RUZAN KOTIKYAN, Αρ. Αίτησης: 8/2017, 13/7/2017

(6)μήνες στη Λεμεσό. Η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση στην Αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης την 10.03.2017 καταχώρησε Αίτηση παραμερισμού και/ ή ακύρωσης της ως άνω Ειδοποιήσεως Πτώχευσης η οποία της επιδόθηκε την προηγούμενη, ήτοι την 9.03.

1. Περαιτέρω αιτείται διάταγμα και/ή οδηγίες με το οποίο να παρατείνεται η προθεσμία διάπραξης πράξης πτώχευσης υπό της Αιτήτριας μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αίτησης της. Η Αίτηση αυτή είναι και το αντικέιμενο της απόφασης αυτής. Καταγράφω τη νομική βάση της παρούσας Αίτησης καθώς έχει τη σημασία της για την εξέταση σχετικού λόγου ένστασης. Αυτή βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων των Δ.48, Δ.5, Δ.5 Α, Δ.16 Θ. 9,Θ. 40, Δ.64, επί του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων των άρθρων 2 και 3,4,6 και 8 επί των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, μεταξύ άλλων Κανονισμοί 38 έως 43 και 187, επί του άρθρου 32 του Ν. 14/60, στον Περί δικηγόρων Νόμο, Κεφ. 2, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και των Κανόνων του δικαίου της επιείκειας, στην σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της Αίτησης τα υποστηρίζει με ένορκη δήλωση της η ίδια η Αιτήτρια. Σε αυτή υποστηρίζει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και ότι έλαβε νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της. Αναφέρει ότι την 9.03.2017 της επιδόθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Ειδοποίηση Πτώχευσης. Υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια στην Ειδοποίηση Πτώχευσης της έχει κινήσει τη διαδικασία καταχρηστικά και καταπιεστικά για να μπορέσει να εισπράξει χρήματα από την ίδια ή/και την οικογένεια της. Ισχυρίζεται ότι το πιο πάνω χρέος αφορούσε διαφορά που προέκυψε μετά από αγορά ακινήτου που προέβηκε από την Αιτήτρια εταιρεία και συγκεκριμένα του διαμερίσματος που διαμένει. Υποστηρίζει ότι η απόφαση η οποία επισυνάπτεται δεν αντιπροσωπεύει το οφειλόμενο ποσό. Διατείνεται ότι το οφειλόμενο ποσό έχει καθοριστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο και έχει διευκρινιστεί ότι είναι πολύ λιγότερο και εν πάση περιπτώσει δεν υπερβαίνει σε καμιά περίπτωση τις €30.000,
2. Δεν έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο το πρακτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου που διευκρινίζει το ποσό της οφειλής, άρα δεν μπορεί να προχωρήσει η παρούσα αίτηση με αυτή την απόφαση. Περαιτέρω δηλώνει ότι τυγχάνει νομικής συμβουλής και έντιμα πιστεύει ότι εφόσον εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης με αριθμό 127/14 η οποία καταχωρήθηκε εναντίον της πρωτόδικης απόφασης, η Αιτήτρια δεν δικαιούται να προχωρήσει με την προώθηση της Ειδοποίησης Πτώχευσης της. Επισύναψε στην Αίτηση της την Έφεση 127/2014 εναντίον της πρωτόδικης απόφασης και υιοθέτησε τους λόγους που προβάλλει σε αυτή. Δηλώνει ότι τα κατ' ισχυρισμό ποσά της απόφασης δεν ευσταθούν και είναι η θέση της ότι παραπλανήθηκε το Πρωτόδικο Δικαστήριο και εξέδωσε την απόφαση προβαίνοντας σε λανθασμένα ευρήματα. Ισχυρίζεται ότι κατέβαλε όλο το συμφωνηθέν ποσό στην Αιτήτρια στην Ειδοποίηση Πτώχευσης της η οποία απαιτεί από αυτή καταχρηστικά διαρκώς μεγαλύτερα ποσά από αυτή. Στη συνέχεια δηλώνει ότι οφείλει ένα μηδαμινό ποσό σε σχέση με το ακίνητο που κατέχει και ότι η Αιτήτρια στην Ειδοποίηση Πτώχευσης της είναι εξασφαλισμένη σε περίπτωση που η Έφεση επιτύχει, γι' αυτό και είναι καταχρηστική και καταπιεστική, αφού το διαμέρισμα που αγόρασε από την Αιτήτρια είναι εγγεγραμμένο πάνω της. Υποστηρίζει ότι αν εγκριθεί η Αίτηση και κερδίσει την εκκρεμούσα Έφεση δεν θα έχει θεραπεία αφού θα είναι πλέον αργά. Υποστηρίζει συγκεκριμένα ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης πρέπει να παραμεριστεί για τους ακόλουθους λόγους: (α) η απόφαση επί της οποίας στηρίζεται έχει εφεσιβληθεί. (β) Η Ειδοποίηση Πτώχευσης έχει εγερθεί καταχρηστικά και με μοναδικό σκοπό την εξάσκηση πίεσης προς το πρόσωπο της. (γ) Το ποσό της οφειλής δεν είναι αυτό που αναγράφεται στη συνημμένη απόφαση και δεν έχει επισυναφθεί το πρακτικό με το πραγματικό ποσό το οποίο διευκρινίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε δικάσιμο που ήταν ορισμένη η Έφεση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου το πραγματικό ποσό για το οποίο ζητείται η πτώχευση της, αφήνοντας να νοηθεί ότι η πιστώτρια της δεν είναι εξασφαλισμένη και δεν έχει άλλη επιλογή από την πτώχευση της. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: Η Αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι νομότυπη και έγκυρη σύμφωνα με τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο και τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε νομότυπα την Ειδοποίηση Πτώχευσης και όχι καταχρηστικά όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία και/ή οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η Ειδοποίηση δεν αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας και δεν έγινε με σκοπό την εκτέλεση της απόφασης αλλά τη διασφάλιση της περιουσίας της Αιτήτριας. Το γεγονός ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 18.03.2014 στην Αγωγή αρ. 4725/08 είναι άσχετο, καθότι η Ειδοποίηση αφορά χρέος που διαπιστώθηκε με την απόφαση η οποία είναι τελεσίδικη και το χρέος αυτό εξακολουθεί να οφείλεται. Επίσης, η εκτέλεση της απόφασης δεν έχει ανασταλεί. Η Αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή κατά παράβαση των Πτωχευτικών Κανονισμών για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την Αίτηση δεν συνάδει με το άρθρο 3

(1)(ε) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου ως έχει τροποποιηθεί. Η εν λόγω ένορκη δήλωση περιέχει ισχυρισμούς γενικούς και/ή αόριστους και /ή ανυπόστατους και/ή αβάσιμους και/ή εν πάση περιπτώσει δεν προβάλλει οποιοδήποτε ουσιαστικό και/ή σοβαρό λόγο ο οποίος να δικαιολογεί την ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και/ή παρελκυστική και/ή η Αιτήτρια επιδιώκει την καθυστέρηση της διαδικασίας. Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ο κ. Λάζαρος Λαζάρου ο οποίος δηλώνει ότι είναι δικηγόρος και εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας στην Ειδοποίηση Πτώχευσης. Δηλώνει ότι τα θέματα και τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του είναι γνωστά σε αυτόν από έγγραφα που έχει στη διάθεση του και τα οποία παρασχέθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση και από πληροφορίες που έλαβε από αυτή. Δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση από μέρους της καθ' ης η Αίτηση. Εξηγεί ότι ο λόγος για τον οποίο δεν προβαίνει κάποιος από τους αξιωματούχους ή εκπρόσωπους της Καθ' ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωση είναι επειδή τα ζητήματα τα οποία εγείρονται είναι νομικής φύσεως και είναι σε θέση να τα γνωρίζει καλύτερα από αυτούς. Είναι δε πλήρως εξουσιοδοτημένος από την Καθ' ης η Αίτηση να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Δηλώνει ότι διάβασε το περιεχόμενο της Αίτησης και της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας και εκτός όπου προβαίνει ρητά σε παραδοχή αρνείται έκαστον και όλους μαζί τους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή. Υποστηρίζει ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι νομότυπη, έγκυρη και σύμφωνη με τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο και τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης συνιστά νόμιμη, κανονική και ενδεδειγμένη διαδικασία και δεν αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και σε καμιά περίπτωση έγινε με σκοπό την εκτέλεση της απόφασης, ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας στην παρούσα, αλλά έγινε με σκοπό τη διασφάλιση της περιουσίας της. Η απόφαση ημερομηνίας 18.03.2014 η οποία εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην Αγωγή αρ. 4725/2008, η οποία έχει επισυναφθεί στην Ειδοποίηση Πτώχευσης, είναι η ίδια η απόφαση που εμπεριέχεται στο φάκελο της πιο πάνω αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Δηλώνει ότι υπήρξε αρχικά κατά τη δακτυλογράφηση της απόφασης τυπογραφικό λάθος στο ποσό, το οποίο διορθώθηκε μετά από δικό τους αίτημα. Το Ανώτατο Δικαστήριο πληροφορήθηκε γι΄αυτό και αυτό καταδεικνύεται από το πρακτικό ημερομηνίας 24.03.2015 που τηρήθηκε, αντίγραφο του οποίου πρακτικού επισυνάπτει ως Τεκμ.

1. Υποστηρίζει ότι το γεγονός ότι εκκρεμεί Έφεση εναντίον της απόφασης είναι άσχετο καθότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης αφορά χρέος που διαπιστώθηκε με την απόφαση η οποία είναι τελεσίδικη και το ποσό της απόφασης εξακολουθεί να οφείλεται, εφόσον η εκτέλεση της απόφασης δεν έχει ανασταλεί. Η καταχώρηση της Έφεσης σε καμιά περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί ως αναστολή στην εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης. Πέραν των πιο πάνω, η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού αίτηση αναστολής της δικαστικής απόφασης η οποία απορρίφθηκε, όσο και στο Ανώτατο Δικαστήριο όπου όταν ήταν ορισμένη για ακρόαση δηλώθηκε από τους δικηγόρους της ότι η Αιτήτρια θα προχωρούσε με την καταχώρηση τραπεζικής εγγύησης για το ποσό της απόφασης πλέον τόκους πλέον τα έξοδα εντός 40 ημερών από τις 20.09.2016 και απέσυρε την αίτηση της. Λόγω του ότι η Αιτήτρια δεν έχει καταχωρήσει οποιαδήποτε εγγύηση εντός της προθεσμίας που υποσχέθηκε, η Καθ' ης η Αίτηση είχε και εξακολουθεί να έχει κάθε δικαίωμα να προχωρήσει στην εκτέλεση της απόφασης. Υποστηρίζει ότι τα ποσά που εμφαίνονται στο αντίγραφο της δικαστικής απόφασης από την Αιτήτρια είναι τα ορθά, όπως φαίνονται και στο πλήρες κείμενο της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε κατόπιν ακρόασης της υπόθεσης την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο
2. Το ποσό που έχει επιδικαστεί αποτελεί το υπόλοιπο του τιμήματος της αγοράς του επίδικου διαμερίσματος πλέον τους τόκους μέχρι εξοφλήσεως πλέον τα έξοδα. Η ανταπαίτηση της Αιτήτριας απορρίφθηκε και καταδικάστηκε στα έξοδα. Παρόλα αυτά, η Αιτήτρια δεν έχει προβεί σε οποιοδήποτε διάβημα προς εξόφληση του χρέους της μέχρι σήμερα. Υποστηρίζει ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, η νομολογία και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η Αιτήτρια δεν παρουσίασε την ύπαρξη απαίτησης υπό τη μορφή ανταπαιτήσεως, συμψηφισμού ή ανταξίωσης η οποία είναι ίση ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους, η οποία δεν μπορούσε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην αγωγή στην οποία ελήφθη η απόφαση. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί μέτρο εκτέλεσης της απόφασης και οι πιστωτές δεν υποχρεούνται να προωθήσουν μέτρα εκτέλεσης πριν τη διαδικασία πτώχευσης. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και δεν έγινε με σκοπό την εκτέλεση της απόφασης έτσι ώστε να εισπραχθεί το οφειλόμενο ποσό από την Αιτήτρια, αλλά είχε ως σκοπό τη διασφάλιση της περιουσίας της Αιτήτριας. Έτσι, σε περίπτωση που η Έφεση της Αιτήτριας επιτύχει, δεν υπάρχει οποιαδήποτε περίπτωση η Αιτήτρια να βρεθεί σε δυσμενή θέση. Αντιθέτως, εάν η Αίτηση επιτύχει, η Καθ' ής η Αίτηση θα βρεθεί σε δυσμενή θέση αφού δεν θα είναι εξασφαλισμένη σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη, αντικανονική και γίνεται κατά παράβαση των Πτωχευτικών Θεσμών για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης, Η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και η Αίτηση συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και μόνο στόχο έχουν την καθυστέρηση της διαδικασίας. Δεν παραθέτει σοβαρή και εύλογη αιτιολογία ενώ τα γεγονότα που αναφέρονται σ' αυτήν δεν αποτελούν ικανοποιητικό πραγματικό υπόβαθρο για την έκδοση διατάγματος παραμερισμού ή ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Υποστηρίζει ότι τόσο η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας όσο και η Αίτηση είναι αντίθετες με τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ. 5 και τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς, οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της Αιτήτριας είναι ανυπόστατοι και ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας υπάρχει και η Αίτηση της θα πρέπει να απορριφθεί. Οι ισχυρισμοί στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο δεδομένου ότι συνιστούν λόγους ακύρωσης άλλους από αυτούς που περιέχει ο Κ.40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών. Τουναντίον, ισχυρίζεται ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης πληροί όλες τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο και τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς και δεν έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά. Η Ειδοποίηση Πτωχεύσεως συνιστά νόμιμη, κανονική και ενδεδειγμένη διαδικασία. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η Ειδοποίηση Πτώχευσης μπορεί να παραμερισθεί και για λόγους άλλους από αυτούς που αναγράφονται στον Κανονισμό 40

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, σε τέτοια περίπτωση καταχωρείται ξεχωριστή αίτηση, όπως έγινε και στη συγκεκριμένη περίπτωση, σύμφωνα με τον Κανονισμό 16 των πιο πάνω Κανονισμών. Στην αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης μπορούν να προβληθούν διάφοροι λόγοι όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της Ειδοποίησης ως επίσης και ισχυρισμός για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Σε περίπτωση που καταχωρηθεί αίτηση η χρονική περίοδος των επτά ημερών παύει να ισχύει. Ενόψει τούτου η πρώτη θεραπεία που ζητά ο χρεώστης, ήτοι παράταση του χρόνου των επτά ημερών καθίσταται άνευ αντικειμένου. Στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «The debtor may apply by motion (i.e. not by the summary affidavit procedure of B.R.139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc., the time limit of seven days does not apply to such applications." Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι ο Κανονισμός 40 των Πτωχευτικών Κανονισμών που ισχύουν στην Κύπρο είναι σχεδόν πανομοιότυπος με τον Κανονισμό 139 των αντίστοιχων Αγγλικών Πτωχευτικών Κανονισμών. To κύριο επιχείρημα του χρεώστη στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι η διαδικασία της Ειδοποίησης Πτώχευσης χρησιμοποιείται εκδικητικά και/ ή καταχρηστικά ως μέτρο εκτέλεσης της απόφασης. Είναι καλά γνωστό νομολογιακά ότι η διαδικασία πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης και δεν εμπίπτει στα μέτρα εκτέλεσης που προνοεί το άρθρο 14 του Κεφ. 6. Το διάταγμα παραλαβής εκδίδεται για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, ένας χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε μια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους (α) μέχρι (στ) του εδαφίου 1 του ιδίου άρθρου. Μια από τις περιπτώσεις αυτές είναι και η περίπτωση όπου ο χρεώστης δεν έχει συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης, η οποία καταχωρείται σύμφωνα με συγκεκριμένο τύπο, καλεί το χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος ή να εξασφαλίσει το χρέος ή να συμβιβάσει αυτό κατά τρόπο που να ικανοποιεί τον πιστωτή ή το Δικαστήριο και εκθέτει τις συνέπειες που θα προκύψουν σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Αιτήτρια ισχυρίζεται αόριστα ότι το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Έχω διεξέλθει την πλήρη απόφαση που εκδόθηκε από αδελφό Δικαστή (Τεκμ. 3 στην ένσταση), όπως και τη συνοπτική, η οποία επισυνάπτεται στην Αίτηση. Διαπιστώνω ότι τα ποσά που διεκδικούνται και οι τόκοι είναι αυτά για τα οποία εκδόθηκε η δικαστική απόφαση. Οι σχετικές αιτιάσεις που προβάλλονται από την Αιτήτρια σε σχέση με το ζήτημα αυτό επομένως απορρίπτονται. Η Αιτήτρια από τη μια ισχυρίζεται ότι κατέβαλε ολόκληρο το τίμημα του αγορασθέντος διαμερίσματος και από την άλλη ότι οφείλει ένα μικρό μέρος του, χωρίς όμως να δίδει λεπτομέρειες και να αναφέρει το ακριβές ποσό αυτού του «μηδαμινού ποσού» όπως το προσδιορίζει. Διαπιστώνεται αντίφαση και αοριστία στους ισχυρισμούς της στην ένορκη δήλωση ως προς αυτό το ζήτημα αυτό. Το γεγονός ότι εκδόθηκε Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν εμποδίζει την Αιτήτρια στην παρούσα, αν αυτή επιθυμεί να εξοφλήσει το χρέος της ή να παράσχει οποιουδήποτε άλλου είδους εξασφαλίσεις πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους της και των εξόδων μέχρι και την εκδίκαση της Έφεσης. Παρενθετικά αναφέρω ότι η εκτέλεση της συγκεκριμένης απόφασης δεν έχει ανασταλεί και σχετικά διαβήματα της Αιτήτριας απορρίφθηκαν. Υπόσχεση δε περί παροχής εξασφάλισης παρέμεινε ανεκπλήρωτη. Το γεγονός ότι η Αιτήτρια καταχώρησε εναντίον της οφειλέτριας αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης από μόνο του δεν αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Πτώχευσης για κατάχρηση διαδικασίας χωρεί μόνο εφόσον απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του οφειλέτη. Η δικαιοδοσία αυτή για καταστολή και ή αναστολή κάποιας διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση, δεν έχει οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση αλλά είναι σύμφυτη, πρόκειται για μια εξουσία αυτονόητη, απαραίτητη για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου

(2002)2 ΑΑΔ 522 αναλύεται όλο το φάσμα που αφορά την σύμφυτη κατά τα άλλα δικαστική εξουσία να περιστέλλει την καταχρηστική προσφυγή σε διαδικασίες όταν διαστρεβλώνεται ο σκοπό της ύπαρξης της. Ο Πικής Π. στην υπόθεση Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο

(1995)1 ΑΑΔ 217 διέγραψε το χαρακτηριστικά γνωρίσματα της εξουσίας καταστολής του Δικαστηρίου για κατάχρηση της διαδικασίας τονίζοντας ότι: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσβάλουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Η κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα των δικών της πραγματικών περιστατικών. Το Δικαστήριο πρέπει να βεβαιώνεται σε κάθε περίπτωση ότι η διαδικασία είναι τόσο καθαρά και έντονα καταχρηστικής φύσεως ώστε να δικαιολογείται η καταστολή της με το κατάλληλο διάταγμα. H άσκηση κάποιου δικαιώματος μπορεί να περιοριστεί οποτεδήποτε ασκείται για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο παρέχεται από το νόμο, κυρίως όταν αποβλέπει στην εξασφάλιση παρεμφερούς πλεονεκτήματος ή για σκοπό που απολήγει σε καταπιεστικό μέτρο. Στην υπό εξέταση υπόθεση, η ενέργεια της Αιτήτριας να καταχωρήσει αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης αποτελεί νομότυπη ενέργεια που ανήκει στη σφαίρα των δικαιωμάτων κάποιου πιστωτή. Εξάλλου, απώτερος σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία της ίδιας της περιουσίας της οφειλέτιδας. Προχωρώ με την εξέταση των λόγων ένστασης όπως προβλήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση: Η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση αντιτείνει σε αυτά που υποστηρίζει η Αιτήτρια, ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι νομότυπη, έγκυρη και σύμφωνη με τον Περί Πτωχεύσεως Νόμου και τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς ενώ αναφέρει ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά. Κατά το Άρθρο 3

(1)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, ένας χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε μια από τις περιπτώσεις που περιγράφονται στις παραγράφους του άρθρου αυτού. Μια από τις περιπτώσεις που καθορίζονται στο Άρθρο 3

(1)(ε) του Νόμου, είναι ότι ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης εάν εντός επτά ημερών, από την επίδοση σε αυτόν, δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Πτώχευσης που αφορά το χρέος, το οποίο προκύπτει από τελεσίδικη δικαστική απόφαση για οποιοδήποτε ποσό, της οποίας απόφασης η εκτέλεση δεν έχει ανασταλεί ή δεν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή για τουλάχιστο ισάξιο ποσό του χρέους και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση. Περαιτέρω σύμφωνα με το Άρθρο 3

(3)του Κεφ. 5, η Ειδοποίηση Πτώχευσης με βάση το Νόμο αυτό θα γίνεται κατά τον καθορισμένο τύπο και θα καλεί τον χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρώσει σύμφωνα με τους όρους της απόφασης ή του διατάγματος ή να εξασφαλίσει το χρέος ή να συμβιβάσει αυτό κατά τρόπο που να ικανοποιεί τον πιστωτή ή το Δικαστήριο και να εκθέτει τις συνέπειες της μη συμμόρφωσης προς την Ειδοποίηση και πρέπει να επιδίδεται κατά τον καθορισμένο τρόπο. Η διαδικασία της Ειδοποίησης Πτώχευσης και το περιεχόμενο της ρυθμίζεται από το Μέρος ΙΙΙ των Πτωχευτικών Κανονισμών και ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38 - 43. Εξετάζοντας τον τύπο και το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Πτώχευσης διαπιστώνω ότι αυτή έχει καταχωρηθεί και επιδοθεί νομότυπα και όχι καταχρηστικά και έτσι οι σχετικοί λόγοι παραμερισμού της απορρίπτονται. Θα συμφωνήσω όμως με την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση ότι, η αναφορά στην παρ. 10 της ένορκης δήλωσης της κας Kotikyan ότι και αν ληφθεί υπόψη ο ισχυρισμός της ότι το ποσό που οφείλει είναι μηδαμινό χωρίς να το προσδιορίζει σε σχέση με το ακίνητο το οποίο κατέχει και ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι εξασφαλισμένη σε περίπτωση που η έφεση επιτύχει και ότι δήθεν αυτό υποστηρίζει τη θέση της Αιτήτριας ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι καταχρηστική, προβάλλεται πρόωρα αφού το κατά πόσο ένας πιστωτής είναι εξασφαλισμένος ή όχι είναι θέμα που θα μπορεί να εξεταστεί στο στάδιο υποβολής της αίτησης πτώχευσης. Πέραν αυτού στην απόφαση του αδελφού Δικαστή στην Αγ. Αρ.4725/2008 Ε.Δ. Λεμεσού ημερ. 18.03.2014 διαβάζουμε τα εξής στη σελ.11: «Αποτελεί επίσης εύρημα ότι παραχωρήθηκε στην Εναγόμενη χώρος στάθμευσης τον οποίο χρησιμοποιεί στην πολυκατοικία όπου βρίσκεται το διαμέρισμα που αγόρασε από τους Ενάγοντες» και στη σελ. 13 της ίδιας απόφασης για τις αξιώσεις στην ανταπαίτηση γίνεται η ακόλουθη αναφορά: «Τέλος οι διαζευκτικές ή επιπρόσθετες θεραπείες για αποζημιώσεις λόγω αποστέρησης του συμφωνημένου χώρου στάθμευσης ή άλλης αντισυμβατικής συμπεριφοράς των Εναγόντων, δε δικαιολογούνται μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου απορρίπτονται.» Κάτι επίσης Σημαντικό στην ίδια αυτή απόφαση είναι όσα συμπερασματικά ο αδελφός Δικαστής αναφέρει στο τέλος της σελ. 12 της απόφασης του: «Διαφαίνεται πως η μεταβίβαση του τίτλου επ' ονόματι της Εναγόμενης δεν έγινε μέχρι σήμερα όχι εξ ' αιτίας οποιασδήποτε συμπεριφοράς των Εναγόντων.» Όλα αυτά αναιρούν επομένως τις αιτιάσεις που προβάλλει η Αιτήτρια στην παρούσα. Σε σχέση με τους λόγους ένστασης 2,5 και 6 που άπτονται της εκπλήρωσης των προϋποθέσεων έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων όπου προβάλλεται ως αβάσιμη η Αίτηση και αντικανονική, παρατηρώ τα ακόλουθα: Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω η Ειδοποίηση Πτώχευσης μπορεί να παραμεριστεί και για άλλους λόγους που δεν αναφέρονται στον Κανονισμό 40

(2)των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών, αλλά σε αυτή την περίπτωση η ορθή διαδικασία είναι με την καταχώρηση αίτησης με βάση τον Κανονισμό 16. Στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. Δημητρίου

(2008)Α ΑΑΔ 425 επισημάνθηκε ότι τυχόν άλλοι λόγοι ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στον Καν. 40

(2), όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμοί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν ασφαλώς να προβληθούν, στην περίπτωση όμως αυτή η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης και όχι η επιδίωξη ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης με την ένορκη δήλωση που προβλέπεται στον Καν. 40

(2). Στις περιπτώσεις μάλιστα αυτές, ως έχει νομολογηθεί, δεν ισχύει η προθεσμία των τριών ημερών που προβλέπεται για την ένορκη δήλωση του Καν. 40. Έχω διεξέλθει την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας με προσοχή. Δεν διαπιστώνω λόγους στους οποίους θα μπορούσα να βασιστώ για να παραμερίσω την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Στην παρ. 8 της ένορκης δήλωσης της όπου προβάλλει ισχυρισμό περί ανταπαίτησης για τον χώρο στάθμευσης του αυτοκινήτου, ορθά αντιτείνει η άλλη πλευρά ότι είναι ζήτημα άσχετο με τη παρούσα διαδικασία. Αυτά εξάλλου κρίθηκαν στην δικαστική απόφαση σε αποσπάσματα της οποίας παρέπεμψα πιο πάνω και σε κάθε περίπτωση είναι ζήτημα πρωθύστερο για να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Σημαντικός όμως κρίνω ότι είναι ο λόγος που προβλήθηκε ότι στη νομική βάση της Αίτησης δεν συμπεριλήφθηκε ο Κανονισμός 16 ούτε και ο Κανονισμός 18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι διέπουν τέτοιες αιτήσεις. Η Αίτηση ουσιαστικά είναι χωρίς νομική υποστήριξη παρά δε την προβολή σχετικού λόγου ένστασης, παρέμεινε μέχρι τέλους χωρίς τη συμπλήρωση της. Με βάση τη νομολογία, η παράλειψη επίκλησης συγκεκριμένου άρθρου, καθιστά την Αίτηση άκυρη αλλά και πάλιν, μια αίτηση μπορεί να διασωθεί κατ΄εφαρμογή των προνοιών της Δ.64, στην οποία γίνεται αναφορά στη νομική βάση της Αίτησης (βλ. Karl Heinz Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου

(1999)1 ΑΑΔ 366 όπου συνοψίστηκαν οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για άρση της παρατυπίας (βλ. επίσης την Πετρίχου v. Χατζηιωσήφ

(1998)1 (Α) ΑΑΔ 81) στην οποία λέχθηκαν και τα πιο κάτω: «Η νέα Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια στην μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Δεν έχει σκοπό δηλαδή να τους καταργήσει. Οι κανονισμοί πρέπει να τηρούνται. Η Δ.64 δεν δημιουργεί ένα ένδικο μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο αιτών για να θεραπεύσει παρατυπίες στην διαδικασία εφόσον είναι θεραπεύσιμες.» Για το ίδιο ως άνω ζήτημα στην υπόθεση Αθανασιάδης v. Αλεξάνδρου

(1991)1 ΑΑΔ 945 λέχθηκε ότι ακόμη και απλή παρατυπία δεν μπορεί να παρακαμφθεί από το Δικαστήριο στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της και υπέβαλε ένσταση στην παράτυπη διαδικασία. Ενόψει των πιο πάνω, η παράλειψη αναφοράς στους Κανονισμούς 16 και 18 των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών και ειδικότερα στον Κανονισμό 16, ο οποίος θεμελιώνει τη νομική βάση αιτήσεων τέτοιας φύσης, αποτελεί θεμελιώδη παράλειψη, την οποία το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει. Ως εκ τούτου η Αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική, δεν στηρίζεται σε ορθή νομική βάση και ως εκ του λόγου αυτού και μόνο απορρίπτεται. Σε σχέση με το βάρος απόδειξης σε τέτοιας φύσης υποθέσεις σχετική είναι η υπόθεση Εις πτώχευση: Γεώργιος Εργατίδης, Ειδοποίηση Πτώχευσης: 498/202 Ε.Δ. Λεμεσού ημερ. 7.12.2012 όπου ο αδελφός Δικαστής κ. Γ.Κ. Βλάμης στην απόφαση του αναφέρει ότι εκεί που με ένσταση του ο πιστωτής που υπέχει την ιδιότητα του Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητεί οποιαδήποτε θέση του οφειλέτη, τότε ο τελευταίος οφείλει να το αποδείξει προσκομίζοντας ανάλογη μαρτυρία και αποδεικτικά στοιχεία. Πράγματι η κα Kotikyan στην παρ. 5 της ένορκης δήλωσης της αναφέρει ότι η απόφαση που έχει επισυναφθεί στην Ειδοποίηση δεν αντιπροσωπεύει το οφειλόμενο ποσό. Παρ' όλα αυτά όμως δεν έχει προσκομίσει επαρκή μαρτυρία και αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό της. Αντίθετα, σύμφωνα με όσα έχω αναφέρει και πιο πάνω, σε άλλο σημείο της απόφασης μου, η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση κάνει ειδική αναφορά στην εκδοθείσα απόφαση και το ποσό που αφορά, το λάθος που έγινε και αργότερα ότι αυτό διορθώθηκε και επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση και το πρακτικό που τηρήθηκε σε διαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου το οποίο η Αιτήτρια επικαλείται. Όλα αυτά βέβαια δεν αλλάζουν την εικόνα περί του ποσού της εκδοθείσας απόφασης έναντι του οποίου κανένα ποσό δεν καταβλήθηκε. Ούτε η Αιτήτρια παρουσίασε οποιονδήποτε αποδεικτικό στοιχείο σε σχέση με τον ισχυρισμό της τής παρ. 9 ότι έχει καταβάλει το συμφωνηθέν ποσό, ο οποίος βέβαια αντιφάσκει με άλλη παραδοχή της ότι παραμένει μηδαμινό ποσό (παρ. 5 και 10 της ενόρκου δηλώσεως της). Επομένως, στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι η Αιτήτρια δεν παραθέτει ικανοποιητικό πραγματικό υπόβαθρο για τον παραμερισμό ή ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Στον 3ο λόγο ένστασης προβάλλεται ότι η Ειδοποίηση δεν έγινε με σκοπό την εκτέλεση της απόφασης αλλά αποσκοπεί στη διασφάλιση της περιουσίας της Αιτήτριας. Σύμφωνα με το αγγλικό νομικό σύγγραμμα Williams on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 1 η διαδικασία πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης και ούτε προϋποθέτει τη λήψη μέτρων εκτέλεσης πριν την κινητοποίηση της αλλά είναι μια sui generis διαδικασία, η οποία μάλιστα χαρακτηρίζεται ως οιωνεί ποινικού χαρακτήρα. Στην υπόθεση Οικονομίδη v. Λαϊκής Κυπριακής τράπεζας Λτδ

(1997)1 ΑΑΔ 1255, επισημάνθηκε ότι οι μέθοδοι εκτέλεσης προδιαγράφονται από το άρθρο 14 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο δεν περιλαμβάνει τη διαδικασία πτώχευσης. Στην δε υπόθεση London Clubs v. Παπαδόπουλου

(2002)1 Γ ΑΑΔ 1699 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ισονομία όλων των πιστωτών.» Στην υπόθεση Γεώργιος Νεοκλέους v. ALPHA BANK LIMITED, Πολ. Έφεση Αρ. 233/ 11 ημερ. 17.07.2014 επισημάνθηκε ότι το ζήτημα της καταχρηστικής, καταπιεστικής, προώθησης πτωχευτικής διαδικασίας αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης και στην Πετράκη v. Κίμωνος

(2006)1 ΑΑΔ 1311 με παραπομπή στην London Clubs Ltd v. Παπαδόπουλου

(2002)1 Γ ΑΑΔ 1699 όπου απορρίφθηκε σχετική εισήγηση για κατάχρηση διαδικασίας: «Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, η αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.» Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η καταχώρηση εκ μέρους της Αιτήτριας, της αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Η έφεση η οποία καταχωρήθηκε εναντίον της πρωτόδικης απόφασης είναι ζήτημα άσχετο καθ' ότι η Ειδοποίηση αφορά σε χρέος που διαπιστώθηκε με δικαστική απόφαση η οποία είναι τελεσίδικη και το χρέος εξακολουθεί να οφείλεται. Επιπλέον, η εκτέλεση της απόφασης δεν έχει ανασταλεί. Η καταχώρηση έφεσης δεν συνεπάγεται σε καμιά περίπτωση αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Ο Θεσμός 18 της Δ.35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι σχετικός. Η καταχώρηση έφεσης δεν έχει καταστήσει μη τελεσίδικη την απόφαση στην αγωγή. Το ίδιο το Άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ. 5 προβλέπει ότι μόνο με την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης ο χρεώστης δεν διαπράττει πράξη πτώχευσης. Τα περί των προσπαθειών αναστολής της δικαστικής απόφασης και την κατάληξη τους τα έχω καταγράψει πιο πάνω και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Επομένως υπάρχει μια τελεσίδικη απόφαση και το εξ αποφάσεως χρέος το οποίο αποτελεί το ποσό του υπόλοιπου τιμήματος της αγοράς του διαμερίσματος που το αφορούσε πλέον τους τόκους του και τα έξοδα, εξακολουθούν να οφείλονται. Δεν κρίνω σκόπιμο ενόψει της κατάληξης μου και επί της ουσίας των λόγων που προβλήθηκαν για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης να ασχοληθώ και με τον λόγο ένστασης περί κατάχρησης εκ μέρους της Αιτήτριας με την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω να απορρίψω την Αίτηση με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο χρόνος, για σκοπούς πράξης πτώχευσης, αρχίζει από σήμερα. (Υπογρ.).............. Χρήστος Γ. Φιλίππου Α.Ε.Δ., ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο