Παναγιώτα Δημητρίου ν. Κατερίνας Ευαγόρα Οικονόμου κ.α., Αρ. αγωγής: 5590/2010, 26/6/2017

Παναγιώτα Δημητρίου ν. Κατερίνας Ευαγόρα Οικονόμου κ.α., Αρ. αγωγής: 5590/2010, 26/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A212 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 5590/2010 Παναγιώτα Δημητρίου Ενάγoυσα εναντίον Κατερίνας Ευαγόρα Οικονόμου Ελένης Ευαγόρα Οικονόμου Εναγόμενες ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:26/6/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: κ. Νεοκλής Ε. Νεοκλέους (για να ακούσει απόφαση κ. Μ. Παπαδόπουλος) Για τις εναγόμενες: κ. Χρίστος Τιμοθέου ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Με βάση την τροποποιημένη έκθεση απαιτήσεως, η ενάγουσα κάνει αναφορά στην ιδιότητα της ως εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια, καθώς επίσης και την ιδιότητα των εναγομένων ως εγγεγραμμένες συνιδιοκτήτριες άλλου ακινήτου, ιδιότητες όπου γίνονται παραδεκτές μέσα από την έκθεση υπερασπίσεως και ανταπαιτήσεως των εναγόμενων. Ακολούθως η ενάγουσα αναφέρει ότι μέρος του κτήματος της προς βορειοανατολικά έκτασης περίπου 1000 m², λόγω λανθασμένης χωρομετρήσεως και/ή λανθασμένης εγγραφής ή καταχώρησης στο κτηματολόγιο, περιλήφθηκε σαν μέρος του τεμαχίου 613 στον τίτλο με αριθμό εγγραφής 0/1422 Φ/Σχ 37/62, το οποίο συνορεύει με το κτήμα της ενάγουσας. Η ενάγουσα και/ο προκάτοχος της ζήτησε από το κτηματολόγιο την διόρθωση των εγγραφών στους τίτλους εγγραφής 731 και 0/1422 και καθορισμό των συνόρων μεταξύ των δύο κτημάτων και το κτηματολόγιο άνοιξε σχετικό φάκελο με αριθμό Α/1221/90 για διόρθωση των εγγραφών και των σχεδίων, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να προβεί σε οποιαδήποτε διόρθωση. Η ενάγουσα και/ή οι προκάτοχοι της εν τίτλω, ανέγειραν εντός του κτήματος τεμάχιο 611 και συγκεκριμένα στο αμφισβητούμενο μέρος του κτήματος κατοικία πριν το έτος 1950, η οποία υπάρχει μέχρι σήμερα, το δε πιο πάνω μέρος του κτήματος κατέχεται αδιαφιλονίκητα, συνεχώς και αδιάλειπτα πριν το 1930 από την ενάγουσα και ή τους προκατόχους της εν τίτλω, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε αφισβήτηση εκ μέρους των ιδιοκτητών του τεμαχίου

1. Οι εναγόμενες 1 και 2, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της ενάγουσας, αρνούνται και ή παραλείπουν να δώσουν τις αναγκαίες συγκαταθέσεις και ή να πάρουν τα αναγκαία μέτρα για διόρθωση των εγγραφών και ή για αφαίρεση από τον τίτλο τους του μέρους του κτήματος που ανήκει στην ενάγουσα και την περίληψη του στον τίτλο της ενάγουσας. Η σημερινή αξία του πιο πάνω διαφιλονικούμενου τμήματος είναι €30.
2. Άνευ βλάβης των πιο πάνω ισχυρισμών, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η κατοικία η οποία στην ουσία αποτελείται από δύο κτίρια, βρίσκεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της εντός του περιγραφόμενου στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαιτήσεως τεμάχιο, η δε αξία της κατοικίας με τα σημερινά δεδομένα είναι περίπου €150.000 και σε περίπτωση που η ενάγουσα αποτύχει στην παρούσα αγωγή, θα υποχρεωθεί να προβεί σε κατεδάφιση ολόκληρης της κατοικίας της. Η ενάγουσα και/οι προκάτοχοι της εν τίτλω, κατέχουν το επίδικο τεμάχιο πριν το 1932 με καλή πίστη, ήτοι ο παππούς της ενάγουσας Χαράλαμπος Μυλωνάς, το δώρισε στην μητέρα της Ευρύκλεια Μυλωνά και στην Κυριακού Χαραλάμπους το έτος 1932, οι οποίες το μεταβίβασαν στο όνομα της ενάγουσας, κατά το έτος 1936 ανεγέρθηκε κατοικία και το έτος 1957 κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου Λεμεσού, η κατοικία απόκτησε δικαίωμα διαβάσεως μέσω των γειτονικών τεμαχίων 636 + 637 προς τον τότε δημόσιο δρόμο. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενες εμποδίζονται λόγω του δικαίου της επιείκειας από το περιουσιακό κώλυμα που δημιουργήθηκε στην παρούσα υπόθεση από την στάση των εναγομένων και των προκατόχων τους εν τίτλω. Εν κατακλείδι η ενάγουσα απαιτεί εναντίον των εναγομένων μαζί και ή χωριστά α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του τμήματος του κτήματος που περιγράφεται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαιτήσεως, β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι εγγραφές στα βιβλία του κτηματολογίου με αριθμό 731 και 0/1422 και/ή τα χωρομετρικα σχέδια που αφορούν αυτές τις εγγραφές είναι λανθασμένα και ή ότι το τμήμα του κτήματος που περιγράφεται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαιτήσεως περιλήφθηκε στην εγγραφή με αριθμό 0/1422 ως μέρος του τεμαχίου 613 από λάθος στην χωρομέτρηση και ή εγγραφή ή καταχωρήση, γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου για διόρθωση των εγγραφών με αριθμούς 731 και 0/1422, ώστε το τμήμα του κτήματος που περιγράφεται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαιτήσεως να αφαιρεθεί από την εγγραφή με αριθμό 0/1422 και να προστεθεί στην εγγραφή με αριθμό 731, δ) Διηνεκες απαγορευτικό Διάταγμα που να εμποδίζει τις εναγόμενες και/ή τα πρόσωπα που διεκδικούν δικαιώματα μέσω τους και/ή τους υπηρέτες ή αντιπροσώπους τους, από το να επεμβαίνουν στο τμήμα του κτήματος που αναφέρεται και σε διαζευκτική βάση, η ενάγουσα ζητά απόφαση για αποζημίωση των εναγομένων για την αξία του επίδικου τεμαχίου που αναγράφεται στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαιτήσεως, την οποία είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο, πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα, πλέον ΦΠΑ. Οι εναγόμενες εγείρουν προδικαστική ένσταση, στο ότι η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται στην έγερση και προώθηση της παρούσας αγωγής, διότι η ενάγουσα θα έπρεπε να καταχωρήσει αίτηση/έφεση εναντίον της απόφασης του διευθυντή του κτηματολογίου ημερομηνίας 10 Φεβρουαρίου 2010 με βάση το άρθρο 80 του περί ακίνητης ιδιοκτησίας (διακατοχή, εγγραφή, και εκτίμηση) νόμου κεφαλαίου 224, καθώς επίσης εγείρουν περαιτέρω προδικαστική ένσταση, στο ότι απουσιάζει από την παρούσα αγωγή αναγκαίος διάδικος, δηλαδή ο διευθυντής του κτηματολογίου. Χωρίς επηρεασμό των προδικαστικών ενστάσεων, οι εναγόμενες παραδέχονται τις ιδιότητες των διαδίκων ως εγγεγραμμένων ιδιοκτητών των επίδικων τεμαχίων. Ακολούθως αναφέρουν ότι η έκταση της γης για την οποία γίνεται αναφορά στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαιτήσεως, αποτελεί μέρος του ακινήτου τους και ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε λάθος και εξάλλου αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και από την απόφαση του διευθυντή του κτηματολογίου ημερομηνίας 10 Φεβρουαρίου
3. Παραδέχονται οι εναγόμενες ότι έχει υποβληθεί αίτηση στο κτηματολόγιο όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 της έκθεσης απαιτήσεως, Πλην όμως αναφέρουν ότι το κτηματολόγιο στα πλαίσια του σχετικού φακέλου, διεξήγαγε επιτόπια εξέταση στα επίδικα ακίνητα στις 3 Φεβρουαρίου 2010, Στην παρουσία των διαδίκων και στις 10 Φεβρουαρίου 2010 Ο διευθυντής του κτηματολογίου εξέδωσε απόφαση, σύμφωνα με την οποία δεν έχει διαπιστώσει οποιοδήποτε λάθος Στην εγγραφή και κατά συνέπεια το μέρος γης Που ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι της ανήκει αποτελεί μέρος του ακινήτου των εναγομένων και η ενάγουσα δεν εφεσίβαλε την απόφαση του διευθυντή του κτηματολογίου. Οι εναγόμενες αρνούνται την θέση της ενάγουσας για συνεχή, αδιάλειπτη και αδιαφιλονίκητη κατοχή και ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα και/ή οι προκάτοχοι της, ανέγειραν δύο κατοικίες, μέρος των οποίων επεμβαίνει παράνομα επί του ακινήτου τους και επιπλέον ισχυρίζονται ότι οι δύο αναφερόμενες κατοικίες είναι παράνομες, διότι δεν έχουν εκδοθεί για αυτές οι σχετικές άδειες από τις αρμόδιες αρχές και έχει αφισβητηθεί η κατοχή της εν λόγω έκτασης γης απο την ενάγουσα και/ή τους προκατόχους της. Επίσης αρνούνται τον ισχυρισμό της ενάγουσας για τις εκκλήσεις που έγιναν προς αυτές, καθώς επίσης και για την σημερινή αξία του διαφιλονικούμενου τμήματος και της αξίας των δύο κατοικιών, παραδέχονται όμως ότι το μεγαλύτερο μέρος της κατοικίας της ενάγουσας βρίσκεται παράνομα εντός μέρους του ακινήτου τους, προβάλλοντας ταυτόχρονα την θέση ότι η ενάγουσα δεν δικαιούται να απαιτεί να ωφεληθεί από την παράνομη ενέργεια της. Αρνούνται επίσης τον ισχυρισμό της ενάγουσας περί κατοχής με καλή πίστη, καθώς επίσης αρνούνται την βάση αγωγής για περιουσιακό κώλυμα. Στην ανταπαίτηση οι εναγόμενες επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους ως αυτοί αναγράφονται στην έκθεση υπερασπίσεως και επιπρόσθετα ισχυρίζονται ότι με βάση την απόφαση του διευθυντή του κτηματολογίου ημερομηνίας 10 Φεβρουαρίου 2010, η αμφισβητούμενη από την ενάγουσα έκταση γης, είναι μέρος του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/1422 Φ/Σχ 37/62 τεμάχιο 613, καθώς επίσης ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα και/ ή προκάτοχοι της έχουν ανεγείρει δύο κατοικίες, μέρος των οποίων επεμβαίνει παράνομα σε μέρος του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/1422, Φ/Σχ 37/62 τεμάχιο
4. Συνακόλουθα οι εναγόμενες ανταπαιτούν εναντίον της ενάγουσας α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η έκταση γης περίπου 1000 m² που αναφέρεται στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαιτήσεως, αποτελεί μέρος του ακινήτου των εναγομένων με αριθμό εγγραφής 0/1422, Φ/Σχ. 37/62, τεμάχιο 613, β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι μέρος των δύο κατοικιών της ενάγουσας επεκτείνεται και ή επεμβαίνει κατά τρόπο παράνομο και ή αυθαίρετο στο ακίνητο των εναγομένων, γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ενάγουσα και ή οι υπηρέτες και ή οι αντιπρόσωποι της να τερματίσει κάθε παράνομη επέμβαση που διενεργείται στο ακίνητο των εναγομένων, δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ενάγουσα και ή οι υπηρέτες και ή οι αντιπρόσωποι της να κατεδαφίσει το μέρος των δύο κατοικιών που επεμβαίνει παράνομα και ή αυθαίρετα στο ακίνητο των εναγομένων και ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ενάγουσα και ή οι υπηρέτες και ή αντιπρόσωποι της να επαναφέρουν το ακίνητο στην προτέρα προ της παράνομης και ή αυθαίρετης επέμβασης κατάσταση, ε) γενικές αποζημιώσεις λόγω παράνομης επεμβάσεως και ή για την καταστροφή του ακινήτου των εναγομενων και ή για απώλεια απολαύσεως και ή εκμετάλλευσης του, πλέον νόμιμους τόκους έξοδα και Φ.Π.Α. Με την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση την ανταπαίτηση, η ενάγουσα απορρίπτει τις προδικαστικές ενστάσεις ως νόμω και ουσία αβάσιμες και ακολούθως απορρίπτει τους υπόλοιπους ισχυρισμούς των εναγομένων οι οποίοι είναι αντίθετοι με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγομένων όπου εδράζεται η ανταπαίτηση και απορρίπτει τις θεραπείες των εναγομένων που εκτίθενται στην ανταπαίτηση ως παράνομες, αστήρικτές και νομικά αβάσιμες. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο κ. Χαράλαμπος Μιχαήλ. Στην γραπτή του δήλωση ανέφερε ότι είναι ειδικός εμπειρογνώμονας σε θέματα κτηματολογίου και χωρομετρίας και εργάστηκε στο κτηματολόγιο από τον Μάρτιο του 1973 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου
5. Αναφέρθηκε στο ιστορικό διαχωρισμού των τεμαχίων από όπου προέκυψαν τα δύο επίδικα ακίνητα ιδιοκτησίας των διαδίκων αντιστοίχως. Ανέφερε ότι ο τότε κτηματολογικός λειτουργός, διαχώρισε το κτήμα, χωρίς πρώτα να το οριοθετήσει και το μετρικό όργανο που χρησιμοποιείτο ήταν η μετροταινία και λόγω του ότι το κτήμα ήταν μεγάλης έκτασης και λόγω της μορφολογίας του εδάφους και το ότι ήταν δάσος, ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να γίνει σωστή χωρομέτρηση. Δεν φαίνονται τα σταθερά σημεία μεταξύ τους που έλαβε υπόψη του για να διαχωρίσει το κτήμα, δεν έκανε σχεδιάγραμμα, έχει ετοιμάσει σχέδιο επί μεμβράνης, το οποίο μετά ο σχεδιαστής το μετέφερε πάνω στο εν χρήση σχέδιο. Η χωρομετρία του κτηματολογικού λειτουργού μαθηματικά δεν στέκει, ούτε μπορεί να επανατοποθετηθεί και λόγω αυτών, η αποτύπωση της επιτόπου καταστάσεως όπως κατείχετο από τους τότε ιδιοκτήτες είναι λαθασμένη. Κατόπιν μαρτυρίας, υπήρχε κατοικία η οποία χτίστηκε το 1936 από τους τότε ιδιοκτήτες και δεν χωρομετρήθηκε και ούτε αναφέρθηκε στο σχέδιο που ετοίμασε ο κτηματολογικός λειτουργός. Τα ίδια ισχύουν και σε μεταγενέστερη επιτόπια έρευνα και χωρομετρία και επιπρόσθετα ο τότε κτηματολογικός λειτουργός, προσπάθησε να αναπροσαρμόσει τα σύνορα, για το οποίο δεν είχε ακόμα εκδοθεί σχετικός τίτλος, εκφράζοντας ταυτόχρονα την απορία του για τον λόγο που δεν εκδόθηκε σχετικός τίτλος και για ποιον λόγο δύο μη εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες υπέγραψαν σχετικό έντυπο, τονίζοντας ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν είναι ορθή και κατά τη γνώμη του είναι παράνομη. Τα ίδια ισχύουν και σε επόμενο διαχωρισμό, όπου ο αρμόδιος κτηματολογικός λειτουργός απλοποίησε τόσο πολύ την χωρομετρική του εργασία, που δεν χρειάστηκε να προβεί σε μετρήσεις και πιο συγκεκριμένα ένωσε γωνιές και διαχώρισε το κτήμα. Σε άλλο διαχωρισμό ακινήτου, η επιτόπια έρευνα έγινε επίσης από κτηματολογικό λειτουργό, ο οποίος έχει ετοιμάσει σχέδιο και σχεδιαγράμματα και ο μάρτυρας ανέλυσε τα έγγραφα που επισυνάφθηκαν στην γραπτή του δήλωση και που αφορούν έγγραφα του κτηματολογίου, που παρουσιάζουν το ιστορικό των επίδικων ακινήτων, καθώς επίσης και για διαδικασίες που έγιναν για επίλυση συνοριακής διαφοράς και στην προκειμένη περίπτωση ο κτηματολογικός λειτουργός, μετέφερε την χωρομετρικη εργασία του που φαίνεται στο σχεδιάγραμμα στην μεμβράνη και ο διαχωρισμός που φαίνεται στην μεμβράνη δεν συμφωνεί με τις αποστάσεις του σχεδιαγράμματος και επανέλαβε την θέση του αναφορικά με τους προηγούμενους διαχωρισμούς και στην βάση του σχεδίου του σχεδιαγράμματος που έχει ετοιμάσει ο κτηματολογικός λειτουργός, ο διαχωρισμός συγκεκριμένου τεμαχίου δεν μπορεί να επανατοποθετηθεί επιτόπου, διότι τα μετρήματα δεν ικανοποιούν μαθηματικά. Ως προς την διαδικασία που έγινε για επίλυση συνοριακής διαφοράς, επίσης το μετρικό εργαλείο ήταν η μετροταινία και ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι μέσα από το σχεδιάγραμμα, διαπίστωσε ότι ο κτηματολογικός λειτουργός δεν έλαβε καν υπόψη του τους διαχωρισμούς των τεμαχίων βάσει των προηγούμενων φακέλων και από ότι γνωρίζει, ο κτηματολογικός λειτουργός έλαβε υπόψη του δύο κούκους του δάσους, οι οποίοι δεν συμφωνούν με το εν χρήση σχέδιο και όπως έχει διαπιστώσει από την μελέτη των φακέλων, αυτοί έχουν μετακινηθεί, εκφράζοντας ταυτόχρονα την απορία πως είναι δυνατό να μετρήσει κάποιος απόσταση 815 πόδια με την μετροταινία σε τέτοια μορφολογία εδάφους και πυκνοφυτευμένη και εξέφρασε την άποψη ότι οι αποστάσεις του σχεδιαγράμματος του είναι θεωρητικές και φαίνονται διορθωμένες. Η χωρομετρία τουλάχιστον πρέπει να κλείνει μέσα σε τρία σταθερά σημεία και να ελέγχονται οι αποστάσεις των γύρω κτημάτων και τέτοιο πράγμα ο κτηματολογικός λειτουργός δεν αποδεικνύει, εκφράζοντας ταυτόχρονα την απορία του ο μάρτυρας πως ο διευθυντής του κτηματολογίου εξέδωσε τέτοια απόφαση, χωρίς να ελέγξει την χωρομετρική εργασία και σε αυτήν την περίπτωση ο κτηματολογικός λειτουργός δεν έλαβε υπόψη του τα κτίρια που ήταν χτισμένα στο συγκεκριμένο τεμάχιο. Μελετώντας συγκεκριμένο φάκελο επίλυσης διαφοράς συνόρων, έχει διαπιστώσει ο μάρτυρας ότι το κτηματολόγιο αδυνατούσε να επιλύσει συνοριακές διαφορές, επισκέφθηκαν αρκετοί υπάλληλοι και χωρομέτρες την περιοχή, ως και ανώτεροι κτηματολογικοι λειτουργοί και χωρομέτρες και αδυνατούσαν να δώσουν λύση και όπως φαίνεται στα σημειώματα του φακέλου, άλλοι διαπίστωσαν λανθασμένο σχεδίασμα και άλλοι έδιναν ανεφάρμοστες οδηγίες και ο φάκελος πηγαινοερχόταν στα κεντρικά γραφεία του κτηματολογίου. Δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει ο μάρτυρας τις χωρομετρικές εργασίες των χωρομετρών που ανέλαβαν την επίλυση των συνοριακών διαφόρων και ούτε σημειώματα λειτουργών επί του φακέλου, παρά το διάταγμα του Δικαστηρίου και του ανέφεραν ότι δεν μπορούσαν να του δώσουν αντίγραφα. Το έτος 1990, κατόπιν αναφοράς κτηματολογικού λειτουργού, ανοίχθηκε φάκελος για διόρθωση λάθους και τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας στην ανάλυση των φακέλων, προσθέτονται ακόμα άλλα τόσα στο μνημόνιο του κτηματολογικού λειτουργού για να ανοίξει τον φάκελο διόρθωση λάθους. Έγιναν αρκετές επισκέψεις με κτηματολογικούς λειτουργούς και χωρομέτρες, ετοιμάστηκαν σχέδια και χωρομετρικές σελίδες, ενημέρωσαν την επίτροπο διοικήσεως σχετικά και παραδέχονται ότι υπάρχει λανθασμένη χωρομετρία και σχεδίαση, αλλά αδυνατούν να την επιλύσουν και να εκδώσουν απόφαση. Με νέα χωρομετρική εργασία στο τέλος της ημέρας έκλεισαν το φάκελο και ειδοποίησαν τους ενδιαφερόμενους ότι δεν υπάρχει κανένα λάθος για διόρθωση, παραπέμποντας ο μάρτυρας σε συγκεκριμένα έγγραφα που επισυνάφθηκαν με την γραπτή του δήλωση. Ο μάρτυρας στην βάση της μελέτης των σχετικών φακέλων που επηρεάζουν τα επίδικα κτήματα, διαπίστωσε την αδυναμία του τμήματος κτηματολογιου και χωρομετρίας να επιλύσει τις διαφορές και να εξηγήσει στους ενδιαφερόμενους την πραγματικότητα ότι δεν έγινε η σωστή δουλειά από τους εκάστοτε κτηματολόγους και χωρομέτρες να εκδώσουν τίτλους, σύμφωνα με την κατοχή της επιτόπου καταστάσεως και τα φυσικά σύνορα. Με τον τρόπο χωρομετρήσεως και με το μόνο εργαλείο την μετροταινία που χρησιμοποιούσαν, δεν μπορούσαν να αποδώσουν ορθά και η μέτρηση των αποστάσεων σε κλίμακα 1:5000 προκύπτουν λάθη μέχρι 3 μέτρα, ειδικά στις μεγάλες αποστάσεις. Η αμέλεια των κτηματολογικών λειτουργών να λάβουν υπόψη τους τα κτίρια που χτίστηκαν το 1936 και 1965, δημιούργησαν προβλήματα στους νέους ιδιοκτήτες και η ευθύνη των προϊσταμένων, οι οποίοι τυφλά αποφάσισαν χωρίς να επισκεφθούν την περιοχή. Συνέπεια των πιο πάνω, η χωρομετρία στην περιοχή είναι λανθασμένη και χρειάζεται νέα χωρομετρία και έκδοση τίτλων, σύμφωνα με την επιτόπου κατάσταση και εκεί όπου συμφωνούν οι ιδιοκτήτες, να γίνει αναπροσαρμογή συνόρων. Η αρχική χωρομετρία έγινε με όργανο τον άλισον και σήμερα εάν μετρηθούν τα κτήματα με τα σημερινά σύγχρονα όργανα GPS από δορυφόρο, είναι παραδεκτό ότι θα δημιουργηθούν διαφορές με την επιτόπου κατάσταση και τα φυσικά σύνορα. Τα επίδικα κτήματα περιμετρικά έχουν αρκετές αποφάσεις του διευθυντή για επίλυση συνοριακών διαφόρων και εάν εφαρμοστούν όλες μαζί δεν θα κλείσουν χωρομετρικά τα κτήματα. Στην συνέχεια της κυρίας εξέτασης του, αναφέρθηκε στον τρόπο μέτρησης που γινόταν παλαιότερα και τα λάθη που προέκυπταν, καθώς επίσης έκανε αναφορά και ανάλυση στα έγγραφα που επισυνάφθηκαν στην γραπτή του δήλωση και που αφορούσαν επίσημα έγγραφα του κτηματολογίου και το πως αποτυπωνόταν η κατάσταση των κτημάτων σε αυτά και τις ελλείψεις και τα λάθη που παρατηρούνται, όπως π.χ. η μη συμπερίληψη των όσων έχουν ανεγερθεί. Ολοκληρώνοντας την κυρίως εξέταση του, αναφέρθηκε στην μη υιοθέτηση της επιτόπου καταστάσεως και αυτό οδήγησε στην δημιουργία των προβλημάτων και ότι μέσα από πληροφορίες και μελέτη των φακέλων, διαπίστωσε ότι τα κτίσματα υπήρχαν από το
6. Στην αντεξέταση του, παρέπεμψε στους φακέλους που μελέτησε αναφορικά με τα κτίσματα του 1936, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι τέτοια αναφορά δεν βρίσκεται στον φάκελο του κτηματολογίου. Ακολούθως αναφέρθηκε στα αποτελέσματα αιτήσεως συνοριακής διαφοράς που έχει επισυναφθεί στα έγγραφα με την γραπτή του δήλωση, δίνοντας ταυτόχρονα την δική του ερμηνεία και εξήγηση ως προς το αποτέλεσμα, αλλά και το τι προηγήθηκε και κατά πόσο υπάρχει τελεσιδικία, κάνοντας αναφορά στην σημερινή κατάσταση των ακινήτων. Επίσης έκανε ειδική αναφορά για τους φακέλους του κτηματολογίου που έχει λάβει υπόψη του και μελέτησε, καθώς επίσης αναφέρθηκε και έδωσε την δική του ερμηνεία και εξήγηση αναφορικά με την θέση του ότι έχουν μετακινηθεί κούκοι του δάσους, που καταδεικνύουν κατά την θέση του το λανθασμένο των χωρομετρικών εργασιών που προηγήθηκαν, καθώς επίσης και το γεγονός ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη 3 σταθερά σημεία για να γίνει ορθή χωρομετρική εργασία και που εν πάση περίπτωση, δεν έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι κούκοι για τους λόγους που εξήγησε και που ένας από τους κύριους άξονες της μαρτυρίας του αποτέλεσε η θέση του ότι ουσιαστικά θα πρέπει να γίνει μία νέα χωρομετρικη εργασία για να λάβει τέλος η αβεβαιότητα που υπάρχει και που πρέπει να συνάδει η χωρομετρική εργασία με την υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων, όπως αυτή προϋπήρχε προ πολλών ετών. Αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι οι μετρήσεις που έγιναν με τις προηγούμενες χωρομετρικές εργασίες είναι ορθές, επαναλαμβάνοντας την θέση του ότι η χωρομετρική εργασία πρέπει να κλείνει μέσα σε 3 σταθερά σημεία και ότι μαθηματικά οι μετρήσεις δεν κλείνουν κανένα σχέδιο, παραπέμποντας σε μερικά σημεία σε παρατηρήσεις που καταγράφονται σε έγγραφα που επισυνάφθηκαν στην γραπτή του δήλωση και που δεικνύουν, κατά τον ίδιο, τα λάθη που έχουν γίνει στις προηγούμενες χωρομετρικές εργασίες. Ο μάρτυρας επίσης έδωσε την δική του ερμηνεία, στην έκταση που μπορούσε, αναφορικά με τις ενέργειες του διευθυντή του κτηματολογίου και την απόφαση ημερομηνίας 10 Φεβρουαρίου
7. Έδωσε επίσης την δική του εκδοχή, εξήγηση και ερμηνεία, σε συνδυασμό με τα έγγραφα που υπάρχουν και που έχουν επισυναφθεί στην γραπτή του δήλωση, κατά πόσο η ενάγουσα προβαίνει σε επέμβαση στο ακίνητο των εναγομένων, δίνοντας τη δική του θέση ότι η ενάγουσα διατηρεί κατοχή από αμνημονεύτων ετών. Τέλος, υπεραμύνθηκε της ορθότητας, αντικειμενικότητας και αμεροληψίας στην ετοιμασία της έκθεσης του και απέρριψε υποβληθείσα θέση ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε λάθος στις χωρομετρικές εργασίες που προηγήθηκαν. Ακολούθως έδωσε μαρτυρία η ενάγουσα, η οποία ως μέρος της κυρίας εξέτασης της, υιοθέτησε την γραπτή της δήλωση. Αναφέρει την ιδιότητα της ως εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας του κτήματος της και την έκταση του. Δικαιούχος του κτήματος έγινε από πολύ προηγουμένως και επειδή είχε αμφιβολίες για την έκταση, αποτάθηκε στο κτηματολόγιο για επαναϋπολογισμό του εμβαδού και το εμβαδόν βρέθηκε στις 23 Μαΐου 2000 να είναι 28.070 τ.μ. Αναφέρει επίσης στην ιδιότητα των εναγομένων ως συνιδιοκτήτριες του ακινήτου τους, μέρος του κτήματος της προς βορειοανατολικά έκτασης περίπου 1000 τ.μ. λόγω λανθασμένης χωρομετρήσεως και/ή λανθασμένης εγγραφής ή καταχωρήσεως στο κτηματολόγιο, περιλήφθηκε σαν μέρος του τεμαχίου των εναγομένων, το οποίο συνορεύει με το κτήμα της και αυτό διαφαίνεται στο σχεδιάγραμμα που ετοίμασε το κτηματολόγιο Λεμεσού και συμπεριλαμβάνεται στα έγγραφα που συνοδεύουν την εκτίμηση του Χαράλαμπου Μιχαήλ. Η ίδια και/ή οι προκάτοχοι της, ζήτησαν από το κτηματολόγιο την διόρθωση των εγγραφών στους τίτλους εγγραφής και καθορισμό των συνόρων μεταξύ των δύο κτημάτων. Το κτηματολόγιο άνοιξε σχετικό φάκελο με αριθμό Α 1221/90 για διόρθωση των εγγραφών και των σχεδίων, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να προβεί σε οποιαδήποτε διόρθωση, διότι σύμφωνα με το κτηματολόγιο δεν υπήρχε λάθος για να διορθωθεί, πλην όμως το έτος 2009 σε επαφές που είχε με λειτουργούς του κτηματολογίου, της έδωσαν σημείωμα, όπου γίνεται αναφορά σε φάκελο και σε έφεση, όπου ανατράπηκε η απόφαση του διευθυντή του κτηματολογίου, ως επίσης και την απόφαση του διευθυντή για επίλυση της συνοριακής διαφοράς. Η ενάγουσα και/οι προκάτοχοι της εν τίτλω, ανέγειραν εντός του κτήματος τεμάχιο 611 και συγκεκριμένα στο αμφισβητούμενο μέρος του κτήματος κατοικία κατά το έτος 1936, η οποία υπάρχει μέχρι σήμερα και το πιο πάνω μέρος του κτήματος κατέχεται αδιαφιλονίκητα, συνεχώς και αδιάλειπτα από το 1936 από την ίδια και/ ή τους προκατόχους της εν τίτλω, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση εκ μέρους των ιδιοκτητών του τεμαχίου 613, οι οποίοι έγιναν ιδιοκτήτες από το
8. Όπως της έλεγε η μητέρα της, την επίδικη κατοικία την έχτισαν οι γονείς της και λόγω του ότι το σπίτι τους κοντά στον ποταμό παρασύρθηκε και καταστράφηκε, ανέγειραν τότε την επίδικη κατοικία. Οι εναγόμενες, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της, αρνούνται και ή παραλείπουν να δώσουν τις αναγκαιες συγκαταθεσεις και ή να πάρουν τα αναγκαία μέτρα για διόρθωση των εγγραφών και ή για αφαίρεση από τον τίτλο τους το μέρος του κτήματος που της ανήκει και την περίληψη του στον τίτλο ιδιοκτησίας της. Η αξία του πιο πάνω διαφιλονικούμενου κτήματος ήταν €70.00 κατά το έτος 1950 και από ότι την έχει πληροφορήσει ο εκτιμητής ακινήτων Άγγελος Αγαθαγγέλου, είχαν πολύ χαμηλότερη αξία κατά το έτος
9. Η κατοικία η οποία στην ουσία αποτελείται από δύο κτίρια, βρίσκεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της εντός του περιγραφόμενου τεμαχίου των εναγομένων, η δε αξία της κατοικίας με τα σημερινά δεδομένα είναι περίπου €150.000 και σε περίπτωση που αποτύχει στην αγωγή, θα υποχρεωθεί να κατεδαφίσει ολόκληρη την κατοικία της. Η ενάγουσα και οι προκάτοχοι της εν τίτλω, κατέχουν το επίδικο τεμάχιο από το 1936 περίπου με καλή πίστη, δηλαδή ο παππούς της Χαράλαμπος Μυλωνάς το δώρισε στην μητέρα της Ευρύκλεια Μυλωνά και στην Κυριακού Χαραλάμπους, οι οποίες το μεταβίβασαν στο όνομα της ενάγουσας και κατά το έτος 1936 ανεγέρθη η κατοικία και κατά το έτος 1957, κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου Λεμεσού, η κατοικία έχει αποκτήσει δικαίωμα διάβασης, δια μέσου των γειτονικών τεμαχίων 636 και 637 προς τον τότε δημόσιο δρόμο και η ενάγουσα γεννήθηκε το έτος 1953 και από τότε που θυμάται, η οικογένεια της ζούσε σε αυτήν την κατοικία. Ολοκληρώνοντας την γραπτή της δήλωση, ανέφερε ότι οι εναγόμενες εμποδίζονται λόγω του δικαίου της επιείκειας από το περιουσιακό κώλυμα που δημιουργήθηκε στην παρούσα υπόθεση από την στάση των εναγομένων και των προκατόχων τους εν τίτλω, διότι για τόσα πολλά χρόνια δεν έλαβαν οποιοδήποτε νομικό μέτρο για να διεκδικήσουν και τυχόν δικαιώματά τους και επανέλαβε τις αξιώσεις της η ενάγουσα, ως αυτές καταγράφονται στο παρακλητικό της έκθεσης απαιτήσεως της. Στην αντεξέταση της, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες γνώρισε τον κύριο Χαράλαμπο Μιχαήλ Μ.Ε.1 και τα έγγραφα που του έχει παραδώσει. Έδωσε την δική της εκδοχή και ερμηνεία αναφορικά με την έκταση που αναγράφει ο τίτλος ιδιοκτησίας του ακινήτου της, τονίζοντας ότι δεν έχει πλέον εμπιστοσύνη στο κτηματολόγιο και ότι πλέον δεν είναι σίγουρη για τίποτα και ότι έχουν αποτυπωθεί λάθος οι επί τόπου καταστάσεις που προϋπήρχαν από το 1936 και που δεν έχει δημιουργηθεί οποιαδήποτε ένσταση και δεν έχουν διεκδικήσει οποιοδήποτε κομμάτι γης ως δικό τους και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι ακόμα και να υπήρχαν κτίσματα από το 1936 αυτά υπήρχαν μόνο εντός του τεμαχίου της και εξέφρασε άγνοια όταν της υποβλήθηκε θέση κατά πόσο υπήρξε αίτηση επίλυσης συνοριακών διαφόρων το 1961 και το ίδιο απάντησε κατά πόσο έχει εκδοθεί απόφαση και αν αυτή έχει τελεσιδικήσει. Αναφέρθηκε επίσης, στην έκταση που θυμόταν, αναφορικά με τις ενέργειες που έχουν γίνει και πιο συγκεκριμένα, με μετρήσεις στην περιοχή για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρξε λάθος αποτύπωση, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι αμφισβητεί την απάντηση που έλαβε από το κτηματολόγιο στις 3 Φεβρουαρίου 2010, λέγοντας ταυτόχρονα ότι με την αποτύπωση που έχει γίνει, υπάρχει γενικό λάθος, διότι ο ένας φαίνεται ότι επεμβαίνει στην ακίνητη ιδιοκτησία του άλλου, έχοντας υπόψη ότι οι μετρήσεις γίνονταν με κορδέλες και έχοντας υπόψη την μορφολογία του εδάφους υπήρχαν λάθη και συνακόλουθα διαφωνεί με την θέση του κτηματολογίου ότι δεν έχει εμφιλοχωρήσει οποιοδήποτε λάθος, εκφράζοντας ταυτόχρονα και την δυσπιστία της προς το κτηματολόγιο. Δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει με ακρίβεια χρονικά τον χρόνο ανέγερσης των κτισμάτων για τα οποία έκανε αναφορά και το οποίο το ένα ανήκει στην αδερφή της και διαχωρίζονται μεταξύ τους τα κτίσματα, δηλαδή οι οικίες, η δε αδερφή της δεν μπορεί να λάβει τίτλο ιδιοκτησίας για την οικία της, λόγω της υπάρχουσας κατάστασης. Όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι συγκεκριμένες προεκτάσεις, δηλαδή κλείσιμο χώρων σε δωμάτια, πέργολές, γκαράζ και βεράντα, έγιναν από το 1980 και μετά και ότι υπάρχει επέμβαση στο τεμάχιο των εναγομένων, η ενάγουσα ανέφερε ότι όταν ανοίχτηκε ο φάκελος Α 1221/90 και επισκέφθηκαν την περιοχή ο διευθυντής του κτηματολογίου, ο κοινοτάρχης, αρκετοί μάρτυρες, οι γονείς της ενάγουσας, καθώς επίσης παρών ήταν και ο κύριος Ευαγόρας Οικονόμου και έγιναν οι σχετικές υπογραφές για να κλείσει η υπόθεση και ότι το αμφισβητούμενο μέρος είναι της ενάγουσας και βασικά της οικογένειας της και τότε έκαναν αυτές τις επεκτάσεις και εξέφρασε την άγνοια της κατά πόσο αυτά τα έγγραφα βρίσκονται ή έχουν απολεστεί από το φάκελο του κτηματολογίου και υπεραμύνθηκε της εκδοχής της ότι δεν υπάρχει επέμβαση, έχοντας υπόψη την προγενέστερη κατάσταση των ακινήτων. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσα θέση ότι το αμφισβητούμενο μέρος δεν κατείχετο αδιαφιλονίκητα και αδιάλειπτα από το 1936 και υπεραμύνθηκε της νομιμότητας της έγερσης μέρους των δύο κατοικιών που είναι η θέση των εναγομένων ότι ανηγέρθηκαν παράνομα εντός του τεμαχίου τους, αμφισβητώντας ταυτόχρονα την ορθότητα των εγγραφών του κτηματολογίου και της αναγκαιότητας κατεδάφισης του μέρους εκείνων των κτισμάτων που είναι η θέση των εναγομένων ότι ανηγέρθηκαν παράνομα εντός του τεμαχίου τους. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο κύριος Άγγελος Αγαθαγγέλου, ο όποιος υιοθέτησε την έκθεση του, δηλαδή το τεκμήριο 5 και τα προσόντα του μάρτυρα δεν έχουν αμφισβητηθεί. Υπολόγισε την αξία του αμφισβητούμενου μέρους του ακινήτου της ενάγουσας και εξέφρασε την πιθανότητα ότι το ακίνητο των εναγομένων θα έχει την ίδια περίπου αξία. Διευκρίνισε ότι αυτό που έχει εκτιμήσει, είναι η αξία της καθαρής γης, χωρίς να λάβει υπόψη του οποιαδήποτε κτίσματα. Ακολούθως, ανέφερε ότι πέραν της αξίας που έχει το επίδικο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας κατά το έτος 1950, ανέφερε ότι είναι εφικτό να υπολογίσει την αξία της γης κατά το έτος 1936, διαθέτοντας επίσης την αγοραία αξία αυτής της γης κατά την 1 Ιανουαρίου 1980, μέσα από στοιχεία που έλαβε από το κτηματολόγιο και το ίδιο ισχύει και για την χρονολογία 2013, διατηρώντας επιφυλακτικότητα αναφορικά με τις τιμές του
10. Ακολούθως, επεξήγησε τον τρόπο υπολογισμού για να φτάσει στα συγκεκριμένα ποσά που κατά τον ίδιο αντικατοπτρίζουν την αγοραία αξία της αμφισβητούμενης γης κατά το έτος 1936κ 1950 και
11. Στην αντεξέταση του επανέλαβε την θέση του ότι η έρευνα του περιοριστηκε στο ακίνητο της ενάγουσας και όχι σε αυτό των εναγομένων και κατά μεγάλη πιθανότητα οι τιμές είναι οι ίδιες. Ανέφερε ότι ο λόγος που δεν έχει παρουσιάσει συγκριτικές τιμές πώλησης για το έτος 1936, έγκειται στο γεγονός ότι αυτές δεν έχουν εντοπιστεί, επεξηγώντας ταυτόχρονα τον συλλογισμό του και τον τρόπο υπολογισμού, με βάση τις διαθέσιμες συγκριτικές τιμές πώλησης, ανάλογα με την χρονολογία. Υπεραμύνθηκε της ορθότητας υπολογισμού, καθώς επίσης τον τρόπο υπολογισμού των αξιών που παρέθεσε στο δικαστήριο, αρνούμενος ταυτόχρονα αντίθετες υποβληθείσες θέσεις. Ως προς την απόκλιση που παρατηρείται στο εμβαδό του ακινήτου της ενάγουσας, όπως αυτό καταγράφεται στο τεκμήριο 4, με την έκταση που καταγράφεται στην έκθεση του, ανέφερε ότι τα στοιχεία τα έλαβε από το κτηματολόγιο και που εν πάσει περιπτώσει δεν θα διαφοροποιείτο το αποτέλεσμα της εκτίμησης του, Διότι αυτό που εκτίμησε ο ίδιος, είναι το επίμαχο μέρος της γης, για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι υπάρχει παράνομη επέμβαση και αντίστοιχα ότι ανήκει στην ενάγουσα, ανάλογα με την προέλευση του διαδικου που προβάλλει την ανάλογη θέση. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε ο κύριος Ανδρέας Παναγή. Ανέφερε ότι είναι κτηματολογικός λειτουργος στο κτηματολόγιο Λεμεσού στις επιτόπιες έρευνες. Προσκόμισε και κατέθεσε ως τεκμήριο 6 τον φάκελο με αριθμό Α1221/90, τα οποία παρουσίασε, επεξήγησε και ανέλυσε με λεπτομέρεια. Ο φάκελος ουσιαστικά ανοίχτηκε μετά από εισήγηση συνάδελφου του για διερεύνηση πιθανού λάθος, στα πλαίσια του άρθρου 61 του κεφαλαίου
12. Ανέφερε ότι στα πλαίσια διερεύνησης πιθανού λάθους, οι τότε ιδιοκτήτες των επίδικων ακινήτων και ειδικότερα ο ιδιοκτήτης του ακινήτου των εναγομένων, έδωσε την συγκατάθεση του για να διορθωθεί το λάθος, πλην όμως λόγω της απόσυρσης των συγκαταθέσεων από ιδιοκτήτες γειτονικών τεμαχίων, η όλη διαδικασία ναυάγησε και που εν πάσει περιπτώσει, δεν έχει διαπιστωθεί οποιοδήποτε λάθος. Στην αντεξέταση του, ανέφερε ότι έγινε επιτόπια εξέταση στα επίδικα ακινητα στις 3 Φεβρουαρίου 2010, στην οποία ήταν παρών ο ίδιος και άλλα πρόσωπα που ανέφερε. Εκείνη την ημέρα έγιναν οροθετήσεις και δεν διαπιστώθηκε οποιοδήποτε λάθος και μόνο με την συγκατάθεση των εμπλεκόμενων μερών θα μπορούσε να υιοθετηθεί η επιτόπου κατάσταση, μετά από υποβολή νέου αιτήματος. Στην συνέχεια αιτιολόγησε την θέση του ότι με την ανάκληση συγκεκριμένων συγκαταθέσεων οι υπόλοιπες συγκαταθεσεις δεν ισχύουν και συνακόλουθα θα έπρεπε να υποβληθεί αίτημα εκ νέου από όλους τους ενδιαφερόμενους και νέες συγκαταθέσεις δεν έχουν ληφθεί. Στην επανεξέταση του, αναφέρθηκε στην οριοθέτηση που έγινε, στην διεργασία που προηγήθηκε και γενικά στην χωρομέτρηση που έγινε, καταδεικνύοντας τα σύνορα των δύο επίδικων ακινήτων. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας το πιο πάνω μάρτυρα, η πλευρά της ενάγουσας έκλεισε την υπόθεση της και ακολούθως η πλευρά των εναγομένων κάλεσε τον μοναδικό της μάρτυρα, ο οποίος ήταν ο κύριος Γιώργος Βρωμοβρυσιώτης, τα προσόντα του οποίου ως χωρομέτρη δεν έχουν αμφισβητηθεί. Ανέφερε ότι του ανατέθηκε από τις εναγόμενες να προβεί σε επίσημη οριοθέτηση των επίδικων ακινήτων και επισκέφθηκε το χώρο αρκετές φορές, ετοίμασε σχέδιο το οποίο έδωσε και στους ιδιοκτήτες και επισυνάπτεται στο φάκελο του κτηματολογίου και κατέθεσε ως τεκμήριο 7 την έκθεση του, υποδεικνύοντας σε αυτό τα σύνορα των δύο επίδικων ακινήτων. Υπέδειξε επίσης το μέρος εκείνο του τεμαχίου των εναγομένων το οποίο χρησιμοποιείται από τον ιδιοκτήτη του όμορου τεμαχίου και που διαμένει στις κατοικίες που βρίσκονται σε αυτό και πιο συγκεκριμένα, εκείνο το μέρος αποτελείται από δύο τμήματα, το ένα αποτελείται από 729 m² και το άλλο από 322 m². Ανέφερε ο μάρτυρας ότι τα στοιχεία που έλαβε υπόψη του και κατέληξε στο συμπέρασμα αναφορικά με την έκταση της επέμβασης που διενεργείται στο ακίνητο των εναγομένων, προέρχονται από τα επίσημα στοιχεία του κτηματολογίου. Αναφέρθηκε επίσης και στα ορόσημα που βρήκε στην περιοχή, τα οποία υπέδειξε και στο σχέδιο που ετοίμασε ο ίδιος, λέγοντας ότι αυτά βρίσκονταν στην σωστή τους θέση, εκφράζοντας όμως άγνοια κατά πόσο αυτά έχουν τοποθετηθεί από το κτηματολόγιο. Ολοκληρώνοντας την κυρία εξέταση του, ανέφερε ότι έχει ελεγχθεί η χωρομετρική του εργασία και ότι είναι ορθή. Στην αντεξέταση του, αναφέρθηκε στους όρους εντολής που έλαβε για να προβεί σε εξωτερική περιμετρική οριοθέτηση των επίδικων τεμαχίων και στις επισκέψεις που έκανε στην περιοχή για αυτόν το σκοπό. Επανέλαβε την θέση του αναφορικά με τα στοιχεία που έλαβε υπόψη του για να καταλήξει στο σχέδιο του και πιο συγκεκριμένα, από τα στοιχεία που έλαβε από το κτηματολόγιο, καθώς επίσης και σε μετρήσεις που έκανε ο ίδιος. Υπεραμύνθηκε της ορθότητας της εργασίας του και ότι το σχέδιο του συμφωνεί με το εν χρήση σχέδιο και έδωσε την δική του ερμηνεία και εξήγηση αναφορικά με το μέρος που αποτυπώνεται στο σχέδιο του και στο έντυπο με αριθμό 139 του τεκμηρίου 6 ως παράνομη επέμβαση και στην επανεξέταση του, ανέφερε ότι αν του έδιναν οδηγίες με βάση την παρούσα αγωγή, δεν θα άλλαζε κάτι στην οριοθέτηση και ότι το μέρος των 322 m² πάλι είναι μέρος του τεμαχίου των εναγόμενων. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ- ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους