← Κύπρος

GEORGIANA CONSTRUCTIONS LTD ν. ΑΝΔΡΕΑΣ - ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΓΙΕΜΕΝΙΤΖΙΗΣ κ.α., Αρ. αγωγής: 5251/2010, 4/7/2017

GEORGIANA CONSTRUCTIONS LTD ν. ΑΝΔΡΕΑΣ - ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΓΙΕΜΕΝΙΤΖΙΗΣ κ.α., Αρ. αγωγής: 5251/2010, 4/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A226 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 5251/2010 GEORGIANA CONSTRUCTIONS LTD Ενάγoντες εναντίον ΑΝΔΡΕΑΣ - ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΓΙΕΜΕΝΙΤΖΙΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΕναγόμενοΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 4/7/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κα Μικαέλλα Καραπατάκη Για τον εναγόμενο: κα Νίνα Εμπανοϊδσε ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Με την υπο εξετάση αγωγή, οι ενάγοντες ζητούν συγκεκριμένα χρηματικά ποσά εναντίον του εναγόμενου 1 (ο εναγόμενος) μόνο, διότι η διαδικασία εναντίον της εναγόμενης 2 έχει αποσυρθεί λόγω μη επίδοσης, τα οποία προέρχονται από συμφωνία που συνήψαν οι διάδικοι μεταξύ τους και που αφορούν εκτέλεση οικοδομικών εργασιών και το υπόλοιπο οφειλόμενο τίμημα προέρχεται από την αρχική συμφωνία, αλλά και από επιπρόσθετες εργασίες που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων. Ο εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Χωρίς βεβαίως να παρατίθεται αυτολεξεί το περιεχόμενο γενικά των δικογράφων, ο εναγόμενος 1 παραδέχεται την υπογραφή της αρχικής συμφωνίας, καθώς επίσης και της συμπληρωματικής συμφωνίας για συγκεκριμένα χρηματικά ποσά, αλλά αρνείται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της έκθεσης απαιτήσεως. Συγκεκριμένα, αρνείται την εκτέλεση επιπλέον εργασιών όπως τις επικαλείται η πλευρά της ενάγουσας εταιρείας, καθώς επίσης προβάλουν την θέση ότι οι ενάγοντες δεν παρέδωσαν το έργο, κατά παράβαση της συμφωνίας και ότι δεν αποπερατώθηκαν πλήρως οι εργασίες που συμφωνήθηκαν και συνακόλουθα δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό αποπεράτωσης της κατασκευής της κατοικίας, επίσης κατά παράβαση της συμφωνίας. Αρνείται επίσης την θέση ότι οι εργασίες ήταν της απολύτου αρεσκείας του και προβάλλει την θέση ότι έχουν υποδειχθεί κακοτεχνίες και μη ολοκλήρωση των εργασιών, επίσης κατά παράβαση της συμφωνίας. Λόγω της καθυστέρησης στην εκτέλεση των εργασιών, είναι η θέση του εναγομένου ότι υπέστη συγκεκριμένη χρηματική ζημιά που συνίσταται σε ενοίκια που αναγκαστικά κατέβαλε η πλευρά του εναγομένου. Ακολούθως αναφέρει ότι αναγκάστηκε να αγοράσει συγκεκριμένα οικοδομικά υλικά, κατά παράβαση επίσης των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών και συνακόλουθα υπέστη την ανάλογη ζημιά. Λόγω της μη συμμόρφωσης της ενάγουσας εταιρείας στην ολοκλήρωση των εργασιών, αλλά και στην επιδιόρθωση των κακοτεχνιών, αναγκάστηκε να προσλάβει υπηρεσίες εμπειρογνώμονα σε δύο φάσεις και κατέβαλε σε αυτόν συγκεκριμένα χρηματικά ποσά, τα οποία απαιτεί, καθώς επίσης απαιτεί και το χρηματικό ποσό που κατέβαλε και την αγορά οικοδομικών υλικών που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Προωθεί ο εναγόμενος την θέση ότι οι ενάγοντες δεν υπέγραψαν τα σχετικά έγγραφα για τα οποία ο εναγόμενος θα ελάμβανε από το υπουργείο οικονομικών συγκεκριμένη χορηγία, την οποία και απώλεσε και απαιτεί από τους ενάγοντες το αντίστοιχο ποσό. Τέλος, ο εναγόμενος καταγράφει λεπτομερώς στο δικόγραφο του συγκεκριμένες λεπτομέρειες για κακοτεχνίες και ελαττωματικές εργασίες, το κόστος των οποίων ανέρχεται στις €23.000, το οποίο και απαιτεί από την ενάγουσα εταιρεία μαζί με τα υπόλοιπα χρηματικά ποσά. Με την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, οι ενάγοντες πέραν της καθολικής άρνησης των ισχυρισμών του εναγομένου, προωθούν και επαναλαμβάνουν την θέση τους για επιπρόσθετες εργασίες, πέραν των δύο συμφωνιών ημερομηνιών 4 Ιουνίου 2007 και 18 Ιανουαρίου 2008 για συγκεκριμένα ποσά. Ακολούθως, επαναλαμβάνουν την θέση ότι η επίδικη κατοικία παραδόθηκε και ήταν της απολύτου αρεσκείας του εναγομένου και η παράδοση έγινε εμπρόθεσμα με βάση τους συμβατικούς όρους. Αρνούνται την θέση του εναγομένου αναφορικά με τις κακοτεχνίες και την αγορά υλικών οικοδομής, προωθώντας την θέση ότι ισχυρισμοί του εναγομένου αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις για να αποφύγει την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων και ότι δεν είναι δυνατή η προώθηση απαιτήσεων μετά από 6 χρόνια από την παράδοση της κατοικίας και εν πάση περιπτώση, ο εναγόμενος γνώριζε την εκτέλεση των επιπρόσθετων εργασιών και συνακόλουθα δεν χρειαζόταν ο εναγόμενος να πληρώσει εμπειρογνώμονα. Ως προς το ζήτημα της χορηγίας, είναι η θέση των εναγόντων ότι δεν νομιμοποιείται ο εναγόμενος να απαιτήσει το ανάλογο ποσό, έχοντας υπόψη ότι δεν έχει εξοφλήσει τους ενάγοντες αναφορικά με το κόστος ανέγερσης της κατοικίας του. Ως προς το ζήτημα των κακοτεχνιών, οι ενάγοντες αναφέρουν ότι για πρώτη φορά ενημερώθηκαν για αυτόν τον ισχυρισμό με την καταχώρηση του σχετικού δικογράφου από πλευράς εναγόμενου. Επίσης προβάλουν την θέση αναφορικά με τις κακοτεχνίες ότι εάν και εφόσον αποδειχθούν, αυτές αποτελούν φυσικές φορές, αλλά και ζημιές από την χρήση της κατοικίας και ακολούθως καλούν τον εναγόμενο σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα η ιδιότητα των εναγόντων και οι αξιωματούχοι αυτών, καθώς επίσης και το περιεχόμενο των συμφωνιών ημερομηνίας 4 Ιουνίου 2007 και 18 Ιανουαρίου 2008 και συνακόλουθα το περιεχόμενο αυτών μετουσιώνεται αυτούσιο σε ευρήματα και συμπεράσματά του Δικαστηρίου και δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθει αυτούσιο το περιεχόμενό τους. Επίσης δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα από πλευράς του εναγομένου ότι αυτός οφείλει συγκεκριμένα χρηματικά ποσά, τα οποία προέρχονται από τις δύο πιο πάνω αναφερόμενες συμφωνίες, καθώς επίσης και από επιπρόσθετη προφορική συμφωνία και αυτά τα ποσά λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς έκδοσης απόφασης υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου και για τα οποία θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω κατά την κατάληξη της απόφασης. Συνακόλουθα, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι υπήρξε επιπρόσθετη προφορική συμφωνία πέραν των πιο πάνω αναφερόμενων δύο γραπτών συμφωνιών και ότι υπάρχει συγκεκριμένο οφειλόμενο ποσό και συνακόλουθα παρέμεινε ως επίδικο ζήτημα το υπόλοιπο ποσό που απαιτούν οι ενάγοντες, καθώς επίσης και τα ποσά που απαιτεί ο εναγόμενος για τους λόγους που αναφέρει και που θα γίνει ειδική αναφορά και αξιολόγηση πιο κάτω. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο κύριος Κώστας Στυλιανού, ο οποίος ως μέρος της κυρίας εξέτασης του, υιοθέτησε την γραπτή του δήλωση, στην οποία κάνει αναφορά στην ιδιότητα του, την εξουσιοδότηση που έχει από την ενάγουσα, καθώς επίσης και της γνώσης του ως προς τα επίδικα ζητήματα, καθώς επίσης κάνει αναφορά στην ιδιότητα των διαδίκων, την συνομολόγηση των γραπτών συμφωνιών και στο περιεχόμενο τους και στην εκτέλεση επιπλέον εργασιών για συγκεκριμένα χρηματικά ποσά. Προβάλλει την θέση ότι οι ενάγοντες εκτέλεσαν τις εργασίες με βάση τις συμφωνίες και ότι ο εναγόμενος επιθεώρησε το έργο, το βρήκε της απολύτου αρεσκείας του και το παρέλαβε και επί αυτού του ζητήματος υπάρχει σχετική βεβαίωση του τεχνικού γραφείου του επιβλέποντα μηχανικού του έργου η οποία βεβαίωση κατατέθηκε ως τεκμήριο. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο συγκεκριμένη κατάσταση οφειλόμενων ποσών με βάση τις πληρωμές και τις εργασίες που έγιναν και που προκύπτει το αξιούμενο ποσό για το οποίο απέστειλαν συγκεκριμένη επιστολή μέσω των δικηγόρων τους, η οποία επίσης κατατέθηκε ως τεκμήριο. Επαναλαμβάνει την θέση του ότι πέραν των δύο γραπτών συμφωνιών, υπήρξε και επιπρόσθετη συμφωνία για εκτέλεση επιπρόσθετων εργασιών και ότι το έργο έχει παραλειφθεί και ήταν της απολύτου αρεσκείας του εναγομένου και ότι αυτό έχει παραδοθεί εμπρόθεσμα με βάση τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Αρνείται την θέση του εναγομένου για αγορά οικοδομικών υλικών, καθώς επίσης και για οποιαδήποτε παράσταση για ισχυριζόμενες κακοτεχνίες, τις οποίες και αρνείται και ότι δεν είναι δυνατό να απαιτούνται οποιεσδήποτε κακοτεχνίες 6 χρόνια μετά την παράδοση της κατοικίας και σε κάθε περίπτωση δεν χρειαζόταν ο εναγόμενος να πληρώσει εμπειρογνώμονα για να διαπιστώσουν τις επιπρόσθετες εργασίες, έχοντας υπόψη ότι αυτές ήταν γνωστές στον εναγόμενο και έχουν συμφωνηθεί με τους ενάγοντες και συνακόλουθα οι σχετικοι ισχυρισμοί του εναγομένου αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις για να μην εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Αναφέρει επίσης ότι οι αιτούμενες θεραπείες των εναγόντων δεν είναι υπερβολικές, καθώς επίσης αναφέρει ότι τα αιτούμενα πόσα απορρέουν από τις συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων, αρνούμενος ταυτόχρονα τις σχετικές δικογραφημενες θέσεις του εναγομένου, καλώντας επίσης τον εναγόμενο σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του αναφορικά με την αγορά των υλικών οικοδομής. Εγείρει επίσης ζήτημα μη νομιμοποίησης του εναγομένου να απαιτήσει το ανάλογο χρηματικό ποσό χορηγίας για την ανέγερση της κατοικίας, διότι ο εναγόμενος δεν έχει προβεί σε πλήρη εξόφληση του κόστους για την ανέγερση της κατοικίας του, απορρίπτοντας ταυτόχρονα το μέρος εκείνο της ανταπαιτήσεως του εναγομένου. Ως προς τις κακοτεχνίες και ελαττωματικές εργασίες, ανέφερε ότι για πρώτη φορά έλαβε γνώση αυτού του ισχυρισμού με την καταχώριση του σχετικού δικογράφου από τον εναγόμενο και απορρίπτει το σύνολο των ισχυρισμών του εναγομένου, καλώντας αυτόν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του και επαναλαμβάνει τις απαιτήσεις και τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Αναφέρθηκε επίσης ο μάρτυρας σε θέματα που αφορούν τον χρόνο έναρξης των εργασιών, τον χρόνο ετοιμασίας των αρχιτεκτονικών σχεδίων, την εμπλοκή υπεργολάβων για την συμφωνία επιπρόσθετων εργασιών, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε και έχει αποσταλεί το τεκμήριο 7 και ότι όταν αυτό έχει αποσταλεί, οι ενάγοντες έχουν αποχωρήσει από το έργο. Αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες εργασίες όπως π.χ για την πόρτα του πλυσταριού, για το στέγαστρο, για το ελαφρομπετόν βάσεως και γενικά για εργασίες που ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες προέβησαν, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετικές υποβληθείσες θέσεις για το αντίθετο και το ίδιο έπραξε αναφορικά με το ζήτημα της αγοράς οικοδομικών υλικών από τον εναγόμενο. Αναφέρθηκε επίσης στο ζήτημα του ξύλου που χρησιμοποίησε, τονίζοντας ότι αυτό ήταν συγκεκριμένου τύπου καναδικής προέλευσης και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι χρησιμοποίησε ξύλο κυπριακής προέλευσης. Αναφέρθηκε επίσης και στο ζήτημα της στέγης, ως επίσης και ότι γνώριζε για το ζήτημα των στατικών μελετών. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο κύριος Χριστόφορος Κωσταντινίδης. Αναφέρθηκε στα προσόντα του ως εμπειρογνώμονας και ήταν ο επιβλέπων μηχανικός, ως ανέφερε, κάνοντας επίσης αναφορά στα καθήκοντά του, στο ζήτημα της παράδοσης του έργου και τον τρόπο που γίνεται η παράδοση και στην συγκεκριμένη περίπτωση η παραλαβή του έργου από τον εναγόμενο ήταν αδιαμαρτύρητη και δεν υπήρξαν κακοτεχνίες κατά την συμβατική περίοδο ευθύνης, τοποθετώντας χρονικά την παράδοση τον Ιούλιο του

  1. Αναφέρθηκε στις εργασίες που έγιναν, στις υποχρεώσεις του εναγομένου, στις αλλαγές που έγιναν στα σχέδια, καθώς επίσης αναφέρθηκε και στις επιπρόσθετες εργασίες. Αναγνώρισε και υιοθέτησε το τεκμήριο 7 ως δικό του και ακολούθως αναφέρθηκε σε επιμέρους εργασίες, όπως π.χ. στο στέγαστρο, στο ελαφρομπετόν κ.α. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι υπήρξαν κακοτεχνίες, τονίζοντας ότι η παραλαβή έγινε αδιαμαρτύρητα και ότι δεν υπήρξε οποιοδήποτε πρόβλημα με την στέγη του σπιτιού. Ανέφερε ότι το σπίτι ήταν καλής ποιότητας, καθώς επίσης η ξυλεία και η στέγη ήταν ορθή και ενδεδειγμένη. Αναφέρθηκε επίσης στην συνεργασία που είχε με τους διαδίκους και εξέφρασε άγνοια κατά πόσο υπήρξαν δύο συμφωνίες. Αναφέρθηκε στην προέλευση της πληρωμής που έγινε στον ίδιο και για ποιο σκοπό, τι περιελάμβαναν τα σχέδια που ετοίμασε και τις εργασίες που είχε προβεί για αυτά, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τα τεκμήρια 9 και 10 ως τα σχέδια που ετοίμασε ο ίδιος. Ανέφερε ότι η πολεοδομική άδεια εκδόθηκε στις 31 Ιουλίου 2008 και η άδεια οικοδομής στις 29 Ιουνίου 2011, παραδεχόμενος ότι οι εργασίες άρχισαν παράνομα, λόγω ακριβώς του χρόνου που εκδόθηκε η άδεια οικοδομής. Αναφέρθηκε επίσης στην κατάσταση που βρήκε επιτόπου στο έργο και ανέλυσε και περιέγραψε τα τεκμήρια 9 και 10, καταδεικνύοντας επιμέρους έργα όπως π.χ. η βεράντα που έχει καλυφθεί. Έδωσε την δική του εξήγηση σε φωτογραφίες που απεικονίζονται στο τεκμήριο 14 και ως προς το τεκμήριο 7, ανέφερε ότι το έχει συντάξει μετά από οδηγίες του εργολάβου, λέγοντας ότι δεν έχει λάβει χώρα ουσιαστική επιθεώρηση του έργου και εξέφρασε άγνοια για ορισμένα ζητήματα όπως π.χ. την αγορά κεραμικών, καθώς επίσης και για την επιδιόρθωση της στέγης του σπιτιού. Ως Μ.Υ. 1 κατέθεσε ο κύριος Φίλιππος Ιάκωβου. Ως μέρος της κυρίας εξέτασης του κατέθεσε και υιοθέτησε την γραπτή του δήλωση. Σε αυτήν κάνει αναφορά στα καθήκοντά του ως πολιτικός μηχανικός, εργολάβος και εκτιμητής ζημιών και αξιών σε περιουσίες. Έκανε αναφορά στην ανάθεση που του έγινε από τον εναγόμενο όπως ετοιμάσει έκθεση πραγματογνωμοσύνης σε σχέση με ζημιές και κακοτεχνίες που έχουν προκληθεί στην κατοικία του και για να διερευνήσει, να εντοπίσει και καταγράψει αυτές και όπως προβεί στην κοστολόγηση τους ως προς την επιδιόρθωση τους. Για την ετοιμασία της έκθεσης του επισκέφθηκε την κατοικία επιτόπου, οπότε παραδόθηκαν συγκεκριμένα έγγραφα, τα οποία και περιέγραψε. Στην επιτόπου επίσκεψη του, έλαβε αριθμό φωτογραφιών και αυτό έγινε κατά το έτος
  2. Ακολούθως, το έτος 2014, ανατέθηκε σε αυτόν εκ νέου από τον εναγόμενο, όπως ετοιμάσει συμπληρωματική έκθεση σε σχέση με το έγγραφο του κυρίου Χριστοφόρου Κωνσταντινίδη, το οποίο έχει συνταχθεί μεταγενέστερα της πρώτης εκθεσης του. Συνακόλουθα, έχει προβεί σε νέα επιτόπου εξέταση της κατοικίας και έλαβε επιπλέον φωτογραφίες και ετοίμασε συμπληρωματική έκθεση πραγματογνωμοσύνης και ο μάρτυρας αναγνώρισε και τις δύο του εκθέσεις, τις οποίες και υιοθέτησε. Ανέφερε ότι κατά την αρχική επίσκεψη του στην επίδικη κατοικία, έχει διαπιστώσει οτι παρουσίαζε προβλήματα που προέκυψαν από κακοτεχνίες, παραλείψεις και ελαττωματικές εργασίες στην κατασκευή του σκελετού της κατοικίας και της ξυλίνης στέγης και οι λόγοι για αυτό, συνίσταντο στο ότι δεν χρησιμοποιήθηκε σωστά τεχνικά καταρτισμένο προσωπικό και δεν χρησιμοποιήθηκαν σωστά υλικά και λεπτομέρειες των κακοτεχνιών όπως αναφέρονται στην αρχική του έκθεση. Παρέθεσε στην γραπτή του δήλωση γενικές παρατηρήσεις, αλλά και λεπτομέρειες που συνιστούν παρατυπίες, κακοτεχνίες και παραλείψεις, παραπέμποντας ταυτόχρονα και στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Αναφορικά με την κοστολόγηση των ζημιών, έχει παρουσιάσει και κατάθεσε σχετικό πίνακα, καταγράφοντας επίσης και συγκεκριμένα συμπεράσματα στην γραπτή του δήλωση. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι στην συμπληρωματική του έκθεση, καταγράφεται συγκεκριμένο ποσό, το οποίο θεωρεί ως δικαιολογημένο για την κατασκευή επιπλέον εργασιών, προσδιορίζοντας το ποσό αυτών, καθώς επίσης και το ύψος της αμοιβής του, το οποίο έχει καταβληθεί από τον εναγόμενο και ολοκληρώνοντας την κυρίως εξέταση του, αναγνώρισε και κατέθεσε τα σχετικά τεκμήρια που αφορούν τις εκθέσεις του, το κοστολόγιο, την έκδοση τιμολογίου και την απόδειξη πληρωμής. Κατά την αντεξέταση του, αναφέρθηκε στην επιτόπου επίσκεψη στο έργο, στην εμπειρία του σε παρόμοια έργα και ακολούθησε ευρεία αντεξέταση αναφορικά με τα ευρήματα και συμπεράσματα του ως προς τις κακοτεχνίες που κατά τον ίδιο υπήρχαν, τις πράξεις και τις παραλείψεις των εναγόντων, καθώς επίσης και στα ποσά τα οποία δικαιολογούνται να απαιτούν οι ενάγοντες ως επιπρόσθετες εργασίες, καθώς επίσης και για τα ποσά που ο εναγόμενος απαιτεί από τους ενάγοντες, λόγω των κακοτεχνιών και των παραλείψεων που έγιναν από πλευράς εναγόντων. Αναφέρθηκε επίσης και στα στοιχεία που έλαβε υπόψη του, στις πληροφορίες που έλαβε, στις ενέργειες που έκανε ο ίδιος για να συνταχθούν οι δύο εκθέσεις του - τεκμήρια 14 και 15, καθώς επίσης και το τεκμήριο 16, για τα οποία έδωσε τις δικές του εξηγήσεις και ερμηνείες σε επιμέρους θέματα που αναπτύσσονται στην έκθεση του, υπεραμυνόμενος ταυτόχρονα την ορθότητα της εκτίμησης του, με εξαίρεση κάποια ζητήματα τα οποία δεν ήταν σε θέση να τα υποστηρίξει ή ακόμα παραδέχτηκε σε κάποια ζητήματα ότι έχει κάνει λάθος και για τα οποία θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω. Τελευταίος κατέθεσε ο εναγόμενος ο οποίος ως μέρος της κυρίας εξέτασης του, υιοθέτησε την γραπτή του δήλωση και ακολούθως κατέθεσε σειρά τεκμηρίων, όπως φωτογραφικό υλικό, αντίγραφα από δικαστικές διαδικασίες στο οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού και που είχαν ως κύριο άξονα την γονική μέριμνα της ανήλικης θυγατέρας του, τιμολόγια και αποδείξεις πληρωμών μεταξύ του ίδιου και των εναγόντων, αίτηση για παραχώρηση πολεοδομικής άδειας, καθώς επίσης και η χορήγηση αυτής, αποδείξεις πληρωμής ενοικίου για τα οποία έκανε αναφορά στην γραπτή κατάθεση, κατάσταση λογαριασμού από την τράπεζα του και που αφορά χρηματικό ποσό, για το οποίο επίσης έκανε αναφορά στην γραπτή του κατάθεση και τέλος, τιμολόγια που αφορούν αγορά οικοδομικών υλικών και που αποτελούν μέρος της ανταπαιτήσεως του. Ολοκληρώνοντας την κυρίως εξέταση του, ανέφερε ότι όταν μετακόμισε στην επίδικη κατοικία, οι περισσότερες εργασίες έχουν ολοκληρωθεί, αλλά εξωτερικά δεν έχουν γίνει μπογιάτισματα ή σοβάς και όταν μετακόμισε η στέγη ήταν στην κατάσταση που υποτίθεται, ως η έκφραση του, διορθώθηκε, αλλά δεν ήταν ίσια και δεν έχει επιδιορθωθεί σωστά. Τις εξωτερικές εργασίες μετά που ετοίμασε ο Μ.Υ.1 την έκθεση του και είχε βεβαιώσει τις κακοτεχνίες, τότε ο εναγόμενος είχε αρχίσει να τις ολοκληρώνει, όπως και έπραξε με δικά του έξοδα, αλλά η στέγη είναι στην ίδια κατάσταση από το
  3. Ο εναγόμενος στην γραπτή του δήλωση κάνει αναφορά στην ιδιότητα των εναγόντων, στους λόγους που οδήγησαν στην απόφαση για την ανέγερση της επίδικης κατοικίας, στις συνθήκες γνωριμίας του με τον διευθυντή των εναγόντων, στην επικοινωνία που υπάρχει με την πρώην σύζυγό του μέσω των δικηγόρων, στην υπογραφή των συμφωνιών και τις πληρωμές που έκανε ο ίδιος και τους όρους πληρωμής, στην εξασφάλιση δανείου, στην αίτηση που έκανε για παραχώρηση ειδικής χορηγίας για συγκεκριμένο χρηματικό ποσό, στην ύπαρξη παλιάς πετρόκτιστης κατοικίας στο επίδικο ακίνητο, στις εργασίες συντήρησης των θεμελίων με δικό του κόστος και ότι τα θεμέλια της παλιάς πετρόκτιστης κατοικίας θα συμπεριλαμβάνονταν. Αναφέρθηκε επίσης στον λόγο καθυστέρησης να προβεί σε δικαστικές διαδικασίες για τις κακοτεχνίες, αρνούμενος ταυτόχρονα θέση ότι δημιουργήθηκαν κακοτεχνίες λόγω των προστριβών που υπήρχαν με την πρώην σύζυγό του. Ακολούθως κάνει αναφορά στην συμπληρωματική συμφωνία για επιπρόσθετες εργασίες και τι αυτή περιλαμβάνει και ποια πόσα, στις πληρωμές που έκανε στους ενάγοντες και στον πολιτικό μηχανικό, στην καθυστέρηση στην ετοιμασία των αρχιτεκτονικών σχεδίων, στην ημερομηνία έκδοσης πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής, στην έναρξη και ολοκλήρωση των εργασιών θεμελίωσης, καθώς επίσης και την διευθέτηση που έγινε για το χρόνο αποπεράτωσης των εργασιών και την υπέρβαση αυτού του χρονικού πλαισίου, με αποτέλεσμα ο εναγόμενος να υποστεί συγκεκριμένα έξοδα, όπως είναι η καταβολή ενοικίων τα οποία και διεκδικεί. Επίσης κάνει αναφορά στην υπόδειξη των κακοτεχνιών στον διευθυντή των εναγόντων για να επιδιορθωθούν, πράγμα το οποίο δεν έγινε και ο οποίος σπανία ερχόταν στο εργοτάξιο, όπου εργάζονταν αλλοδαποί και ήταν ελάχιστες οι φορές που είδε στον χώρο τον πολιτικό μηχανικό. Αναφέρθηκε επίσης στην ανάθεση στον Μ.Υ.1 όπως ετοιμάσει τις σχετικές του εκθέσεις και πιο ήταν το αντικείμενο τους, καθώς επίσης και στην πληρωμή της αμοιβής σε αυτό το πρόσωπο την οποία και διεκδικεί. Επίσης αναφέρθηκε στην πληρωμή ποσών προς τους ενάγοντες, οι οποίοι δεν εξέδιδαν αποδείξεις και αυτός ήταν ο λόγος που σταμάτησε να πληρώνει και αυτό διαπιστώνεται, κατά τον ίδιο, από την σχετική κατάσταση κίνησης του λογαριασμού του δανείου, όπου φαίνονται οι συγκεκριμένες αναλήψεις. Τέλος, αναφέρεται στις αδικαιολόγητες χρεώσεις από πλευράς εναγόντων συγκεκριμένων ποσών, ενώ αυτά τα ποσά προνοείτο όπως τα επωμιστεί η ενάγουσα εταιρεία, καθώς επίσης έκανε αναφορά και στα υλικά τα οποία έχει αγοράσει και που σύμφωνα με τις συμφωνίες θα έπρεπε να τα επωμιστούν οι ενάγοντες. Στην αντεξέταση του αναφέρθηκε στο ζήτημα της προκαταβολής και τους όρους πληρωμής με βάση τη συμφωνία και αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις. Αναφέρθηκε στο ζήτημα και γενικά στην ερμηνεία που δίνει για το χρονικό ορόσημο όπου έπρεπε να παραδοθούν τα αρχιτεκτονικά σχέδια και αρνήθηκε ταυτόχρονα σχετικές υποβληθείσες θέσεις για αυτό το ζήτημα, καθώς επίσης αναφέρθηκε στην αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας, στον χρόνο όπου έπρεπε να παραδοθεί η οικία, αναφέροντας ταυτόχρονα την κατάσταση που βρισκόταν η παλιά πετρόκτιστη κατοικία στο επίδικο ακίνητο. Αναφέρθηκε ως προς το ζήτημα των εργασιών που χρειάζονταν να γίνουν και αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις για αυτό το ζήτημα και που αφορούν την τοποθέτηση λανθασμένων υλικών και την χρησιμοποιήση μη καταρτισμένου προσωπικού, περιγράφοντας επίσης σχετικές φωτογραφίες γι' αυτό το ζήτημα. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι δεν έχει διασφαλιστεί η στατικότητα του κτιρίου και παρέπεμπε σε επιμέρους ζητήματα στον πολιτικό μηχανικό. Αναφέρθηκε επίσης στις επιπρόσθετες εργασίες και αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις για αυτό το ζήτημα, κάνοντας αναφορά επίσης και στους λόγους που τον οδήγησαν να ζητήσει την συνδρομή του δικού του εμπειρογνώμονα. Έθιξε επίσης το ζήτημα των καθυστερήσεων στην αποπεράτωση της κατοικίας, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση γι' αυτό το ζήτημα, αλλά αποτελεί κοινό παραδεκτό έδαφος ότι η άδεια οικοδομής εκδόθηκε 29 Ιουνίου
  4. Ακολούθως, αναφέρθηκε στις πληρωμές που έχει κάνει και συμφώνησε ότι η προκαταβολή εξοφλήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2008 και ως προς τον χρόνο που μετακόμισε στην κατοικία του, ανέφερε ότι αυτό έγινε τον Ιούνιο του 2010, αλλά κατά τον ίδιο το σπίτι δεν έχει παραδοθεί ακόμα, λόγω της μη έκδοσης του σχετικού πιστοποιητικού όπως το έχει περιγράψει. Ως προς τις εξωτερικές εργασίες που έχει κάνει, ήτοι μπογιαντίσματα και σοβατίσματα, ανέφερε ότι δεν διεκδικεί οτιδήποτε και παρέπεμψε στον δικό του εμπειρογνώμονα αναφορικά με τις εργασίες που δεν έχουν ολοκληρωθεί, καθώς επίσης και για τις κακοτεχνίες τις οποίες υπέδειξε στον διευθυντή των εναγόντων, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσες θέσεις ότι για τις οποιεσδήποτε κακοτεχνίες φέρει ευθύνη ο ίδιος ο εναγόμενος. Αναφέρθηκε επίσης στις συνθήκες διορισμού του πολιτικού μηχανικού και από ποιον πληρωνόταν και αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις για αυτό το ζήτημα. Αναφέρθηκε στο ζήτημα της οροφής της κατοικίας, την κλήση που αυτή πήρε και τις εργασίες που έγιναν για επιδιόρθωση και που παραμένει το πρόβλημα μέχρι και σήμερα και ότι χρειάζονται να γίνουν επιδιορθώσεις όχι μόνο στη στέγη ,αλλά και σε αλλά επιμέρους μέρη της κατοικίας τα οποία και περιέγραψε. Διαχώρισε τις φωτογραφίες που έχει εκδώσει ο ίδιος με τις φωτογραφίες που έχει εκδώσει ο Μ.Υ.
  5. Ως προς την περίοδο όπου οι ενάγοντες φέρουν ευθύνη για τις κακοτεχνίες, θεωρεί ότι αυτή δεν έχει λήξει και περαιτέρω αναφέρθηκε στην επίβλεψη που γινόταν από τον πολιτικό μηχανικό και έδωσε την δική του εκδοχή για το συνολικό ύψος των ποσών που αναφέρονται στις συμφωνίες, στις πληρωμές που έγιναν και στα υπόλοιπα που υπάρχουν. Αναφέρθηκε επίσης στο ζήτημα της αγοράς των υλικών οικοδομής, με παραπομπή και ανάλυση επιμέρους στοιχείων που αναγράφονται στο τεκμήριο 29, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι οι ενάγοντες έχουν αφαιρέσει γι' αυτό το ζήτημα το ποσό των €3,
  6. Αναφέρθηκε επίσης στην καταβολή χρηματικών ποσών προς τους ενάγοντες, οι οποίοι δεν εξέδιδαν αποδείξεις και που αυτό οδήγησε στον τερματισμό πληρωμών προς τους ενάγοντες, καθώς επίσης αναφέρθηκε και σε πληρωμές που έγιναν και που φαίνονται μέσα από το τεκμήριο 28 που αφορά την κατάσταση λογαριασμού του δανείου για την επίδικη κατοικία, σύμφωνα με τον ίδιο, παραδεχόμενος ότι γνώριζε ότι οφείλει στους ενάγοντες κάποιο ποσό, αλλά όχι το ποσό που οι ενάγοντες απαιτούν, προβάλλοντας ταυτόχρονα το ζήτημα των οικογενειακών προβλημάτων που είχε και που τον οδήγησαν μακριά από την έγερση δικαστικών διαδικασιών αναφορικά με το ζήτημα των κακοτεχνιών. Τέλος, αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι υπήρχε φυσική φθορά και επανέλαβε τις θέσεις του αναφορικά με τις κακοτεχνίες όταν του υποβαλλόταν οι θέσεις ότι αυτές δεν υπήρχαν. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ- ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17
(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)΄΄ Ως προς την δυνατότητα αποδοχής μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλης, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ 1485. Οι μάρτυρες που προσήλθαν στο εδώλιο του μάρτυρα ως εμπειρογνώμονες, αυτοί επιτελούν ένα ιδιαίτερα βαρύνοντα ρόλο, καθ΄ ότι καλούνται στο Δικαστήριο για να διαφωτίσουν με τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους και την επιστημονική τους κατάρτιση, εκείνα τα γεγονότα που χρήζουν εξειδικευμένης ανάλυσης και επεξήγησης. Οι υποχρεώσεις των εμπερογνωμόνων μαρτύρων τέθηκαν και στην υπόθεση CYBARCO LTD -V- SILVIA KOVASCIK
(2001)1Γ Α.Α.Δ. σελ. 2013 στην οποία λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Καθώς έχει νομολογηθεί οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία(Anastassiades v.Republic
(1977)2 C.L.R.97,Kouppis v.Republic
(1977)2 C.L.R.361, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308).>> Στην υπόθεση ΚΩΣΤΑ ΝΕΑΡΧΟΥ -ν- ΣΑΒΒΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ 2003 1 Α.Α.Δ. σελ 351 λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Είναι γνωστό πως ο δικαστής δεν είναι επιτρεπτό να ενεργεί ως εμπειρογνώμονας. Εξειδικευμένα επίδικα θέματα, χρήζουν μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων την οποία, δέχεται το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει, ύστερα από αξιολόγηση, στο δικό του συμπέρασμα. Συχνά, η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων που καταθέτουν για το ίδιο θέμα, παρουσιάζει αντιθέσεις, μικρές μέχρι και μεγάλες αποκλίσεις. Αυτό συμβαίνει και σε υποθέσεις όπως η παρούσα όπου οι μάρτυρες είναι ιατροί και κατά κανόνα η ιατρική μαρτυρία, όπως και κάθε άλλη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων θεωρείται ως μαρτυρία ανεξάρτητη (βλ. Andreas Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 361). Ακολουθεί πως το καθήκον των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων είναι να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά/ειδικά κριτήρια και στοιχεία τα οποία, αφού εκτιμηθούν, να αποβούν χρήσιμα και βοηθητικά για το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και διαπιστώσεις.>> Στην απόφαση Σταύρος Ξιούρουππας κ.α. - ν - ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2016:A522, Πολιτική Έφεση 386/2010 ημερ. 15/11/2016, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Το καθήκον ενός εμπειρογνώμονα, όπως έχει επιβεβαιωθεί και στην Κοινοτικό Συμβούιο Ομόδους ν. Άννας Κονναρή
(2011)1 Α.Α.Δ. 2298, είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες επιστημονικές πληροφορίες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα στα ενώπιον του υπό κρίση δεδομένα, (δέστε και Cybarco Ltd v.Kovascik
(2001)1 Α.Α.Δ. 2013). ΄΄ Στην πρόσφατη επίσης απόφαση Ανδρέα Νικολάου - ν - Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 162/2014, ημερομηνίας 2/5/2017, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (Δέστε Χατζηξενοφώντος κ.ά. v. Aστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 316). Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία πραγματογνώμονα όταν προέρχεται από επιστήμονα, στα πλαίσια της επιστήμης του (Δέστε Folkes v Chadd
(1782)3 Dong KB 157-15.4.13). Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, χωρίς, κατ΄ανάγκη, να κατέχει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα εάν έχει μεγάλη πείρα επί του θέματος (Δέστε Ηλιάδη & Σάντη - Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 575 - 587). Για να καταθέσει κάποιος ως πραγματογνώμονας, πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο (Δέστε R v Francis
(2013)EWCA Crim. 123). Το ζήτημα του ποιος είναι πραγματογνώμονας αποφασίζεται από το Δικαστήριο μετά από άσκηση διακριτικής ευχέρειας και αφού εξετάσει τις γνώσεις και την εμπειρία του μάρτυρα, στο συγκεκριμένο θέμα που καλείται να καταθέσει (Δέστε Σιακόλα v Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 110 και Yaacoub v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 73/2013, ημερ. 19.3.2014). Το ζήτημα της πραγματογνωμοσύνης μπορεί να αποφασιστεί κατά την προσπάθεια παρουσίασης της σχετικής μαρτυρίας ή ακόμη ευχερέστερα, στο τέλος της υπόθεσης, κατά τη διατύπωση της τελικής ετυμηγορίας, εκτός αν το όλο ζήτημα εξεταστεί στα πλαίσια δίκης εντός δίκης. Το καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο μάρτυρας ως πραγματογνώμονας (Δέστε R. v Clarke
(2013)EWCA, Crim. 162). Είναι προφανές ότι, το κατά πόσον ένας μάρτυρας θεωρείται ως πραγματογνώμονας από το Δικαστήριο, είναι σημαντικό για την αξιολόγηση της μαρτυρίας του και την έκβαση της δίκης. Τούτο διότι ένας πραγματογνώμονας μάρτυρας, σε αντίθεση με άλλους μάρτυρες, δικαιούται να πει στο Δικαστήριο τη γνώμη, την κρίση, τους συλλογισμούς και τα συμπεράσματά του, αφού, βεβαίως, παραθέσει το υπόβαθρο στο οποίο βασίστηκε, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί από το Δικαστήριο. Ακόμα, όμως, και πραγματογνώμονας να είναι ένας μάρτυρας, δεν σημαίνει, απαραίτητα, ότι κάθε αναφορά του εμπίπτει στον τομέα της πραγματογνωμοσύνης του (Δέστε R v Allad
(2014)EWCA Crim 421 και R v Foulger
(2012)EWCA Crim 1516). Στην υπόθεση Allad (ανωτέρω), το Αγγλικόν Εφετείο, Ποινικό Τμήμα, ακύρωσε την καταδίκη των Εφεσειόντων επειδή, πρωτοδίκως, είχε επιτραπεί μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία δεν θα έπρεπε να είχε επιτραπεί και η οποία ήταν ουσιαστική για την έκβαση της υπόθεσης. Στην υπόθεση εκείνη είχε επιτραπεί μαρτυρία γνώμης και συμπερασμάτων, και ο μάρτυρας δεν είχε περιοριστεί στα πρωτογενή γεγονότα, ενώ δεν ήταν πραγματογνώμονας............................................................................................................................................................................................ Οι πραγματογνώμονες μάρτυρες έχουν καθήκοντα και υποχρεώσεις έναντι του Δικαστηρίου, και ειδικά, να παρουσιάζουν την έντιμη, αντικειμενική και ανεξάρτητη τους θέση. ΄΄ Aναφορικά με το ζήτημα των ειδικών αποζημιώσεων και γενικά των εξόδων όπου επιζητούνται στην παρούσα αγωγή ιδίως από τον εναγόμενο στην ανταπαίτηση του, εχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί από το Εφετείο ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά και με θετική μαρτυρία και ότι δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα αλλά πρέπει και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. Βλ. Πίριλλος ν. Κονναρή
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1153, Ερωτοκρίτου κ.α. ν. Φούτρη
(2001)1(Β) ΑΑΔ 921 και Μεταξάκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1 ΑΑΔ
  1. Aναφορικά με το ζήτημα των κακοτεχνιών, διαφωτιστική επί του θέματος νομολογία υπάρχει και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά, αλλά όχι περιοριστικά, στην υπόθεση Χαραλάμπους - ν - Decostone Ltd 2010 1 Β Α.Α.Δ. σελ. 747 , όπου αποφασίσθηκε ότι η ύπαρξη προβλημάτων δεν δημιουργεί, χωρίς άλλο, θέμα κακοτεχνιών ή μειώνει την υποχρέωση του διαδίκου ο οποίος εγείρει θέμα ευθύνης να στοιχειοθετήσει την αμέλεια που καταλογίζει στον αντίδικό του ή την ύπαρξη και παράβαση συμβατικού όρου στο πλαίσιο εκτέλεσης της σύμβασης. Ο Μ.Ε.1 δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Σε όλη τη διάρκεια που παρέθετε την μαρτυρία του στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δικής, το Δικαστήριο έχει εντοπίσει ότι ο μάρτυρας ήταν έκδηλα προκατειλημμένος εναντίον του εναγομένου σε όλα τα στάδια της μαρτυρίας του και γενικά η εικόνα του δεν έπεισε το Δικαστήριο και αξιοπιστία του εξανεμίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Ο μάρτυρας προσπαθούσε με κάθε τρόπο να παρουσιάσει μια εικόνα που να καταδεικνύει ότι εκτέλεσαν οι ενάγοντες τις εργασίες τους με τον ενδεδειγμένο τρόπο, πράγμα το οποίο αντίκειται με την πραγματικότητα όπως αυτή παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και κυρίως μέσα από το φωτογραφικό υλικό που έχει κατατεθεί και το οποίο μιλά από μόνο του. Αναφορικά με το ζήτημα του στεγάστρου για το οποίο έχει γίνει μεγάλη συζήτηση, το Δικαστήριο έχει εντοπίσει έντονη την προσπάθεια του μάρτυρα να πείσει ότι έχει κατασκευαστεί το στέγαστρο, πράγμα για το οποίο δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι μέσα από την σελίδα 5 του τεκμηρίου 15 στην οποία παρέπεμψε ο μάρτυρας, τοποθέτησε το στέγαστρο στο σημείο όπου βρίσκεται άνωθεν του σημείου όπου έχει καλυφθεί μια βεράντα και συνακόλουθα και εξ' ορισμού δεν είναι στέγαστρο και από την άλλη ο μάρτυρας, καταδεικνύοντας στο τρίτο φύλο του τεκμηρίου 9, τοποθετεί το στέγαστρο πιο αριστερά από το σημείο που κατέδειξε και που αναφέρθηκε πιο πάνω, τελώντας δηλαδή σε πλήρη σύγχυση και προσπαθούσε να αποπροσανατολίσει και παραπλανήσει το Δικαστήριο γι' αυτό το ζήτημα και το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του μάρτυρα αναφορικά με το ζήτημα του στέγαστρου. Αναφορικά με το ζήτημα του ελαφρομπετόν, το δικαστήριο δεν αποδέχεται την θέση του ότι αποτελεί επιπρόσθετη εργασία η οποία πρέπει να πληρωθεί από τον εναγόμενο, διότι αυτή του η αναφορά έρχεται σε αντίθεση με το τεκμήριο 3, το οποίο είναι παραδεκτό γεγονός και που ρητά αναφέρει στην σελίδα 8 στο σημείο 2, ότι περιλαμβάνονται τα ελαφρομπετά βάσεως και συνακόλουθα η ανάλογη απαίτηση των εναγόντων για καταβολή των συγκεκριμένων ποσών απορρίπτεται. Ο μάρτυρας προσπαθούσε να παρουσιάσει μία εικόνα ότι η μαρτυρία του δεν είναι προκατασκευασμένη και ότι θα μπορούσε να προσκομίσει περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία διότι δεν περίμενε, όπως ανέφερε, ότι θα άρχιζε η ακροαματική διαδικασία την ημέρα που έδινε την μαρτυρία του, ενώ αυτή η θέση του δεν βρίσκει έρεισμα στους κανόνες της στοιχειώδους λογικής, διότι πολύ απλά εκείνη την ημέρα ο μάρτυρας κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξετασης του γραπτή δήλωση. Οι αναφορές του μάρτυρα ότι έχει χρησιμοποιήσει ξύλο Καναδικής προέλευσης συγκεκριμένου τύπου, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι έχει χρησιμοποιήσει ξύλο Κυπριακής προέλευσης, το Δικαστήριο κρίνει ότι ως προς το ζήτημα της προέλευσης του ξύλου, η πλευρά του εναγομένου δεν απέδειξε ότι το ξύλο είναι Κυπριακής προέλευσης, πλην όμως το Δικαστήριο για τους λόγους που θα παραθέσει πιο κάτω, κρίνει ότι οι ενάγοντες αστόχησαν στο να προμηθεύσουν την επίδικη κατοικία με ξύλο καλής ποιότητας και αυτό καταδεικνύεται μέσα από το φωτογραφικό υλικό που έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο και που αποδέχεται την μαρτυρία του Μ.Υ.1 για τους λόγους που εξηγούνται πιο κάτω και συνακόλουθα η θέση που προβλήθηκε από την πλευρά των εναγόντων ότι το ξύλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν καλής ποιότητας απορρίπτεται. Ο μάρτυρας προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να πείσει το Δικαστήριο ότι η στέγη της επίδικης κατοικίας έχει κατασκευαστεί με τον ορθό και ενδεδειγμένο τρόπο, πλην όμως το φωτογραφικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου όπως π.χ. οι φωτογραφίες 27, 28, 30 και 31 του τεκμηρίου 14 μιλούν από μόνες τους και που καταδεικνύουν την μη ευθυγραμμισμένη κλίση της στεγης με τον οριζόντιο άξονα και μάλιστα το πρόβλημα παραμένει όπως καταδεικνύεται στις φωτογραφίες 30 και 31 στην σελίδα 34 του τεκμηρίου 14, παρά τις επιδιορθώσεις που έχουν γίνει από τους ενάγοντες όπως αποδέχεται το Δικαστήριο με την αξιολόγηση που ακολουθεί πιο κάτω. Αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα αποπεράτωσης των εργασιών, το Δικαστήριο κρίνει ότι η επίδικη συμφωνία είναι ρητή, σαφής και ξεκάθαρη σε αυτό το ζήτημα και που προνοεί ότι η αποπεράτωση των εργασιών θα γίνει εντός 11 πλέον 2 μηνών από την έκδοση της άδειας οικοδομής, η οποία είναι παραδεκτο γεγονός ότι εκδόθηκε 29 Ιουνίου
  2. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος προσπαθώντας να πείσει το Δικαστήριο ότι η περίοδος αποπεράτωσης των εργασιών ήταν 11 πλέον 2 μήνες από την έκδοση της πολεοδομικής άδειας δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι αυτό έρχεται σε αντίθεση με το γράμμα της επίδικης συμφωνίας, η οποία αποτελεί κοινό παραδεκτο έγγραφο και πιο συγκεκριμένα με τον όρο 7 του τεκμηρίου 3 όπως καταγράφεται στην σελίδα 5 αυτού του τεκμηρίου και συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν δύναται να εξάξει οποιαδήποτε αντίθετα ευρήματα και συμπεράσματα από αυτά που καλύπτονται από τα παραδεκτά γεγονότα και συνακόλουθα η σχετική ανταξίωση του εναγομένου για καταβολή ενοικίων δεν δύναται να τύχει έγκρισης, διότι ο ίδιος ο εναγόμενος ανέφερε ότι μετακόμισε στην επίδικη κατοικία τον Ιούνιο του 2010 και από τη στιγμή που ρητά προνοείτο ότι η αποπεράτωση των εργασιών θα γινόταν ένα χρόνο μετά την έκδοση της άδειας οικοδομής, δηλαδή στις 29 Ιουνίου 2012, ο εναγόμενος θα νομιμοποιείτο να διεκδικήσει ενοίκια και γενικά αποζημιώσεις εάν κατέβαλλε ενοίκια μετά τις 29 Ιουνίου 2012, πράγματα βεβαίως που δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία, διότι οι αποδείξεις που έχει προσκομίσει αφορούν προγενέστερη περίοδο. Βεβαίως το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει το γεγονός ότι οι εργασίες άρχισαν παράνομα, δηλαδή με την έκδοση μόνο της πολεοδομικής άδειας, πλην όμως αυτό το ζήτημα έχει την δική του νομική αυτοτέλεια που καταδεικνύει ποινικές ευθύνες και που δεν μπορεί η οποιαδήποτε πλευρά να επικαλείται αυτήν την ενέργεια, έστω και αν σε κατοπινό στάδιο εκδόθηκε η άδεια οικοδομής. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με την αφαίρεση ποσών που δεν διεκδικεί από τον εναγόμενο και πιο συγκεκριμένα για το ποσόν των €3900 γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο, διότι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 8 στην τρίτη σελίδα στο τελευταίο σημείο πριν το συνολικό τελικό οφειλόμενο ποσό κατά τον ίδιο και συνακόλουθα η σχετική ανταπαίτηση του εναγομένου και τα όσα ανέφερε επί αυτού του ζητήματος για να καταδείξει ότι οι ενάγοντες χρέωσαν γι' αυτό το ζήτημα, δηλαδή την αγορά κεραμικών και λοιπών υλικών κατά παράβαση της επίδικης συμφωνίας δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο και συνεπώς το ποσό που ανταπαιτεί ο εναγόμενος απορρίπτεται ως αβάσιμο. Αναφορικά με την επιδίκαση των τόκων, στην σελίδα 4 του τεκμηρίου 3 γίνεται αναφορά ότι αυτά θα φέρουν τόκο και πιο συγκεκριμένα με το ανώτατο επιτρεπόμενο επιτόκιο από την ημερομηνία κατά την οποία όφειλε να καταβάλουν αυτά σύμφωνα με το πιστοποιητικό του επιβλέποντα αρχιτέκτονα και από τη στιγμή που το Δικαστήριο με βάση την αξιολόγηση που θα γίνει πιο κάτω δεν αποδέχεται την μαρτυρία του Μ.Ε.2 και το τεκμήριο 7, κρίνει ότι θα ήταν ορθό και δίκαιο όπως για τα πόσα τα οποία δηλώθηκαν ως παραδεκτά ότι οφείλονται από τον εναγόμενο στους ενάγοντες, αυτά θα φέρουν νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής και το ίδιο θα γίνει και για τα ποσά τα οποία θα επιδικαστούν υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγόντων με βάση και την αξιολόγηση που θα ακολουθήσει πιο κάτω. Ως προς την αναφορά του μάρτυρα ότι η εναγόμενη 2 ανέφερε στους ενάγοντες ότι ο εναγόμενος 1 έσπασε πράγματα δεν γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο, διότι το δικαστήριο κρίνει υπό τις περιστάσεις ότι είναι παράλογο ο εναγόμενος να προέβαινε σε τέτοιες ενέργειες και γενικά το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η αναφορά του μάρτυρα τέθηκε για σκοπούς εντυπωσιασμού και μόνο και συνακόλουθα απορρίπτεται αυτή η θέση. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Ε.2, το Δικαστήριο θα τον κρίνει επίσης και με το πέπλο που έχει αυτός ο μάρτυρας, δηλαδή αυτό του εμπειρογνώμονα. Κατ΄ αρχήν ο μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας με βάση και το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο που τέθηκε, έχοντας υπ΄ όψη τα προσόντα του, τα οποία ουσιαστικά δεν έχουν αμφισβητηθει. Ο μάρτυρας αυτός δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Δυστυχώς, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι ο μάρτυρας δεν ήταν οπλισμένος με τα στοιχεία της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας, διότι ήταν έκδηλη η προσπάθειά του να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο και να παρουσιάσει μία ευνοϊκή εκδοχή και γενικά κατάσταση προς όφελος των εναγόντων. Ο μάρτυρας και αυτός με την σειρά του δεν άντεξε στην βάσανο της αντεξέτασης, η δε αξιοπιστία του εξαϋλώθηκε. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το στέγαστρο και το ελαφρομπετόν δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο, έχοντας υπ΄ όψη την αξιολόγηση που προηγήθηκε και που αναφέρθηκε εκτενώς πιο πάνω. Επίσης τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με την στέγη δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο έχοντας υπ΄ όψη όχι μόνο την αξιολόγηση που προηγήθηκε και που αναφέρθηκε πιο πάνω κατά την αξιολόγηση του Μ.Ε.1, αλλά και για τους λόγους που θα αναφερθούν πιο κάτω κατά την αξιολόγηση του Μ.Υ.
  3. Η προσπάθεια μάλιστα του μάρτυρα ειδικά για το ζήτημα της στέγης, αλλά και των ξύλων που έχουν τοποθετηθεί ήταν τόσο έντονη και μεροληπτική υπέρ των εναγόντων, που έφτασε στο σημείο να προσπαθεί να πείσει το Δικαστήριο, παρά τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν, ότι η στέγη έχει τοποθετηθεί ορθά, παραγνωρίζοντας το οφθαλμοφανές της στέγης που δεν ήταν ευθεία, καθώς επίσης και το οφθαλμοφανές των ελαττωματικών ξύλων που έχουν τοποθετηθεί και που καταδεικνύουν έκδηλες αστοχίες σε αυτό το ζήτημα, δηλαδή ύπαρξη φθαρμένων ξύλων, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να τοποθετούνται τούβλα ανάμεσα στα κενά των φθαρμένων ξύλων. Η δε αναφορά του ότι η στέγη έχει αυτήν την κατασκευή, επιρρίπτοντας το όλο ζήτημα στο σχήμα του σπιτιού και του τεμαχίου, κρίνεται επιεικώς ως άστοχη και που εν πάση περιπτώσει τα αρχιτεκτονικά σχέδια καταδεικνύουν μία ευθεία στέγη, τα οποία μάλιστα ο ίδιος έχει εκπονήσει. Ο ίδιος ο μάρτυρας συμφώνησε ότι η βεράντα που φαίνεται στο σχέδιο στο τεκμήριο 10 ότι είναι καλυμμένη και συνακόλουθα η σχετική αξίωση των εναγόντων να χρεώσουν ως επιπρόσθετη εργασία πέφτει στο κενό, έχοντας υπόψη ότι στο τεκμήριο 4 στο σημείο Γ οι βεράντες θα είναι βάσει σχεδίου και από τη στιγμή που όπως φαίνεται στο σχέδιο η βεράντα είναι καλυμμένη, δεν δικαιολογείται η χρέωση εργασίας ως επιπρόσθετη. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι στα σχέδια δεν προνοούνται ψαλίδια, ενώ στις φωτογραφίες που φαίνονται στο τεκμήριο 14 φαίνεται η χρησιμοποίηση ψαλιδιών και αυτό καταδεικνύει κακοτεχνία και λανθασμένη εκτέλεση εργασιών από πλευράς εναγόντων και αυτό επιβεβαιώνεται μέσα από την μαρτυρία του εμπειρογνώμονα που κάλεσε ο εναγόμενος και επί αυτού του σημείου το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω πραγματογνώμονα και αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι για αυτό το ζήτημα υπήρξε κακοτεχνία. Ως προς την αποδεικτική βαρύτητα του τεκμηρίου 7 το οποίο έχει ετοιμάσει ο μάρτυρας, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι στηρίχθηκε στα όσα του ανέφερε ο διευθυντής των εναγόντων, η μαρτυρία του οποίου δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο με βάση και την αξιολόγηση που έγινε. Επιπρόσθετα το τεκμήριο 7 δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι όπως ο ίδιος ο μάρτυρας παραδέχτηκε, δεν έχει γίνει ουσιαστική επιθεώρηση του όλου έργου, από τη στιγμή μάλιστα που περιλαμβάνονται εργασίες στο εσωτερικό της κατοικίας στην οποία δεν είχε εισέλθει όταν μετέβηκε στο έργο, εκθεμελιώνοντας δηλαδή κάθε λογικό, πειστικό και πραγματικό υπόβαθρο στην έκθεση του και ειδικότερα στο τεκμήριο
  4. Συμφώνησε ότι η σχετική χρέωση για την πόρτα για την οποία έχει κάνει αναφορά θα πρέπει να αφαιρεθεί, κάτι για το οποίο και στο στάδιο των αγορεύσεων αυτό έχει γίνει αποδεκτό από πλευράς εναγόντων, δηλαδή ότι πρέπει να αφαιρεθεί και που είναι πάση περιπτώση το Δικαστήριο με βάση και την αξιολόγηση που έγινε και που ακολουθεί, τα μόνα ποσά που δύναται να επιδικάσει υπέρ των εναγόντων είναι αυτά που έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο επισημαίνει ότι έχει λάβει τυπογραφικό λάθος στα στενοτυπημενα πρακτικά όταν στα ένα από τα δύο πόσα αναγράφηκε το ποσό 5,027,20 ενώ το ορθό είναι €5,207,20 το οποίο συμβαδίζει άλλωστε και με την έκθεση του Μ.Υ.1 την οποία αποδέχεται το Δικαστήριο, με τις επισημάνσεις βεβαίως και περιορισμούς όπως αναφέρονται πιο κάτω. Η άγνοια του μάρτυρα αναφορικά με την αγορά κεραμικών δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, έχοντας υπ΄ όψιν την αποδοχή της θέσης των εναγόντων ότι αυτά έχουν αφαιρεθεί και δεν διεκδικούνται από τους ενάγοντες και με την συνεπακόλουθη απόρριψη του μέρους εκείνου της ανταπαιτήσεως του εναγόμενου. Ούτε έπεισε ο μάρτυρας για τις αναφορές του αναφορικά με το ζήτημα των ρωγμών για τα οποία ανέφερε ότι μπορούν να είναι λόγω σεισμών ή ακόμα και αέρα, διότι λείπουν από το Δικαστήριο εκείνα τα συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία να συνδέουν αυτά τα φυσικά στοιχεία με τις ρωγμές που παρατηρήθηκαν στην επίδικη κατοικία. Η δε αναφορά του μάρτυρα ότι δεν ενοχλεί εάν τα χρησιμοποιημένα ξύλα είναι λίγο φθαρμένα και ότι αυτά θα κρυφτούν και δεν θα φαίνονται, καταδεικνύουν την πρόθεση του μάρτυρα να πείσει το Δικαστήριο ότι η χρησιμοποίηση αυτών των ξύλων ήταν η ενδεδειγμένη, πράγμα το οποίο δεν γίνεται αποδεκτό από το δικαστήριο, λόγω της οφθαλμοφάνιας του προβλήματος που αντιμετωπίζουν τα ξύλα, όπως φαίνονται στις φωτογραφίες 35 και 36 του τεκμηρίου
  5. Με τις πιο πάνω επισημάνσεις, ούτε η μαρτυρία του Μ.Ε.2 γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και συνακόλουθα, οι απαιτήσεις των εναγόντων, με εξαίρεση βεβαίως τις παραδεκτές, απορρίπτονται. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Υ.1, επίσης και αυτή με τη σειρά της θα κριθεί κάτω από το πλέγμα του εμπειρογνώμονα. Το Δικαστήριο κρίνει με βάση και το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο, ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας και ουσιαστικά τα προσόντα του δεν έχουν αμφισβητηθεί. Ο μάρτυρας άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο παρακολούθησε με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα και έχει διακρίνει ότι έδινε μαρτυρία με απλό, νηφάλιο και ψύχραιμο τρόπο, ήταν επεξηγηματικός, λογικός, λεπτομερειακός και αποκάλυπτε την πηγή γνώσης του, δεν δίσταζε να παραδεχτεί εάν κάτι δεν το γνώριζε ή δεν το θυμόταν και το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι ο μάρτυρας είχε τα εχέγγυα της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας και που είχε ως απώτερο σκοπό να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τα επιστημονικά του εχέγγυα και εμπειρίες. Εξήλθε μέσα από την αντεξέταση που υπέστη όχι μόνο αλώβητος, αλλά και ενισχυμένος. Το δικαστήριο κρίνει ως προς το ζήτημα τον μετατοπίσεων για το οποίο έχει γίνει μεγάλη συζήτηση και αναφορά κατά το στάδιο της διαδικασίας, ότι δεν έχει καταδειχθεί με αξιόπιστη επιστημονική μαρτυρία ότι οι οποιεσδήποτε κακοτεχνίες σχετίζονται και οφείλονται από οποιαδήποτε λανθασμένη θεμελίωση του κτιρίου ή ακόμα και ξηρασία, αλλά οι οποιεσδήποτε κακοτεχνίες το Δικαστήριο αποδέχεται αυτές ότι οφείλονται στα στα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί και στον τρόπο που έχουν εφαρμοστεί, όπως αυτά αναφέρονται στην έκθεση του μάρτυρα και γενικά το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του τέτοια μαρτυρία που να καταδεικνύει την φύση και την έκταση τέτοιες μετατόπισης και την διασύνδεση αυτής με τις κακοτεχνίες που έχουν εντοπιστεί και συνακόλουθα ότι έχει λεχθεί για αυτό το ζήτημα από αυτόν τον μάρτυρα δεν έχει οποιαδήποτε βαρύνουσα σημασία και που εν πάση περιπτώση το ζήτημα εργασιών υποστήριξης των θεμελίων ήταν ζήτημα που έχει επωμιστεί ο εναγόμενος, σε συνεργασία βέβαια πάντα με τον πολιτικό μηχανικό, ο όποιος κλητεύθηκε από την πλευρά των εναγόντων και δεν έχει καταδειχθεί οποιαδηποτε μετατόπιση της κατοικίας συνέπεια κακής θεμελίωσης ή των φυσικών στοιχείων της ξηρασίας, του αέρα, της βροχόπτωσης, των σεισμών και γενικά φυσικών στοιχείων και συνεπακόλουθης ζημιάς στην επίδικη κατοικία με αιτιώδη συνάφεια μεταξύ τους. Το δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του μάρτυρα αυτού αναφορικά με τους λόγους που οδήγησαν στην δημιουργία ρωγμών όπως αναφέρονται στην έκθεση του και το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του μάρτυρα ότι ρωγμές πάνω από 2 mm είναι κατασκευαστική ατέλεια και αυτές βρίσκονται κυρίως στον όροφο της κατοικίας. Επίσης το δικαστήριο αποδέχεται την εξήγηση του μάρτυρα ως λογική και πειστική αναφορικά με την αλλαγή φορτίου και της μετατόπισης που έγιναν και τις ζημιές για τους λόγους που εξήγησε λεπτομερώς την έκθεση του, καταδεικνύοντας ότι ήταν κατασκευαστικό το πρόβλημα και όχι καθίζηση, καθώς επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά του ότι δεν υπάρχει καθίζηση και ούτε ξηρασία που θα δημιουργεί τέτοια καθίζηση, έχοντας μάλιστα υπόψη ότι απουσιάζει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία που να καταδεικνύει και να διασυνδέει το ζήτημα της ξηρασίας και καθίζησης με τα προβλήματα που έχουν προκύψει στην επίδικη κατοικία. Το Δικαστήριο αποδέχεται ως πλήρως λογικές πειστικές και κατατοπιστικές της εξηγήσεις του μάρτυρα ότι οι ρωγμές συνιστούν κατασκευαστικό πρόβλημα, διότι οι ρωγμές είναι οριζόντιες και κάθετες και όχι διαγώνιες, διότι αν υπήρξε καθίζηση θα ήταν διαγώνιες οι ρωγμές, μαρτυρία την οποία το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική. Λογική και πειστική επίσης κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα ότι οι αποκλίσεις που φαίνονται στην στέγη από τον οριζόντιο άξονα είναι φανερές διά γυμνού οφθαλμού και το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογικές και πειστικές τις αναφορές του μάρτυρα με παραπομπή στην φωτογραφία 10 του τεκμηρίου 14 και ότι θα μπορούσε να διαπιστωθεί με το φάδι η απόκλιση που περιέγραψε και το σημαντικότερο είναι το γεγονός ότι οποιαδήποτε και να είναι η αιτία όπως την έχει περιγράψει, συνιστά κακοτεχνία και αυτή η αναφορά του μάρτυρα γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ως προς το ζήτημα με τις βίδες στις γυψοσανίδες, έχοντας υπόψη ότι κατά τον ίδιο δεν είναι κατασκευαστικό πρόβλημα, αλλά αισθητικό, το Δικαστήριο κρίνει ότι το σχετικό ποσό των €300 που ανέφερε ο μάρτυρας δεν δύναται να επιδικαστεί υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγόντων. Ως προς τα ποσά τα οποία ανέφερε ο μάρτυρας στο Δικαστήριο, αποδέχεται το Δικαστήριο την μεθοδολογία που ακολούθησε, στηριζόμενος στην εμπειρία του, την οποία επίσης αποδέχεται το Δικαστήριο, πλην όμως συγκεκριμένα ποσά δεν γίνονται αποδεκτά για τους λόγους που εξηγούνται στο κείμενο της παρούσας αποφασης ξεχωριστά για κάθε περίπτωση. Το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την εξήγηση του μάρτυρα ως προς την αναγκαιότητα ανακατασκευής τον γυψοσανίδων για να είναι σύμφωνες με τους οριζόντιους και κατακόρυφους άξονες για να επιτευχθεί η ευθυγράμμιση και το Δικαστήριο έχει πειστεί για την αναγκαιότητα ανακατασκευής, λόγω της φύσης και της έκτασης της απόκλισης, αποδεχόμενο επίσης το Δικαστήριο ότι το κόστος θα είναι λιγότερο πάρα εάν γίνουν εργασίες ευθυγράμμισης. Η αναγκαιότητα βεβαίως, καθώς επίσης το αιτιολογημένο και δικαιολογημένο, όπως οι γυψοσανίδες είναι ευθυγραμμισμένες, στηρίζεται βέβαια και στην απλή λογική, διότι ο καθένας επιθυμεί να έχει ευθυγραμμισμένες γυψοσανίδες στην κατοικία του και ειδικότερα στην προκειμένη περίπτωση ο εναγόμενος, ο οποίος και επιθυμεί να έχει ευθυγραμμισμένες γυψοσανίδες και συνακόλουθα τα ποσά των €700 και €1500 αντίστοιχα κρίνονται ως δικαιολογημένα να επιδικαστούν υπέρ του εναγομένου και εναντιον των εναγόντων. Επίσης ο μάρτυρας έπεισε ότι υπάρχει κατασκευαστικό λάθος και ατέλεια στις ρωγμές στους αρμούς και επιπρόσθετα πράγματι διαπιστώνεται στην φωτογραφία 16 του τεκμηρίου 14 στην σελίδα 21 ότι υπάρχει ατέλεια και εξόγκωμα όπως τα έχει περιγράψει ο μάρτυρας. Ως προς το ποσό των €250 τα οποία έχει κοστολογήσει για την αλλαγή σπασμένων κεραμικών, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν δύναται να επιδικαστεί αυτό το ποσό, διότι ο εναγόμενος ανέφερε ότι τα έχει αντικαταστήσει, πλην όμως επειδή δεν έχει προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία πληρωμής που να καταδεικνύουν την αξία αυτών των δύο κεραμικών, δεν έχει αποδειχθεί με την αυστηρότητα που απαιτείται η καταβολή οποιουδήποτε χρηματικού ποσού για αυτά τα συγκεκριμένα κεραμικά και το ίδιο ισχύει και για το ποσό των €200 για την αλλαγή κεραμικών που έχουν διαφορετικό χρώμα και για τους λόγους που εξηγούνται αναλυτικά πιο κάτω στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του εναγόμενου, έχοντας υπ΄ όψη ότι είναι ο εναγόμενος που επέλεξε αυτά τα κεραμικά. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογικές πειστικές και κατατοπιστικές τις εξηγήσεις που έδωσε ο μάρτυρας και που καταδεικνύουν ατέλεια ,δηλαδή η μη τοποθέτηση κατωφλίων και συνέπεια αυτών εγκλωβίζονται τα ύδατα και μπορεί να δημιουργηθεί υγρασία, παρόλο που δεν έχει διαπιστωθεί τέτοια υγρασία, αλλά θα έπρεπε να υπάρχει υψομετρική διαφορά και το Δικαστήριο κρίνει λογικές και πειστικές εξηγήσεις του μάρτυρα για την αναφορά του ως προς τις αιτίες που δημιουργούνται τα προβλήματα και ότι κάθε αιτία που περιέγραψε έχει ως αποτέλεσμα την κακοτεχνία που δημιουργείται, αιτιολογώντας ταυτόχρονα την αναγραφή του όρου ΄΄πιθανή΄΄. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική, πειστική και κατατοπιστική την αναφορά του μάρτυρα ως προς το ύψος που απαιτείται και πιο συγκεκριμένα για το ποσό των €750 για επιδιόρθωση των αρμών λόγω του μεγάλου κόστους και της διαδικασίας αφαίρεσης των αρμών, όπου θα πρέπει αυτή η εργασία να γίνει προσεκτικά και να αποφευχθούν ζημιές. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογικές, πειστικές και κατατοπιστικές τις αναφορές του μάρτυρα που αφορούν τις φωτογραφίες 19 έως 22 του τεκμηρίου 14 που αφορουν την ένωση των υφιστάμενων πέτρινων τοίχων με νέα κατασκευή και το ανάλογο κόστος που θα υπάρξει και αυτό είναι οφθαλμοφανές, αλλά και ακαλαίσθητο το αποτέλεσμα, δηλαδή δεν είναι ίσιο. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του μάρτυρα ως λογική, πειστική και κατατοπιστική, ως επίσης και λεπτομερής, ήτοι ότι εάν υπήρχε το μεταλλικό πλέγμα δεν θα υπήρχαν οι ρωγμές όπως φαίνονται στις φωτογραφίες 23 έως 26 του τεκμηρίου 14, καθώς επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ότι ο μάρτυρας εμπειρικά έχει εντοπίσει αυτό το ζήτημα χωρίς δειγματοληψία, έχοντας υπόψη την εμπειρία και τις γνώσεις του ως εμπειρογνώμονας, καθώς επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα ως λογική και πειστική, ότι δηλαδή το πρόβλημα θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο εάν ήταν λανθασμένη η εκτίμηση του, δηλαδή να μην χρησιμοποιήθηκε η τεχνοτροπία και το υλικό σε ορισμένα σημεία. Ως λογική και πειστική κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα ότι το πρόβλημα με τις ρωγμές στον εξωτερικό σούβα της κατοικίας οφείλεται στον τρόπο κατασκευής και όχι στα υλικά, διότι δεν ήξερε τι υλικό τοποθετήθηκε και που εν πάση περιπτώση, το αποτέλεσμα είναι οφθαλμοφανές και μιλά από μόνο του και που εν πάση περιπτώση, δεν είναι δυνατή η επιδίκαση οποιοδήποτε ποσού γι' αυτό το ζήτημα, διότι ο εναγόμενος προέβη και σε εργασίες που αφορούν το εξωτερικό της κατοικίας και δεν έχουν προσκομιστεί οποιεσδήποτε αποδείξεις γι' αυτό το ζήτημα για να αποδείξει ο εναγόμενος με την αυστηρότητα που απαιτείται την καταβολή τέτοιου ποσού που ισοδυναμεί με την αναλογη ζημιά, την οποία άλλωστε για τις εξωτερικές εργασίες ο ίδιος ανέφερε ότι δεν απαιτεί οποιοδήποτε ποσό. Απόλυτα διευκρινιστικός και κατατοπιστικός, ως επίσης και λεπτομερειακός και επεξηγηματικός υπήρξε ο μάρτυρας στις φωτογραφίες που έλαβε ο ίδιος, τις οποίες ανέλυσε λεπτομερώς και διαφώτισε πλήρως το Δικαστήριο. Απόλυτα ορθή, αλλά και λογική, κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα για το μη αποδεκτό της στέγης όπως φαίνεται στην φωτογραφία 27 του τεκμηρίου 14 και αυτό βεβαίως είναι οφθαλμοφανές, καθώς επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά του μάρτυρα ότι τα καρκάνια της οροφής πρέπει να είναι οριζόντια, όπως προνοείτο κατασκευαστικά και εν πάση περιπτώση τα αρχιτεκτονικά σχέδια καταγραφούν ευθείες οριζόντιες γραμμές γενικώς. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογικές και πειστικές τις διαπιστώσεις του μάρτυρα για επιδιόρθωση και προσθήκες που έγιναν στη στέγη μέσα από τις φωτογραφίες τις οποίες ανέλυσε πειστικά και πολύ λεπτομερειακά και που καταδεικνύουν επιδιόρθωση και όχι αρχική κατασκευή, λόγω των υλικών που τοποθετούνται και των εργασιών που γίνονται, όπως τις περιέγραψε ο μάρτυρας πολύ διαφωτιστικά, εφοδιάζοντας έτσι το Δικαστήριο με την επιστημονική του γνώση και κατάρτηση το όλο πλέγμα εργασιών που έγιναν, καθώς επίσης και τον σκοπό που είχαν. Ως προς το ζήτημα των λανθασμένων ξύλων, το Δικαστήριο αποδέχεται τις αναφορές του, διότι οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους, καθώς επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα ότι η συνέχεια των τοίχων φαίνεται μόνο σε ορισμένα σημεία και οι ενάγοντες χρησιμοποίησαν άλλη τεχνική και πιο συγκεκριμένα, ότι τοποθέτησαν ψαλίδια αντί να γίνει έδραση στην τοιχοποιΐα, όπως προνοείται στη μελέτη, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν τα φορτία περισσότερα στην εξωτερική τοιχοποιία που αυτό αλλάζει την συμπεριφορά του κτιρίου με βάση την διατομή των κτιρίων. Απόλυτα διαφωτιστικός, πειστικός και λεπτομερειακός υπήρξε ο μάρτυρας ως προς την αναφορά του ότι τα μέταλλα της γυψοσανίδας και ο τρόπος που τοποθετήθηκαν δεν μπορούν να πάρουν το φορτίο που τους αντιστοιχεί και πιο συγκεκριμένα, αυτές που περιέγραψε ο μάρτυρας ότι είναι συνέχεια του τοίχου και ήταν απόλυτα λεπτομερής και κατατοπιστικός, παραπέμποντας ταυτόχρονα σε φωτογραφικό υλικό που ο ίδιος έβγαλε στην προσωπική του επίβλεψη. Το Δικαστήριο αποδέχεται επίσης ως λογική και πειστική την αναφορά του μάρτυρα ότι είναι οι ενάγοντες που τοποθέτησαν τα τούβλα όπως φαίνεται στην φωτογραφία 33 του τεκμηρίου 14 και που είχαν ως σκοπό την πλήρωση των κενών ανάμεσα στα ξύλα τα οποία εμφανώς είναι φθαρμένα και το Δικαστήριο κρίνει ως παράλογη την υποβληθείσα θέση και εισήγηση ότι είναι η πλευρά του εναγομένου που προέβηκε σε τέτοια ενέργεια. Το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική πειστική, αλλά και φυσιολογική την εξήγηση που έδωσε ο μάρτυρας, ότι η λαθασμένη κλίση της στέγης παρασύρει και την ορθή εφαρμογή των κεραμικών με συνεπακόλουθο του ακαλαίσθητο σχήμα και συνακόλουθα οι λανθασμένες κλίσεις και διατομές απαιτούν την αντικατάσταση της στέγης και ο μάρτυρας ήταν απόλυτα επεξηγηματικός, διαφωτιστικός και λεπτομερειακός με τα εξής σημεία που αναγράφονται στην σελίδα 31 του τεκμηρίου 14 τα οποία αφορούν το κόστος που απαιτείται για την ανακατασκευή της ξυλίνης στέγης και τα οποία το Δικαστήριο αποδέχεται ως απολύτως αναγκαία, αιτιολογημένα και δικαιολογημένα. Έγινε αρκετή συζήτηση αναφορικά με το ζήτημα της υγρομόνωσης και σφράγισης της στέγης, πλην όμως από την στιγμή που το Δικαστήριο αποδέχεται την αναγκαιότητα αντικατάστασης της ξυλίνης στέγης που είναι το μείζον, αναπόφευκτα συμπαρασύρει και το έλασσον που είναι δηλαδή η υγρομόνωση και σφράγιση της στέγης που πρέπει να γίνουν εκ νέου. Το δικαστήριο αποδέχεται ως απολύτως λογικές, φυσιολογικές και πειστικές τις αναφορές του μάρτυρα ότι η στέγη ως έχει, υπάρχει απόκλιση από τους οριζόντιους άξονες και από την στιγμή που αρχίζει λάθος τελειώνει λάθος και αυτό είναι απόλυτα λογικό και συνέπεια της κακοτεχνίας των εναγόντων. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογικές και πειστικές τις αναφορές του μάρτυρα αναφορικά με το κόστος που θα επωμιστεί ο εναγόμενος λόγω της εμπειρίας του μάρτυρος ως εμπειρογνώμονα, αλλά και της ανάγκης περισσότερου ανθρώπινου δυναμικού για να αποφευχθούν οι ζημιές και γενικά λόγω της δυσκολίας των εργασιών, με εξαίρεση βεβαίως τα ποσά τα οποία δεν γίνονται αποδεκτά για τους λόγους που επεξηγούνται κάθε φορά ξεχωριστά. Ως ένδειξη αντικειμενικότητας του μάρτυρα, αποτελεί και το γεγονός ότι έχει συμπεριλάβει στην έκθεση του την δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης ξύλων για μείωση του κόστους, όπως αναγράφεται και στην σελίδα 24 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερομηνίες 14 Οκτωβρίου 2016 και σε αυτό το ζήτημα υπήρξε απόλυτα πειστικός, διαφωτιστικός, λεπτομερής και λογικός αναφορικά με το κόστος που απαιτείται. Η συμπερίληψη στην έκθεση του ως προς την δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης ξύλων για μείωση κόστους, καταδεικνύει και την ειλικρινή πρόθεση του μάρτυρα όπως κρίνει εκείνο το αναγκαίο ποσό που πραγματικά χρειάζεται, χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε διασπάθιση χρήματος ή απώλεια χρήσιμων οικοδομικών υλικών και στην προκειμένη περίπτωση των ξύλων που μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν και με τον τρόπο που τα έχει υπολογίσει και συμπεριλάβει στην έκθεση του. Ακόμα μία ένδειξη αξιοπιστίας και αντικειμενικότητας του μάρτυρα ως πραγματογνώμονα, αποτελεί και το γεγονός ότι παραδέχθηκε ότι αντέγραψε από λάθος στο σημείο 4 στη σελίδα 31 του τεκμηρίου 14 για το ποσό των €900, ενώ το ορθό θα ήταν 130 m και αυτό είναι προς όφελος των εναγόντων. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά του για την ανάγκη κάλυψης κόστους €90 για τοποθέτηση στεγάστρου και αποτελεί ένδειξη αξιοπιστίας και αντικειμενικότητας το γεγονός ότι υπολόγισε οτι θα ξαναχρησιμοποιηθεί το στέγαστρο παρά να αγοραστεί νέο και γενικά τα όσα έχει αναφέρει και επεξηγήσει στην σελίδα 31 του τεκμηρίου 14 προφορικά για τα κόστη όπως π.χ. για την συμπλήρωση κεραμιδιών τα οποία δεν είναι καλά και είναι λογική η εξήγηση που ανέφερε ότι π.χ. θα υπάρξει σπάσιμο κάποιων κεραμιδιών, αχρήστευση και γενικά τα όσα ανέφερε επί αυτού του θέματος. Απόλυτα λογικές, πειστικές, διευκρινιστικές και διαφωτιστικές είναι οι αναφορές του μάρτυρα αναφορικά με τις εργασίες που θα γίνουν και πιο συγκεκριμένα, από τη στιγμή που η οροφή εφάπτεται στην τοιχοποιΐα, θα πρέπει να γίνουν κάποιες επιδιορθώσεις, λόγω της αφαίρεσης της στέγης και είναι λογικό και φυσικό να μην γνωρίζει επακριβώς ο μάρτυρας την συνολική έκταση στο ποσό που υπολογίζει εν πάση περιπτώση ως €400, διότι είναι λογικό και είναι απόλυτα φυσιολογικό να μην ξέρει με πόση προσοχή θα αφαιρεθεί η στέγη. Αποδεκτή ως λογική και πειστική είναι η αναφορά του μάρτυρα ότι εάν χρησιμοποιείτο το σωστό ανθρώπινο δυναμικό, τα λάθη και οι παραλείψεις θα αποφεύγονταν και είναι απόλυτα αξιόπιστη, αντικειμενική λογική και φυσιολογική η αναφορά του να μην γνωρίζει, αλλά να πιστεύει ότι δεν χρησιμοποιήθηκε το σωστό καταρτισμένο προσωπικό και που οδήγησαν στις κακοτεχνίες που ανέφερε και το ίδιο ισχύει αναφορικά με την ακαταλληλότητα των υλικών όπως τα περιέγραψε. Ως προς τις αναφορές του αναφορικά με το στέγαστρο ως επιπρόσθετη εργασία, αυτές γίνονται αποδεκτές, λόγω και της προηγούμενης αξιολόγησης που έγινε επί αυτού του θέματος, αλλά και επίσης επειδή ο μάρτυρας παρέπεμψε στο φύλλο 9 του τεκμηρίου 9 όπου δείχνει ότι ουσιαστικά είναι χώρος καλυμμένος. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας ότι τελικά έχουν τοποθετηθεί ένα αντί δύο υδραυλικά σημεία στο πλυσταριό, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν θα ήταν ασφαλές να δεχθεί αυτή την θέση, λόγω ακριβώς της απουσίας φωτογράφισης του συγκεκριμένου υδραυλικού σημείου για να καταδειχθεί ότι τελικά υπάρχει ένα αντί δύο υδραυλικά σημεία, λόγω ακριβώς και της λεπτομερούς και εκτενούς φωτογραφήσεως για τα σημεία της επίδικης κατοικίας για τα οποία έγινε αναφορά για κακοτεχνίες και παραλείψεις. Ως προς την αναφορά του ότι θα πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €450 για τη συγκεκριμένη πόρτα, αυτό γίνεται ούτως ή άλλως αποδεκτό και από την πλευρά των εναγόντων. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας για την αγορά κεραμικών, αυτό έχει ήδη αποκρυσταλλωθεί με βάση την αξιολόγηση που έγινε και πιο συγκεκριμένα οι ενάγοντες έχουν αφαιρέσει το συγκεκριμένο ποσό των €3,900 με βάση τις τιμές μονάδας και αναπόφευκτα η σχετική ανταπαίτηση του εναγομένου απορρίπτεται και συνακόλουθα τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας γι' αυτό το ζήτημα δεν έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το ζήτημα του ελαφρομπετόν επίσης γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο, λόγω ακριβώς της αξιολόγησης που έγινε πιο πάνω, τα οποία καλύπτονται από τις συμφωνίες και δεν κρίνονται ως επιπρόσθετες εργασίες. Ως προς τις αναφορές του μάρτυρα αναφορικά με το τεκμήριο 16, το Δικαστήριο θεωρεί ότι αυτό δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι όπως ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε και παραδέχθηκε ότι έγινε λαθασμένη μεταφορά των στοιχείων που καταγράφονται στις εκθέσεις του και αυτό είναι οφθαλμοφανές μέσα από μία αντιπαραβολή των τεκμηρίων 14 και 15 με το τεκμήριο 16 και το Δικαστήριο κρίνει ότι λόγω αυτής της λανθασμένης μεταφοράς στοιχείων και ποσών, αλλά και περιγραφών, έχει γίνει από λάθος και ότι το ορθό υπόβαθρο για το Δικαστήριο για να εξαξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα είναι τα όσα αναγράφονται στις εκθέσεις του μάρτυρα, δηλαδή στα τεκμήρια 14 και 15 ως προς τα ποσά που μπορεί να απαιτήσει ο εναγόμενος εναντίον των εναγόντων, όχι βέβαια σε όλη τους την έκταση και κυρίως το Δικαστήριο αποδέχεται τα όσα αναφέρονται στις σχετικές εκθέσεις και τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας προφορικά για να αιτιολογήσει και να δικαιολογήσει τα κόστη που το Δικαστήριο αποδέχεται, καθώς επίσης και την αιτία προκλήσεως των κακοτεχνιών, αλλά και των εργασιών που δεν έχουν γίνει. Με βάση λοιπόν τις πιο πάνω επισημάνσεις, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του πιο πάνω μάρτυρα στην έκταση που αυτή έχει γίνει αποδεκτή και τα μέρη εκείνα της μαρτυρίας του όπου έχουν γίνει αποδεκτά και που έχουν περιγραφεί αναλυτικά πιο πάνω, μετουσιώνονται σε ευρήματα και συμπεράσματά του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Σε όλα τα στάδια της διαδικασίας και παρά την επίμονη αντεξέταση που υπέστη, εν τούτοις είχε παραμείνει ψύχραιμος, σταθερός, απλοϊκός και απαντούσε με σαφήνεια και πληρότητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, καθώς επίσης δεν δίσταζε να παραδεχθεί εάν κάτι δεν γνωρίζε ή δεν θυμόταν και παρέπεμπε στον εμπειρογνώμονα που έχει καλέσει ως μάρτυρα σε τεχνικά θέματα για τα οποία έγινε αναφορά. Βέβαια το Δικαστήριο δεν αποδέχεται στην ολότητα την μαρτυρία του για τους λόγους που επεξηγούνται πιο κάτω, αλλά και για τα ζητήματα επίσης που έγινε αναφορά πιο πάνω σε συγκεκριμένες πτυχές της ανταπαίτησης του, καθώς επίσης και στην ερμηνεία που έδωσε αναφορικά με τον χρόνο που έπρεπε να αποπερατωθούν οι επίδικες εργασίες. Αναφορικά με το ζήτημα της ανταπαίτησης του εναγομένου αναφορικά με την απώλεια λήψης επιχορήγησης αναφορικά με την επίδικη κατοικία, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή έχει μείνει μετέωρη και ασαφής και συνακόλουθα αναπόδεικτη, διότι δεν έχουν προσκομιστεί εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία και έγγραφα που να καταδεικνύουν ότι ο εναγόμενος ήταν δικαιούχος και ότι απώλεσε την χορηγεία συνέπεια των πράξεων και παραλείψεων των εναγόντων. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος και που αφορούν στην καθυστέρηση που υπήρχε για την έγερση δικαστικών διαδικασιών εναντίον των εναγόντων αναφορικά με τις κακοτεχνίες, κρίνονται από το Δικαστήριο ως λογικές και πειστικές και που αυτό φανερώνεται μέσα από τα αντίγραφα των δικαστικών διαδικασιών ενώπιον του οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού και είχαν ως επίκεντρο το ανήλικο παιδί του και είναι απόλυτα φυσιολογικό και λογικό κάποιος να επικεντρώνεται σε αυτό το ζήτημα σε εκείνη τη χρονική περίοδο, παρά στο ζήτημα των κακοτεχνιών του σπιτιού του. Υπάρχει κοινό υπόβαθρο πλέον ότι πέραν των δύο γραπτων συμφωνιών επήλθε και μία προφορική συμφωνία αναφορικά με επιπρόσθετες εργασίες, όπως αναφέρθηκε άλλωστε και πιο πάνω και συνακόλουθα η αντίθετη δικογραφημένη θέση του εναγομένου δεν υφίσταται. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος αναφορικά με την χρονική περίοδο που έπρεπε να ολοκληρωθούν οι εργασίες και που τοποθετεί ως έναρξη των εργασιών την εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας με βάση τα λεγόμενα του Μ.Ε.1, αυτά δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο, διότι από τη μια τέτοια υποτιθέμενη συμφωνία θα ήταν ενάντια στο Νόμο ο οποίος ρητά απαιτεί την ύπαρξη οικοδομικής άδειας, αλλά και εν πάση περιπτώση, αυτή η αναφορά έρχεται σε αντίθεση με το γράμμα της επίδικης συμφωνίας, όπου η προθεσμία των 11 πλέον 2 μηνών αρχίζει από την έκδοση της άδειας οικοδομής, η οποία εκδόθηκε στις 29 Ιουνίου 2011 ως είναι και παραδεκτό γεγονός και συνακόλουθα το μέρος εκείνο της ανταπαιτήσεως που αφορά την καταβολή ενοικίων δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, για τους λόγους που επεξηγήθηκαν ήδη πιο πάνω και ειδικότερα επειδή αφορούν περίοδο καταβολής ενοικίων πριν ακόμα την έκδοση της άδειας οικοδομής. Το Δικαστήριο αποδέχεται το μέρος εκείνο της ανταπαιτήσεως του εναγομένου, δηλαδή για το ποσόν των €1,180 που κατέβαλε στον εμπειρογνώμονα του, διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι ήταν απόλυτα αιτιολογημένη και δικαιολογημένη η ανάθεση στον πραγματογνώμονα να ετοιμάσει τις σχετικές εκθέσεις, διότι έτσι έχουν καταδειχθεί οι συγκεκριμένες κακοτεχνίες που γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο, αλλά και το εν μέρει αιτιολογημένο και εν μέρει αδικαιολόγητο της απαιτήσεως από τους ενάγοντες ως επιπρόσθετες εργασίες, ως πιο πάνω αναφέρθηκε και κατά το στάδιο της αξιολόγησης του Μ.Υ.
  6. Το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογικές και πειστικές τις αναφορές του μάρτυρα ότι αναγκάστηκε να μετακομίσει στην επίδικη κατοικία πριν ακόμα αυτή ολοκληρωθεί λόγω του κόστους που είχε αναλάβει για την εκτέλεση των επίδικων οικοδομικών εργασιών, αλλά και από την άλλη την υποχρέωση καταβολής προηγουμένως των ενοικίων που κατέβαλλε. Επίσης λογική και πειστική είναι η αναφορά του μάρτυρα ότι όχλησε τους ενάγοντες αναφορικά με τις κακοτεχνίες και ότι αυτοί δεν έχουν πράξει τα δέοντα, με εξαίρεση την μερική επιδιόρθωση της στέγης που και πάλι αυτή αντιμετωπίζει συγκεκριμένα προβλήματα. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος αναφορικά με την αγορά των υλικών οικοδομής και που αποτελεί ένα μέρος της ανταπαιτήσεως του, δεν γίνεται αποδεκτό από το δικαστήριο διότι το σχετικό πόσο οι ενάγοντες το έχουν αφαιρέσει από το ποσό που απαιτούν όπως αξιολογήθηκε πιο πάνω. Έχει αποκρυσταλλωθεί ότι η εξόφληση της προκαταβολής από τον εναγόμενο έγινε 14 Οκτωβρίου 2008, πλην όμως αυτό δεν διαδραματίζει ιδιαίτερο ρόλο, έχοντας υπόψη ότι το ζήτημα της καθυστέρησης στην εκτέλεση των εργασιών δεν έχει οποιοδήποτε αντίκτυπο και βαρύτητα για τον εναγόμενο, έχοντας υπ΄ όψη ότι το μέρος εκείνο της ανταπαιτήσεως του εναγομένου που σχετίζεται με αυτό το ζήτημα και ειδικότερα αυτό της αξίωσης του χρηματικού ποσού που κατέβαλε ως ενοίκια έχει ήδη απορριφθεί. Τα όσα ανέφερε κατά την αντεξέταση του όταν του υποβαλλόταν θέσεις ότι δεν έχει εξασφαλίσει την στατικότητα της κατοικίας, δεν διαδραματίζουν οποιοδήποτε ρόλο ηήβαρύτητα πλέον, διότι πολύ απλά όπως έχει καταδειχθεί και πιο πάνω, δεν έχει αποδειχθεί με αξιόπιστη μαρτυρία ότι δεν έχει επιτευχθεί η στατικότητα του κτιρίου και ότι συνεπεία αυτού έλαβαν χώρα οι σχετικές κακοτεχνίες και εν πάση περιπτώση επί αυτού του θέματος, είναι απόλυτα λογικό και φυσιολογικό και ένδειξη αξιοπιστίας του εναγομένου ότι γι' αυτό το ζήτημα της στατικότητας να παραπέμπει στον αρμόδιο πολιτικό μηχανικό που έχει τις γνώσεις και εμπειρίες γι' αυτό το τεχνικό ζήτημα. Προφανώς πρόκειται για τυπογραφικό λάθος και παράλειψη η μη αναγραφή της λέξης ΄΄δεν΄΄ στην τρίτη γραμμή της σελίδας 26 τον στενοτυπημένων πρακτικών ημερομηνίας 8 Νοεμβρίου 2016, διότι διαφαίνεται και από την απάντηση που έδωσε ο εναγόμενος με την σχετική άρνηση και το Δικαστήριο κρίνει ότι από παράλειψη δεν έχει αναγραφεί η λέξη ΄΄δεν΄΄ διότι είναι προφανές ότι ο δικηγόρο κατά την αντεξέταση του εναγόμενου του υπέβαλε την θέση ότι δεν νομιμοποιείτο να ζητά τα ενοίκια. Για το ζήτημα των εξωτερικών εργασιών, δηλαδή μπογιατίσματα και σοβατίσματα, ο εναγόμενος ξεκαθάρισε ότι δεν απαιτεί οποιαδήποτε πόσα και ούτε θα μπορούσε άλλωστε, εν΄ όψει και της απουσίας σχετικών αποδείξεων. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος αναφορικά με το ζήτημα της στέγης γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο, έχοντας υπ΄ όψη και την αποδοχή της μαρτυρίας του εμπειρογνώμονα που κλήτευσε ο εναγόμενος γι' αυτό το ζήτημα με βάση και την προηγούμενη αξιολόγηση που έλαβε χώρα. Ως προς την περίοδο ευθύνης των εναγόντων αναφορικά με το ζήτημα των κακοτεχνιών, το Δικαστήριο κρίνει ότι βεβαίως αυτή η περίοδος δεν έχει λήξει, έχοντας κυρίως υπ΄ όψη το γεγονός ότι εγέρθηκε αγωγή και ακολούθως ανταπαίτηση και έχοντας ιδίως υπ΄ όψη ότι ο εναγόμενος μετακόμισε στην επίδικη κατοικία τον Ιούνιο του 2010, μη έχοντας ακόμα ολοκληρωθεί το σύνολο των εργασιών, πράγμα για το οποίο το Δικαστήριο αποδέχεται μέσα από την μαρτυρία του εναγομένου, την οποία γι' αυτό το ζήτημα κρίνει ως αληθή και αξιόπιστη και αποτελεί συνακόλουθα σχετικό εύρημα και συμπεράσμα του Δικαστηρίου. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος περί πληρωμών προς τους ενάγοντες και την μη έκδοση αποδείξεων από πλευράς εναγόντων, το Δικαστήριο έχει να κάνει τις εξής επισημάνσεις. Συγκεκριμένα, αυτά που ανέφερε ως προς το τιμολόγιο με αριθμό 0055 του τεκμηρίου 24, δεν γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο, διότι μέσα από το τεκμήριο 8 στην πρώτη σελίδα αναγράφεται η πληρωμή που λήφθηκε υπ΄ όψη από τους ενάγοντες ότι έγινε από τον εναγόμενο και που αντιστοιχεί στο ανάλογο ποσό το οποίο συνταυτίζεται. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος αναφορικά με το τιμολόγιο 0017 για το ποσόν των €4,250, διότι αυτό το ποσό αναγνωρίζεται ως πληρωμή μέσα από το τεκμήριο 8 στην πρώτη σελίδα και το ίδιο ισχύει και για το τιμολόγιο με αριθμό 0019 στο τεκμήριο 24 για το ποσό των €8625, διότι αναγνωρίζεται η πληρωμή αυτή στην πρώτη σελίδα του τεκμηρίου
  7. Όμως το Δικαστήριο αποδέχεται ότι ο εναγόμενος κατέβαλε στους ενάγοντες το ποσόν €4,500 με τρεις ισόποσες δόσεις των €1500, διότι οι αναφορές του εναγομένου με σχετικές παραπομπές στο τεκμήριο 28, κρίνονται από το Δικαστήριο ως πειστικές, διότι αυτά διαφαίνονται μέσα από το σχετικό τεκμήριο ότι έγιναν μετά τις 26 Φεβρουαρίου 2010, μαζί και με την πληρωμή των εργατών και συμπίπτει χρονικά η αναφορά του με τα ποσά που φαίνονται μέσα απο το τεκμήριο 28 ότι αναλήφθηκαν και το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά του εναγομένου ότι οι ενάγοντες του υπόσχονται ότι θα του έδιναν απόδειξη, ενώ τελικά δεν του έδωσαν. Αναφορικά με την τρύπα στο υπνοδωμάτιο, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν είναι δυνατή η οποιαδήποτε τυχόν επιδίκαση ποσού γι' αυτό το ζήτημα, διότι ο ίδιος ο εναγόμενος ανέφερε ότι αυτή ανοίχτηκε για να βρεθεί το σημείο του ελέγχου της ΑΗΚ και εν πάση περιπτώση, δεν έχει καταδειχθεί, ούτε αποδειχθεί οποιαδήποτε πληρωμή ποσού για αυτό το ζήτημα και συνακόλουθα τα όσα ανέφερε ο εμπειρογνώμονας που κλήτευσε ο εναγόμενος γι' αυτό το ζήτημα δεν έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα. Αναφορικά με την αποκατάσταση των σπασμένων κεραμικών, δεν είναι δυνατή η επιδίκαση οποιοδήποτε ποσού, γιατί πολύ απλά ο εναγόμενος ανέφερε ότι τα αντικατέστησε, αλλά δεν έχει προσκομίσει σχετική απόδειξη γι' αυτό το ζήτημα και συνακόλουθα απέτυχε να αποδείξει με την απαιτούμενη αυστηρότητα την απόδειξη αυτής της ζημιάς με την καταβολή του σχετικού κονδυλίου και το ίδιο ισχύει και για τα δύο κεραμικά στο μπάνιο που παρουσίαζαν χρωματική ανομοιομορφία. Με βάση οιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση του εναγομένου και του Μ.Υ.1, η ανταπαίτηση έχει πετύχει εν μέρη και αποτύχει εν μέρη, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω και αυτό έχει τον ανάλογο αντίκτυπο στο ύψος που θα επιδικαστεί υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγόντων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου 1 για το ποσό των €8,433,05 με νόμιμο τόκο από 29/10/
  8. Επίσης εκδίδεται απόφαση υπέρ του εναγομένου 1 και εναντίον των εναγόντων για το ποσό των €17,630 με νόμιμο τόκο από 29/10/
  9. Ως προς τα έξοδα, το Δικαστήριο κρίνει ως ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις διαταγή, εν΄ όψει της μερικής επιτυχίας και αποτυχίας απαίτησης και ανταπαίτησης αντίστοιχα και έχοντας υπ΄ όψη ότι η ανταπαίτηση του εναγομένου 1, ως έχει πετύχει, εμπίπτει σε ανώτερη κλίμακα εξόδων, ήτοι στην κλίμακα €10,000 - €50,000 από την κλίμακα επιτυχίας των εναγόντων, ήτοι την κλίμακα €2,000 - €10,000, ότι οι ενάγοντες θα καταβάλουν στον εναγόμενο 1 τα έξοδα ως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €10,000 - €50,000 μειωμένουκατά το ήμισυ. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.