ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Χλόης Ιωάννου Νεοφύτου (Γένος: Θεόφιλου Γεωργίου) κ.α., Αρ. Αγωγής 911/16, 28/7/2017

(3), ο οποίος εφαρμόζεται δεδομένου του σταδίου που καταχωρήθηκε η αίτηση και ο οποίος προνοεί ότι: Mετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις, σε συνάρτηση με τους λόγους που αναφέρονται στην ένορκο δήλωση ως αιτιολογία για την έκδοση του διατάγματος, δεν μπορεί να θεωρηθούν ως εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας και ούτε προέκυψαν νέα δεδομένα, τα οποία δεν υπήρχαν κατά τη λήψη οδηγιών για σύνταξη της Υπεράσπισης. Ο μόνος λόγος που προβάλλεται για να δικαιολογηθεί η καταχώρηση της αίτησης είναι ότι ο πρώτος δικηγόρος που χειριζόταν την υπόθεση, δεν προέβαλε τα γεγονότα και ισχυρισμούς που του ανάφεραν οι εναγόμενοι-αιτητές και ούτε και τις σχετικές και ουσιαστικές υπερασπίσεις που έπρεπε να προβάλει, λόγος ο οποίος δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων εφόσον σε καμία περίπτωση η μη συμπερίληψη των ισχυρισμών που επιθυμούν οι εναγόμενοι να προβάλουν από τον αρχικό δικηγόρο τους θα μπορούσε να οφείλεται σε εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας ή να λογιστεί ως τέτοιο. Η μη συμπερίληψη ουσιαστικών ισχυρισμών και υπερασπίσεων, που έπρεπε να προβληθούν από το δικηγόρο και δεν προβλήθηκαν παρόλο που αυτός είχε ενώπιον του όλα τα δεδομένα, σε καμία περίπτωση μπορεί να λογιστεί ως εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας και ως εκ τούτου η αίτηση παραμένει ανεδαφική και μετέωρη. Η λέξη «παράλειψη» σε σχέση με τον προηγούμενο δικηγόρο σε καμία περίπτωση μπορεί να ταυτιστεί με την έννοια του εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους και ως εκ τούτου η αίτηση παραμένει ανεδαφική και μετέωρη. Η αίτηση αντιτίθεται στο γράμμα και στο πνεύμα της νέας Διαταγής 25. Με την αιτούμενη τροποποίηση ζητείται θεραπεία που δεν μπορεί να αποδοθεί, ήτοι διαγραφή της παραγράφου 3 της υφιστάμενης Υπεράσπισης (βλέπε παράγραφο «Β» αιτητικού), ενώ η υφιστάμενη Υπεράσπιση αποτελείται από 2 μόνο παραγράφους, γεγονός που καθιστά το εν λόγω αιτητικό εξ ολοκλήρου προβληματικό με αποτέλεσμα η αίτηση να παραμένει ανεδαφική και μετέωρη. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση και την αξιούμενη θεραπεία με την Ανταπαίτηση, ουσιαστικά επιδιώκεται η εξ αρχής αναδόμηση της Υπεράσπισης των Εναγομένων-Αιτητών σε σχέση με την ήδη καταχωρηθείσα Υπεράσπιση, δια της αντικατάστασης ολόκληρης της υφιστάμενης Υπεράσπισης 2 παραγράφων με νέα Υπεράσπιση 66 εντελώς νέων παραγράφων, με νέους ισχυρισμούς και βάσεις υπεράσπισης και προσθήκη Ανταπαίτησης 1 παραγράφου και αιτητικού Ανταπαίτησης με 39 αιτητικά. Η αλλαγή δικηγόρου δεν συνιστά δικαιολογία για την αιτούμενη τροποποίηση. Δεδομένης της νέας Διαταγής 25 η αίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Η αίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει υπό οιεσδήποτε περιστάσεις. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση θα προκληθεί αδικία στους ενάγοντες οι οποίοι θα τοποθετηθούν σε χειρότερη και/ή δυσμενέστερη θέση από ότι θα ήταν εάν οι ισχυρισμοί της επιδιωκόμενης τροποποίησης εισαγόταν εξ αρχής στην Υπεράσπιση. Η επιδιωκόμενη τροποποίηση είναι κακόπιστη αφού οι εναγόμενοι αιτούνται την εισαγωγή γεγονότων τα οποία ως οι ίδιοι αναφέρουν ήτο γνωστά σε αυτούς από την έγερση της αγωγής και οι εναγόμενοι-αιτητές επέδειξαν ασύγγνωστη βραδύτητα, κωλυσιεργία και αδιαφορία, χωρίς να παρέχουν και να έχουν οποιαδήποτε βάσιμη δικαιολογία και εξήγηση για την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Ενώ η αιτούμενη τροποποίηση μπορούσε να πραγματοποιηθεί ενωρίτερα, και ενώ οι εναγόμενοι είχαν πολύ χρόνο στη διάθεση τους, και ενώ οι εναγόμενοι όφειλαν να ενεργήσουν ενωρίτερα, ουδέν έπραξαν προς τούτο με αποτέλεσμα να καθίσταται η αίτηση τους στο παρόν στάδιο μετέωρη. Η ένορκος δήλωση η οποία υποστηρίζει την εν λόγω αίτηση δεν δικαιολογεί και δεν εξηγεί τους λόγους στους οποίους οφείλεται η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης τροποποίησης των εναγομένων, είναι ελλειπτική, γενικόλογη και ασαφής και δεν εξηγεί με ποιόν τρόπο τα γεγονότα της υπόθεσης επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων. Η αίτηση δεν βρίσκει έρεισμα στην ένορκο δήλωση που την συνοδεύει εφόσον οι ισχυριζόμενες στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση θέσεις που δεν προβλήθηκαν, προβάλλονται στην υφιστάμενη Υπεράσπιση και ως εκ τούτου η αίτηση παραμένει μετέωρη και ανεδαφική. Οι εναγόμενοι επιχειρούν να προκαλέσουν αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, αποστερώντας από τους ενάγοντες το δικαίωμα της σύντομης εκδίκασης της υπόθεσης τους. Με την παρούσα αίτηση παραβιάζεται το θεμελιώδες δικαίωμα των εναγόντων για εκδίκαση της υπόθεσης τους εντός εύλογου χρόνου κατά παράβαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση επιχειρείται στην ουσία η εισαγωγή εκτεταμένων πραγματικών ισχυρισμών και ουσιαστικά επιδιώκεται η διεύρυνση των νομικών και πραγματικών πλαισίων της δίκης με αποτέλεσμα τον ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Η παρούσα αίτηση τροποποίησης είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. Δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις που καθορίζονται από την σχετική νομολογία και νέα Διαταγή 25 επί των θεμάτων που εγείρονται εις την αίτηση για να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος των εναγομένων, οι ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Η αίτηση τροποποίησης δεν στηρίζεται στο σωστό και/ή πλήρες νομικό υπόβαθρο εφόσον ελλείπουν οι Δ.39 και Δ.48 θ1-3 και θ.9 με αποτέλεσμα να παραμένει μετέωρη και να μην δύναται να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση των καθ'ων η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Φίλιππου Βακανά ο οποίος είναι στην υπηρεσία των εναγόντων-καθ'ων η αίτηση. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και είναι η εισήγηση του ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η Δ.25 θ.1 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πριν την τροποποίηση της επέτρεπε την τροποποίηση δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Το θέμα επαφίετο στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείτο με τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους που θα θεωρείτο δίκαιο. Οι αρχές που αφορούσαν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αναφέρθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επαναλήφθηκαν από το Δικαστή Πική όπως ήταν τότε στην Αγωγή Ναυτοδικείου Φοινιώτης ν. Greenmare Navigation Ltd

(1989)1(Ε) A.A.Δ. 33 και ήταν οι εξής: "α. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. β. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται σε κάθε υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. γ. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη δικαιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα αυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση. δ. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Με την τροποποίηση της Δ.25, οι πιο πάνω αρχές δεν εφαρμόζονται αφού πλέον η τροποποίηση «σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας» δεν είναι δυνατή, αλλά αντίθετα καθορίζεται με λεπτομέρειες σε ποιο στάδιο της διαδικασίας μπορεί να γίνει τροποποίηση και με ποιες προϋποθέσεις. Η νέα Διαταγή 25 θ.1 αναφέρει τα εξής: "1.

(1)Ο ενάγων δύναται χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του οποτεδήποτε μετά την καταχώρηση του και πριν την επίδοση του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη.

(2)Μετά την ανταλλαγή των δικογράφων και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση τους χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη. Νοείται ότι όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί σε 15 ημέρες την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης• όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί σε 15 ημέρες την τροποποιημένη απάντηση του, όπου χρειάζεται.

(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης." Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της νέας Δ.25, καθοριστική σημασία έχει το στάδιο της διαδικασίας κατά το οποίο ζητείται η τροποποίηση και η παρούσα αίτηση εμπίπτει στη Δ.25 θ.1

(3)αφού τα δικόγραφα έχουν ολοκληρωθεί και έχει καταχωρηθεί κλήση για οδηγίες στις 7.10.16. Όπως αναφέρεται στο θ.1

(3)στο στάδιο αυτό, το αίτημα για τροποποίηση επιτρέπεται κατ' εξαίρεση μόνο σε δύο περιπτώσεις: α) το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας και β) στις περιπτώσεις που έχουν προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών. Η ζητούμενη τροποποίηση είναι όπως φαίνεται από το αιτητικό, εκτεταμένη σε βαθμό που οι δύο παράγραφοι της Έκθεσης Υπεράσπισης που έχει καταχωρηθεί οι οποίες περιλαμβάνουν γενική άρνηση των ισχυρισμών των εναγόντων να γίνονται 66 και περαιτέρω να ζητείται η προσθήκη ανταπαίτησης που περιλαμβάνεται σε 38 παραγράφους. Τόσο το περιεχόμενο της προτεινόμενης Έκθεσης Υπεράσπισης όσο και της Ανταπαίτησης δεν μπορεί να αφορούν καλόπιστο λάθος κατά τη σύνταξη της Έκθεσης Υπεράσπισης αφού με την αίτηση επιζητείται μια ριζική τροποποίηση. Καλόπιστο λάθος θα ήταν μια μικρή παράλειψη ή ασάφεια και όχι προσθήκη ισχυρισμών σε τέτοια έκταση. Ούτε όμως και ως νέα γεγονότα μπορεί να χαρακτηριστούν τα όσα ζητείται να προστεθούν αφού οι εναγόμενοι ανέφεραν όπως ο ίδιος ο ενόρκως δηλών αναφέρει, τα γεγονότα στον πρώτο δικηγόρο τους όταν τον επισκέφθηκαν και του παρέδωσαν όλα τα σχετικά έγγραφα. Η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε όπως φαίνεται μέσα από την ένορκη δήλωση μετά που ο νέος δικηγόρος των εναγομένων ανέλαβε την υπόθεση και εισηγήθηκε την τροποποίηση με τον τρόπο που περιλαμβάνεται στην αίτηση και όπως ο ίδιος την επιθυμεί. Είναι η κρίση μου ότι τα πιο πάνω δεν μπορεί να ερμηνευθούν ως οι προϋποθέσεις της Δ.25 θ.1

(3). Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία εκτός από την αυστηρή ερμηνεία της Διαταγής όπως αναφέρω πιο πάνω, θα ήταν αντίθετη τόσο με το γράμμα όσο και με το πνεύμα και τον σκοπό της Δ.25 και ιδιαίτερα το θ.1

(3)που αφορά την παρούσα υπόθεση. Ως εκ τούτου και για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των καθ'ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής / Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Τροποποίηση Έκθεσης Υπεράσπισης και προσθήκη ανταπαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο