Αναφορικά με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ ν. A. S. Pierides Developers Limited κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 146/2016, 16/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A193 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ. 146/2016 Αναφορικά με τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 και τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/87, 190/89, 8/92, 22(Ι)/92, 140(Ι)/00, 171(Ι)/00, 8(Ι)/01, 123(Ι)/03, 124(Ι)/03, 144(Ι)/03, 5(Ι)/04, 170(Ι)/04, 230(Ι)/04, 23(Ι)/05, 49(Ι)/05,76(Ι)/05, 29(Ι)/07,37(Ι)/07, 177(Ι)/07, 104(Ι)/09, 124(Ι)/09, άρθρα 52 και 53 και τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς 142/87 θεσμός 79 -και- Αναφορικά με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, από τη Λεμεσό Αιτητών -και- Αναφορικά με τους A. S. Pierides Developers Limited (H.E. 142999), από τη Λεμεσό
- Αντώνη Σίμου Πιερίδη, (Α.Τ. 653033), από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------------- Ημερ.: 16.6.2017 Για τους Αιτητές: κ. Γ. Δανός για Γεώργιος Α. Δανός Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Π. Κλεοβούλου για Παναγιώτη Π. Κλεοβούλου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ εξαιτείται διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται η εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης ημερ. 15.7.2014, που εκδόθηκε υπέρ του και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 Εταιρείας και του Καθ' ου η Αίτηση
- Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 13.6.2016 του Χρίστου Δημητρίου λειτουργού στην Μονάδα Ανάκτησης Χρεών του Συνεργατικού, που είναι αποσπασμένος στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα. Η Διαιτητική Απόφαση αφορά ποσό €460.216,94 πλέον τόκους προς 9% ετησίως από 15.7.2014 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους πλέον €150 έξοδα διαιτησίας. Στην Ένορκη Δήλωση Δημητρίου αναφέρεται ότι η Διαιτητική Απόφαση αφορά επιπλέον δικαίωμα του Συνεργατικού για την εκποίηση της υποθήκης Υ2442/
- Στην ίδια την Διαιτητική Απόφαση αναφέρεται ότι η Απόφαση εκδίδεται και εναντίον της υποθήκης αλληλέγγυα και κεχωρισμένα μαζί με την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία και τον διευθυντή εγγυητή της. Αναφέρει ακόμα ο Δημητρίου ότι η Διαιτητική Απόφαση επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη στους Καθ' ων η Αίτηση την 9.3.2015 και ότι καμιά έφεση δεν ασκήθηκε κατά της Διαιτητικής Απόφασης. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν κοινή Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με επτά λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 7.4.2017 του Καθ' ου η Αίτηση 2, διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση
- Αναφέρει ο ομνύοντας ότι ουδέποτε έλαβε Ειδοποίηση ώστε να παρουσιαστεί και να συμμετάσχει στη Διαιτητική Διαδικασία. Περαιτέρω αρνείται ότι του επιδόθηκε αντίγραφο της Διαιτητικής Απόφασης. Προβάλλει, ακόμα, παράπονα αναφορικά με το οφειλόμενο προς το Συνεργατικό ποσό για το οποίο εκδόθηκε η Απόφαση, ισχυριζόμενος ότι εμπεριέχει παράνομες χρεώσεις και τόκους. Η γραπτή αγόρευση του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση περιστρέφεται γύρω από τρία ζητήματα για τα οποία, κατά τη θέση του, δεν θα πρέπει να επιτραπεί η εγγραφή της Απόφασης: Τη θέση ότι το ποσό για το οποίο εκδόθηκε Διαιτητική Απόφαση είναι αδικαιολόγητο γιατί περιλαμβάνει παράνομες χρεώσεις και τόκους, τη θέση ότι η διαδικασία της Διαιτησίας που οδήγησε στην έκδοση της Απόφασης της 15.7.2014 πάσχει γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν ειδοποιηθεί για τη διεξαγωγή της Διαιτησίας και τη θέση ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση και συνεπώς δεν έχει εκκινήσει ο χρόνος των 21 ημερών μέσα στον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση θα μπορούσαν να ασκήσουν έφεση εναντίον της Απόφασης. Στην Σωτηρούλα Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827, 831 διευκρινίστηκε ότι η απόφαση του Διαιτητή δεν είναι αντικείμενο της διαδικασίας για την εγγραφή της στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Επισημαίνεται ότι το άρθρο 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 παρέχει σε όποιο θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Εάν δεν έχει ασκηθεί έφεση και αφότου παρέλθει η σχετική προθεσμία η απόφαση καθίσταται τελεσίδικη. Τόσο η διαδικασία που ακολουθήθηκε, κατά πόσο δηλαδή επιδόθηκε ειδοποίηση για τη διαδικασία της Διαιτησίας στους Καθ' ων η Αίτηση, όσο και η ορθότητα της Διαιτητικής Απόφασης, ως προς το οφειλόμενο ποσό με αναφορά στις χρεώσεις και τους τόκους που επιβλήθηκαν στο λογαριασμό, είναι ζητήματα που θα μπορούσαν να απασχολήσουν το Επαρχιακό Δικαστήριο εάν εξέταζε έφεση κατά της Απόφασης του Διαιτητή, όχι όμως στα πλαίσια αίτησης για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης. Επομένως οι δύο πρώτες θέσεις που αναπτύσσονται στην γραπτή αγόρευση του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης. Στην Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 707, 714-5 επιβεβαιώνεται ότι: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Όπως προειπώθηκε η θέση του Συνεργατικού είναι ότι η Διαιτητική Απόφαση επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη στους Καθ' ων η Αίτηση την 9.3.2015, σύμφωνα με ένορκες δηλώσεις του επιδότη ημερ. 10.3.2015, οι οποίες επισυνάπτονται στην Ένορκη Δήλωση Δημητρίου. Στην Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2 υπάρχει άρνηση αυτής της θέσης. Δεδομένου ότι στις ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη αναφέρεται ότι η επίδοση έγινε στον Καθ' ου η Αίτηση 2, τόσο για τον ίδιο όσο και για την Καθ' ης η Αίτηση 1 Εταιρεία, η άρνηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι του έγινε οποιαδήποτε επίδοση συνιστά άρνηση ότι η Απόφαση επιδόθηκε είτε στον ίδιο, είτε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 Εταιρεία. Αυτό που έχει σημασία είναι κατά πόσο η Απόφαση γνωστοποιήθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση (άρθρο 52
(4)των περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμων του 1985 μέχρι 2001), εφόσον όμως δεν εγείρεται ζήτημα γνωστοποίησης με οποιοδήποτε άλλο τρόπο παρά με την επίδοση της Απόφασης με ιδιώτη επιδότη, το επίδικο ζήτημα περιορίζεται στο κατά πόσο η Διαιτητική Απόφαση επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του δύο αντικρουόμενες θέσεις. Και οι δύο θέσεις υποστηρίζονται με ένορκη μαρτυρία. Η θέση ότι η Διαιτητική Απόφαση επιδόθηκε υποστηρίζεται από τις δύο ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη Μαρίνου Βασιλείου. Η θέση ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν επιδόθηκε υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να επιλύσει το ζήτημα αφού δεν νομιμοποιείται στο να προτιμήσει τη μια ή την άλλη θέση. Στην Τhinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1460, 1466 αναφέρεται ότι η Δ.48 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δίνει την κατεύθυνση αντίκρισης εξέτασης αιτήσεων βασιζομένων σε ενόρκους δηλώσεις και ότι τα αμφισβητούμενα γεγονότα επιβάλλεται να αποδεικνύονται από το διάδικο που τα επικαλείται. Η Δ.48 θ.4 προνοεί ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39. Με παραπομπή στην Λευκίδου ν. Κανναουρίδη
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 528 αναφέρεται ότι η απόδειξη των αναγκαίων γεγονότων απαιτείται στο βαθμό και στην έκταση που το βάρος απόδειξης επιβάλλει. Η Λευκίδου αφορούσε στον παραμερισμό ερήμην του εναγομένου εκδοθείσας απόφασης και εξηγείτο ότι ενώ το ζήτημα αποκάλυψης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης εξεταζόταν σε επίπεδο ισχυρισμών, οι λόγοι μη εμφάνισης και η δικαιολόγηση για την καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης παραμερισμού ήταν ζητήματα που έπρεπε να αποδειχθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην Ιacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (B) Α.Α.Δ. 1377, 1380-81, αναφέρεται πως: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G. [1989] 1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης.» Εφόσον το ζήτημα της γνωστοποίησης της Απόφασης, όπως διαμορφώθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης στο κατά πόσο επιδόθηκε η Απόφαση στους Καθ' ων η Αίτηση, κατέστηκε επίδικο ο μόνος πρόσφορος τρόπος για την πλευρά που είχε το βάρος να αποδείξει τη θέση της ήταν η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα περί της αντίθετης θέσης. Το Συνεργατικό που καταχώρισε και προωθεί την υπό κρίση Αίτηση και έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις, ώστε να διαταχθεί η εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης, όφειλε να είχε ζητήσει την αντεξέταση του Καθ' ου η Αίτηση 2 για να προσπαθήσει να τον διαψεύσει. Η καταχώριση συμπληρωματικής ή απαντητικής ένορκης δήλωσης συνήθως δεν εξυπηρετεί εκτός και αν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία που εκ παραδρομής δεν περιλήφθησαν στην ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε με την αίτηση. Ούτε οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν την αντεξέταση του ιδιώτη επιδότη, όμως αυτοί δεν είχαν το βάρος απόδειξης. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση. Η γνωστοποίηση της Απόφασης και η πάροδος 21 ημερών χωρίς να καταχωριστεί έφεση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορεί να εγγραφεί η Διαιτητική Απόφαση στο Δικαστήριο. Εάν πράγματι δεν γνωστοποιήθηκε η Διαιτητική Απόφαση στους Καθ' ων η Αίτηση, όταν και εφόσον τους γνωστοποιηθεί, θα έχουν την ευκαιρία να καταχωρίσουν έφεση κατά της Διαιτητικής Απόφασης και να εγείρουν τα περαιτέρω ζητήματα στα οποία έγινε αναφορά στην αγόρευση του δικηγόρου τους. Κατά συνέπεια η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής, /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Αίτηση για εγγραφή Διαιτητικής Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο