικιώθηκε ο ενάγοντας αρ.2 και/ή ημερομηνία κατά την οποία υποχρεούτο ο εναγόμενος να μεταβιβάσει το ακίνητο στον ενάγοντα αρ.2», μέχρι τις 8.5.2012, ήτοι €16.316.-. Οι ενάγοντες διατείνονται περαιτέρω ότι ειδικά ο ενάγοντας αρ.2 «υπέστη περαιτέρω ζημιά για την μη συμμόρφωση του Εναγομένου εις την παρούσα καθ' ότι είχε και έχει σκοπό να σπουδάσει και έχει εξασφαλίσει θέση σε Ελληνικό πανεπιστήμιο όμως λόγω οικονομικής αδυναμίας και/ή λόγω του ότι δεν είχε περιουσία να δεσμεύσει και/ή υποθηκεύσει για εξασφάλιση δανείου δεν μετέβη ακόμη εις το εξωτερικό και ειδικά εις την Ελλάδα για σπουδές που είχε και έχει σαν αποτέλεσμα την καθυστέρηση και αποπεράτωση των σπουδών του, με αποτέλεσμα να υπόκειται ζημία του ποσού των €12.000.- ετησίως ήτοι δύο χρόνια καθυστέρηση €24.000.-.» Ο εναγόμενος στην Έκθεση Υπεράσπισης του παραδέχεται ότι στις 10.4.1996, ανέλαβε «άνευ οιουδήποτε ανταλλάγματος» να εγγράψει και μεταβιβάσει την οικία στην οδό Νάξου στον ενάγοντα αρ.2, αλλά θα έπραττε τούτο «ένεκα φυσικής αγάπης και στοργής, σε οποιονδήποτε χρόνο ως ο εναγόμενος ήθελε αποφασίσει μετά την ενηλικίωση του ενάγοντα αρ.2 και ουχί αμέσως μετά την ενηλικίωση αυτού». Ισχυρίζεται περαιτέρω πως «ένεκα της όλης συμπεριφοράς των εναγόντων και/ή του κάθε ενάγοντα ξεχωριστά έναντι του, ούτος απέσυρε το ενδιαφέρον του και/ή την προθυμία του και/ή την υπόσχεση του δια να εγγράψει δυνάμει δωρεάς, το επίδικο ακίνητο στον ενάγοντα αρ.2/εγγονό του» και πως πληροφόρησε «πολλάκις» τόσο προφορικά όσο και γραπτώς τον ενάγοντα αρ.2 ότι δεν είχε πρόθεση να του μεταβιβάσει την οικία. Τέλος αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων περί ύπαρξης ζημιάς και ισχυρίζεται ότι οι «εν λόγω αξιώσεις των εναγόντων και/ή ειδικότερα του ενάγοντα αρ.2 είναι απομακρυσμένες και/ή χωρίς νομικό υπόβαθρο και/ή κατασκευασμένες» και ως εκ τούτου αιτείται την απόρριψη τους. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν από πλευράς εναγόντων οι ίδιοι και κάλεσαν και ακόμη ένα μάρτυρα τον Πέτρο Αγαθαγγέλου (Μ.Ε.3). Από πλευράς εναγόμενου κατέθεσε μόνο ο ίδιος. Ο ενάγοντας αρ. 2 Μαρίνος Αυγουστίνου (Μ.Ε.2) κατέθεσε πως γεννήθηκε την 14.2.
- Ενηλικιώθηκε (έκλεισε τα 18) στις 14.2.
- Το καλοκαίρι του 2010 τελείωσε το Λύκειο και εντάχθηκε στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς. Μέχρι την ενηλικίωση του διέμενε μαζί με τον παππού (Εναγόμενο) και την γιαγιά του. Διέμενε μαζί τους και κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας. Όταν τελείωσε το Λύκειο παρακάθησε σε εξετάσεις. Εξασφάλισε θέση στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Θα άρχιζε τις σπουδές του τον Σεπτέμβριο του 2011 (τον Ιούλιο του 2011 θα απολυόταν από τις τάξεις της Εθνικής Φρουράς), λόγω όμως οικονομικών δυσκολιών ξεκίνησε τις σπουδές του τον Σεπτέμβριο του
- Από το 2010 ο πατέρας του συζητούσε με τον παππού του για το θέμα της μεταβίβασης του σπιτιού. Ο τελευταίος αρνιόταν να του μεταβιβάσει το σπίτι παρόλο που ο πατέρας του είχε προβεί σ' όλες τις δέουσες ενέργειες. Μια φορά μάλιστα, το 2012, τον κάλεσαν στο Κτηματολόγιο αλλά ο παππούς του δεν εμφανίστηκε. Το σπίτι έχει τρία υπνοδωμάτια, σαλόνι, υπόγειο. Το επισκέφθηκε αρκετές φορές με την γιαγιά του. Σ' αυτό διέμενε ο θείος του, ο αδελφός της μητέρας του. Η ενοικιαστική του αξία είναι €600.- μηνιαίως. Σ' αυτό διαμένει τώρα η μητέρα του. Ο Αυγουστίνος Αυγουστίνου (Μ.Ε.1) κατέθεσε πως το σπίτι στην οδό Νάξου είναι αυτό που αποκτήθηκε μετά τον γάμο του με την θυγατέρα του εναγόμενου. Μετά την διάλυση του γάμου τους, ο ίδιος συνέχιζε να διαμένει σ' αυτό. Η πρώην σύζυγος του, εν αγνοία του, το μεταβίβασε επ' ονόματι του πατέρα της. Ο τελευταίος καταχώρησε εναντίον του την αγωγή 5147/95 Ε.Δ. Λεμεσού. Στα πλαίσια του συμβιβασμού που επετεύχθη, ο ίδιος θα αποζημιωνόταν με το ποσό των Λ.Κ.5.000.- και θα εγκατέλειπε το σπίτι, υπό τον όρο ότι τούτο θα μεταβιβαζόταν επ' ονόματι του υιού του Μαρίνου όταν ο τελευταίος θα ενηλικιωνόταν (πιστό αντίγραφο της απόφασης στην αγωγή 5147/95 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1). Ο ίδιος συμμορφώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου, όχι όμως και ο πρώην πεθερός του. Μέσω δικηγόρου, κάλεσαν τον εναγόμενο να παρευρεθεί στο Κτηματολόγιο στις 20.9.2011 για να υλοποιηθεί η μεταβίβαση, πλην όμως ο τελευταίος δεν παρευρέθηκε (αντίγραφο σχετικής Βεβαίωσης του Κτηματολογίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4). Επανειλημμένα είπε στον τελευταίο ότι «είχε ανάγκη» να ενοικιάσει το σπίτι επειδή ο γιος του θα πήγαινε για σπουδές. Λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε (δυσκολευόταν ακόμη και να συνάψει δάνειο) ο Μαρίνος καθυστέρησε τις σπουδές του για ένα χρόνο. Πολλές φορές «προσπάθησε» να ενοικιάσει το σπίτι. Κάποιος του βρήκε ενοικιαστή με ενοίκιο €700.- μηνιαίως. Από την στιγμή που το σπίτι «δεν ήταν πάνω του» δεν μπορούσε να το ενοικιάσει. Από το 2011 διαμένει στο σπίτι η πρώην σύζυγος του. Μέχρι και σήμερα ο εναγόμενος αρνείται να συμμορφωθεί με τον κανόνα του Δικαστηρίου. Ο Άγγελος Αγαθαγγέλου (Μ.Ε.3) εκτιμητής ακινήτων (τα προσόντα του δεν αμφισβητήθηκαν) κατέθεσε πως εκτίμησε την ενοικιαστική αξία της επίδικης κατοικίας (η έκθεση του κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5). Χρησιμοποίησε την συγκριτική μέθοδο εκτίμησης, έλαβε δηλαδή υπόψη του, συγκριτικές ενοικιάσεις κατοικιών στην περιοχή, σε συνδυασμό με έρευνα και μελέτη της κτηματαγοράς (τόσο το υπό εκτίμηση ακίνητο όσο και τα συγκριτικά επιθεωρήθηκαν την 15η Σεπτεμβρίου 2016). Την επίδικη κατοικία την επιθεώρησε μόνο εξωτερικά. Για την εσωτερική της κατάσταση (περιγραφή χώρων, υλικών κατασκευής, κατάσταση και συντήρηση) έλαβε πληροφορίες από τους ενάγοντες. Υπολόγισε το εμβαδόν της από τα αρχιτεκτονικά σχέδια που του δόθηκαν από τον ενάγοντα αρ.
- Η οικία είναι ισόγεια, ημιανεξάρτητη, «κολλητή» στην διπλανή, με ανυψωμένα δωμάτια και υπόστεγο. Είναι ηλικίας περίπου 30 ετών, συνήθους κατασκευής και καλής συντήρησης. Αποτελείται από καθιστικό, σαλοτραπεζαρία, κουζίνα με πρόχειρη τραπεζαρία, τουαλέτα ξένων, διάδρομο, τρία
(3)υπνοδωμάτια, μπάνιο με τουαλέτα και τρεις
(3)καλυμμένες βεράντες. Το εμβαδόν των κλειστών χώρων είναι 115 τ.μ. και των βεραντών 12 τ.μ.. Το υπόστεγο αποτελείται από ανοικτό, καλυμμένο χώρο στάθμευσης, εμβαδού 54 τ.μ.. Η εκτίμηση έγινε στη βάση «κενού περιεχομένου (χωρίς έπιπλα και άλλο εξοπλισμό)». Αφού έλαβε υπόψη τις συγκριτικές ενοικιάσεις των ακινήτων στην περιοχή, τα φυσικά χαρακτηριστικά και τα πολεοδομικά δεδομένα του υπό εκτίμηση ακινήτου και αφού μελέτησε τις προοπτικές και τις δυνατότητες αυτού καθώς και τις τάσεις της αγοράς και της οικονομίας, κατέληξε ότι η τρέχουσα ενοικιαστική αξία του ακινήτου σήμερα, ανέρχεται στο ποσό των €610.- μηνιαίως. Την περίοδο 2009 - 2010, η ενοικιαστική αξία τόσο της επίδικης κατοικίας όσο και των δύο συγκριτικών ήταν μεγαλύτερη από την σημερινή. Συγκεκριμένα οι κατοικίες στην οδό Μενελάου 5 και 8 (είναι τα δύο συγκριτικά που έλαβε υπόψη) ενοικιάζονταν το 2009 προς €550.- μηνιαίως ενώ σήμερα ενοικιάζονται €500.- μηνιαίως. Σήμερα παρατηρείται μία μείωση της τάξης του 5% - 10% σε σχέση με το τι ίσχυε την περίοδο 2009 -
- Κατά το 2013, τα ενοίκια είτε μειώθηκαν είτε αναπροσαρμόστηκαν προς τα κάτω κατά 5%-10%. Ο εναγόμενος δέχθηκε πως στα πλαίσια της αγωγής 5147/97 Ε.Δ. Λεμεσού, ανέλαβε την υποχρέωση να μεταβιβάσει την επίδικη οικία επ' ονόματι του εγγονού του Μαρίνου, όταν ο τελευταίος θα ενηλικιωνόταν. Το πότε θα την μεταβίβαζε, εναπόκειτο στον ίδιο (τον εναγόμενο). Από τότε που ο εγγονός του ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία, οι σχέσεις τους είναι πολύ άσχημες λόγω της κακής συμπεριφοράς του Μαρίνου απέναντι του. Είναι γι' αυτό τον λόγο που ο ίδιος «απέσυρε» την πρόθεση του να του μεταβιβάσει το ακίνητο παρόλο που «δικαιωματικά το δικαιούται». Το 2010 όταν ενηλικιώθηκε ο εγγονός του, κανένας δεν διέμενε στην οικία. Από το 2013 διαμένει σ' αυτό η κόρη του, η μητέρα του Μαρίνου. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου με αναφορά στην εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία. Εστίασαν την προσοχή τους στην ερμηνεία της επί Δικαστηρίω συμφωνίας. Ο κ. Ηλία εκ μέρους των εναγόντων εισηγήθηκε πως είναι αδιαμφισβήτητο το «πότε ενηλικιώνεται κάποιος». Δεν μπορεί να ισχύει οτιδήποτε άλλο πέραν του νόμου, τόνισε. Συνεπώς το Δικαστήριο ερμηνεύοντας την επί Δικαστηρίω συμφωνία δεν θα πρέπει να εκφεύγει των προνοιών του νόμου. Ο κ. Χρ. Αδάμου εκ μέρους του εναγόμενου, κινήθηκε σε άλλα πλαίσια. Εισηγήθηκε πως δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποκαλύπτει πως η επί Δικαστηρίω συμφωνία στην αγωγή 5147/97 Ε.Δ. Λεμεσού, είχε αντάλλαγμα. Εισηγήθηκε επίσης πως στην εν λόγω συμφωνία, δεν προσδιορίζεται «επακριβώς χρονικά η έναρξη της υποχρέωσης του εναγόμενου να εγγράψει και να μεταβιβάσει την οικία του επ' ονόματι του ενάγοντα αρ.2» και πως «η υποχρέωση του εναγόμενου άρχεται σε οιονδήποτε χρόνο μετά την ενηλικίωση του ενάγοντα». Κατέληξε πως «εάν οι συμβαλλόμενοι ήθελαν τον ακριβή προσδιορισμό της υποχρέωσης του εναγόμενου, έπρεπε να προηγούντο οι λέξεις «αμέσως μετά», από την φράση «αφού ο τελευταίος ενηλικιωθεί». Παρακολούθησα προσεκτικά τους μάρτυρες όταν έδιδαν ενώπιον μου μαρτυρία και η κρίση της αξιοπιστίας τους δεν είναι δύσκολο έργο. Οι ενάγοντες, Αυγουστίνος και Μαρίνος Αυγουστίνου (Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2), μου έδωσαν και οι δύο την εικόνα μαρτύρων της αλήθειας. Δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις και παρέμειναν σταθεροί στη θέση και στην εκδοχή τους. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσαν στο σύνολο τους. Αντίθετα, ο εναγόμενος (Μ.Υ.1) δεν μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να αποποιηθεί των ευθυνών του. Στα πλαίσια αυτά ήταν και η προβαλλόμενη θέση του, μη ανταποκρινόμενη στη λογική, πως ο λόγος που δεν μεταβιβάζει στον Μαρίνο την οικία στην οδό Νάξου (παρόλο που «δικαιωματικά το δικαιούται», όπως και ο ίδιος ανέφερε), είναι η «κακή» συμπεριφορά του Μαρίνου προς τον ίδιο. Σ' όση έκταση η μαρτυρία του έρχεται σε αντίθεση με την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία, την απορρίπτω. Ο Άγγελος Αγαθαγγέλου (Μ.Ε.3) κλήθηκε στο Δικαστήριο και κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας. Η εμπειρογνωμοσύνη του δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Υπεράσπισης. Eίναι καλά γνωστές οι αρχές που καλύπτουν το ζήτημα της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων. Αυτοί θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά δεδομένα ώστε το Δικαστήριο όχι μόνο να αντιληφθεί τον τρόπο που καταλήγουν στα δικά τους συμπεράσματα και να αξιολογήσει την ορθότητα τούτων αλλά και να είναι σε θέση να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα. Αποδέχομαι τα όσα ο Μ.Ε.3 κατέθεσε, στο σύνολο τους. Έχω πεισθεί πως τα όσα κατέθεσε, ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Η μαρτυρία και τα συμπεράσματα του δεν κλονίστηκαν κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Εξάλλου, η Υπεράσπιση δεν κάλεσε στο Δικαστήριο οποιοδήποτε εμπειρογνώμονα, ώστε το Δικαστήριο να κρίνει και τυχόν αντίθετη άποψη και γνώμη. Τα όσα οι μάρτυρες Μ.Ε.1, Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 κατέθεσαν, είναι ταυτόχρονα και τα ευρήματα μου. Ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, συνιστά εύρημα μου (είναι παραδεκτό εξάλλου και από τις δύο πλευρές), ότι στα πλαίσια της αγωγής 5147/95, Ε.Δ. Λεμεσού, επετεύχθη εξώδικος συμβιβασμός ο οποίος έλαβε την μορφή γραπτής συμφωνίας η οποία κατέστη Κανόνας Δικαστηρίου (Τεκμήριο 1). Ο Μ.Ε.2 Μαρίνος Αυγουστή, γεννηθείς την 14.2.1992, ενηλικιώθηκε την 14.2.
- Στα πλαίσια υλοποίησης των επί Δικαστηρίω συμφωνηθέντων, οι ενάγοντες επανειλημμένα ζήτησαν από τον εναγόμενο όπως μεταβιβάσει την οικία στην οδό Νάξου, επ' ονόματι του ενάγοντα 2, Μαρίνου Αυγουστή, πλην όμως ο εναγόμενος μέχρι και σήμερα αρνείται να συμμορφωθεί. Η ενοικιαστική αξία της οικίας σήμερα, ανέρχεται στο ποσό των €600.- μηνιαίως. Την ίδια ενοικιαστική αξία είχε η οικία και από το 2010 μέχρι και σήμερα. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η συμφωνία επί Δικαστηρίω αποτελεί απλή σύμβαση μεταξύ των μερών που δεν μετατρέπεται αυτόματα σε δικαστική απόφαση, γι' αυτό και χρειάζεται η έγερση νέας αγωγής προς εφαρμογή της (βλ. Απαισιώτη ν. Ραγιά
(1993)1 Α.Α.Δ.882, Μούχτου ν. Χείμαρου
(2001)1 Α.Α.Δ.1794 και Αίτηση Λευτέρη Μήλου κ.α. Αίτηση (Certiorari) Aρ.18/2008, ημερ. 14.3.2008). Στην προκειμένη περίπτωση είναι παραδεκτό πως τα όσα οι δύο πλευρές συμφώνησαν στο Δικαστήριο στα πλαίσια της αγωγής 5147/95, συνιστούν συμφωνία επί Δικαστηρίω. Υπάρχει όμως διάσταση ως προς την ερμηνεία της συμφωνίας, όπως αυτή δηλώθηκε στο Δικαστήριο. Ο κ. Αδάμου, από πλευράς Υπεράσπισης, εισηγήθηκε ότι η συμφωνία δεν προσδιορίζει «επακριβώς χρονικά την έναρξη της υποχρέωσης του εναγόμενου». Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη, για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια. Η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά ζήτημα νομικό και αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Τούτο επιτάσσει η νομολογία. Ο σκοπός της ερμηνείας εγγράφων δεν είναι άλλος από την ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών όπως αυτή διακηρύσσεται στο έγγραφο. Η ερμηνεία πρέπει να είναι όσο το δυνατό πλησιέστερη στην εμφανή πρόθεση των μερών όπως ο νόμος επιτρέπει. Η πρόθεση των συμβαλλομένων είναι αυτή που εκφράστηκε με τις λέξεις που περιέχονται στο έγγραφο (Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 Α.Α.Δ. και Γεωργιάδης ν. Γεωργιάδης
(1988)1 Α.Α.Δ.428). Στην υπόθεση Οικονόμου ν. Ττοφινή
(1993)1 Α.Α.Δ. 436 αναφέρονται τα εξής: «Σύμφωνα με τις καθιερωμένες αρχές, ο σκοπός της ερμηνείας εγγράφου είναι να ανακαλυφθεί η πρόθεση του συγγραφέα και συνεπώς η ερμηνεία πρέπει να είναι όσο το δυνατό πλησιέστερη στο μυαλό και τη φανερή πρόθεση των μερών. Η πρόθεση πρέπει να απορρέει από το έγγραφο και το Δικαστήριο πρέπει να βεβαιώσει τι εννοούσαν τα μέρη με την διατύπωση που χρησιμοποίησαν, να δηλώσει το νόημα του περιεχομένου του εγγράφου και όχι του τι υπήρχε πρόθεση να γραφτεί, να εφαρμόσει την πρόθεση όπως έχει εκφραστεί. Δεν επιτρέπεται να εικάζεται η πρόθεση των μερών και να αντικαθίσταται η ρητή με την τεκμαιρόμενη πρόθεση. Η ερμηνεία εγγράφου, γενικά είναι θέμα νομικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο.» Έχοντας ως υπόβαθρο τα προαναφερθέντα, θεωρώ πως η επίδικη συμφωνία ήταν σαφώς διατυπωμένη. Εκείνο που ρητά συμφώνησαν τα μέρη ήταν πως η οικία θα μεταβιβαζόταν επ' ονόματος του Μαρίνου, όταν ο τελευταίος θα ενηλικιωνόταν. Μπορεί να μην καθορίζεται στην επί Δικαστηρίω συμφωνία ο χρόνος κατά τον οποίο θα γινόταν η μεταβίβαση, όμως από τα όσα δηλώθηκαν, συνάγεται πως ο εναγόμενος είχε υποχρέωση να μεταβιβάσει την οικία άμα τη ενηλικιώσει (η υπογράμμιση δική μου) του Μαρίνου. Δηλαδή, από την ίδια ημέρα που ο Μαρίνος έκλεινε τα δεκαοκτώ του χρόνια (από εκείνη τη μέρα θεωρείται ενήλικας, σύμφωνα με τον νόμο), ο εναγόμενος όφειλε να συμμορφωθεί με τα συμφωνηθέντα. Από τα ευρήματα στα οποία κατέληξα, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα πως ο εναγόμενος δεν ήταν πρόθυμος να πράξει τα δέοντα, βάσει των όσων είχαν συμφωνηθεί. Από την συμπεριφορά του προκύπτει πως δεν είχε πρόθεση να εκτελέσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Κατέστησε δε την πρόθεση του αυτή σαφή και καθαρή, πέραν εύλογης αμφιβολίας. Ο εναγόμενος παρέβηκε τις συμβατικές του υποχρεώσεις και κατά συνέπεια αθέτησε την επί Δικαστηρίω συμφωνία, καθότι η υπόσχεση την οποία αθέτησε ήταν ουσιώδης και όχι ασήμαντη (βλ. Ross Smyth & Co Ltd v. Bailey Son & Co
(1940)3 All E.R. 60, page 71, Law on Contract, Sheshire and Fifoot's, 9th edition, page 5-68, Heyman v. Darwings Ltd
(1942)1 All E.R. 350). Οι ενάγοντες απέδειξαν παράβαση της επί Δικαστηρίω συμφωνίας εκ μέρους του εναγόμενου. Η παράβαση της συμφωνίας συνίσταται στα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, τα οποία δεν θα επαναλάβω. Ως εκ τούτου, οι ενάγοντες δικαιούνται σε έκδοση διατάγματος ως το Αιτητικό «Α» της αξίωσης τους. Οι ενάγοντες αξιώνουν επίσης και αποζημιώσεις για την ζημιά την οποία υπέστησαν συνεπεία της παράβασης της συμφωνίας επί Δικαστηρίω. Είναι νομολογημένο ότι οι ειδικές ζημιές όχι μόνο πρέπει να αναφέρονται στα δικόγραφα με λεπτομέρεια, αλλά και να αποδεικνύονται με θετική μαρτυρία και με ακρίβεια (Σπύρου ν. Χ»Χαραλάμπους
(1989)1 ΑΑΔ 298, Λοϊζίδου ν. Μουρτζή, Πολιτική Έφεση αρ. 10085, ημερομηνίας 21.06.99, Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Medcon Constructions Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 10239, ημερ. 21.6.2000). Οι ενάγοντες, με την προσκομισθείσα μαρτυρία κατάφεραν να αποδείξουν πως έχουν υποστεί ζημιά από την απώλεια χρήσης του ακινήτου από την ημερομηνία (14.2.2010) που αυτή έπρεπε να μεταβιβαστεί επ' ονόματι του ενάγοντα αρ. 2, μέχρι και σήμερα (ημερομηνία έκδοσης της απόφασης). Σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Ε.3 Αγαθαγγέλου, η ενοικιαστική αξία της οικίας ήταν από το 2010 μέχρι και σήμερα €600.- μηνιαίως. Συνεπώς, οι ενάγοντες έχουν αποδείξει πως για την περίοδο από 14.2.2010 μέχρι 14.6.2017, έπαθαν ζημιά ύψους €52.800.- την οποία και δικαιούνται από τον εναγόμενο. Τα υπόλοιπα ποσά που οι ενάγοντες διεκδικούν ως αποζημιώσεις (€24.000.-) δεν κατάφεραν να τα αποδείξουν με την ακρίβεια και την σαφήνεια που απαιτείται. Συνεπώς το αίτημα τους αυτό απορρίπτεται. Ως εκ τούτου, οι ενάγοντες δικαιούνται σε έκδοση απόφασης υπέρ τους, ως ανωτέρω. Ένα τελευταίο σχόλιο. Η θέση του κ. Αδάμου πως δεν απεδείχθη ότι η επίδικη συμφωνία είχε αντάλλαγμα, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Το αντάλλαγμα της επί Δικαστηρίω συμφωνίας ήταν η μη προώθηση των δικαστικών μέτρων στην αγωγή αρ. 5147/95, Ε.Δ. Λεμεσού. Περαιτέρω, αφ' ης στιγμής η συμφωνία επί Δικαστηρίω είναι παραδεκτή από πλευράς εναγόμενου, δεν απαιτείται η απόδειξη της αντιπαροχής. Διά ταύτα, εκδίδεται: Α) Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο εναγόμενος όπως εντός ενός μηνός από σήμερα, ήτοι την 20.7.2017, μεταβιβάσει επ' ονόματι του ενάγοντα 2, Μαρίνου Αυγουστίνου, την οικία στην οδό Νάξου αρ. 6 στην Λεμεσό, εντός του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής C296, Φ/Σχ. LIV/51.1.3III, τεμάχιο 380 εκτάσεως 521 τ.μ. το όλον μερίδιον. Β) Απόφαση, σε βάρος του εναγόμενου, για πληρωμή του ποσού των €52.800.- (αποζημιώσεις για τα απολεσθέντα ενοίκια για την περίοδο 14.2.2010 μέχρι 14.6.2017, προς €600.- μηνιαίως), με νόμιμο τόκο από της καταχώρισης της αγωγής. Γ) Απόφαση, σε βάρος του εναγόμενου, για ποσό €600.- μηνιαίως, ως ενδιάμεσα οφέλη από 14.6.2017 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης της κατοχής του ακινήτου. Τα έξοδα της αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και σε βάρος του εναγόμενου. Τα έξοδα θα φέρουν νόμιμο τόκο από της καταχώρισης της αγωγής. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Συμφωνία επί Δικαστηρίω cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο