Παντελίτσας Χρίστου Χριστοφόρου κ.α. ν. Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ εκ μέρους και διά λογαριασμό της Περιφερειακής ΣΠΕ Λεμεσού ΛΤΔ, Αίτηση/Έφε

(1)/ 2014 Άρθρα 44 Α - 44 ΙΖ Μεταξύ:

1. Παντελίτσας Χρίστου Χριστοφόρου
2. Ευάγγελου Χριστοφόρου Εφεσειόντων/ Αιτητών και Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ εκ μέρους και διά λογαριασμό της Περιφερειακής ΣΠΕ Λεμεσού ΛΤΔ Εφεσίβλητης /Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 10 Ιουλίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τους Εφεσείοντες/ Αιτητές: Ο κ. Α. Παπαδόπουλους για Karapatkis Pavlides LLC Για την Εφεσίβλητη/ Καθ' ης η Αίτηση: Ο κ. Π. Παύλου για Χριστάκης Λουκά & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση τους οι Εφεσείοντες/ Αιτητές (στη συνέχεια «οι Αιτητές»), εφεσιβάλλουν την ειδοποίηση που τους απεστάλη η οποία είναι σύμφωνη με τον Τύπο «ΙΑ» κατά το Άρθρο 44Γ

(2)και τον Τύπο «ΙΒ» κατά το Άρθρο 44Δ

(2)του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα (Τεκμ. Α και Β στην Αίτηση). Οι ως άνω ειδοποιήσεις είναι παραδεκτό ότι απεστάλησαν στους Αιτητές από την Εφεσίβλήτη/ Καθ' ης η Αίτηση (στη συνέχεια « η Καθ' ης η Αίτηση») και παραλήφθηκε από τους Αιτητές την 16.03.

1. Αποσκοπούν στην πώληση ενυπόθηκου κτήματος της Αιτήτριας αρ. 1 με αριθμό εγγραφής 0/14817 με την Υποθήκη Υ10924/07 (Τεκμ. Ζ στην Αίτηση) λόγω παράβασης όρων παροχής τραπεζικών διευκολύνσεων της Αιτήτριας 1 ως πρωτοφειλέτιδας και του Αιτητή 2 ως εγγυητή της (ενδιαφερόμενου προσώπου) σύμφωνα με τον ορισμό που δίδεται στο Άρθρο 44 ΙΕ του Ν.142(Ι)/2014 αλλά και στο άρθρο 2 των Περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου Κανονισμών που εκδόθηκαν σύμφωνα με το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Κ.Δ.Π.185/2015) και δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα Της Δημοκρατίας την 29.05.2015, λόγω του ότι προέκυψε οφειλόμενο υπόλοιπο σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού που συνόδευε τις Ειδοποιήσεις Τύπος Θ και Τύπος Ι που επιδόθηκαν στους Αιτητές Τεκμ. 1 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση. Το οφειλόμενο υπόλοιπο σύμφωνα με την Καθ' ης η Αίτηση ανέρχεται σήμερα στο ποσό των €356.648,58σ. πλέον τόκοι για το ποσό των €3.048,61σ. πλέον έξοδα €26,
2. Το ως άνω υπόλοιπο οι Αιτητές δεν το αμφισβητούν με οποιονδήποτε λόγο έφεσης. Επιζητείται με την Αίτηση αυτή η έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να παραμερίζονται οι πιο πάνω ειδοποιήσεις και διατάγματος με το οποίο να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος η ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης διά πλειστηριασμού. Έχω μελετήσει με προσοχή τους λόγους που οδήγησαν την Αιτήτρια να καταχωρήσει αυτή την αίτηση και την αιτιολόγηση του καθενός από αυτούς όπως και τους λόγους ένστασης καθώς και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών στις αγορεύσεις τους. Στη βάση των γεγονότων που χαρακτηρίζουν την υπόθεση προκύπτουν τα ακόλουθα ερωτήματα τα οποία καλούμαι μέσω της απόφασης αυτής να απαντήσω: Πρώτον, κατά πόσον το γεγονός ότι σε σχέση με το οφειλόμενο χρέος των Αιτητών, η Καθ' ης η Αίτηση προχώρησε με τη διαδικασία της παραπομπής της υπόθεσης σε Διαιτησία, την έκδοση σχετικής διαιτητικής απόφασης και στη συνέχεια της εγγραφής της ως δικαστικής απόφασης είναι αποτρεπτικός λόγος από του να προχωρήσει στη συνέχεια με τη διαδικασία που προνοείται στο Μέρος VIA όπως αυτή εισήχθηκε στην έννομη μας τάξη με τον Τροποποιητικό Νόμο (Ν.142 (Ι)/2014) του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)και στη βάση της εν λόγω διαιτητικής απόφασης η οποία ενεγράφη ως δικαστική απόφαση της έκδοσης διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με δημόσιο πλειστηριασμό. Δεύτερον, κατά πόσον η αίτηση στην οποία προέβησαν οι Αιτητές για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού ΑΝΠ/386/2014 στις 21.10.2014 είναι αποτρεπτικός παράγοντας ή εν τέλει συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών με το να προχωρά η Καθ' ης η Αίτηση με τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου κτήματος σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 44 Α - 44 ΙΖ του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου. Τρίτον, κατά πόσον δεν θα πρέπει να επιτραπεί η προώθηση της διαδικασίας του πλειστηριασμού που έχει καθοριστεί για τις 12.07.2017 όταν δεν έχει προχωρήσει η Καθ' ης η Αίτηση με απόσυρση της Αίτησης ΑΝΠ 386/2014 του Κτηματολογίου προωθώντας με αυτόν τον τρόπο δύο παράλληλες διαδικασίες με τις οποίες επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός. Ο λόγος αυτός δεν τέθηκε ως λόγος έφεσης και έτσι δεν έτυχε απάντησης στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά ήταν εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών κατά την αγόρευση του. Τέταρτον, κατά πόσον δεν θα πρέπει να επιτραπεί η προώθηση της διαδικασίας του πλειστηριασμού που έχει καθοριστεί για τις 12.07.2017 ενώ δεν έχει καθοριστεί η επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης και ούτε έχει επιδοθεί στους Αιτητές η ειδοποίηση του πλειστηριασμού σύμφωνα με το Άρθρο 44 Ζ

(2)(α) και (β) του Ν. 142 (Ι)/14 και κατά συνέπεια δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος σύμφωνα με το Άρθρο 4 των Κανονισμών και τον Τύπο του Δελτίου Α όπως αυτός προβλέπεται στο δεύτερο παράρτημα των Κανονισμών που δημοσιεύτηκαν με την Κ.Δ.Π. 185/

1. Αφού αναφερθώ στη συνέχεια στη νομική πτυχή της Αίτησης, θα προσπαθήσω στη συνέχεια να δώσω απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα λαμβάνοντας υπόψη και την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε μέσω των γραπτών αγορεύσεων των δύο πλευρών. Ανάλυση της νομικής πτυχής με την ταυτόχρονη αναγωγή της στα γεγονότα της υπόθεσης και εξαγωγή συμπερασμάτων: Η νομοθεσία επί της οποίας στηρίζεται η παρούσα Αίτηση έχει σχετικά πρόσφατα θεσπιστεί με τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας του Τροποποιητικού Νόμου Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 ήτοι του Ν. 142(Ι)/2014, ο οποίος δημοσιεύτηκε την 9.09.
2. Με τον τροποποιητικό αυτό Νόμο προστέθηκε το Μέρος VIA υπό τον τίτλο «Πώληση Ενυπόθηκου Ακινήτου Από Τον Ενυπόθηκο Δανειστή». Με αυτόν εισήχθηκε στην κυπριακή έννομη τάξη ο θεσμός του Ιδιωτικού Πλειστηριασμού Ενυπόθηκων Ακινήτων όταν υπάρχει υπερημερία κατά το Άρθρο 27 του ίδιου Νόμου. Οι διατάξεις αυτές από ό,τι γνωρίζω δεν έχουν ερμηνευθεί αυθεντικά μέχρι σήμερα από το Ανώτατο Δικαστήριο. Έχουν όμως στο μεταξύ εκδοθεί αρκετές Πρωτόδικες αποφάσεις οι οποίες, ναι μεν δεν είναι δεσμευτικές για το παρόν Δικαστήριο, μπορούν όμως να δώσουν μία χρήσιμη καθοδήγηση αφού πειστική αξία και μόνο μπορούν να έχουν σε άλλα πρωτόδικα δικαστήρια (βλ. Ρωσική Ομοσπονδία (Αρ. 1)

(2012)1 ΑΑΔ 20). Η νομική βάση της Αίτησης περιέχεται στο Μέρος VIA του βασικού Νόμου Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν. 9/1965), ο οποίος μεταξύ άλλων παρέχει στην Καθ' ης η αίτηση - Τράπεζα, το δικαίωμα να προχωρήσει σε πώληση ενός ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού. Η εισαγωγή στη κυπριακή έννομη τάξη του ως άνω θεσμού, έγινε, ως είναι γνωστό, προς ικανοποίηση μνημονιακών δεσμεύσεων που ανέλαβε το κράτος μας για να τύχει δανεισμού με σκοπό την ανόρθωση της οικονομίας του τόπου όπως αυτή είχε εξελιχθεί και η οποία οδήγησε σε παρ' ολίγο κατάρρευση τόσο του τραπεζικού συστήματος του τόπου όσο και των δημοσίων οικονομικών που θα οδηγούσαν με τη σειρά τους σε κατάρρευση ολόκληρης της οικονομίας του τόπου. Στην αιτιολογική έκθεση του Νομοσχεδίου (Αρ. 225) στη σελ. 1236επ. που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 5.11.2014, στη βάση του οποίου θεσπίστηκε ο τροποποιητικός Νόμος 142 (Ι)/ 2014, δηλώνεται ως σκοπός του «η επιτάχυνση των διαδικασιών εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων». Βέβαια η δημοσίευση του ως άνω νομοθετήματος και έναρξη της ισχύος του από της δημοσιεύσεως του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, η οποία έγινε την 9.09.2014, παρουσίασε παλινδρομήσεις, καθώς η εφαρμογή του ανεστάλη στη συνέχεια αναδρομικά επανειλημμένα (βλ. Ν.4(Ι)/ 2015, 27(Ι) /2015, 32(Ι) /2015, 42(Ι) /2015 και με τον Ν.46(Ι)/ 2015 οπότε και τέθηκε σε ισχύ την 17.04.

1. Ως προς το πότε τέθηκε σε ισχύ ο τροποποιητικός αυτός νόμος, παρουσιάστηκε διάσταση στις αγορεύσεις των δύο πλευρών, με την πλευρά των Αιτητών να υποστηρίζει ότι αυτός τέθηκε σε εφαρμογή την 9.09.2014 οπότε αποδίδει σημασία σε αυτή συσχετίζοντας την με το χρόνο που κατατέθηκε η αίτηση στο κτηματολόγιο η ΑΝΠ/386/2014 την 21.10.2014 για πώληση διά δημοσίου πλειστηριασμού του ενυπόθηκου, υποστηρίζοντας ότι η έναρξη της παράλληλης διαδικασίας στη βάση των διατάξεων του Μέρους VIA καθιστά τη διαδικασία με βάσει αυτό το Μέρος ως αποβλέπουσα στον ίδιο σκοπό καταχρηστική. Από την άλλη η πλευρά, η Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι νόμος αυτός δημοσιεύτηκε μεταγενέστερα ήτοι την 5.11.2014 και άρα η αίτηση της με βάση το Μέρος VI είναι προγενέστερη της έναρξης ισχύος του Ν.142(Ι)/
2. Η πραγματικότητα είναι όμως ως περιγράφεται πιο πάνω, ο τροποποιητικός Νόμος δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα την 9.09.2014 και αυτός ίσχυε μέχρι και την 30.01.2015 οπότε και αναστάληκε αναδρομικά για να τεθεί ξανά σε εφαρμογή την 17.04.
3. Επομένως, η αίτηση ΑΝΠ/386/2014 της 21.10.2014 καταχωρήθηκε ενώ ίσχυε ο τροποποιητικός Νόμος έστω και αν αυτός μεταγενέστερα αναστάλθηκε επανειλημμένα και αναδρομικά. Για τη σημασία των ως άνω αιτιάσεων από πλευράς των Αιτητών θα επανέλθω στη συνέχεια. Όταν λοιπόν άρχισαν να δρομολογούνται οι διαδικασίες που προνοούνται στον πιο πάνω τροποποιητικό νόμο (Ν.142(Ι)/2014), αναπτύχθηκε μεταξύ της νομικής κοινότητας του τόπου μας μια, θα έλεγα, ερμηνευτική διελκυστίνδα, στην προσπάθεια ερμηνείας των διαφόρων διατάξεων του, ανάλογα ασφαλώς με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Έτσι πρωτόδικα δικαστήρια κλήθηκαν σε σειρά τέτοιων υποθέσεων να προβούν, πάντοτε ασφαλώς στη βάση των γεγονότων που χαρακτήριζαν την κάθε υπόθεση, να ερμηνεύσουν διάφορες διατάξεις του. Παρόμοια και το παρόν δικαστήριο σε δύο συναφείς αποφάσεις του. Σε τέτοιες πρωτόδικες αποφάσεις, χαρακτηριζόμενες ως διιστάμενες, με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους. Παραθέτω τις πρόνοιες των σχετικών με την παρούσα υπόθεση άρθρων του Μέρους VIA του Νόμου: «Εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Μέρους σε υφιστάμενες και νέες συμβάσεις υποθήκης «44Α.-

(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.

(2)Καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.

(3)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI: Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.

(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Υπερημερία 44Β.-

(1)Σε περίπτωση υπερημερίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν Μέρος, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυποθήκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί.

(2)(α) Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται, προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο "Θ" του Δεύτερου Παραρτήματος: (β) Η ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» συνοδεύει και την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ, δεν συνοδεύει όμως οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση προβλέπεται στο παρόν Μέρος.

(3)Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν Μέρος, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο από του να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους». «Επίδοση ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση 44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1). Με βάση τις ανωτέρω νομοθετικές διατάξεις, συνοπτικά εξάγονται τα ακόλουθα: (α) Με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» ξεκινά η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου και ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται σχετικά. (β) Η εν λόγω ειδοποίηση συνοδεύεται από την ειδοποίηση Τύπου «Θ», κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για είσπραξη. Η εν λόγω ειδοποίηση καλεί τον οφειλέτη όπως εξοφλήσει το ποσό με βάση την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας προθεσμία τουλάχιστον 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης εξόφλησης. Παρόλο ότι οι Αιτητές στον υποστηρικτικό λόγο (στ) της Αίτησης τους ισχυρίζονται ότι δεν τους έχει επιδοθεί η ειδοποίηση του τύπου «Ι» συνοδευόμενη από τον τύπο «Θ», σύμφωνα με το άρθρο 44 Β και 44 Γ

(1)του Νόμου 142 (Ι)/2014, κάτι που υποστηρίζεται κατά γενικό τρόπο στην παρ. 2 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή Αρ. 2, όπου υιοθετεί και επαναλαμβάνει με την ένορκη δήλωση του τους λόγους της Αίτησης, εντούτοις στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών στην Παρ. Β 2 γίνεται παραδοχή ότι έχουν σταλεί οι πιο πάνω ειδοποιήσεις. Η αποστολή τους εξάλλου αποδεικνύεται και από τα έγγραφα που επισυνάπτονται στην ένσταση (Τεκμ. 1). Κατά συνέπεια δεν θα με απασχολήσει στη συνέχεια αυτός ο λόγος. (γ) Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», η οποία αναφέρει ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, τάσσοντας προθεσμία 30 ημερών. Εξ όσων προκύπτει από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», δυνατό να καταχωρισθεί Έφεση για παραμερισμό της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι, οι οποίοι αποκλειστικά και περιοριστικά τίθενται στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ

(2), εντός 30 ημερών από την παραλαβή της. (δ) Παράλληλα, αποστέλλεται η ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ», στην οποία αναφέρεται ότι εντός δέκα

(10)ημερών η Τράπεζα θα προχωρήσει με τον διορισμό εκτιμητή σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο. Ταυτόχρονα, παρέχεται δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να διορίσει δεύτερο εκτιμητή ώστε να γίνουν ανεξάρτητες εκτιμήσεις. Προς τούτο, ο Νόμος ρητά προβλέπει ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης οφείλει να ενημερώσει την Τράπεζα εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ». Σε περίπτωση που δεν ενημερώσει σχετικά την Τράπεζα για την πρόθεσή του να διορίσει εκτιμητή, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να διορίσει δύο εκτιμητές και η διαδικασία να προχωρήσει κανονικά. (ε) Το ότι ο ενυπόθηκος δανειστής επιλέγει να ενεργοποιήσει τις πρόνοιες του Νόμου για την πώληση μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού δεν του απαγορεύει και δεν επηρεάζει καθοιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα του να προχωρήσει με την έγερση, παράλληλα, αγωγής για την έκδοση διατάγματος Δικαστηρίου για την εκποίηση της επίδικης υποθήκης. Προβλήθηκαν στην Αίτηση υπό (α) - (στ) διάφοροι λόγοι οι οποίοι άπτονται της διαδικασίας που ακολουθήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση χαρακτηρίζοντας την ως αυθαίρετη, παράτυπη, εσφαλμένη και ότι δεν απεστάλησαν ή επιδόθηκαν οι σχετικές ειδοποιήσεις κατά τους προβλεπόμενους τύπους. Είναι η εισήγηση της Καθ' ης η Αίτηση ότι στην προκειμένη περίπτωση η προβλεπόμενη διαδικασία ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα και ότι άσκησε ορθά τα εκ του Νόμου προβλεπόμενα δικαιώματά της και δεν τίθεται κανένας τεκμηριωμένος ισχυρισμός από την πλευρά των Αιτητών ο οποίος να αποδεικνύει το αντίθετο. Έχω διεξέλθει τα τεκμήρια που επισυνάφθηκαν τόσο στην Αίτηση όσο και στην Ένσταση και βρίσκω ότι τηρήθηκαν όλοι οι προβλεπόμενοι τύποι όπως αυτοί καθορίζονται στις πιο πάνω διατάξεις που ρυθμίζουν τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί και οι αναγκαίες ειδοποιήσεις αποστάληκαν και επιδόθηκαν δεόντως. Ο ισχυρισμός περί αυθαίρετης διαδικασίας, εφόσον άπτεται της ουσίας της αίτησης που δρομολόγησε η Καθ' ης η Αίτηση, θα εξεταστεί με τους συναφείς λόγους της Αίτησης. Οι νομοθετικές διατάξεις που διέπουν το ζήτημα κατά την αντίληψη μου, δεν χρίζουν οποιαδήποτε ερμηνευτικής μεθόδου για να γίνουν κατανοητές και για να εξαχθεί από αυτές η πρόθεση του Νομοθέτη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου λοιπόν [(Άρθρο 44 Γ

(3)], το δικαίωμα Έφεσης παρέχεται για τον παραμερισμό και ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», δικαίωμα το οποίο θα πρέπει να ασκηθεί εντός 30 ημερών μετά την παραλαβή της Ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ», για τους τέσσερις λόγους οι οποίοι αναφέρονται στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ, τους οποίους κατέγραψα πιο πάνω στο Κεφάλαιο της Νομικής Πτυχής στις σελ. 8 και 9 (πιο πάνω) της απόφασης. Ξεκινώντας την ανάλυση μου από το πρώτο πιο πάνω ερώτημα η απάντηση που θα πρέπει να δοθεί στη βάσει των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων και ιδιαίτερα της παρ. 2 του Άρθρου 44 Α ότι: «Καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους» είναι ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε τη δυνατότητα και το δικαίωμα να προχωρήσει με τη διαδικασία που προνοείται στο Μέρος IVA εφόσον ο σκοπός του νόμου είναι «η επιτάχυνση των διαδικασιών εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων». Οι μόνοι λόγοι για τους οποίους μπορεί να προσβληθεί μια τέτοια ειδοποίηση είναι αυτοί που ρητά καθορίζονται στον ίδιο το νόμο [άρθρο 44 Γ

(3)]. Πέραν αυτών οι ενυπόθηκοι οφειλέτες ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν έχει τη δυνατότητα να παρεμβάλει οποιαδήποτε προσκόμματα. Και πράγματι όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση από ενυπόθηκο οφειλέτη και ενδιαφερόμενο πρόσωπο οι οποίοι, έστω και αν είναι εξ αποφάσεως πλέον οφειλέτες, τους παρασχέθηκε το δικαίωμα σύμφωνα με τους Τύπους «Ι» και «Θ» να ασκήσουν το δικαίωμα της αναδιάρθρωσης του χρέους τους δυνάμει του «Κώδικα Συμπεριφοράς για τον χειρισμό Δανειοληπτών που Αντιμετωπίζουν Οικονομικές Δυσκολίες» της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Οι Αιτητές, αν και παραδέχονται στην αγόρευση τους ότι έλαβαν τις πιο πάνω ειδοποιήσεις που κατά το Τεκμ. 1 στην ένσταση τους επιδόθηκαν την 27.02.2016 τις παραγνώρισαν και δεν εκμεταλλεύτηκαν ούτε και την πιο πάνω δυνατότητα που τους παρασχέθηκε. Ο Νομοθέτης ρητά επέτρεψε την παράλληλη προώθηση της διαδικασίας στη βάση του Μέρους VIA έστω και αν εκκρεμούσε η διαδικασία στη βάσει του Μέρους VI. Επομένως, κατά την άποψη μου, δεν είναι προϋπόθεση η απόσυρση της αίτησης με την οποία άρχισε η διαδικασία στη βάσει του Μέρους VI όπως εισηγείται η πλευρά των Αιτητών. Είναι αυτονόητο ότι αν πετύχει η διαδικασία η οποία προωθείται στη βάσει του Μέρους VIA και το ενυπόθηκο κτήμα πωληθεί με αυτή, η προγενέστερη πλέον αυτή στη βάση του Μέρους VI δεν θα έχει πλέον αντικείμενο και θα θεωρείται ότι έχει αποσυρθεί. Αυτό είναι που κατά την αιτιολογική έκθεση του Ν. 142(Ι)/2014 επιδιώκεται. Κατά τη γνώμη μου στις πρόνοιες του Άρθρου 44 Α του Μέρους VIA θα πρέπει να δίδεται αυτή η ερμηνευτική διάσταση έτσι ώστε να μη παρεμβάλλονται εμπόδια στην επίτευξη του σκοπού του που είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών εκποίησης. Επομένως σύμφωνα με τα πιο πάνω απαντήθηκε και το δεύτερο και τρίτο ερώτημα καθώς κρίνεται ότι οι σχετικοί λόγοι έφεσης δεν έχουν έρεισμα στις νομοθετικές διατάξεις που διέπουν το ζήτημα. Ούτε και διαπιστώνεται κατάχρηση των διαδικασιών. Αυτές προνοούνται και μπορούν να εξελίσσονται παράλληλα σύμφωνα με τον ίδιο το Νόμο ο οποίος σε αυτό αποσκοπούσε. Επομένως, δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται είτε καταπιεστικές προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη, αλλά και στην προκείμενη περίπτωση του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ο οποίος δεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε για καταβολή προσπάθειας διευθέτησης του χρέους τους και κατά την άποψη μου εδώ δεν έχει σημασία η χρησιμοποίηση της λέξης «αναδιάρθρωσης» ή οποιασδήποτε άλλης παρόμοιας λέξης όπως της λέξης «διευθέτησης», η οποία αποσκοπεί να καταστήσει το χρέος εξυπηρετούμενο, για να μην προχωρήσει η Καθ' ης η Αίτηση με τη διαδικασία που της παρέχεται πλέον από το Μέρος VIA του Νόμου. Παρόμοια είχα αντκρίσει το ζήτημα και στην υπόθεση Ανδρέας Ηρακλέους v. ALPHA BANK CYPRUS LIMITED Έφεση/ Αίτηση 456/2016 ημερομηνίας 16.03.2017 όπως και η κα Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. στην υπόθεση Χριστοφής Κούνουνας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/ Έφεση 195/2016 ημερομηνίας 7.11.2016. Σε σχέση με το ζήτημα της λήψης μέτρων εκτέλεσης όπως είναι εν προκειμένω οι διαδικασίες που δρομολόγησε η Καθ' ης η Αίτηση, κατά τρόπο αντινομικό ή καταπιεστικό σχετική είναι η υπόθεση Αδελφοί Θράσου και Συνεργάτες (Ομόρρυθμη Εταιρεία) v. Άβιβου Βασιλαρά κ. α.

(2008)1 ΑΑΔ σελ. 830), και έτσι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως καταχρηστική η διαδικασία που ακολουθείται με την ενεργοποίηση των διατάξεων του Μέρους VIA ενώ εκκρεμεί η διαδικασία του Μέρους VI. Εξάλλου η αναγκαιότητα ύπαρξης ταχείας διαδικασίας εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων αποτελεί προϋπόθεση, δυνάμει της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 575/2013 σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθμός 648/2012, για να θεωρηθεί η υποθήκη ως επαρκής εξασφάλιση, καθώς η εν λόγω οδηγία στο άρθρο 208 αναφέρει ότι τα ακίνητα αποτελούν αποδεκτή εξασφάλιση εφόσον μεταξύ άλλων «η σύμβαση ενεχυρίασης και η σχετική νομική διαδικασία επιτρέπουν στο ίδρυμα να ικανοποιήσει σε εύλογο χρονικό διάστημα την απαίτηση του με τη ρευστοποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Σε σχέση με το τέταρτο ερώτημα, είναι γεγονός ότι και αυτό προβλήθηκε από την πλευρά των Αιτητών στην αγόρευση του συνηγόρου τους. Δεν έτυχε δε απάντησης από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση λόγω της ταυτόχρονης παράδοσης των γραπτών αγορεύσεων στο Δικαστήριο κατά την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η Αίτηση για ακρόαση. Όμως κρίνεται ως πρωθύστερη. Στην αγόρευση στο κεφάλαιο Β με τίτλο «Πραγματικά Γεγονότα» στην παρ. 3 γίνεται εισήγηση ότι: «Μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης δεν έχει επιδοθεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο η ειδοποίηση για τον πλειστηριασμό σύμφωνα με το άρθρο 44 Ζ

(2)του νόμου 142 (Ι)/14 και δεν έχει επίσης καθοριστεί η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης του επίδικου ακινήτου.» Κρίνεται δε ως πρωθύστερη εφόσον η αίτηση αυτή καταχωρήθηκε την 30.03.2017 και ο πλειστηριασμός είναι ορισμένος στις 12.07.2017. Επομένως εφόσον θέτουν το ζήτημα με τον πιο πάνω τρόπο οι Αιτητές, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιες ενέργειες επακολούθησαν της αποστολής των ειδοποιήσεων σύμφωνα με τους Τύπους «ΙΑ» και «ΙΒ» τις οποίες οι Αιτητές παρέλαβαν την 16.03.2017 προς συμμόρφωση τους με τις πρόνοιες του Άρθρου 44 Ζ

(2). Το άρθρο 44Ζ προνοεί ως προς τη διαδικασία πώλησης ακινήτου με πλειστηριασμό τα ακόλουθα:

(1)Ο πλειστηριασμός διενεργείται από δημοπράτη που επιλέγεται από τον ενυπόθηκο δανειστή μέσω συστήματος στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, από κατάλογο προσοντούχων δημοπρατών, όπως ήθελε καθορισθεί σε Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 45 από το Υπουργικό Συμβούλιο και οι οποίοι επιπρόσθετα προβλέπουν για τα έξοδα ,τις χρεώσεις και την προμήθεια δημοπράτη: Νοείται ότι, δημοπράτης δεν δύναται να λαμβάνει οποιαδήποτε άλλη αποζημίωση ή αμοιβή πέραν των ρητώς προβλεπομένων στους εν λόγω Κανονισμούς.

(2)Η ειδοποίηση για πλειστηριασμό, της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 45 - (α) επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιαδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού. (β) δημοσιεύεται τουλάχιστο μία φορά, εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των

(30)τριάντα ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού, ως ακολούθως: (ι) Στον καθορισμένο χώρο όπου διεξάγεται ο πλειστηριασμός, (ιι) στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών, όπου αναρτώνται τέτοιες ανακοινώσεις και είναι συνεχώς διαθέσιμες μέχρι την καθορισμένη ώρα του πλειστηριασμού, (ιιι) στην ιστοσελίδα που διατηρείται από και/ή είναι συνδεδεμένη με τον ενυπόθηκο δανειστή και είναι συνεχώς διαθέσιμη μέχρι την καθορισμένη ώρα του πλειστηριασμού, (ιv) σε δύο

(2)ημερήσιες εφημερίδες παγκύπριας κυκλοφορίας, (v) με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ο ενυπόθηκος δανειστής κρίνει σκόπιμο.

(3)Η διαδικασία διεξαγωγής πλειστηριασμού και ο χώρος διεξαγωγήγς αυτού, καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται από το Υπουργικό Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 45, οι οποίοι καθορίζουν, μεταξύ άλλων, πέντε

(5)χώρους δημοσίου πλειστηριασμού που αντιστοιχούν στις πέντε

(5)ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία επαρχίες και το χρόνο διεξαγωγής του πλειστηριασμού, ο οποίος εν πάσει περιπτώσει διεξάγεται σε εργάσιμες ημέρες της εβδομάδας, μεταξύ των ωρών 09:00 και 17:00 Νοείται ότι, ο τελευταίος πλειστηριασμός δεν δύναται να αρχίζει μετά τις 17:00

(4)Κανονισμοί που εκδίδονται δυνάμει του παρόντος άρθρου δύναται, σε περίπτωση εκ προθέσεως παράβασης οποιωνδήποτε διατάξεων τους, να προβλέπουν ποινή φυλάκισης που να μην υπερβαίνει τους έξι

(6)μήνες ή χρηματική ποινή που να μην υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) ή και τοις δύο αυτές ποινές. Επομένως, κατά την άποψη μου, η μη συμμόρφωση με τις πιο πάνω διατάξεις του Άρθρου 44Ζ θα καθιστούσε ενδεχομένως τη διενέργεια του πλειστηριασμού άκυρη και κάτι τέτοιο ξεφεύγει της παρούσας διαδικασίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι οι Αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που είχαν οι ίδιοι να αποδείξουν ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία δεν εκπληρώθηκαν από πλευράς της Καθ΄ ης η Αίτηση ή ότι συντρέχει οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις του Άρθρου 44 Γ

(3)του Ν. 9/1965. Αυτά με οδηγούν στην απόρριψη της Αίτησης ως αβάσιμης και θα έλεγα και ως προς το τέταρτο ερώτημα που τέθηκε ως πρόωρης. Δεν βλέπω λόγο γιατί να αποκλίνω από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται και στα έξοδα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.) ........... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο