Ζέτα Νικολάου ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, Αίτηση Έφεση: 782/2013, 6/7/2017

Ζέτα Νικολάου ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, Αίτηση Έφεση: 782/2013, 6/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A228 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αίτηση Έφεση: 782/2013 Μεταξύ: Ζέτα Νικολάου Αιτήτριας / Εφεσείουσας και Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ Καθ' ων η Αίτηση / Εφεσίβλητων ---------------------- Ημερομηνία: 6.7.2017 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια - Εφεσείουσα: κα Κ. Σταύρου Για Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους: κ. Α. Κίτσιος Αίτηση ημερ. 31.5.2017 για παράταση χρόνου καταχώρησης έφεσης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης στην Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.4.2017 στην πιο πάνω αίτηση/έφεση για περίοδο 15 ημερών. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.2, Δ.48 θ.2 και Δ.57 θ.2, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 29, 30 και 31, στη γενική πρακτική, συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Δήμητρας Χατζηκυριάκου. Η Χατζηκυριάκου αναφέρει ότι είναι δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο της Αιτήτριας, γνωρίζει τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένη από την Αιτήτρια να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η Ενδιάμεση Απόφαση εκδόθηκε στις 27.4.2017 και το Δικαστήριο απέρριψε αίτημα της Αιτήτριας για έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας και αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων των εκατέρωθεν πλευρών. Λόγω φόρτου εργασίας και συνεχιζόμενων ακροάσεων σε άλλες υποθέσεις αλλά και λόγω αναγκαίας μελέτης η οποία ήταν απαραίτητη να γίνει σε σχέση με την περιπλοκότητα των θεμάτων της παρούσας υπόθεσης η Αιτήτρια βρέθηκε σε αδυναμία να καταχωρίσει έγκαιρα την έφεση της. Επισυνάπτει ως τεκμήριο Α το δικόγραφο της ειδοποίησης έφεσης το οποίο ετοιμάστηκε και θα μπορεί να καταχωρηθεί άμεσα. Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς αλλά μετά από αίτημα της δικηγόρου της Αιτήτριας το Δικαστήριο έδωσε άδεια ώστε η αίτηση να επιδοθεί στους Καθ' ων η Αίτηση. Οι καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:

1. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης.
2. Η αίτηση θα έπρεπε να γίνει δια κλήσεως και προ της παρελεύσεως του χρόνου που ορίζουν οι θεσμοί.
3. Οι λόγοι που επικαλείται ο Δικηγόρος των Αιτητών μέσω της γραμματέως του για φόρτο εργασίας και συνεχιζόμενων ακροάσεων είναι γενικοί, αόριστοι και αστήρικτοι.
4. Ακόμα και εάν οι λόγοι αυτοί ήσαν αληθείς και βάσιμοι δεν αποτελούν λόγο για παράταση του χρόνου καταχώρισης ένστασης.
5. Σύμφωνα με την αίτηση και ένορκη δήλωση η οποία την στηρίζει δεν φαίνεται να συντρέχουν, ούτε η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις για να δοθεί άδεια καταχώρισης έφεσης μετά την πάροδο της προθεσμίας που ορίζουν οι θεσμοί.
6. Η Αιτήτρια ενεργεί κακόπιστα με σκοπό την δημιουργία καθυστέρησης στην προώθηση της εκδίκασης της υπόθεσης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Φίλιππου Βακανά υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και περαιτέρω αναφέρει ότι η Αίτηση είναι κακόπιστη και σκοπό έχει να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Αιτήτρια στην Αίτηση/Έφεση 781/13 η οποία ηγέρθη από την ίδια για άλλη διαιτητική απόφαση προς όφελος του του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ και με την οποία ζητά ακύρωση άλλης διαιτητικής απόφασης, περιόρισε το αίτημα της μόνο στην αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων σε συγκεκριμένες παραγράφους. Ως εκ τούτου ζητά την απόρριψη της αίτησης. Αμφότεροι οι δικηγόροι περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων και προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των ο οποίων έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο και θα γίνει αναφορά όπου είναι αναγκαίο πιο κάτω. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.35 θ.2 καθώς και στην Δ.57 θ.
7. Η Δ.35 θεσμός 2 επί του βασίζεται η υπό κρίση αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: «Subject and without prejudice to the power of the Court of Appeal under Order 57, rule 2, no appeal from any interlocutory order, or from an order, whether final or interlocutory, in any matter not being an action, shall be brought after the expiration of fourteen days, and no other appeal shall be brought after the expiration of six weeks, unless the Court or Judge, at the time of making the order or at any time subsequently, or the Court of Appeal shall enlarge the time». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Υπό την επιφύλαξη και άνευ βλάβης της εξουσίας του Εφετείου κάτω από την Διάταξη 57, θεσμός 2, καμία έφεση σε οποιοδήποτε ενδιάμεσο διάταγμα ή διάταγμα, είτε τελικό είτε ενδιάμεσο, σε ζήτημα που δεν είναι αγωγή, δεν θα καταχωρείται μετά την λήξη των 14 ημερών και καμία άλλη έφεση δεν θα καταχωρείται μετά την λήξη 6 εβδομάδων εκτός αν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής την στιγμή που εκδίδει το διάταγμα ή καθ' οιονδήποτε χρόνο αργότερα ή το Εφετείο παρατείνει τον χρόνο...». Η Δ.57, θεσμός 2 επί του βασίζεται η υπό κρίση αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: «A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής κέκτηται εξουσίας να επεκτείνει ή να μειώσει τον χρόνο που καθορίζεται από τους θεσμούς αυτούς ή που ορίζεται από οποιοδήποτε διάταγμα που επεκτείνει τον χρόνο για να γίνει οποιαδήποτε ενέργεια ή για να ληφθεί οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα με τέτοιους όρους ή χωρίς ως το δίκαιο της περίπτωσης απαιτεί και οποιαδήποτε τέτοια επέκταση χρόνου δύναται να διαταχθεί παρά το ότι η αίτηση για τον σκοπό αυτό δεν υποβάλλεται παρά μόνο μετά την εκπνοή του καθοριζόμενου ή επιτρεπόμενου χρόνου». Το ζήτημα της παράτασης προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης πραγματεύθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο σε σωρεία αποφάσεων. Στην υπόθεση Areti Pavlou and Another v. George P. Cacoyiannis and Another